برچسب: سروش طاهری

کارگردان نمایش «بللافیگورا» با اشاره به ویژگی های این اثر نمایشی درباره تاثیری که فیلتر شدن فضای مجازی بر فروش نمایش های روی صحنه گذاشت، سخن گفت.

به گزارش تئاتر آنلاین، سروش طاهری کارگردان نمایش «بللافیگورا» که این روزها در تماشاخانه شانو روی صحنه است در این‌باره به مهر گفت: متاسفانه اتفاقاتی که ۲ هفته گذشته در کشور رخ داده و باعث پایین آمدن سرعت اینترنت و فیلتر شدن فضاهای مجازی شد تاثیر زیادی بر فروش نمایش های روی صحنه گذاشت. به دلیل این رخدادها در اواسط اجرا استقبال از نمایش «بللافیگورا» اصلا رضایت‌بخش نبود و ما بدترین شرایط ممکن را تجربه کردیم تا جایی که مجبور شدیم اجرای یک روز از نمایش را لغو کنیم.

وی ادامه داد: این اثر نمایشی با هزینه شخصی و بدون حامی مالی در یک تماشاخانه خصوصی تازه تاسیس به صحنه می رود اما متاسفانه شلوغی های اخیر ضربه زیادی به نمایش های امثال «بللافیگورا» زد چون همه تبلیغات و اطلاع رسانی ما از طریق فضای مجازی صورت می گیرد که با این شرایط افراد اندکی از اجرای نمایش ما باخبر شده اند.

این بازیگر تئاتر درباره ویژگی های این اثر نمایشی عنوان کرد: «بللافیگورا» آخرین نمایشنامه یاسمینا رضا است که در سال ۲۰۱۵ نوشته و نکته جالب اینکه وی همزمان در پاریس در حال اجرای این اثر نمایشی است. این نمایشنامه برای نخستین بار است که در ایران توسط بهروز سروعلیشاهی ترجمه شده و توسط انتشارات افراز به چاپ رسیده است که ما همزمان با اجرای نمایش، نمایشنامه را هم به مخاطبان عرضه می کنیم. توماس اوسترمایر کارگردان شناخته شده آلمانی نیز سال ۲۰۱۶ این نمایش را در آلمان به صحنه برده بود.

طاهری درباره مضمون نمایشنامه توضیح داد: تمام مضامین یاسمینا رضا ۲ ویژگی اصلی دارند؛ نبود ارتباط انسان ها با یکدیگر یا همان تراژدی مدرنی که در حال شکل گیری است و دیگری تنهایی آدم ها. نام «بللافیگورا» به زبان ایتالیایی به معنای چهره زیبا است و یاسمینا رضا قصد دارد در این نمایشنامه به نقد جوامع بشری بپردازد؛ به اینکه افراد در ظاهر زیبا هستند اما باطنشان پر از ناهنجاری است. نمایش در ابتدا از فضایی کمدی و جذاب برخوردار است اما هرچه به انتها می رسیم همین مساله ارتباط برقرار نکردن افراد با هم و تنهایی آدم ها مشکلات بسیاری را آشکار می کند.

کارگردان نمایش «بینوایان» درباره داستان نمایش توضیح داد: «بللافیگورا» درباره زن و مردی است که در پارکینگ یک رستوران با پیرزنی که توسط پسر و عروسش به مناسبت روز تولدش به رستوران دعوت شده، تصادف می کنند. در این تصادف پیرزن آسیبی نمی بیند و طی آشنایی که بین این ۲ خانواده صورت می گیرد خانواده پیرزن، زن و مرد را به رستوران دعوت می کنند. در هنگام صرف غذا زن و مرد دعوایشان می شود و در نهایت به نظر می رسد مشکلات خیلی پیچیده می شود و همه در حال فروپاشی هستند به جز پیرزن که تنها فرد آرام جمع است …

وی در پایان صحبت هایش متذکر شد: معتقدم این اثر نمایشی کامل ترین نمایشنامه یاسمینا رضا به حساب می آید و در عین اینکه از لحاظ مضمونی به «خدای کشتار» نزدیک است اما نزدیکی زیادتری به انسان معاصر دارد و با ساختاری بسیار محکم به نگارش در آمده است. برای روی صحنه بردن این اثر نمایشی ۲ ماه تمرین داشتیم و بیش از ۲۰ جلسه مشغول کار روی ریزه کاری های نمایش بودیم. نمایش «بللافیگورا» اثری رئالیستی است که با نگاهی مینیمال به صحنه می ررود و تلاش شده است در فضاسازی و بازی ها نیز این مساله رعایت شود.

سوسن مقصودلو، مانلی حسین پور، میثم رازفر، شهره رعایتی، بهروز سروعلیشاهی، رضا ایزدخواه بازیگران این اثر نمایشی هستند که تا ۳۰ دی ماه ساعت ۱۸ در تماشاخانه شانو روی صحنه است.

سروش طاهری بازیگر و کارگردان تئاتر درباره بازی همزمان در دو نمایش «صعود مقاومت پذیر آرتورو اویی» و «مروارید»، ویژگی های این دو نقش و کارکردن با دو کارگردان باتجربه سخن گفت.

به گزارش تئاتر آنلاین، سروش طاهری بازیگر و کارگردان تئاتر که این روزها همزمان در دو اثر نمایشی به ایفای نقش می پردازد در این باره به مهر گفت: در حال حاضر مشغول بازی در دو نمایش «صعود مقاومت پذیر آرتورو اویی» به کارگردانی امیر دژاکام و «مروارید» به کارگردانی قطب الدین صادقی هستم که نقش هایی که بر عهده دارم تفاوت های بسیاری با هم دارند.

وی درباره ویژگی های نمایش «صعود مقاومت پذیر آرتورو اویی» بیان کرد: این اثر نمایشی متن برتولت برشت است که بازنویسی و در آن از شیوه اجرایی نمایش های سنتی ایرانی چون سیاه بازی نیز بهره برده شده است. همه شخصیت های این نمایش کاریکاتور هستند و در حقیقت پایشان را فراتر از تیپ گذاشته اند. این امر به خواست کارگردان صورت گرفته است و نقش من نیز از این قاعده مستثنی نیست.

طاهری ادامه داد: اما «مروارید» نمایشی مدرن است که در آن بازی ها به شکل رئالیستی انجام می گیرد. این اثر نمایشی، اثری در ارتباط با تاریخ و فرهنگ ایران است و نمایشی ملی به حساب می آید. «مروارید» فضایی تراژیک دارد و در ارتباط با حمله مغول است بنابراین هر دو نقشی که در این نمایش ها ایفا می کنم از بنیاد با یکدیگر تفاوت دارند.

این بازیگر تئاتر درباره سختی بازی همزمان در دو نقش متفاوت گفت: ایفای هر دو نقش کار سختی است و زمانی که قرار است به صورت همزمان و در فاصله زمانی ۱۵ دقیقه آنها را ایفا کنم سختی کار بیشتر می شود. در حقیقت زمانی که من از نمایش «مروارید» به تالار حافظ می رسم تماشاگران در حال ورود به سالن هستند و زمان اندکی برای اماده شدن در اختیار دارم.

کارگردان نمایش «بینوایان» درباره چگونگی ایفای این دو نقش توضیح داد: مساله ای که در بازیگری به آن علاقه مندم استفاده از بیان بدنی در هر نقش است به این ترتیب که در ایفای هر نقش شکل قرارگیری اندام و تغییر نقطه ثقل بدن برایم اهمیت زیادی دارد. در نمایش «صعود مقاومت پذیر آرتورو اویی» نقش بوچر را برعهده دارم که نقص عضو دارد و وجه تیپیکالش باعث شده مابه ازاهای زیادی از او در جامعه ببینیم. اما در نمایش «مروارید» نقش یک سردار مغول به نام قتلغ را ایفا می کنم. فردی که بیشتر زندگی اش را روی اسب بوده در نتیجه گشادتر راه می رود. این فرد چون بیشتر عمرش را در بیابان بوده از تمدن به دور است و حتی عشق ورزیدنش هم بیابانی است و به عشقش مروارید هم نگاهی جنسی دارد. او از لحاظ دراماتیک یک شخصیت است و در همه ابعاد ویژگی های یک شخصیت را به صورت کامل دارد.

وی درباره نوع نگاه هر دو کارگردان بیان کرد: کارگردان با امیر دژاکام و قطب الدین صادقی برای من ارزشمند است چون این دو هنرمند دغدغه مند هستند و تئاتر برایشان حرف اول را می زند. امیر دژاکام انسان فهمیده و باهوش و کارگردانی کاربلد و با تجربه است. قطب الدین صادقی نیز هنرمندی بسیار باسواد و با تجربه است و کارکردن با او برای من بسیار لذت بخش است. من از هر دو این هنرمندان می آموزم و خوشحالم که با آنها کار می کنم.

طاهری در پایان درباره دیگر فعالیت هایش گفت: نمایش «پاریس، سرخ، سفید، آبی» را که در بیستمین جشنواره تئاتر دانشگاهی در بخش اساتید به صحنه بردم، در نوبت اجرا دارم که امیدوارم شرایط اجرای عمومی آن در یکی از تالارهای مولوی یا حافظ فراهم شود.

نمایش «صعود مقاومت پذیر آرتورو اویی» به کارگردانی امیر دژاکام و حضور بازیگرانی چون امیرکربلایی زاده، سروش طاهری، تینو صالحی، بهران ابراهیمی، نرگس محمدی، شهره رعایتی و … تا ۱۲ اردیبهشت ماه ساعت ۲۰:۴۵ دقیقه در تالار حافظ روی صحنه خواهد رفت.

نمایش «مروارید» نوشته و کارگردانی قطب الدین صادقی نگاهی به تاریخ ایران در زمان حمله مغول دارد و بازیگرانی همچون مانلی حسین پور، سروش طاهری، محمدرضا آزادفرد و شیما حکیم پور در آن بازی می‌کنند. این نمایش تا ۲۷ خردادماه هر شب ساعت ۱۹:۳۰ در سالن استاد ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه است.

بازیگر نمایش «مروارید» گفت: هیچ گاه تئاتر برای قطب‌الدین صادقی کهنه و دست دوم نمی‌شود؛ کار کردن با او بسیار سخت است اما جذابیت‌های خاص خود را دارد.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش مروارید برگرفته از متنی از عطاملک جوینیکاری با کارگردانی قطب الدین صادقی این روزها در تماشاخانه ایرانشهر به صحنه می‌رود. سروش طاهری بازیگر نقش «قتلغ» در این نمایش حضور یافته، ضمن ابراز خرسندی از این امر که در میان هیاهوی نمایشنامه‌های خارجی موجود در تهران، در اثری ایرانی به ایفای نقش می‌پردازد، گفت: کار کردن با قطب الدین صادقی همواره دست آوردهایی را برای بازیگر دارد و به لحاظ حساسیت‌هایی که در این شخصیت در کار نمایش وجود دارد، کار کردن بازیگر با او بسیار سخت است.

وی با اشاره به این امر که حساسیت‌های قطب الدین صادقی است که او را تاکنون روی پا نگاه داشته اگر نه در این میان گم شده بود، افزود: در میان این همه هیاهو که همه منتظرند تا تو گامی اشتباه برداری و تو را بزنند و زیر پاهای خود له کنند، نکته‌ای توانسته است آثار قطب الدین صادقی را روی پا نگاه دارد، سواد، جدیت و دانش اوست.

این هنرمند که هم زمان با نمایش «مروارید» به ایفای نقش در نمایش «صعود مقاومت پذیر آرتورو اویی» به کارگردانی «امیر دژاکام» در تالار حافظ تهران می‌پردازد، با اذعان به این امر که هیچ گاه تئاتر برای قطب الدین صادقی کهنه و دست دوم نمی‌شود، ادامه داد: کار کردن با او بسیار سخت است اما جذابیت‌های خاص خود را دارد.

طاهری اظهار داشت: در میان این همه هیاهو بسیار برای هیچ که بیشتر تولید کنندگان آثار نمایشی، نمایش‌هایی شبه تلویزیونی کار می‌کنند که اصلاً مدیوم تئاتر نیست و قوانین و زیبایی شناسی تئاتر را رعایت نمی‌کند، «مروارید» اثری برگرفته از فرهنگ ایرانی است و دردی را از جامعه دوا می‌کند.

*نشان دادن تاریخ؛ رسالت تئاتر است

بازیگر نمایش «مروارید» با اشاره به این امر که دانستن تاریخ موجب می‌شود که اتفاقات تلخ دوباره تکرار نشود، تصریح کرد: مخاطب می‌تواند با دانستن تاریخ از آن درس بگیرد و این بزرگترین رسالت تئاتر است.

وی همچنین با اشاره به این که در ابتدای ورود به این نمایش چنین تصور می‌کرده است که مخاطب شاید با دیدن آن پس بزند، یادآور شد: بعد از شروع این نمایش برایم بسیار جالب بود که مخاطبان از دیدن آن خوششان می آید و با آن ارتباط برقرار می‌کند.

طاهری، ضمن ابراز تأسف از این امر که حملۀ مغول‌ها به ایران موجب شد که 400 سال از زندگی عقب بیفتیم، گفت: این امر به خاطر تمدن عقیقی است که ایران داشته است و این امر دقیقاً مصادف با رنسانس و اختراع دستگاه چاپ در ایتالیا است.

وی در ادامه با اشاره به این امر که در ایران در این عصر با پدیده‌ای مواجه هستیم که به آتش زدن کتاب ها و آثار مکتوب در ایران است، افزود: یکی از مهم ترین دلایلی که ایرانیان علاقه ای نسبت به مطالعه ندارند، نبودن حافظۀ تاریخی است.

این بازیگر تئاتر در مورد شخصیت «قتلغ»، با اذعان به این امر که به هر کس تنها یک بار می‌توان اعتماد کرد، ادامه داد: اگر یک بار فردی جواب اعتماد تو را نداد، تو دیگر نباید به او اعتماد کنی، چرا که او دشمن است.

طاهری با اشاره به این امر که این مفهوم در ده‌ها فیلم سینمائی بزرگ موج می‌زند، اظهار داشت: مثلاً در نجات سرباز رایان یک سرباز آلمانی رها می‌شود که برود، اما در نهایت دیده می شود که آن سرباز آلمانی در جبهه نشسته است و سربازهای آمریکایی را می‌کشد.

بازیگر نمایش «مروارید» در پایان گفت: اعتماد دوباره به دشمن یعنی این که آخرین گلوله‌ات را به او تقدیم کنی و این بدان معناست که همه چیز با این کار تمام می‌شود و باید پذیرفت که با اعتماد دوباره به دشمن، کار تمام می‌شود.

سروش طاهری، کارگردان، بازیگر و نویسنده تئاتر ایرانی است که فعالیت هایی در زمینه های:فیلم سینمایی،فیلم تلویزیونی و تئاتر دارد.

به گزارش تئاتر آنلاین؛ سروش طاهری، کارگردان، بازیگر و نویسنده تئاتر ایرانی است که فعالیت هایی در زمینه های: بازی در 2 فیلم سینمایی،10 فیلم تلویزیونی، 12 سریال و 50 تئاتر دارد و از نمایش های او می توان به، «خانه پاکیزه و خروس می خواند» اشاره کرد.

در ادامه یادداشتی از سروش طاهری به مناسبت فرارسیدن فصل بهار و آغاز سال نو می خوانیم:

به نام خداي انديشه و انديشيدن

بهار فصل تئاتر است ،هم آغاز زمين است و هم سال جديد انديشيدن، انديشيدني كه خاستگاه تئاتر است، بهار در انديشه است ،در انديشيدن،همين ميل به كمال انديشه است كه يك هنرمند را بهار به بهار تازه مي كند براي پيشرفت . پيشرفتي كه تنها خود هنرمند آن را لمس مي كند ، و البته شايد نازك بينان اين هنر انديشمند!!

سال به سال ، بهار به بهار، وحتي زمستان به زمستان، غربي ها،سعي مي كنند بيشتر بفهمند و بيشتر بينديشند و بيشتر تجربه كنند، و خوب بودن و پاكي و نبرد را در دل هنر نمايش بدهند .

سالي كه رفت تنها تر شديم، انديشمندان بسياري را از دست داديم، كسان بسياري كه مانندشان مي شديم، مانند آنها بدنبال گمشده هايمان بوديم.همه اينها دلتنگي مي آورد و البته اين فكر كه آخرش چه مي شود ؟ما هم مي رويم به جايي ديگر كه کسی آن را ندیده است؟!

بی آنكه هنوز بسيار چيزها را نديده ايم؟ پس از ما چه مي شود؟ هيچ كس پاسخي براي اينها را ندارد، زندگي مي رود بهار به بهار فصل به فصل و سال به سال، فقط ما مي مانيم و دلتنگي و ترس و اميد.دلم بسيار براي فلاح ها،كمال علوي ها و رضا جوان ها تنگ مي شود.سال كه نو شود از زمستان به دست بهار سپرده شود برايتان اشك مي ريزم براي نبودنتان عزيزانم.سال نو فرخنده انديشمندان!!

سروش طاهری یکی از دو کارگردان نمایش «خانه پاکیزه» با اشاره به جزییات این اثر نمایشی کمدی از انگیزه‌ها و دغدغه‌های خود برای انتخاب متن نمایش و بازیگران این تئاتر سخن گفت.

به گزارش تئاتر آنلاین، سروش طاهری که به همراه مانلی حسین پور کارگردانی نمایش «خانه پاکیزه» را برعهده‌گرفته با اشاره به جزییات این اثر نمایشی که این روزها در تالار چهارسو به صحنه رفته، توضیح داد: نمایش «خانه پاکیزه» یک نمایش کمدی است که کلام و روایت آن تلاش کرده تا کمدی فاخری را به مخاطب نمایش دهد. من معتقدم کمدی نهفته در این نمایش یک کمدی جهان‌شمولی است که برای ما مهم است تماشاگر بفهمد به چیزی در این نمایشنامه می‌خندد.

وی ادامه داد: من بر این باورم فضای موجود در نمایش به شکلی است که تمامی آدم‌های متفکری که صرفاً هم لزومی ندارد تئاتری باشند می‌توانند به موضوع جهانی نمایشنامه که در هرجایی قابل‌اجراست هدایت شوند. این نمایش آن‌قدر جذابیت دارد که روابط جذاب میان کاراکترها لحظات نابی را برای تماشاگر فراهم می‌کند که دیدن آن خالی از لطف نیست. البته من در این چند روزی که از اجرای عمومی نمایش می‌گذرد متوجه شدم که تماشاگر نیز متوجه این فضایی که به آن اشاره کردم، شده است.

این کارگردان و بازیگر تئاتر با اشاره به نحوه انتخاب بازیگران نمایش «خانه پاکیزه» هم گفت: این نمایش جزو آثاری است که بازیگران آن باید حتماً تجربه‌های تئاتری داشته باشند تا بتوانند از دل نمایشنامه شخصیت‌ها را بیرون بکشند. ضمن اینکه فضای این کار به شکلی است که کارگردان و بازیگر باید حرف یکدیگر را بفهمند بنابراین هیچ گزینه‌ای بهتر از بازیگران فعال تئاتر وجود ندارد که بخواهیم از آنها برای حضور در نمایش استفاده کنیم. به هر صورت من فرصتی برای ناز کشیدن ستاره‌ها نداشتم چراکه از همان ابتدا تصمیمان این بود تا بازیگران حرفه‌ای تئاتر استفاده کنم.

طاهری در بخش پایانی صحبت‌های خود بیان کرد: من به‌تمامی تماشاگران تئاتر توصیه می‌کنم نه‌تنها نمایش ما بلکه همه تئاترها را ببینند. ما بر این باوریم تئاتر بخشی از زندگی و آموختن برای زندگی است، ما معتقدیم تئاتر فقط دیدن ستاره‌ها نیست بله هنری است که فقط و فقط به‌واسطه تئاتر بودنش می‌تواند موردتوجه مخاطبان قرار گیرد.

نمایش «خانه پاکیزه» به نویسندگی سارا رول و کارگردانی سروش طاهری و مانلی حسین پور ساعت ۲۰ هر شب با بازی مانلی حسین پور، سروش طاهری، گیتی قاسمی، معصومه کریمی، آزاده مویدی فرد در تالار چهارسو تئاتر شهر به صحنه می‌رود.

ایران تئاتر

فرزین صابونی و سروش طاهری به جمع بازیگران نمایش «عاشقانه ای برای عباس» به کارگردانی سیدعلی موسویان پیوستند.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «عاشقانه ای برای عباس» به نویسندگی و کارگردانی سیدعلی موسویان و تهیه کنندگی محسن زارع اشکذری با نگاهی به زندگی شهید مدافع حرم مصطفی صدرزاده یکی از فرماندهان گردان عمار لشگر فاطمیون در سوریه با حضور فرزین صابونی و سروش طاهری به صحنه می رود.

در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «سید عباس نانوای ساده ای است که در ورامین زندگی می کند. بر اساس اتفاقی تصمیم می گیرد به سوریه و عراق رفته و با نیروهای تکفیری بجنگد. اما همسرش زهرا سادات مخالف است. با آمدن یک کارگر افغانی به نام نجیب که اتفاقا او هم قصد رفتن به سوریه را دارد. سید عباس تصمیم می گیرد خود را افغانی جا زده و همراه لشگر فاطمیون اعزام شود…»

شهید «مصطفی صدرزاده» متولد ۱۳۶۵ دانشجوی ترم آخر رشته ادیان و عرفان دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز بود. او فرمانده گردان عمار لشگر فاطمیون بود که در ظهر تاسوعا حین درگیری با نیروهای تروریست توسط تیر تک‌تیرانداز نیروهای تکفیری در حلب سوریه به شهادت رسید.

اجرای نمایش «عاشقانه ای برای عباس» از ۲۴ مهر ماه در سالن ناظرزاده کرمانی آغاز خواهد شد.

سروش طاهری و مه‌لقا باقری از اجرای نمایش «خروس می‌خواند» می‌گویند؛

«خروس می‌خواند» نام نمایشی به نویسندگی و کارگردانی شهرام کرمی با الهام از شعری از نیما یوشیج با همین نام است. کرمی برای روی صحنه بردن این نمایش که از دهم مردادماه در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر اجرا می‌شود به سراغ بازیگران با‌سابقه تئاتری رفته است. بازیگران «خروس می‌خواند» که هر شب ساعت 19 طی مدت زمانی حدود یک ساعت و 25 دقیقه اجرا می‌شود رویا افشار، یعقوب صباحی، سیروس همتی، مه‌لقا باقری، سروش طاهری، بهنام شرفی و فرامرز قلیچ‌خانی هستند. آنچه در ادامه می‌خوانید گفت‌و‌گویی است با سروش طاهری و مه‌لقا باقری دو تن از بازیگران نمایش «خروس می‌خواند».

اجرای «بینوایان» در سمندریان راضی‌ام نکرد

سروش طاهری؛ بازیگر نمایش «خروس می‌خواند» که آخرین فعالیتش در حوزه کارگردانی تئاتر، اجرای نمایش «بینوایان» براساس اثر جاودان ویکتور هوگو به نویسندگی کیوان صباغ و مهدی سیم‌ریز بود که از سی‌ام فروردین ماه تا 15 اردیبهشت ماه 95 در سالن استاد ناظر‌زاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفت در مورد بازخوردهایی که از لحاظ روانی و ریالی از آن اجرا گرفت می‌گوید: حقیقتا بازخورد روانی برای من از بازخورد ریالی مهم‌تر بود اما از آن نیز راضی نبود. دلیل اصلی این بود که مدت زمان اجرا به شدت کم بود و اشتباه از خود من بود که روی صحنه رفتن با آن شرایط را پذیرفتم. البته باید تاکید کنم تماشاخانه ایرانشهر به گروه ما لطف کرد و در نوبت اجرا قرارمان داد چون در ابتدا قرار بود سال آینده روی صحنه برویم اما به دلیل خالی شدن سالن سمندریان درماه‌های فروردین و اردیبهشت95 اجرای‌مان جلوتر افتاد. از ابتدا نیز به ما گفته شد مدت زمان اجرا محدود خواهد بود.

کارگردان نمایش «خون و ماتیک» ادامه می‌دهد: اجرای نمایش «بینوایان» با تمام شدن تعطیلات نوروز آغاز شد و هم‌زمان با پایان فروردین‌ماه ادامه یافت. در مجموع ما به جای 18 شب، 15 شب روی صحنه رفتیم و بعضی از بازیگران نمایش نیز نتوانستند زمان خود را با نمایش تنظیم کنند و من کمی آزار دیدم. وقتی با بازیگر براساس مبلغ حاصل از گیشه قرار می‌بندید طبیعتا او نیز هم‌پای شما برای آوردن مخاطب به سالن تلاش می‌کند اما چون قرار‌داد ما براساس گیشه نبود و با بازیگران قراردادهایی جداگانه بسته بودیم کسی هم تلاشی نکرد. ما مبلغ کافی برای تبلیغات در اختیار نداشتیم و ناچار بودیم به تبلیغات فضای مجازی اکتفا کنیم. باید تاکید کنم مدت زمان تبلیغاتمان پیش از شروع اجرا نیز بسیار کم بود.

بازیگر نمایش «ابرهای باران‌زا» در مورد نحوه تبلیغات پیش از شروع اجرای نمایش «بینوایان» می‌افزاید: تبلیغات ما از روز 16 فروردین‌ماه آغاز شد و تا به خود بجنبیم24 یا 25 فروردین‌ماه بود و در واقع سه یا چهار روز پیش از شروع اجرا فرصت داشتیم. در نتیجه ما زمان طلایی تبلیغات را از دست دادیم.

اجرا در شهرستان‌ها بدون حمایت و وابسته به همت شخصی گروه است

سروش طاهری در رابطه با اجرای نمایش «بینوایان» در مشهد که از 29 بهمن‌ماه تا هشتم اسفندماه 94 در سالن اصلی تئاتر‌شهر مشهد اجرا شد می‌گوید: من اصالتا مشهدی هستم. از ابتدا نیز تصمیم داشتم پیش از اجرا در تهران، «بینوایان» را در مشهد روی صحنه ببرم. اجرای ما در مشهد به یکی از پر‌فروش‌ترین نمایش‌های روی صحنه تبدیل شد و طی 17 اجرا بیش از 85 میلیون تومان بلیت فروختیم.

او ادامه می‌دهد: اتفاقی که در مشهد رخ داد این بود که تبلیغات کافی نداشتیم. اگر می‌توانستیم بیلبوردهای تبلیغاتی در سطح شهر اجاره کنیم بیش از دویست میلیون تومان بلیت می‌فروختیم. ما در چند روز اول اجرا به دلیل عدم تبلیغات کافی در سالنی سیصد نفره شاهد حضور چیزی حدود صد تماشاگر بودیم. اگر ما این نمایش را در مشهد اجرا کردیم واقعا همه چیز براساس همت شخصی خودمان شکل گرفت و نه براساس برنامه‌ریزی مشخصی از سمت نهاد خاصی برای اجرای نمایش‌ها در استان‌ها و شهرستان‌هایی غیر از تهران. امسال نیز برای بخش مرور سی‌وپنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر درخواست خواهم داد و امیدوارم «بینوایان» در دور جدید جشنواره حضور داشته باشد.

سال‌ها انتظار «مروارید» و «خانه پاکیزه» برای گرفتن نوبت اجرای عمومی

طاهری با کشیده شدن صحبت به حضور «بینوایان» در بخش مرور سی‌وپنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در مورد حذف شدن بخش تولیدات تازه این جشنواره چنانچه در فراخوان آن آمده است ادامه می‌دهد: قطعا در این مورد صحبت‌های زیادی وجود دارد. این‌که نمایش‌ها پیش از حضور در جشنواره باید اجرای عمومی رفته باشند و در جشنواره در بخش مرور روی صحنه بروند دو مزیت به همراه خواهد داشت؛ اول این‌که همه نمایش‌ها از پختگی برخوردار خواهند بود و به دلیل اجرای عمومی پیش از جشنواره ضعف آنچنانی در آنها مشاهده نمی‌شود. مزیت دوم این است که هنگام انتخاب آثار توسط هیات داوران طراحی نور، صحنه، دکور و لباس مشخص است و کاری به خاطر مبتنی بودن بر هر کدام از این طراحی‌ها و کمبود زمان لطمه نخواهد دید.

بازیگر نمایش «ساعت بیست» به نویسندگی و کارگردانی سید‌علی موسویان در مورد بخش حذف شده تولیدات تازه جشنواره تئاتر فجر می‌افزاید: اساس بخش تولیدات تازه باید بر مبنای دادن نوبت اجرای عمومی بعد از جشنواره به نمایش‌های حاضر در این بخش شکل می‌گرفت اما متاسفانه شاهد هستیم که بعضی می‌توانند اجرای عمومی بگیرند و بعضی نمی‌توانند. به عنوان مثال من تولید چند اثر را در کارنامه دارم که حتی در جشنواره فجر برگزیده شدند اما نتوانستم برای هیچ کدام نوبت اجرای عمومی بگیرم.

سروش طاهری ادامه می‌دهد: من نمایش «مروارید» را در بخش تولیدات تازه سی‌وسومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر روی صحنه بردم. قطب‌الدین صادقی این نمایشنامه را مشخصا برای اجرا شدن توسط گروه ما نوشته بود و موضوع آن برگرفته از دل تاریخ و مربوط به قرن هفتم هجری و حمله مغول به ایران بود. در بخش نمایشنامه‌نویسی استاد قطب‌الدین صادقی، در بخش کارگردانی من و در بخش طراحی صحنه میثم نویریان مورد تقدیر قرار گرفتیم. حاصل آن همه تقدیر چه شد؟ جز این‌که دو سال است منتظر نوبت اجرا هستم. عدم اجرای عمومی «مروارید» یکی از شکایت‌های بزرگم است و دلیل نوبت اجرا نگرفتن آن را به عنوان نمایش تقدیر شده جشنواره تئاتر فجر نمی‌فهمم.

بازیگر نمایش «یک ساعت آرامش» به نویسندگی فلوریان زلر و کارگردانی حمید‌رضا امان‌پور قرایی و حامد امان‌پور قرایی ادامه می‌دهد: من حتی از این‌که بخش تولیدات تازه جشنواره تئاتر فجر حذف شده است خوشحال نیز هستم! چون وقتی قرار نیست آثار شرکت‌کننده در این بخش نوبت اجرای عمومی بگیرند و تمام زحمتشان به یک‌بار روی صحنه رفتن در جشنواره محدود می‌شود چرا باید این حد از انرژی و زمان صرف آن شود؟ نظام اجرای عمومی با توجه به تعداد سالن‌ها بسیار ضعیف است. این حرف، حرف امروز و دیروز نیست و سال‌هاست که گریبان تئاتر ایران را گرفته است. هرکسی که می‌تواند اجرای عمومی می‌گیرد و هیچ نظام مشخصی در این میان وجود ندارد.

او ادامه می‌دهد: جدا از نمایش «مروارید»، نمایش «خانه پاکیزه» نیز به نویسندگی سارا رول و کارگردانی همسرم؛ مانلی حسین‌پور در سی و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر روی صحنه رفت اما هیچ‌گاه نتوانست اجرای عمومی بگیرد.

بازیگر نمایش «بذار یه امشب بگذره» به نویسندگی ابراهیم رهگذر و کارگردانی مریم فتحی و علی برجی می‌افزاید: ما هر سال برای گرفتن نوبت اجرای عمومی «مروارید» و «خانه پاکیزه» درخواست داده‌ایم و درخواست‌هایمان نیز موجود است اما هیچ‌گاه به آنها رسیدگی نشده است. این نمایش‌ها و آثار دیگری از این دست، آن‌قدر در صف گرفتن نوبت اجرای عمومی باقی می‌مانند که گروه انگیزه خود را از دست می‌دهد.

عدم تامین مالی؛ مشکل همه اهالی تئاتر

مه‌لقا باقری دیگر بازیگر نمایش «خروس می‌خواند» در مورد تامین یا عدم تامین مالی بازیگران تئاتر به واسطه نمایش‌هایی که روی صحنه دارند می‌گوید: زندگی ما حتی اگر به صورت مداوم روی صحنه باشیم از طریق مبلغ حاصل از تئاتر نمی‌گذرد. مخصوصا بازی در نمایش کارگردان‌هایی که اهل تن دادن به استفاده از چهره‌های دنیای تصویر یا متن‌های کمدی برای رونق بخشیدن به گیشه‌شان نیستند کاری دشوار‌تر است. تاکید می‌کنم من استفاده از دو عاملی را که به آن اشاره کردم زیر سوال نمی‌برم و به عنوان رویکرد کارگردان و گروه به آن نگاه می‌کنم، رویکردی که قطعا در مورد هر کارگردانی متفاوت است. کارگردان‌هایی که من با آنها کار کرده‌ام رویکردشان چنین نبوده است و در نتیجه بازخورد مالی آنچنانی هم نداشته‌اند.

بازیگر نمایش «خواستگاری» براساس متن چخوف و به کارگردانی اسماعیل شفیعی ادامه می‌دهد: یکی از مشکلات اهالی تئاتر همین عدم تامین مالی است و این تریبون نیز یکی از تریبون‌های دیگری است که در آن به این نکته اشاره می‌کنم. تئاتر به هر حال نیازمند حمایت دولت است زیرا کاری فرهنگی و فرهنگساز است. تئاتر تجارت نیست و برای فرهنگسازی از طریق آن باید هزینه‌هایی را به عنوان بودجه فرهنگی صرف کرد.

سطح راضی نکننده پیشنهادات دنیای تصویر به بازیگران تئاتر

بازیگر نمایش «جولیوس سزار» به کارگردانی مسعود دلخواه در مورد سطح پیشنهاداتی که از طرف دنیای تصویر به بازیگران تئاتر می‌شود می‌گوید: قطعا همه بازیگران تئاتر پیشنهاداتی از طرف تلویزیون یا سینما می‌گیرند و این قضیه در مورد من نیز صدق می‌کند اما حقیقتا این پیشنهادات در سطحی نیستند که بتوان به آنها فکر کرد یا پذیرفتشان. به شخصه اگر از بازی در تئاتر به قدر کافی تامین مالی می‌شدم ترجیح می‌دادم در همین مسیر حرکت کنم. این جمله به این معنا نیست که بازی در تلویزیون یا سینما را دوست ندارم اما در عین علاقه به هر سه رسانه، اولویتم بعد از تئاتر، سینماست. برای همین اگر پیشنهاد خوبی در عرصه سینما داشته باشم که با معیارهایم مطابق باشد قطعا آن را می‌پذیرم.

بازیگر نمایش «ننه دلاور و فرزندانش» به کارگردانی امیر دژاکام در مورد تفاوت‌های بازی در تئاتر با سینما و تلویزیون می‌افزاید: روی صحنه تئاتر اگر درست بازی نکنید تماشاگر شما را مانند نوازنده‌ای می‌بیند که فالش می‌زند. همان‌طور که اگر نوازنده‌ای منطبق بر نت ننوازد شنوندگان متوجه می‌شوند، تماشاگران نیز متوجه بازی اشتباه یک بازیگر روی صحنه خواهند شد اما در تلویزیون و سینما معمولا می‌توان این اشتباهات را از چشم پنهان ساخت.

میل به کارگردانی

مه‌لقا باقری که دارای مدرک کارشناسی کارگردانی تئاتر از دانشگاه سوره و کارشناسی‌ارشد کارگردانی از دانشگاه تربیت مدرس است و تاکنون نمایش‌هایی همچون «ساحره سوزان» و «آهسته با گل سرخ» را روی صحنه برده است در مورد این‌که در آینده قصد کارگردانی نمایشی را دارد یا خیر می‌افزاید: با توجه به این‌که من کارگردانی را به شکل تخصصی و آکادمیک در دانشگاه آموخته‌ام و اساسا عضو انجمن کارگردانان خانه تئاتر هستم و نه انجمن بازیگران، به این‌که در حوزه کارگردانی تئاتر نیز فعالیت کنم می‌اندیشم. در چند سال گذشته تنها به این دلیل که دوست نداشتم به هر قیمتی نمایشی را روی صحنه ببرم به سمت آن نرفتم. زمانی که شما مسئولیت هدایت تعدادی بازیگر را برعهده می‌گیرید باید بتوانید از نظر مالی هم آنها را تامین کنید اما متاسفانه طی چند سال گذشته وضعیت تئاتر هر روز از نظر مالی افت کرده است. من نیز به هیچ عنوان دوست ندارم از بازیگران چهره به قصد رونق بخشیدن به گیشه و نه به قصد استفاده از توانایی‌شان دعوت به کار کنم. دو طرح نمایشی در دست دارم و امیدوارم بتوانم هر چه زودتر آنها را روی صحنه ببرم.

…………..

متفاوت‌ترین نقش زندگی

سروش طاهری: در نمایش «خروس می‌خواند» متفاوت‌ترین نقش زندگی‌ام را بازی می‌کنم که پیرمردی هشتاد ساله و بیش از چهل سال بزرگ‌تر از خودم است. این شخصیت کمی ناشنواست و شیرینی خاصی دارد. گمان می‌کنم این پیرمرد هشتاد ساله با نام اتابک یکی از شخصیت‌های جذاب «خروس می‌خواند» است و تماشاگر با آن همراه خواهد شد. با ماریا حاجیها طراح گریم این نمایش صحبت‌هایی کرده‌ایم و قرار است ریش و موهایم را بزنم و دستیاران طراح گریم برایم موهایی سفید بکارند.

جدا از نقش اتابک و نمایش «خروس می‌خواند» برای اجرای عمومی نمایش «مروارید» به تالار مولوی درخواست داده‌ام. با توجه به این‌که این تالار به عنوان سالنی برای اجرای نمایش‌های برآمده از جریان تئاتر دانشگاهی‌ شناخته می‌شود و «مروارید» نیز بخش عملی پایان‌نامه مقطع کارشناسی‌ارشد من در رشته کارگردانی در دانشگاه‌تهران بود امیدوارم این اتفاق رخ دهد. برای اجرای نمایش دیگری نیز به تئاترشهر درخواست داده‌ام و با وجود این‌که حدود سه سال است آن را پیگیری می‌کنم امیدوارم امسال اجرایش محقق شود. آن نمایش را به صورت مشترک با همسرم؛ مانلی حسین‌پور براساس متنی از رضا گشتاسب کارگردانی خواهیم کرد و نام آن «اسب قاتلین» است.

………..

از ننه دلاور تا سیما در «خروس می‌خواند»

مه‌لقا باقری: آخرین نمایشی که در مقام بازیگر در آن حضور داشتم «ننه دلاور و فرزندانش» براساس متن برتولت برشت و به کارگردانی امیر دژاکام بود که از هشتم فروردین‌ماه تا 24 اردیبهشت‌ماه در سالن چهارسو مجموعه تئاتر‌شهر اجرا شد. هم‌زمان با آن نمایش و بعد از آن در اثر دیگری حضور نداشته‌ام و بعد از «ننه دلاور و فرزندانش» با فاصله یکی دو هفته استراحت، تمرین «خروس می‌خواند» را آغاز کردم.

با توجه به این‌که در «ننه دلاور و فرزندانش» نقش سنگین و دشوار ننه دلاور را برعهده داشتم فرصتی برای فکر کردن به نمایش دیگری وجود نداشت. برای بازی در آن نقش ترجیح دادم هیچ نمونه‌ای از فیلم‌های سینمایی یا فیلم تئاترهای روی صحنه رفته براساس متن برشت را نبینم و خودم با نقش مواجه شوم. به شکلی کاملا اتفاقی اجرای سایر هنرمندان و دوستانم از این متن در ایران و تهران را هم ندیده و فقط نمایشنامه را خوانده بودم و به دیدن عکس‌هایی از سایر اجراهای این اثر اکتفا کردم. به همین دلیل تلاش کردم براساس تحلیل کارگردان و خودم پیش بروم.

نقش ننه دلاور با خود واقعی من تفاوت‌های بسیار زیادی داشت و نقشی سنگین بود. تقریبا اطمینان دارم هر بازیگر زنی به بازی در نقش ننه دلاور علاقه‌مند است (با خنده) تنها نکته این بود که من گمان نمی‌کردم قرعه بازی در این نقش آن‌قدر زود به نامم بیفتد و تصورم این بود که این اتفاق چند سال دیگر رخ دهد.

نمایش «خروس می‌خواند» به نویسندگی و کارگردانی شهرام کرمی که از دهم مردادماه در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه می‌رود به ماجرای خانواده‌ای در دوران معاصر می‌پردازد؛ خانواده‌ای که اعضای آن به دلایلی از یکدیگر فاصله گرفته‌اند و به خاطر رخ دادن اتفاقی مجددا دور هم جمع می‌شوند. تماشاگران، لحظاتی از دور هم جمع شدن آنها و اتفاقات پس از آن را می‌بینند. «خروس می‌خواند» از فضایی نسبتا سنگین و کمی تراژدی برخوردار است و قطعا بازی بازیگران نیز باید با فضای اثر همخوانی داشته باشد.

بازی من در «خروس می‌خواند» با بازی‌ام در «بوقلمون» یا «ننه دلاور و فرزندانش» متفاوت است زیرا فضای این نمایش ترکیبی از رئالیسم و سورئالیسم است و نوع بازی‌ها مینیمال خواهد بود. تلاشی برای ارائه یک بازی عجیب و غریب نکرده‌ام اما کوشیده‌ام درست، جذاب و تاثیر‌گذار بازی کنم. من در این اثر نقش سیما را برعهده خواهم داشت.
نرگس کیانی – خبرگزاری صبا

کارگردان نمایش “بینوایان” در نشست خبری گفت: زمانی بود که مرکز هنرهای نمایشی ارشاد حمایت های مادی و معنوی از گروه‌ها می‌کرد و ما هنرمندان خیلی دغدغه فروش و درآمد نداشتیم اما الان که تئاتر شبه خصوصی شده و برای اجرای یک سالن خصوص باید شبی ۵۰۰ هزار تومان پرداخت شود، باید از هر فرمولی برای جذب مخاطب استفاده کرد تا بتوانیم نمایش را بروی صحنه ببریم.

به گزارش تئاتر آنلاین، نشست خبری تئاتر “بینوایان” به کارگردانی سروش طاهری با حضور مسعود حکم آبادی(تهیه کننده) و خسرو شهراز، شیرین بینا، پژمان حمشیدی، مارال فرجاد و مهرانه بهنهاد از بازیگران این نمایش در تماشاخانه ایرانشهر خانه هنرمندن ایران برگزار شد.

در ابتدای این نشست سروش طاهری ضمن بیان اینکه این نمایش قرار بود قبل از اولین اجرای خود در شهر مشهد راهی جشنواره تئاتر فجر سال گذشته شود، گفت: متاسفانه این اثر بنا به دلایلی مبهم از سوی مسئولین جشنواره تئاتر فجر در قسمت بازبینی مورد تایید قرار نگرفت و برخلاف میل باطنی خود نتوانستیم با این نمایش در جشنواره تئاتر فجر حاضر شویم.

وی ادامه داد: نمایش “بینوایان” همانطور که از نامش مشخص است، محور اصلی داستانش و شخصیت های آن از اثر شاهکار ویکتورهوگو نشات گرفته است که با توجه به ایده های شخصی خودم چند نقش فرعی به آن اضافه شده است.

طاهری ادامه داد: نمایش “بینوایان” در واقع نقد برخی رفتارهای جامعه فعلی بدون هیچ نگاه سیاسی است و در اصل در این نمایش یک تلنگری به دختران امروزی خودمان خواهیم داشت که متاسفانه بر اثر بسیاری از شرایط مسائل مادی را بر موارد دیگر ارجح میدادند.

این کارگردان و بازیگر جوان در ادامه به استقبال بالای مخاطبان مشهدی از اجرای نمایش “بینوایان” اشاره کرد و گفت: مسلما شرایط اجرای نمایش در تهران به عنوان پایتخت تئاتر به هیج عنوان با شهری جون مشهد قابل مقایسه نیست و به خوبی آگاه هستم که برای اجرای تهران سختی های بیشتری را پیش رو خواهیم داشت.

در ادامه این نشست خسرو شهراز (پیشکسوت عرصه نمایش) در خصوص حضور آسان چهره های غیر تئاتری همچون پژمان جمشیدی در نمایش ها گفت: البته پژمان جمشیدی عاشق تئاتر است و به واقع نسبت به برخی جوانان تئاتری عملکر د بهتری دارد اما اگر بخواهیم فارغ از مسئله پژمان حشمیدی که وی را فرد مستعدی می دانم در این خصوص اظهارنظر کنم باید گفت، تئاتر مدتهاست درو پیکر ندارد و درش باز باز است و هر کسی که می خواهد می تواند راحت رفت آمد و کند اما اگر یک تئاتری بخواهد فوتبالیست شود تقریبا امری محال و غیرممکن است.

همچنین سروش طاهری، کارگردان کار در خصوص حضور پژمان جمشیدی در این نمایش گفت: حضور جمشیدی در این نمایش مزایا و معایبی برای گروه داشته است، مزایا آن که مربوط به توجه رسانه ای به این نمایش و البته استفاده از قابلیت های خوب این بازیگر میشود و البته انگ زدن برخی ها به ما در خصوص استفاده ابزاری از پژمان جمشیدی در این کار از معایت بشمار میرود.

وی ادامه داد: در محموع نمایش “بینوایان” از تمامی ابزارهای لازم برای یک نمایش استاندارد بهره برده است و همه فاکتورهای مناسب برای جذب مخاطب را دارد و امیدوارم در جذب مخاطب همانند اجراهای مشهد موفق باشیم.

وی تصریح کرد: کارگردان نمایش “بینوایان” در نشست خبری گفت: زمانی بود که مرکز هنرهای نمایشی ارشاد حمایت های مادی و معنوی از گروه‌ها میکرد و ما هنرمندان خیلی دغدغه فروش و درآمد نداشتیم اما الان که تئاتر شبه خصوصی شده و برای اجرای یک سالن خصوص باید شبی 500 هزار تومان پرداخت شود، باید از هر فرمولی برای جذب مخاطب استفاده کرد تا بتوانیم نمایش را بروی صحنه ببریم.

پژمان جمشیدی در این نشست گفت: اگر بخواهیم واقع بینانه قضاوت کنم باید بگویم تا به امروز در انتخاب نقش های سینمایی و تئاتری خود کمترین اشتباه را کردم که امیدوارم بتوانم این روند را ادامه دهم، البته در پاسخ به انتقادهایی که در خصوص حضورم در فیلم های سینمایی تجاری مطرح میشود باید بگویم، به هر حال تجارت بخشی از اقتصاد سینما محسوب میشود اما خودم معتمدم در آثار سینمایی که حضور داشته ام؛ همگی از استانداردهای سینمایی برخوردار بودند.

وی ادامه داد: در خصوص حضورم در تئاتر هم باید بگویم این نمایش نهمین حضورم در تئاتر محسوب میشود که حضور در میان باتجربه های عرصه نمایش برایم افتخاری است و سعی خواهم کرد بیشتر از گذشته در این عرصه یاد بگیرم اما به هر حال یک عده هستند که می خواهند من را مقابل تئاتری ها قرار دهند و انگار پژمان جمشیدی حق برخی جوانان تئاتری را پایمال میکند.

حکم آبادی، تهیه کننده مشهدی نمایش “بینوایان” در این نشست خبری گفت: این نمایش با اجرایش در شهر مشهد به دو عنوان مهم دست یافت یکی عنوان پرفروش ترین نمایش مشهد در سال های اخیر و دیگری پرهزینه ترین نمایش مشهد.

وی ادامه داد: در مشهد به فروش بالای نمایش از مدت ها قبل اطمینان داشتم اما در تهران بنا به دلایلی پیش بینی میکنم که برایم به لحاظ مالی ضرر و زیان داشته باشد که البته امیدوارم این اتفاق رخ ندهد.

مارال فرجاد، بازیگر سینماو تلویزیون در این نشست خبری در خصوص حضورش در این نمایش گفت: بنده بعد از 5 سال دوری دوباره به تئاتر برگشته ام که این دوری بنده دو علت عمده داشته است، یکی به خاطر مسائل مالی و دیگری پیشنهادهای نه چندان چشمگیر .

وی وادامه داد: متاسفانه تئاتر از لحاط مالی هیح حمایتی نمیشود البته آن زمانی که مرکز هنرهای نمایشی ارشاد از هنرمندان تئاتر حمایت میکرد، هنرمندان این عرصه دغدغه کمتری داشتند.

شیرین بینا دیگر بازیگر سینماو تلویزیون در این نمایش حضور دارد گفت: از انجا که سروش طاهری هم کارگردان کاربلد و هم بازیگر قابلی در عرصه نمایش است، این موضوع کمک بسیاری به بازیگران نمایش برای درک متقابل کرده است.

وی ادامه داد: از سوی دیگر استقبال بالای مردم مشهد از این نمایش مرا غافلگیر کرد و همین موضوع بنده را به حضور در اجراهای تهران نمایش نیز دلگرم کرد.

مرانه بهنهاد نیز که در این نمایش دو نقش متفاوتی را ایفا میکند، گفت: پس از سالها حضور مدام در عرصه تئاتر و تدریس، همچنان مشغول یادگیری هستم و در این اثر در کنار “سروش طاهری بیشتر یاد خواهم گرفت و از سوی دیگر پارادکس های دو نقشی که ایقا میکند برایم جذاب است و مطمئنا برای مخاطبان هم هیجان انگیر خواهد بود.

حکم آبادی، در پایان این نشست در خصوص سرمایه گذاری در تئاتر گفت: به خوبی آگاه هستم که تئاتر با این وضعیتی که دارد قرار نیست به کسی کمک کند و ما قرار است باه عنوان بخش خصوصی به تئاتر کمک کنیم.

گفتنی است این نمایش قرار است، از 29 فروردین ماه تا 17 اردیبهشت ماه هر شب در سالن استاد ناظرزاده تماشاخانه ایرانشهر به روی صحنه برود.

نمایش «بینوایان» از ۲۶ فروردین در ایرانشهر سالن استاد ناظرزاده کرمانی روی صحنه می رود.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی تماشاخانه ایرانشهر، پیش از این و طبق برنامه اعلام شده قرار بود نمایش‌های نمایش‌های «طروپ و طرب» به کارگردانی جواد نوری و «پری» به کارگردانی خیرالله تقیانی‌پور از ۲۹ فروردین‌ماه تا ۳۰ اردیبهشت‌ماه سال جاری در سالن دکتر ناظرزاده کرمانی به صحنه بروند اما به دلیل انصراف این ۲ کارگردان از اجرای خود، نمایش «بینوایان» به کارگردانی سروش طاهری از فهرست گروه‌های نمایشی متقاضی اجرا در سال ۹۵، با نظر شورای سیاست‌گذاری تماشاخانه ایرانشهر جایگزین شد.

نمایش «بینوایان» از ۲۶ فروردین‌ماه اجرای عمومی خود را در سالن دکتر ناظرزاده کرمانی آغاز می‌کند و به مدت ۱۴ شب به صحنه می‌رود.

بعد از پایان اجرای عمومی نمایش «بینوایان»، به مدت ۲ هفته و به دلیل تعمیرات کف و بخش‌های مورد نیاز دیگر، سالن ناظرزاده کرمانی تعطیل خواهد بود.

نمایش «بینوایان» به نویسندگی مشترک کیوان صباغ و مهدی سیم ریز و کارگردانی سروش طاهری و تهیه کنندگی مسعود حکم آبادی از ۲۶فروردین در ایرانشهر سالن استاد ناظرزاده کرمانی روی صحنه می رود.