برچسب: فیلم کوتاه

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، هفتادو هفتمین دوره جشنواره لوکارنو ساعتی پیش با معرفی برندگان این دوره به کار خود خاتمه داد و فیلمی از سینمای لیتوانی را که معمولاً در جشنواره‌های بین‌المللی درخششی ندارد، به عنوان برنده اصلی خود برگزید.

«سمی» که اولین فیلم سائوله بلووایته است در مراسم اختتامیه هم پلنگ طلایی بهترین فیلم بخش رقابتی بین‌المللی جشنواره را از هیات داورانی که ریاست آن برعهده جسیکا هاسنر کارگردان اتریشی بود دریافت کرد و هم جایزه فیلم اول یک کارگردان را برد. این فیلم که درباره اتحاد و رقابت بین دختران نوجوان یک مدرسه مد است، به مسایل استثمار مالی و جنسی می‌پردازد.

در همین حال، لوریناس باریشا، هموطن بلووایته برای فیلم «غرق شدن خشک» جایزه بهترین کارگردانی بخش بین‌المللی را دریافت کرد و گروه بازیگران فیلم نیز جوایز بازیگری را بردند.

جایزه ویژه هیات داوران که به معنی نایب قهرمانی پلنگ طلایی است به کردوین ایوب کارگردان اتریشی متولد عراق برای دومین فیلمش «ماه» تعلق گرفت. وی با اولین فیلمش جایزه بهترین فیلم اول برلیناله ۲۰۲۲ را کسب کرده بود. ایوب همچنین جایزه لیبل سینمای اروپا و تجلیل ویژه از سوی هیات داوران جهانی را از آن خود کرد.

تقدیر ویژه هیات داوران هم به کارگردان اسپانیایی مار کول برای ‌درام مهیج «نجات ماریا» و وانگ بینگ، مستندساز چینی برای «جوانی» تعلق گرفت.

در بخش رقابتی بین‌المللی فیلم کوتاه جایزه بهترین فیلم نصیب «واششش» ساخته میکی لی شد، جوئل آلفونسو وارگا برای فیلم «سفر خوبی داشته باشی ریکو» بهترین کارگردان شد و فیلم «فرم» ساخته ملیکا پازوکی و تهیه کنندگی نوید محمدزاده هم جایزه AG برای رسانه را از آن خود کرد.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، در جشنواره فیلم تائورمینا، رشید مشهراوی، کارگردان فلسطینی با فیلم «از زمین صفر» حضور پیدا کرد. این فیلم مجموعه‌ای از ۲۲ فیلم کوتاه است که توسط فیلمسازان داخل نوار غزه در طول جنگ کنونی فیلمبرداری شده است.

وی با ورایتی در مورد روند ساخت فیلم و رویارویی هنر با شرایط وحشتناک صحبت کرد.

مشهراوی گفت: من در غزه به دنیا آمدم و بزرگ شدم، به عنوان کارگردان و تهیه کننده فیلم‌های متعددی در غزه ساخته‌ام، و این بار بعد از دیدن همه اتفاق‌ها، گفتم نه، قرار نیست فیلم بسازم. من این فرصت را به فیلمسازان فلسطینی و فیلمسازانی که اکنون در غزه هستند می‌دهم تا بتوانند آنچه را در حال وقوع است با مردم در میان بگذارند.

وی افزود: ایده اولیه این بود که بر داستان‌های شخصی ناگفته تمرکز کنیم و همچنین آنها را از نظر هنری و فنی به شیوه‌ای درست بیان کنیم و این فیلمسازان را تربیت کنیم تا داستان‌هایشان را بسازند و بتوانند در جشنواره‌ها و تلویزیون دیده شوند.

مشهراوی با شرکت تولید فیلم فرانسوی «کورینی پروداکشنز» و لورا نیکولوف تهیه کننده این کار را انجام داد و هماهنگی بین همه گروه‌ها در غزه، دریافت مواد و نظارت بر مراحل پس از تولید را بر عهده داشت.

درباره نحوه تدارکات فیلم وی ساخت این فیلم را یک کابوس تدارکاتی خواند و افزود: در عین حال خارج کردن فیلم‌ها از غزه هم همین طور بود. یکی از مشکلات اصلی ما این بود که فیلم‌ها را از غزه بیرون بیاوریم و همچنین تماس دایمی با فیلمسازان داشته باشیم. حتی اگر ارتباط‌مان فقط از طریق اینترنت، از طریق رسانه‌های اجتماعی، فیس بوک، واتس اپ و همه این چیزها باشد، بتوانیم با هم صحبت کنیم. اما وقتی برای شارژ موبایل خود برق نداشته باشی، دیگر هیچ نداری.

این کارگردان افزود: گاهی اوقات ما ۲۴ ساعت شبانه روز کار می‌کردیم و بیدار بودیم، چون در آن منطقه، برق وجود داشت، اینترنت کار می‌کرد و می‌توانستیم بهترین‌های خود را برای بارگذاری مطالب در فرانسه ارسال کنیم. آخرین فیلم ما ۲ هفته پیش رسید.

وی در ادامه گفت: گنجاندن ۲۲ فیلم در یک اثر یک چالش بزرگ از نظر تدوین بود، زیرا هیچکس با یک دوربین و با همان تنظیمات فیلمبرداری نکرده بود و کیفیت صدا هم کاملاً تفاوت داشت.

مشهراوی همچنین یادآوری کرد که همین شرایط موجب شد تا یکی از فیلم‌های کوتاه با عنوان «متاسفم سینما» به طور خاص از محدودیت‌های خلق سینما در چنین شرایط سختی صحبت کند. وی افزود: این یکی از فیلم‌هایی است که من با آن رابطه خاصی دارم، زیرا در زندگی فکر می‌کنی سینما اولویت زندگی‌ات است و بعد ناگهان می بینی، نه، اینطور نیست. مهم تر از همه این است که چیزی بخوری؛ خانواده خود را نجات دهی و می‌بینی نجات انسان‌ها از سینما مهمتر است.

کارگردان فلسطینی با تاکید گفت: ما فیلم می‌سازیم تا زندگی را بهتر کنیم، زندگی را آسان‌تر کنیم، تا آن را بیشتر درک کنیم. تا حال انسان‌ها بهتر شود. این فیلم به خوبی این عنصر را دارد، چون کارگردان در شرایطی قرار دارد که باید بین زندگی و سینما یکی را انتخاب کند و زندگی را انتخاب کرده است.

وی در پاسخ به این پرسش که پس نقش سینما چیست؟ اظهار کرد: سینما برای من بسیار مهم است. من بیش از ۳۰ سال پیش شروع به ساخت فیلم در داخل سرزمین‌های اشغالی فلسطین کردم. باید از سینما در برابر اشغالگری اسراییل محافظت کرد. سینما نه تنها باید یک واکنش باشد، باید یک اقدام هم باشد. ما فلسطینی‌ها یک ملت هستیم. ما تاریخ، زبان، موسیقی، رنگ، غذای مشترک داریم: ما چیزهای زیادی داریم که متعلق به همه ما است. همه اینها می‌تواند زمینه مستحکمی برای ساخت فیلم باشد.

رشید مشهراوی سال ۱۹۶۲ در غزه در خانواده‌ای از پناه‌جویان یافا متولد و در اردوگاه پناهندگان «شتی» بزرگ شد. مشهراوی در رام‌الله زندگی و کار می‌کند و سال ۱۹۹۶ «مرکز تولید و پخش سینما» را با هدف حمایت از تولید فیلم‌های محلی تاسیس کرده است. وی همچنین حامی مالی برنامه سینما با گوشی تلفن همراه است که به او امکان می‌دهد فیلم‌هایی را در اردوگاه‌های پناهندگان فلسطینی نمایش دهد.

وی با «فلسطین استریو» در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۳ حضور داشت و پس از آن «نامه‌هایی از یرموک» و «نوشتن روی برف» را ساخت. «حیفا» در سال ۱۹۹۵، «انتظار» در سال ۲۰۰۵ و مستند «پخش زنده از فلسطین» در سال ۲۰۰۲ از دیگر فیلم‌های وی است. این کارگردان در سال ۱۳۹۷ در سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر حضور داشت.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از سایت کن، هیات داوران فیلم‌های کوتاه و سینه‌فونداسیون به ریاست ایلدیکو انیدی با حضور آنا لیلی امیرپور، شلومی الکابتز، شارلوت لو بون و کاریجا توره به عنوان داور، دیروز در مراسمی که در سالن بونوئل برگزار شد، جوایز برندگان بخش سینه فونداسیون را اهدا کردند. پس از اهدای جوایز فیلم‌های برنده دوباره به نمایش درآمدند.

در بخش سینه فونداسیون امسال ۱۶ فیلم دانشجویی به نمایش درآمد که از بین ۲۰۰۰ فیلم از ۴۷۶ مدرسه فیلم در سراسر جهان انتخاب شده بودند.

جایزه اول بخش سینه‌فونداسیون به «فرزندان نروژی» به کارگردانی مارلین امیلی لینگستاد از دانمارک اهدا شد.

جایزه دوم به «سوراخ» به کارگردانی هوانگ هایین از کره جنوبی رسید و جایزه سوم هم به «ماه» به کارگردانی زینب واکریم از مراکش رسید.

جایزه برنده اول مبلغ ۱۵ هزار یورو است و ۱۱۲۵۰ یورو به برنده جایزه دوم و ۷۵۰۰ یورو به برنده جایزه سوم اهدا می‌شود.

فیلم‌های برگزیده این بخش ۵ ژوئن در سینما پانتئون پاریس به نمایش درمی‌آیند.

همچنین درام اسپانیایی «مخلوق» برنده جایزه سینماهای اروپا از بخش دو هفته کارگردانان کن شد.

«کریاتورا» یا «مخلوق» ساخته النا مارتین گیمنو برنده جایزه بهترین فیلم اروپایی سینماهای اروپا در دو هفته کارگردان در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ شد.

با کسب این جایزه شبکه سینماهای اروپا اکنون با تبلیغ این فیلم از آن حمایت و سینماداران را تشویق می‌کند تا نمایش فیلم را در سینماها گسترش دهند.

گیمنو علاوه بر کارگردانی در این درام اسپانیایی در نقش زنی بازی کرده که به سفری برای خودکاوی می‌رود تا بفهمد چرا اشتیاقش برای زندگی را از دست داده است.

این فیلم دومین فیلم گیمنو است و آن را پس از «جولیا هست» که در جشنواره‌هایی از جمله سن سباستین سال ۲۰۱۷ به نمایش درآمد، ساخته است. او همچنین نویسنده فیلمنامه «مخلوق» هم است و آن را با همکاری کلارا روکت نوشته است. روکت پیشتر در نویسندگی «کوستا براوا» و «لبنان» مونیا آکی با وی همکاری کرده بود و نویسندگی و کارگردانی «لیبرتاد» را که سال ۲۰۲۱ در بخش هفته منتقدان کن نمایش داده شد، انجام داده بود.

این فیلم توسط هیات داوری متشکل از چهار سینمادار شبکه اروپا انتخاب شد.

النا مارتین گیمنو سال ۲۰۲۲ به عنوان یکی از ستاره‌های فردای اسپانیا انتخاب شد.

این بیستمین بار است که این جایزه اهدا می‌شود. برنده سال پیش «یک صبح خوب» ساخته میا هانسن-لاو بود. این جایزه همچنین در جشنواره‌های برلین، ونیز، کارلووی واری و لوکارنو هم اهدا می‌شود.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از یاهو نیوز، جشنواره بین‌المللی مستند هات داکس کانادا جایزه بهترین فیلم بلند بین‌المللی را به «کوه‌ها» ساخته کریستین آینشوج کارگردان دانمارکی اهدا کرد. این فیلم پرتره‌ای از یک خانواده اسکاندیناویایی است که تحت تاثیر یک تراژدی واقع شده اند. این کارگردان همچنین جایزه بهترین فیلمساز بین‌المللی نوظهور را هم دریافت کرد.

این جشنواره مستند جایزه ویژه هیات داوران برای بهترین فیلم بین‌المللی را به «مرا لاواند بنام» به کارگردانی ادوارد لاولیس داد که درباره یک پسر جوان کرد ناشنوا است که پس از سفر از عراق، مهارت‌های ارتباطی را در مدرسه‌ای در بریتانیا یاد می‌گیرد ولی پس از مدتی از خانه جدیدش هم رانده می‌شود.

جایزه بهترین فیلم مستند بلند کانادایی هم به کارگردان دنیس دژاردین برای فیلمی با عنوان «مادرم را از دست دادم» رسید و جایزه بهترین فیلم کوتاه به فیلم «شوهر ایران خانم» مرجان خسروی، کارگردان ایرانی رسید که در فیلمش به کاوش در خانواده و کار در ایران پرداخته است.

مستند کوتاه «شوهر ایران خانم» ششمین ساخته مرجان خسروی بالدی است وبا الهام از رمان «شوهر آهو خانم» علی‌محمد افغانی، راوی زندگی خانواده‌ای از عشایر بختیاری است.

یک جایزه افتخاری هم نصیب «آنی عزیز» ساخته میکا لوین شد که درباره مکاتبات خلاقانه یک ترانه سرای مشتاق با نماد موسیقی آنی دی فرانکو است.

جایزه بهترین فیلم با طول متوسط هم به «بودن در یک مکان – پرتره مارگارت تیت» به کارگردانی لوک فاولر تعلق گرفت.

جشنواره هات داکس از مهم‌ترین و معتبرترین جشنواره‌های بین‌المللی مستند است که از سال ۱۹۹۳ توسط انجمن فیلم مستقل کانادا، تاسیس شد. هدف این جشنواره، نمایش و حمایت از آثار مستندسازان و ارتقای جایگاه تولید مستند است.

برندگان جایزه بهترین فیلم مستند بین‌المللی، بهترین فیلم بلند از نگاه تماشاگران، بهترین مستند کوتاه کانادایی و بهترین مستند کوتاه بین‌المللی بدون نیاز به اکران استاندارد در سینما، واجد شرایط حضور در جوایز اسکار ۲۰۲۴ خواهند بود.

امسال سی‌امین دوره جشنواره هات داکس در تورنتو برگزار شد. این جشنواره کار خود را با یک فیلم دانمارکی با نام «دو بار مستعمره» شروع کرد که ساخته لین آلونا درباره وکیلی است که به محافظت از سرزمین اجدادی خود برمی‌خیزد.

در جشنواره امسال هات داکس که از ۲۷ آوریل تا ۷ ماه می (۷ تا ۱۷ اردیبهشت) برگزار شد، در مجموع ۲۱۴ فیلم از ۷۲ کشور به نمایش درآمد.