برچسب: روسیه

  • نسل نوی فیلمسازان روسیه چه کسانی هستند؟

    نسل نوی فیلمسازان روسیه چه کسانی هستند؟

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از اسکرین رنت، فیلمسازان شوروی مانند سرگی آیزنشتاین و آندری تارکوفسکی نقش عظیمی در توسعه سینمای جهان داشته‌اند و از جمله بزرگ‌ترین کارگردان‌های تاریخ به حساب می‌آیند.

    شوروی مدت‌هاست که دیگر وجود ندارد اما کارگردان‌های روس جدیدی سر برآورده‌اند که در خانه خود و در سطح جهان موفقیت‌های بسیاری داشته‌اند. در ادامه مروری داریم بر آثار ۱۰ نفر از آنها که نباید از فهرست فیلم‌های محبوب کنار بروند.

    ۱۰. آندری زویاگینتسف

    زویاگینتسف یکی از شناخته‌شده‌ترین کارگردان‌های روس در خارج از کشور است که در داخل کشور خیلی طرفدار ندارد چون تصویری سرد از روسیه مدرن به نمایش می‌گذارد.

    نسل نوی فیلمسازان روسیه چه کسانی هستند/ از زویاگینتسف تا میخالکوف

    او در سال ۲۰۰۰ نخستین سریال و در سال ۲۰۰۳ نخستین فیلم خود یعنی «بازگشت» را کارگردانی کرد که برنده جایزه شیر طلایی و بهترین فیلم ونیز شد و در گلدن گلوب هم نامزدی بهترین فیلم خارجی را کسب کرد. بعد از آن با «تبعید» نامزد دریافت نخل طلای کن شد و با «النا» سال ۲۰۱۱ جایزه ویژه هیات داوران این فستیوال را برد.

    «لویاتان» او نامزد نخل طلا شد، جایزه بهترین فیلمنامه کن و بهترین فیلم خارجی گلدن گلوب را برد و نامزد بهترین فیلم خارجی اسکار شد. «لاولس» هم نامزد نخل طلا شد، جایزه هیات داوران کن را برد و در گلدن گلوب و اسکار نامزد بهترین فیلم شد.

    به عبارت دیگر، تک تک فیلم‌هایی که زویاگینتسف ساخته در جوایز بزرگ اروپایی و جهانی نامزد و برنده شده‌اند.

    ۹. نیکلای لِبِدِوف

    نیکلای لبدوف در کیشیناف به دنیا آمد که پایتخت فعلی کیشیناف مولداوی است. او مسیر حرفه‌ای کاری خود را در اواخر دهه ۹۰ میلادی با موفقیت‌های نسبی آغاز کرد و در دهه بعد با فیلم‌هایی مانند «ستاره»، «سگ تازی» و «ترانه شوق» میان منتقدان موفقیت بیشتری کسب کرد.

    نسل نوی فیلمسازان روسیه چه کسانی هستند/ از زویاگینتسف تا میخالکوف

    این موفقیت پس از آن با اکران «افسانه شماره ۱۷» در سال ۲۰۱۳ و «خدمه پرواز» در سال ۲۰۱۶ ادامه یافت.

    ۸. الکسی فدورچنکو

    الکسی فدورچنکو در یکاترینبورگ به دنیا آمد و کار حرفه‌ای خود را اویل دهه ۲۰۰۰ آغاز کرد اما به سرعت با کارگردانی فیلم‌های سینمایی و مستند نامش به دنیا معرفی شد.

    نخستین ساخته سینمایی او فیلم علمی‌تخیلی سال ۲۰۰۴ «اولین روی ماه» بود که جایزه مستند فستیوال فیلم ونیز را به خود اختصاص داد. بعد از آن «روح‌های ساکت» سال ۲۰۱۰ نامزد دریافت شیر طلایی شد و چند جایزه در ونیز برد و درام سال ۲۰۱۸ «جنگ آنا» برنده بهترین فیلم و بهترین کارگردان جوایز عقاب طلایی (معادل گلدن گلوب روسی) و بهترین فیلم جوایز نیکا (معادل اسکار روسی) شد.

    ۷. والری تودورفسکی

    والری تودورفسکی پسر پیوتر تودورفسکی کارگردان روسی است و در اودسا واقع در اوکراین به دنیا آمد. او کار خود را به عنوان یک فیلمنامه‌نویس در اواخر دهه ۸۰ میلادی آغاز کرد و چند سال بعد برای کارگردانی هم به موفقیت رسید.

    فیلم تحسین شده سال ۱۹۹۸ او یعنی «کشور ناشنوایان» در برلین پیش‌نمایش شد و جوایز بهترین بازیگر زن، بهترین بازیگر مرد مکمل و بهترین طراحی صدای عقاب طلایی را برد. اما شناخته‌شده‌ترین کار او فیلم موزیکال سال ۲۰۰۸ «هیپسترها» است که در چند فستیوال معروف اکران شد و علاوه بر جلب نظر مخاطبان چند جایزه هم برد.

    ۶. آندری کراوچوک

    آندری کراوچوک در لنینگراد به دنیا آمد که حالا با عنوان قبلی‌اش یعنی سن‌پترزبورگ شناخته می‌شود. او ابتدا ریاضی خواند اما بعد از ملاقات با ۲ فیلمساز یعنی الکسی جرمن و ولادیمیر ونگروف، دستیار کارگردان شد و مسیرش را تغییر داد.

    کراوچوک نخستین فیلمش را در سال ۲۰۰۰ با عنوان «معجزه کریسمس» منتشر کرد که آن را با یوری فتینگ ساخته بود. فیلم بعدی‌اش «ایتالیایی» با نظر خوش منتقدها روبرو شد و چند جایزه برد و به عنوان نماینده روسیه برای جوایز اسکار هم انتخاب شد. فیلم بعدی او «دریابان» بود که خوب فروخت اما منتقدان نظر یکسانی درباره‌اش نداشتند. این فیلم چهار جایزه عقاب طلایی برد.

    ۵. الکسی بالابانوف

    الکسی بالابانوف تا حدودی چهره‌ای بحث‌برانگیز و یکی از شناخته‌شده‌ترین کارگردان‌های مدرن روسیه بود اما در سال ۲۰۱۳ در ۵۴ سالگی پس از سکته قلبی درگذشت. به خاطر تیرگی و بحث‌های حول فیلم‌هایش، اغلب او را با لارس فون تریه و برادران کوئن مقایسه می‌کردند.

    مسیر حرفه‌ای کاری بالابانوف در اواخر دهه هشتاد میلادی آغاز شد اما موفقیت اصلی‌اش در سال ۱۹۹۷ با اکران «برادر» از راه رسید. آخرین اثرش یعنی «من هم» جایزه بهترین کارگردان فستیوال بین‌المللی فیلم سن پترزبورگ را برایش به ارمغان آورد. از دیگر فیلم‌هایش می‌توان از «جنگ»، «محموله ۲۰۰» و «مورفین» نام برد.

    ۴. یوری بایکوف

    یوری بایکوف کارش را به عنوان یک بازیگر در اواخر دهه ۲۰۰۰ آغاز کرد اما بعد به سمت کارگردانی رفت و آثارش با نقدهای خوب روبرو شده‌اند و جوایز مختلفی دریافت کرده‌اند.

    نسل نوی فیلمسازان روسیه چه کسانی هستند/ از زویاگینتسف تا میخالکوف

    نخستین موفقیت بزرگ او فیلم «سرگرد» سال ۲۰۱۳ بود که در فستیوال کن به نمایش درآمد و همچنین برنده چند جایزه نیکا شد. «احمق» او در میان منتقدان محبوب شد و جایزه نیکا بهترین فیلمنامه را گرفت و سریال تلویزیونی «روش» سال ۲۰۱۵ هم سه جایزه TEFI برد که معادل جوایز امی روسیه است.

    ۳. الکساندر سوکوروف

    در حال حاضر، الکساندر سوکوروف شاید یکی از شناخته‌شده‌ترین کارگردان‌های روسیه در سطح بین‌المللی باشد. او اواخر دهه ۸۰ میلادی با دومین فیلمش «صدای تنهای انسان» به شهرت رسید.

    نسل نوی فیلمسازان روسیه چه کسانی هستند/ از زویاگینتسف تا میخالکوف

    «مولوخ» سال ۱۹۹۹ نامزد نخل طلای کن شد و جایزه بهترین فیلمنامه این فستیوال را برد. فیلم «تائوروس» سال ۲۰۰۱ نامزد دریافت نخل طلا شد و سه جایزه نیکا از جمله بهترین کارگردان را برد. اما شاید معروف‌ترین کارش «کشتی روسی» سال ۲۰۰۲ باشد که جایزه ویژنز فستیوال فیلم تورنتو را برد و نامزد نخل طلای کن و بهترین فیلم نیکا هم شد.

    بعد از آن، «پدر و پسر» جایزه فیپرشی کن را برد، «الکساندرا» نامزد نخل طلا شد و «فاوست» شیر طلای ونیز و ۲ جایزه نیکا برای بهترین فیلم و بهترین کارگردان را از آن خود کرد.

    ۲. آندری کونچالوفسکی

    یک کارگردان موفق بین‌المللی دیگر روسی آندری کونچالوفسکی است که کارش را در دهه ۶۰ میلادی آغاز کرد و در فیلم‌های «کودکی ایوان» و «آندری روبلف» با آندری تارکوفسکی همکاری کرد.

    نخستین موفقیت بزرگ کونچالوفسکی با «سیبریایی» سال ۱۹۷۹ از راه رسید که جایزه بزرگ کن را به خود اختصاص داد. «قطار فراری» سال ۱۹۸۵ بر اساس داستان آکیرا کوراساوا نامزد نخل طلای کن، سه گلدن گلوب و سه اسکار شد. فیلم‌های دیگر او هم در دهه‌های بعد در فستیوال‌های سراسر اروپا و دیگر قاره‌ها درخشیده‌اند.

    ۱. نیکیتا میخالکوف

    نیکیتا میخالکوف کارش را در اوایل دهه شصت میلادی به عنوان یک بازیگر آغاز کرد و در نهایت به سمت کارگردانی رفت. او هنوز هم یکی از چهره‌های فعال در مراحل فیلمسازی تعدادی از پروژه‌های روسی است.

    نسل نوی فیلمسازان روسیه چه کسانی هستند/ از زویاگینتسف تا میخالکوف

    میخالکوف بعد از کارگردانی کردن چند فیلم کوتاه در سال ۱۹۷۴ نخستین فیلم بلند خود را با عنوان «خانه‌ای در میان غریبه‌ها» اکران کرد که امروز به عنوان یک اثر کلاسیک شناخته می‌شود. چند فیلم بعدی جوایزی کوچک بردند اما موفقیت بزرگ بعدی او با «چشمان تیره» سال ۱۹۸۷ از راه رسید که در کن جایزه برد و در گلدن گلوب و اسکار هم نامزد شد.

    بعد از دهه نود میلادی، «نزدیک بهشت» او جایزه شیر طلای ونیز را برد و نامزد بهترین فیلم خارجی گلدن گلوب و اسکار شد. «آفتاب‌سوخته» جایزه بزرگ کن را به خود اختصاص داد و بهترین فیلم خارجی اسکار را هم برد و «۱۲» نامزد بهترین فیلم اسکار شد.

  • نگاهی به تجارت سینمای روسیه در دوره جدید

    نگاهی به تجارت سینمای روسیه در دوره جدید

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از مسکو تایم، صنعت سینمای روسیه در سال های اخیر (پیش از پاندمی کرونا) با معرفی کارگردان‌های نسل نو و گسترش سینماها در مسیر رشد قرار داشت.

    در سال ۲۰۱۸، با ۵۶ میلیون نفری که برای تماشای فیلم به سینما رفتند، روسیه به رکورد جدیدی از نظر تماشاگر در سینما رسید و فروشی ۳.۵ میلیارد روبلی (۲۰۰ میلیون دلار) را در باکس آفیس به دست آورد. این آمار به این معناست که یک نفر از هر سه روسی شبی را بیرون از منزل و در برابر پرده نقره‌ای نشست.

    با همه اینها بخش سینما هنوز در دوران نوجوانی خود است. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی که تجارت سینما را انحصاری کرده بود، مجموع فروش ۵ زنجیره بزرگ سینمایی روسیه تنها یک سوم فروش گیشه را تشکیل می‌دهد. در همین حال سینماهای مسکو که به صورت مستقل فعالیت می‌کنند با روند توسعه مراکز خرید بزرگ و ایجاد سینماهای زنجیره‌ای در این مناطق، هر روز با تعطیلی بیشتری مواجه می‌شوند.

    سینمای انقلابی

    سینما «اکتیابر» در مرکز مسکو هنوز به عنوان نماد سینمای انقلابی فعالیت دارد. این سالن سینما که در زمان اتحاد جماهیر شوروی تاسیس شد، بزرگ‌ترین سالن سینما در کشور و گل سرسبد سینماهای زنجیره‌ای «کارو»، سومین زنجیره بزرگ سینمایی در روسیه است که بیشتر در مناطق بزرگ شهری مسکو و سن پترزبورگ فعالیت دارد.

    اولگا زینیاکوا تهیه کننده سابق سینما که اکنون مدیر عامل جوان زنجیره «کارو» است، می‌گوید: «اکتیابر» که سال ۲۰۱۸ پنجاه ساله شد هنوز بزرگترین سینمای کشور است. یکی از عوامل محرک این سینما نمایش فیلم‌های هنری است که در سینماهای دیگر نمی‌توانید ببینید. دیگر موردی که ۵۰ درصد گیشه را به خود اختصاص داده، برگزاری جشنواره‌هاست. ما جشنواره‌های فیلم‌های بریتانیایی، ژاپنی، ایرلندی و بسیاری کشورهای دیگر را برگزار می‌کنیم. این‌ فیلم‌ها در میان مخاطبان محبوب هستند و مردم حاضرند برای دیدن فیلم‌هایی از این دست هزینه کنند.

    جایگاه سینمای روسیه در اروپا

    سینماها در روسیه نیز مانند بسیاری از مناطق دیگر باید هر روز بیشتر از پیش با سرویس‌های پخش آنلاین مانند نتفلیکس رقابت کنند اما روسیه از جمله کشورهایی است که به شدت از تکثیر غیرقانونی فیلم‌ها رنج می‌برد. به گفته زینیاکوا تکثیر غیرقانونی یک مشکل است اما ساخت فیلم‌های خوب مشکل بزرگ‌تری است.

    روسیه از سابقه طولانی در ساخت فیلم‌های بزرگ برخوردار است و فیلم‌هایی که توسط چهره‌هایی چون سرگئی بوندارچوک و سرگئی آیزنشتاین به عنوان پیشگامان سینما ساخته شدند، پیشروی جهان بودند. زینیاکوا معتقد است تفاوت زیادی در ذائقه روس‌ها و دیگر کشورهای اروپایی وجود ندارد و سینما به عنوان یک تجارت در همان مسیری قرار دارد که در غرب در حال توسعه است.فروش باکس آفیس در سال‌های اخیر رو به رشد بوده است اما این تجارت مانند هر بخش دیگری تحت تأثیر شوک‌های خارجی که به اقتصاد وارد آمده، قرار گرفته است

    وی می‌گوید: سینمای هنری را در نظر بگیرید. این بخش در اروپای غربی نیز در حال رشد است و اکنون ۵ تا ۷ درصد از کل باکس آفیس را به خود اختصاص داده است. ۲ سال پیش این رقم در روسیه فقط یک درصد بود و الان ۳ درصد شده که رشد قابل توجهی است و نشان می‌دهد کلاسیک‌های شوروی هنوز در میان مردم طرفدار دارد.

    فروش باکس آفیس در سال‌های اخیر رو به رشد بوده است اما این تجارت مانند هر بخش دیگری تحت تأثیر شوک‌های خارجی که به اقتصاد وارد آمده، قرار گرفته است. سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ پس از سقوط قیمت نفت و کاهش شدید ارزش روبل، سال‌های سختی برای سینماها هم بود.

    زینیاکوا می‌گوید: سیاستی که ما در آن سال‌ها در پیش گرفتیم کاهش قیمت بلیت بود تا افرادی که جایگزین دیگری برای سرگرمی نداشتند به سینما دسترسی داشته باشند. به همین دلیل هم روسیه در سال ۲۰۱۷ از نظر آمار تماشاگران در اروپا در جایگاه نخست قرار گرفت. معتقدم اگر مشکل ارزی وجود نداشت، ما در باکس آفیس نیز جزو ۳ جایگاه اول اروپا بودیم. وی یادآوری می کند هر چند روسیه اکنون رتبه هفتم اروپا را دارد، اما هنوز این جایگاه به معنی در اختیار داشتن بازاری بزرگ است.

    رشد سینمای داخلی و تولید فیلم

    تولید فیلم‌های روسی به طور قابل توجهی در حال رشد است و نتفلیکس حاضر شد یک میلیون دلار برای به دست آوردن امتیاز سریال تلویزیونی «بهتر از مردم» پرداخت کند. این در زمان خودش یک رکورد بود و نشان داد این مجموعه علمی تخیلی که داستانش در آینده نزدیک که اندروییدها بخشی از جامعه هستند، می‌گذرد، چقدر خلاقانه ساخته شده است.

    دولت روسیه همچنین از «موسکینو»، استودیویی در حومه پایتخت که به منظور تولید برنامه‌های با کیفیت بالا برای تلویزیون و فیلم راه‌اندازی شده، حمایت می‌کند. جمعیت زیاد روسیه نیز تضمینی برای وجود تماشاگر مناسب برای فیلم‌های روسی زبان در آینده است.

    به گفته زینیاکوا، در حال حاضر حدود ۲۰ درصد از تمام فیلم‌های اکران شده در روسیه، ساخت داخل هستند و کیفیت فیلم‌ها در حال رشد است.

    وی می‌گوید: می‌توانم بگویم که روس‌ها فیلم‌های داخلی را دوست دارند. بحث کیفیت است که همیشه درست است. مشکل این است که تعداد فیلم‌هایی که تولید می‌کنیم کافی نیست. ما سالانه حدود ۱۱۰ فیلم تولید می‌کنیم در حالی که فرانسه چهار یا پنج برابر بیشتر تولید می کند.

    موتور طبقه متوسط

    توسعه صنعت سینمای روسیه با ظهور طبقه متوسط ‌در روسیه گره خورده است و با ظهور سینماهای متعدد در مراکز خرید و هایپرمارکت‌ها که مانند قارچ در دوران جدید ظاهر شدند، رونق گرفت.

    با این حال، مسئله بزرگ‌تر این است که چگونه می‌توان به خانواده‌ها و دانش‌آموزان – در کل جمعیت جوان – که باید مراقب بودجه‌شان باشند، دسترسی پیدا کرد. این در حالی است که هر روز جمعیت جوان کشور کاهش پیدا می‌کند و به گفته زینیاکوا تماشاگران سینما پیرتر می‌شوند.

    وی می‌گوید: از ۱۰ سال پیش ما داشتیم در مورد این مشکل صحبت می‌کردیم که چطور باید افراد مسن را به سینما بیاوریم؟ چگونه می‌توان مخاطبانی با سن بیش از ۳۰ نفر را جذب سینما کرد؟

    به همین منظور مجموعه «کارو» برنامه کاملی از پرفروش‌ترین فیلم‌های خارجی را برای سال ۲۰۱۹ آماده کرد و از «شیر شاه» تا «یخ‌زده ۲» و «چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم» را در کشور به نمایش درآورد. هدف هم این بود تا خانواده‌ها را مورد هدف قرار دهد.توسعه صنعت سینمای روسیه با ظهور طبقه متوسط ‌در روسیه گره خورده است و با ظهور سینماهای متعدد در مراکز خرید و هایپرمارکت‌ها که مانند قارچ در دوران جدید ظاهر شدند، رونق گرفت

    به گفته این مدیر سینمایی ۲۰۱۸ سال فوق‌العاده‌ای برای فروش مجموعه «کارو» در روسیه بود زیرا اولین سالی بود که کل بازار با کاهش فروش باکس آفیس درحدود ۱۵ تا ۲۰ درصد روبه رو شد اما «کارو» موفق شد نسبت به سال گذشته ثابت بماند.

    وی افزود: چند عامل تاثیر زیادی روی ما داشت. اولی محتوای فیلم‌های خارجی بود که برای مخاطب روسی چندان جالب نبود – به خصوص فیلم‌های پرفروش خارجی و آمریکایی- به همین دلیل محتوای روسی رشد زیادی را در درصد سهم در باکس آفیس ناخالص نشان می‌دهد.

    نکته دیگر آتش‌سوزی بزرگی بود که با تعداد زیاد قربانی، در یک مرکز خرید رخ داد و مردم را در دوره‌ای از رفتن به این مراکز منصرف کرد. در همین زمینه هر یک از سینماهای «کارو» بیش از ۱۰ بازرسی فنی آتش‌نشانی از نظر سازه‌های مختلف گذراندند و در همین حال بسیاری از سینماها به دلیل عدم موفقیت در بازرسی تعطیل شدند و بالاخره جام جهانی روسیه موجب شد کل کشور بیش از یک ماه به یک مهمانی بزرگ تبدیل شود.

    اما جدای از عوامل موردی، باید گفت سینمای روسیه به طور پیوسته در حال رشد بوده است. یکی از اولین گام‌ها در دوران جدید روسیه افتتاح «کداک کینومیر» در سال ۱۹۹۷ در میدان پوشکین بود که به عنوان اولین سینمای سبک وسترن در روسیه شناخته شد و با نمایش فیلم‌های پرفروش بین‌المللی مخاطبان زیادی را به سینماها کشاند.

    زینیاکوا افزود: در آن سال‌ها رشد تجارت سینما بزرگترین رشد در بخش اقتصادی روسیه را رقم زد و هر سال ۳۰۰ درصد رشد می‌کرد. با این حال رشد ۵ سال اخیر (تا پیش از کرونا) نیز خوب بوده و فروش سینما هر سال حداقل ۱۰ درصد در سال رشد کرد.

    چشم انداز فردا

    ۵ زنجیره اصلی سینمایی روسیه تنها ۳۰ درصد از بازار را در اختیار دارند و ۷۰ درصد از بازار را سینماهای تک یا زنجیره‌ای کوچک تشکیل می‌دهند که هر یک شامل چند سینما در مناطق پراکنده هستند.

    روند ادغام سینماها مانند سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای که به اتمام رسیده، به تازگی در روسیه در حال وقوع است و سال ۲۰۱۷ نیز ۲ زنجیره بزرگ سینما در هم ادغام شدند و بزرگترین زنجیره از نظر تعداد پرده‌ها و سینماها را شکل دادند. پس از آن در رتبه دوم «کینو ماکس» و سپس «کارو» قرار دارند.

    زینیاکوا می‌گوید: سرمایه‌گذاران «کارو» که شامل یکی از بزرگترین صندوق‌های سرمایه‌گذاری خصوصی در روسیه می‌شوند در حال توسعه از طریق خرید سینماها هستند، اما اگر سینماها همان مسیر سوپرمارکت‌ها را دنبال کنند، تکمیل این فرآیند سال‌ها طول خواهد کشید.

    وی توضیح می دهد: بحث فقط اجاره نیست، بلکه نگهداری تجهیزات نیز است زیرا هزینه آن به دلار است و همین امر موجب می شود تا سینماهای کوچک نتوانند از عهده هزینه‌ها برآیند.

  • ۵ فیلم برتر سینمای روسیه در سال ۲۰۲۱

    ۵ فیلم برتر سینمای روسیه در سال ۲۰۲۱

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از راشا تودی، از جمله فیلم‌هایی که سینماهای روسیه در سال ۲۰۲۱ با همه گرفتاری‌های مربوط به پاندمی کرونا راهی اکران کردند و با اقبال زیادی هم روبه رو شدند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

    «آخرین جنگجو: ریشه اهریمن» ساخته دمیتری دیاچنکو

    روس‌ها سال ۲۰۲۱ را با موفقیت فیلم روسی دمیتری دیاچنکو با عنوان «آخرین جنگجو: ریشه اهریمن» شروع کردند. این فیلم فانتزی خانوادگی جماعت زیادی را در تعطیلات سال نو به سینماها کشاند و در تعطیلات ۱۰ روزه با نمایش در ۲۶۲ سالن سینما نیمی از باکس آفیس را از آن خود کرد. فیلم بیش از ۱.۶ میلیارد روبل (۲۴.۱ میلیون دلار) فروش کرد و تعدادی از رکوردهای داخلی سینمای روسیه را شکست.

    این فیلم در پایان دومین آخر هفته اکرانش با پشت سر گذاشتن «روح» دیزنی و چند فیلم چینی در باکس آفیس بین‌المللی نیز با اقبال روبه‌رو و فیلم پنجم در سطح جهان شد. «آخرین جنگجو» رکورد باکس آفیس ژانویه را به نام خود کرد و عنوان سریع‌ترین فیلمی که به رقم فروش ۱.۵ میلیارد روبل در باکس آفیس داخلی رسید را در نهمین روز اکرانش ثبت کرد.

    فیلم «بابا» ساخته دمیتری یفیموویچ

    این کمدی درام روسی درباره سفر پرحادثه قهرمان داستان برای رفتن به سمت پدرش در اواخردهه ۱۹۹۰ در روسیه است که تلاش کرد تا پسرش را طبق همه سنت‌های شوروی بزرگ کند. این فیلم که از ماه می (اردیبهشت‌) ۲۰۲۱ راهی سینماها شد ۳۶ هفته در اکران ماند و ۷.۵ میلیون دلار فروش کرد.

    فیلم «چرنوبیل. پرتگاه» ساخته دانیلا کوزولوفسکی

    دانیلا کوزلوفسکی که تماشاگران جهان او را از بازی در سریال پرمخاطب «وایکینگ‌ها» می‌شناسند استعداد کارگردانی خود را از نمایش یکی از بدترین مصیبت‌های قرن بیستم، با ساخت این فیلم به نمایش گذاشته است. پس از موفقیت مینی سریال اچ‌بی‌او با عنوان «چرنوبیل» در سال ۲۰۱۹، نمایش این فیلم در روسیه با اقبال روبه رو شد. کوزلوفسکی که بازیگر فیلم هم هست و الکساندر رودنیانسکی تهیه‌کننده همه تلاششان را کرده‌اند تا این فیلم را از فیلم‌های قبلی آمریکا و روسی متمایز کنند و آن را از نظر ژانر و صحنه‌ها کاملاً متفاوت بسازند. «چرنوبیل: پرتگاه» که با بودجه بالا ساخته شد فیلمی اکشن و قهرمانانه است که حول محور سه قهرمان اصلی داستان می چرخت: یک آتش‌نشان، یک مهندس و یک غواص. این فیلم که قرار بود سال ۲۰۲۰ روی پرده برود اما کرونا نمایش آن را تا سال ۲۰۲۱ به تعویق انداخت، در مجموع ۶.۵ میلیون دلار فروش کرد.

    «V-۲ فرار از جهنم» ساخته تیمور بکمامبتوف و سرگی تروفیموف

    در حالی که ۳ سال پیشتر فیلمی که درباره فرار سربازان شوروی از کمپ نازی‌ها در جنگ جهانی دوم ساخته شد باکس آفیس روسیه را منفجر کرد، فیلم «V-۲» نیز از همان زاویه به جنگ جهانی دوم پرداخته و داستان خلبان اسیرشده‌ای در اردوگاه‌های نازی را روایت می‌کند که با ربودن یک بمب افکن هاینکل به سمت سرزمین مادری پرواز می‌کند. وی موفق شده تا اطلاعات باارزشی از تکنولوژی نازی‌ها در ساخت راکت V-۲ را نیز به دست آورد. سکانس‌های اکشن بلندپروازانه و استفاده از نوآوری‌های تکنولوژیکی فیلم را به فیلمی محبوب بدل کرد و تلاش موفقی برای ارایه ژانر اکشن نظامی برای مخاطبان جوان بود. این فیلم که با بودجه ۱۰ میلیون دلاری ساخته شد اولین بار در اواخر بهار در جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو به نمایش درآمد.

    «آنفلوانزای پتروف» ساخته کریل سربرنیکوف

    «آنفلوآنزی پتروف» قرار بود در بخش رقابتی جشنواره فیلم کن ۲۰۲۰ به نمایش درآید که به دلیل پاندمی در نهایت لغو شد. از همین رو تهیه‌کنندگان تصمیم گرفتند اکران فیلم را تا سال بعد به تعویق بیندازند و آن را در یک فستیوال مهم جهانی برای نخستین بار به نمایش درآورند. ضمن اینکه داستان این فیلم که یک کمدی تراژیک پوچ‌گرایانه است با روح حاکم بر این روزهای جهان نیز همخوانی دارد.

    فیلم درباره خانواده پتروف مکانیک اتومبیل شهرستانی است که دچار آنفلوآنزا می‌شود و در خلال آن شخصیت‌های هذیان‌گو که واقعیت و تخیلی گیج‌کننده را در هم می‌آمیزند، تصویر می‌شوند. فیلم که با اقتباس از رمان «پتروف‌ها در دنیای آنفلوآنزا» نوشته آلکسی سالنیکوف نوشته شده یادآور بسیاری از عناصر داستانی «اولیس» جیمز جویس است. سربرنیکوف پس از آندری زویاگینتسف دومین کارگردان روسی است که تلاش می‌کند تا این زیبایی‌شناسی مدرنیستی را با دنیای سینما پیوند بزند. فیلم در جشنواره کن ۲۰۲۱ موفق به کسب جایزه ولکان برای بهترین فیلمبرداری شد.

    در گیشه‌های فروش روسیه در سال ۲۰۲۱ «ونوم: بگذار کرانیج بیاید» با فروش ۳۲.۴ میلیون دلار، «اسپایدر من: راهی به خانه نیست» با فروش ۴۱.۵ میلیون دلار و «تل ماسه» با فروش ۲۰.۹ میلیون دلار پرفروش‌ترین فیلم‌های اکران شده بودند.

  • فیلم بعدی گای ریچی درباره جنگ افغانستان است

    فیلم بعدی گای ریچی درباره جنگ افغانستان است

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ددلاین، فیلم فعلاً بدون عنوانی که قرار است به کارگردانی گای ریچی با بازی جینک جیلنهال درباره افغانستان ساخته شود با سرمایه‌گذاری آمازون و متروگلدوین مایر، پس از سرمایه‌گذاری اولیه یک کمپانی روسی به تولید می رسد.

    فیلمبرداری این فیلم قرار است از ۲۴ ژانویه (چند روز دیگر) در آلیکانته اسپانیا شروع شود و اسامی دیگر بازیگران نیز ظرف یکی دو روز آینده اعلام می‌شود.

    در این فیلم که با بودجه ۵۵ میلیون دلاری ساخته می‌شود جیلنهال در نقش گروهبان جان کینلی ظاهر می‌شود. او آخرین روزهای مسئولیتش در افغانستان را می‌گذراند و با یک مترجم محلی به نام احمد برای بررسی منطقه همکاری می‌کند. در یکی از ماموریت‌ها گروهی مسلح که در کمین واحد آنها هستند همه اعضای گروه را می‌کشند و تنها کینلی و احمد از این حمله نجات می‌یابند. در حالی‌ که مهاجمان آنها را تعقیب می‌کنند، احمد زندگی خود را به خطر می‌اندازد و کینلی مجروح را کیلومترها حمل می‌کند تا او را به منطقه‌ای امن برساند و جانش را نجات دهد. کینلی وقتی به آمریکا برمی‌گردد می‌فهمد برخلاف قول داده شده، احمد و خانواده‌اش به آمریکا منتقل نشده‌اند. به این ترتیب او برای جبران کاری که احمد برای او کرده و برای دینی که به وی دارد به منطقه جنگی باز می‌گردد تا احمد و خانواده‌اش را پیش از اینکه شبه‌نظامیان آنها را دستگیر کنند به آمریکا ببرد.

    مدل همکاری مشترک برای پخش آنلاین و سینمایی و توزیع استودیویی و مستقل برای فیلم‌هایی که بدون بودجه هالیوودی تولید می‌شوند بسیار موثر بوده و تاکنون به چندین فیلم این امکان را داده تا در این قالب بتوانند به تولید برسند.

    این فیلم نیز مسیر متفاوتی را طی کرد تا سرانجام به این مسیر تولید برسد. ایوان آتکینسون که در تولید و نویسندگی از همکاران همیشگی ریچی است در این پروژه هم وی را همراهی می کند.

    با این حال نخستین حامی مالی این پروژه از روسیه آمد و کمپانی تکنولوژی «یاندکس» که مالک شبکه استریم داخلی «کینوپوسیک» است ابتدا حقوق این فیلم برای این منطقه را خرید. این سرمایه‌گذاری اولین تلاش از سوی یک سرویس استریم روسی برای ایفای یک نقش مالی اساسی در تهیه یک فیلم از کارگردان‌های برجسته بین‌المللی قلمداد شده است.

    توزیع‌کنندگان مستقل حقوق انتشار این فیلم را در آسیا و خاورمیانه نیز خریده‌اند.

    ریچی این فیلم را برمبنای فیلمنامه‌ای می‌سازد که خودش با آتکینسون و مارن دیویس نوشته‌اند.

    جیلنهال پس از بازی در فیلم‌های «گناهکار» آنتوان فوکوآ و «آمبولانس» مایکل بی در این فیلم بازی می‌کند. مدتی پیش از این فیلم به عنوان «مترجم» یاد شده بود اما دوباره گفته شده که هنوز عنوانی برای فیلم انتخاب نشده است.

    گای ریچی یکی از محبوب‌ترین کارگردان‌های بین‌المللی در روسیه است و حمایت از کارگردانی در این سطح یک گام استراتژیک کلیدی برای «کینوپوسیک» محسوب می‌شود.

    ریچی چندی پیش با همکاری مترو گلدوین مایر فیلم «خشم مرد» را با بازی جیسون استاتهام ساخت.

  • چگونه روس‌ها موجب خلق اسکار مستند شدند

    چگونه روس‌ها موجب خلق اسکار مستند شدند

    «اولین اسکار» فیلمی است که داستان ساخته شدن نخستین مستند برنده اسکار در سال ۱۹۴۳ را تصویر می‌کند.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، اولین تریلر بین‌المللی از فیلمی درام درباره جنگ جهانی دوم با عنوان «اولین اسکار» منتشر شده که داستان واقعی ساخته شدن مستند «مسکو حمله می‌کند» را نشان می‌دهد. این فیلم سال ۱۹۴۳ به عنوان نخستین فیلم برنده جایزه اسکار بهترین مستند سال معرفی شد.

    فیلم «اولین اسکار» که در حال حاضر در مراحل پس از تهیه است، قرار است بیست‌ و چهارم مارس اکران شود. شرکت سنترال پارتنرشیپ فیلم را در بازارهای خارجی به نمایش می‌گذارد.

    این فیلم داستان ۲ دانشجوی فیلمبردار را تعریف می‌کند که در حالیکه نازی‌ها دارند به مسکو نزدیک می‌شوند، قبول نمی‌کنند شهر را ترک کنند و به جای آن داوطلب می‌شوند تا از خط مقدم فیلمبرداری کنند و زشتی‌های جنگ و شجاعت‌های سربازان شوروی را به تصویر بکشند.

    فیلم همچنین یک داستان ثانوی هم دارد که در آمریکا به وقوع می‌پیوندد. بعد از پیش‌نمایش این مستند، یکی از اعضای کمیته گزینش جوایز آکادمی همکارانش را متقاعد کرد که یک بخش جدید برای به رسمیت شناختن بهترین مستند سال به جوایز اسکار اضافه کنند.

    آکادمی اسکار در آن سال در تجلیل از فیلم این ۲ جوان گفت «مسکو حمله می‌کند» جایزه را به خاطر «نمایش شفاف قهرمانی‌های ارتش روسیه و مردم روسیه در دفاع از مسکو و دستاوردش تحت این شرایط سخت و خطرناک» برنده شده است.

    «اولین اسکار» توسط سرگی موکوریتسکی کارگردانی شده که بیشتر از همه به خاطر فیلم جنگ جهانی دوم «نبرد سواستوپول» درباره لیودمیلا پاولیچنکو زن تک‌تیرانداز شناخته می‌شود.

  • «باز کردن مشت» از روسیه و «بگریز» از دانمارک راهی اسکار شدند

    «باز کردن مشت» از روسیه و «بگریز» از دانمارک راهی اسکار شدند

    روسیه یک درام و دانمارک یک مستند انیمیشنی را برای رقابت در بخش بین‌الملل مراسم اسکار ۲۰۲۲ معرفی کردند.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، روسیه و دانمارک فیلم‌هایی را به عنوان نماینده‌های خود در بخش اسکار بین‌المللی انتخاب کرده‌اند که توانسته‌اند در جشنواره‌ها عملکرد خوبی داشته باشند.

    روسیه فیلم درام «باز کردن مشت» را به‌عنوان نماینده خود انتخاب کرده که درباره تلاش‌های زنی جوان برای فرار از محدودیت‌های شدید خانواده‌اش است. این فیلم که توسط کیرا کووالنکو کارگردانی شده نخستین نمایش خود را در فستیوال کن داشت و توانست جایزه اول بخش نوعی نگاه آن را هم دریافت کند.

    در این فیلم میلانا آگوزاروا بازیگر تازه‌کار نقش زنی را بازی می‌کند که در یک شهر صنعتی در شمال روسیه بین تقاضاهای برادر بزرگ‌تر و پدر مسن اما پرقدرتش گیر کرده و در تلاش برای کسب آزادی است.

    از نظر تاریخی، فیلم‌های ساخت روسیه و پیش از آن شوروی رقبای سرسختی در اسکار بوده‌اند اما از سال ۱۹۹۴ تا به حال هیچ فیلم روسی برنده جایزه نشده است. آن سال نیکیتا میخالکوف با «سوزانده شده توسط خورشید» برنده جایزه اسکار شد.

    از سوی دیگر، کمیته اسکار دانمارک فیلم «بگریز» ساخته یوناس پوهر راسموسن را برای رقابت اسکار بین‌المللی امسال انتخاب کرد.

    این فیلم مستند انیمیشن داستان حقیقی مردی به نام امین را تعریف می‌کند که در شرف ازدواجی است که برای نخستین بار گذشته مخفی‌اش را آشکار می‌کند.

    «بگریز» برای نمایش در بخش مجازی فستیوال کن امسال انتخاب شده بود. این فیلم همچنین به صورت فیزیکی در ساندنس به نمایش درآمد و توانست برنده جایزه بزرگ هیات داوران بخش سینمای جهان شود.

    از آن موقع این فیلم توانسته برنده جایزه بهترین مستند نوردیک در گوتنبرگ و همچنین سه جایزه در جشنواره انسی فرانسه از جمله جایزه کریستال بهترین فیلم بلند شود. «بگریز» همچنین در تلوراید، تورنتو و نیویورک روی پرده رفته است.

  • «درخت گردو» بهترین فیلم جشنواره بایکال شد

    «درخت گردو» بهترین فیلم جشنواره بایکال شد

    جشنواره بایکال روسیه «درخت گردو» را به عنوان بهترین فیلم بلند داستانی خود برگزید.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از سایت جشنواره، جشنواره بین‌المللی فیلم بایکال ۲۰۲۱ «درخت گردو» ساخته محمدحسین مهدویان را به عنوان بهترین فیلم بلند داستانی خود برگزید. این فیلم که یکی از ۳ فیلم رقیب در بخش بهترین فیلم بلند داستانی بود موفق شد تا جایزه موسوم به لئونید گایدی را از آن خود کند.

    در این دوره «آخرین نفس‌ها» ساخته فراز فداییان نیز یکی از ۷ فیلم بخش آثار مستند را تشکیل داده بود که جایزه را به مستند «جزیره بورومسکی» ساخته اولگا استفانووا محصول ۲۰۲۰ واگذار کرد.

    در بخش انیمیشن نیز فیلم «کلمات روی تپه» محصول روسیه ساخته والنتین تلگین به عنوان بهترین انیمیشن انتخاب شد.

    امسال در فهرست نهایی بخش رقابتی در مجموع ۳۹ فیلم مستند، علمی، بلند داستانی، انیمیشن و فولدوم (فیلم‌هایی در محیط ویدیوو با زاویه دید نیمکره) حضور داشتند که از ۱۱ کشور مختلف انتخاب شده بودند. روسیه، سوئد، آلمان، کانادا، ایران، آرژانتین، استرالیا، لستو، آفریقای جنوبی و ایتالیا از جمله شرکت کنندگان در این دوره بودند.

    این فیلم‌ها از میان ۱۸۶ فیلم انتخاب شدند که ۷ مستند، ۵ فیلم علمی، ۳ فیلم بلند و ۱۲ فیلم انیمیشن را دربرگرفته بودند. در بخش غیر رقابتی نیز ۱۲ فیلم به نمایش درآمد.

    امسال بیستمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم بایکال با تمرکز بر موضوع «مردم و محیط زیست» از ۸ تا ۱۲ سپتامبر برگزار شد.

    «درخت گردو» با بازی پیمان معادی، مینا ساداتی، مینو شریفی و مهران مدیری تصویرگر داستانی واقعی از فاجعه بمباران شیمیایی سردشت است.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از سایت جشنواره، جشنواره بین‌المللی فیلم بایکال ۲۰۲۱ «درخت گردو» ساخته محمدحسین مهدویان را به عنوان بهترین فیلم بلند داستانی خود برگزید. این فیلم که یکی از ۳ فیلم رقیب در بخش بهترین فیلم بلند داستانی بود موفق شد تا جایزه موسوم به لئونید گایدی را از آن خود کند.

    در این دوره «آخرین نفس‌ها» ساخته فراز فداییان نیز یکی از ۷ فیلم بخش آثار مستند را تشکیل داده بود که جایزه را به مستند «جزیره بورومسکی» ساخته اولگا استفانووا محصول ۲۰۲۰ واگذار کرد.

    در بخش انیمیشن نیز فیلم «کلمات روی تپه» محصول روسیه ساخته والنتین تلگین به عنوان بهترین انیمیشن انتخاب شد.

    امسال در فهرست نهایی بخش رقابتی در مجموع ۳۹ فیلم مستند، علمی، بلند داستانی، انیمیشن و فولدوم (فیلم‌هایی در محیط ویدیوو با زاویه دید نیمکره) حضور داشتند که از ۱۱ کشور مختلف انتخاب شده بودند. روسیه، سوئد، آلمان، کانادا، ایران، آرژانتین، استرالیا، لستو، آفریقای جنوبی و ایتالیا از جمله شرکت کنندگان در این دوره بودند.

    این فیلم‌ها از میان ۱۸۶ فیلم انتخاب شدند که ۷ مستند، ۵ فیلم علمی، ۳ فیلم بلند و ۱۲ فیلم انیمیشن را دربرگرفته بودند. در بخش غیر رقابتی نیز ۱۲ فیلم به نمایش درآمد.

    امسال بیستمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم بایکال با تمرکز بر موضوع «مردم و محیط زیست» از ۸ تا ۱۲ سپتامبر برگزار شد.

    «درخت گردو» با بازی پیمان معادی، مینا ساداتی، مینو شریفی و مهران مدیری تصویرگر داستانی واقعی از فاجعه بمباران شیمیایی سردشت است.

  • روس‌ها در رقابت با تام کروز/ اولین فیلم در فضا را می‌سازیم

    روس‌ها در رقابت با تام کروز/ اولین فیلم در فضا را می‌سازیم

    روس‌ها اعلام کردند پیش از فیلم تام کروز، اولین فیلم ساخته شده در فضا را می‌سازند.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، بیش از ۶۰ سال پس از آنکه شوروی آمریکا را شکست داد و اولین ماهواره اسپوتینک را به فضا فرستاد، اکنون رقابت ساخت اولین فیلم ساخته شده در فضا بین این ۲ داغ شده و آنها اعلام کرده‌اند پیش از ساخته شدن فیلم تام کروز در فضا، اولین فیلم ساخته شده در فضا را خواهند ساخت.

    «چالش» داستان یک دکتر روسی را روایت می‌کند که به ایستگاه بین‌المللی فضایی فرستاده می‌شود تا زندگی یک فضانورد را نجات دهد. اگر همه چیز طبق برنامه پیش رود تیم تولید ماه آینده برای انجام این ماموریت ۱۲ روزه که اولین در نوع خود محسوب خواهد شد به فضا می‌رود.

    این فیلم حاصل همکاری بین آژانس فضایی روسیه «روسکاسموس»، شبکه عمومی چنل وان و استودیو «یلو، بلک اند وایت» خواهد بود.

    «چالش» به کارگردانی کلیم شیپنکو ساخته می‌شود که سازنده کمدی پرفروش «پسر یک ثروتمند» به عنوان پرفروش‌ترین فیلم روسی در تاریخ شناخته می‌شود.

    یولیا پرسیلد از بازیگران کارکشته صحنه نمایش و سینما نقش اصلی را برعهده دارد. وی از میان بیش از ۳ هزار نفر که سال پیش به صورت آنلاین برای حضور در این پروژه ثبت نام کردند انتخاب شد.

    تیم سازنده یک دوره سفر فضایی را در مرکز یوری گاگارین در اوایل امسال انجام داده و پنج‌شنبه کمیسیون پرشکی هم امنیت انجام این پروژه را تایید و موافقت خود را اعلام کرد.

    طبق برنامه‌ها قرار است شیپنکو و پرسیلد ۵ اکتبر با سفینه فضایی سایوز به سرپرستی آنتون شکاپلروف یک فضانورد کهنه کار به فضا بروند. یک گروه پشتیبان نیز آنها را همراهی می‌کنند تا هر نوع مشکل پزشکی را حل کنند.

    پنج‌شنبه در کنفرانس خبری که در این باره در مسکو برگزار شد پرسیلد گفت نباید ترسید و اگر از گرگ‌ها می‌ترسی نباید به جنگل بروی. وی گفت وقتی نداریم که بخواهیم برای ترس از دست بدهیم. وی تصاویری از تمرین‌هایشان در فضا را نیز نشان داد.

    شیپنکو هم به پرسش هایی درباره تغذیه گروه در فضا پاسخ داد و گفت تنوع بیشتری در مقایسه با رستوران‌های متصل به زمین وجود خواهد داشت ولی از استفاده از قاشق در جاذبه صفر صرف نظر شده است. وی گفت حدود ۳۵ تا ۴۰ دقیقه در فضا فیلمبرداری می‌کند و هم وظیفه کارگردان، هم مسئول دوربین و هم چهره‌پردازی را خودش انجام می‌دهد.

    سال پیش ناسا اعلام کرده بود با همکاری الون ماسک و «اسپیس ایکس» و تام کروز اولین فیلم در فضا ساخته خواهد شد و بخشی از آن در ایستگاه فضایی بین‌المللی فیلمبرداری می‌شود. بودجه این پروژه به کارگردانی داگ لیمن حدود ۲۰۰ میلیون دلار تعیین شده است. هنوز معلوم نیست تولید این پروژه فعلاً بی‌عنوان چه زمانی شروع می‌شود.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، بیش از ۶۰ سال پس از آنکه شوروی آمریکا را شکست داد و اولین ماهواره اسپوتینک را به فضا فرستاد، اکنون رقابت ساخت اولین فیلم ساخته شده در فضا بین این ۲ داغ شده و آنها اعلام کرده‌اند پیش از ساخته شدن فیلم تام کروز در فضا، اولین فیلم ساخته شده در فضا را خواهند ساخت.

    «چالش» داستان یک دکتر روسی را روایت می‌کند که به ایستگاه بین‌المللی فضایی فرستاده می‌شود تا زندگی یک فضانورد را نجات دهد. اگر همه چیز طبق برنامه پیش رود تیم تولید ماه آینده برای انجام این ماموریت ۱۲ روزه که اولین در نوع خود محسوب خواهد شد به فضا می‌رود.

    این فیلم حاصل همکاری بین آژانس فضایی روسیه «روسکاسموس»، شبکه عمومی چنل وان و استودیو «یلو، بلک اند وایت» خواهد بود.

    «چالش» به کارگردانی کلیم شیپنکو ساخته می‌شود که سازنده کمدی پرفروش «پسر یک ثروتمند» به عنوان پرفروش‌ترین فیلم روسی در تاریخ شناخته می‌شود.

    یولیا پرسیلد از بازیگران کارکشته صحنه نمایش و سینما نقش اصلی را برعهده دارد. وی از میان بیش از ۳ هزار نفر که سال پیش به صورت آنلاین برای حضور در این پروژه ثبت نام کردند انتخاب شد.

    تیم سازنده یک دوره سفر فضایی را در مرکز یوری گاگارین در اوایل امسال انجام داده و پنج‌شنبه کمیسیون پرشکی هم امنیت انجام این پروژه را تایید و موافقت خود را اعلام کرد.

    طبق برنامه‌ها قرار است شیپنکو و پرسیلد ۵ اکتبر با سفینه فضایی سایوز به سرپرستی آنتون شکاپلروف یک فضانورد کهنه کار به فضا بروند. یک گروه پشتیبان نیز آنها را همراهی می‌کنند تا هر نوع مشکل پزشکی را حل کنند.

    پنج‌شنبه در کنفرانس خبری که در این باره در مسکو برگزار شد پرسیلد گفت نباید ترسید و اگر از گرگ‌ها می‌ترسی نباید به جنگل بروی. وی گفت وقتی نداریم که بخواهیم برای ترس از دست بدهیم. وی تصاویری از تمرین‌هایشان در فضا را نیز نشان داد.

    شیپنکو هم به پرسش هایی درباره تغذیه گروه در فضا پاسخ داد و گفت تنوع بیشتری در مقایسه با رستوران‌های متصل به زمین وجود خواهد داشت ولی از استفاده از قاشق در جاذبه صفر صرف نظر شده است. وی گفت حدود ۳۵ تا ۴۰ دقیقه در فضا فیلمبرداری می‌کند و هم وظیفه کارگردان، هم مسئول دوربین و هم چهره‌پردازی را خودش انجام می‌دهد.

    سال پیش ناسا اعلام کرده بود با همکاری الون ماسک و «اسپیس ایکس» و تام کروز اولین فیلم در فضا ساخته خواهد شد و بخشی از آن در ایستگاه فضایی بین‌المللی فیلمبرداری می‌شود. بودجه این پروژه به کارگردانی داگ لیمن حدود ۲۰۰ میلیون دلار تعیین شده است. هنوز معلوم نیست تولید این پروژه فعلاً بی‌عنوان چه زمانی شروع می‌شود.

  • جوایزی که نویسندگان، اهالی هنر و روزنامه‌نگاران اعطا می‌کنند

    جوایزی که نویسندگان، اهالی هنر و روزنامه‌نگاران اعطا می‌کنند


    روسیه هرساله جوایز معتبری را در حوزه‌های تئاتر، سینما و موسیقی اعطا می‌کند. هیات امنا و داوران این جشنواره‌ها را نویسندگان، هنرمندان و روزنامه نگاران تشکیل می‌دهند.

    تئاتر آنلاین، گروه فرهنگ و اندیشه: بخش پژوهش‌های رایزنی فرهنگی ایران در روسیه در تازه‌ترین گزارش ارسالی خود به مهر از جوایز فرهنگی و هنری این کشور نوشته است. جوایزی که تاریخ مهمی دارد و نقشی اساسی در نظام فرهنگی روسیه بازی می‌کنند.

    موسیقی

    جایزه موسیقی ملی روسیه که به اختصار РНМП نامیده می‌شود، جایزه‌ سالانه‌ موسیقی در روسیه است که توسط «صندوق حمایت موسیقی ملی» و چهره‌های برجسته موسیقی روسیه تأسیس شده. این جایزه هر سال در پایان دسامبر به بالاترین دستاوردهای موسیقی اهدا می‌شود.

    بنیانگذاران صندوق و مولفان ایده این جایزه: میخائیل گوتسریف شاعر و سرمایه‌گذار، ایگور کروتوی آهنگساز و تهیه کننده و مدیر رسانه و یوری کوستین، نویسنده هستند. یوری کوستین، رئیس صندوق حمایت از موسیقی روسی و جایزه موسیقی ملی روسیه است.

    اعضای آکادمی موسیقی روسیه، نمایندگان برجسته صنعت موسیقی این کشور هستند: آنا نتربکو، دنیس ماتسوئف، آلا پوگاچوا، یوری باشمت، ایگور کروتوی، میخائیل گوتسریف یوری کوستین، ایگور ماتوینکو، ماکسیم فادئف، کنستانتین ملادزه، والری ملادزه، ویکتور دروبیش، یوسیف پریگوژین، یانا رودکوفسایا، نیکولای باسکوف، فیلیپ کرکوروف، کریستینا اورباکایت، آندری ماکارویچ و بسیاری دیگر هستند.

    معرفی نامزدهای دریافت جایزه اصلی موسیقی کشور روسیه توسط نمایندگان شرکت کنندگان یعنی شرکت‌های ضبط موسیقی، تولیدکنندگان و مراکز تولید انجام می‌شود. هر نماینده حق معرفی یک نامزد در هر شاخه موسیقی را دارد. رای گیری توسط اعضای هیئت داوران جایزه – نمایندگان برجسته صنعت موسیقی روسیه انجام می‌شود.

    پس از معرفی نامزدها، اعضای هیئت داوران در وبسایت جایزه به متقاضیان رای می‌دهند و در هر گروه فقط یک نفر را انتخاب می‌کنند. شمارش آرا به طور خودکار و با نظارت بر رویه رای گیری توسط بازرس جایزه انجام می‌شود. پس از پایان رای گیری، نتایج برای شمارش آرا به شرکت حسابرسی بین المللی ارائه می‌شود.

    پس از محاسبه، اطلاعات مربوط به برندگان و برگزیدگان نهایی توسط ممیزی طبقه بندی می‌شود پاکت‌های مهر و موم شده نیز توسط بازرس تا روز مراسم اهدای جایزه نگهداری می‌شود. طی این مراسم، رئیس آکادمی بنیاد موسیقی روسیه برای اعلام عمومی برندگان جایزه، مستقیماً روی صحنه پاکت نامه‌هایی را به شرکت کنندگان در مراسم تحویل می‌دهد. بنابراین نامزدها مستقیماً در صحنه شناخته می‌شوند و حتی برگزارکنندگان مسابقه نیز به این اطلاعات دسترسی ندارند.

    به برندگان یک دیپلم و یک تندیس طلایی منحصر به فرد «Prima» (اثر آلکسی سچنوف و آنتوان سیمانی) اعطا می‌شود، که این تندیس بر اساس زندگی دختری الهام گرفته از موسیقی، شخصیت پردازی شده است. آیین‌نامه اعطای جایزه РНМП از سال ۲۰۱۶ تصویب شده است.

    اعطای جایزه موسیقی ملی روسیه در چند مرحله انجام می‌شود:

    – معرفی نامزدها و تأیید درخواست‌ها.

    – رای‌گیری الکترونیکی اعضای هیئت داوری.

    – شمارش آرا توسط یک سیستم خودکار با نظارت بر رویه رای‌گیری توسط مسئول مربوطه جایزه.

    – انتخاب پنج نامزد نهایی و مشخص شدن برندگان توسط بازرس جایزه.

    – اعطای رسمی جایزه به برندگان.

    سینما

    پس از جنگ جهانی دوم، فقط چند فیلم شوروی در خارج از کشور موفق بودند. این امر به این دلیل است که ویژگی‌های خاص زندگی شوروی برای تماشاگران خارجی قابل درک و جالب نبود. از طرف دیگر، در اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی، دسترسی به سینمای خارجی به دلایل ایدئولوژیک بسیار محدود بود. در داخل اتحاد جماهیر شوروی، سینمای شوروی رواج داشت، صنعت فیلم سازی درآمد قابل توجهی برای این کشور به همراه داشت.

    در اواخر دهه ۱۹۵۰، اوضاع شروع به تغییر کرد. دوره ذوب شدن یخ‌ها به این واقعیت کمک کرد که سبک سینمای شوروی تغییر کند، میزان آسیب‌های موجود در فیلم‌ها کاهش یافت و به نیازها و نگرانی‌های مردم عادی نزدیک شد.

    با آغاز پرسترویکا، سینمای شوروی تغییر شکل داد (پنجمین کنگره اتحادیه سینماگران در ماه مه سال ۱۹۸۶ برگزار شد و در اواخر دوره تاریخ سینمای شوروی به یک رویداد مهم تبدیل شد.) فیلم‌هایی که تاکنون به سبب صراحت، اکران نمی‌شدند، به نمایش درآمد که این امر نشان دهنده تغییرات جامعه شوروی بود.

    تا سال ۱۹۸۷، سال تأسیس جایزه ملی نیکا، شاخص‌ترین و بی‌نظیرترین نوع در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی جایزه طلای جورج در جشنواره بین المللی فیلم مسکو بود. در سال ۲۰۰۲، جایزه فیلم عقاب طلایی به عنوان نمادی از احیای سینمای ملی و جست‌وجوی اصالت فیلمبرداری روسیه به دو نشان مهم فیلم روسیه اضافه شد.

    جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو

    جشنواره فیلم مسکو برای اولین بار در سال ۱۹۳۵ به ابتکار ژوزف استالین «رهبر همه مردم» برگزار شد. بعد از جشنواره فیلم ونیز، دومین جشنواره مشهور جهان محسوب می‌شد و برای پخش شیوه زندگی شوروی در سراسر جهان تاسیس شده بود. اولین جشنواره فیلم «جشنواره فیلم شوروی در مسکو» نام داشت. این فیلم‌ها از نوزده کشور جهان ارسال شده بودند. افتتاحیه در ۲۱ فوریه در سینما «اودارنیک» انجام شد. ریاست هیئت داوران را سرگئی آیزنشتاین بر عهده داشت. با این وجود، ایده جشنواره با خیال راحت از بین رفت، چرا که جنگ آغاز و سینما در پس زمینه محو شد.

    جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو تنها بعد از گذشت ۲۴ سال، در سال ۱۹۵۹ احیا شد. اولین جشنواره بین المللی فیلم مسکو (ММКФ) با شعار: «برای اومانیسم سینمایی، برای صلح و دوستی بین مردم» برگزار شد. از آن زمان تا سال ۱۹۹۷، جشنواره هر ۲ سال یکبار برگزار می‌شد. در سال ۱۹۹۸، جشنواره به دلیل مشکلات مالی لغو شد. از سال ۱۹۹۹ تا به امروز رئیس جشنواره بین المللی فیلم مسکو نیکیتا میخالکوف است و از همان سال این جشنواره هر ساله برگزار می‌شود.

    در سال ۱۹۷۲، جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو رده A را دریافت کرد، بنابراین در رده جشنواره‌های کن، برلین، سن سباستین، ونیز قرار گرفت. طبق قوانین، فیلم‌هایی که هنوز در سایر نمایش‌های بین المللی فیلم به نمایش درنیامده‌اند، می‌توانند در کلاس A جشنواره شرکت کنند.

    جشنواره فیلم کیناتاوار

    کیناتاوار جشنواره فیلم روسی است که از سال ۱۹۹۱ در سوچی برگزار می‌شود. این دومین جشنواره مهم فیلم در روسیه پس از جشنواره بین المللی فیلم مسکو است.

    «کیناتاوار» در تابستان، در نیمه اول ماه ژوئن برگزار می‌شود و هشت روز طول می‌کشد. در این مسابقه فیلم‌هایی که در روسیه فیلمبرداری شده‌اند و همچنین فیلم‌هایی که جوایز فیلم‌های بین المللی را دریافت کرده‌اند شرکت می‌کنند.

    جشواره کیناتاوار با طیف گسترده‌ای از نامزدها مشخص می‌شود، از جمله دسته‌بندی‌های این جشنواره می‌توان به این موارد اشاره کرد: «فیلم‌ها برای همه»، «سینما برای نخبگان»، «فیلم‌های روسی»، «رقابت بزرگ» و بهترین بازیگران زن و مرد، بازیگران خارجی، جوایز ویژه فیلمنامه نویسان. به برندگان جایزه ویژه ریاست جمهوری به دلیل سهم‌شان در توسعه فیلمبرداری در روسیه اعطا می‌شود.

    جایزه ملی فیلم نیکا

    جایزه نیکا در سال ۱۹۸۷ توسط دبیرخانه اتحادیه سینماگران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تاسیس شد. بنیانگذار و مدیر هنری جایزه جولیس گاسمن است.

    این جایزه حرفه‌ای ابتدا بر اساس رأی دموکراتیک اعطا شد که در آن همه اعضای اتحادیه اتحادیه فیلمسازان مجاز به شرکت در آن بودند. از اوایل دهه ۱۹۹۰، برندگان با رأی مخفی اعضای آکادمی هنرهای سینمایی مشخص می‌شوند که شامل نمایندگان کلیه تخصص‌های فیلمبرداری است که از شعب منطقه‌ای اتحادیه سینماگران روسیه به نمایندگی اعطا می‌شوند. امروز آکادمی هنرهای سینمایی تمام روسیه ۶۲۱ نفر دارد. اولین رئیس آکادمی هنرهای سینمایی روسیه «نیکا» ویکتور مرژکو، فیلمنامه نویس و نمایشنامه نویس بود.

    مطابق با مقررات فعلی نیکا، نویسنده حق دارد به طور رسمی از شرکت در مسابقه خودداری کند.

    جایزه عقاب طلایی

    جایزه عقاب طلایی در ۴ مارس ۲۰۰۲ در جلسه بنیانگذار آکادمی ملی علوم و هنرهای سینمایی تاسیس شد.

    در ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۲، تصمیم بر این شد که مراسم اعطای جایزه اصلی فیلم عقاب طلایی، برنامه ریزی شده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۲، به دلیل حوادث غم انگیز در اوستیای شمالی، هنگامی که سرگئی بودروف و گروه فیلمبرداری‌اش در اثر سقوط یخچال طبیعی جان باختند، لغو شود. به همین دلیل، اولین مراسم اهدای جایزه فقط در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۳ برگزار شد.

    مجسمه جایزه «عقاب طلایی» از برنز طلاکاری شده ساخته شده و روی پایه‌های یاس قرار گرفته است. سازنده و طراح آن مجسمه ساز ویکتور میتروشین است.

    تصاویر و آثاری که در رده‌های خود چندین مقام برتر را کسب کرده‌اند (پنج فیلم برتر و سه اثر برتر) با توجه به نتایج رای گیری به عنوان نامزدهای این جایزه اعلام می‌شوند. برای رای گیری مکرر که برندگان را در هر نامزدی مشخص می‌کند، فهرست نامزدها فقط برای اعضای آکادمی ارسال می‌شود.

    تئاتر

    جایزه و جشنواره ملی تئاتر «ماسک طلایی» توسط اتحادیه کارگران تئاتر فدراسیون روسیه در سال ۱۹۹۴ تاسیس شد. اولین مراسم اهدای جایزه در ۱۳ مارس ۱۹۹۵ به دنبال نتایج آخرین دوره تئاتر مسکو برگزار شد. از سال بعد، جایزه ماسک طلایی جایزه ملی را کسب کرد؛ تنها جایزه روسیه که انواع و اقسام هنرهای نمایشی را با هم ادغام می‌کند: اپرا، باله، رقص مدرن، اپرت و موسیقی، تئاتر درام و تئاتر عروسکی.

    ماسک طلایی جایزهای حرفه‌ای است که به عنوان احترام و شناخت از دستاوردهای برجسته هنرمندان توسط همکاران به همکارانشان اعطا می‌شود. این جایزه هیچ ارزش پولی ندارد و نشانی یادبود اعطا می‌شود که براساس طرح طراح معروف صحنه شینسیتسا ساخته شده است.

    برای طراحی پوستر مسابقه جشنواره، شورای تخصصی متشکل از منتقدان برجسته تئاتر از جهات مختلف تشکیل می‌شود. با توجه به نتایج این جشنواره که هر ساله در مسکو برگزار می‌شود، هیئت داوران حرفه‌ای، که شامل بازیگران، کارگردانان، هنرمندان و دیگر کارگران تئاتر است، جوایز بهترین آثار فصل گذشته تئاتر را اهدا می‌کنند.

    جایزه ماسک طلایی در نامزدهای سنتی رقابتی اعطا می‌شود: بهترین اجرای فصل، کارگردان، رهبر ارکستر، هنرمند، طراح رقص، نقش زن و مرد و غیره.

    از سال ۱۹۹۶، جایزه ویژه «منتقدان و روزنامه نگاران» معتبر در جشنواره اهدا می‌شود. بنابراین، نظر هیئت داوری حرفه‌ای نیز با قضاوت بینندگان حرفه‌ای بررسی می‌شود.

    جشنواره ماسک طلایی قلمروی برای ارتباط متخصصان از سراسر جهان است. با حمایت شورای بریتانیا، موسسه گوته، مرکز فرهنگی فرانسه و هیئت کمیسیون اروپا در روسیه، یک برنامه جدی بین المللی ایجاد و با موفقیت اجرا شد، از جمله کلاس‌های استاد، سخنرانی‌ها و سمینارها به رهبری معلمان برجسته تئاتر در روسیه و اروپا در سال ۲۰۰۰، برای اولین بار، در چارچوب برنامه بین المللی «ماسک طلایی» نمایش غیر رقابتی بهترین نمایش‌های روسی در سال‌های مختلف «پرونده روسیه» برگزار شد. مهمانان این برنامه کارگردانان، تهیه کنندگان و کارآفرینان جشنواره‌های مشهور تئاتر بین المللی مانند BITEF ، آوینیون، ادینبورگ، هلند و دیگران بودند.

    کریستالنایا توراندوت

    این جایزه در سال ۱۹۹۱ توسط انجمن چهره‌های فرهنگی «موسیقی آزادی» به ریاست باریس بلنکی تاسیس شد. این انجمن که شامل چهره‌های برجسته فرهنگ روسیه – نویسندگان، موسیقیدانان، کارگران تئاتر، روزنامه نگاران و غیره است، شناسایی بزرگترین پدیده‌های زندگی تئاتر مسکو را وظیفه اصلی خود می‌داند. این جایزه خصوصی و مستقل است که هر ساله براساس نتایج فصل گذشته تئاتر مسکو اهدا می‌شود. این جایزه ارزش پولی ندارد و با نشان مجسمه‌ای کریستالی اعطا می‌شود.

    برای شناسایی «بهترین‌ها از بهترین‌ها» شورایی از خبرگان تشکیل می‌شود که نامزدها را در حوزه‌های مختلف: بهترین کارگردان، طراح صحنه، نقش‌های زن و مرد و همچنین در یک نامزدی ویژه «برای خدمات طولانی و شجاعانه به تئاتر» معرفی می‌کند. هیئت ژوری که سالانه از چهره‌های مشهور فرهنگی تشکیل می‌شود، تصمیم نهایی را در مورد تأیید برندگان می‌گیرد. مراسم اهدای جوایز در کاخ شرمتف در کوسکوو برگزار می‌شود.

    جایزه استانیسلاوسکی

    بنیاد استانیسلاوسکی به پاس خدمات کارگزاران خلاق تئاتر و همچنین نمایندگان نهادهای اداری و ساختارهای تجاری که سهم بسزایی در پیشرفت هنر تئاتر داشته‌اند، تأسیس شده است. این جایزه به بازیگران، کارگردانان، طراحان صحنه، آهنگسازان، نمایشنامه نویسان، مربیان تئاتر و منتقدان، برگزارکنندگان تئاتر و حامیان هنر اهدا می‌شود. یکی از اهداف این جایزه حمایت از نام‌های جدید در همه زمینه‌های هنرهای نمایشی است.

    جایزه استانیسلاوسکی هر ساله با تصمیم هیئت داوران متشکل از چهره‌های برجسته تئاتر و عمومی روسیه اعطا می‌شود. ترکیب هیئت داوران با تصمیم موسسان تصویب می‌شود.

    جوایز در رشته‌های: بهترین نقش آفرینی مرد در این فصل، بهترین نقش آفرینی زن، کارگردان، طراحی صحنه برای یک نمایش، موسیقی برای یک نمایش، بهترین معلم تئاتر، نقد، نمایشنامه نویسی و ایجاد یک تئاتر جدید اعطا میشود. همچنین سه جایزه ویژه به دلیل سهم ویژه در توسعه هنر تئاتر در روسیه و کشورهای مستقل مشترک المنافع و تئاتر جهان اهدا می‌شود.

    از سال ۱۹۹۷، بنیاد استانیسلاوسکی جایزه ماهانه برتر مسکو را تاسیس کرد که برای بهترین بازیگری یا کارگردانی در نمایش های اول ماه اهدا می شود.

    برای اهدای جایزه به نمایندگان دنیای تجارت – حامیان و حمایت کنندگان تئاتر – جایزه افتخاری ویژه استانیسلاوسکی تاسیس شده است. این جایزه شامل پاداش‌های مالی نمی‌شود.

  • برپایی نشست تخصصی جشنواره نمایش عروسکی با حضور ۴ استاد

    برپایی نشست تخصصی جشنواره نمایش عروسکی با حضور ۴ استاد


    نشست تخصصی هجدهمین جشنواره تئاتر عروسکی تهران- مبارک با چهار عنوان مختلف برگزار می‌شود.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ستاد خبری جشنواره، نشست تخصصی هجدهمین جشنواره تئاتر عروسکی تهران- مبارک با چهار عنوان متفاوت و حضور ۴ استاد برگزار می‌شود.

    این نشست در ادامه کارگاه‌های آموزشی این دوره از جشنواره و به صورت غیرحضوری برگزار می‌شود و از طریق تلویزیون تئاتر ایران در دسترس مخاطبان قرار خواهد گرفت.

    عناوین این نشست تخصصی به شرح زیر هستند:

    «بازی دهی نمایش عروسکی در فضای مجازی» با حضور Amela Vucenovic استاد دانشگاه در روسیه ارایه می‌شود.

    «فرم و معنا در نمایش عروسکی»، موضوع دیگری است که توسط فارس باقری نویسنده، پژوهشگر و مدرس دانشگاه تشریح می‌شود.

    بهزاد آقاجمالی پژوهشگر و مدرس دانشگاه نیز موضوع «از اسطوره تا نمایش عروسکی» را برای مخاطبان ارایه می‌کند.

    و آخرین عنوان نشست «آنتروپولوژی و تئاتر عروسکی» (عروسک‌های آیینی) است که با حضور اردشیر صالح‌پور رییس یونیمای ایران، پژوهشگر، نویسنده و مدرس دانشگاه تشریح می‌شود.

    کارشناس و مدیر جلسه علی پاکدست، هنرمند فعال در حوزه نمایش عروسکی است.

    هر نشست به طور کامل ضبط می‌شود و از طریق بارگذاری در سایت tv.theater.ir در دسترس علاقه‌مندان گذاشته خواهد شد.

    مدیریت کارگاه‌های آموزشی و نشست‌های تخصصی این دوره از جشنواره بر عهده فهیمه میرزاحسینی است.

    هجدهمین جشنواره نمایش عروسکی تهران – مبارک، با یاد زنده یاد گلزار محمدی، دبیر فقید این جشنواره، با دبیری اجرایی مهدی حاجیان و با بهره‌گیری از ظرفیت‌های فضای مجازی، دهم تا هفدهم اسفند سال جاری برگزار می‌شود.

  • تئاتر در کشورهای خارجی متکی به حمایت های بخش خصوصی است

    تئاتر در کشورهای خارجی متکی به حمایت های بخش خصوصی است


    سنندج – نشست تئاتر ملل در مریوان در حالی برگزار شد که گروه های خارجی اکثرا از حمایت های بخش خصوصی از این گونه هنری در خارج از کشور خبر دادند.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نشست تئاتر ملل ظهر امروز با حضور شماری از کارگردانان شرکت‌کننده از کشورهای مختلف در حاشیه برگزاری چهاردهمین جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان برگزار شد.

    در جریان برگزاری این نشست هر کدام از کارگردانان شرکت کننده به بیان گزارشی از وضعیت تئاتر خیابانی و نوع حمایت های صورت گرفته از این حوزه هنری در کشور خود پرداختند،.

    تیتیا بومیستر از کشور هلند که یکی از اساتید حوزه تئاتر در این کشور می باشد در خصوص وضعیت تئاتر خیابانی و فستیوال‌های بین المللی کشور هلند، اظهار داشت:

    اکنون پنج جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی و انواع تئاتر خیابانی و تئاتر خارج از صحنه در این کشور فعالیت دارند.

    این استاد تئاتر اعلام کرد: دو نوع تئاتر در هلند موجود است، یک نوع برای حضور در آن باید بلیط تهیه کرد و نوع دیگر شکل مرسوم تئاتر خیابانی همانند مریوان است که به‌صورت اجرای عمومی برگزار می‌شود.

    وی با بیان اینکه هدف تئاتر نشاندن لبخند بر چهره ی تماشاچی است، افزود: بنابراین برای رسیدن به این هدف فرم تئاتر خیابانی در هلند از آنتراکت‌های کوتاه و جلوه‌های بصری بهره گرفته می‌شود.

    برگزاری فستیوال تئاتر خیابانی در روسیه

    آناستا، کارگردان اثر درها از کشور روسیه در این کنفرانس بیان کرد: برای اولین حضور در ایران و این جشنواره بسیار خوشحالیم و سطح برگزاری جشنواره تئاتر خیابانی مریوان بسیار مطلوب است .

    همچنین یوژنی شکاووف کارگردان تئاتر که نمایندگی از کشور روسیه در این دوره از جشنواره شرکت کرده است، عنوان کرد: فستیوال بین المللی تئاتر در این کشور وجود دارد و کشور های مختلفی د ر آن حضور دارند.

    وی ادامه داد: تا کنون از ایران نماینده ای حضور نداشته است اما ما در تلاشیم از هنرمندان حاضر در جشنواره تئاتر خیابانی مریوان جهت شرکت در این جشنواره‌ها برای دوره های آتی دعوت به‌عمل آید.

    تئاتر خیابانی ارمنستان متکی به خود است

    هایک اسرائلیان، کارگردان تئاتر خیابانی در کشور ارمنستان که در این دوره از حضور خود در ایران راضی است ، گفت: تئاتر خیابانی یکی از جدیدترین انواع تئاتر در کشور ارمنستان است و در دانشگاه‌های این کشور هم سرفصل درسی تحت عنوان تئاتر خیابانی وجود ندارد.

    وی از تبدیل تئاتر صحنه به تئاتر خیابانی در ارمنستان خبر داد و گفت: هنرمندان بر اساس نیاز تئاتر خیابانی ملزومات و تجهیزات تئاتر صحنه‌ای را تغییر داده و در قالب تئاتر خیابانی اجرا می‌کنند.

    وی با اشاره به این که بخش خصوصی از طریق فروش بلیت کسب در آمد می‌کنند، افزود: تئاتر در این کشور بودجه دولتی ندارد و متکی به خود است.

    الکساندر لیاخوف کارگردان رژه نمایش نیز در این نشست با بیان اینکه چهار نوع تئاتر در اوکراین وجود دارد، گفت: تئاترهای خیابانی در اکراین سابقه ۲۵ ساله دارد و علاقمندی در این زمینه بالا است.

    وی با اذعان به اینکه تئاتر خیابانی اکراین با پانتومیم بیشتر معنا یافته است، تصریح کرد: فعالیت‌هایی در خصوص راه‌اندازی دانشگاه خاص تئاتر خیابانی در این کشور صورت گرفته تا بتوان به صورت تخصصی این هنر زیبا را تدریس کرد.

    این کارگردان اکراینی با ذکر اینکه تمام هزینه‌های تئاتر اکراین ازطریق بخش خصوصی تأمین می‌شود، گفت: دولت هیچ کمکی به تئاترهای خیابانی نمی‌کند و بخش خصوصی در این بخش به تنهایی فعالیت می کند.

    وی با بیان اینکه جو خوبی بر تئاتر خیابانی مریوان حاکم است، خاطرنشان کرد: این شرایط به‌دلیل استقبال بی‌نظیر تماشاچیان محقق شده است.

    جوردی بردفرامون نماینده هنرمندان کشور ایتالیا نیز با اشاره به اینکه تئاتر خیابانی تبادلی بین هنرمند و مخاطب است، اظهار کرد: این جو تنها در عرصه تئاتر خیابانی به‌دلیل ارتباط مستقیم با مخاطب می‌تواند به منصه ظهور برسد.

    وی با بیان اینکه یک رشته تخصصی در دانشگاه‌های این کشور وجود ندارد، گفت: سمینارهای آموزشی و کارگاه‌های تخصصی جهت آموزش تئاتر خیابانی در ایتالیا فعال است.

    این کارگردان ایتالیایی با اعلام اینکه نقاط خاصی در ایتالیا وجود دارد که به‌صورت متمرکز تئاتر خیابانی کار می‌کنند، تصریح کرد: حمایت‌های مالی دولتی برای تئاتر خیابانی در کشور ایتالیا محدود است و هنرمندان به درآمد خود متکی هستند.

    وی با ذکر اینکه اجرای تئاتر خیابانی در ایتالیا مرتبط با ایام خاص، برنامه‌ها، مراسمات و جشن‌ها برگزار می‌شود، خاطرنشان کرد: درآمدزایی هنرمندان تئاتر خیابانی از طریق شرکت در فستیوال‌ها کسب می‌شود.

    وی تصریح کرد: استقبال از تئاتر خیابانی در استان کردستان به دلیل حضور تماشاچیان هنرمند و هنرشناس مردمان کُرد بی‌نظیر بوده و جشنواره تئاتر خیابانی مریوان یکی از بهترین جشنواره‌های تخصصی حوزه تئاتر خیابانی است.

    کارگردان برزیلی هم در ادامه این نشست عنوان کرد: تبادل و ارتباط بین هنرمند و مخاطب اصلی‌ترین رسالت تئاتر خیابانی است.

    وی در پایان یادآور شد: در برزیل رشته تخصصی تئاتر سنتی وجود دارد ولی تئاتر خیابانی و عروسکی ندارد.

  • برپایی کارگاه آموزشی نمایش عروسکی در روسیه/ یک اثر تولید می‌شود

    برپایی کارگاه آموزشی نمایش عروسکی در روسیه/ یک اثر تولید می‌شود


    اردشیر صالح پور رئیس اتحادیه بین المللی نمایشگران عروسکی یونیمای ایران از برگزاری دوره آموزشی نمایش عروسکی در جشنواره «ریازانسکی اسموترینی» روسیه خبر داد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، اردشیر صالح‌پور رئیس اتحادیه بین المللی نمایشگران عروسکی «یونیمای ایران» گفت: برای دستیابی به تبادلی خلاقانه و حرفه ای میان نمایشگران عروسکی سراسر دنیا و برداشتن مرزهای جغرافیایی، سیاسی و زبانی و به منظور تبادل تجربه و اطلاعات بیشتر، مرکز یونیمای جهانی همزمان با برگزاری جشنواره نمایش عروسکی «ریازانسکی اسمو ترینی» اقدام به برگزاری دوره ای آموزشی خواهد کرد که در آن جوان ترین نمایشگران عروسکی سراسر جهان حضوری همدل و همراه خواهند داشت و پس از آموزش های لازم اثری نمایشی را آماده و در همان جشنواره اجرا خواهند کرد.

    وی افزود: عنوان این نمایش «همه زیر نور یک ماه زندگی می کنیم» خواهد بود که تجلی و نماد همبستگی هنرمندان عروسکی جهانی است. این دوره آموزشی، هنری تحت نظر ۲ تن از اساتید عروسکی روسیه کونتسا تتیف و ویکتورآنتونف بوده و اختصاص به نمایشگران جوان زیر ۳۵ سال دارد. زمان برگزاری این دوره آموزشی نیز از ۱۴ تا ۱۸ سپتامیر برابر با ۲۳ تا ۲۷ شهریور ماه سال ۱۳۹۸ خواهد بود.

    وی با تشریح فراخوان این برنامه عنوان کرد: این دوره آموزشی زمینه مناسبی جهت جوانگرایی در نمایش عروسکی و یونیمای جهانی است و برآن است تا زمینه حضور نمایشگران جوان عروسکی را برای آموزش و فراگیری هر چه بیشتر، فراهم کند. خوشبختانه جشنواره «ریازان» روسیه با همکاری یونیمای جهانی جهت تسهیل شرکت نمایشگران عروسکی امکانات مناسبی را فراهم کرده است.

    صالح‌پور افزود: حضور و تلاش نمایشگران عروسکی و خانواده تئاتر عروسکی ایران در طی سالیان اخیر در صحنه های داخلی و جهانی فعالیت های درخشانی را از خود به نمایش گذاشته و علاوه بر در اختیار داشتن چهار کرسی در مرکز یونیمای جهانی یکی از کشورهایی است که بیشترین اعضا را داشته و در زمینه برگزاری جشنواره های بین المللی و سمینارهای پژوهشی همکاری و تعاملاتی را نیز داشته است. یونیمای ایران ضمن ترجمه طرح مذکور آمادگی خود را جهت مشارکت هر چه بیشتر نمایشگران ایرانی در این جشنواره اعلام داشته و بر حسب وظیفه و مسئولیت حمایتی خود آماده هر گونه همکاری خواهد بود.

    دوره آموزشی مذکور از ۶ تا ۹ سپتامبر برابر با ۱۵ تا ۲۸ شهریور در کنار جشنواره برگزار خواهد شد. بدیهی است زبان مورد استفاده در این دوره انگلیسی خواهد بود.

    علاقه مندان و واجدین شرایط می بایست در ویدئویی کوتاه به این پرسش که از این رزیدنسی چه اهداف و انتظاری دارند، پاسخ داده و دلیل شرکت خود را به سایت gouth@unuma.org تا ۳۰ آوریل برابر با ۱۰ اردیبهشت ماه ارسال کنند.

    متقاضیان همچنین می‌بایست فرم تقاضای شرکت در این دوره آموزشی را از سایت https:google/forms/pu۴eGhbaiskfwi اخذ کرده و به سایت بالا ارسال کنند.