برچسب: فارست ویتاکر

  • هالیوود برتری سیاهان را نمی‌پذیرد

    هالیوود برتری سیاهان را نمی‌پذیرد

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، ویتاکر در سریالی که با اقتباس از رمان معمایی استیون ال. کارتر ساخته شده، نقش یک نامزد شکست‌خورده محافظه‌کار سیاهپوست برای دادگاه عالی را به تصویر می‌کشد. وی درباره شباهت‌های این نقش با اوضاع فعلی می‌گوید: اگر فکر را برانگیزد، پس من راضی هستم.

    استفن ال.کارتر، استاد دانشکده حقوق ییل و نویسنده این رمان، امتیاز کتابش را سال ۲۰۰۲ به مبلغ ۴.۲ میلیون دلار فروخت و آن زمان دیوید گیتس روزنامه‌نگار پرداخت چنین رقم بزرگی را به سخره گرفت و در یادداشتی برای نیوزویک نوشت: بیش از ۴ میلیون دلار برای یک کتاب؟ خب، ممکن است راهی وجود داشته باشد که مثلاً فیلمی با بازی دنزل واشینگتن از آن ساخته شود و مقداری از ارزش رفته، بازگردد.

    حالا ۲۲ سال بعد پیش‌بینی گیتس تقریباً محقق شده و اقتباس از این کتاب برای یک سریال تلویزیونی با بازی فارست ویتاکر به جای واشینگتن عملی شده است. در این داستان مهیج، ویتاکر در نقش قاضی الیور گارلند، یک نامزد شکست خورده محافظه‌کار سیاهپوست برای دادگاه عالی بازی می‌کند که بر اثر حمله قلبی از دنیا می‌رود، اما مرگ وی به عنوان بخشی از یک توطئه بزرگتر توسط دخترش ماریا (با بازی تیفانی مک) که پیشتر روزنامه‌نگار بود و برادرش تالکوت (با بازی گرانتهام کلمن) که پروفسور حقوق است، زیر سوال می‌رود.

    فکر اقتباس از «امپراطور اوشن پارک» بلافاصله پس از انتشار رمان در ۲ ژوئن ۲۰۰۲ وجود داشت و فیلمنامه نویسان متفاوتی از استفن شیف، آتیکا لاک و کاتوری هال در طول سال‌ها برای این کار در قالب پروژه‌های متفاوتی انتخاب شدند.

    ویتاکر هم این تلاش ها را به یاد می‌آورد: من از کتاب آگاه بودم، زیرا یادم می‌آید زمانی که جوان‌تر بودم، برای این کار داشتند بازیگر انتخاب می‌کردند. آن موقع حواسم به این پروژه بود و حالا جالب است که خودم با آن همراه شدم.

    شرمن پین نویسنده «شرمنده»، در نهایت این مجموعه ۱۰ قسمتی را برای تلویزیون برادران وارنر نوشت. نخستین قسمت این سریال هفته پیش در ۱۴ جولای پخش شد و قسمت‌های جدید به صورت هفتگی به نمایش در می‌آید. شباهت بین سیستم دیپلماتیکی که قاضی گارلند در آن غوطه‌ور است و مسایل واقعی دولتی که هر روز در رسانه‌ها آشکار می‌شود کاملاً واضح است، ولی سریال از جانبداری از هر یک از شخصیت‌ها خودداری می‌کند.

    ویتاکر در مصاحبه‌ای با هالیوود ریپورتر درباره اینکه چه نگاهی به قاضی گارلند دارد و اینکه چرا نخبگان سیاه‌پوست در برنامه‌های تلویزیون نادر هستند، صحبت کرده است. است. توضیح اینکه این مصاحبه پیش از انتشار خبر کناره‌گیری بایدن از رقابت‌های ریاست جمهوری ۲۰۲۴ و حمایت از معاون وی کامالا هریس انجام شده است.

    چه چیزی در شخصیت الیور گارلند بیشتر از همه توجه شما را برانگیخت؟

    او مرد بسیار پیچیده‌ای است. من همیشه به نقل قول‌های او در مورد رمزها و تاثیر آنها در زندگی گوش می‌دهم. او شرافت و وظیفه‌اش به عنوان عدالت را باور دارد و این رمزی است که او باید بر اساس آن زندگی کند. فکر می‌کردم محافظه‌کاری او جالب است و باید سعی کرد تا بهتر درک شود. این فرصتی است تا مردم را در معرض دنیایی متفاوت قرار دهیم. و من حدس می‌زنم، نه لزوماً به شیوه‌ای خوب، این شخصیت نشان‌دهنده برتری سیاه‌پوستان از نظر دستاوردهایشان و نحوه اداره زندگی است. اگر تجزیه و تحلیل کنید، او جنبه‌های متفاوتی دارد.

    صحبت‌های اولیه شما با پین در مورد شکل دادن به شخصیت رمان برای رفتن روی صفحه چگونه بود؟

    نکته مهیج در مورد شرمن این بود که او یک فرصت واقعاً ویژه داشت، زیرا او فیلمنامه هر ۱۰ اپیزود را نوشت و فیلمنامه‌ها از قبل آماده بود. به طور معمول، همانطور که روند سریال پیش می‌رود، یک نویسنده وجود دارد که تا آخر راه به نوشتن ادامه می‌دهد. اما در این مورد کاملاً متفاوت بود. اینکه بتوانی روند ماجرا را ببینی و درباره چیزهای خاصی با او صحبت کنی، مفید است. او بسیار باز بود و در تمام طول این فرآیند در برابر هرگونه تغییر یا سوالی منعطف ماند تا سعی کند شخصیت را به روشی خاص‌تر شکل دهد.

    آیا با کارتر هم صحبتی داشتید؟

    نه من صحبتی نکردم؛ هیچ صحبتی با او نداشتم، فقط با شکری [تیلگمن]، دکتر شرمن و سایر تهیه کنندگان حرف زدم و احتمالاً کار درست هم همین بود (می‌خندد).

    خوب، شما متخصص هستید.

    بستگی به کاری دارد که انجام می‌دهم. اگر یک قطعه تخیلی باشد، گاهی اوقات من به شخصیت‌ها به عنوان واقعی نگاه می‌کنم تا بفهمم چگونه لایه‌های شخصیت را از واقعیت دریافت کنم. در مواقع دیگر، با افراد خاصی برای ایفای نقش یک شخصیت ملاقات می‌کنم. این واقعاً به شخصیت بستگی دارد.

    شطرنج عنصر بزرگی از رابطه تالکوت و قاضی و در نتیجه معمایی است که او و خواهرش سعی در حل آن دارند. در زندگی واقعی چقدر در بازی مهارت دارید؟

    من شطرنج را از زمانی شروع کردم که شاید ۱۰ ساله بودم. سال‌ها شطرنج بازی می‌کردم. با استادان شطرنج تمرین داشتم. خودم استاد نیستم، اما با آنها تمرین کردم. این مولفه‌ای است که به نظر می‌رسد همیشه با من است. در «پدرخوانده هارلم» هم شطرنج بازی می‌کنم و این به نوعی بیانیه یک ذهن استراتژیک است. فکر می‌کنم این توانایی استعاره‌ای است که در نمایش به کار گرفته شده است.

    زمانی که این رمان برای اولین بار منتشر شد، کارتر گفت: «اگر موفقیت این کتاب به این معنی است که ناشران یا فیلمسازان بیشتر به این سبک علاقه‌مند خواهند شد، خوب است». در فاصله‌ای کوتاه بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ موج کوچکی ایجاد شد و برنامه‌هایی خلق شد که بر نخبگان سیاه‌پوست متمرکز بود از «ثروت» (۲۰۲۲)، «نوع مردم ما» (۲۰۲۱)، «پادشاهان ناپا» (۲۰۲۲)؛ اما همه آنها فقط یک فصل داشتند. آیا احساس می‌کنید داستان‌هایی که طبقه بالای سیاه‌پوستان را در بر می‌گیرند، فرصتی نادیده گرفته شده در هالیوود است؟

    فکر نمی‌کنم آن بخش جامعه سیاه‌پوستان را چندان در تلویزیون یا فیلم ببینیم. فرهنگ به طور کامل توجه به برتری سیاه‌پوستان در بازار را نپذیرفته، همه این افرادی که اداره کنندگان امور مختلف هستند؛ امریکن اکسپرس را اداره می‌کنند، شرکت‌های سرمایه‌گذاری را اداره می‌کنند، آنها هنوز کشف نشده‌اند و من فکر می‌کنم همچنین این تصور وجود دارد که می‌خواهند بخشی از این جامعه را که شامل خشونت و جنایت است، کشف کنند. بنابراین هنوز راه داریم تا وسعت کامل تجربه سیاه نشان داده شود.

    با توجه به اینکه سال انتخاباتی است، زمان پخش سریال مهم است. این نمایش آشکارا بیشتر یک داستان رازآلود-هیجان‌انگیز است تا یک درام سیاسی، اما آیا امید دارید که علاقه‌مندی به سیاست با این سریال تجدید شود؟

    بدیهی است که او یک قاضی است، اما یک سیاستمدار هم هست و یک کارشناس. بخشی از آنچه در نمایش بررسی شده محافظه کاری اوست. فکر نمی‌کنم با تماشای سریال بگویید: «خب، من بروم به این طرف رأی بدهم. من می‌روم آن‌طرف رأی بدهم.» اما اگر فکری را برانگیزد، من راضی هستم. از نظر سیاسی دوران سختی است. بدیهی است که این دوران فوق‌العاده‌ای در تاریخ کشور است، خود انتخابات خاص است. من فکر می‌کنم ما از پرداختن به آن اجتناب می‌کنیم و فقط با مسایلی سر و کار داریم که همیشه به نوعی مورد توجه عموم باشد.

    این دومین سریال شما در MGM+ است. آیا کار دیگری با شما و شبکه در دست انجام است؟

    ما یک مستند سیاه درباره هالیوود ساختیم که به زودی اکران می‌شود، اما در حال حاضر برنامه دیگری جز تکمیل آن مستند نداریم. من وسط فیلمبرداری «پدرخوانده» هستم. ما در نیمه راه این فصل جدید، یعنی فصل چهارم هستیم. بنابراین من ابتدا آن را تمام می‌کنم و سپس خواهیم دید کار بعدی چیست.

    منبع

  • فارست ویتاکر با «امپراطور اوشن پارک» دیده شد

    فارست ویتاکر با «امپراطور اوشن پارک» دیده شد

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، فارست ویتاکر به تازگی بازیگر سریالی درباره سیاست، ثروت و قدرت و نتیجه تلاقی آنها در آمریکا شده است. سریال «امپراطور اوشن پارک» از MGM+ با اقتباس از رمان پرفروش استیون ال. کارتر توسط شرمن پین ساخته شده و درباره معمای قتل و ماجراهای پر غم و اندوه پیرامون آن است. این سریال ۱۰ قسمتی مخاطب را به سفری بی‌نظیر درباره خانواده‌ای می‌برد که باورهای سیاسی ایدئولوژیک، اسرار و انتقام آن‌ها را پراکنده کرده است.

    «امپراطور اوشن پارک» با مرگ قاضی الیور گارلند با بازی فارست ویتاکر آغاز می‌شود که در ظاهر تسلیم یک حمله قلبی شده است. او یک نامزد شکست خورده محافظه کار دیوان عالی و یک کارشناس سیاسی راست افراطی است و کاملا روشن است که قاضی دشمنان زیادی دارد. با این حال، پسران او، تالکوت (گرانتهام کلمن) و ادیسون (هنری سیمونز)، مطمئن هستند که پدرشان به دلیل کهولت سن و قلب بیمارش مرده است، اما خواهر آنها ماریا (تیفانی مک) چندان مطمئن نیست و شروع به کندوکاو در امور او می‌کند.

    این سریال که بین زمان حال و گذشته در حال رفت و آمد است، با تصویر کردن ماجراهای شیکاگو به آرامی آنچه در جلسه نامزدی قاضی گارلند در دادگاه عالی گذشت، معماها و سرنخ‌هایی را که قاضی پس از مرگش به جا گذاشت، آشکار می‌کند.

    فارست ویتاکر ۶۳ ساله برنده اسکار، گلدن گلوب، اِمی که نخل طلای افتخاری جشنواره کن به وی اهدا شد، برای ایفای نقش ایدی امین دیکتاتور اوگاندایی، در فیلم «آخرین پادشاه اسکاتلند» در سال ۲۰۰۶ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به‌دست‌ آورد. وی چهارمین بازیگر مرد سیاه‌پوست بعد از سیدنی پواتیه، دنزل واشینگتن و جیمی فاکس است که به این جایزه دست پیدا ‌کرد.

    وی که بازیگر فیلم هایی چون «گوست داگ» جیم جارموش، «پرنده» کلینت ایستوود و «روگ وان» گرت ادواردز است، سال ۲۰۲۱ در فیلم «احترام» در نقش پدر آرتا فرانکلین ظاهر شد و سال ۲۰۲۳ در «جورج فورمن بزرگ» در نقش پزشک این بوکسور بازی کرد. در سال ۲۰۲۴ وی بازیگر «ویرانی» فیلم اکشن دلهره‌آور ساخته گرت ایوانز هم هست که با بازی تام هاردی برای نتفلیکس ساخته شده و هنوز به نمایش درنیامده و همچنین در «مگالوپولیس» کاپولا بازی کرده است.

    منبع

  • فارست ویتاکر از «مگالوپولیس» کاپولا گفت

    فارست ویتاکر از «مگالوپولیس» کاپولا گفت

    کاپولا بیش از ۱۰۰ میلیون دلار از پول خودش را خرج ساخت این فیلم کرده است.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، فارست ویتاکر جزییات جدیدی از پروژه مرموز «مگالوپولیس» جدیدترین اثر فرانسیس فورد کاپولا مطرح کرده که قرار است فیلمبرداری خود را از ماه آگوست آغاز کند.

    این بازیگر و تهیه‌کننده که برای دریافت جایزه نخل طلای افتخاری جشنواره فیلم کن آنجا حضور داشت، گفت خودش نقش قابل توجهی در فیلم جدید دارد و فیلمنامه آن هم خوب است.

    بازیگر برنده جایزه اسکار «آخرین پادشاه اسکاتلند» گفت مجموعه بازیگران فیلم دارند نهایی می‌شوند و کاپولا «فیلمسازی فوق‌العاده» است.

    «مگالوپولیس» کاپولا حدود ۲۰ سال به آرامی در حال پیشرفت بوده است. این کارگردان تا به حال بیش از ۱۰۰ میلیون دلار از پول خود را خرج ساخت این پروژه کرده که نخستین فیلم او از «بینش دوردست» سال ۲۰۱۶ تا به حال است. غیر از ویتاکر، آدام درایور، ناتالی امانوئل و جان وویت در این فیلم نقش‌آفرینی می‌کنند.

    داستان فیلم تا به حال مخفی نگه داشته شده و کاپولا فقط گفته فیلم را به سبک یک داستان حماسی رومی می‌سازد، اما محل وقوع آن نسخه‌ای آرمان‌گرایانه از نیویورک سیتی به نام نیو روم خواهد بود.

    ویتاکر به خبرنگاران گفت «داستان فیلم درباره شهر و ساختارهای قدرتی درون آن است که دارند برای کسب قدرت می‌جنگند. یکی از آن‌ها مقداری پیشروتر است.»

    ویتاکر پیش از این به خاطر نقش‌آفرینی در فیلم «پرنده» کلینت ایستوود موفق به کسب جایزه بهترین بازیگر جشنواره کن شده است. او همچنین با فیلم‌هایی مانند «ایستگاه فروت‌ویل» که نخستین ساخته رایان کوگلر بود و فیلم سال ۲۰۱۵ «آهنگ‌هایی که برادرم یادم داد» ساخته کلویی ژائو به عنوان تهیه‌کننده در کن حضور داشته است.

    امسال او علاوه بر دریافت جایزه افتخاری، به عنوان تهیه‌کننده مستند «به خاطر صلح» ساخته کریستوف کاستانیه و توماس سامتین که درباره سودان جنوبی است، در جشنواره حاضر شده. این فیلم روز هجدهم ماه مه در بخش نمایش ویژه کن پخش خواهد شد.

  • جشنواره کن ۲۰۲۲ با زرق و برق و فیلمی کمدی کارش را شروع کرد

    جشنواره کن ۲۰۲۲ با زرق و برق و فیلمی کمدی کارش را شروع کرد

    اولین فرش قرمز جشنواره فیلم کن ۲۰۲۲ شب پیش شاهد عبور چهره‌هایی پر زرق و برق بود تا هفتاد و پنجمین دوره این رویداد کارش را شروع کند.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، پر زرق‌ و برق‌ترین رویداد سینمایی جهان هفتاد و پنجمین دوره‌اش را شب پیش آغاز کرد و با حضور چهره‌هایی از گوشه‌ و کنار جهان و هالیوود این رویداد را رقم زد.

    کن که همیشه به حفظ سنت‌ها تکیه داشته امسال با همکاری حامیان دیجیتال «برات» و «تیک‌تاک» و یک فیلم فرانسوی شیک با تمرکز بر زامبی‌ها با عنوان «فاینال کات» به کارگردانی میشل هازاناویسوس، به نظر می‌رسد پاپیون استعاری دور گردنش را اندکی شل‌تر کرده باشد.

    این رویداد امسال بزرگ‌ترین گردهمایی سینمایی است که از زمان شروع همه‌گیری برگزار می‌شود و بازار سینمایی خود را نیز پر و پیمان برگزار می‌کند. امسال با وجود نشانه‌هایی از گسترش بیماری در برخی از نقاط این جشنواره پس از لغو شدن در سال ۲۰۲۰ و تعویق در سال ۲۰۲۱، فرش قرمز خود را تقریبا بدون ماسک چنان برگزار کرد که گویی کووید ۱۹ یک خاطره مربوط به دوردست‌هاست.

    اعضای هیات داوران این جشنواره از جمله چهره‌هایی بودند که شب پیش روی فرش قرمز رفتند و اصغر فرهادی نیز از جمله آنها بود. ریاست هیات داوران را ونسان لیندون بازیگر کهنه‌کار فرانسوی که در فیلم «تیتان» ساخته جولیا دوکورنو برنده نخل طلای سال پیش حضور داشته، برعهده دارد.

    در این مراسم پیامی هم از رئیس جمهور اوکراین پخش شد که از فیلم «دیکتاتور بزرگ» چارلی چاپلین یاد کرد و خواست تا سینما با جنگ مخالفت کند.

    هرچند در این مراسم تعداد کمی از حضار ماسک زده بودند اما رعایت نکات بهداشتی ضرورت داشت و فشار کم آب داخل دستشویی‌ها ۲۰ دقیقه قبل از شروع مراسم آنقدر پایین آمده بود که شستن صحیح دست‌ها را برای حاضران سخت می‌کرد.

    کاهش شمار افرادی که از ماسک استفاده کردند به جز فرش قرمز به غذاخوری‌ها و اتاق مطبوعات تا نشست مطبوعاتی هیات داوری کن هم تسری یافت و مسئولان هم تاکید کردند که این رویکرد منطبق با رویکرد کل فرانسه در مقابله با شیوع بیماری است. این در حالی است که در لس‌آنجلس و نیویورک شمار مبتلایان به کرونا در حال افزایش است.

    با وجود حضور «تیک تاک»‌در جشنواره امسال، جشنواره به قانون سختگیریانه خود برای ممنوع بودن سلفی روی فرش قرمز پایبند ماند و اگر کسی قصد داشت به سرعت یک سلفی بگیرد با دست مسئولی روبرو می‌شد که روی لنز گوشی قرار می‌گرفت.

    در مراسم شب پیش نخل طلای افتخاری کن به فارست ویتاکر اهدا شد. این بازیگر آمریکایی پیش از این برای بازی در فیلم «پرنده» ساخته کلینت ایستوود جایزه بهترین بازیگر مرد را دریافت کرده است.

  • نخل طلای افتخاری جشنواره کن به فارست ویتاکر اهدا می‌شود

    نخل طلای افتخاری جشنواره کن به فارست ویتاکر اهدا می‌شود

    جشنواره فیلم کن ۲۰۲۲ برای یک عمر دستاورد هنری فارست ویتاکر نخل طلای افتخاری این دوره را به وی اهدا می‌کند.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، فارست ویتاکر به عنوان دریافت کننده نخل طلای افتخاری جشنواره کن ۲۰۲۲ به خاطر یک عمر دستاورد هنری معرفی شد.

    به همین مناسب فیلم «به خاطر صلح» که درباره جنوب سودان است و ویتاکر تهیه‌کننده آن بوده نیز یک نمایش ویژه در جشنواره کن امسال خواهد داشت.

    فارست ویتاکر که برنده جایزه اسکار است جایزه افتخاری خود را در مراسم افتتاحیه هفتادوپنجمین دوره کن در ۱۷ می‌دریافت می‌کند. پیش از وی چهره‌هایی چون جودی فاستر، ژان مورو، برناردو برتولوچی، مانوئل دو اولیویرا، جین فوندا و انیس واردا این جایزه را دریافت کرده بودند.

    فیلم «به خاطر صلح» نیز ۱۸ می در جشنواره نمایش داده می‌شود.

    ویتاکر نخستین بار سال ۱۹۸۸ در جشنواره کن حضور یافت و جایزه بهترین بازیگر مرد را برای بازی در «پرنده» کلینت ایستوود دریافت کرد.

    وی در این باره گفت: سی و چهار سال پیش حضور در کن برای نخستین بار، زندگی من را تغییر داد و در من این اطمینان را ایجاد کرد که تصمیم درستی گرفته‌ام تا خودم را وقف پیدا کردن ارتباط انسانی از طریق فیلم کنم.

    ویتاکر با فیلم‌هایش ۶ بار در بخش رسمی و ۴ بار در بخش رقابت اصلی جشنواره حضور داشته است. «خشم در هارلم» ساخته بیل دوک، «جسد دزدها» ساخته ابل فرارا و «گوست داگ: راه سامورایی» ساخته جیم جارموش دیگر فیلم‌های وی در بخش رقابتی بوده‌اند.

    جشنواره فیلم کن امسال از ۱۷ تا ۲۸ ماه می برگزار می‌شود.

  • پروژه بزرگ کاپولا شکل می‌گیرد/ «مگالوپولیس» به جوانان امید می‌دهد

    پروژه بزرگ کاپولا شکل می‌گیرد/ «مگالوپولیس» به جوانان امید می‌دهد

    فرانسیس فورد کاپولا برای ساخت «مگالوپولیس» با حضور بازیگران برجسته آماده می‌شود.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ددلاین، فرانسیس فورد کاپولا طی دهه‌ها با قبول کردن ریسک‌های بزرگ در پروژه‌هایش توانسته خودش را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین فیلمسازان حال حاضر آمریکا معرفی کند. حالا او قصد دارد یک بار دیگر روی پروژه رویایی عظیم خود که «مگالوپولیس» نام دارد ریسکی بزرگ بپذیرد.

    هنوز امور مالی فیلم نهایی نشده، اما کاپولای ۸۲ ساله دوباره روی خودش شرط می‌بندد و می‌خواهد بخشی از بودجه فیلم که گفته می‌شود ممکن است تا ۱۲۰ میلیون دلار باشد را پرداخت کند.

    کارگردان سه‌گانه «پدرخوانده»، «اینک آخرالزمان!» و «مکالمه» در حال مذاکره با مجموعه‌ای درخشان از بازیگران است تا در این فیلم او که چند دهه ایده‌اش را دارد بازی کنند.

    از بازیگرانی که تا به حال کاپولا با آن‌ها برای این فیلم صحبت کرده می‌توان از اسکار آیزک، فارست ویتاکر، کیت بلانشت و جان وویت نام برد. او همچنین زندایا، میشل فایفر و جسیکا لانگ را در نظر دارد. علاوه بر این، او قصد دارد دوباره با جیمز کان همکاری کند که با ایفای نقش سانی کورلئونه در «پدرخوانده» تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های آن عصر شد.

    کاپولا در مصاحبه‌ای با ددلاین گفت شاید مبارزه‌اش برای این فیلم خیلی منطقی نباشد و بیشتر مانند جنگی عقیدتی باشد.

    او گفت: «به نظرم خبر بزرگی که اینجا دیده می‌شود این است که من هنوز همان آدمی هستم که ۲۰ سال پیش یا ۴۰ سال پیش بودم. هنوز حاضرم فیلم رویایی‌ام را بسازم، حتی اگر مجبور باشم از پول خودم استفاده کنم و این قابلیت را دارم که اگر مجبور بشوم ۱۰۰ میلیون دلار از پولم را بگذارم. نمی‌خواهم این کار را بکنم، اما اگر مجبور بشوم می‌کنم.»

    او اضافه کرد: «من متعهد به ساختن این فیلم هستم، دوست دارم آن را در پاییز ۲۰۲۲ بسازم. هنوز تمام بازیگرانم تایید نشده‌اند، اما به اندازه‌ای هست که با اطمینان بگویم این فیلمی به شدت هیجان‌انگیز خواهد بود. هزینه فیلم چیزی بین ۱۰۰ تا ۱۲۰ میلیون دلار خواهد بود که البته امیدوارم بیشتر نزدیک به ۱۰۰ میلیون دلار باشد».

    کاپولا قبلاً در ارتباط با چند فیلم دیگر خودش هم از پولش استفاده کرده بود و هر بار موانع را پشت سر گذاشت. «اینک آخرالزمان!» که تبدیل به یک فیلم کلاسیک شده به او اطمینان مالی انجام این کار را می‌دهد.

    وی گفت: «می‌دانید که من مالک نگاتیو این فیلم هستم و می‌دانید چرا؟ چون هیچ کسی آن را نمی‌خواست. و این فیلم این سال‌ها تقریباً به اندازه «پدرخوانده» درآمد دارد. فیلم‌هایی مثل این کم پیدا می‌شود. همه می‌خواهند فیلم مارول بعدی را بسازند، اما هیچکس نمی‌خواهد فیلمی را بسازد که واقعاً با جوانان به شیوه‌ای امیدبخش ارتباط برقرار می‌کند، که نشان بدهد ما در موقعیتی هستیم که می‌توانیم کنار هم بیاییم و مشکلاتی که پیش می‌آید را حل کنیم. این چیزی است که من باور دارم، چیزی است که تم موضوعی فیلم واقعاً درباره‌اش است.»

    او گفت: «آرمان‌شهر یعنی صحبت کردن درباره اینکه چطور می‌توانیم به عنوان یک جامعه مشکلات را حل کنیم. به نظرم این تغییری هیجان‌انگیز نسبت به انواع فیلم‌هایی است که الان دارند به عموم مردم ارایه می‌شوند. بیشتر به خاطر اینکه این پیغام بنیادین را مخابره می‌کند که وقتش شده ما در نظر بگیریم این جامعه فعلی تنها مدل در دسترس ما نیست. آرمان‌شهر به معنی مکالمه میان مردم است، پرسیدن سوال درست است درباره اینکه آیا جامعه فعلی تنها مدل است یا اینکه به خاطر جوانان ما می‌توانیم انتخاب‌های بهتری داشته باشیم. این تاثیری است که من امیدوارم این فیلم بتواند داشته باشد. و به همین دلیل حاضر و قابل هستم که رقم بالایی سرمایه‌گذاری کنم تا آن را به حقیقت تبدیل کنم.»

    داستان فیلمنامه کاپولا در شهری معاصر به وقوع می‌پیوندد و در آن به موضوع‌های روز جامعه پرداخته می‌شود، اما ریشه داستان در روم باستان اتفاق می‌افتد.

    او گفت: «مفهوم فیلم یک حماسه رومی به شیوه سنتی سسیل بی. دمیل یا بن هور است، اما به شیوه همتایان مدرن با تمرکز بر آمریکا تعریف می‌شود. بر پایه «توطئه کاتیلینی» نوشته شده که از روم باستان می‌آید. این دوئلی معروف بین یک آریستوکرات به نام کاتیلین که نقشش را اسکار آیزک بازی می‌کند و سیسروی معروف است که نقشش را فارست ویتاکر ایفا خواهد کرد. او حالا در دوران یک بحران مالی شهردار نیویورک شده و داستان در رومی جدید اتفاق می‌افتد، یک حماسه رومن که به دوران مدرن آمده است. زمان خاصی در نیویورک مدرن مد نظر نیست، یک تداعی از نیویورک مدرن است که من آن را روم نو می‌خوانم.»

    کاپولا می‌فهمد در صنعتی که پر از فرنچایزها و فرمول‌های آشنا شده است، او دارد مخالف جریان حرکت می‌کند اما امیدوار است یک بار دیگر بتواند روی خودش شرط ببندد و برنده شود.

    این کارگردان گفت: «چند تامین‌کننده مالی خصوصی هم دارم که می‌خواهم به صورت شراکتی وارد پروژه کنم. مسلماً هر چقدر مجبور شوم پول بیشتری بگذارم پیچیدگی‌ها بیشتر می‌شود، اما قابلیت انجامش را دارم.»

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ددلاین، فرانسیس فورد کاپولا طی دهه‌ها با قبول کردن ریسک‌های بزرگ در پروژه‌هایش توانسته خودش را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین فیلمسازان حال حاضر آمریکا معرفی کند. حالا او قصد دارد یک بار دیگر روی پروژه رویایی عظیم خود که «مگالوپولیس» نام دارد ریسکی بزرگ بپذیرد.

    هنوز امور مالی فیلم نهایی نشده، اما کاپولای ۸۲ ساله دوباره روی خودش شرط می‌بندد و می‌خواهد بخشی از بودجه فیلم که گفته می‌شود ممکن است تا ۱۲۰ میلیون دلار باشد را پرداخت کند.

    کارگردان سه‌گانه «پدرخوانده»، «اینک آخرالزمان!» و «مکالمه» در حال مذاکره با مجموعه‌ای درخشان از بازیگران است تا در این فیلم او که چند دهه ایده‌اش را دارد بازی کنند.

    از بازیگرانی که تا به حال کاپولا با آن‌ها برای این فیلم صحبت کرده می‌توان از اسکار آیزک، فارست ویتاکر، کیت بلانشت و جان وویت نام برد. او همچنین زندایا، میشل فایفر و جسیکا لانگ را در نظر دارد. علاوه بر این، او قصد دارد دوباره با جیمز کان همکاری کند که با ایفای نقش سانی کورلئونه در «پدرخوانده» تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های آن عصر شد.

    کاپولا در مصاحبه‌ای با ددلاین گفت شاید مبارزه‌اش برای این فیلم خیلی منطقی نباشد و بیشتر مانند جنگی عقیدتی باشد.

    او گفت: «به نظرم خبر بزرگی که اینجا دیده می‌شود این است که من هنوز همان آدمی هستم که ۲۰ سال پیش یا ۴۰ سال پیش بودم. هنوز حاضرم فیلم رویایی‌ام را بسازم، حتی اگر مجبور باشم از پول خودم استفاده کنم و این قابلیت را دارم که اگر مجبور بشوم ۱۰۰ میلیون دلار از پولم را بگذارم. نمی‌خواهم این کار را بکنم، اما اگر مجبور بشوم می‌کنم.»

    او اضافه کرد: «من متعهد به ساختن این فیلم هستم، دوست دارم آن را در پاییز ۲۰۲۲ بسازم. هنوز تمام بازیگرانم تایید نشده‌اند، اما به اندازه‌ای هست که با اطمینان بگویم این فیلمی به شدت هیجان‌انگیز خواهد بود. هزینه فیلم چیزی بین ۱۰۰ تا ۱۲۰ میلیون دلار خواهد بود که البته امیدوارم بیشتر نزدیک به ۱۰۰ میلیون دلار باشد».

    کاپولا قبلاً در ارتباط با چند فیلم دیگر خودش هم از پولش استفاده کرده بود و هر بار موانع را پشت سر گذاشت. «اینک آخرالزمان!» که تبدیل به یک فیلم کلاسیک شده به او اطمینان مالی انجام این کار را می‌دهد.

    وی گفت: «می‌دانید که من مالک نگاتیو این فیلم هستم و می‌دانید چرا؟ چون هیچ کسی آن را نمی‌خواست. و این فیلم این سال‌ها تقریباً به اندازه «پدرخوانده» درآمد دارد. فیلم‌هایی مثل این کم پیدا می‌شود. همه می‌خواهند فیلم مارول بعدی را بسازند، اما هیچکس نمی‌خواهد فیلمی را بسازد که واقعاً با جوانان به شیوه‌ای امیدبخش ارتباط برقرار می‌کند، که نشان بدهد ما در موقعیتی هستیم که می‌توانیم کنار هم بیاییم و مشکلاتی که پیش می‌آید را حل کنیم. این چیزی است که من باور دارم، چیزی است که تم موضوعی فیلم واقعاً درباره‌اش است.»

    او گفت: «آرمان‌شهر یعنی صحبت کردن درباره اینکه چطور می‌توانیم به عنوان یک جامعه مشکلات را حل کنیم. به نظرم این تغییری هیجان‌انگیز نسبت به انواع فیلم‌هایی است که الان دارند به عموم مردم ارایه می‌شوند. بیشتر به خاطر اینکه این پیغام بنیادین را مخابره می‌کند که وقتش شده ما در نظر بگیریم این جامعه فعلی تنها مدل در دسترس ما نیست. آرمان‌شهر به معنی مکالمه میان مردم است، پرسیدن سوال درست است درباره اینکه آیا جامعه فعلی تنها مدل است یا اینکه به خاطر جوانان ما می‌توانیم انتخاب‌های بهتری داشته باشیم. این تاثیری است که من امیدوارم این فیلم بتواند داشته باشد. و به همین دلیل حاضر و قابل هستم که رقم بالایی سرمایه‌گذاری کنم تا آن را به حقیقت تبدیل کنم.»

    داستان فیلمنامه کاپولا در شهری معاصر به وقوع می‌پیوندد و در آن به موضوع‌های روز جامعه پرداخته می‌شود، اما ریشه داستان در روم باستان اتفاق می‌افتد.

    او گفت: «مفهوم فیلم یک حماسه رومی به شیوه سنتی سسیل بی. دمیل یا بن هور است، اما به شیوه همتایان مدرن با تمرکز بر آمریکا تعریف می‌شود. بر پایه «توطئه کاتیلینی» نوشته شده که از روم باستان می‌آید. این دوئلی معروف بین یک آریستوکرات به نام کاتیلین که نقشش را اسکار آیزک بازی می‌کند و سیسروی معروف است که نقشش را فارست ویتاکر ایفا خواهد کرد. او حالا در دوران یک بحران مالی شهردار نیویورک شده و داستان در رومی جدید اتفاق می‌افتد، یک حماسه رومن که به دوران مدرن آمده است. زمان خاصی در نیویورک مدرن مد نظر نیست، یک تداعی از نیویورک مدرن است که من آن را روم نو می‌خوانم.»

    کاپولا می‌فهمد در صنعتی که پر از فرنچایزها و فرمول‌های آشنا شده است، او دارد مخالف جریان حرکت می‌کند اما امیدوار است یک بار دیگر بتواند روی خودش شرط ببندد و برنده شود.

    این کارگردان گفت: «چند تامین‌کننده مالی خصوصی هم دارم که می‌خواهم به صورت شراکتی وارد پروژه کنم. مسلماً هر چقدر مجبور شوم پول بیشتری بگذارم پیچیدگی‌ها بیشتر می‌شود، اما قابلیت انجامش را دارم.»