برچسب: مرتضی میرمنتظمی

📍 ایرانشهر – سالن استاد ناظرزاده کرمانی
📅 پنجشنبه ۱۳ مهر ۱۳۹۶ تا دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۶
⏰ ۲۰:۳۰
⏳ ۱ ساعت و ۱۵ دقیقه
💳 بها: ۴۰,۰۰۰ و ۲۵,۰۰۰ تومان

نویسنده: ژان آنوی
مترجم: نزهت شریعت‌زاده
طراح و کارگردان: مرتضی میرمنتظمی
بازیگران: داریوش موفق، عباس جمالی، علی نجفی، فراز سرابی، مجید آهنگران، سپیده صباغ، عزالدین توفیق، ساغر شکوری، علی آرتین، مریم شجاعی، رضا درویش، مهدی میراکبری
تهیه کننده: گروه تئاتر مشق

مشاور کارگردان: سعید هاشم زاده
منشی صحنه: زهرا آقا بلاغی
طراح نور: فرشید مصدق
طراح صحنه، لباس، گرافیک: مرتضی میرمنتظمی
طراح صدا و موسیقی: نیما پور کریمی
طراح گریم: سها امیدی
طراح و ساخت تیزر: گروه کارا
مجری طرح و مدیر تولید: محمد قدس
گروه کارگردانی: علی آرتین، حمیدرضا گودرزی، مهدی میراکبری، امیر ابراهیم زاده
مدیر اجرا: رضا درویش
گروه تهیه و تولید: سینا فراهانی، علی فراهانی
مشاور رسانه ای و روابط عمومی: سام بهشتی
عکاس: احسان جابری، آسمان روشن
عکس های تبلیغاتی: رهام شامخ
تبلیغات: گروه تئاتر مشق
تبلیغات مجازی: هه ژار رمضانی، امیر قالیچی (تئاتر بازها)
با همراهی: تهران تماشا، فیلم نیوز، پارسینما، تئاتربین ها، هفت سینما، ریما تئاتر
دستیار لباس: نرمین اسماعیل زاده، زهرا سالاری
دوخت لباس: سمیه خاسته
مربی بسکتبال: سینا فتحی، بابک پاکنژاد، علی آرزومندی

ژان آنوی در سال ۱۹۱۰ به‌دنیا آمد، اولین نمایشنامه‌اش «سمور» است که در سال ۱۹۳۲ به اجرا درآمد. آنوی نمایشنامه «بکت» را در سال ۱۹۵۹ نوشت، این نمایشنامه در سال ۱۳۵۵ در انتشارات آگاه با ترجمه نزهت شریعت زاده چاپ شده است.

خلاصه: بکت، داستان هانری دوم است که برای حفظ قدرت دربارش «توماس بکت» را به‌عنوان نخست‌وزیر برمی‌گزیند، اما بکت طی اتفاقاتی بر علیه هانری دست به شورش می‌زند.

نمایش‌های «بکت» به کارگردانی مرتضی میر منتظمی و «اسطوره می‌شوم» به کارگردانی رویا نونهالی شامگاه پنجشنبه ۱۳ مهرماه اجرای عمومی خود را در تماشاخانه ایرانشهر آغاز کردند.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «بکت» به کارگردانی مرتضی میر منتظمی با بازی داریوش موفق، عباس جمالی، علی نجفی، فراز سرابی، مجید آهنگران، سپیده صباغ، عزالدین توفیق، ساغر شکوری، علی آرتین، مریم شجاعی، رضا درویش و مهدی میراکبری ساعت ۲۰:۳۰ روز پنجشنبه ۱۳ مهر در سالن ناظر زاده کرمانی اجرای عمومی خود را آغاز کرد.

همچنین نمایش «اسطوره می‌شوم» به کارگردانی رویا نونهالی با بازی روزبه مهر، مروارید مهر، پیروز مهاجری، برزو مهر، گلنار مهاجری، حمیرا نونهالی، پیران مهاجری و رویا نونهالی نیز ساعت ۲۱ در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر اجرای عمومی خود را آغاز کرد.

تئاتر آنلاین: هیئت بازبین مرحله دوم بیستمین جشنواره تئاتر دانشگاهی متشکل از امین عظیمی، ناصر حبیبیان، بهزاد آقا جمالی، یوسف باپیری و مرتضی میرمنتظمی از امروز تا ۲ اردیبهشت ماه با بازبینی ۷۸ نمایش پذیرفته شده، نمایش‌های راه یافته به جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی را معرفی می‌کنند.

به گزارش روابط عمومی بیستمین جشنواره بین المللی تئاتر دانشگاهی ایران، طبق جدول زمانبندی اعلام شده دبیرخانه، دانشگاه های شهر تهران، طی نه روز میزبان گروه‌های نمایشی دانشجویی از دانشگاه‌های کشور می‌شوند تا مرحله دوم بازبینی خود را پشت سر بگذارند.

هیات بازبین متشکل از؛ امین عظیمی، ناصر حبیبیان، بهزاد آقا جمالی، یوسف باپیری و مرتضی میرمنتظمی از ۲۶ فروردین تا ۲ اردیبهشت۱۳۹۶، ۷۸ نمایش پذیرفته شده در مرحله اول را به صورت حضوری و غیر حضوری بازبینی و نمایش‌های راه یافته به جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی را معرفی می‌کنند.

مطابق جدول زمانبندی اعلام شده؛ دانشگاه سوره، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تهران، دانشگاه هنر، دانشگاه سوره و دانشگاه علمی و کاربردی طی یک هفته میزبان گروه‌های نمایشی از دانشگاه‌های تئاتری کشور می‌شوند تا مرحله دوم بازبینی خود را پشت سر بگذارند.

جدول زمانبندی بازبینی مرحله دوم در سایت جشنواره به آدرس www.iiutf.ir قابل دسترسی و مشاهده است.

بیستمین جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران از ۱۵ لغایت ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶، به دبیری مهدی گمار در تهران برگزار می‌شود.

کارگردان و نویسنده نمایش «پنج ثانیه برف» درباره انتخاب بازیگران و سالن اجرا، ویژگی‌های متن و ارتباط با مخاطب صحبت کردند.

به گزارش تئاتر آنلاین، عباس جمالی نویسنده نمایش «پنج ثانیه برف» و مرتضی میرمنتظمی کار این اثر که با حضور رویا تیموریان، آزاده صمدی، فرشته صدرعرفایی، سپیده صباغ، سارا لاهوت و عباس جمالی در تالار حافظ روی صحنه است درباره اجرای این نمایش صحبت کردند.

مرتضی میرمنتظمی درباره داستان این نمایش به مهر گفت: این نمایش روایت زندگی پنج زن است که در تهران زندگی می کنند و مشکلاتی دارند که در نهایت یک اتفاق مشترکی برای همه آنها می افتد.

وی درباره ایده شکل‌گیری این نمایش توضیح داد: مثل همه کارهای قبلی ام که با آقای جمالی در گروه تئاتر «مشق» کار کرده ایم، من یک ایده اجرایی داشتم که با او مطرح کردم و او بر اساس یک اتفاق واقعی که برای چند زن رخ داد و با عنوان مرد ژله ای معروف شد، متن اولیه را نوشت اما رفته رفته از این اتفاق مرد ژله ای فاصله گرفتیم و روایت قصه هر یک از این زنان را داریم که در آخر نمایش همه آنها با یک اتفاق مشترک که تجاوز است، روبرو می شوند.

وی تأکید کرد: در اجرای امروز ما دیگر آن اتفاق واقعی مهم نیست و بیشتر روایت این زنان و اتفاقات زندگی آنها اهمیت یافته است.

جمالی نویسنده این نمایش نیز در این باره به (تئاتر آنلاین) مهر گفت: در این نمایش پنج قصه متفاوت از زندگی این زنان را مشاهده می کنیم که درنهایت همه آنها به یک اشتراک می رسند و نمایش با این اتفاق به پایان می رسد و ما پس از فاجعه را نمی بینیم.

وی افزود: در این قصه ها تهران و طبقات اجتماعی مختلف این شهر برجسته است و روایت ها برای مخاطبی که در تهران زندگی کرده است، آشنا و ملموس است.

مرتضی میرمنتظمی درباره انتخاب بازیگران این نمایش هم گفت: ما برای فروش بیشتر سراغ چهره های شناخته شده نرفتیم. همان طور که در دوره دانشجویی در تالار مولوی هم کار کردیم و باز هم مخاطبان بسیاری داشتیم و از کارهای پرفروش بود.

وی افزود: سه شخصیت این نمایش هم که سن کمتری دارند چهره سینمایی و معروف نیستند. در حقیقت این متن است که به من می گوید درباره طراحی نمایش و انتخاب بازیگران چه کنم.

عباس جمالی هم در این زمینه بیان کرد: این بازیگران شناخته شده همه سابقه تئاتری دارند و ما درگروه تئاتر «مشق» هیچ گاه سراغ بازیگری که تئاتری نبوده، نرفته ایم چرا که نمی توانیم با آنها به خوبی کار کنیم.

وی ادامه داد: این نمایش مونولوگ است و اساساً نمی توان با بازیگر صرفاً سینمایی در این گونه آثار خوب کار کرد.

میرمنتظمی کارگردان «پنج ثانیه برف» با اشاره به استقبال از این نمایش گفت: از روز اول اجرا، سالن ما پر بوده است و تا هفته بعد همچنان دو اجرایی کار ما ادامه دارد.

وی درباره جذابیت یک نمایش برای مخاطب بیان کرد: استقبال تماشاگران بستگی به موضوعات مختلفی دارد از جمله انتخاب متن، نوع بازیگران، نوع سالن، زمان اجرا، تمرین ها و …اما مهمترین گزینه خود کار و اجراست که باید دید تماشاگر آیا از اجرا راضی است یا خیر.

وی افزود: در کار تئاتر علیرغم گسترش فضای مجازی همچنان تبلیغات دهان به دهان تماشاگران یک نمایش تأثیرگذاری بیشتری دارد.

میرمنتظمی درباره متناسب بودن سالن اجرای نمایش اظهار کرد: من ایده اصلی هر نمایش را بر اساس سالن اجرای آن طراحی می کنم و بنابراین سالن حافظ از این نظر انتخاب شده و مناسب اجرای این نمایش بود. یعنی این نمایش با توجه به چیدمان و نوع طراحی که دارد، امکان ندارد بتوان در هیچ سالن دیگری غیر از حافظ اجرا کرد و هر سالن دیگری اگر بود باید طراحی دیگری را برای آن درنظر می گرفتیم و یا حتی سراغ متن دیگری می رفتیم.

وی با تأکید بر اهمیت سالن اجرا در آثارش اظهار کرد: فضاسازی برای من بسیار مهم است و بر اساس سالن اجرا کارها را طراحی می کنم.

این کارگردان جوان درباره سالن های تئاتری بیان کرد: تا چند سال پیش همه تئاتری ها برای نبود سالن دچار مشکل بودند اما اکنون با وجود گسترش و افزایش سالن های تئاتر خصوصی این مشکل وجود ندارد و حالا هر کس کار بلد است می تواند وارد گود شود.

میرمنتظمی در پایان درباره فروش این نمایش یادآور شد: در سالن حافظ اجاره ای بابت سالن گرفته می شود و فروش آثار مربوط به عوامل نمایش است که برای من راضی کننده است چون اگر کار پرفروش باشد مشکلی از این نظر نخواهد بود.

نمایش «پنج ثانیه برف» هر نوع خشونت رفتاری را نفی می‌کند و می‌کوشد در پس روایت قصه زنانی از تهران امروز، به نقد عادات و آدابی بپردازد که خشونت را در جامعه گسترش می‌دهند.

تئاتر آنلاین – محدثه واعظی پور: جملاتی که در بروشور معرفی نمایش «پنج ثانیه برف» به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی نوشته شده، راه را برای مواجهه آگاهانه با این اثر باز می‌کند. جملاتی درباره شیوه و راهی که گروه تئاتر «مشق» برگزیده و سبکی که مبتنی بر تجربه کردن است، تجربه‌هایی که پیشتر هم انجام شده و خلق و ابداع این گروه نیست. نمایش که شروع می‌شود مخاطب با جهانی تلخ و تاریک مواجه است. این سیاهی تا پایان ادامه دارد و بارش برف هم نمی‌تواند زهر رویدادهای تلخی که بر شخصیت‌ها گذشته پاک کند. در آغاز روایت رضا (عباس جمالی) به استقبال مرگ می‌رود و در ثانیه‌های پایانی زندگی‌اش از چشم‌های خیره زنانی سخن می‌گوید که از میان جمعیتی که برای تماشای اعدام یک قاتل آمده‌اند، او را می‌نگرند.

شیوه روایت در «پنج ثانیه برف» بر مونولوگ استوار است و در چنین شیوه روایتی، نویسنده به شخصیت‌ها فرصت می‌دهد تا برش‌هایی از زندگی شان را رو به مخاطب تعریف کنند، حرکت‌ها و کنش‌هایی اندک و تداخل‌های روایتی، این نظم را بر هم می‌زند و به فضا و روایت تنوع می‌دهد. اما اساس قصه گویی در «پنج ثانیه برف» مثل نمایش‌های «هم هوایی» یا «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» بر تک گویی استوار است. در چنین نمایش‌هایی معمولا حفظ یکدستی میان شخصیت‌ها ساده نیست. گاهی شخصیتی جذاب تر از کار در می‌آید، مانند نرگس (الهام کردا) در «هم هوایی» و گاهی بازیگری با قدرت بازی خود جلوه‌ای ویژه به یک شخصیت‌ داده آن را از دیگر شخصیت‌های نمایش متمایز می‌کند. با این همه، این ساختار در ذات خود جذاب و شیوه‌ای آزموده شده برای شخصیت پردازی در آثاری است که کاراکترهای متعدد دارند و پرداختن به همه وجوه آنها ساده نیست. «پنج ثانیه برف» با توجه به همه این معیارها اثر قابل قبولی است، هر چند دلایل و انگیزه‌های رضا برای کشتن منصوره (فرشته صدرعرفایی) و اکرم (آزاده صمدی) به اندازه دلایلش برای کشتن الناز (رویا تیموریان) منطقی نیست یا نحوه ورودش به خانه ساینا (سپیده صباغ) و بابونه (سارا لاهوت) شفاف و روشن از کار درنیامده است.

بخش مهم نمایش به تک گویی رضا و زنان اختصاص دارد تا درباره آنها بیشتر بدانیم. دختر افغان، زن راننده، دختر دور از مادر که البته مشکلات و دردسرهایش به اندازه بقیه شخصیت‌ها برای مخاطب قابل درک نیست، زن میانسال یا زنی که آرزوی مادر شدن دارد. کاراکترهای نمایش تنوع دارند، از طبقه‌های مختلف اجتماعی‌اند و نویسنده به خوبی توانسته دنیای آنها را منعکس کند. مثلا تلاش منصوره برای جلب نظر آقای دکتر یا واکنش‌های عامیانه و توام با اغراق اکرم برای آن که به دل همسرش راه باز کند، گوشه‌هایی از زندگی زنان، نیازها، باورها و احساسات آن‌ها را نشان می‌دهد و نمایش با آنکه توسط یک مرد نوشته شده تصویری منصفانه از خلوت زنان و آرزوهای آنان ترسیم می‌کند. نقطه طلایی و بخش مهم نمایشنامه طراحی شخصیت رضا به عنوان یک قربانی است. رضا که عاشق شده و قصد دارد با دختری همسن و سال خودش ازدواج کند، توسط برادران دختر آزار می بیند و این برخورد هولناک مسیر زندگی او را تغییر می دهد. تراژدی زندگی رضا از جایی شروع می‌شود که تلاشش برای ادامه روند عادی زندگی، نتیجه‌ای جز آزار دیدن مجدد و تنهایی و طرد شدن از جامعه ندارد. انتقام از خود و دیگران، تنها راهی است که او برای تسکین دردش یافته است. هر چه نمایش پیش می‌رود، سیمای این قربانی واضح تر می‌شود و در پایان، هنگامی که رضا تسلیم مرگ شده تماشاگر به اندازه همه زنانی که آرزوها و رویاهایشان را به خاک سپرده‌اند برای سرنوشت تلخ مردی اندوهگین می‌شود که قربانی خشونت شده است.

بازی خوب رویا تیموریان که در تیپ سازی و بازی در نقش‌هایی با چاشنی طنز مهارت دارد، یکی از امتیازهای «پنج ثانیه برف» است. نمایشی که به دلیل ماهیت تلخ موضوع با چاشنی طنز تلطیف شده است. سارا لاهوت، جوانی است که با لهجه‌ای شیرین نقش دختر افغان را بازی کرده است. در این سال‌ها بازیگران بسیاری نقش افغان‌ها را بازی کرده‌اند و به همین دلیل چنین نقشی، طیفی از بازی‌های اغراق شده را مقابل چشمان مخاطب ردیف می‌کند. با این همه لاهوت به خوبی از عهده این نقش برآمده و بدون تقلید، امضای خود را پای این نقش آفرینی ثبت کرده است. آزاده صمدی تیپ تکراری زن عامی را درست و جذاب از کار درآورده و عباس جمالی با قدرت صدا و انعطاف فیزیکی‌اش مرز باریک بین یک شخصیت عاصی و یک قربانی را رعایت کرده است.

«پنج ثانیه برف» هر نوع خشونت رفتاری را نفی می‌کند و می‌کوشد در پس روایت قصه زنانی از تهران امروز، به نقد عادات و آدابی بپردازد که خشونت را در جامعه گسترش می‌دهند. در چنین فضای پرتنشی است که زیبایی و جوانی هدر می‌شود و زن و مرد به یک اندازه آسیب می‌بینند. این وجه از مضمون نمایش، قابل توجه و ستودنی است. نگاه خاکستری به ضعف‌ها و نقاط قوت شخصیت‌ها هوشمندانه است. هیچ یک از پنج زن، قهرمان نمایش نمی‌شوند. آنان زنانی معمولی با ویژگی‌های مثبت و منفی هستند.

از «پنج ثانیه برف» درختان خیابان ولیعصر، برفی که زمستان تهران را زیباتر می‌کند، پرتره‌هایی از زنانی که رویا می‌پرورانند و به امید فردای بهترند، در ذهن می‌ماند. بیش از همه این‌ها، تاریکی سرنوشت مردانی که قربانی خشونت شده‌اند و نفرت و عصیانشان را در قلب زخمی و جسم ویران شده شان مخفی کرده‌اند، می ماند؛ زنان و مردانی که هر روز از کنار ما می‌گذرند و روزی شاید تیتر اخبار حوادث باشند.

نمایش «پنج ثانیه برف» به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی که از تاریخ ٢٦ مهر در تالار حافظ رو صحنه رفت تا پایان هفته جاری تمدید شد.

به گزارش تئاتر آنلاین، طبق برنامه ریزی های انجام شده قرار بود این نمایش فقط پانزده شب در تالار حافظ روی صحنه بماند، اما به دلیل استقبال مخاطبان این نمایش تا روز جمعه ١٤ آبان تمدید شد.

تازه ترین نمایش گروه تئاتر «مشق» در روزهای پایانی هفته جاری در دو سانس ١٨:٣٠ و ٢٠:٣٠ روی صحنه خواهد رفت.

عباس جمالی نویسنده این اثر نمایشی و کارگردانی آن برعهده مرتضی میرمنتظمی است.

این اثر تازه ترین نمایش مرتضی میرمنتظمی و گروه تئاتر «مشق» بعد از اجرای آثاری هم چون «مالی‌سویینی»، «P۲»، «ابرها»، «فرکانس»، «زن،مرد» و «فیل قرمز»، محسوب می شود.

رویا تیموریان، فرشته صدر عرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ، سارا لاهوت و عباس جمالی در این نمایش به ایفای نقش می پردازند.

تئاتر آنلاین – سال‌هاست پدیده‌ای به نام «فیلمی» را می‌شناسیم. فیلمی شخصی است که فروشنده فیلم‌های خارجی است. آن قدیم‌ها تو کیف و کوله‌اش وی‌اچ‌اس بود و بعدها دی‌وی‌دی. تازگی‌ها هارد و فلش هم همراهش است. این‌بار فیلمی ما از انبوه دی‌وی‌دی‌های اکثرا هالیوودی‌اش فیلمی بیرون آورد و گفت: «این یکی راست کار شماست!». فیلم خیلی نویی نبود، از یک فیلم‌ساز لبنانی: «نادین لبکی»، محصول 2011. فیلم‌سازی که فیلم «کارمل» او معروف شده بود.

جایتان خالی عجب فیلمی بود. سه بار دیدمش! «حالا ما کجا برویم» داستان زنان یک روستا در ناکجاآبادی است. دهکده‌ای محصور در زمین‌های پر از مین و جداافتاده از کشور. کشوری که درگیر جنگ فرقه‌ای بین مسلمانان و مسیحیان است؛ مثلا لبنان. اما زنان این دهکده، مسیحی و مسلمان، دست ‌به‌ دست هم می‌دهند تا مردانشان درگیر جو این جنگ و نفاق نشوند. در صحنه آغازین فیلم، زنان عزادار و سیاه‌پوش به سمت قبرستان می‌روند و با همراهی موزیک و حرکات فرمیک برای عزیزانشان عزاداری می‌کنند. با اینکه قبرهای کشته‌شدگانشان از یکدیگر جدا افتاده است، اما این زنان از هم جدا نیستند چون یک آرزو دارند؛ آرزوی آنکه در صلح باشند، در آرامش. برای مردانی که رگ گردنشان از غیرت بیرون می‌زند، این آرزو حقیر است. آنان باید تفنگ به دست بگیرند و به جان هم بیفتند.
بار اول که فیلم را دیدم فکر کردم چه می‌شد در این دوره که گهگاه فیلم‌های خارجی در سینماها به نمایش درمی‌آید این فیلم را نمایش دهند؟ یا اصلا چه می‌شد در شبکه‌های صداوسیما این فیلم را نمایش دهند؟ این فیلم مسلما خیلی بهتر از فیلم‌های پر از نفرت و خشونت و غیرانسانی‌ای است. ده بار چندگانه پر از خرافه و خشونتِ ارباب حلقه‌ها یا دزدان دریای کاراییب را دیدن، به نفع خانواده‌هاست یا دیدن فیلم نادین لبکی؟ این شد که بار دوم این فیلم را برای این دیدم تا خودم را جای مسئول پخش یا سانسورچی محترم بگذارم و ببینم چگونه می‌شود فیلم زیبا، انسانی، ضد جنگ یا به قول جشنواره‌ای‌ها فیلم محترم و شریف! «حالا ما کجا برویم» را کار کرد.
در فیلم شیخ و کشیش با هم دوست‌اند و با زن‌ها دست به یکی می‌کنند تا مردان غیور را آرام کنند، خب این یک هیچ به نفع فیلم، به ضرر سانسورچی. زنان با ماهواره مخالف‌اند چون اولا فکر جوانان را منحرف می‌کند، دوم اینکه خبر نفاق و جنگ را به گوش مردان می‌رساند؛ دو هیچ به نفع فیلم. اما لباس زن‌های مسیحی کمی ناجور است؛ اشکال ندارد، یک دستگاه تلویزیون دارد که برایشان آستین و یقه می‌گذارد. اما حرکات موزون زنان وقتی با هم جمع می‌شوند؟ خب این را قیچی می‌کنیم… . بچه‌های شیطان مسلمان مجسمه حضرت مریم را می‌شکنند. زنان مسلمان کمک می‌کنند مجسمه را درست می‌کنند. جوانان شیطان مسیحی مسجد را کثیف می‌کنند، زنان مسیحی می‌آیند تمیز می‌کنند. خب اینها که خیر است…

اما مردها همچنان جنگ دارند. زنان تصمیم‌ می‌گیرند چند نفر از اهالی روس دعوت کنند به روستا سر مردها گرم شود و جنگ نکنند. این را چه کار کنیم؟ خب در دوبله ‌ می‌گوییم مثلا جهانگردند و لباس‌ها را هم که می‌پوشانیم… می‌شود جان سالم به در ببرند. اما فیلم می‌رسد به جایی که بچه یکی از مسیحیان در خارج از روستا به وسیله تندروهای مسلمان کشته می‌شود. مادر جسد بچه‌اش را پنهان می‌کند مبادا دلیلی شود بر خونریزی در روستا. اینجاست که زنان و رهبران مذهبی دهکده متحد می‌شوند… نه، دیگر چقدر سانسور کنیم. مگر می‌شود از صحنه‌ای که زنان مسیحی و مسلمان دست به یکی کرده‌اند تا در شیرینی و نانی که می‌پزند حشیش و قرص خواب بریزند و مردها را خواب کنند و اسلحه‌هایشان را به دره بریزند، نمایش و آوازشان را حذف کرد؟ شاید هم بشود… بار سوم فیلم را با این همه سانسوری که نوشته بودم، به صورت فرضی دیدم. نه نمی‌شود! هیچی از فیلم نمی‌ماند. این آرزوی کوچک من که چنین فیلمی از تلویزیون ما پخش شود نیز ناکام می‌ماند. چندروزی در این ناکامی مانده بودم که رفتم دیدن «چند ثانیه برف» کار مرتضی میرمنتظمی با بازی رؤیا تیموریان، فرشته صدرعرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ و سارا لاهوت. داستان آرزوهای کوچک و ناکام پنج زن. اخراج‌نشدنش از دانشگاه، برنگشتن به افغانستان جنگ‌زده، دست محبت و حمایتی بر سر داشتن و کار و امنیت و عشق… عباس جمالی نویسنده این نمایش نیز از آن مردهایی است که رگ گردنش برای آرزوهای کوچک ناکام‌مانده زنان ورم می‌کند، نقشی الهام‌گرفته از قاتل ژله‌ای شیراز را ایفا می‌کند تا شاید آرزوهای کوچک زنان در پنج ثانیه برف به نمایش درآید. پنج ثانیه برف که به چشم برهم‌زدنی آب می‌شود.

تئاتر آنلاین – روزنامه شرق

گفت وگو با مرتضی میرمنتظمی کارگردان برجسته مشهدی تئاتر کشور نمایش «پنج ثانیه برف»

به گزارش تئاتر آنلابن، مرتضی میرمنتظمی موسس گروه تئاتری مشق وکارگردان جوان و نوگرای مشهدی در سال های اخیر حضور موفقی در تئاتر داشت. بعد از اجرای موفق نمایش پی دو در تالار حافظ، سال قبل با اجرای مالی سویینی در تماشاخانه ایرانشهر نمایش موفق و پر مخاطبی را تجربه کرد و درنمایش پنج ثانیه تا برف به سراغ طرح موضوعات اجتماعی و روان شناختانه رفته است.

نمایش “پنج ثانیه برف” روایت‌گر داستان پنج زن است که در تهران زندگی می‌کنند و حادثه مشترکی برای همه آنها رخ می‌دهد. مرتضی میرمنتظمی کارگردان، نویسنده و طراح صحنه و لباس در شهر مشهد متولد شده است. او فارغ التحصیل رشته کارگردانی نمایش از دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی می باشد و در نمایش دست نیافتنی های علیرضا کوشک جلالی سال قبل به عنوان طراح صحنه حضور موثر و درخشانی را در تماشاخانه ایرانشهر تجربه کرد. میرمنتظمی طراحی صحنه نمایش های “دست نیافتنی ها”، “جیجک علی شاه یا اوضاع دربار قاجار”، “یک بزرگداشت باشکوه”، “آکواریوم ، هوا”، “۲۵”، “اتللو”، “مسافرخونه”، “خیر، شر،کلفتها”، “منظومه آدمکها”، “لبخند بزن آقای آرابال” و “خاطره درخت های شاتوت”و همچنین کارگردانی و طراحی صحنه و لباس نمایش‌های “پی دو” ، فرکانس”، “ابرها”، “مرگ ناصری” ، “زن، مرد”، “ابرهای تاریک”، “آسانسور”، “داستان خرسهای پاندا”، “آدمکهای رهگذر”، “در رستوران”، “من”، “فاوست” و “یک اتاق” را به عهده داشته است که در این میان نویسندگی نمایشنامه‌های “سکوتی برای مرثیه دریا”، “زن، مرد”، “آدمکهای رهگذر” و “من” را خود او انجام داده است .او اجرهای موفقی در کشورهای اروپایی داشته است. میرمنتظمی در مدت فعالیت هنریش جوایز و افتخارات متعددی کسب کرده است که می‌توان به”کسب رتبه بهترین کارگردان سال در جشن کارگردانان خانه تئاتر”، “دریافت جایزه بهترین اثر در شانزدهمین فستیوال بین المللی چن جئون کره جنوبی، “تقدیر شده در بیست و یکمین فستیوال بین المللی سِت کانی چک”، “دریافت جایزه بهترین طراحی صحنه در هفدهمین جشنواره بین المللی تئاتر دانشگاهی ایران”، “دریافت جایزه کار برگزیده در هفتمین فستیوال بین المللی کوفار بلاروس”، “دریافت جایزه بهترین طراحی صحنه و کار برگزیده در هفتمین جشنواره تئاتر ماه”، “دریافت جایزه اول کارگردانی و کار برگزیده در دهمین جشنواره تئاتر تجربه”، “دریافت جایزه بهترین متن و طرح در یازدهمین جشنواره بین المللی تئاتر عروسکی دانشجویان”، “دریافت جایزه بهترین طراحی صحنه و کار برگزیده در یازدهمین جشنواره تئاتر تجربه”، “دریافت جایزه بهترین تنظیم متن برای رادیو در سیزدهمین جشنواره بین المللی تئاتر دانشگاهی ایران”اشاره کرد. نمایش “پنج ثانیه برف” به نویسندگی عباس جمالی و کارگردانی مرتضی میرمنتظمی از ۲۵ مهر تا ۱۵ آبان ماه در تالار حافظ به صحنه می‌رود. رویا تیموریان، فرشته صدرعرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ، سارا لاهوت و عباس جمالی بازیگران این نمایش‌ هستند.با میر منتظمی در باره اجرای نمایش گفت وگویی انجام داده ایم.

آیا نمایش پنج ثانیه تا برف یک نمایش زنانه است؟

نه،زنها هم تشکیل دهنده بخشی از جامعه ما هستند. کسانیکه در کنار ما زندگی می کنند. در نمایش پنج ثانیه تا برف همه آدمها مد نظر ما بودند.

آیا نمایش یک دم روانشناسانه با تم اجتماعی است؟

بله، این نگاه درستی به ساختار نمایش است. از تمام ابعاد من و نویسنده تلاش کردیم در بستر اجتماعی به این آدم ها توجه کنیم.

آیا تنهایی تم مشترک تمام شخصیت های نمایش است؟

تنهایی تم فراگیر زندگی آدم های این روزگار است. هر نمایشی که روی صحنه اجرا می کنم ،برگرفته از حس و حال خودم است .آلان در ظاهر آدمها ارتباط فراگیری با هم دارند و زندگی شلوغ است ، اما در باطن تنهای تنها هستند.

استفاده از ساختار مونولوگ که بازیگران روبه تماشاگران حرف می زنند ، به دلیل فضای نمایش است؟

طرح اولیه وجود داشت که به نمایشی که آلان روی صحنه می بینید ربطی نداشت. مثل کارهای قبلی گروهمان به عباس جمالی در موردش حرف زدم و او ایده ای چند صفحه ای را بر اساسش نوشت و بعدا قضیه “مرد ژله‌ای” در شیراز از سوی عباس جمالی ارائه شد و روی این قضیه کار کردیم و یبتدریج به این فضا رسیدیم.

آیا نمایش با تئاتر مستند هم قرابت هایی دارد؟

ما از یک قضیه مستند وام گرفتیم اما به سمت تئاتر مستند نرفتیم. زیرا قصه زندگی این پنج زن برایمان مهم بودو مرد ژله ای به صورت حاشیه ای وارد داستان نمایش می شود. اگر می خواستیم تئاتر مستند کار کنیم .باید بر طبق مستندات و تحقیقات عمل می کردیم و واقعیت را نشان می دادیم . من و جمالی فقط از قصه یک خطی مرد ژله ای در اینترنت استفاده کردیم و تجاوزی که مرد ژله ای در واقعیت نسبت به زنها انجام می دهد. در اجرای ما در حکم استعاره است.

جاهایی قصه این پنج زن با هم گره می خورد؟

این قضیه یک ایده اجرایی بود و نویسنده بر اساس طرح من این کار را انجام داد. در این تهران بزرگ ممکن است برحسب اتفاق جاهایی همدیگر را ببینیم و نمی دانیم ممکن است یک ماه و یا چند سال بعد یک اتفاق مشترک برای ماها رخ بدهد.

آیا می توانیم بگویم نمایش پنج ثانیه تا برف ساختار موزائیک واری مثل فیلم های ۲۱ گرم و یا بابل دارد که یک اتفاق سرنوشت چند نفر را به هم گره می زند؟

نمی شود چندان به سراغ چنین شباهتی رفت. زیرا در این دو فیلم داستان ها آدم ها در انتها به هم ربط پیدا می کنند. در نمایش ابرهای من که چند سال قبل اجرایش کردم این تشابهت مصداق دارد.

البته این شخصیتها توسط مرد ژله ای کشته می شوند و نخ تسبیح واحدی دارند؟

درست است. در پنج ثانیه تا برف درنهایت متوجه می شویم همه این زنان توسط مردژله ای کشته شده اند. اما ارتباط هایی که با هم دارند منجر به اثر گذاری در زندگی یکدیگر نمی شود . ممکن است همدیگر را دیده باشند و مثل دو شخصیت در صف گرفتن آب دعا چند کلمه ای هم با یکدیگر حرف زده باشند و یا ساینا برای تتو کردن برود پیش الناز و غیره . در هر صورت من تلاش دارم همیشه نسبت به خودم و کارهایی که قبلا انجام داده‌ام متفاوت عمل کنم و سراغ کارها و ایده های جدید برویم.

هر کدام از این زنها مشکل و درگیری خاص خودشان را دارند؟

بله، هر کسی مشکلات خاص خودش را دارد و زندگی همه ماها چالش و نقاط مثبت و منفی را توامان دارد و نخواستیم در نمایش مشکلات عجیب و غریبی برای این زنان بتراشیم و ارائه اش کنیم. اغلب مشکلاتشان در حد روزمرگی است.

یکی از ویژگی های جذاب نمایش روایت ظریف و هوشمندانه جزئیات زندگی روزمره این شخصیتها است؟

این جزئیات هستند که شخصیتها را کامل می کنند و نویسنده در این بحث کار سختی در پیش رو داشت. موقعی که بازیگران به نمایش اضافه شدند ، خودشان هم ایده هایی را به اجرا تزریق کردند . این جزئیات ریز اگر درست در کنار هم قرار می گرفت ، آن وقت نمایش موفق می شد و می توانست با مخاطب ارتباط برقرار کند و برای ما اصلا کلیات مهم نبود.

گفت وگو از احمد محمد اسماعیلی – مشهد تئاتر

📍 سالن حافظ
📅 دوشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۵ – چهارشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۵
⏰ ۲۰:۳۰
⏳ ۱ ساعت و ۱۵ دقیقه
💳 بها: ۳۵,۰۰۰ تومان

نویسنده: عباس جمالی
طراح و کارگردان: مرتضی میرمنتظمی
بازیگران: رویا تیموریان، فرشته صدرعرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ، سارا لاهوت، عباس جمالی
مجری طرح: محمد قدس

طراح نور: عبدالصادق مصدق
طراح صدا و موسیقی: محمدرضا جدیدی
طراح صحنه و لباس: مرتضی میرمنتظمی
طراح پوستر و بروشور: آرش طراقی
دستیار کارگردان و برنامه ریز: امیر ابراهیم زاده
منشی صحنه: زهرا آقابلاغی
مدیر اجرایی: رضا درویش
مدیران صحنه: حمیدرضا گودرزی، سالار یعقوبی
عکس و گرافیک: احسان نقابت
عکاس: احسان جابری، آسمان روشن
مشاور رسانه ای: سام بهشتی
گروه تبلیغات مجازی: هژار رمضانی، ساناز تیموری

«پنج ثانیه برف» با بازی رویا تیموریان، فرشته صدر عرفایی و… روزهای آخر تمرین را سپری می کند و از ۲۵ مهر در تالار حافظ به صحنه می رود.

به گزارش تئاتر آنلاین، «پنج ثانیه برف» از ۲۵ مهرماه هر روز ساعت ۲۰:۳۰ در تالار حافظ روی صحنه خواهد رفت. پیش فروش بلیت های این نمایش به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی آغاز شده است و بازیگران این گروه آخرین تمرین‌های خود را برای اجرا انجام می‌دهند.

«پنج ثانیه برف» عنوان تازه ترین نمایش میرمنتظمی است که بعد از ایام عزاداری ماه محرم و از تاریخ ۲۵ مهر در تالار حافظ روی صحنه می‌رود.

این روزها بازیگران و عوامل این اثر نمایشی مشغول تمرینات نهایی هستند و خود را برای اجرای نخست این نمایش آماده می‌کنند.

رویا تیموریان بازیگر سینما و تئاتر بعد از مدت ها با نمایش «پنج ثانیه برف» به تالار حافظ باز می‌گردد. فرشته صدر عرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ و سارا لاهوت دیگر بازیگران این نمایش هستند.

عباس جمالی نویسندگی این نمایش را بر عهده دارد و همچنین تنها بازیگر مرد آن است.

طبق برنامه ریزی های انجام شده این نمایش ۱۵ شب در تالار حافظ اجرا می شود و در سه روز اول با سی درصد تخفیف به فروش خواهد رسید.

این اثر، تازه ترین نمایش مرتضی میرمنتظمی و گروه تئاتر مشق، بعد از اجرای آثاری هم چون «مالی‌سویینی»، «P۲»، «ابرها»، «فرکانس»، «زن،مرد» و «فیل قرمز»، محسوب می شود که این بار «پنج ثانیه برف» قرار است در تالار حافظ روی صحنه برود.

لیست عوامل اصلی این نمایش عبارتند از نویسنده: عباس جمالی، کارگردان، طراح صحنه و لباس: مرتضی میرمنتظمی، مجری طرح: محمد قدس، طراح نور: عبدالصادق مصدق، طراحی صدا و موسیقی: محمدرضا جدیدی، دستیار کارگردان و برنامه ریز: امیر ابراهیم زاده، مدیر اجرایی: رضا درویش، منشی صحنه: زهرا آقا بلاغی، مدیران صحنه: حمیدرضا گودرزی، سالار یعقوبی، گروه تبلیغات مجازی: هه ژار رمضانی، ساناز تیموری، امیر قالیچی و مشاور رسانه ای: سام بهشتی.

یک‌شنبه، چهارم مهرماه نشست خبری نمایش «۵۰ ثانیه برف» با حضور عوامل نمایش در کافه حافظ برگزار شد.

به گزارش تئاتر آنلاین؛ یک‌شنبه، چهارم مهرماه نشست خبری نمایش «۵۰ ثانیه برف» با حضور عوامل نمایش؛ مرتضی میرمنتظمی؛ کارگردان، عباس جمالی؛ بازیگر و نویسنده، رویا تیموریان، فرشته صدرعرفایی، آزاده صمدی، سارا اخوت و سپیده صباغ، بازیگران نمایش، در کافه حافظ برگزار شد.

کارگردان نمایش – مرتضی میرمنتظمی: «پنج ثانیه برف» و کشفی مداوم

 

نویسنده نمایش – عباس جمالی: درام‌ نویسی ایرانی در حال نابودی است

 

بازیگر نمایش – رویا تیموریان: خانه من، تئاتر است

 

بازیگر نمایش – فرشته صدرعرفایی: اجرای تئاتر مسئولیت سنگین اخلاقی و مالی را به دنبال دارد

 

بازیگر نمایش – آزاده صمدی: مونولوگ برایم تجربه‌ای جذاب است