برچسب: لوریس چکناواریان

  • نشان طراحی لباس صحنه ایران رونمایی شد/ آغاز «داستان دو برادر»

    نشان طراحی لباس صحنه ایران رونمایی شد/ آغاز «داستان دو برادر»

    اولین نشان طراحی لباس صحنه ایران با برپایی آیین نکوداشت استاد ادنا زینلیان طراح لباس و صحنه تئاتر در تالار وحدت تهران رونمایی شد.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری «راد نو اندیش»، آیین نکوداشت استاد ادنا زینلیان طراح لباس و صحنه تئاتر، تلویزیون و سینما شامگاه چهارشنبه ۲۳ مرداد توسط موسسه فرهنگی هنری «راد نو اندیش» به مدیریت بردیا صدرنوری و انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر در تالار وحدت برگزار شد. در این مراسم که با حضور هنرمندان تئاتر و موسیقی ، شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی، شهرام گیل آبادی مدیر عامل خانه تئاتر میزبان مخاطبان بود علاوه بر رونمایی از اولین نشان طراح لباس صحنه ایران، بخشی از پروژه موسیقایی «داستان دو برادر» با هنرمندی لوریس چکناوریان و بردیا صدرنوری نیز برای مخاطبان اجرا شد.

    ادنا زینلیان فقط یک طراح نیست

    ایرج راد بازیگر، کارگردان و رییس هیات مدیره خانه تئاتر در ابتدای این مراسم که با استقبال قابل توجه مخاطبان برگزار شد در تجلیل از مقام هنری استاد ادنا زینلیان گفت: یادش بخیر در زمانی مجموعه ها و کارگاه هایی در همین تالار وحدت و مجموعه تئاتر شهر وجود داشت که با مدیریت هنرمندانی چون ادنا زینلیان در آن کارهای بسیار زیادی در حوزه طراحی لباس، طراحی صحنه، ساخت دکور، خیاطی و بسیاری از فعالیت های هنری مرتبط با هنر نمایش و موسیقی صورت می گرفت اما امروزه دیگر کمتر شاهد چنین فضایی هستیم. در حالی که باید بپذیریم در هر تالار نمایشی که در آن کار هنری اجرا می شود لازم است که کارگاه هایی برای اجرای برخی از فعالیت ها از جمله طراحی لباس و صحنه وجود داشته باشد.

    وی افزود: ادنا زینلیان و چندتن از دوستانی که او انتخاب کرد در سال های دور واحد طراحی را در تالارهای بزرگ تهران راه اندازی کرده بود که هر کدام از این هنرمندان برای خود متخصص بودند. او هنرمندی بود که در هر زمانی فعالیت شبانه روزی می کرد و با روی خوشی که داشت تمام تلاش خود را برای طراحی لباس و صحنه یک اثر نمایش انجام می داد. من افتخار داشتم در سه اجرای نمایشی که کارگردان بودم با خانم ادنا زینلیان همکاری داشته باشم و باید بگویم که این تجربه ها به من نشان داد که او فقط یک طراح نیست. او هنرمندی است که اثر نمایش و درام را می شناسد. او هنرمندی است که جایگاه ویژه صحنه، میزانسن، نور، رنگ و همه اجزای یک صحنه نمایشی را می شناسد و در طول تمرین های یک اثر نمایشی مدام با کارگردان و گروه نمایشی در ارتباط است که در نهایت بتواند نتیجه خوبی از طراحی اش را روی صحنه پیاده کند.

    قدردانی از هنرمندی که تمام ذهنش در خدمت تئاتر است

    رییس هیات مدیره خانه تئاتر بیان کرد: ادنا زینلیان وقتی طراحی می کند به تمامی ابعاد یک اثر نمایشی از جمله محدوده زمانی نمایش، مسائل فرهنگی متن نمایشنامه، شخصیت های نمایش، نگاه کارگردان به شخصیت ها و حتی رنگ پارچه و رنگ چهره بازیگر توجه می کند. بنابراین او فقط طراحی نمی کند. او هنرمندی است که همواره زشت ترین ها به زیباترین شکل ممکن طراحی کرده و با شیوه طراحی خود به صحنه آنچنان جانی می بخشد که برای من و بسیاری از هنرمندان فعال کار ارزنده ای است.

    این بازیگر و پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون گفت: زینلیان هنرمندی است که پارچه مورد نظر برای طراحی اش را خودش از بازار می خرید و به راحتی کار بازیگر روی صحنه و ظرایفی که در این زمینه وجود دارد، آنچنان توجه می کرد که برای ما بسیار ارزشمند و جالب توجه بود. ادنا زینلیان تا به امروز با تمام وجود و ذهن خود تئاتر را دنبال کرده و به همین دلیل هم «ادنا زینلیان» است. من امیدوارم وی همواره و تا سالها در تئاتر ایران بدرخشد تا ادنا زینلیان های فراوانی در حوزه طراحی لباس و صحنه داشته باشیم.

    بزرگان تئاتر از بانوی اردیبهشت گفتند

    پخش دو کلیپ تصویری به کارگردانی شاهوزندی از برنامه های مختلف آیین نکوداشت استاد ادنا زینلیان و رونمایی از اولین نشان طراحی لباس صحنه در ایران بود که کلیپ اول اختصاص به گفتگوی ستاد برگزاری نکوداشت با این هنرمند داشت که در آن استاد زینلیان ضمن ارائه ای مختصر از فعالیت های هنری خود از دغدغه ها و انگیزه های خود برای ایده نشان طراحی لباس صحنه در ایران سخن می گفت.

    در کلیپ دوم هم که در بخش دیگر مراسم پخش شد، هنرمندانی چون قطب الدین صادقی، فرهاد آییش، حمیدرضا نعیمی، فریندخت زاهدی، رضا مهدی زاده، لادن مستوفی، حامد کمیلی، مهرانه مهین ترابی هر کدام با ذکر خاطراتی از تجربیاتشان در همکاری با ادنا زینلیان که در این مراسم از او به عنوان بانوی اردیبهشت یاد می کردند، سخن گفتند.

    قدردانی هنرمندان و اهدای چند یادمان به ادنا زینلیان

    رونمایی از «نشان طراحی لباس صحنه ایران» و اهدای چند لوح قدردانی به پاس سالها تلاش و کوشش ادنا زینلیان در عرصه طراحی صحنه و لباس بخش بعدی مراسم را تشکیل می داد.

    در این بخش که با حضور بردیا صدرنوری مدیر موسسه فرهنگی هنری راد نو اندیش، شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، شهرام گیل آبادی مدیرعامل خانه تئاتر، فریبرز قربانزاده مدیر انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر، قطب الدین صادقی نویسنده و کارگردان تئاتر، حمیدرضا نعیمی نویسنده و کارگردان تئاترلوح های تقدیری از سوی انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر، موسسه فرهنگی هنری راد نواندیش، مدیرعامل خانه تئاتر ایران و نمایندگان ارامنه در تهران به استاد ادنا زینلیان اهدا شد. این در حالی است که علی زارعی مدیرتولید و دستیار کارگردان که در چند پروژه با این هنرمند همکاری داشته هدیه ای را به رسم یادبود به زینلیان تقدیم کرد.

    فریبرز قربانزاده مدیرانجمن طراحان صحنه و لباس تئاتر ایران ضمن ابراز خشنودی از برگزاری این مراسم از سوی استاد خسرو خورشیدی طراح صحنه و لباس پیشکسوت تئاتر کشورمان مراتب ابراز خوشحالی این هنرمند برای رونمایی از نشان طراحی لباس صحنه ایران را اعلام کرد.

    جزییاتی از روند اهدای نشان طراحی لباس صحنه ایران

    پس از اهدای مراسم قدردانی از استاد زینلیان، بیانیه موسسه فرهنگی هنری راد نواندیش در جزییان روند اهدای نشان طراحی لباس صحنه ایران که با همکاری انجمن طراحان صحنه ولباس خانه تئاتر ایران برگزار می شود، به این ترتیب اعلام شد:

    «آفرینش‌های هنری، حاصل سال‌ها تلاش هنرمندانی است که سرمایه عمر و هستی خویش را وقف پدید آوردن اثری کرده‌اند که اگر از سر باور، اعتقاد و بینش بوده باشد، بی‌شک در تاریخ ماندگار خواهد شد و به سرمایه‌های معنوی بشری خواهد افزود. آثار هنری گوناگون اعم از موسیقی و شعر، نمایش و نقاشی در مرز و بوم ایران، علاوه بر آن‌که چیزی به زیبایی‌های جهان افزوده‌اند، روایتی صادقانه از تاریخ این ملت نیز بوده‌اند.

    این نشان بر اساس آیین نامه ای مدون و به صورت دوره‌ای به یک نفر از برگزیدگان حوزه‌ طراحی لباس صحنه اهدا خواهد شد. مؤسسه‌ فرهنگی و هنری رادنواندیش یکی از وظایف مهم خود را پاسداشت و گرامیداشت تلاش‌های هنرمندانی می‌داند که در عرصه‌های مختلف به فعالیت مستمر و مؤثر پرداخته‌اند. پیش‌تر این مؤسسه آیین‌های مختلفی را در نکوداشت اهل هنر به ویژه موسیقی برپا داشته و حالا وظیفه‌ خود می‌داند این راه را در دیگر رشته‌های هنری توسعه دهد. هنرهای نمایشی و به‌ویژه تئاتر، یکی از هنرهای جریان‌ساز و اثربخش در ایران است که حدود یکصد سال به شیوه‌ جدید نضج و تداوم یافته است. در این میان نمی‌توان نقش ارامنه را در معرفی و توسعه‌ تئاتر مدرن نادیده گرفت. آنان اولین کارگردانان، بازیگران، نمایشنامه‌نویسان و طراحان را به تئاتر ایران معرفی کرده‌اند.

    یکی از نام‌آوران و پیشکسوتان عرصه‌ طراحی لباس صحنه، بانو استاد ادنا زینلیان از همین تبار است. بیش از سی سال فعالیت مستمر و تأثیرگذار در زمینه‌ی طراحی لباس نمایش‌های متعدد و آموزش آکادمیک و تربیت ده‌ها طراح و هنرمند این رشته، ایشان را به یکی از چهره‌های ماندگار این عرصه بدل کرده است. استاد زینلیان با نگاهی حرفه‌ای و خلاق به این رشته، در همکاری با کارگردانان برجسته، آثاری به‌یادماندنی برای نمایش‌های بی‌شمار طراحی کرده‌اند. جدیت و در عین‌حال رفتار مادرانه‌ی ایشان زبانزد همه‌ هنرمندانی است که با وی همکاری داشته‌اند. از همین رو، مؤسسه‌ فرهنگی و هنری رادنواندیش با مشارکت انجمن طراحان صحنه و لباس ایران، ضمن نکوداشت این بانوی هنرمند و اهدای یادمان مؤسسه، از «نشان طراحی لباس صحنه‌ ایران» که مزین به نام بانو استاد ادنا زینلیان است رونمایی می‌نماید.

    لازم به ذکر است که این نشان بر اساس آیین نامه ای مدون و به صورت دوره‌ای به یک نفر از برگزیدگان حوزه‌ طراحی لباس صحنه اهدا خواهد شد. بی‌شک نام استاد ادنا زینلیان در زمینه‌ی طراحی لباس تئاتر و اپرا، مناسب‌ترین انتخاب در طراحی نشان برای تجلیل از فعالیت‌های هنرمندان دیگر در این عرصه خواهد بود.

    در پایان وظیفه خود میدانیم تا از آهنگساز و رهبر ارکستر بزرگ ایران، استاد لوریس چکناواریان که با همدلی و همراهی و رهبری افتخاری ارکستر سازهای زهی و پیانو بر غنای برنامه امشب افزودند، قدردانی نماییم.»

    ادای دین استاد به طراحان لباس صحنه ایران

    ادنا زینلیان هم پس از حضور در صحنه و رونمایی از نشان طراحی لباس صحنه ایران ضمن قدردانی از موسسه فرهنگی هنری رادنو اندیش و هیات مدیره انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر برای برگزاری این مراسم از حضور کارن خانلریان نماینده ارانه در مجلس شورای اسلامی نیز تشکر کرد و گفت: واقعا با هیچ لغتی نمی توانم حس خود را از برگزاری این مراسم اعلام کنم. من ادنا زینلیان از جمله هنرمندانی بودم که اردیبهشت ماه سال ۵۶ به استخدام تالار رودکی درآمدم و از همان زمان تلاشم این بود که امروز به جایی برسیم تا به صورت جدی درباره طراحی لباس در صحنه تئاتر و صحنه زندگی صحبت شود و امروز افتخار می کنم که با رونمایی از نشان طراحی لباس صحنه ایران این موضوع جدی به سرانجام رسید و خستگی ام را به در برد.

    وی افزود: در این روزگار فردی به نام بردیا صدرنوری با همکاری انجمن طراحان صحنه و لباس خانه تئاتر ایران نهایت تلاش خود را انجام دادند تا چنین رویدادی در تاریخ تئاتر ایران ثبت شود. این نشان از نگاه من ادای دینی به فارغ التحصیلان ۶۰ سال پیش طراحی لباس در دانشگاه و هنرمندان، دانشجویان و هنرجویانی است کمه در این سال ها کنارم بودند و بسیار خوشحالم که دین خود را در حد توانم به هم صنفان خود ادا کردم.

    اشک های استاد موسیقی و آغاز داستان دوبرادر

    بخش پایانی مراسم رونمایی ازاولین نشان طراحی لباس صحنه ایران و آیین نکوداشت استاد ادنا زینلیان به رونمایی و اجرای بخشی از پروژه «داستان دو برادر» برای اولین بار با رهبری افتخاری لوریس چکناوریان ، نوازندگی پیانو بردیا صدرنوری و همراهی ارکستر زهی اختصاص داشت.

    لوریس چکناوریان پیش از اجرای قطعات درباره پروژه «داستان دوبرادر» ضمن ارائه داستانی از زندگی خانوادگی است که وی را تحت تاثیر قرار داده بود، توضیح داد:این روزها مصادف با سالگرد تولد کومیتاس آهنگساز و کشیش اتریشی است که در زمان قتل عام ارامنه توسط دولت عثمانی به آمریکا رفت. او چند سال قبل از قتل عام آهنگ های بسیار زیبایی را ساخت که می توانم بگویم این آثار من را عاشق کومیتاس کرده است. او هنرمندی است که با خدا ارتباط داشت و تحت تاثیر این ارتباط الهی آهنگ هایی را خلق کرد که به شدت من را تحت تاثیر قرار داد. به همین جهت تصمیم گرفتم شرایطی را فراهم کنم تا بتوانم روزی این آثار را اجرا کنم. در این راه با بردیا صدرنوری مواجه شدم که او هم بدون اطلاع من عاشق کارهای کومیتاس بود و همین احساس مشترک برادرانه بود که تصمیم گرفتیم با پیوند موسیقی شرق و غرب دیالوگی را شروع کنیم که امروز بخشی از آن به شما ارائه می شود. من از برادرم بردیا صدرنوری بسیار تشکر می کنم که شرایط اجرای این پروژه را فراهم کرد و امیدوارم از این پس بتوانیم با چنین رویکردی پروژه «داستان دوبرادر» را ادامه دهیم.

    بردیا صدرنوری نوازنده پیانو، امیر باورچی ارکستر مایستر، دانیال جورابچی، عاطفه حسینی ، فرناز دارویی نوازندگان ویولن یک، مونیکالران، احسان شامی، برهان همتی نوازندگان ویولن دو، کاوه تسعیری و زهرا عبدالله زاده نوازندگان آلتو، محمد حسین غریبی و شهرزاد مجد نوازندگان ویولنسل، پورنگ پورشیرازی نوازنده کنترباس و محمدرضا صفی مدیر ارکستر گروه نوازندگان این بخش را تشکیل می دادند.

    ناصر ایزدی مدیر برنامه نکوداشت، مریم فراهانی مدیر اجرایی، پرهام عرب مدیر طراحی و تبلیغات، مهرناز کرمی مشاور هنری، شاهو زندی کلیپ، زهره آبگون ، مهتا کریمی، امیرحسین مقدم و یزدان صادقی امور هماهنگی و اداری، جواد شهبازی پشتیبانی و زهرا تقی ملا مجری گروه اجرایی موسسه فرهنگی راد نو اندیش در مراسم رونمایی ازاولین نشان طراحی لباس صحنه ایران و آیین نکوداشت استاد ادنا زینلیان را تشکیل می دادند.

    شهرام کرمی (مدیر کل دفتر هنرهای نمایشی)، شهرام گیل آبادی (مدیرعامل خانه تئاتر )، قطب الدین صادقی (مدرس دانشگاه، محقق، نویسنده و کارگردان تئاتر) ، فضل الله توکل (آهنگساز و نوازنده سنتور)، میلاد کیایی (آهنگساز و نوازنده سنتور)، پری ملکی (خواننده، مدرس و سرپرست گروه خنیا)، کارن خانلریان (نماینده ارامنه در مجلس جمهوری اسلامی)، حمیدرضا نعیمی (مدرس دانشگاه، نویسنده و کارگردان تئاتر)، سید محمد طباطبایی ( دبیر شورای ارزشیابی هنرمندان، نویسندگان و شاعران )، خسرو عمارلویی (نقاش)،معصومه مهرعلی (خواننده پیشکسوت)، خانواده استاد همایون خرّم، فریدون حلمی (نوازنده و سازنده تمبک)، اسماعیل تهرانی ( موسیقی دان، آهنگساز و رهبر ارکستر)، سوسن اصلانی ( نوازنده و آهنگساز )، رضا شاپور زاده (طراح صحنه )، مقدی شامیریان ( طراح لباس )، توکا ملکی (نویسنده و پژوهشگر)، جهانشاه برومند (نوازنده ویولن)، سجاد پورقناد (نوازنده تار و سه تار)، امید نیک بین (آهنگساز- نوازنده)، یارتا یاران (نقاش-بازیگر)، شیرین یزدان بخش (بازیگر)، مریم کاظمی (کارگردان، نویسنده و بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون)، میکائیل شهرستانی (بازیگر، گوینده، کارگردان و مدرس تئاتر)، صفا آقاجانی (بازیگر سینما و تلویزیون و تئاتر)، مهرداد اسکویی (فیلم‌ساز، تهیه‌کننده، پژوهشگر و عکاس)، فرشاد فرشته حکمت ( مدرس سینما و فیلمساز) ، ماندانا کریمی (بازیگر و صداپیشه و نویسنده) و شماری دیگر از هنرمندان و پیشکسوتان از جمله مهمان ویژه مراسم بودند.

  • ارکسترهای ما توانایی اجرای اپراهای سنگین را ندارند/طرح چند دغدغه

    ارکسترهای ما توانایی اجرای اپراهای سنگین را ندارند/طرح چند دغدغه


    نشست خبری اپرای «پردیس و پریسا» به آهنگسازی لوریس چکناواریان روز یکشنبه هفتم بهمن با حضور دست اندرکاران اجرای این پروژه در تالار وحدت تهران برگزار شد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نشست رسانه ای اپرای «پردیس و پریسا» به آهنگسازی لوریس چکناواریان روز یکشنبه هفتم بهمن با حضور دست اندرکاران اجرای این پروژه در تالار وحدت تهران برگزار شد. این اپرا روزهای پانزدهم و شانزدهم بهمن در تالار وحدت تهران به رهبری پیمان منصوری، تهیه کنندگی محمد باقر نحوی و مدیریت اجرایی احسان تارخ روی صحنه می رود.

    لوریس چکناواریان آهنگساز اپرای «پردیس و پریسا» در این نشست رسانه ای توضیح داد: بسیار خوشحالم که دوباره شرایطی فراهم شده که تعدادی از هنرمندان جوان عرصه موسیقی با همراهی یک گروه اجرایی خوب و منسجم می تواند اثر «پردیس و پریسا» را روی صحنه ببرد. این اثر یکی از کارهای سنگین من در عرصه آهنگسازی است که به آن علاقه فراوانی دارم. این پروژه از آن کارهایی است که باید بخش خصوصی آن را انجام می داد که خوشبختانه این امکان میسر شد و من بسیار خوشحالم که یک اپرای عاشقانه این بار روی صحنه تالار وحدت پیش روی مخاطبان قرار می گیرد.

    وی افزود: من خوشحالم که در این اجرا بهترین نوازنده ها و خواننده های موسیقی کلاسیک حضور پیدا کرده اند کما اینکه خودم اصلا نمی توانستم از پس این پروژه سنگین بربیایم. به هر حال اجرای یک پروژه در حوزه موسیقی کلاسیک یک علم است که من دیگر توان انجام همه آن را ندارم اما بسیار خرسندم که یک رهبر جوان به نام پیمان منصوری در کنار نوازنده های صاحب نام جوان این پروژه را به سرانجام رساندند. ما باید از جوانان کمک بگیریم تا از آنها به عنوان نسل آینده موسیقی استفاده کنیم. قطعا اجرای چنین پروژه هایی نیازمند پشتیبانی های فراوانی است که در حال حاضر دوستان به بهترین شکل ممکن آن را اجرا می کنند.

    ارکسترهای ما با در نظر گرفتن تمام تلاش هایی که در این زمینه انجام می دهند هنوز در حدی نیستند که بخواهند اپراهای سنگین را اجرا کنند. بنابراین ما باید خرج کنیم و با آوردن نوازنده قوی و با کیفیت از کشورهای خارجی برای ارتقا سطح نوازندگی خودمان تلاش هایی را انجام دهیماین رهبر ارکستر در ادامه صحبت های خود در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه چرا در اجرای این پروژه به عنوان رهبر حضور نداشته گفت: همان طور که گفتم حضور در یک ارکستر به عنوان رهبر برای من دیگر کار سختی است ضمن اینکه برای آن مجموعه ای که من بخواهم به عنوان رهبر ارکستر حضور داشته باشم باید بودجه زیادی داشت چرا که ما هنوز در کشورمان آن قدر نوازنده قدرتمند نداریم که بتواند از پس اپراهای سنگین بربیاید . البته که در این اجرا بچه های نوازنده نهایت کوشش خود را انجام داده اند اما باید بپذیریم که برای اجرای اپراهای من از جمله «مولانا»، «رستم و سهراب»، «ضحاک»، «خودکشی صادق هدایت» باید هزینه زیادی را صرف کرد زیرا کاری که من می خواهم انجام دهم باید ترکیبی از نوازندگان قدرتمند ایرانی و خارجی باشد که فعلا امکان اجرای آن در ایران میسر نیست اما امیدوارم بالاخره روزی شرایطی فراهم شود که بتوانیم با ارکسترهای خارجی این آثار را اجرا کنیم.

    چکناواریان درباره ارزیابی خود از مجموعه ارکسترهای دولتی کشورمان در نسبت با اظهار نظرات خود پیرامون کیفیت ارکسترها در ایران تصریح کرد: ما هرچه را داریم می توانیم بزرگ کنیم اما کسی که موسیقی ارکستر را می شناسد قطعا می تواند تشخیص بدهد که آن ارکستر خوب است یا بد؟ اما اگر بخواهید نظر شخصی من را بدانید باید بگویم که ارکسترهای ما با در نظر گرفتن تمام تلاش هایی که در این زمینه انجام می دهند هنوز در حدی نیستند که بخواهند اپراهای سنگین را اجرا کنند. بنابراین ما باید خرج کنیم و با آوردن نوازنده قوی و با کیفیت از کشورهای خارجی برای ارتقای سطح نوازندگی خودمان تلاش هایی را انجام دهیم. به اعتقاد من وقتی نهادی مانند وزارت ارشاد خواستار تقویت ارکسترهای خود است باید نصف نوازنده هایش را از خارج بیاورد. من بر این باورم اگر از همین امروز بخواهیم شاهد رونمایی از یک ارکستر خوب باشیم باید از ۷ سالگی نوازنده تربیت کنیم تا ۳۰ سال آینده یک ارکستر خوب داشته باشیم. گرچه بچه های ایرانی ما خیلی تلاش می کنند اما باید بپذیریم که آنها هنوز توانایی خودنمایی در دنیا را ندارند.

    پیمان منصوری رهبر ارکستر اپرای «پردیس و پریسا» نیز در این نشست خبری گفت: پروژه «پردیس و پریسا» بیشتر یک اجرای تئاتری است که در آن تلاش کردیم در کنار موسیقی به موضوع دیالوگ نیز توجه ویژه ای داشته باشیم. این پروژه نسبت به اجرای سال گذشته شکل گسترده تری دارد که سعی شده به فضای اپرا نزدیک شود. کما اینکه خوشحالیم نوازندگانی در مجموعه ارکستر حضور دارند که همگی از بهترین نوازندگان کشورمان هستند.

    محمدباقر نحوی تهیه کننده اپرای «پردیس و پریسا» نیز در این نشست با بیان اینکه هزینه کرد برای این پروژه بازگشت مالی را به همراه نخواهد داشت، بیان کرد: بنده تحقیقات زیادی را در عرصه موسیقی و اپرا و نحوه اجرای آن در کشورهای خارجی انجام دادم و باید بگویم بر اساس این تحقیقات به نتیجه رسیدم که این گونه هنری از نظر اقتصادی اصلا بازگشتی ندارد. به همین جهت باید به این نکته اشاره کنم که ورودم به این پروژه اصلا بر اساس منویات اقتصادی نبوده بلکه تلاش کردم به سهم خودم گامی را در جهت فعالیت های فرهنگی بردارم که بر اساس آن مخاطب ترغیب شود تا به تماشای یک برنامه فرهنگی اقدام کند. من بر این باورم اگر چنین مسائلی به عنوان یک فرهنگ جا بیفتد قطعا شاهد اتفاقات خوبی برای موسیقی و تئاتر کشور خواهیم بود.

    احسان تارخ مدیر اجرایی پروژه «پردیس و پریسا» هم در این برنامه گفت: متاسفانه هم اکنون به دلیل شرایط نامطلوب اقتصادی که در آن قرار گرفته ایم برگزاری این پروژه ها دست اندرکاران را با چالش ها و مشکلات زیادی مواجه می کند که واقعا توصیف آن سخت است. ما برای برگزاری این نشست فقط می خواهیم از طریق شما اهالی رسانه کاری کنیم که بیایند و کار جدی ببینند. ما قطعا نوازنده خوب بسیار کم داریم، اصلا هم در این زمینه تعارف نداریم پس باید به بخش خصوصی مراجعه کنیم که بیاید و این هزینه های ما را تقبل کند از این جهت باید سپاسگزار آقای نحوی باشم که با در نظر گرفتن این نکات به سراغ پروژه ای امدند که بازگشت اقتصادی ندارد اما افتخاری است که همه ما می توانیم در کنار استاد چکناواریان به اجرای برنامه ای بپردازیم که وی در آن حضور دارد. زیرا همه می دانیم که ما ایرانی ها آدم های مرده پرستی هستیم پس باید قدر بزرگوارانی چون استاد چکناواریان را در زکمان حیات‌شان بدانیم.

  • لوریس چکناواریان:‍ مفیستو یک ارکستر موفق است

    لوریس چکناواریان:‍ مفیستو یک ارکستر موفق است

    لوریس چکناواریان آهنگساز و رهبر ارکستر و از چهره‌های شاخص فرهنگی پس از تماشای نمایش مفیستو به کارگردانی دکتر مسعود دلخواه لب به تحسین از این نمایش گشود وگفت: «مفیستو» یک هارمونی بزرگ است که دینامیک بسیار خوبی دارد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، چکناواریان در ادامه به ویژگی های این اثر اشاره کرد و افزود: سال‌ها بود نمایشی در این سطح ندیده بودم. نمایشی فوق‌العاده که به تمام علاقه‌مندان تئاتر پیشنهاد می‌کنم به تماشایش بنشینند. من مطمئناً برای بار دوم کار را خواهم دید چراکه مرا به شدت تحت تأثیر قرار داد و حتی یک لحظه هم از دیدنش خسته نشدم و همه بخش‌ها در حد اعلا بودند. به آقای مسعود دلخواه تبریک می‌گویم که چنین کاری را طراحی و کارگردانی کرده است. ایشان توانسته استعدادهای فوق‌العاده‌ای را کشف کند و هماهنگی خوبی میان آنها ایجاد نماید. طراحی لباس و صحنه، بازی‌ها و تنظیم موسیقی بسیار خوب بود و نمی‌توان گفت کدامیک از دیگری بهتر است. ۷۰ نفر گرد هم جمع شده‌اند، با جان و دل کار کرده‌اند، هریک بهتر از دیگری وظیفه‌اش را با علاقه انجام داده و با هم همراه و همگام شده‌اند؛ درست مانند یک ارکستر موفق که هرکسی سازش را به نوبه خود عالی می‌نوازد.
    شایان ذکر است نمایش مفیستو به کارگردانی دکتر مسعود دلخواه هر شب از ساعت ۱۹ در سالن اصلی تالار مولوی به آدرس؛ میدان انقلاب، خیابان انقلاب، ابتدای خیابان ۱۶ آذر به روی صحنه می رود. علاقه مندان می توانند برای کسب اطلاعات بیشتر و خرید بلیت به سایت تیوال مراجعه نمایند.

  • چکناواریان بر اساس یک نمایشنامه اپرا می‌ سازد

    چکناواریان بر اساس یک نمایشنامه اپرا می‌ سازد

    لوریس چکناواریان پس از تماشای نمایش «قدم زدن با اسب»، به تحسین آن پرداخت و گفت قصد دارد که بر اساس این نمایش عاشقانه یک اپرا بنویسد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «قدم زدن با اسب» به نویسندگی و کارگردانی مسعود شامحمدی در یکی از اجراهای خود میزبان لوریس چکناواریان هنرمند عرصه موسیقی ایران بود و نمایش به این هنرمند تقدیم شدند.

    این آهنگساز و رهبر ارکستر پس از تماشای نمایش «قدم زدن با اسب» که این روز‌ها در تئا‌تر «ارغنون» روی صحنه می‌رود، ‌گفت: «قدم زدن با اسب» نمایشی ظریف و عاشقانه است و امشب بعد از دیدن این نمایش به ذهنم رسید که بر اساس آن یک اپرا اجرا کنم.

    این هنرمند بعد از تماشای نمایش «قدم زدن با اسب» پیشنهاد نوشتن اپرایی بر اساس این نمایشنامه را مطرح کرد و گفت: نمی‌توانم زمان خاصی را برای نوشتن این اپرا تعیین کنم اما به محض رسیدن نسخه اصلی نمایشنامه نوشتن اپرا بر اساس آن را آغاز خوام کرد.

    وی در پاایان افزود: اهل هنر یک خانواده هستند و نمی‌توانیم خودمان را محصور کنیم. هر هنرمندی بایدکنسرت برود، سینما برود، تئا‌تر ببیند، کتاب بخواند. تمام این‌ها در رشد یک هنرمند موثر است. به تئا‌تر ایران افتخار می‌کنم. هنرپیشه‌ها وکارگردان‌های خوبی داریم و می‌بینم که چقدر برای این هنر فداکاری می‌کنند تا تئا‌تر را زنده نگه دارند. من هم هر کاری از دستم بر بیاید برای کمک به تئا‌تر انجام می‌دهم.

    قدم زدن با اسب» نخستین تجربهٔ مسعود شاه‌محمدی کارگردان سینما و تلویزیون در حوزهٔ تئا‌تر است که از ۲۶ شهریورماه ساعت ۲۱ در سالن ارغنون به صحنه می‌رود.

    علی عسکری و پریا وزیری در این اثر نمایشی ایفای نقش می‌کنند. داستان نمایش در باره زن ومرد چریکی است که در سال ۵۴ در یک خانه تیمی به صورت چشم بسته زندگی می‌کنند. آن دو به وسیله رفقای سازمان دستگیر وزندانی شده و منتظر محاکمه هستند. جرم آن‌ها این است: خیانت به خلق و رفتارهای سخیف به خاطر ابراز عشق.

  • چکناواریان: اپرای مولانا را تمام کردم

    چکناواریان: اپرای مولانا را تمام کردم

    لوریس چکناواریان گفت: من هیچ گاه خودم را از اقلیت‌ها نمی‌دانم، هر کس تعریف ایران را بداند باید قبول کند که هیچ کس اقلیت نیست. نسل ما از کوروش کبیر است و ایران هم اسم یک ملت نیست اسم یک سرزمین است.

    فیلم مستند پرتره «اکتبر 1937» به کارگردانی بکتاش آبتین درباره‌ی لوریس چکناواریان در سالن سینما حقیقت به نمایش درآمد.

    این مستند پرتره روایتی از زندگی لوریس چکناواریان آهنگساز معاصر بود که چکناواریان در آن از فعالیت‌ها،‌ علایق و زندگی خود سخن گفته بود.

    پس از نمایش فیلم لوریس چکناواریان در سخنانی گفت: صحبت کردن من مثل آهنگسازی است، خودم را می‌کشم تا یک اثر بنویسم و اکنون هم خودم را باید بکشم تا حرف بزنم.

    او ادامه داد: در طول تاریخ گاهی جنگ می‌شود و سرحدات مرزها تغییر می‌کند اما قرار نیست هویت ما از بین برود، ایران همیشه کشور من بوده است.

    این هنرمند در بخش دیگری از سخنانش گفت: آدم باید همیشه بخندد نباید خیلی هم خودش را جدی بگیرد به یاد داشته باشیم هر چه داریم از خداوند داریم. من در محله‌ام با مردم زندگی می‌کنم، چرا که هنرمند باید از مردم الهام بگیرد، اگر مردم نباشند که هنرمند ارزشی ندارد.

    چکناواریان در همین رابطه اضافه کرد: خداوند هر چه را بخواهد به ما می‌دهد و اگر هم نخواهد هیچ‌گاه این اتفاق نمی‌افتد اما آنچه در زندگی یک هنرمند خیلی تاثیر دارد، داستان تکنیک است.

    این رهبر ارکستر در بخش دیگری از سخنانش گفت: اگر قرار باشد کسی پرتره من را بکشد به او می‌گویم مرا به دو قسمت تقسیم کند، نصف صورتم را خندان و نصف دیگری از صورتم را گریان بکشد، آخر، زندگی همین است.

    چکناواریان درباره روند ساخت مستند زندگی‌اش گفت: به من گفتند که مدیر موزه موسیقی می‌خواهد از من فیلم بسازد. من هم در اختیار آنها قرار گرفتم و هر چه می‌گفتند گوش می‌کردم. این فیلم مستند خلاصه‌ای از قطره زندگی من است اما زندگی یک قطره نیست، زندگی اقیانوس است و ما قطره‌ای از این اقیانوس هستیم.

    به گزارش ایسنا، در ادامه این نشست جلیل اکبری‌صحت منتقد درباره این مستند پرتره توضیح داد: اگر جریان سینمای پرتره را با دو امدادی مقایسه کنیم، در ابتدا نفر اول چوب را به دست نفر دوم می‌رساند این یک مساله‌ای است که در سینمای داستانی نیز وجود دارد. درسینمای پرتره مساله اجتماعی تبدیل به مساله‌ی عمومی جامعه می‌شود این در حالی است که موسیقی مساله ملی ما نیست اما ذهن‌ها درگیر آن است.

    او با بیان اینکه سینمای پرتره ایران در روند خود دچار نقاط ضعف بوده است، گفت: اگر قرار است درباره شخصی چون لوریس چکناواریان که یک زندگی حجیم در ابعاد مختلف داشته، مستند بسازیم باید یک نفر درباره نقاشی‌هایش، یک نفر در مورد موسیقی‌هایش و یک نفر دیگر درباره شعرهایش، مستند بسازد. در واقع هر کس باید یک نت را بنوازد تا به سینمای پرتره‌ای که مفهومش چکناواریان است برسیم.

    در ادامه این نشست، بکتاش آبتین کارگردان مستند «اکتبر 1937» گفت: اگر می‌خواستم در یک فیلم 70 دقیقه‌ای تمام وجوه زندگی چکناورایان را بیاورم در یک اثر نمی‌گنجید. خیلی کارها را کرده‌ام و البته نگران سانسور شدن آن هم نبوده‌ام. اما احساس کردم که فیلم از ریتم می‌افتد. بنده در مورد استاد فخرالدینی هم مستند ساختم و در آن مستند تمام این وجوه را در نظر گرفته‌ام.

    این کارگردان در بخش دیگری از سخنانش گفت: چکناواریان آدم بسیار جسوری است اگر کسی به من بگوید که چکناواریان در مسابقات انتخابی تیم شنای بزرگسالان شرکت کرده است، من تعجب نمی‌کنم او حتی نقاشی هم کرده و آثارش را منتشر کرده است، او حتی می‌خواهد شعر هم بگوید و فیلم بسازد.

    چکناواریان در پاسخ به صحبت‌های آبتین گفت: هیچ سوپی نیست که در آن مو نیفتاده باشد. هیچ چیز در دنیا به جز خداوند کامل نیست بنابراین وقتی چیزی را می‌بینید نباید خیلی در عمقش فرو روید چرا که هیچ چیز صد در صد نیست. در زندگی باید جسور بود شاید روزی موسیقی‌ای بنویسم که دارای یک صفحه سفید باشد. آن یک صفحه سفید به من الهام می‌دهد. اگر دنبال کارهای کامل هستید اصلا نباید جلو بروید، هنرمند باید تکنیک یاد بگیرد.

    او ادامه داد: اگر قرار باشد کسی راجع به زندگی من فیلم بسازد، باید صد فیلم بسازد که به درد کسی هم نمی‌خورد. اما خوشحالم که بکتاش آبتین وارد مسایل خصوصی زندگی من نشد. البته بعضی چیزها هستند که به مرور زمان و بعد از مرگ هر فرد مشخص می‌شوند. مشهور بودن در دوران زندگی هنرمند ارزشی ندارد آینده تشخیص می‌دهد که یک نفر باید در تاریخ بماند یا خیر. من برای امروز نیستم و هر کاری که می‌کنم برای نسل‌های آینده است بنابراین شاید امروز بازاری نداشته باشد.

    این هنرمند در عین حال یادآور شد: همین دیروز صبح اپرای مولانا را تمام کردم که فکر می‌کنم در طول زندگی‌ام اجرا نخواهد شد، از طرفی دیگر موفقیت دیروز برای امروز فایده‌ای ندارد.

    در بخش دیگری از این نشست اکبری صحت ایرداتی را به مستند آبتین اشاره کرد و آبتین نیز به صورت تخصصی جواب او را داد.

    از جمله این ایرادات این بود که چکناواریان زیاد صحبت می‌کند و پرش فیلم زیاد به چشم می‌خورد.

    وقتی که جدال آبتین و اکبری صحت بالا گرفت چکناواریان صحبت آن دو را قطع کرد و گفت: شما طوری راجع به من صحبت می‌کنید که من فکر می‌کنم درباره‌ی خودم چیزی نمی‌دانم. هنرمند یک پرنده بوده که از قفس پریده. شما می‌دوید که آن را بگیرید نمی‌دانید که اگر او را بگیرید بالش خراب می‌شود و اسیر بودنش فایده‌ای ندارد. اینها پله‌های زندگی است و مهم این است که یک نفر آن را فتح کرده است. از همه چیز می‌شود انتقاد کرد اما من انتقاد کردن را دوست ندارم.

    صحبت‌های چکناورایان باعث شد که جلسه تمام شود.