برچسب: عامر مسافر آستانه

نویسنده نمایش “حکومت الهی،جلد چهارم” روز جمعه ۲۹ بهمن به جای یکی از بازیگران این نمایش روی صحنه می رود.

به گزارش تئاتر آنلاین، عامر مسافر آستانه یکی از بازیگران نمایش “حکومت الهی،جلد چهارم” به دلیل جراحی لثه امکان بازی و دیالوگ گویی در روز جمعه ۲۹ بهمن را ندارد لذا سیاوش پاکراه (نویسنده نمایش) در این تاریخ به جای وی به روی صحنه خواهد رفت.لازم به ذکر است مسافر و پاکراه در سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر برای به ترتیب برای کارگردانی و نویسندگی نمایش”صور اسرافیل” تقدیر شدند.

“حکومت الهی،جلد چهارم” به کارگردانی محمد جواد طاهری تا ۳ اسفند هر شب ساعت ۲۰ در تماشاخانه استاد انتظامی خانه هنرمندان ایران به روی صحنه می رود و عامر مسافر آستانه،میلاد فرج زاده،شهاب مهربان،مریم نقیبی بازیگران این نمایش هستند.

این نمایش داستان سه پسر جوان است که باهم کافه ای را تاسیس می کنند،شب افتتاح کافه می خوابند و زمانی که بیدار می شوند همه چیز عجیب به نظر می رسد!

دیگر عوامل این نمایش که از ۱۳ بهمن به روی صحنه رفته است عبارتند از نسترن پیکانو (دستیار کارگردان و برنامه ریز)، علی شعبانی (مدیر تولید)، معین رحیمی (مدیر صحنه)، علیرضا حبیبی کاسبی (طراح نور)، مهدی فاتحی (طراح پوستر و بروشور)، امیر حسین دوانی (مشاور طراحی)، محیا علی یاری (عکاس).

عکس خبر: سید ضیاء الدین صفویان

 

عکس : فريده ابطحى

نشست خبری نمایش “صوراسرافیل” ساعت 11 صبح روز سه شنبه چهارم خرداد ماه با حضور عامر مسافر آستانه(کارگردان)،سیاوش پاکراه(نویسنده)،کاظم سیاحی و ایلیا نصرالهی (از بازیگران) و جمعی از اهالی رسانه در کافه آوانسن برگزار شد.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی گروه، در ابتدا عامر مسافرآستانه به عنوان کارگردان در ارتباط با نحوه شکل گیری اثر توضیح داد: طرحی در ذهن من بود که آن را با سیاوش پاکراه در میان گذاشتم . بعدها ما رمان “سه گانه دوقلوها” نوشته آگوتا کریستف را خواندیم که یک بخش کوچک از این رمان بر طرح اولیه تاثیر گذاشت و بارها بازنویسی شد تا به متن اکنون صوراسرافیل رسیدیم.نگاهی که کار قبلی ام “پروانگی” داشتم را در این نمایش نیز دارم اما با شکل نمایشی دیگر.

سیاوش پاکراه نویسنده اثر ادامه داد: این نمایش در راستای ادامه همکاری من با عامر بعد از نمایش پروانگی بود. ما میخواستیم همان دغدغه های ارتباطات انسانی در فضای جنگ –جنگ به مفهوم عام- را مورد روانشناسی قرار دهیم . در آن زمان من متن دفتر بزرگ را به زبان اصلی خوانده بودم و عامر هم ترجمه آن را خوانده بود در نتیجه ما شروع به پالایش این متن کردیم.کم کم از داستان اصلی فاصله گرفتیم و فقط دو کاراکتر از این داستان با تغییراتی باقی ماندند و باقی کاراکترها را خودمان به داستان اضافه کردیم. با این حال گستره و روند داستان کاملا شبیه به کتاب است.در واقع شما با یک کلاژ داستانی روبرو هستید که با کهن الگوها پیوند میخورد و این کهن الگوها به عنوان دستگاه نشانه شناسی اثر خودشان را در ذهن باز میکنند تا بتوانند گستره زمانی بزرگی را در بر بگیرند. ما بواسطه داستان خطی راجع به این بخش ها حرف میزنیم . متن به صورت کارگاهی نوشته شد که البته کارگاهی از نظر من بر اساس اتود زدن بازیگر نیست. یعنی در پیوند بین تصویر و ذهن متن نوشته میشد . در تعامل با عامر به تکامل رسیدیم که این بهترین شیوه ممکن بود.

وی همچنین افزود: ما به جای کاراکتر دو قلو ها که در کتاب وجود دارد یک پسریچه جایگزین کردیم که تا پایان مشخص نمی شود که یک نفر است یا دو نفر. خط داستانی این نمایش پسربچه ای است که وارد یک شهر میشود و باعث بروز تغییراتی میگردد. در واقع این یک اقتباس قیاسی است .

عامر مسافر آستانه در ارتباط با انتخاب سالن گفت : من برای اجرا به یک سالن بلک باکس بزرگ نیاز داشتم که با مدیریت سابق تماشاخانه ایرانشهر هماهنگ کرده بودم و در نوبت بودیم، بعد از تغییر مدیریت پیگیری کردم و بازه زمانی خرداد به ما پیشنهاد شد،ما نیز پذیرفتیم.

مسافر آستانه در پاسخ به این سوال که چرا با وجود موفقیت نمایش پروانگی بعد از دو سال اثری جدید را کار گردانی می کند،گفت : من هیچ وقت نمی گویم کارگردان هستم در واقع کارگردانی را تجربه می کنم. به نظرم کارگردانی کاری است که باید برای انجام آن دغدغه داشته باشم . به همین دلیل انجامش برای من یک پروسه طولانی است.

وی در مورد شیوه اجرایی نمایش اضافه کرد: در این نمایش شیوه اجرایی را می توان به دو بخش تقسیم کرد . یک بخش در برخورد با بازیگر، که کاملا رئال است.اما در برخورد با تماشاگر کمی به سمت مفهومی و کانسپت پیش میرود.

عامر مسافر آستانه تاکید کرد: نمایش ما اصلا جنگی نیست و تمرکزمان بر روی روابط انسانی و تاثیری که جنگ بر روی آن میگذارد است. نمیتوان اسم این ژانر را جنگی گذاشت.

مسافر آستانه در ارتباط با انتخاب بازیگر کودک گفت : اولین گزینه من ایلیا بود.او را سال گذشته در نمایش فهرست دیده بودم و بازی اش کاملا در ذهنم بود.

ایلیا نصرالهی بازیگر کودک این نمایش در ارتباط با کارش گفت: من برای حفظ متن مشکلی نداشتم،هنگام دورخوانی ها آن را حفظ کردم و برای اینکه متن از ذهنم خارج نشود هر شب آن را میخوانم . من اینجا بیشتر از نمایش فهرست دیالوگ دارم. در این کار نقش پسری به اسم لوکاس – کلاوس را بازی میکنم که تنها کاراکتری است که در متن اسم دارد .این بچه به شهری می آید که نام ندارد و باعث میشود مردم شهر تغییر کنند . یک نفر کتابفروش در این شهر هست که این بچه با او رابطه بهتری دارد.

در ادامه کارگردان در رابطه با ویژگی های نمایش که میتواند برای مخاطب جذاب باشد اینطور توضییح داد : در واقع متن بسیار موثر است، بخش دیگر می تواند دکور و بخشی هم بازی روان بازیگران باشد. من خودم نیز سعی کرده ام تکنیک های کارگردانی را به سمت جذاب شدن نمایش استفاده کنم.

کاظم سیاحی یکی از بازیگران در مورد نقش خود گفت : آدم هایی که در موقعیت های خاص وجود دارند و ارتباط بین آنها باعث شکل گیری این نمایش میشود . من احساس کردم با این نقش میتوانم تجریه جدیدی داشته باشم چرا که با نقش های دیگرم بسیار متفاوت و ویژگی های آن بسیار سخت و جدید است.

سیاحی در ارتباط با همبازی شدن با بازیگر کودک اضافه کرد: این تجربه بسیار جذاب است. ارتباط گرفتن با یکدیگر بسیار مهم و چالشی بود که بین من و ایلیا وجود داشت و فکر میکنم اکنون این ارتباط دیگر شکل گرفته است.

سیاوش پاکراه در پاسخ چرایی انتخاب نام “صور اسرافیل” گفت : نمایشنامه صوراسرافیل دورترین حالت اقتباسی از کتاب دفتر بزرگ آگوتا کریستف است.کهن الگوهایی که از انجیل می آیند و دغدغه هایی که از زمان آفرینش انسان تا به امروز وجود داشته است را نشان داده است. در واقع با حضور پسربچه در شهر زندگی دوباره بوجود می آید و هنگامیکه از شهر میرود نیز همین اتفاق میفتد. در واقع همه میدانیم که دوبار در صور دمیده میشود تا قیامت اتفاق بیفتد. و برداشت اسم این کار از این اتفاق بوده است. ما هیچ استعاره ای در این کار نداریم و از آدم هایی که در این شهر هستند میتوان برداشت های مختلفی انجام داد و برای من مهم تضادهایی است که در کار ایجاد میشود.

در ادامه حسن جودکی در مورد هزینه های این کار اینطور توضییح داد : ما چیزی به اسم تهیه کننده تئاتر نداریم . و مدیر تولید در کارهای نمایشی میتواند یک بازوی اجرایی برای کارگردان باشد که بخشی از دغدغه های پیش تولید تا اجرای یک اثر را از دوش کارگردان بردارد. این نمایش پروژه بسیار سنگین و پر هزینه ای از لحاظ اجرا و دکور است.

صور اسرافیل از 6 خرداد ساعت 19در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر به روی صحنه خواهد رفت.همچنین پیش فروش بلیت های این نمایش یا تخفیف های ویژه در سایت تیوال به نشانی www.tiwall.com آغاز خواهد شد.

دیگر عواملی که همراه این نمایش هستند: اميرحسين دواني (طراح صحنه)/ ندا نصر(طراح لباس)/ عابس خلقي (طراح نور)/ مهدي فاتحي(طراح پوستر و بروشور) فربد مايين(موسیقی)/ مهرداد متجلي(عكاس و ساخت تيزر)/طراح گریم(لعیا خرامان)/ حسن جودكي(مدير توليد)/ مهدي بوسليك(برنامه ريز و دستيار كارگردان)/ راحيل مرشدي، سيما خوشنويس(گروه كارگرداني)/ آوا فياض(مدير تبليغات و روابط عمومي)/مریم پوراحمدی (همکار روابط عمومی)

محل: ایرانشهر – سالن استاد سمندریان
دوره اجرا: پنجشنبه ۰۶ خرداد ۱۳۹۵ – يكشنبه ۱۳ تير ۱۳۹۵
ساعت: ۱۹:۰۰
بهای بلیت: ۳۰,۰۰۰ تومان

نویسنده: سیاوش پاکراه
کارگردان: عامر مسافر آستانه
بازیگران: فاطمه نقوی(مهمان از گروه تاتر بازی)، کاظم سیاحی، بهارکاتوزی، مهدی حسینی نیا، ایلیا نصرالهی
طراح صحنه: امیرحسین دوانی
طراح لباس: ندا نصر
طراح نور: عابس خلقی
طراح پوستر و بروشور: مهدی فاتحی
موسیقی: فربد مایین
عکاس و ساخت تیزر: مهرداد متجلی
طراح گریم: لعیا خرامان

مدیر تولید: حسن جودکی
برنامه ریز و دستیار کارگردان: مهدی بوسلیک
گروه کارگردانی: راحیل مرشدی، سیما خوشنویس
مدیر تبلیغات و روابط عمومی: آوا فیاض
اجرای تبلیغات: تماشاچی حرفه ای
همکار روابط عمومی: مریم پوراحمدی

عامر مسافرآستانه که به تازگی اجرای نمایش «پروانگی» آغاز کرده است، گفت: این نمایش اولین تجربه کارگردانی‌ام بود که با کلی وحشت و استرس روی صحنه رفت.

به گزارش ایسنا، این هنرمند جوان تئاتر ادامه داد: بدون کوچکترین حمایتی، نمایش‌مان را اجرا می‌کنیم بنابراین امیدوارم فضا بهتر شود چون نسل ما فقط امید دارد اما نمی‌دانم با این روش می‌توان کار کرد یا نه؟!

وی با ارائه توضیحاتی درباره شیوه حمایت از نمایش «پروانگی» یادآور شد: سال گذشته که نمایش‌مان را در جشنواره تئاتر فجر اجرا کردیم، جایزه کارگردانی و طراحی صحنه را گرفتیم و متن‌مان هم تقدیر شد که این جوایز باعث شد اجرای عمومی بگیریم و فکر می‌کردیم همان‌گونه که مرکز هنرهای نمایشی وعده داده، کارهای برگزیده از جمله کار ما مورد حمایت ویژه قرار می‌گیرد اما حتی حمایت غیر ویژه هم نشدیم!

عامرمسافرآستانه تغییر سالن اجرای این نمایش از «چهارسو» به قشقایی را یکی دیگر از مشکلات اجرای «پروانگی» برشمرد و یادآور شد: اجرای جشنواره ما در تالار «چهارسو» انجام شد، چون نیازمند سالنی با عمق مناسب بودیم اما برای اجرای عمومی، تالار قشقایی را به ما دادند که عمق آن کمتر است. با این حال آقای موسوی مدیر پیشین تئاتر شهر قول داد به ما ویدئو پروجکشن با لنز واید می‌دهند و از ما خواست خیال‌مان راحت باشد. در حالی که دو روز قبل از اجرا به ما گفتند، نمی‌توانند پروجکشن بدهند!

وی اضافه کرد: ناچار شدیم دو روز قبل از اجرا پروجکشنی با هزینه بالا کرایه کنیم و هیچ نمی‌دانم پول کرایه آن را در قرارداد ما لحاظ می‌کنند یا نه؟

این کارگردان جوان تئاتر که نمایش«پروانگی» را با حضور هشت بازیگر به صحنه می‌برد، افزود: اولین‌باری بود که در انجمن هنرهای نمایشی قرارداد می‌بستم و تجربه کمی داشتم. با وجود هشت بازیگر، قراردادی با رقم بسیار پایین بستم. این‌ها مجموعه شرایطی است که به لحاظ حمایتی برای ما پیش آمد.

عامر مسافر که در نشست نمایش‌اش در تئاتر شهر 28 آبان ماه سخن می‌گفت به ارائه توضیحاتی درباره داستان نمایش‌اش پرداخت و گفت: نمایش ما در یک آسایشگاه روانی اتفاق می‌افتد و داستان آن به جنگ و آسیب‌دیدگان جنگی برمی‌گردد. در این آسایشگاه پزشکی تلاش می‌کند، بیماران را به زمان گذشته برگرداند و آن‌ها را درمان کند اما اتفاقات دیگری می‌افتد.

او درباره تفاوت این نمایش در اجرای عمومی در مقایسه با اجرای جشنواره تئاترفجر توضیح داد: اجرای جشنواره مبتنی بر دیالوگ نبود و خیلی تصویری بود اما می‌خواستم یکسری تغییرات در اجرایمان لحاظ کنم به همین دلیل از سیاوش پاکراه خواهش کردم متنی بنویسد که نگارش آن دو ماه زمان برد. متن ما پیچیده، سخت اما دوست‌داشتنی است، البته خودم را کارگردان نمی‌دانم، این نمایش اولین تجربه من است و سعی کردم نترسم.

عامر آستانه درباره همکاری با احسان علیخانی مجری رادیو و تلویزیون که نریشن این نمایش را می‌خواند، توضیح داد: با ایشان دوستی سه، چهار ساله‌ای دارم. در بخش‌هایی از نمایش ما نریشن تلویزیونی شنیده می‌شود و من می‌خواستم از یک صدای آشنا استفاده کنم و احساس کردم، احسان علیخانی گزینه خوبی است.

به گزارش ایسنا، در ادامه این نشست، سیاوش پاکراه نویسنده نمایشنامه «پروانگی» توضیح داد: نمایش در فضای رئالیستی اما با استفاده از جریان سیال ذهن شکل می‌گیرد. هر چند نمایش ما درباره آسیب‌دیدگان جنگی است اما این جنگ متعلق به جغرافیای خاصی نیست، اصولا نمایش ما زمان و مکان مشخصی ندارد.

این نمایشنامه‌نویس با اشاره به داستان این نمایش توضیح داد: در این نمایش هشت کاراکتر داریم که هر یک داستان خاصی دارد و داستان کلی ما از داستان‌های هر یک از کاراکترها شکل می‌گیرد.

پاکراه در پاسخ به پرسشی درباره ارتباط برقرار کردن با مخاطب با این نمایش که فضایی ذهنی دارد، توضیح داد: معمولا تئاترهایی که انتزاعی هستند و فضای ذهنی دارند، در برقراری ارتباط با مخاطب شکست می‌خورند و بخشی از این شکست به متن برمی‌گردد چون عموما در این گونه آثار کمتر سراغ داستان می‌رویم اما در نمایش «پروانگی» سعی کردم ذهنیات کاراکترها با گره‌های داستانی همراه شود تا تماشاگر بتواند این گره‌ها را پیگیری کند.

به گزارش ایسنا، امید عباسی یکی از بازیگران این نمایش نیز با ابراز خرسندی از بازی در نمایش «پروانگی» گفت: بازی در این نمایش برایم تجربه جدیدی است. هشت سال از تئاتر دور بودم و بودن در این نمایش برایم شروع دوباره‌ای است.

این بازیگر در پاسخ به پرسشی درباره دوری هشت ساله‌اش از تئاتر توضیح داد: نزدیک 19 سال پیش کار تئاتر را شروع کردم و عضو گروه تئاتر «نرگس سیاه» به سرپرستی حامد محمدطاهری هستم. بعد از فروپاشی این گروه حس کردم بازیگری مانند من مدام در حال تکرار و تمام شدن است. به همین دلیل بدون هیچ تعمدی هشت سال از تئاتر دور ماندم. در این مدت علاقه‌ای به کارکردن نداشتم و هیچ نمی‌دانم چه پیش می‌آید. شاید بعد از اجرای نمایش «پروانگی» هم ممکن است دوباره چند سال از تئاتر دور بمانم.

در ادامه محسن رستگار دیگر بازیگر این نمایش با ارائه توضیحاتی درباره شیوه بازی در نمایش «پروانگی» گفت: در این نمایش جنس نقش ما در مقایسه با یک کار رئال قدری متفاوت است چون نقش دیوانگانی را بازی می‌کنیم که بر اثر تأثیرات جنگ دیوانه شده‌اند. بازی در این گونه نقش‌ها کار سختی است و شاید بهتر باشد بازیگر برای بازی در چنین نقش‌هایی با چنین افرادی نشست و برخاست کند.

وی یادآور شد: از سوی دیگر فضای نمایش هم قدری ذهنی و غیررئال است و این هم یک دشواری دیگر است.

در این نشست، امیرحسین دوانی طراح صحنه این نمایش نیز در توضیح کوتاهی گفت: همیشه در طراحی صحنه، فضایی را براساس موقعیتی زمانی و مکانی می‌سازیم اما در نمایش «پروانگی» بیشتر سعی کردیم کانسپت فکری کاراکترها را بسازیم.

به گزارش ایسنا، این نشست با اجرای علیرضا سعیدی برگزار شد.

گفتنی است نمایش «پروانگی» هر شب در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر به صحنه می‌رود.

اجرای این نمایش از شامگاه 27 آبان‌ماه آغاز شده است.

عامر آستانه که در اولین تجربه‌ی کارگردانی‌اش تجربه ذهنی با موضوع ضد جنگ داشته است، پسر حسین مسافرآستانه (کارگردان و مدیر پیشین تئاتر) است.