برچسب: محسن قصابیان

به گزارش تئاترآنلاین، محسن قصابیان، سپیده نظری‌پور، شهروز دل‌افکار، امین اشرفی و شاهین چگینی آثار حاضر در بخش بعلاوه فجر در چهل و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر را داوری می‌کنند.

۲۲ گروه قرار است در ۹ تماشاخانه شامل عمارت نوفل لوشاتو، هامون، خانه هنر دیوار، استاد مشایخی، سیمرغ، جریان، همای سعادت، صحنه آبی و طهران روی صحنه حاضر شوند و هرکدام از این اجراها یک سانس را در اختیار دارند که توسط داوران ارزیابی می‌شوند.

بخش بعلاوه فجر چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به مدیریت داود نامور با همراهی انجمن صنفی تماشاخانه‌های خصوصی ایران و همراهی گروه‌های نمایشی تماشاخانه‌های خصوصی به صورت رقابتی در بخش جنبی جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر برگزار می‌شود.

چهل و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به دبیری خیرالله تقیانی‌پور، سوم تا ۱۳ بهمن برگزار می‌شود.

حسن پارسایی: نمایش ازهمان آغاز پیدایش تعریف خاص خودش را داشته ودرهیچ دوره ای نمی توان چگونگی طراحی موضوع وپردازش آن و نیزساختار و سبک و ژانر متن را نادیده گرفت

آیا هرچه روی صحنه برود ، نمایش است ؟ پاسخ به این پرسش چیزی جز جواب قطعی و بدیهی” نه ” نیست. علت آن هم بسیار مشخص است: نمایش ازهمان آغاز پیدایش تعریف خاص خودش را داشته ودرهیچ دوره ای نمی توان چگونگی طراحی موضوع وپردازش آن و نیز”ساختار” و “سبک ” و ” ژانر” متن را نادیده گرفت.با توجه به این که در دوران حاضرهم توقعات نویسندگان ، کارگردانان، بازیگران و طراحان و نیزانتظارات تماشاگران به مراتب هوشمندانه تر،هنری ترو ارزش گراتر شده است، باید در اجرای نمایش عمیقأ به محتواوساختارمتن ونیز به کیفیت نمایشی آنچه بر روی صحنه اجرا می شود، بسیار توجه شود.

نمایش ” خرمهره ” به نویسندگی ” فرهاد نقدعلی” و طراحی و کارگردانی “محسن قصابیان”، که هم اکنون در خانه نمایش اجرا می شود، نشان می دهد که متن و نوشتار اولیه نمایش ساختارمند و نمایشی نبوده است ، چون موضوع مهمی برای اجرا ندارد و یا آن که به علت ضعف در شیوه بیان بازیگران که به طور متناقضی کاملأ عمدی هم است،اساسأ برای تماشاگران قابل فهم نیست . بازیگران عمدأ دیالوگ ها را با یک شیوه سخنگوئی ساختگی و کودکانه بیان می کنند و گفتارشان به همین علت غیر قابل فهم است. درطول اجرا ، تماشاگر به سختی می تواند چهار یا پنج دیالوگ را کاملأ بفهمد و البته لهجه خاصی هم ندارند و صرفأ اصرارمی ورزند که دیالوگ ها با اداهای کودکانه و نیز با اصوات وحالاتی هزیانگونه به بیان درآورند. ادا و اطوار و حرکات بی دلیل اضافی دربازی آن ها زیاد است: ظاهرأ قصد کارگردان این بوده که نمایش به صورت “کمدی هجوآمیز” اجرا شود و فراموش کرده که چنین “هجویه ” ای باید اساسأ در خود متن هم باشد.

متن نمایش داستانی نیست وموقعیت خاصی راهم به نمایش نمی گذارد. این موضوع سبب شده که ” هجویه ” شکل نگیرد. نمایش درحال حاضر حتا ” کمدی سبک ” هم نیست و نمی توان آن را درقالب و ژانری ارزیابی نمود: همه چیز از تعاریف متن ، ژانر ، ساختارو اجرا بیرون زده است و آنچه اجرا می شود ، دراصل “نمایش”به شمارنمی رود؛ ازمتن بی ساختارآن گرفته تا طراحی صحنه، بازی ها ومیزانسن ها ، تمامأ “بدل سازی برای عناصر ساختاری نمایش”است ؛ بازیگران اصلی هرسه ” سبیل هیتلری” دارندولباس محلی بختیاری پوشیده اند.آن ها درمقاطعی ازنمایش کلاه نمدی شان را با کلاه کاسکت عوض می کنند . یکی از آن ها با همان لباس محلی گیتارمی نوازد و آوازهائی- ازجمله یک آوازکوتاه کرُدی هم – می خواند که درکل هیچ کارکرد وکاربرد نمایشی ندارد. طراحی بازیگران از نظر لباس و چهره تا حدی ” کاریکاتوریکی” از کار درآمده است.

باید یادآور شد که اجرای این نمایش نوعی پارادوکس برای معنا و مفهوم خود نمایش است . عجیب ترازآن هم این نکته است که گویا این نمایش در گذ شته اجرا شده واکنون برای بار دوم به روی صحنه آمده است.

نمایش “خرمهره” به علت بی بضاعتی محتوائی و ساختاری اش ، عملأ متکی به حرکات و اداهای غیرنمایشی ظاهرأ کمیک است. معمولأ کودکان زیرهشت سال با چنین نمایش هائی سرگرم می شوند، چون حرکات ناهنجارو بی دلیل ونیزشیوه سخن گوئی کودکانه بزرگسالان برای آن ها خنده آور وسرگرم کننده است.

نمایش که با ادعای ” کمدی بودن ” برای تماشاگران بزرگسال اجرا می شود، کسی را سرگرم نمی کند ونمی خنداند ، حتا کسل هم می کند: معلوم نیست هدف ازنوشتن واجرای این نمایش چه بوده است.تماشاگرهرگزدقیقأ نمی داند که موضوع آن چیست،اما گویا نویسنده ، کارگردان و بازیگران خودشان می دانند . هیچ حادثه دراماتیک وکنش زائی درنمایش نیست وچون پرسوناژ به معنای تئاتری و نمایشی آن در این اجرا وجود ندارد، مقوله بازیگری هم منتفی است؛ فقط می توان گفت که حرکات، حالات بی دلیل و جای گیری های نامناسب بازیگران و ضعف در شیوه بیانشان،عملأ نشان می دهد که بازی آن ها مصنوعی، ساختگی و تحمیلی است؛ همه عوارض فوق در وهله نخست به ضعف ها و نارسائی های موضوعی و ساختاری متن مربوط می شود.

نمایش ” خرمهره ” به نویسندگی ” فرهاد نقد علی” و طراحی و کارگردانی”محسن قصابیان”، هجویه ای ناموفق وبی شکل است. ضمنأ ازلحاظ طراحی موضوع وکاربری عناصرساختاری وداده های محتوائی، چیزهای زیادی ” کم” دارد واین کمی و کاستی ها عملأ “نمایش” ، را به “کمایش” تبدیل کرده است.

عکس از رامونا میریان

محسن قصابیان بازیگر و کارگردان نمایش «خرمهره» با اشاره به منبع اقتباس این نمایشنامه درباره ویژگی های اجرایی و تغییراتی که نمایش نسبت به اجرای قبلی خود داشته است، صحبت کرد.

محسن قصابیان بازیگر و کارگردان تئاتر که به تازگی اجرای نمایش «خرمهره» را در خانه نمایش اداره برنامه های تئاتر آغاز کرده است، در این باره به (تئاتر آنلاین) مهر گفت: نمایش «خرمهره» اردیبهشت ۹۴ در تماشاخانه استاد مشایخی به صحنه رفته بود که بعد از تغییر مدیریت اداره تئاتر، علی اصغر راسخ راد مدیر جدید این مجموعه به ما پیشنهاد داد این اثر نمایشی را مجددا آماده اجرا کنیم.

وی درباره تغییراتی که اجرای جدید نسبت به اجرای قبل داشته است، عنوان کرد: معتقدم هر اجرای تئاتری در نفس خودش یک اثر جدید به حساب می آید و اجرای مجدد یک نمایش نمی تواند همان اجرای قبلی اش قلمداد شود چون گذشت زمان، تغییر سالن و بسیاری از مسائل دیگر روی اجرا تغییر می گذارند. در اجرای مجدد این نمایش نیز موزیسین کار تغییر کرده و در حال حاضر میلاد آرین به جای پویا نوروزی در کنار ما حضور دارد. همچنین یک شخصیت دیگر نیز به کار اضافه شده است که بنیامین صیادی نیا نقشش را ایفا می کند، علاوه بر این در اجرای جدید کار فرمالیستی تر نیز شده است.

این هنرمند درباره داستان نمایش توضیح داد: در این نمایش راه آهن سراسری احداث می شود و قرار است در موعد مقرر بازگشایی شود اما زمان بازگشایی متوجه می شوند که خرمهره های راه آهن دزدیده شده است. مردمان روستا به دلیل فقر و تنگدستی خرمهره ها را دزدیده و آنها را سر قلاب های ماهی گیری شان زده اند تا بتوانند ماهی بگیرند. «خرمهره» حکایت انسان هایی که به دلیل عقب‌ماندگی فرهنگی و اقتصادی مورد سوء‌استفاده قدرتمندان زورگو قرار می‌گیرند.

بازیگر نمایش «من که دا نیستم» متذکر شد: این نمایشنامه از داستان «خطاکار» چخوف برداشت شده و فرهاد نقدعلی ۱۵ سال قبل آن را به نگارش درآورده است. قبلا قرار بود این داستان تبدیل به فیلم شود اما در آن زمان من درگیر ساخت فیلم های دیگری شدم و این قضیه منتفی شد. بعد از آن تصمیم گرفتیم که آن را به عنوان یک اثر نمایشی اجرا کنیم تا اینکه سال گذشته من بعد از مدت ها که مشغول کار تصویر بودم سر ذوق آمدم و نمایشنامه نیز در مدت دو ماه کامل شد و آن را به صحنه بردیم.

قصابیان درباره فضاسازی و صحنه پردازی نمایش گفت: من کار کردن با ابزار صحنه و آکسسوار را دوست دارم اما این نمایش به دلیل اینکه تاکید زیادی روی شخصیت ها و بازی آنها دارد نیازمند استفاده از وسایل صحنه نبود. در این نمایش دو شخصیت اصلی در حقیقت دو دلقک هستند که هم روایتگر ماجرا هستند، هم اهالی روستا، هم سربازان حکومتی و … و با همکاری هم قصه را جلو می برند بنابراین وسایل زیادی در صحنه نداریم.

وی در پایان صحبت هایش درباره موسیقی نمایش اضافه کرد: در صحنه ساز گیتار به صورت زنده نواخته می شود. دوست داشتم از ساز کمانچه هم استفاده کنم اما به دلیل محدودیت زمان تمرین این امکان میسر نشد.

نمایش «خرمهره» نمایش طنزی اجتماعی- انتقادی است که فرهاد نقدعلی آن را بر اساس داستان «خطاکار» چخوف نوشته است و محسن قصابیان با بهره گرفتن غیرمستقیم از شیوه‌های نمایش های سنتی ایرانی آن را در یک فضای ابزورد اجرا می‌کند.

محسن قصابیان، پژمان عبدی، میلاد آرین و بنیامین صیادی نیا بازیگران این نمایش طنز هستند. این نمایش از ۲۷ تیرماه تا ۲۲ مرداد ماه هر شب به‌جز شنبه‌ها ساعت ۲۰ به مدت ۶۰ دقیقه در خانه نمایش واقع در میدان فردوسی بعد از خیابان ایرانشهر، خیابان شهید موسوی، کوچه شهید محمدآقا، پلاک ۳۴ میزبان علاقمندان به تئاتر خواهد بود.

نمایش «خرمهره» به نویسندگی فرهاد نقدعلی و کارگردانی محسن قصابیان از ۲۷ اردبیهشت ماه در تماشاخانه استاد مشایخی اجرا می‌شود.

به گزارش سایت ایران تئا‌تر، این نمایش داستان سه مرد است، که با رنج‌ها و شادی‌هایشان روایت احداث خطوط راه آهن را بازگو می‌کنند. در واقع داستان تومان‌هایی که حراج می‌شوند و مهره‌هایی که نیست می‌شوند. نقش این سه شخصیت را محسن قصابیان، پژمان عبدی وپویا نوروزی بازی می‌کنند.

پویا نوروزی (ساخت موسیقی) و پژند سلیمانی به عنوان دستیار کارگردان با گروه همکاری دارند.

نمایش «خرمهره» به نویسندگی فرهاد نقدعلی و کارگردانی محسن قصابیان از یکشنبه ۲۷ اردیبهشت ماه، هر شب به جزء شنبه‌ها، ساعت ۱۹، به مدت ۵۰ دقیقه، در تماشاخانه استاد مشایخی واقع در ضلع شمال غربی چهار راه ولیعصر، پلاک ۱۴۷۸، اجرا می‌شود.