برچسب: مالیات بر ارزش افزوده

رحمت امینی کارگردان و مدرس تئاتر در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره وضعیت تئاتر در پساکرونا و نگرانی‌ها بابت استمرار کسر ۹ درصد مالیات برارزش افزوده از اجراهای تئاتری به تئاتر آنلاین گفت: شرایط پیش آمده فرصتی است که قادر آشنا مدیرکل جدید هنرهای نمایشی با همراهی صنوف و خانه تئاتر چند مساله اهالی تئاتر را پیگیری کنند که یکی از آن‌ها همین کسر ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده از اجراهای تئاتری است.

وی ادامه داد: خود من در آخرین کاری که روی صحنه بردم از این مساله ضرر زیادی دیدم. در واقع ارزش افزوده باید از خریدار کسر شود اما از طرف دیگر اگر این اتفاق رخ دهد قیمت بلیت نمایش‌ها افزایش پیدا خواهد کرد که بازهم مشکل آفرین خواهد بود. از همین رو امیدوارم تمهیدی اندیشیده شود که حداقل مالیات برارزش افزوده کسر نشود. تئاتر در میان هنرهای دیگر از همه مظلوم‌تر واقع شده و تئاتری‌ها هم مظلوم‌ترین قشر از هنرمندان هستند مخصوصا آن‌هایی که شغل اصلی‌شان تئاتر است و فعالیت دیگری در شرایط بحرانی مثل امروز ندارند. با شرایط پیش آمده بسیاری از آن‌ها از کار بیکار شده و حتی نمی‌توانند خرج یومیه خود را تامین کنند.

این مدرس تئاتر اضافه کرد: قادر آشنا فرد پیگیری است و روابط خوبی نیز با مجلس و دیگر ارگان‌ها و نهادها دارد از همین رو می‌تواند سازوکار بیمه شدن همه اهالی تئاتر و شغل محسوب شدن فعالیتشان را پیگیری کند البته که وی تنها نمی‌تواند این برنامه‌ها را به سرانجام برساند و نیاز به کمک دارد. حتی می‌توان یک نفر را مسئول پیگیری این کار کرد تا تئاتر از این پوسته کوچک و حقیر خود بیرون بیاید.

وی همچنین درباره لزوم حمایت از کمدی‌های شبانه بیان کرد: با توجه به اینکه مدیرکل هنرهای نمایشی خبر از پیگیری مطالبات هنرمندان تئاتر را داده است و اتابک نادری نیز مسئول پیگیری میزان خسارت و ضرر و زیانی است که به گروه‌های تئاتری و تماشاخانه‌ها وارد شده است که این اقدام را کاری بسیار مثبت و ارزشمند می‌دانم، لازم است در این زمینه به نکته‌ای اشاره کنم. در اقداماتی که قرار است برای پیگیری میزان مطالبات هنرمندان و تماشاخانه‌ها صورت گیرد نباید تئاترهای کمدی شبانه یا به اصطلاح تئاترهای آزاد را نادیده بگیریم چون این گروه‌ها در حیطه حمایتی اداره کل هنرهای نمایشی قرار دارند اما متاسفانه هیچگاه به لحاظ مالی حمایت نمی‌شوند.

وی افزود: تئاترهای شبانه یکی از زیرمجموعه‌های تئاتر کشور هستند و مخاطبان بسیاری نیز دارند. این نمایش‌ها برای تفنن، پرکردن اوقات فراغت و سرگرم کردن تماشاگران گزینه مناسبی هستند و فارغ از نکات مثبت و منفی که دارند و انتقاداتی که به برخی از کارها وارد است در این شرایط مانند تمام اهالی تئاتر نیاز به حمایت دارند چون ۲ ماه است که این تئاترها نیز تعطیل شده و درآمدی ندارند که امیدوارم اتابک نادری در بررسی‌های که انجام می‌دهد این گروه را نیز مد نظر قرار دهد.

امینی در پایان صحبت هایش متذکر شد: نکته دیگری که درباره کمدی‌های شبانه اهمیت دارد این است که طبق رسم هرساله این نمایش‌های در تمام ۲ ماه محرم و صفر تعطیل هستند در حالی که می‌توان با اندیشیدن تمهیداتی در مضمون اجراها، کاری کرد که این آثار به اجرای خود در این ۲ ماه هم ادامه دهند و مثل همه فعالیت‌های هنری مانند سینما و تئاتر تنها در ایام شهادت و دهه اول محرم اجرا نداشته باشند. البته این اتفاق باید با مشورت و بحث و بررسی و به صورت گام به گام صورت گیرد. در سال‌های گذشته هم هنرمندانی چون مجید جعفری و زنده‌یاد هادی اسلامی در این ایام نمایش‌هایی را برای اجرا آماده می‌کردند که بار کمدی کمتری داشت و آثارشان بیشتر به سمت ملودرام و درام‌های اخلاقی یا حتی آثار خارجی گرایش داشت از همین رو می‌توان همین تمهید را دوباره به کار گرفت تا عده زیادی از هنرمندان فعال در این حوزه بیکار نشوند.

علی شمس نویسنده، مترجم و کارگردان تئاتر درباره وضعیت تئاتر در روزهای پساکرونا به تئاتر آنلاین گفت: معتقدم در تنها روزهای پساکرونا تئاتر ما قرار نیست با بحران روبرو شود چون در حال حاضر هم در بحران به سر می‌برد و این بحران دامنه‌ای دارد که ما در آن زیست می‌کنیم. متاسفانه آینده نومیدانه و تاری مقابل تئاتر وجود دارد.

شمس ادامه داد: حداقل در چندماه آینده اصلا تئاتری نخواهیم داشت و در صورت عبور از بحران کرونا نیز با فقر شدیدی در بدنه تئاتر روبرو هستیم و اساسا اهالی تئاتر به دلیل انباشت بدهی، عوض کردن شغل و مشکلات دیگر با مشکلات عدیده‌ای دست و پنجه نرم می‌کنند.

وی ادامه داد: تئاتر پیش از این هم یک حرفه بیمار و رنجور بود و در حال حاضر هم مانند یک بیمار مبتلا به سرطان است که کرونا هم گرفته باشد و نجاتش تنها به واسطه تزریق یک بودجه کلان بالادستی امکان‌پذیر است که با توجه به بی پولی دولت و وضعیت نامناسب اقتصاد ایران، نباید همچین توقعی را در مخیله‌مان داشته باشیم.

این کارگردان جوان افزود: تعطیل شدن سالن‌های خصوصی، کوچک شدن چرخه اقتصاد تئاتر و موارد بی شمار دیگر بر لاغر شدن و کوچک شدن تئاتر تاثیر می‌گذارد و تصور می‌کنم اگر بحران کرونا تا چندماه دیگر هم ادامه داشته باشد شاهد هستیم که تماشاخانه‌های تئاتر از لحاظ کمی به قبل از سال ۹۰ بازگردند به این ترتیب که تنها چند مجموعه تئاتر دولتی که امکان بقا دارند، باقی بمانند و ۸۰ درصد سالن‌های خصوصی باید با این حرفه خداحافظی کنند تا شاید در چند سال آینده افراد دیگری مجددا بتوانند روی این حرفه سرمایه گذاری کنند. با این چشم انداز هم به لحاظ کمی و هم اقتصادی تئاتر نابود می‌شود و یک سال طاعونی پیش روی ما وجود دارد.

این مترجم تئاتر درباره کسر ۹ درصد مالیات برارزش افزوده از اجراهای تئاتری بیان کرد: صنفی که حتی از رایزنی نه برای کمک مالی و گرفتن سوبسید بلکه برای رایگان کردن بیمه هنرمندان در این شرایط عاجز است هیچ امیدی به نجاتش نیست، چه برسد به اینکه ۹ درصد مالیات برارزش افزوده را از اجراهای تئاتری بردارند و این مساله دردناکی است. دولت از لحاظ اقتصادی در مضیقه است و به هر طریقی می‌خواهد کسب درآمد کند. در این شرایط با یک راهزنی عریان طرف هستیم و مالیات برارزش افزوده یعنی برداشت از جیب خالی هنرمندان تئاتر.

وی در پایان صحبت‌هایش یادآور شد: معتقدم کرونا مثل شهاب سنگی است که به عصر دایناسورها برخورد کرده و در این وضعیت تنها گونه‌هایی توان بقا دارند که انعطاف‌پذیر باشند و داشتن انعطاف هم در این شرایط یعنی داشتن توان مالی. تنها پول است که می‌تواند تئاتر را از این بحران نجات دهد و می‌دانیم که تنها درصد به شدت قلیلی پول دارند؛ افرادی که تئاتر را در شاکله تجاری خودش می‌دیدند، پس فکر می‌کنم بازماندگان تئاتر کسانی هستند که پیش از این به شدت رویکرد تجاری به امر هنر داشتند و تئاترهای فست‌فودی تولید می‌کردند و به فروش می‌اندیشیدند اما برای بدنه تئاتر شکست و بحران همچنان ادامه خواهد داشت.

اصغر خلیلی نویسنده و کارگردان تئاتر در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره لزوم حمایت دولت از حوزه تئاتر و مساله کسر ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده از اجراهای تئاتری بیان کرد: مطمئنا موافق کسر مالیات نیستم چون در شرایط پیش آمده دولت باید از هنرمندان حمایت کند و باری را از روی دوششان بردارد اما هنرمندان تنها می‌توانند این درخواست را مطرح کنند و در نهایت مسئولان و مدیران فرهنگی هستند که باید پیگیر این مساله باشند.

این کارگردان تئاتر ادامه داد: چه بحران کرونا وجود داشته باشد و چه نه گرفتن مالیات از حوزه فرهنگ و هنر و حتی کسر ۹ درصد مالیات برارزش افزوده از آثاری که به صحنه می‌رود، خوشایند نیست. چرا باید حوزه فرهنگ و هنر زیر چتر مالیات قرار بگیرد چون با این شرایط در آینده‌ای نزدیک تعداد زیادی از صاحب نظران این عرصه به دلیل فشاری که به آن‌ها وارد می‌شود از فعالیت کنار می‌روند.

خلیلی با اشاره به لزوم مشارکت دولت در حوزه فرهنگ و هنر یادآور شد: متاسفانه فرایند غلط خصوصی سازی، تئاتر را فلج کره است. ابتدا قرار شد با خصوصی شدن تئاترها، دولت هم از این طرح حمایت کند که این اتفاق رخ نداد. نمی‌شود که مشارکت تنها به صورت یک سویه باشد و هنرمند خودش تمام هزینه‌ها از جمله پول سالن و دستمزد عوامل و هزینه‌های جانبی را پرداخت کند و اگر هم سود اندکی می‌کند آن را به عنوان مالیات به دولت پرداخت کند و در عوض هیچ‌گونه حمایتی از دولت نگیرد. سوالی که اینجا مطرح می‌شود این است که چرا دولت نباید در ضرر و زیانی که به هنرمندان وارد شده ورود کند و از آنها حمایت‌های لازم را داشته باشد.

وی در پایان درباره فعالیت هایش در روزهای پساکرونا گفت: فعلا منتظر هستم تا وضعیت به روال عادی بازگردد چون اول باید تکلیف اجراهای عقب افتاده مشخص شود بعد به اجراهای دیگر نوبت برسد. قرار بود فصل بهار نمایش «ماهاتما گاندی» را در تالار وحدت اجرا کنم که با شرایط به وجود آمده اجرا به تعویق می‌افتد و احتمالا پاییز نمایش را به صحنه می‌برم.

مسعود دلخواه مدرس، بازیگر و کارگردان تئاتر که این روزها مشغول تدریس آنلاین واحدهای نظری به دانشجویان خود در دانشگاه تربیت مدرس است، درباره شرایط خود و اتفاقی که ویروس کرونا در دنیا و به طور خاص در جامعه هنری رقم زده، به تئاتر آنلاین گفت: فکر کنم الان زمانی است که هنرمندان باید کمتر حرف بزنند و بنویسند و بیشتر باید بخوانند. نباید فقط جنبه منفی ویروس کرونا را ببینیم. دنیای امروز نیاز به نیرویی داشت که بشر را به یک سه کنج بکشاند و از او بخواهد درباره خود و عملکردش تجدید نظر کند.

وی ادامه داد: روانشناسان اجتماعی و متخصصان در حال بررسی این موضوع هستند که در دوران پساکرونا چه تغییراتی در ساختار فرهنگی اجتماع رخ می‌دهد. یکی از حوزه‌های هنر که بیشتر از سایر حوزه‌ها تحت تأثیر ویروس کرونا قرار گرفت، تئاتر است زیرا تئاتر همه را گردهم جمع می‌کند تا در یک فضا حضور و تنفس کنند؛ همه اینها بر خلاف دستورالعمل‌های بهداشتی برای این روزها است از این رو تا این شرایط وجود دارد، تئاتر به شکل اصیل اش برای فعالیت مجدد باید منتظر بماند.

اجرای آنلاین، تئاتر نیست

دلخواه با بیان اینکه فکر می‌کنم چون تئاتر نیازمند حضور گروه و مخاطبان در فضایی مشترک دیرتر از سایر مشاغل و حوزه‌های هنر فعالیت خود را از سر بگیرد، اظهار کرد: در این شرایط فعالیت‌هایی از طریق فضای مجازی انجام می‌شود که البته هیچکدام این فعالیت‌ها از جمله اجراهای آنلاین، تئاتر نیستند زیرا تئاتر بر اساس رابطه دوطرفه بین هنرمند و تماشاگر شکل می‌گیرد و در فضای مجازی تماشاگر هیچ تأثیر و ارتباطی بر تئاتر ندارد.

باید از نمایش‌های انگشت شمار با فروش میلیاردی مالیات کسر شود ولی از تئاتر نه تنها نباید مالیات کسر شود بلکه باید مالیاتی را که از ثروتمندان و کمپانی‌های مختلف می‌گیرند برای تئاتر هزینه کننداین هنرمند باسابقه تئاتر معتقد است بعد از پایان بحران کرونا، تشنگی برای تئاتری دیدن و حضور در سالن‌های تئاتر بیش از پیش خواهد بود.

کارگردان نمایش «شاه لیر» در ادامه سخنان خود درباره کسر مالیات بر ارزش افزوده از تئاتر با توجه به وضعیت اقتصادی گروه‌های تئاتری به ویژه در دوران پساکرونا، یادآور شد: قطعا نباید از هنرمندان و اجراهای تئاتری مالیات گرفته شود. بارها خود من با این موضوع در اجراهای مختلم مشکل داشتم؛ مثلا نمایشی داشتم که ۷۰ میلیون تومان فروش داشته و من این مبلغ را بین اعضای گروه تقسیم کرده‌ام ولی بعدا برای من با این توجیه که ۷۰ میلیون تومان درآمد داشتم مالیات به همراه جریمه آمد.

چرا تصور مسئولان از هنرمند یک آدم پولدار است!؟

دلخواه ادامه داد: تئاتر باید معاف از مالیات باشد. نمی‌دانم چرا وقتی نام هنرمند می‌آید برخی مسئولان در ذهن شان آدم‌های پولدار را متصور می‌شوند. اگر کسی درآمد بالا دارد باید مالیات پرداخت کند ولی دخل و خرج تئاتری‌ها را برابر نیست. مسئولان باید استثناها را کنار بگذارند و برخی نمایش‌ها را که فروش میلیاردی دارند ملاک قرار ندهند.

وی تأکید کرد: باید از نمایش‌های انگشت شمار با فروش میلیاردی مالیات کسر شود ولی از تئاتر نه تنها نباید مالیات کسر شود بلکه باید مالیاتی را که از ثروتمندان و کمپانی‌های مختلف می‌گیرند برای تئاتر هزینه کنند. در دنیا کمپانی‌های بزرگ برای معافیت از مالیات از تئاتر و فعالیت‌های تئاتری حمایت می‌کنند تا در عین حال برای خود اعتبار و وجهه فرهنگی خوبی کسب کنند.

کارگردان نمایش «هیچ چیز جدی نیست» یادآور شد: از نیمه دوم سال ۹۸ تا کنون تئاتر خیلی خسارت دیده و من خودم یکی از خسارت دیدگان این ماجرا هستم. در آبان ۹۸ به دلیل قطعی اینترنت اجرای ما در تماشاخانه ایرانشهر متضرر شد. تئاترهایی هم که بهمن و اسفند هزینه کردند تا اجرای عمومی داشته باشند، متضرر شدند. گروه‌هایی هم که در حال تمرین برای اجرا در نوبت سال ۹۹ بودند نیز متضرر شده اند.

دلخواه با اشاره به اینکه هنرمندان تئاتر برای احقاق حقوقشان تلاش بیشتری نسبت به گذشته انجام می‌دهند و این تلاش باعث می‌شود دولت توجه بیشتری به تئاتر و هنرمندان تئاتر داشته باشد، در پایان سخنان خود تصریح کرد: تئاتر در شرایط بحرانی یکی از شکننده‌ترین حرفه‌ها است و گرفتن مالیات از تئاتر گناه مضاعف است.

امین بهروزی نویسنده و کارگردان تئاتر، درباره عدم لغو ۹ درصد مالیات برارزش افزوده از اجراهای تئاتری در روزهای پساکرونایی به تئاتر آنلاین گفت: مشکلی اساسی که به نظر می‌رسد در این زمینه وجود دارد این است که تصمیم گیرندگان درباره چنین مسایلی شناخت درستی ندارند و همه هنرمندان را در یک سطح می‌بینند وقتی فعالیت امثال کسانی که ۲ سال یکبار می‌توانند اثری را به صحنه ببرند با هنرمندان پرکاری که در طول سال مدام مشغول فعالیت هستند و دستمزدهای کلان می‌گیرند که البته من هیچ مخالفتی با فعالیت این دوستان ندارم، یکی قلمداد می‌شود و این مشکل به وجود می‌آید.

وی ادامه داد: چه در مساله کسر مالیات از فعالیت هنرمندان تئاتر و سینما و چه کسر ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده از اجراهای تئاتری عده ای مخالف و عده ای موافق وجود دارند پس بهترین راه این است که توسط کارشناسان هر حوزه هنرمندان را از یکدیگر تفکیک کنیم تا عده ای کمتر متضرر شوند. در نهایت حذف مالیات برای هنری به لحاظ مالی نحیف مانند تئاتر نه تنها اقدامی درست که ضروری است.

کارگردان «روزهای بی باران» یادآور شد: مساله دیگر نگاه غلطی است که از طرف دولت در مورد تئاتر خصوصی وجود دارد به این مفهوم که دولت نباید از تئاتر حمایت کند در صورتی که در همه کشورهای پیشرفته دولت‌ها از هنرمندان تئاتر و نمایش‌ها حمایت مالی می‌کنند چون اگر این اتفاق نیفتد هیچ گروه تئاتری نمی‌تواند به فعالیتش به عنوان یک حرفه مستقل ادامه دهد. با حمایت دولت است که تئاترها به عنوان یک کالای فرهنگی امکان بقا پیدا می‌کند. بعد از به پایان رسیدن بحران کرونا اگر حمایتی از هنرمندان تئاتر و نمایش‌ها در کار نباشد، شرایط تلخ و نا به‌سامان اهالی تئاتر، تلخ‌تر هم می‌شود و عملا بحران باقی‌ خواهد ماند.

بهروزی عنوان کرد: در چند سال گذشته شاهد بودیم که هنرمندان تئاتر برای اینکه بتوانند روی پای خود بایستند و فروش بیشتری داشته باشند به چهره‌ها و متن‌های ضعیف و کمدی‌های سخیف روی آوردند که البته باید به آن‌ها حق داد چون برای بقا مجبور هستند به هر طریقی مخاطبان را به سالن جذب کنند.

این هنرمند تئاتر در ادامه درباره فعالیت‌های تازه خود نیز گفت: در طول سال گذشته مشغول نوشتن نمایشنامه‌ای پرپرسوناژ بودم که با کارهای قبلی‌ام متفاوت است. اوایل زمستان برای درخواست اجرا متن را به تئاترشهر ارائه دادم که پذیرفته شد و قرار بود که زمان اجرا در سال ۹۹ به من اطلاع داده شود که متاسفانه با بحران کرونا مواجه شدیم و فعلا مشخص نیست نمایش کی امکان اجرا پیدا می‌کند اما امیدوارم کار بتواند نیمه دوم سال در تالار چهارسو اجرا شود.

وی ادامه داد: ابتدا قصد داشتم نمایش «وانهاده» را که پیش از این در گرجستان اجرا کرده بودم، به صحنه ببرم که به دلایلی آن اجرا منتفی شد که بعد از این اتفاق شروع به نگارش طرحی کردم که از قبل نوشته بودم و اوایل زمستان نگارش نمایشنامه با نام اولیه «علیه خماری» به پایان رسید اما بعد نام اثر به «خماری» تغییر پیدا کرد. این نمایشنامه برعکس نامش ارتباط زیادی به اعتیاد ندارد و بیشتر درباره مفهوم خماری است.

بهروزی درباره ویژگی‌های متن توضیح داد: کلیت متن درباره این مفهوم است که اصلا پدیده خماری چیست و در عملکرد هر فرد چه تاثیری می‌گذارد به شکلی که فردی که به هر صورت دچار پدیده خماری شده است برای مبارزه با آن می‌تواند دست به هر کاری بزند و این پدیده می‌تواند ربطی هم به مواد مخدر نداشته باشد. این نمایشنامه به لحاظ ساختاری متفاوت و در عین حال ساده است که از ترکیبات صدایی و تصویری، صحنه‌های مختلف و مونولوگ تشکیل شده است.

اردشیر صالح‌پور نویسنده، پژوهشگر، کارگردان و مدرس تئاتر درباره نگاه اقتصادی دولت به تئاتر و کسر ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده از اجراهای تئاتری با وجود بحرانی که گریبانگیر حوزه فرهنگ و هنر شده است به تئاتر آنلاین گفت: امر فرهنگ یک پدیده شخصی، انتفاعی و بیزینسی نیست و متاسفانه نگاه انتفاعی، سوداگرانه و اقتصادی بر روند فعالیت‌های کشور چنان حاکم شده که بسیاری از ارزش‌ها را تحت تاثیر خود قرار داده است.

صالح‌پور تاکید کرد: فراموش نکنیم انقلاب ما یک انقلاب فرهنگی بود و ما ملتی صاحب فرهنگ و تمدن هستیم بنابراین هویت ما و حیات و هستی و معرفت شناسی ملت ایران بر فرهنگش استوار است اما این نگاه اقتصادی کلیه شئونات جامعه را در برگرفته و کار به جایی رسیده که بسیاری از ارزش‌ها و اخلاقیات را هم تحت الشعاع خودش قرار داده است.

شهر در تسخیر فست‌فودها!

وی ادامه داد: اگر نگاه به تبلیغات شهری بیندازیم متوجه می‌شویم که چهره تبلیغات شهری چقدر به جنبه‌های بیزینسی و انتفاعی رویکرد و توجه دارد و به عنوان نمونه انواع فست‌فودها و رستوران‌ها بیلبوردهای شهری را در تسخیر خود درآورده‌اند؛ همان بیلبوردهایی که زمانی به ارزش‌های انقلابی و شعارهای فرهنگی اختصاص داشت که این امر نشان دهنده این است که جامعه ایران در رویکرد و سبک زندگی خودش به یک تغییر رسیده؛ تغییری که ناخواسته است و از غفلت مسئولان و گردانندگان جامعه حاصل شده است.

فاجعه زمانی آغاز شد که پدیده‌ای به نام تهیه‌کنندگی تئاتر در این حوزه سیطره پیدا کرد. تهیه کنندگان جوان نوخاسته با پول‌های ناسالم وارد این حوزه شدند و با اسم بخش خصوصی تئاترها را از ارزش، تعهد و رسالت خارج و تئاتر «لاکچری» را باب کردند. این غفلت فرهنگی مدیران فرهنگی باعث شد ذائقه جامعه تغییر کنداین کارشناس هنرهای نمایشی افزود: در نتیجه این رویکرد، جامعه سوار بر قطاری شده است که روز به روز مسیرش به بی‌راهه می‌رود؛ مسیری که در آن باغ‌ها قطع می‌شود و به جایش برج‌ها می‌روید. روابط اقتصادی ناسالم، اختلاس‌ها و سوداگری‌ها در همه شئونات جامعه روح جامعه را خدشه دار کرده است و مسائل اقتصادی آنچنان واجد ارزش شده که دیگر هیچ کس برای فرهنگ ارزشی قائل نیست.

صالح‌پور عنوان کرد: در واقع فاجعه زمانی آغاز شد که این مسایل پایش به عرصه فرهنگ و هنر و مخصوصا تئاتر نیز باز شد. به این مفهوم که پدیده‌ای به نام تهیه‌کنندگی تئاتر در این حوزه سیطره پیدا کرد و با حضور این افراد در تئاتر پرداخت دستمزدهای نجومی به بازیگران باب شد تا جایی که دستمزدها به ماهی ۱۲۰ میلیون تومان در ماه می‌رسید. تهیه کنندگان جوان نوخاسته با پول‌های ناسالم وارد این حوزه شدند و با اسم بخش خصوصی تئاترها را از ارزش، تعهد و رسالت خارج و تئاتر «لاکچری» را باب کردند. این غفلت فرهنگی مدیران فرهنگی باعث شد ذائقه جامعه تغییر کند.

وقتی اقتصاد بر هنر پیروز شد!

این مدرس تئاتر با اشاره به تغییر سیر روال فرهنگی جامعه یادآور شد: با این شرایط تئاتر به آتراکسیون و تفنن تبدیل شده است و اگر قصد اجرای تئاتری را داشته باشید مدیر سالن اول از شما می‌پرسد چند چهره شناخته شده برای فروش بیشتر گیشه در اختیار دارید. این مناسبات فرهنگ و هنر را تحت تاثیر قرار داد و اینجا بود که اقتصاد بر هنر پیروز شد که این مساله با روح ارزش‌های ما کاملا منافات دارد.

معتقدم که نگاه سوداگرانه دولت بسیار آسیب رسان بوده است و آنقدر که دغدغه اش روی مسایل اقتصادی و کسر مالیات بوده بر روند کیفی آثار نمایشی توجهی نداشته و می‌بینیم که این روزها بسیاری از تئاترها نه بر ارزش‌ها استوار هستند نه تعهد و کیفیتصالح‌پور ادامه داد: الان کار به جایی رسیده که اگر کسی پول ندارد نباید زندگی کند، تئاتر تولید کند یا تماشاگر تئاتر باشد. متاسفانه در این شرایط خود دولت هم کاسب‌کار شد به شکلی که در طرح به اصطلاح خصوصی سازی، سالن‌هایی را که با پول ملت برای هنرمندان ساخته شده بود اجاره داد. به عنوان نمونه در شهر کوچکی تنها یک سالن تئاتری وجود داشت اما دولت همین سالن را هم به بخش خصوصی واگذار کرد و این سالن تقریبا سه سال در اختیار فردی قرار گرفت که نه اهل فرهنگ بود و نه از تئاتری چیزی می‌دانست و در نهایت هم این فرد بعد از آسیبی که به هنرمندان رساند آنجا را ترک کرد و بسیاری از اموال را هم با خودش برد.

وی درباره کسر مالیات بر ارزش افزوده از اجراهای تئاتری گفت: در هیچ کجای دنیا از هنر و فرهنگ سوبسید نمی‌گیرند بلکه سوبسید می‌دهند و از هنر و فرهنگ حمایت می‌کنند برای اینکه این عرصه‌ها روح جامعه را منعکس می‌کند اما متاسفانه در ایران قضیه برعکس است و دولت خودش مساله خصوصی سازی را بدون پشتوانه مطرح کرد و باعث حضور رانت خواران در این حوزه شد. معتقدم که نگاه سوداگرانه دولت بسیار آسیب رسان بوده است و آنقدر که دغدغه اش روی مسایل اقتصادی و کسر مالیات بوده بر روند کیفی آثار نمایشی توجهی نداشته و می‌بینیم که این روزها بسیاری از تئاترها نه بر ارزش‌ها استوار هستند نه تعهد و کیفیت.

اخذ مالیات با روح هنر همخوانی ندارد

صالح پور متذکر شد: البته منظورم این نیست که فعالیت‌های اقتصادی در هنر جایی ندارند اما این مسایل نباید به بیزینس تبدیل شوند. این معضلات همه ناشی از نبود برنامه ریزی و مدیریت درست و تداخل نگاه سوداگرانه در عرصه فرهنگ و هنر است. معتقدم باید حقوق هنرمندان ما تامین شود و آنها در رفاه باشند و از فراورده‌های هنری‌شان حمایت شود تا بتوانند خلاقیت، علو طبع و رفعت در جامعه ایجاد کنند اما در حال حاضر ارزش‌ها به سایه رفته است.

وی در پایان صحبت‌هایش متذکر شد: قطعا مالیات بر ارزش افزوده باید از حوزه فرهنگ و هنر برداشته شود چون این کار با روح هنر همخوانی ندارد. هنر و فرهنگ یک فعالیت بطنی است و با روح و روان جامعه سروکار دارد بنابراین در یک پروسه طولانی مدت جواب می‌دهد پس وقتی که الان یک سرمایه گذاری فرهنگی صورت گیرد و هنرمندان از پرداخت سوبسید معاف شوند تاثیرش را بر سلامت نفس جامعه خواهیم دید. نگران تولید آثار فرهنگی شریف و سالم هستم نه اینکه هر ناهنری را هنر جلوه دهند بلکه دولت باید برای کارهای اصیل سرمایه گذاری فرهنگی بکند.

بهروز غریب‌پور نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر درباره اینکه چرا باید ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده از اجراهای تئاتری کسر شود و چرا دولت نسبت به لغو این مالیات از تئاتر به‌خصوص در دوران پساکرونا که شرایط تئاتر برای جذب مخاطب و فروش گیشه بحرانی خواهد بود اقدام نمی‌کند، به تئاتر آنلاین گفت: در لیست ارائه شده دولت درباره مشاغلی که به خاطر کرونا متضرر شده‌اند، نام بازیگران و فعالان تئاتر جزو مشاغل نبود و هیچ یک از مسئولان به این نکته توجه نمی‌کند که در این بحران یک فشار اقتصادی و اجتماعی شدید به اهالی تئاتر وارد شده است.

وی در ادامه سخنان خود با بیان اینکه دولت چین با صفر شدن آمار مرگ و میر به دلیل ویروس کرونا سعی کرد از طریق ارائه بلیت رایگان، مردم را به سینماها بکشاند اما مردم نقاط مختلف بخصوص ووهان حتی از بلیت مجانی نیز استقبال نکردند، متذکر شد: حال تصور کنید خانواده تئاتر بعد از گذشتن از بحران کرونا هم باید به فکر جذب مخاطب باشد، آن هم در شرایطی هم مالیات بر ارزش افزوده محاسبه می‌شود و هم ۲۰ درصد از درآمد باید به بنگاه‌داران تئاتر دولتی و خصوصی پرداخت شود که این امر امکانپذیر نیست.

غریب‌پور هرچند معتقد است برون رفت تئاتر از شرایط بحرانی در پساکرونایی نیاز به حمایت همه جانبه دولت دارد اما تأکید کرد: تئاتر برای این دولت مهم نیست.

این هنرمند باسابقه تئاتر ضمن انتقاد از رویکرد فرهنگی دولت یازدهم و دوازدهم یادآور شد: از اولین مناظره‌های تلویزیونی آقای روحانی تا امروز که به عنوان رئیس جمهور دولت دوازدهم حضور دارند، اصلا نام تئاتر را از زبان ایشان نشنیده‌ایم! انگار برای ایشان فقط سه هنر وجود دارد؛ اول خوشنویسی که بی‌خطر است، دوم صدای استاد شجریان که البته آن زمان که آقای روحانی نامشان را به زبان آورد دیگر آواز نمی‌خواندند و سوم صنایع دستی! آقای روحانی از ابتدا میانه‌ای با تئاتر نداشته و ندارد، این هنر را نمی‌شناسند و اصلا به تماشای تئاتر ننشسته است.

وی تصریح کرد: بی‌اعتنایی آقای روحانی به‌عنوان رئیس جمهور و دولت ناکارآمدشان نسبت به تئاتر دیگر برای ما آشکار شده است.

غریب‌پور در پایان سخنان خود تأکید کرد: حذف کسر مالیات بر ارزش افزوده از تئاتر و جذب مخاطب به سالن‌های تئاتر بعد از پایان بحران کرونا نیازمند همت عظیمی است که من این همت را در این دولت نمی‌بینم و تصورم این است در شرایط پساکرونا تا مدت‌ها تئاتر سوت و کور خواهد بود.

آرش دادگر نویسنده، کارگردان و مدرس تئاتر درباره لزوم حمایت دولت از حوزه تئاتر و کسر نشدن ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده از هنرمندان به خبرنگار مهر گفت: متاسفانه به نظر می‌رسد چه در این دولت و چه در دولت‌های قبلی بی توجهی کاملی نسبت به فرهنگ و هنر وجود دارد و تنها شاهد شعارهای پوپولیستی در حمایت از اهالی فرهنگ و هنر هستیم اما در عمل با تزریق قطره‌ای امکانات و کمک‌های مالی و البته نبود برنامه ریزی در این حوزه روبرو هستیم.

وی ادامه داد: در طول ۴۰ سال گذشته برنامه بلندمدت و زیرساخت درستی برای فرهنگ و هنر نداشتیم و هر وزیر و مدیری تنها خواسته شرایط را بگذراند تا دوره فعالیتش به پایان برسد. در طول این سال‌ها مدیران و وزیران بسیاری در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی آمدند و رفتند اما هیچکدام نقطه مثبتی در کارنامه‌شان به جا نگذاشتند که در حال حاضر بتوانیم با استناد به عملکرد آن‌ها از این بحران خارج شویم. وقتی دولت برنامه‌ای برای حل مشکلات هنرمندان ندارد دیگر نمی‌توان انتظار داشت که حالا نواقص را برطرف کند. متاسفانه هر کمبودی که در مملکت به وجود می‌آید برای رفع آن از بودجه نداشته فرهنگ و هنر هزینه می‌کنند تا مثلاً از صندوق ذخایر ارزی پس با این وجود چطور می‌توان انتظار داشت که در شرایط پیش آمده دولت به کمک هنرمندان بیاید و ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده را برای مدتی به آن‌ها ببخشد.

به نظر می‌رسد که تلاش‌ها بیشتر از پذیرش کار تئاتر به‌عنوان یک شغل، این است که هنر تئاتر را یک فعالیت تفننی به نمایش بگذارند به همین دلیل است که به تئاترهای پرهزینه و لاکچری بها داده می‌شود تا هنر مطالبه‌گر جایی برای رشد نداشته باشد دادگر با اشاره به اینکه مجلس شورای اسلامی نیز تمایلی به حمایت از حوزه فرهنگ و هنر از خود نشان نمی‌دهد، بیان کرد: وقتی دولت و مجلس توجهی به هنرمندان و اهالی فرهنگ خود ندارد این وظیفه خود ماست که دست به کار شویم. ما باید برای گرفتن حق طبیعی‌مان ابراز وجود کنیم و نشان دهیم که تاثیرگذار هستیم. وزارت کار باید تئاتر را به‌عنوان یک شغل بپذیرد اما متاسفانه به نظر می‌رسد که تلاششان بیشتر از پذیرش کار تئاتر به‌عنوان یک شغل این است که هنر تئاتر را یک فعالیت تفننی به نمایش بگذارند به همین دلیل است که به تئاترهای پرهزینه و لاکچری بها داده می‌شود تا هنر مطالبه‌گر جایی برای رشد نداشته باشد.

این عضو هیات مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر با اشاره به تلاش خانه تئاتر برای گرفتن حق هنرمندان یادآور شد: فراموش نکنیم که در بزنگاه‌های مختلف حداقل ۳۰ درصد از تاثیری که می‌توان روی مردم گذاشت از طریق هنرمندان شکل می‌گیرد پس ما خودمان باید مطالباتمان را از طریق رسانه‌ها و فضای مجازی به گوش همه برسانیم و آنقدر این صدا بلند باشد که مجبور شوند به خواسته‌هایمان رسیدگی کنند. اعتراض اهالی هنر باید به شکل مدنی بیان شود چون ما که معاند نیستیم بلکه تنها حق و حقوق اندک خودمان را می‌خواهیم.

کارگردان نمایش «مکبث» با اشاره به توییت وزیر ارشاد که در آن از تئاتر نامی نبرده بود، گفت: هنرمندان تئاتر همیشه مأخوذ به حیا و سر به زیر بوده‌اند اما تا کی باید بی اهمیتی به آن‌ها ادامه داشته باشد. این دست کم گرفتن‌ها و حمایت نکردن از هنرمندان تئاتر تاثیر بزرگ و مخربی در جوانان و نسل‌های بعدی تئاتر ایجاد می‌کند و باعث می‌شود نسل چهارم و پنجم تئاتر ما دیگر امیدی به آینده کاری شان نداشته باشند. باور کنید برنامه ریزی دقیق و مدون اصلاً کار سختی نیست چون ما عالمان و صاحبان اندیشه بزرگی در این مملکت داریم که می‌توان از آن‌ها کمک گرفت اما متاسفانه یک نفر پارو می‌زند و ۱۹ نفر دیگر در حال دستور دادن هستند.

دادگر با اشاره به مدیریت قادر آشنا در اداره کل هنرهای نمایشی بیان کرد: قادر آشنا جزو مدیرانی است که به تعهداتی که می‌دهد عمل می‌کند اما متاسفانه وی تنها یک سال دیگر مدیریت اداره کل هنرهای نمایشی را برعهده خواهد داشت چون بعد از انتخابات ۱۴۰۰ مشخص نیست شرایط چطور پیش می‌رود و دولت جدید مدیران جدیدی را بر سر کار می‌آورد.

وی در پایان صحبت‌هایش با اشاره به اینکه بالاخره شرایط سختی که این روزها در کشور در جریان است، پایان می‌پذیرد، گفت: من همیشه به‌عنوان یک تئاتری خودم را منوط به این نکردم که تئاتر کار کردن یعنی کارگردانی یک اثر نمایشی بلکه اندیشیدن به تئاتر برایم اهمیت دارد. ما همیشه شرایط سخت را پشت سر گذاشته‌ایم و امیدوارم این شرایط نیز با حداقل خسارت جانی و اقتصادی به پایان برسد. ما ملت شریف و بزرگواری هستیم و در طول تاریخ توانستیم از بزنگاه‌های مختلف به سلامت عبور کنیم و همیشه برگ برنده‌ای را رو کرده‌ایم تا کسی نتواند به ما تعرض کند. ما «پَر سوم سیمرغ» را در اختیار داریم و قطعاً آینده از آن ماست اما اگر آرامش و برنامه ریزی نداشته باشیم و اقتصادمان فلج شود این ارتش تاریکی نمی‌تواند به سلامت از سد مشکلات عبور کند.

به گزارش تئاتر آنلاین، هادی مرزبان از جمله کارگردان‌های باسابقه تئاتر ایران، قصد داشت در سال جاری نمایش «دکتر نون» را با حضور رضا کیانیان در تالار وحدت روی صحنه ببرد که به دلیل شیوع ویروس کرونا و تعطیلی سالن‌های تئاتر، تولید و اجرای این اثر به زمانی دیگر موکول شد.

وی که در کارنامه کارگردانی خود آثار متعددی را از جمله «لبخند با شکوه آقای گیل»، «شب روی سنگفرش خیس»، «باغ شب‌نمای ما یا قبله عالم» و «پایین گذرسقاخانه» را روی صحنه برده، همچون اکثر اعضای خانواده تئاتر ایران، نسبت به کسر مالیات بر ارزش افزوده از تئاتر منتقد است.

مرزبان درباره اینکه باید در شرایط پساکرونا موضوع کسر ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده از اجراهای تئاتری لغو شود، به تئاتر آنلاین گفت: تئاتر در کشور ما چه در گذشته و چه در حال حاضر، همیشه مهجور و غریب بوده است. متأسفانه دوستان و مسئولان تصمیم‌گیرنده همیشه برای تئاتر پشت چشم نازک می‌کنند!

بسیاری از تئاتری‌ها خط فقر را زیر و رو کرده‌اند ولی به خاطر اینکه صورت خود را با سیلی سرخ می‌کنند، کسی متوجه این موضوع نمی‌شود. هر چه فکر می‌کنم کسر مالیات بر ارزش افزوده با هیچ معیاری قابل مقایسه و درک نیست وی متذکر شد: بسیاری از مسئولان تصمیم‌گیرنده هنوز به تئاتر به‌عنوان مطربی نگاه می‌کنند و این هنر را به‌عنوان یک اقدام فرهنگی تأثیرگذار نمی‌بینند، البته تقصیری هم ندارند زیرا از تئاتر شناخت ندارند و نمی‌دانند مادر همه هنرها، همین بدبخت غریب است.

این هنرمند شناخته شده تئاتر با اشاره به روند چند ماهه تمرین و اجرای یک اثر نمایشی، یادآور شد: مگر فروش یک اثر نمایشی بعد از چند ماه تمرین و اجرا و با توجه به هزینه‌های تمرین و تولید یک نمایش چقدر است که از آن مالیات بر ارزش افزوده هم کسر می‌کنند؟ گویا مسئولان تصمیم گیرنده فقط تعداد انگشت شماری از تئاترهای تجاری را دیده‌اند که هر چند سال یک بار تولید می‌شوند و بر اساس این آثار انگشت شمار برای کل تئاتر تصمیم‌گیری کرده‌اند.

مرزبان با بیان اینکه میزان درآمد در تئاتر بسیار پایین است، تصریح کرد: بسیاری از تئاتری‌ها خط فقر را زیر و رو کرده‌اند ولی به خاطر اینکه صورت خود را با سیلی سرخ می‌کنند، کسی متوجه این موضوع نمی‌شود. هر چه فکر می‌کنم کسر مالیات بر ارزش افزوده با هیچ معیاری قابل مقایسه و درک نیست.

وی از مدیران و مسئولان تصمیم‌گیرنده در دولت و مجلس شورای اسلامی خواست تا با روی خوش و مهربانی به تئاتر به‌عنوان فعالیتی صد در صد فرهنگی نگاه کنند و کسر ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده را از اجراهای تئاتری که در دوران پساکرونا با مشکلات متعددی از جمله جذب مخاطب مواجه هستند، لغو کنند.

کارگردان نمایش «دکتر نون» در پایان سخنان خود با اشاره به ۳ ماه تمرین این اثر نمایشی در سال ۹۸، اظهار کرد: من شرمنده تک‌تک بازیگران و عوامل این نمایش شدم که بعد از ۳ ماه تمرین مستمر، به دلیل تعطیلی‌ها کار متوقف شد. البته موضوع شیوع ویروس کرونا یک موضوع جهانی است ولی با توجه به این موضوع باز هم نگران معاش بازیگران و عوامل کار هستم.

شهرام گیل آبادی مدیرعامل خانه تئاتر در خصوص جای نگرفتن مشاغل هنری از جمله تئاتر در میان فهرست مشاغل پرریسک و متضرر شده به دلیل تعطیلی‌های پیش آمده برای جلوگیری از ویروس کرونا در لیست اعلام شده از سوی دولت و همچنین معاف نشدن فعالیت‌های تئاتری از مالیات بر ارزش افزوده، به تئاتر آنلاین گفت: دیروز (سه‌شنبه) وقتی لیست منتشر شده از سوی دولت در خصوص مشاغل تعطیل شده در دوران کرونا را بدون قید مشاغل بخش فرهنگ و هنر که جزو اولین بخش‌هایی بود که تعطیلی کرونا را متحمل شد و به قطع جزو آخرین بخش‌هایی هم خواهد بود که در فضای آشکار اقتصادش و فعالیتش را آغاز خواهد کرد، دیدم، از این وقاحت مسئولان دولتی تعجب کردم!

وی یادآور شد: حتی در جنگ جهانی دوم به عینه می‌توان دید که کشورهای درگیر جنگ نظیر آلمان و انگلستان در بدترین شرایط، بودجه فرهنگی خود را کاهش نداده‌اند. متأسفم امروز چنین فرایندی را شاهدیم آن هم در حالی که شعارمان این است که انقلابمان انقلابی فرهنگی بوده و داعیه‌دار در رأس امور بودن فرهنگ هستیم اما کوچکترین توجهی به فرهنگ و هنر نداریم.

مدیرعامل خانه تئاتر با بیان اینکه شئون این بی‌توجهی به فرهنگ و هنر به شدت گسترده است، افزود: اینکه تعریف مشخصی به لحاظ شغلی در یک فرآیند فرهنگی و هنری نداریم و در شرایط که جامعه دچار مشکل و گرفتاری شده تکلیف مشاغل مختلف هنری، حقوق ایام بیکاری و حقوق از کار افتادگی شان مشخص نیست، بیمه تأمین اجتماعی شان در حداقل و نازل‌ترین سطح خودش برایشان مشخص و مقرر شده است، همچنین مالیات‌های مستقیم و مالیات بر ارزش افزوده آن‌ها کسر می‌شود؛ این‌ها از جمله شئون بی‌توجهی به فرهنگ و هنر در جامعه ما است.

فرهنگ و هنر را به مهلکه اقتصادگرایی سوق ندهیم

گیل آبادی معتقد است همه فشارها به یقین به سمتی است که پویایی لازم را در زمینه فرهنگ و هنر نداشته باشیم و این روند به خاطر ترس مسئولان از انتقاد و جستجوگری و کنش‌گری در حوزه معرفت است و این نوع نگاه جز اینکه فرهنگ و هنر را روز به روز نحیف تر کند و فرهنگ و هنر را به مهلکه اقتصادگرایی سوق دهد، چیز دیگری ندارد.

وی در بخش دیگری از سخنان خود درباره کسر مالیات بر ارزش افزوده از فعالیت‌ها و اجراهای تئاتری، تصریح کرد: از تفکر و هوا که نمی‌توان مالیات بر ارزش افزوده گرفت! هنرمندان در حوزه معرفتی خود فکر کرده و آن را تبدیل به عمل می‌کنند، برای توسعه فکری جامعه خودشان مبارزه و جستجوگری می‌کنند؛ این کنش‌گری در هیچ کجای دنیا شامل مالیات بر فرآیند و مالیات بر ارزش افزوده نمی‌شود.

این مدیر عرصه تئاتر ادامه داد: اگر دقت لازم وجود داشته باشد غاطبه هنرمندان با توجه به بررسی‌های انجام شده زیر ۲۷ میلیون تومان در سال درآمد دارند و این یعنی اینکه مالیات به آنها تعلق نمی‌گیرد.

جامعه را نمی‌توان با اقتصاد نجات داد

گیل آبادی متذکر شد: مالیات بر ارزش افزوده در کشور ما حربه‌ای شده به دست کسانی که تصورشان بر این است که با اقتصاد می‌توان جامعه را نجات داد در صورتیکه اگر می‌شد جامعه را با اقتصادزدگی نجات داد باید این اتفاق در سیاست زدگی ایجاد شده در جامعه نیز رخ می‌داد ولی شاهدیم که سیاست زدگی چه لطماتی برای جامعه ما به همراه داشت.

مدیرعامل خانه تئاتر با اشاره به اینکه اهل مسئولیت اقتصادی با عواقب این نوع نگاه ماتریالیستی که در فضای کشور ما باب شده آشنا نیستند و نمی‌دانند به لحاظ فرهنگی چه بلایی بر سر جامعه می‌آورد، یادآور شد: این نوع نگاه ویژه و خاص فرهنگ ما را به سمت نابودی حرکت می‌دهد و بدون شک کسی که مالیات بر ارزش افزوده و مالیات‌های مستقیم را بر فعالیت‌های فرهنگی و هنری غالب می‌کند با تبعات فرهنگی آن آشنا نیست.

وی در بخش پایانی سخنان خود اظهار کرد: مطمئنم عقلایی در کشور وجود دارند که بتوانند تبعات این موضوع را بررسی کنند اما این عقلا بسیار نحیف هستند. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که باید حامی حقوق هنرمندان باشد نحیف تر از قدرت‌های اقتصادی در کشور هستند. اگر روزی شاهد باشیم که مالیات‌های مستقیم و مالیات بر ارزش افزوده بر فکر، معرفت و اندیشه وضع شود یعنی زندانی برای جامعه ساخته‌ایم و لطمه جدی آن را مانند سیاست زدگی ایجاد شده در جامعه، خواهیم دید.

گیل آبادی در پایان تأکید کرد: فرهنگ به مانند هوا برای جامعه است و اگر فرصت نفس کشیدن در هوای تازه را از مردم بگیریم مطمئنا همه را مسموم می‌کنیم.

شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره چرایی کسر ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده از درآمد تولیدات و اجراهای تئاتری، با توجه به معافیت مالیاتی هنرمندان و فعالیت‌های فرهنگی طبق قانون، به تئاتر آنلاین گفت: قانون مالیات بر ارزش افزوده از قوانین لازم‌الاجرای مالیاتی است که سازمان‌های فرهنگی و هنری با بخشنامه‌های مالیاتی، ملزم به اجرای آن هستند. بر همین اساس در قراردادها و فعالیت‌های تئاتری کسورات قانونی کسر می‌شوند.

وی یادآور شد: در مراسم افطاری که به همراه نمایندگان صنوف مختلف در حضور رئیس جمهور برگزار شد درباره این موضوع که هنرمندان تئاتر از کسر مالیات بر ارزش افزوده معاف شوند، صحبت کردیم که ایشان گفتند اگر این قوانین و مواردی که مربوط به آن است در اختیارات دولت باشد، در حمایت از هنرمندان تئاتر اقدام لازم را انجام می‌دهند.

مدیرکل هنرهای نمایشی تصریح کرد: قراردادهای حوزه سینما، چرخه مالی بالایی دارند ولی قراردادهای تئاتر از این چرخه مالی بالا برخوردار نیستند و کسر مالیات بر ارزش افزوده به گروه‌های تئاتری فشار می‌آورد.

کرمی در پایان سخنان خود درباره انجام اقدامات لازم برای معافیت هنرمندان تئاتر از کسر ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده، تأکید کرد: با توجه به اینکه طبق قانون هنرمندان تئاتر از معافیت مالیاتی برخوردارند، معاونت هنری وزارت ارشاد مکاتباتی را بر اساس وعده رئیس جمهور انجام داده و ما پیگیر هستیم تا هنرمندان تئاتر از کسر مالیات ۹ درصدی ارزش بر افزوده معاف شوند.