در این شرایط که تأمین هزینههای زندگی چندبرابر شده و نیاز است که دولت و مجلس از هنرمندان حمایت کنند، اعلام شده که قرار است تمامی هنرمندانی که شامل معافیت مالیاتی بند «ل» ماده ۱۳۹ مالیاتهای مستقیم میشدند نیز مالیات پرداخت کنند.
این امر به طور حتم بدون نگاهی کارشناسانه شکل گرفته زیرا اگر کارشناسی در این زمینه انجام شود مشخص است که اکثر هنرمندان تئاتر به دلیل شرایط سخت تولید تئاتر و همچنین نبود حمایتهای لازم، به سختی در طول سال فعالیت میکنند و به ناچار برای تأمین هزینههای معیشتی خود به مشاغل دیگر نیز روی میآورند.
این روند در ۲ سال گذشته کرونایی شدت بیشتری داشته و بسیاری از هنرمندان تئاتر در تهران و سایر شهرهای کشور از تأمین هزینههای زندگی خود عاجز بودهاند.
عجیب است که مدیران و مسئولان تصمیمگیرنده در این خصوص ملاک خود را درآمدزایی تعداد اندکی از هنرمندان قرار میدهند و به بخش عظیمی از خانواده تئاتر و هنرهای دیگر که در شرایط مالی سختی به سر میبرند، بی توجه هستند.
جالب است که وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در سخنان اخیر خود در مراسم اختتامیه چهلمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر اعلام کرد که هدف دولت در ۴ سال پیش رو این است که تئاتر در جایگاه رفیع خود بایستد اما با تصمیماتی که قرار است در زمینه دریافت مالیات از هنرمندان اتخاذ شود، گویا دولت و مجلس تصور میکنند ایستادن هنر تئاتر در جایگاه رفیع خود بدون هنرمندان شکل خواهد گرفت زیرا هنرمندی که درگیر تأمین هزینههای معاش خود است و باید از درآمد ناچیز خود مالیات نیز پرداخت کند دیگر نمیتواند به جایگاه رفیع تئاتر یا هنرهای دیگر بیاندیشد زیرا جایگاه خودش در زندگی متزلزل و ناپایدار است.
ایرج راد رئیس هیأت مدیره خانه تئاتر درباره شرایط فعلی پیش آمده و اعلام اینکه قرار است از سال ۱۴۰۱ هنرمندان معاف از پرداخت مالیات از معافیت مالیاتی محروم شوند، به تئاتر آنلاین گفت: ما هم در اعتراض به این قضیه، همانگونه که هنرهای تجسمی مشغول جمعآوری امضا هستند قرار است در جلسه روز دوشنبه ۲ اسفند خانه تئاتر در این خصوص تصمیمگیری لازم را اتخاذ کنیم.
وی یادآوری شد: سالهای سال معافیت مالیاتی هنرمندان از طریق بند «ل» ماده ۱۳۹ مالیاتهای مستقیم وجود داشت و بعدها صحبتهایی مطرح شد که باید تا حد و حدودی این معافیت مالیاتی در نظر گرفته شود که همان موقع نیز ما در خانه تئاتر به این موضوع اعتراض کردیم. یکی از مسائل بند «ل» ماده ۱۳۹ این بود که حتماً باید اظهارنامه مالیاتی از سوی هنرمندان تنظیم و ارائه شود. البته مدتها بدون تنظیم اظهارنامه مالیاتی بحث معافیت مالیاتی هنرمندان اجرا میشد ولی هنرمندان تئاتر پذیرفتند برای اینکه این اظهارنامه مالیاتی شکل قانونی دارد آن را تنظیم و ارائه کنند که این امر نیز باعث میشد معافیت مالیاتی حاصل شود.
راد در ادامه سخنان خود با اشاره به اینکه برای معافیت مالیاتی سقف تعیین شده است، توضیح داد: همه هنرمندان به ویژه هنرمندان تئاتر درآمد آنچنانی از تئاتر ندارند و طبیعتاً خیلی از اوقات علاوه بر تئاتر به کارهای دیگری که مرتبط با هنرهای نمایشی هست میپردازند نظیر حضور در سریالهای تلویزیونی و فیلمهای سینمایی و یا دوبله. ممکن است یک سال تمام وقت خود را به طور کامل در اختیار این مسائل گذاشته باشند و از آنها دعوت شده باشد تا در طول یک سال تمام وقت خود را صرف کار کنند و حدود درآمدشان با حدی که تعیین شده برابری کند یا کمی از آن بیشتر شود ولی این اتفاق هر ساله نیست.
رئیس هیأت مدیره خانه تئاتر متذکر شد: هنرمندی یک سال، تمام وقت کار کند تا بتواند از درآمدی که کسب کرده برای سالهای بعدی زندگی خود برنامهریزی کند ولی چون درآمد یک سالاش به حد تعیین شده مالیاتی نزدیک یا کمی از آن بیشتر شده باید مالیات پرداخت کند اتفاق کارشناسانهای نیست. آیا در سالهایی که درآمد آن هنرمند تئاتر بسیار پایین است و به حد تعیین شده نمیرسد و درآمدش تأمین کننده نیازهای اولیه زندگیاش هم نیست ما به التفاوتی به او پرداخت میشود؟
این هنرمند با سابقه سینما، تئاتر و تلویزیون تأکید کرد: یک هنرمند در طول حیات خود در یک زمانهای خاصی میتواند تلاش دائمی هر روزه داشته باشد و اگر میزان درآمدش در این مقاطع کمی بالاتر رود باید آن را برای تمام زندگی خود تقسیم کند که متأسفانه از سوی مدیران و مسئولان تصمیم گیرنده به این امر اندیشه نمیشود. به این اندیشه نمیشود که آیا اگر یک سال کل درآمد یک هنرمند تئاتر که در زمینههای دیگر فعالیت کرده به ۱۰ میلیون تومان هم نرسید، اداره دارایی و بیمه ما به التفاوت هزینه مورد نیاز برای زندگی روزمره هنرمند را پرداخت میکند که حالا اگر هنرمندی یک سال تمام وقت و انرژی خود را صرف کند و حتی در طول شبانه روز ساعت خواب مناسبی هم نداشته باشد تا بتواند هزینههای زندگی خود را تأمین کند، از او مالیات بگیرند؟
راد در ادامه سخنان خود تأکید کرد: بسیاری از هنرمندان حتی نمیتوانند اجاره یک ساله خود را از طریق فعالیتهایی که انجام میدهند تأمین کنند. با هزینههای سنگین زندگی هنرمند باید کارهای مختلفی انجام دهد تا بتواند از پس تأمین هزینههای معیشتی خود بربیاید و این در حالی است که کمک به او نمیشود و حمایتی هم از هنرمندان از سوی مدیران و مسئولان صورت نمیگیرد.
رئیس هیأت مدیره خانه تئاتر تصریح کرد: در اخباری که از سوی دولت اعلام میشود افرادی با درآمدهای کلان فرار مالیاتی دارند ولی هنرمندانی که با درآمدهای جزیی زندگی خود را سپری میکنند باید مالیات پرداخت کنند. اینکه تعداد اندکی هنرمند در هر رشتهای درآمد بالا دارند نباید به عنوان قاعده در نظر گرفت. همین هنرمندان نیز دورهای خاص برای کسب این درآمد دارند و باید آن را برای تمام زندگی خود تقسیم کنند. متأسفانه به هیچکدام این موارد از سوی مدیران و مسئولان تصمیم گیرنده توجه نشده است.
