برچسب: سید مهدی شجاعی

  • «عشق به افق خورشید» رویت شد/ وقتی امام زمان(عج) یاور عاشق می‌شود

    «عشق به افق خورشید» رویت شد/ وقتی امام زمان(عج) یاور عاشق می‌شود

    زهرا جربان کارگردان نمایش «عشق به افق خورشید» که این روزها در سالن اصلی مجموعه تئاترشهر روی صحنه است درباره اجرای محدود این اثر نمایشی به خبرنگار مهر گفت: این نمایش از ۲۰ تا ۲۶ تیرماه در سالن اصلی تئاترشهر به صحنه می‌رود. دوست داشتیم نمایش را به مدت ۳۰ روز اجرا ببریم اما چون ایام محرم و صفر نزدیک است و آثاری با این مضمون بیشتر از نمایش ما مورد توجه هستند از این رو دوستان تئاتر شهر لطف کردند و این ۷ اجرا را قبل از محرم در اختیار ما گذاشتند. البته اگر امکانش فراهم باشد علاقه مند هستیم نمایش را در نیمه شعبان مجدداً به صحنه ببریم.

    وی درباره داستان نمایش که برگرفته از مجموعه نمایشنامه «سانتاماریا» سید مهدی شجاعی است، عنوان کرد: معتقدم مقوله عشق در همه ادوار وجود دارد و خداوند وقتی انسان را آفرید عشق را نزد انسان به امانت گذاشت. اینکه خواستن و نرسیدنی در عشق وجود دارد مساله‌ای است که بشر همیشه با آن دست و پنجه نرم کرده است و از طرف دیگر اینکه انسان‌ها به یک منجی و نجات دهنده باور دارند که عواطف انسانی را دگرگون می‌کند یک باور جهانی است که هر ۲ این مسائل در نمایش «عشق به افق خورشید» مورد توجه قرار گرفته است.

    جربان درباره داستان نمایش توضیح داد: در بخش اول نمایش ما یک عاشق و معشوق را داریم که برایشان نرسیدن را تعریف کردیم اما چون خانواده دختر مخالف هستند و به دلیل احترامی که دختر برای نظر خانواده‌اش قائل است مجبور است که از این عشق دست بکشد. اما پسر چون تنهاست و هیچ مدافعی ندارد به دنبال یک نجات دهنده است. در اینجا نمایش با داستان «عشق به افق خورشید» سید مهدی شجاعی پیوند می‌خورد که روایت شیخی است که برای پیدا کردن عشق زمینی به عشق آسمانی می‌رسد. او عاشق دختری است که پدر دختر مخالف ازدواج آنهاست و بعد از ۴۰ شب راز و نیاز آقا امام زمان (عج) را می‌بیند و ایشان مشکلش را حل می‌کند.

    این کارگردان و مدرس تئاتر ادامه داد: من تلاش کردم از کل متن سید مهدی شجاعی استفاده کنم و حتی به دیالوگ‌ها هم دست نزنم چون قلم ایشان خیلی ویژه است. در این نمایش تلاش ما این بود که به این نکته اشاره کنیم یاری طلبیدن از منجی مربوط به زمان و مکان خاصی نیست چون اگر منجی را صدا کنید حتماً از طرف او لبیک خواهید شنید. چون دغدغه خودم هم این باورهاست معتقدم که در صحنه نمایش به شکل زیباتری می‌توانم آنها را به نمایش بگذارم.

    «عشق به افق خورشید» رویت شد/ وقتی امام زمان(عج) یاور عاشق می‌شود

    وی درباره تمهیداتی که برای غیرکلیشه ای شدن فضای نمایش اندیشیده است، عنوان کرد: عمدتاً موضوعاتی که من برای اجرا انتخاب می‌کنم، مذهبی هستند از این رو برای اینکه بتوانم مخاطب را جذب کنم تلاش می‌کنم آثارم را در قامت مدرن دربیاورم چون من در این دوران به معنویات بیشتر از هرچیزی احتیاج داریم. به عنوان نمونه من یکی از نمایش‌هایم را که درباره شهادت حضرت زهرا (س) بود با ازدواج ام‌البنین شروع کردم که در ابتدا برای مخاطب عجیب بود. از این رو با خلاقیت در کارگردانی و انتخاب مناسب متن می‌توانیم آثاری را که با مضمون مذهبی هستند به درستی به مخاطب عرضه کنیم.

    جربان یادآور شد: حتی چند روز قبل یکی از نویسندگان کشور که به دیدن نمایش آمده بود بعد از اجرا به من گفت که تصورش این بوده که به دیدن یک نمایش مذهبی می‌نشیند اما برخلاف نظر اولیه‌اش با کار ارتباط برقرار کرده بود چون «عشق به افق خورشید» نمایشی رئالیستی با دیالوگ‌هایی امروزی و ساده است و در ادامه گره می‌خورد به یک اتفاق بزرگ که رویت آقا امام زمان (عج) است. این خلاقیت در پردازش مضامین مذهبی و یا تکراری و کلیشه‌ای همان کاری است که کشورهای غربی در ارائه آثارشان انجام می‌دهند و ما هم می‌توانیم همین رویه را در پیش بگیریم.

    وی درباره دکور نمایش توضیح داد: اگر اجرای ما ۳۰ روزه بود می‌خواستیم دکور کاملی را از لحاظ بصری برای اجرا آماده کنیم که هر ۲ صحنه نمایش را به درستی به تصویر بکشد اما از آنجا که اجرای محدودی داشتیم تصمیم گرفتیم هزینه زیادی برای دکور نکنیم.

    «عشق به افق خورشید» رویت شد/ وقتی امام زمان(عج) یاور عاشق می‌شود

    این کارگردان تئاتر در پایان درباره انتخاب بازیگران و عوامل نمایش گفت: این پروژه از بهمن ماه کلید خورد اما من اعتقاد دارم چون کار مذهبی است بچه‌هایی را برای همکاری انتخاب کنم که نگرش هنری – مذهبی داشته باشند. از این رو بازیگرهای زیادی را عوض کردیم اما خوشبختانه تیمی که الان در نمایش حضور دارند همگی همدل و پای کار هستند و ابراز علاقه می‌کنند که نمایش را در موقعیتی دیگر به مدت طولانی اجرا کنیم. برخی از بازیگران گروه قبلاً سابقه بازی در کارهای نمایشی و تصویری را داشتند و برخی دیگر از شاگردان خودم هستند و برای اولین بار روی صحنه رفته‌اند.

    نمایش «عشق به افق خورشید» بر اساس مجموعه «سانتاماریا» نوشته سید مهدی شجاعی و کارگردانی زهرا جَربان تا بیست و ششم تیر ماه در تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر به صحنه می‌رود.

    میثم حسینی، یاشار خمسه، امیدالله کوهی، سپیده شعبان، خانقاه احمدی، هستی سلگی، علی بهرامی، ایمان ملایری، مسعود افشار، حنانه ملکوتی، هانیه سجاد، آن یا ولی زاده، فاطمه پوررمضانی، ایلیا عابدی، گلشید شکوهی، ساجده مهری، ستاره مهری، پارمیس بهرامی، مهرزاد قمصری بازیگران این اثر نمایشی هستند.

    در خلاصه داستان این اثر نمایشی آمده است: صحنه اول روایت گر داستان پسری عاشق است که مادر دختر موردعلاقه‌اش مخالفت سرسختانه‌ای برای ازدواج آن‌ها دارد. پسر عاشق تنهاست و دنبال پناهگاهی می‌گردد تا سنگ سخت زندگی را بردارد؛ در صحنه دوم نیز تماشاگر نظاره‌گر روایت شیخ عاشقی است که این بار پدر معشوق مانع ازدواج آن‌هاست. شرایطی که باعث می‌شود مرد عاشق از پس توسل به حضرت صاحب زمان (عج) و باور به وجود حضرت مهدی (عج) از گرفتاری‌های خود رهایی پیدا کند.

    منبع

  • ضعف مدیریت فرهنگی و هنری به «هنر انقلاب» آسیب می‌رساند

    ضعف مدیریت فرهنگی و هنری به «هنر انقلاب» آسیب می‌رساند

    محمود فرهنگ معتقد است ضعف مدیریت فرهنگی و هنری در سال‌های اخیر به هنر انقلاب آسیب رسانده و باعث شده تا تنها اقداماتی ویترینی و سطحی در کارنامه عملکرد مدیران ثبت شود.

    محمود فرهنگ بازیگر و کارگردان تئاتر در آستانه برگزاری هفتمین هفته هنر انقلاب و معرفی چهره سال هنر انقلاب حوزه هنری، در گفتگو با تئاتر آنلاین با آسیب شناسی جریان هنری در سال‌های بعد از انقلاب تاکنون بیان کرد: در ابتدا باید سال ۱۴۰۱ را به همه هنرمندانی که تلاش کردند در ۴۲ سال گذشته فرازهایی از انقلاب را در هنر خود منعکس کنند، تبریک بگویم. اگرچه همچنان باید آرمان‌های انقلاب اسلامی را فراتر دانست اما در رشته‌هایی از فرهنگ و هنر، نظیر ادبیات دفاع مقدس، تلاش‌هایی جدی صورت گرفته و رمان‌ها و خاطراتی به ثبت بخش مهمی از تاریخ هشت سال رشادت و پیروزی و شهادت هنرمندان و مردان این سرزمین پرداخته‌اند.

    وی افزود: با این حال متأسفانه در بسیاری از حوزه‌ها در بازنمایی هنر انقلاب غفلت کرده‌ایم. به این دلیل که حوزه کاری من تئاتر است، درباره این هنر اگر بخواهم بگویم شاید لحظاتی و اتفاقاتی نسبتاً جدی را در هنرهای نمایشی برای مفاهیم و ارزش‌های انقلابی رقم زده باشیم که به ویژه در جشنواره‌ها نمود یافته است اما رسالت اصلی که همان هنر تراز انقلاب اسلامی است، محقق نشده و جا مانده‌ایم.

    فرهنگ خاطرنشان کرد: می‌توان گفت حتی هنرمندانی را که باید در مسیر رسیدن به بلوغ فرهنگی پیشرو باشند، تربیت نکرده‌ایم، به نظر می‌رسد در این زمان ریل‌های فرهنگی در تئاتر تغییر کرده و به ویژه در سال‌های اخیر نسبت به تئاتر بی مهری‌های فراوانی صورت گرفته است. هنرمندان انقلابی مورد حمایت دولت‌ها قرار نگرفته‌اند، در حالی‌که هنرمند باید انگیزه‌ای برای خلق داشته باشد اما وقتی هنرشان مخاطب نداشته و مورد حمایت قرار نمی‌گیرد ناامید می‌شوند.

    وی با اشاره به وضعیت و شرایط رشته‌های هنری در پرداختن به مفاهیم انقلابی و متعهد عنوان کرد: در حوزه موسیقی نیز کم‌تر فعال بوده‌ایم، اما در ادبیات انقلاب خوب عمل کرده‌ایم، در سینما هم گاهی ستاره‌هایی در هنر انقلاب بروز و ظهور یافته‌اند اما متأسفانه وقوع طوفان‌هایی در این جریان تلاش کرده است ذائقه تماشاگر را به سمت غرب‌گرایی سوق بدهد و منحرف کند. البته یکی از مهم‌ترین دلایل این است که موضوع اقتصاد در هنر موضوعی بسیار جدی است و ما در آن خوب عمل نکرده‌ایم، در «مدیریت هنری» نیز ضعیف عمل کرده‌ایم، عمدتاً مدیرانی سر کار آمده‌اند که عملکرد جدی نداشته و تنها اقدامات ویترینی و سطحی را در کارنامه‌شان و حسب وظیفه ثبت کرده‌اند.

    این هنرمند گفت: امیدواریم در آینده اتفاقات خوبی رخ بدهد، حتی حوزه هنری که یک روزی من به همراه برخی دیگر از هنرمندان نظیر زنده‌یاد فرج‌اله سلحشور، کاظم چلیپا، سید مهدی شجاعی و… بنیانش را گذاشتیم هم شاید نتوانست در سال‌های گذشته به شایستگی در برخی از بخش‌ها به طور جدی به هنر انقلاب بپردازد. اگرچه مرهون پرداختن درخور این مجموعه به ادبیات دفاع مقدس هستیم به شرط آن‌که این خاطرات و رمان‌ها از دلاوری‌ها و رشادت‌های دفاع مقدس به عنوان جریانی در بخش‌های مختلف هنرهای هفت‌گانه نمود یابد اما متأسفانه شاهد هستیم که هریک از هنرها مسیر مجزای خود را در پیش گرفته‌اند در حالی که در ادبیات در جهان اگر جریانی شکل می‌گیرد بقیه هنرها از آن متأثر می‌شوند.

    فرهنگ با ارائه تعریفی از هنرمند مردمی و متعهد عنوان کرد: هنرمندی مردمی به آرمان‌های مردم نگاه و توجه می‌کند و جامعه هدف او در تولید هنر، آرمان‌هایی است که ملت به خاطرش انقلاب کرده و جوانانی جان خود را در راهش فدا کرده‌اند. این آرمان‌ها در واقع دارند تابلوهایی به هنرمند مردمی نشان می‌دهند تا افق دید او افق پیشروی آن‌ها باشد. اگر هدف هنرمند صرفاً شهرت یا «هنر برای هنر» باشد، دیگر از تعریف هنر متعهد فاصله گرفته است، بلکه هنرمند باید خود جلوتر از مردم باشد. از طرفی دیگر جوانان رشید مدافع سرزمین نیز خود هنرمند هستند، آنانی که امروز برای دفاع از حرمین جان خود را فدا می‌کنند از هنرمندان پیشروترند.

    فرهنگ در پایان درباره انتخاب چهره هنر سال انقلاب اسلامی پیشنهاد کرد: به نظر می‌رسد در سالی که حوزه هنری با مدیریت جدید یک جوان و نگاه جوان‌گرایانه او تلاش‌های مهمی در هنر انقلاب کرده است، باید نگاه نو و متفاوتی به انتخاب چهره سال هنر انقلاب داشته باشد. متأسفانه این نگاه ویژه در این سال‌ها کمتر به تئاتر صورت گرفته و از هنرمندان آن کمتر تجلیل شده است، به ویژه آنها که تلاش کردند هنرمند تراز انقلاب باشند.

  • عشق را از «عشقه» گرفتند/ شرح زندگی یکی از جسورترین بانوان حجاز

    عشق را از «عشقه» گرفتند/ شرح زندگی یکی از جسورترین بانوان حجاز

    نمایش «عشقه» به نویسندگی و کارگردانی محمد رحمانیان از جمله آثار شناخته شده دهه ۸۰ محسوب می‌شود که به زندگی حضرت خدیجه (س) و شرح فداکاری‌های این بانوی بزرگوار برای اسلام می‌پردازد.

    تئاتر آنلاین -گروه هنر-آروین موذن‌زاده؛ ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با سپری کردن بیش از ۴ دهه پا به قرنی تازه گذاشت؛ در این عمر سپری شده ۴۳ ساله، آثار مختلفی با موضوعاتی متنوع از دفاع مقدسی، دینی، کمدی، اجتماعی و… تولید و در سالن‌های تئاتر به صحنه رفتند. برخی از این آثار بسیار جریان ساز بودند و برخی آثار خاطره‌انگیز و پرمخاطب.

    شاید خالی از لطف نباشد مروری داشته باشیم بر آثاری که طی دهه‌های ۶۰، ۷۰، ۸۰ و ۹۰ تولید و اجرا شدند، روندی که این آثار برای تمرین و تولید طی کردند، گروهی که در تولید و اجرای اثر حضور داشتند و دیدن تصاویر این اجراها اعم از عکس یا فیلم.

    از این رو در گروه هنر تصمیم بر این شد که از آغاز سال ۱۴۰۰ با جمع‌آوری اطلاعات مختلف اجراهای ۴ دهه گذشته، مروری‌بر تولیدات تئاتر ایران در این بازه زمانی داشته باشیم.

    در بیست و نهمین گام از مرور «چهار دهه خاطرات صحنه» سراغ نمایش «عشقه» به نویسندگی محمد رحمانیان و کارگردانی مشترک محمد رحمانیان و حبیب رضایی رفته‌ایم.

    محمد رحمانیان نویسنده و کارگردان شناخته شده تئاتر ایران از جمله نمایشنامه نویسانی است که در آثار متعددش با اشراف و پژوهشی جامع به سراغ مضامین تاریخی و مذهبی نیز می‌رود و چه از نظر شیوه اجرایی و چه از لحاظ محتوایی از زوایایی متفاوت و غیر کلیشه‌ای که معمولاً در نمایش‌های مذهبی شاهدش هستیم به این مسائل می‌پردازد. نمایشنامه‌های «پل»، «اسب ها»، «روز حسین»، «نام تمام مادران …»، از جمله آثار محمد رحمانیان است که با رویکردی مذهبی تاریخی به اتفاقات، وقایع و شخصیت‌های تاریخ صدر اسلام می‌پردازد.

    عشق را از «عشقه» گرفتند/ شرح زندگی یکی از جسورترین بانوان حجاز

    نمایشنامه «عشقه» با نگاهی به زندگی یکی از تاثیرگذارترین و جسورترین بانوان صدر اسلام یعنی حضرت خدیجه (س) و نوع نگاهش به مسائل پیرامون، دین، مذهب و عشق نوشته شده است و فراز و فرودهای زندگی پیامبر اسلام (ص) را در دوران صدر اسلام از زبان ایشان به تصویر می‌کشد. در این نمایش که داستانی زنانه دارد ۷ زن به تناوب نقش حضرت خدیجه (س) و یک مرد نقش تمامی مردان داستان را ایفا می‌کردند.

    این اثر نمایشی ویژه سال پیامبر اعظم (ص) نوشته شد و به همین مناسبت نیز همان سال در بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به صحنه رفت و در ادامه مرداد ماه ۸۶ در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر اجرای عمومی داشت.

    علی عمرانی، مهتاب نصیرپور، سیما تیرانداز، ستاره اسکندری، آشا محرابی، بهناز جعفری، هنگامه صالحی، مریم شیرافکن و ملیکا اسلافی بازیگران و نسترن حرسلاک، نسیم بهادری، رزیتا شیخ‌علیزاده، آزاده گودرزی، زنده‌یاد فرانک میری، رزیتا بهمنش و ساناز فلاح فرد همیاران این اثر نمایشی بودند.

    عشق را از «عشقه» گرفتند/ شرح زندگی یکی از جسورترین بانوان حجاز

    «عشقه» با این جملات شیخ مقتول شهاب‌الدین سهروردی آغاز می‌شود: «عشق را از عشقه گرفتند و عشقه آن گیاهی است که در باغ پدید آید؛ در بن درخت و خود را در درخت می‌پیچید و همچنان می‌رود تا حبله درخت را فرا گیرد و چنانش در شکنجه کند که نم در میان درخت نماند و هر غذا که به واسطه آب و هوا به درخت می‌رسد به تاراج می‌برد تا آنگاه که درخت خشک شود … و چون این شجره‌طیبه بالیدن آغاز کند و نزدیک کمال رسد عشق از گوشه‌ای سر برآرد و خود را درو پیچد تا بجایی رسد که هیچ نم بشریت درو نگذارد… و شایسته آن شود که در باغ الهی جای گیرد.»

    با توجه به فرارسیدن سالروز ولادت پیامبر اکرم (ص) و هفته وحدت گفتگویی با محمد رحمانیان درباره این اثر نمایشی و چگونگی شکل‌گیری اجرا داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

    رحمانیان در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره علاقه اش به پرداختن به زندگی زنان تاثیرگذار صدر اسلام عنوان کرد: علاقه مند بودم درباره رفتار زن ستیزانه ای که در جامعه ما وجود داشته و دارد، صحبت کنم از رو تصمیم گرفتم به سراغ چند زن تاثیرگذار صدر اسلام بروم که ستون‌های اصلی برپا شدن دین اسلام بودند و از نقش این بانوان در سال‌های ابتدایی شکل‌گیری اسلام و فداکاری‌ها و رشادت‌هایشان بگویم. به جز نمایش «عشقه» که به زندگی حضرت خدیجه (س) می‌پردازد، نمایش «نام تمام مادران …» را درباره زندگی حضرت فاطمه (س) نوشتم که چندسال پیش نیز اجرا شد و البته داستانش در زمان معاصر می‌گذشت و در بخشی از نمایش «روز حسین» نیز قرار بود درباره زندگی ام البنین همسر دوم حضرت علی (ع) صحبت کنیم که همانطور که می‌دانید این نمایش تمرین شد اما به اجرا نرسید.

    عشق را از «عشقه» گرفتند/ شرح زندگی یکی از جسورترین بانوان حجاز

    وی افزود: همیشه دلم می‌خواست درباره این مساله بنویسم که چرا با وجود زنان قدرتمندی که ما در تاریخ اسلام داشته‌ایم در کشور ما و کشور همسایه‌مان افغانستان دیدگاه‌های زن ستیزانه ای را شاهد هستیم و به زن به عنوان یک موجود ضعیف و نقش دوم نگاه می‌شود در حالی که ما زنان مهمی را در تاریخ اسلام داشته‌ایم که بسیار تاثیرگذار بوده‌اند و برای هرکدامشان هزاران صفحه مطلب نوشته شده است و نقششان در شکل‌گیری تاریخ اسلام به خصوص در صدر اسلام که هنوز جاهلیت حکومت می‌کرد، امکان ناپذیر است. با توجه به همین مسائل من این سه نمایشنامه را نوشتم و البته در نظر داشتم نمایشنامه چهارمی هم به نام «درخت» درباره حضرت زینب (س) بنویسم که در حد طرح باقی ماند و بعد از اتفاقاتی که برای نمایش «روز حسین» افتاد، دیگر نوشته نشد چون دل و دماغی برای نوشتن متن‌های مذهبی در من نمانده است.

    کارگردان «فنز» درباره شکل‌گیری نمایش توضیح داد: معمولاً همه نمایشنامه‌های من قبل از شروع تمرین‌ها در حد طرحی یک صفحه‌ای هستند و کارهایم را با گروه بازیگران می‌نویسم و تکمیل می‌کنم که در نمایش «عشقه» هم بر همین منوال بود. بازیگرانی هم که تا به حال با من همکاری داشتند به این شرایط عادت دارند و می‌دانند که من با یک طرح یک صفحه‌ای شروع می‌کنم و بعد کم کم دیالوگ‌هایشان را می‌نویسم و جلو می‌رویم. در واقع متن همزمان با میزانسن و کارگردانی شکل می‌گیرد و در اتودهای مختلفی که می‌زنیم از خود بازیگرها نیز چیزهایی به متن اضافه می‌شود. می‌توان گفت تاریخ اتمام نمایشنامه نهایی با تاریخ اجرای کار یکی است. این اتفاق در نمایش «فنز» و «مانیفست چو» و همه کارهایی که در دهه ۸۰ و بعدتر انجام دادم به همین شیوه رخ می‌دهد.

    عشق را از «عشقه» گرفتند/ شرح زندگی یکی از جسورترین بانوان حجاز

    وی ادامه داد: اما چیزی که از ابتدا می‌دانستم این بود که می‌خواهم نقش حضرت خدیجه را به جای یک بازیگران چند بازیگر زن ایفا کنند و به نوعی می‌خواستم این شخصیت در میان چند بازیگر تکثیر شود و باز هم می‌دانستم همه مردهای نمایش را هم قرار است تنها یک بازیگر (علی عمرانی) ایفا کند. روی این کانسپت جلو رفتم و برای اینکه تماشاگر گیج نشود و متوجه شود که در هر لحظه کدام بازیگر نقش حضرت خدیجه (س) را بازی می‌کند از شگرد «خال بالای لب» استفاده کردم به این ترتیب که هر بازیگری که در لحظه ایفای نقش بالای لبش خال داشت روایتگر حضرت خدیجه (س) بود.

    وی یادآور شد: دومین مساله‌ای در شکل‌گیری این متن برایم مهم بود این بود که زبان نمایشنامه آرکائیک نباشد و حتی در آن از اصطلاحات امروز استفاده کنم مثلاً در جایی از نمایش از کلمه «سانتی مانتالیسم» استفاده می‌شود و در جایی دیگر بازیگر در حال روزنامه خواندن است. با این ترفندها قصد داشتم فضا را بشکنم و وارد اتمسفر تازه‌ای شوم تا امکان برقراری ارتباط با مخاطب بیشتر فراهم شود. در راستای این تفکر برای موسیقی نمایش نیز به یک جور موسیقی پاپ که در همان سال‌ها باب بود فکر کرده بودم به همین دلیل از سعید ذهنی آهنگساز نمایش خواستم موسیقی را هم ارکائیک نبیند و آن را مثل ترانه‌هایی که از رادیو پخش می‌شود و مردم می‌شنوند، بسازد. حاصل این تفکرات نمایش «عشقه» را شکل داد.

    عشق را از «عشقه» گرفتند/ شرح زندگی یکی از جسورترین بانوان حجاز

    کارگردان «ترانه‌های قدیمی» درباره استفاده از تکنیک‌های نمایش‌های ایرانی در این نمایش بیان کرد: همچنین استفاده از مصطبه (سکو) گردان بازگشتی بود به قراردادهای تئاتر قدیمی ایران مثل تخت حوضی و تعزیه که از ابتدا به آن فکر کرده بودم و از محسن شاه ابراهیمی طراح صحنه نمایش خواستم که کار را بر روی مصطبه انجام دهیم. استفاده از این تکنیک و در ادامه اضافه شدن ۲ در روی مصطبه برای یک صحنه خاص، به عنوان یک راه کار اجرایی به ما این امکان را می‌داد که صحنه پویاتری داشته باشیم. من قبلاً هم تکنیک مصطبه گردان را در اجرای نمایش «مصاحبه» به کار برده بودم که در آنجا ابعاد بزرگ‌تری داشت.

    عشق را از «عشقه» گرفتند/ شرح زندگی یکی از جسورترین بانوان حجاز

    رحمانیان درباره مشکلاتی که برای اجرا نمایش وجود داشت، بیان کرد: خوشحالم که نمایش «عشقه» در زمان خودش دیده شد با اینکه خیلی سخت توانست روی صحنه برود و می‌توانم بگویم که بیش از ۱۰ بار نمایش بازبینی رفت و سرانجام قرار بر این شد که بازبینی نهایی توسط نویسنده‌ای که خود مرکز هنرهای نمایشی قبولش داشت، انجام گیرید و در نهایت آقای سیدمهدی شجاعی پذیرفتند که مسئولیت اجرای نمایش را بپذیرند و با اینکه با هم بر سر مسائلی از جمله سن حضرت خدیجه (س) اختلاف نظر داشتیم اما وی به مرکز هنرهای نمایشی اعلام کرد که اجرای نمایش بلامانع است و ما توانستیم حدود ۴۰ اجرا از این نمایش داشته باشیم.

    عشق را از «عشقه» گرفتند/ شرح زندگی یکی از جسورترین بانوان حجاز

    این کارگردان تئاتر و سینما با اشاره به حضور فرانک میری که یکی از بازیگران نمایش بود و متاسفانه چند سال بعد از دنیا رفت، عنوان کرد: فرانک میری از شاگردان خود من در دانشگاه هنر و معماری بود که بسیار علاقه مند و مشتاق بود و حیف شد که امکان همکاری‌های بیشتری با او برایم پیش نیامد. زمانی که فوت کرد من در کانادا بودم و خیلی خیلی از مرگ او دلشکسته شدم. متاسفم که او با این همه توانایی، زیبایی و استعداد خیلی زود جهان ما و تئاتر را ترک کرد و مطمئنم اگر می‌بود جزو بازیگران توانمند تئاتر و سینمای ایران می‌شد.

    عشق را از «عشقه» گرفتند/ شرح زندگی یکی از جسورترین بانوان حجاز

    رحمانیان در پایان صحبت‌هایش درباره کارگردانی مشترک این نمایش با همراهی حبیب رضایی توضیح داد: من و حبیب رضایی در سه نمایش «شهادت خوانی قدمشاد مطرب» که متاسفانه تنها ۲ اجرا در جشنواره فجر داشت، «پل» و همین نمایش «عشقه» با هم همکاری داشتیم که روال کار به این شکل بود که من کار را شروع می‌کردم و تمرین‌های ابتدایی انجام می‌شد اما آماده سازی بازیگران برای اجرا و تمرین‌ها زیر نظر حبیب رضایی انجام می‌شد. این همکاری اتفاق خوبی بود و در کنار هم می‌توانستیم با گفتگو و مشاوره به نتایج بهتری برسیم و تقسیم کار خیلی خوبی داشته باشیم.

    عکس‌های «مهر» از سارا ساسانی است.