برچسب: رمضان 1402 در آیینه اقوام

  • مردم ایران در عید فطر چه می‌کنند؟/از «خونه مجلسی»تا سحری خداحافظی

    مردم ایران در عید فطر چه می‌کنند؟/از «خونه مجلسی»تا سحری خداحافظی

    به گزارش تئاتر آنلاین، «آیینه اقوام» عنوان مجموعه نمایش رادیویی به روایت و کارگردانی زنده‌یاد مهرداد عشقیان است که سفری به دنیای آیین‌های رمضان در ایران زمین است. این مجموعه ۳۰ قسمتی از تولیدات اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو است که به پیشنهاد و همراهی ایوب آقاخانی در تئاتر آنلاین منتشر می‌شود.

    کرامت رودساز، محمد یگانه، محمد آقامحمدی، حسن تسعیری، هرمز سیرتی، بهادر ابراهیمی، احمد لشینی، ماندانا محسنی، راضیه مومیوند، ماندانا اصلانی، معصومه عزیزمحمدی به عنوان بازیگر این مجموعه حضور دارند و دیگر عوامل مجموعه رادیویی «آیینه اقوام» نیز عبارتند از نویسنده: سهیلا خدادادی، محقق: ناصر ملاییان، افکتور: محمدرضا قبادی‌فر، صدابرداران: پیروز صدرایی و محسن جوادی، تهیه‌کننده و سردبیر: ناهید گودرزی.

    سی‌امین قسمت «آیینه اقوام» با مدت زمان ۳۰ دقیقه به معرفی آیین‌های مردم شهرهای مختلف ایران در روز عید سعید فطر می‌پردازد.

    سی‌امین و آخرین روز سفر «آیینه اقوام» را اینگونه آغاز می‌کنیم:

    «خدا رو شکر، خدا رو هزاران هزار مرتبه شکر که پایان سفر سی روزم در دل فرهنگ و رسم و رسوم مردم در ماه رمضان با عطر و بوی عید سعید فطر درآمیخته شد. عید فطر آمد و ماه رمضان گشت تمام / بر شما همسفران سفر روزه سلام / روزه‌هاتان همه در پیش خداوند قبول / روزگار خوش‌تان مظهر توفیق مدام.»

    در سی‌امین روز سفر به «عیدگاه» سفر می‌کنیم که «پیربابا» از کازرون، «مارجان» از گیلان، «محمد» از بجنورد، «خانم و آقای امیری» از شیراز، «پیرمحمد» از بیرجند، «امیر» از بوشهر، «صالح» از امیدیه، «آقای صرافی» از بوشهر، «حاج یونس» از اصفهان، «خانم دکتر ایمانی» از یزد، «حاج آقا رحیم» از قم، «حاج آقا رضوانی» از سوادکوه، «کاک صدیق» از کردستان، «آداش» از بندر ترکمن، «علی» از ارومیه، «الله‌داد» از سیستان و بلوچستان، «مش قربون» از شهرکرد و «اسماعیل» از تهران نیز در آنجا حضور دارند.

    به گفته «پیربابا» در کازرون عروس‌ها و دامادها در عید فطر به خانه بخت می‌روند.

    «خانم دکتر ایمانی» می‌گوید که پختن آش حضرت ابوالفضل العباس و پخش کردن آن بین مردم در صبح روز عید فطر از رسوم مردم یزد است.

    «کاک صدیق» نیز می‌گوید مردم در سنندج در صبح روز عید فطر تا می‌توانند نذری پخش می‌کنند.

    «عمه طلعت» درباره مراسم مردم عید فطر در تبریز می‌گوید که بزرگترها بعد از رویت حلال ماه شوال بلافاصله به صورت یک بچه و پس از آن به آیینه نگاه می‌کنند و صلوات می‌فرستند.

    «مش قربون» می‌گوید که زنان شهرکرد در صبح روز عید فطر نان‌های کاکولی را بین نمازگزاران تقسیم می‌کنند.

    به گفته راوی در کرمان و در روز عید فطر بعد از نماز، به دیدار خانواده‌هایی که عزیزی تازه از دست رفته دارند می‌روند و زیارت اهل قبور هم از دیگر مراسم کرمانی‌ها در این روز است.

    «امیر» می‌گوید در بوشهر در عید فطر دور تا دور اتاق را پشتی می‌گذارند و همه جا را آب و گلاب می‌پاشند. بوشهری‌ها اتاق پذیرایی آقایان را «خونه مجلسی» و اتاق پذیرایی خانم‌ها را «خونه نشیمن» می‌نامند و در روز عید فطر این اتاق‌ها را با سفره‌های خوراکی‌های متنوع سنتی مزین می‌کنند.

    در ادامه راوی درباره رسم مردم شیرین‌سوی همدان در عید فطر برای ما توضیح می‌دهد. در شیرین‌سو اولین کسی که هلال ماه شوال را رویت کند به باقی آن را نشان می‌دهد و همه صلوات می‌فرستند. در شیرین‌سو شب عید فطر کسی به مهمانی نمی‌رود زیرا معتقدند زکات فطر یا سرروزه بر عهده صاحبخانه است. روز عید فطر بعد از صرف صبحانه بانوی خانواده ظرفی پر از گندم را در سفره می‌گذارد و همه روی آن دست می‌گذارند که به این گندم در زبان محلی «آلباسما» می‌گویند که سهم فقرا است.

    در شیرین‌سو روز عید فطر برای کسی که قبل از ماه رمضان و عید فطر از دنیا رفته در مسجد محله مراسمی با عنوان «قره بایرام» می‌گیرند.

    در ماسال گیلان، شب عید فطر خانواده‌ها از خانه بیرون نمی‌روند تا رسم کنار گذاشتن فطریه را اجرا کنند. بانوی ماسالی برای هر یک از اعضای خانواده یک پیاله برنج داخل سینی می‌ریزد و همه اعضای خانواده به آن برنج دست می‌زنند و دعا می‌خوانند و از خدا می‌خواهند که به زندگی‌شان رزق و روزی بدهد و این برنج در نهایت سهم فقرا است.

    به گفته «مش قربون» در شهرکرد ۲ یا ۳ روز بعد از عید فطر هم روزه می‌گیرند تا علاقه خود به ماه رمضان را نشان دهند.

    «مارجان» نیز می‌گوید که در تالش رسم بر این است که در روز عید فطر چندین حلوای محلی نظیر «شکرحلواسی»، «دوشاب حلواسی»، «حلوای عسلی» و «حلوای روغنی» پخت می‌کنند.

    به گفته «آداش» زنان ترکمن برای روز عید فطر نانی محلی پخت می‌کنند. رسم بر این است که دختر کوچک خانواده در روز عید فطر لباس‌های نو به تن کرده و تعدادی از این نان‌های محلی را به خانه اقوام و همسایه‌ها می‌برد و عید را تبریک می‌گوید.

    «کاک صدیق» می‌گوید در مهاباد روز عید فطر را روز خداحافظی با ماه رمضان می‌دانند. رسم دید و بازدید مهابادی‌ها فقط یک روز نیست بلکه ۳ روز به طول می‌انجامد.

    به گفته راوی در آشناخور خمین رسم بر این است اگر ماه رمضان ۲۹ روز باشد می‌گویند «۳۰ یک کم» و اگر ۳۰ روزه باشد می‌گویند «۳۰ پره». در روز عید فطر اهالی آشناخور الله اکبر گویان به سمت مصلی آبادی که بالای تپه هفت دختران مشرف به آبادی است می‌روند و نماز می‌خوانند.

    «خانم امیری» نیز می‌گوید در بروجرد در شب عید فطر مثل شب‌های دیگر ماه رمضان و با اینکه می‌دانند ماه رویت شده سحری می‌خورند و بعد از خداحافظی با ماه روزه، می‌گویند «ای ماه عزیز و پر برکت خدا چرا ما را ترک کردی، ای کاش مدتی دیگر می‌ماندی و ما را شاد می‌کرد، ای ماه خوب الوداع، ای ماه رحمت الوداع، ای ماه مهمانی خدا الوداع».

    منبع

  • تعطیلی برخی کسبه در ماه رمضان/ کسب تکلیف از علمای کربلا و نجف

    تعطیلی برخی کسبه در ماه رمضان/ کسب تکلیف از علمای کربلا و نجف

    به گزارش تئاتر آنلاین، «آیینه اقوام» عنوان مجموعه نمایش رادیویی به روایت و کارگردانی زنده‌یاد مهرداد عشقیان است که سفری به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین است. این مجموعه ۳۰ قسمتی از تولیدات اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو است که به پیشنهاد و همراهی ایوب آقاخانی در تئاتر آنلاین منتشر می‌شود.

    کرامت رودساز، محمد یگانه، محمد آقامحمدی، حسن تسعیری، هرمز سیرتی، بهادر ابراهیمی، احمد لشینی، ماندانا محسنی، راضیه مومیوند، ماندانا اصلانی، معصومه عزیزمحمدی به عنوان بازیگر این مجموعه حضور دارند و دیگر عوامل مجموعه رادیویی «آئینه اقوام» نیز عبارتند از نویسنده: سهیلا خدادادی، محقق: ناصر ملاییان، افکتور: محمدرضا قبادی‌فر، صدابرداران: پیروز صدرایی و محسن جوادی، تهیه‌کننده و سردبیر: ناهید گودرزی.

    بیست و نهمین قسمت «آئینه اقوام» با مدت زمان ۲۵ دقیقه و ۴۶ ثانیه با سفر به تهران به آئین‌های مردم این شهر در ماه مبارک رمضان می‌پردازد.

    بیست و نهمین روز سفر «آیینه اقوام» اینگونه آغاز می‌شود:

    «زمان اینقدر زود می‌گذره که گاهی خودمون هم نمی‌دونیم کی اومدیم و کی باید بریم. زمان اینقدر زود می‌گذره که دلم نمیاد بگم امروز بیست و نهمین روز از ماه مبارک رمضانه. فقط چند ساعت باقی مونده تا این ماه خدایی به آخر برسه. چاره‌ای نیست، باید تسلیم گذر زمان شد. اما خب بازهم خدا رو شکر که عمرمون رو بیهوده هدر ندادیم و تا تونستیم از این ماه با برکت بهره بردیم. تو دل هر سفر به مفهومی از زندگی رسیدیم. خدا رو شکر که کنار بنده‌گان خدا پای سفره سحری و افطاری با صفای دل همین مردم یه لقمه نون حلال خوردیم. امروز بیست و نهم ماه رمضانه، بیست و نهمین روز از سفر به دل آیین‌ها و رسم و رسوم ایرانیان در ماه رمضان. سفری پر از درس و پر از رمز و راز. خدایا جز تکرار نام تو چه ذکری زیبنده‌تره؟ پس فقط و فقط به امید تو.»

    در این روز هم «حاج عمو» و «اسماعیل» آیین‌های رمضانی مردم تهران قدیم را به ما معرفی می‌کنند.

    در تهران قدیم مردم تقریباً ۳ ساعت مانده به اذان صبح از خواب بیدار می‌شدند و پخت و پز را شروع می‌کردند و عده‌ای هم سواد خواندن و نوشتن داشتند شروع به خواندن دعای سحر می‌کردند. از همان موقع که صدای دعا و مناجات به گوش می‌رسید کم کم شور و هیجان و سر و صدایی در شهر می‌پیچید. در نهایت شهر یکپارچه بانگ و فریاد می‌شد.

    در تهران قدیم اولین نفری که برای سحر بیدار می‌شد باید دیگران را هم بیدار می‌کرد از این رو با مشت به دیوار همسایه می‌کوبید. این مشت‌کوبی آنقدر ادامه پیدا می‌کرد تا همه مردم شهر بیدار شوند. این رسم را «مشت‌کوبی» می‌گفتند.

    راوی در این بخش به نذر «حلوای پانزدهم» اشاره می‌کند که یکی از رسوم مردم مازندران در ماه مبارک رمضان است که طی آن خانم‌ها قند، چای، خرما و زغال را به مسجد می‌بردند و همانجا برای افطار چای دم می‌کردند و به روزه‌داران می‌دادند.

    همچنین در گذشته در شهر ساری مردم برای زندانی‌ها افطاری می‌بردند.

    در ادامه این روز از سفر «طلعت خانم» از آیین‌های رمضانی مردم تبریز برای ما می‌گوید.

    در تبریز در روزهای اول ماه مبارک رمضان بچه‌های برای افطار به خانه پدر و مادرهای خود می‌رفتند. افطاری دادن هم از نیمه دوم ماه مبارک رمضان آغاز می‌شد. در قدیم هم مردم تبریز برای بیدار کردن یکدیگر در هنگام سحر به دیوار همسایه‌ها می‌کوبیدند.

    در سفره‌های سحر و افطار زنان تبریزی همه نوع غذا، آش و کلوچه قرار می‌دهند.

    به گفته «خان عمو» از کتاب «طهران قدیم» جعفر شهری نقل می‌کند که در تهران قدیم با آغاز ماه مبارک رمضان مخصوصاً نیمه اول ماه کسب و کار برخی صنوف مانند پزنده‌های نهاربازاری از قبیل چلویی و دیزی‌پز و قهوه‌چی با آغاز ماه رمضان تعطیل بود و برخی کارها نیز نظیر حکیم، دوا فروش و رگ زن، دندان‌ساز و سلمانی کساد بود. بر خلاف این کسبه برخی نظیر حمام‌ها، معرکه‌گیرها، ساعت‌سازها و فروشندگان قرآن و شمایل و عکس، دعا، سجاده و کفن و از این دست نیز بازارشان پر رونق بود.

    در تهران قدیم بسته به اینکه ماه رمضان در چه فصلی بود غذا و خوراکی‌ها متفاوت بود، در زمستان غذاهای پر چرب و پر گوشت و در تابستان غذاهای کم چرب و کم گوشت مصرف می‌شد.

    در تهران قدیم، نزدیک غروب شب اول ماه شوال که می‌شد، مردم از لحظه غروب تا یک ساعت از شب رفته روی بلندی‌ها به دنبال رویت حلال ماه بودند. اگر حلال ماه به اجماع رویت می‌شد فردا را روز عید اعلام کرده و جشن می‌گرفتند وگرنه منتظر رسیدن تلگراف از کربلا و نجف می‌شدند و اگر تلگرافی نمی‌رسید خودشان تلگرافی به علمای کربلا و نجف ارسال کرده و کسب تکلیف می‌کردند.

    منبع

  • «آجیل مراد» را از هر کسی نگیرید/ شستن ظرف راهی برای روای حاجت

    «آجیل مراد» را از هر کسی نگیرید/ شستن ظرف راهی برای روای حاجت

    به گزارش تئاتر آنلاین، «آیینه اقوام» عنوان مجموعه نمایش رادیویی به روایت و کارگردانی زنده‌یاد مهرداد عشقیان است که سفری به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین است. این مجموعه ۳۰ قسمتی از تولیدات اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو است که به پیشنهاد و همراهی ایوب آقاخانی در تئاتر آنلاین منتشر می‌شود.

    کرامت رودساز، محمد یگانه، محمد آقامحمدی، حسن تسعیری، هرمز سیرتی، بهادر ابراهیمی، احمد لشینی به عنوان بازیگر این مجموعه حضور دارند و دیگر عوامل مجموعه رادیویی «آئینه اقوام» نیز عبارتند از نویسنده: سهیلا خدادادی، محقق: ناصر ملاییان، افکتور: محمدرضا قبادی‌فر، صدابرداران: پیروز صدرایی و محسن جوادی، تهیه‌کننده و سردبیر: ناهید گودرزی.

    بیست و هشتمین قسمت «آئینه اقوام» با مدت زمان ۲۳ دقیقه و ۳ ثانیه با سفر به تهران به آئین‌های مردم این شهر در ماه مبارک رمضان می‌پردازد.

    بیست و هشتمین روز سفر در «آیینه اقوام» را اینگونه آغاز می‌کنیم:

    «زندگی مثل قطار سریع‌السیر مدام در حال حرکته. انگار همین دیروز بود که سفرم رو به دل آیین‌های ماه رمضان در شهرهای مختلف ایران شروع کردم و به همین سرعت هم به بیست و هشتمین روز سفرم رسیدم. زمان زیادی تا پایان ماه رمضان و عید فطر باقی نمونده. چقدر زود روزا و شب‌های با برکت ماه رمضان رو پشت‌سر گذاشتیم. تو بیست و هفت روز گذشته کجاها که نرفتم، کجاها که ناخواسته دعوت نشدم، چه صمیمیت‌هایی رو که از نزدیک ندیدم و چه عشق‌هایی رو که با تمام وجود لمس نکردم. خدایا شکر، خدایا شکر که رمضان امسال به من مجال دادی کنار بهترین بندگانت باشم و با اونها شب‌ها و روزهای ماه رمضان رو پشت‌سر بذارم.»

    در بیست و هشتمین روز نیز مهمان «اسماعیل» و «حاج عمو» در تهران هستیم.

    «پیراهن مراد» یکی دیگر از رسوم مردم تهران قدیم در ماه مبارک رمضان است. در شب بیست و هفتم ماه رمضان را شب مرگ ابن ملجم مرادی می‌دانستند و جشن می‌گرفتند، خیلی‌ها کله‌پاچه بار می‌گذاشتند و آجیل مراد می‌خوردند. مردم محتویات آجیل مراد را از افرادی که اسامی‌شان محمد، علی و فاطمه بود می‌گرفتند. آجیل مراد به عنوان شب‌چره قبل از سحری خورده می‌شد.

    پیراهن مراد را هم در روز بیست و هفتم بین ۲ نماز ظهر و عصر، افرادی که حاجتی داشتند می‌دوختند. تکه‌های پارچه‌های این پیراهن را به صورت نذری از دیگران می‌گرفتند و مردم با هم پیراهن را می‌دوختند و تن فردی می‌کردند که حاجتی داشت.

    راوی می‌گوید در شیراز و برخی نقاط دیگر کشور در آخرین جمعه ماه مبارک رمضان مراسم «الوداعی» را برگزار می‌کنند. مردم و به ویژه حاجتمندان در مسجد جامع گردهم جمع می‌شدند و با خواندن دعا با ماه مبارک وداع و از خداوند می‌خواستند حاجت‌شان را به حرمت این ماه مبارک روا دارد.

    «ترنابازی» یکی از بازی‌های قدیمی است که در ماه مبارک رمضان در تهران قدیم بین مردم رواج داشت. این بازی در اصل بازی میر و شاه است و تا نزدیکی‌های سحر ادامه داشته و فردا شب بعد از افطار دوباره در قهوه‌خانه‌ها شروع می‌شد.

    در قدیم بین خانم‌های تهرانی رسم بود که برای روا شدن حاجت نذر ظرفشویی می‌کردند. در قدیم رسم بود که اعیان و اشراف افطار عمومی می‌دادند و این مواقع خانم‌هایی که حاجتی داشتند نذر می‌کردند که ظرف‌های این افطاری‌ها را بشویند.

    منبع

  • شلیک توپ جنگی در ماه رمضان/ بازار داغ مارگیری در تهران

    شلیک توپ جنگی در ماه رمضان/ بازار داغ مارگیری در تهران

    به گزارش تئاتر آنلاین، «آیینه اقوام» عنوان مجموعه نمایش رادیویی به روایت و کارگردانی زنده‌یاد مهرداد عشقیان است که سفری به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین است. این مجموعه ۳۰ قسمتی از تولیدات اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو است که به پیشنهاد و همراهی ایوب آقاخانی در تئاتر آنلاین منتشر می‌شود.

    کرامت رودساز، محمد یگانه، محمد آقامحمدی، حسن تسعیری، هرمز سیرتی، بهادر ابراهیمی، احمد لشینی به عنوان بازیگر این مجموعه حضور دارند و دیگر عوامل مجموعه رادیویی «آیینه اقوام» نیز عبارتند از نویسنده: سهیلا خدادادی، محقق: ناصر ملاییان، افکتور: محمدرضا قبادی‌فر، صدابرداران: پیروز صدرایی و محسن جوادی، تهیه‌کننده و سردبیر: ناهید گودرزی.

    بیست و هفتمین قسمت «آیینه اقوام» با مدت زمان ۲۵ دقیقه و ۲۰ ثانیه با سفر به تهران به آئین‌های مردم این شهر در ماه مبارک رمضان می‌پردازد.

    بیست و هفتمین روز سفر به «آیینه اقوام» این چنین آغاز می‌شود:

    «هر روز با حوادث و ماجراهایی که در دلش داره مثل یه هدیه‌ست، یه هدیه از طرف خدا. هدیه‌های خداوند هیچوقت بد نیستن، این ماییم که با بی‌تدبیری اونا رو بد معنی می‌کنیم. بارها تجربه کردم وقتی از ته دل به خدا توکل می‌کنم همه راه‌ها جلو روم هموار می‌شه و هیچ مانعی سر راهم نمی‌بینم. نمونه‌ش همین سفری که از روز اول ماه رمضان شروع کردم تا امروز که بیست و هفتمین روز از ماه مبارک رمضانه همه چیز با توکل به خداوند به خیر و خوبی پیش رفت، سفری به دل آیین‌های و فرهنگ‌های رمضان در شهرهای مختلف ایران.»

    «اسماعیل» و «حاج عمو» در شهر تهران ما را با آیین‌های رمضانی تهرانی‌های قدیم آشنا می‌کنند.

    در تهران قدیم خانواده‌های زیادی با آب و آیینه روی پشت‌بام خانه می‌رفتند تا هلال ماه رمضان را ببینند و خانه‌ها و محله‌ها را تمیز می‌کردند.

    در قدیم وقت سحر و افطار را با شلیک توپ جنگی اعلام می‌کردند که در چند نقطه شهر قرار گرفته بودند. این توپ‌ها با هم شلیک می‌شدند.

    در قدیم صاحبان خانه‌ها و مغازه‌هایی که در بلندی بودند یکی دو ساعت مانده به اذان صبح جلوی در خانه یا مغازه چراغ نفتی آویزان می‌کردند تا مردم با دیدن این نشانه از زمان سحر مطلع شوند و خود را برای سحری آماده کنند.

    در تهران قدیم کاسب‌های کم‌فروش با شروع ماه مبارک رمضان سنگ‌های تقلبی را در انبار و وزنه‌های دقیق را در ترازوها می‌گذاشتند. کسب و کار مردم حلال‌تر می‌شد. برخی صنف‌ها در ماه رمضان تعطیل می‌شد و برخی صنف‌ها مانند قهوه‌خانه‌ها بعد از افطار، زورخانه‌ها و شیرینی فروشی‌ها رونق بیشتری پیدا می‌کردند.

    در تهران قدیم روشنایی معابر فقط تا ۲ ساعت بعد از غروب آفتاب بود و بعد از آن گزمه‌های حکومتی به طبل‌ها ضربه و فانوس‌ها را خاموش می‌کردند اما در ماه مبارک رمضان نه تنها فانوس‌ها تا سحر خاموش نمی‌شد بلکه رفت و آمد مردم بعد از افطار در خیابان‌ها آزاد بود.

    مراسم «گل‌خندانی» در تهران قدیم برگزار می‌شد که طی آن وقتی ۲ نفر از هم کینه‌ای به دل داشتند پیش از شروع ماه رمضان با هم آشتی می‌کردند تا با قهر و کینه وارد ماه مبارک رمضان نشوند.

    در تهران قدیم وقتی در ماه رمضان برخی صنوف تعطیل می‌شد مردم برای پر کردن اوقات خود از حضور مارگیرها و دراویش کشکول به دست در محله‌ها استقبال می‌کردند و به تماشای آن‌ها می‌نشستند.

    منبع

  • پخش «ترحلوا» برای عید فطر/ کاشتن «سبزه فطریه» در ماه رمضان

    پخش «ترحلوا» برای عید فطر/ کاشتن «سبزه فطریه» در ماه رمضان

    به گزارش تئاتر آنلاین، «آیینه اقوام» عنوان مجموعه نمایش رادیویی به روایت و کارگردانی زنده‌یاد مهرداد عشقیان است که سفری به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین است. این مجموعه ۳۰ قسمتی از تولیدات اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو است که به پیشنهاد و همراهی ایوب آقاخانی در تئاتر آنلاین منتشر می‌شود.

    کرامت رودساز، محمد یگانه، محمد آقامحمدی، حسن تسعیری، راضیه مومی‌وند، ماندانا اصلانی به عنوان بازیگر این مجموعه حضور دارند و دیگر عوامل مجموعه رادیویی «آیینه اقوام» نیز عبارتند از نویسنده: سهیلا خدادادی، محقق: ناصر ملاییان، افکتور: محمدرضا قبادی‌فر، صدابرداران: پیروز صدرایی و محسن جوادی، تهیه‌کننده و سردبیر: ناهید گودرزی.

    بیست و ششمین قسمت «آیینه اقوام» با مدت زمان ۲۹ دقیقه و ۵۸ ثانیه با سفر به شهرکرد و استان چهارمحال و بختیاری به آئین‌های مردم این شهر و استان در ماه مبارک رمضان می‌پردازد.

    بیست و ششمین روز سفر در «آیینه اقوام» را اینگونه آغاز می‌کنیم:

    «وقتی مسافر باشی همه جا برات مثل یه جاده پر رمز و راز می‌شه، دیگه برات فرقی نمی‌کنه تو دل یه شهر باشی یا در حاشیه یک کویر، برات فقط و فقط مقصد مهمه و اینکه زودتر به مقصدت برسی. اولین روز ماه رمضان بود که سفرم رو شروع کردم، سفری تا دل آئین‌ها و رسم و رسوم مردم ایران در ماه رمضان. سفر امروزم رو با امید داشتن لحظه‌های ناب عاشقی شروع می‌کنم و می‌گم الهی به امید تو.»

    در دومین روز حضورمان در شهرکرد، «مش قربون» و خانواده‌اش همچنان به معرفی آئین‌های رمضانی مردم استان چهارمحال و بختیاری می‌پردازند.

    بیشتر اهالی چهارمحال و بختیاری وقتی خانواده‌ای در ماه رمضان عزیزی را از دست می‌دهد، در عید فطر برای آن خانواده یک دست لباس سفید، یک جلد کلام‌الله مجید و یک شاخه نبات می‌برند که این کار را به نیت ۳۰ روز روزه‌داری انجام می‌دهند و به این رسم «سی‌بران» می‌نامند.

    «ترحلوا» نیز رسم دیگری است که در برخی محله‌های شهرکرد و شهر بروجن انجام می‌شود. طی این رسم در روز عید فطر بین مردم یک شیرینی با نام «ترحلوا» پخش می‌کنند.

    بعضی از مردم شهرکرد رسم دارند که در ماه رمضان «سبزه فطریه» می‌کارند.

    همچنین زنان شهرکردی رسم دارند در ماه رمضان به صورت گروهی آش‌های نذری پخت و برای افطار تقسیم می‌کنند.

    راوی در بخشی از روز بیست و ششم سفر، به نقل از «کربلایی رحیم» از اهالی سیرجان درباره رسم سیرجانی‌ها در ماه رمضان می‌گوید که سیرجانی‌ها طبع روزه را سرد می‌دانند و به همین خاطر در فصل گرما قبل از وقت افطار بابونه دم می‌کنند تا بعد از افطار بانونه را با خاک‌شیر و نبات داغ می‌خورند تا سردی‌شان نشود. در زمستان هم بیشتر مردم سیرجان در سفره افطار حلوا ارده، مسقطی و چنگمال که یک غذای سنتی شامل خرما و نان است، می‌گذارند که گرمی هستند.

    منبع

  • زنانی که در مسجد «کیسه پول» می‌دوزند/ پخش «کاکولی» در امام‌زاده

    زنانی که در مسجد «کیسه پول» می‌دوزند/ پخش «کاکولی» در امام‌زاده

    به گزارش تئاتر آنلاین، «آیینه اقوام» عنوان مجموعه نمایش رادیویی به روایت و کارگردانی زنده‌یاد مهرداد عشقیان است که سفری به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین است. این مجموعه ۳۰ قسمتی از تولیدات اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو است که به پیشنهاد و همراهی ایوب آقاخانی در مهر منتشر می‌شود.

    ماندانا اصلانی، راضیه مومی‌وند، ماندانا محسنی، غلامحسن تسعیری، محمد یگانه، محمد آقامحمدی به عنوان بازیگر این مجموعه حضور دارند و دیگر عوامل مجموعه رادیویی «آیینه اقوام» نیز عبارتند از نویسنده: سهیلا خدادادی، محقق: ناصر ملاییان، افکتور: نرگس موسی‌پور، صدابرداران: پیروز صدرایی و محسن جوادی، تهیه‌کننده و سردبیر: ناهید گودرزی.

    بیست و پنجمین قسمت «آیینه اقوام» با مدت زمان ۲۸ دقیقه و ۳۰ ثانیه با سفر به شهرکرد و استان چهارمحال و بختیاری به آئین‌های مردم این شهر و استان در ماه مبارک رمضان می‌پردازد.

    بیست و پنجمین روز سفر در «آیینه اقوام» اینگونه آغاز می‌شود:

    «وقتی دلت رو به خدا بسپاری و راهی بشی حتماً می‌رسی به اون چیزی که می‌خوای. توسل و توکل و حرکت نتیجه‌ای جز رسیدن و وصل شدن نداره. تو این بیست و پنج روزی که سفرم رو شروع کردم جز حضور خدا، جز مهربونی و صفای خلق خدا چیزی ندیدم.»

    در این روز سفر به شهرکرد ختم می‌شود. با «مش قربون» خادم مسجدی در شهرکرد آشنا می‌شویم. وی درباره آداب و رسوم مردم شهرکرد در ماه مبارک رمضان برای ما سخن می‌گوید.

    به گفته وی در شهر سامان در نزدیکی شهرکرد، مردم قبل از ماه رمضان «یوخا» پخت می‌کنند که نانی محلی است.

    اهالی فرخ‌شهر و شهرکرد نیز قبل از ماه مبارک رمضان «کاکولی» درست می‌کنند که آن هم نانی محلی است که خمیرش را از شیر و آب و خشکبارهایی مثل گردو، بادام و کشمش درست می‌کنند. در شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان هم همه شهرها و روستاهای شهرکرد کاکولی پخت می‌کنند و بین اهالی محل و فقرا و نیازمندان تقسیم می‌کنند.

    زنان چهارمحال و بختیاری کاکولی‌ها را بیشتر به صورت گروهی تهیه می‌کنند. در روستاها بعد از پخت کاکولی، نان بین اهالی روستا پخش می‌شود اما اگر فردی در شهرکرد کاکلی تهیه کند نان‌ها را در صحن امامزاده حلیمه خاتون و امامزاده حکیمه خاتون و بین زائران تقسیم می‌کند.

    در شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان نیز زنان چهارمحالی «نان فتیر» درست می‌کنند. هر خانواده‌ای با توان مالی خود و برای نذر و حاجتی که دارد نان فتیر تهیه کرده و نان‌ها در افطار بین روزه‌داران و افرادی که در مراسم شب قدر حضور دارند پخش می‌کنند.

    «بی‌بی عصمت» همسر «مش قربون» نیز درباره دیگر آیین‌های رمضانی مردم شهرکرد سخن می‌گوید. به گفته او «سحرخوانی» و «نیمه رمضانی» از جمله مراسم‌هایی هستند که در قدیم در ماه مبارک رمضان در شهرکرد برگزار می‌شدند و دیگر کمرنگ شده است.

    شهرکردی‌ها در عصر روز بیست و هفتم ماه رمضان حنا بین مردم پخش می‌کنند تا خانم‌های برای عید فطر از آن استفاده کنند.

    از قدیم در شهرکرد رسم بوده که افراد ناشناسی در کیسه‌ها آذوقه و پول می‌گذارند و به در خانه‌ها می‌برند. این رسم به صورت خودجوش بین مردم رواج پیدا کرده است.

    یکی دیگر از آیین‌ها این است که بچه‌ها کیسه به دست به در خانه‌ها می‌روند و صاحبخانه‌ها نیز از خوراکی تا پول در کیسه این بچه‌ها می‌گذارند.

    در این بخش، راوی به روایت آیینی قدیمی از مردم کهک قم می‌پردازد که طی آن بعضی از مردم در شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان کله‌پاچه بار می‌گذارند. پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها فرزندان و نوه‌های خود را برای افطار دعوت می‌کنند. بعضی از خانم‌ها در بیست و هفتم ماه رمضان برای دعا و نماز به مسجد می‌روند و کیسه‌ای را می‌دوزند که به آن «کیسه پولی» می‌گفتند و این کیسه را به دست سادات می‌دادند تا برای گشایش و رونق داشتن روزی دعا کند.

    شهرکردی‌ها در عید فطر، مردم بعد از خواندن نماز عید به دید و بازدید هم می‌روند و همچنین برای دخترانی که نوعروس شده‌اند هدیه می‌برند.

    منبع

  • «عیدگاه» کجاست؟/ ارتباط رسم «خونریزی سی‌پاره» با ختم قرآن

    «عیدگاه» کجاست؟/ ارتباط رسم «خونریزی سی‌پاره» با ختم قرآن

    به گزارش تئاتر آنلاین، «آیینه اقوام» عنوان مجموعه نمایش رادیویی به روایت و کارگردانی زنده‌یاد مهرداد عشقیان است که سفری به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین است. این مجموعه ۳۰ قسمتی از تولیدات اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو است که به پیشنهاد و همراهی ایوب آقاخانی در تئاتر آنلاین منتشر می‌شود.

    ماندانا اصلانی، راضیه مومی‌وند، ماندانا محسنی، غلامحسن تسعیری، محمد یگانه، محمد آقامحمدی به عنوان بازیگر این مجموعه حضور دارند و دیگر عوامل مجموعه رادیویی «آئینه اقوام» نیز عبارتند از نویسنده: سهیلا خدادادی، محقق: ناصر ملاییان، افکتور: نرگس موسی‌پور، صدابرداران: پیروز صدرایی و محسن جوادی، تهیه‌کننده و سردبیر: ناهید گودرزی.

    بیست و چهارمین قسمت «آیینه اقوام» با مدت زمان ۲۸ دقیقه و ۵۶ ثانیه با سفر به استان سیستان و بلوچستان به آئین‌های مردم این استان و همچنین آیین‌هایی از مردم کازرون، بوشهر و یزد در ماه مبارک رمضان می‌پردازد.

    بیست و چهارمین روز سفر در آئین‌های رمضان در ایران زمین را این چنین آغاز می‌کنیم:

    «زندگی یه وقتایی مثل یه خواب می‌مونه، یه خواب که دلت نمی‌خواد بیدار شی و ببینی که خوابه. یه خواب که شیرین و دوست‌داشتنیه. تو روزا و شب‌هایی که گذشت زندگی برای من مثل یه خواب شیرین بود. سفر به دل آئین‌ها و فرهنگ مردم ایران در ماه رمضان چشمم رو به دنیای تازه‌ای باز کرده، دنیایی پر از عشق و معنویت و ایمان، پر از صداقت و پاکی و صفا.»

    «چانگال» شیرینی محلی منطقه سیستان و بلوچستان است که بیشتر در ماه رمضان تهیه می‌شود. این شیرینی با خرما، خمیر نیمه پخته و روغن حیوانی محلی پخته می‌شود.

    «بت‌ماش» نیز یکی از غذاهای سنتی است که در ماه رمضان پخته می‌شود. البته این غذا در زمستان نیز پخت می‌شود. برخی معتقدند که هر کس در زمان سحر بت‌ماش بخورد دیگر گرسنه نمی‌شود.

    «تیموش» هم نانی است که در ماه رمضان برای سحر و افطار پخت می‌شود. «پکوره» نیز نانی است که در سفره افطار استفاده می‌شود و شامل آرد گندم، گشنیز و ادویه‌های معطر است.

    در روزهای پایانی ماه مبارک رمضان مردم از روستاها و شهرهای مختلف به بازارهای بزرگ می‌روند و به خرید لباس و مواد خوراکی و شیرینی می‌پردازند. همچنین زنان سیستان و بلوچستان چند روز قبل از عید سعید فطر حنا می‌خرند و روز قبل از عید آن را آماده می‌کنند که این حنا یه حنای مخصوص و محلی است. وقتی حنا آماده شد زنان و دختران به دستان خود حنا می‌بندند که این امر نشان‌دهنده جشن و شادی است.

    در این روز از سفر راوی از رسم «خونریزی سی‌پاره» مردم کازرون در ماه مبارک رمضان برای ما می‌گوید. در این رسم افرادی که نیت یا نذری دارند از شب اول ماه رمضان مراسم قرائت قرآن را برگزار می‌کنند و بعد از ختم قرآن، بانی مجلس گوسفندی را قربانی می‌کند و گوشت آن بین نیازمندان تقسیم می‌شود.

    همچنین راوی می‌گوید که در خورموج بوشهر رسم بر این است از اول ماه رمضان مردم در مسجد هر روز یک جزء از قرآن را قرائت کنند و هر قاری که سوره «الرحمن» نصیبش شود باید به یمن این موهبت به دیگران ولیمه بدهد زیرا معتقدند سوره «الرحمن» بسیار پرفضلیت و به هر کسی که برسد شگون دارد و برکت.

    در روز عید سعید فطر در استان سیستان و بلوچستان، مردان لباس نو به تن کرده و به همراه بچه‌ها به «عیدگاه» می‌روند که محل برگزاری نماز عید فطر است. مراسم تبریک گفتن و حلالیت طلبیدن عید سعید فطر در استان سیستان و بلوچستان ۳ روزه است. بعد از رفتن مردان به «عیدگاه»، زنان در خانه لباس سوزن‌دوزی شده و نو را به تن می‌کنند و با پخت غذا و شیرینی در انتظار همسران خود می‌مانند.

    در بخش دیگری از روز بیست و چهارم سفر «آیینه اقوام»، راوی از رسم «شب دوستی» مردم یزد می‌گوید که طی این رسم جوانان و نوجوانان یزدی در شب بیست و هفتم ماه رمضان گرد هم جمع شده و یک نفر را که صدای خوبی هم داشت به عنوان سرکرده انتخاب می‌کردند. این گروه پسربچه‌ای را چادر نمازی به سر داشت با خود به در ۷ نفر حاجی می‌بردند. پسربچه به در می‌کوبید و وقتی صاحبخانه پاسخ می‌داد سرمرد شعرهایی را می‌خواند. صاحبخانه هم هدایایی را بین بچه‌ها تقسیم می‌کرد.

    عکس از محمود میربزرگ است.

    منبع

  • سوزن‌دوزی لباس‌های عید فطر/ آن‌ها کل رمضان در چادر زندگی می‌کنند

    سوزن‌دوزی لباس‌های عید فطر/ آن‌ها کل رمضان در چادر زندگی می‌کنند

    به گزارش تئاتر آنلاین، «آیینه اقوام» عنوان مجموعه نمایش رادیویی به روایت و کارگردانی زنده‌یاد مهرداد عشقیان است که سفری به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین است. این مجموعه ۳۰ قسمتی از تولیدات اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو است که به پیشنهاد و همراهی ایوب آقاخانی در مهر منتشر می‌شود.

    ماندانا اصلانی، راضیه مومی‌وند، ماندانا محسنی، غلامحسن تسعیری، محمد یگانه، محمد آقامحمدی به عنوان بازیگر این مجموعه حضور دارند و دیگر عوامل مجموعه رادیویی «آئینه اقوام» نیز عبارتند از نویسنده: سهیلا خدادادی، محقق: ناصر ملاییان، افکتور: نرگس موسی‌پور، صدابرداران: پیروز صدرایی و محسن جوادی، تهیه‌کننده و سردبیر: ناهید گودرزی.

    بیست و سومین قسمت «آیینه اقوام» با مدت زمان ۲۴ دقیقه و ۵۶ ثانیه با سفر به استان سیستان و بلوچستان به آئین‌های مردم این استان در ماه مبارک رمضان می‌پردازد.

    بیست و سومین روز سفر «آیینه اقوام» اینگونه آغاز می‌شود:

    «زندگی یه وقتایی تندتر از اون چیزی که انتظار داریم می‌گذره. میون همه ماهای خدا ماه رمضان هم از اون ماه‌هایی هست که وقتی شروع می‌شه متوجه گذر زمان نمی‌شیم و یه وقت به خودمون میایم و می‌بینیم که ای فقط چند روز تا پایان این ماه خوب و دوست‌داشتنی فرصت باقی مونده. وقتی پشت سرم رو نگاه می‌کنم روزها و شب‌های خوبی رو می‌بینم که تو لحظه لحظه اون‌ها درس بود، درس عشق و ایمان و فداکاری.»

    در این استان و در نزدیک آغاز ماه رمضان زنان خانه همه مایحتاج خانه را تهیه می‌کنند و مردان هم محله و مساجد را تمیز می‌کنند. بعد تمیز شدن خانه‌ها، محله و مساجد چند تن از ریش‌سفیدان مشک و عود و «سوچکی» که تکه‌های نازکی از یک درخت خوشبو است، دود می‌کنند.

    رسم دیگری که در قدیم وجود داشت بعضی از مردان ۴۵ دقیقه مانده به سحر با شعرخوانی مردم را بیدار می‌کرد. یعنی فردی که قرار بود این کار را انجام دهد در بلندترین نقطه شهر با نواختن بر ساز دهل و خواندن اشعار دینی مردم را بیدار می‌کرد.

    در استان سیستان و بلوچستان یکی از غذاهای سنتی که در ماه مبارک رمضان و برای سحر تهیه و تدارک دیده می‌شود، «تباهگ» نام دارد. این غذا شامل برنج با گوشت خشک شده است. «پاکورا» نیز غذایی است که برای افطار طبخ می‌شود.

    در قدیم مردم بعد از افطار نذر و غذای خود را با دیگران تقسیم می‌کردند.

    در قدیم «رمضان‌خوانی» توسط جوانان انجام و ماحصل آن به نیازمندان و مستمندان می‌رسید.

    اهالی سیستان و بلوچستان در عید سعید فطر لباس‌های نو و سوزن‌دوزی شده به تن می‌کنند. برخی اوقات سوزن‌دوزی لباس‌ها حدود ۶ ماه به طول می‌انجامد. اگر برخی نتوانند سوزن‌دوزی لباس‌ها را تا زمان عید سعید فطر انجام دهند، دیگران به کمک آن‌ها می‌آیند.

    «اعتکاف» رسمی است که در این استان برگزار می‌شود. طی این رسم اهالی محل و نمازگزاران فردی را انتخاب می‌کنند تا در ماه مبارک رمضان و تا قبل از عید سعید فطر در چادری که در گوشه‌ای از مسجد نصب می‌شود، نماز و قرآن بخواند و راز و نیایش کند. یک شب مانده به عید سعید فطر اهالی محل و نمازگزاران وجه نقد و خیرات خود را جمع‌آوری و به فرد معتکف می‌دهند.

    منبع

  • خوردن آبی که شفا می‌دهد/ کیسه‌دوزی زنان در شب قصاص ابن ملجم

    خوردن آبی که شفا می‌دهد/ کیسه‌دوزی زنان در شب قصاص ابن ملجم

    به گزارش تئاتر آنلاین، «آیینه اقوام» عنوان مجموعه نمایش رادیویی به روایت و کارگردانی زنده‌یاد مهرداد عشقیان است که سفری به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین است. این مجموعه ۳۰ قسمتی از تولیدات اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو است که به پیشنهاد و همراهی ایوب آقاخانی در تئاتر آنلاین منتشر می‌شود.

    ماندانا اصلانی، غلامحسن تسعیری، ماندانا محسنی، محمد یگانه، مجتبی طباطبایی، محمد آقامحمدی به عنوان بازیگر این مجموعه حضور دارند و دیگر عوامل مجموعه رادیویی «آئینه اقوام» نیز عبارتند از نویسنده: سهیلا خدادادی، محقق: ناصر ملاییان، افکتور: نرگس موسی‌پور، صدابرداران: پیروز صدرایی و محسن جوادی، تهیه‌کننده و سردبیر: ناهید گودرزی.

    بیست و دومین قسمت «آیینه اقوام» با مدت زمان ۲۸ دقیقه و ۲۴ ثانیه با سفر به ارومیه به آئین‌های مردم این شهر در ماه مبارک رمضان می‌پردازد.

    روز بیست و دوم سفر «آیینه اقوام» را اینگونه آغاز می‌کنیم:

    «بر لب جوی نشین و گذر عمر ببین، این شعر رو بارها و بارها شنیدیم و خوندیم اما کم‌تر پیش اومد که به معنا و مفهوم اون دقت کنیم. ولی یه وقتایی که گذر عمر رو با تمام وجود احساس می‌کنیم این بیت خواسته ناخواسته به ذهنمون تلنگر می‌زنه. انگار همین دیروز بود که ماه رمضان شروع شد و من خودم رو برای سفر آیینی به شهرها و روستاهای بزرگ و کوچیک ایران آماده کردم. به همین سرعت به بیست و دومین روز از این ماه مبارک رسیدیم. حتم دارم شما هم با من هم عقیده‌این و از این همه شتاب زندگی متحرین. به هر جهت امروز هم یکی دیگه از روزای خوب خداست و من همچنان یه مسافرم، یه مسافر که هنوزم در امتداد راهیه که انتخاب کرده.»

    در روز بیست و دوم سفر همچنان با «علی» و مادر او در شهر ارومیه همراه هستیم تا با آیین‌های مردم این شهر و استان آذربایجان غربی و همچنین آیینی از مردم لامرد استان فارس در ماه مبارک رمضان آشنا شویم.

    مادر علی هر سال در روز بیست و دوم ماه رمضان افطاری می‌دهد. مردم ارومیه در ماه مبارک رمضان هر روز افطاری می‌دهند و برای افطار نیازمندان، مستمندان و بی‌بضاعت‌ها را دعوت و اهل خانه به همراه مهمانان با هم و بر سر یک سفره افطار می‌خورند.

    آیین احسان و نیکوکاری در شب‌های قدر در بین مردم ارومیه و آذربایجان غربی به اوج خود می‌رسد.

    راوی در این بخش به نقل خاطره‌ای از «آقای محمودی» از دوستان خود درباره آیین‌های مردم لامرد استان فارس در شب‌های قدر می‌پردازد. در لامرد همه مردم در شب‌های قدر به خواندن دعا و مناجات می‌پردازند و وقتی هم دعای جوشن کبیر رو به صورت دسته جمعی می‌خوانند، وقتی به «الغوث الغوث» می‌رسند، حاضران می‌ایستند و تسبیح خود را دور یک کاسه چینی پر آب می‌چرخانند. بعضی‌ها هم ریسمان نازکی را از سمت راست بعد از هر بند دعا وقتی به اسم خدا می‌رسند گره می‌زنند که تا آخر دعا تعداد این گره‌ها به ۱۰۰ عدد می‌رسد. بعد هم آب کاسه را به عنوان تبرک به سر و صورت می‌زنند یا آن را می‌خورند. عده‌ای هم به نیت شفای مریض آن آب را به خانه برده و به بیمار می‌دهند. لامردی نخ یا ریسمان ۱۰۰ گره خورده را برای دفع بعضی بلایا مفید می‌دانند.

    آش «یارما شورباسی» یا آش «ترخینه» از غذاهای سنتی مردم ارومیه برای ماه مبارک رمضان است.

    اهالی روستاهای آذربایجان غربی در شب بیست و هفتم ماه رمضان که معتقدند شب قصاص ابن ملجم مرادی است رسم «کیسه دوزی» را برگزار می‌کنند. زنان در هنگام دوختن کیسه که به کیسه «ابن ملجم» معروف است، با هر سوزنی که به کیسه می‌زنند یک بار به ابن ملجم لعنت می‌فرستند.

    عصر آخرین روز ماه رمضان هم خیلی از خانواده‌های آذری به زیارت اهل قبور می‌روند و نذری ادا می‌کنند. در سحری این روز هم بچه‌ها سهمی دارند و پا به پای بزرگترها سحری می‌خورند و وقتی ظهر می‌شود افطاری زودهنگام می‌خورند که به این رسم «تاباق اروجی» می‌گویند.

    در قدیم در شب آخرین ماه رمضان، مادر خانه کاسه‌ای را پر از گندم می‌کرد و همه اهل خانه به آن دست می‌کشیدند.

    در روز عید سعید فطر هم ارومیه‌ها به دید و بازدید با هم می‌پردازند و به ویژه منزل «نوعید» ها می‌روند یعنی منزل نوعروسی که اولین عید فطرش را در خانه همسر سپری می‌کند یا منزلی که دختر عقد کرده دارند و یا خانواده‌ای که به تازگی عزیزی را از دست داده‌اند.

    منبع

  • «یاغلی فتیر» بخورید تا ۱ سال گرسنه نباشید/بیدار شدن باسوراخ دیوار

    «یاغلی فتیر» بخورید تا ۱ سال گرسنه نباشید/بیدار شدن باسوراخ دیوار

    به گزارش تئاتر آنلاین، «آیینه اقوام» عنوان مجموعه نمایش رادیویی به روایت و کارگردانی زنده‌یاد مهرداد عشقیان است که سفری به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین است. این مجموعه ۳۰ قسمتی از تولیدات اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو است که به پیشنهاد و همراهی ایوب آقاخانی در مهر منتشر می‌شود.

    ماندانا اصلانی، غلامحسن تسعیری، ماندانا محسنی، محمد یگانه، مجتبی طباطبایی، محمد آقامحمدی به عنوان بازیگر این مجموعه حضور دارند و دیگر عوامل مجموعه رادیویی «آئینه اقوام» نیز عبارتند از نویسنده: سهیلا خدادادی، محقق: ناصر ملاییان، افکتور: نرگس موسی‌پور، صدابرداران: پیروز صدرایی و محسن جوادی، تهیه‌کننده و سردبیر: ناهید گودرزی.

    بیست و یکمین قسمت «آئینه اقوام» با مدت زمان ۲۹ دقیقه با سفر به ارومیه به آئین‌های مردم این شهر در ماه مبارک رمضان می‌پردازد.

    روز بیست و یکم سفر به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین این چنین آغاز می‌شود:

    «روزها و شب‌های ماه رمضان رو پشت‌سر گذاشتیم و به روز بیست و یکم این ماه رسیدیم. به روزی که وصف حالش نه فقط دل شیعیان بلکه دل هر انسان آزاده‌ای رو به درد میاره. امروز روز شهادت مولای متقیان حضرت علی (ع) است و من همچنان مسافر سرگشته ماه خدا. مسافری که می‌رم در دل فرهنگ‌ها و آداب و رسوم مردم شهرهای مختلف عشقی نهان رو بیرون بکشم. ای خدا سفرم رو امروز هم با یاد و نام تو شروع می‌کنم. الهی به امید تو.»

    «علی» و مادر او که در سالروز شهادت مولای متقیان هر سال و در روز بیست و یکم ماه مبارک رمضان برای روزه‌داران آش نذری پخت می‌کند، ما را با آئین‌های رمضانی مردم ارومیه و آذربایجان غربی آشنا می‌کند.

    ارومیه‌ای در ماه مبارک رمضان به همراه نان آردی، یک نان سنتی شیرین با شکل‌های مختلف پخت می‌کنند. حلوای «تره» هم حلوایی است که مردم روستاهای آذربایجان غربی در ماه رمضان پخت می‌کنند. «یاغلی فتیر» هم نان محلی دیگری است که روستاییان آذربایجان غربی در ماه رمضان تهیه می‌کنند و مردم معتقدند هر فردی از این نان بخورد در طول سال هیچ وقت گرسنه و فقیر نمی‌شود. این نان هم به عنوان افطاری و هم به عنوان هدیه به روزه‌داران و همسایه‌ها داده می‌شود.

    مردم آذربایجان غربی در قدیم بعد از دیدن هلال ماه، چهره خود را در آیینه‌ای که همراه‌شان داشتند نگاه می‌کردند و آیینه را چندین بار دور سر خود می‌چرخاندند.

    در ارومیه در شب شهادت حضرت علی (ع) مردم به مسجد می‌روند و عزاداری می‌کنند.

    «اوباشدان» رسمی قدیمی در آذربایجان غربی بوده است. مردم به خوردن سحری خیلی اهمیت می‌دادند و باید حتماً سحری می‌خوردند. در روستاها مردم با کوبیدن به در و دیوار خانه خود همسایه‌ها را بیدار می‌کردند. در قدیم سوراخی در خانه‌ها با عنوان «پاجا» وجود داشت که از آن سوراخ همسایه‌ها همدیگر را بیدار می‌کردند.

    راوی در ادامه بیست و یکمین روز از سفر به نقل از دوست خود «سهراب» درباره رسم و رسوم شب‌های قدر مردم کازرون در ماه مبارک رمضان می‌گوید. در شب‌های نوزدهم، بیستم، بیست و یکم و بیست و سوم در مساجد شهر کازرون مراسم مقابله قرآن برگزار می‌شود.

    مردمی هم که نذر دارند علاوه بر خوراکی‌های مختلف، «حلوای زَبوگُش» را که خوراکی مخصوص و سنتی کازرون است تهیه و بین روزه‌داران تقسیم می‌کنند.

    منبع

  • دوختن ۸۰ پیراهن و شلوار از افطار تا سحر/ عروس جهاز خود را می‌دوزد

    دوختن ۸۰ پیراهن و شلوار از افطار تا سحر/ عروس جهاز خود را می‌دوزد

    به گزارش تئاتر آنلاین، «آیینه اقوام» عنوان مجموعه نمایش رادیویی به روایت و کارگردانی زنده‌یاد مهرداد عشقیان است که سفری به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین است. این مجموعه ۳۰ قسمتی از تولیدات اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو است که به پیشنهاد و همراهی ایوب آقاخانی در مهر منتشر می‌شود.

    هرمز سیرتی، کرامت رودساز، کامیار محبی، بهادر ابراهیمی، راضیه مومی‌وند، معصومه عزیزمحمدی به عنوان بازیگر این مجموعه حضور دارند و دیگر عوامل مجموعه رادیویی «آئینه اقوام» نیز عبارتند از نویسنده: سهیلا خدادادی، محقق: ناصر ملاییان، افکتور: محمدرضا قبادی‌فر، صدابرداران: علی حاجی‌نوروزی و محسن جوادی، تهیه‌کننده و سردبیر: ناهید گودرزی.

    بیستمین قسمت «آئینه اقوام» با مدت زمان ۲۵ دقیقه و ۴۸ ثانیه با سفر به بندر ترکمن به آئین‌های مردم این شهر در ماه مبارک رمضان می‌پردازد.

    بیستمین روز سفر به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین را اینگونه آغاز می‌کنیم:

    «می‌گن زندگی هر آدمی یه کتابه، یه کتاب پر از ماجراهای تلخ و شیرین، ماجراهایی که گاهی اینقدر ما رو در مسیر زندگی سردرگم می‌کنند که خودمون هم نمی‌دونیم چطور از اون همه پیچ و خم رد شدیم.»

    در دومین روز حضورمان در شهر آق‌قلا با سرگذشت «سارای» پیرزنی از مردم بندر ترکمن همراه می‌شویم.

    در بندر ترکمن رسم دیرینه‌ای وجود دارد مبنی بر اینکه دخترانی که قرار است به خانه بخت بروند باید در ماه رمضان تا سحر بیدار بمانند و جهیزیه خود را با دستان خود آماده کنند، این جهاز شامل ۴۰ پیراهن ترکمنی و ۴۰ شلوار «نقش بالاق» که همان شلوار ۷ تکه ترکمنی است که عروس باید آن‌ها را با دست بدوزد.

    این رسم در زندگی «سارای» خاطره‌ای بزرگ را شکل داده بود. «سارای» که دل به «ایلیار» بسته بود با مخالفت خانواده خود مواجه می‌شود. خانواده برای اینکه «سارای» با «ایلیار» ازدواج نکند او را مجبور کردند تا در مدت زمان کوتاه ۱۰ روز مانده به پایان ماه مبارک رمضان ۸۰ پیراهن و شلوار بدوزد. «سارای» طی این روزها علاوه بر کار روزانه، هر شب از افطار تا سحر شروع به تهیه جهیزیه خود کرد و در شب آخر و زمانی که فقط یک پیراهن باقی مانده بود از هوش رفت.

    مادر «سارای» که شاهد عشق دخترش به «ایلیار» بود دوختن آخرین پیراهن را انجام داد و «سارای» و «ایلیار» در روز عید سعید فطر با هم ازدواج کردند.

    منبع

  • خواندن غزل شب‌های قدر جلوی در خانه‌ها/شیرینی برای نوعروس درشب قدر

    خواندن غزل شب‌های قدر جلوی در خانه‌ها/شیرینی برای نوعروس درشب قدر

    به گزارش تئاتر آنلاین، «آیینه اقوام» عنوان مجموعه نمایش رادیویی به روایت و کارگردانی زنده‌یاد مهرداد عشقیان است که سفری به دنیای آئین‌های رمضان در ایران زمین است. این مجموعه ۳۰ قسمتی از تولیدات اداره‌کل هنرهای نمایشی رادیو است که به پیشنهاد و همراهی ایوب آقاخانی در تئاتر آنلاین منتشر می‌شود.

    هرمز سیرتی، کرامت رودساز، کامیار محبی، بهادر ابراهیمی، راضیه مومی‌وند، معصومه عزیزمحمدی به عنوان بازیگر این مجموعه حضور دارند و دیگر عوامل مجموعه رادیویی «آئینه اقوام» نیز عبارتند از نویسنده: سهیلا خدادادی، محقق: ناصر ملاییان، افکتور: محمدرضا قبادی‌فر، صدابرداران: علی حاجی‌نوروزی و محسن جوادی، تهیه‌کننده و سردبیر: ناهید گودرزی.

    نوزدهمین قسمت «آئینه اقوام» با مدت زمان ۲۹ دقیقه و ۳۹ ثانیه با سفر به بندر ترکمن به آئین‌های مردم این شهر در ماه مبارک رمضان می‌پردازد.

    نوزدهمین روز سفر اینگونه آغاز می‌شود:

    «می‌گن سفر آدم رو پخته می‌کنه، من هیچوقت به معنی این جمله فکر نکرده بودم. اما حالا که خودم یه مسافرم بیشتر معنی این جمله رو می‌فهمم. حالا که خودم دل به جاده زدم و دارم شهر به شهر می‌رم تا با آیین‌ها و مراسم ماه رمضان در شهرهای مختلف ایران آشنا بشم، تو این سفر خیلی چیزا یاد گرفتم. تو این سفر فهمیدم که می‌شه خیلی مهربون‌تر بود، می‌شه خیلی ساده از کنار خیلی چیزا گذشت، می‌شه نگاه کرد اما ندید، می‌شه گوش داد اما نشنید، می‌شه از خودت بگذری تا دیگران رو خوشحال کنی. من هنوز دارم به سفرم ادامه می‌دم تا بیشتر بدونم و بیشتر پخته بشم.»

    «آداش» دوستی است که ما را با آیین‌های رمضانی مردم بندر ترکمن آشنا می‌کند. به شهر آق‌قلا می‌رویم که هنوز مراسم و آیین‌های رمضانی در آن برگزار می‌شود.

    «سارای» پیرزنی است که به ما می‌گوید «یا رمضان» یکی از مراسم قدیم ترکمن‌ها در ماه مبارک رمضان بود که مخصوص شب‌های قدر برگزار می‌شد. در این مراسم امام جماعت مسجد یا یکی از طلبه‌ها به همراه تعدادی از مردم به در خانه‌ها می‌رفتند و ۳ بار غزل مخصوص شب قدر را می‌خواندند.

    بندر ترکمنی‌ها رسم دارند در شب‌های قدر برای دخترانی که تازه نامزد شده‌اند یا عروس‌هایی که تازه به خانه بخت رفته‌اند، شیرینی مخصوص پخت می‌کنند.

    در ادامه «سارای» خاطره‌ای از ۴۰ سال پیش زندگی خود ذکر می‌کند؛ خاطره‌ای که مربوط به ازدواج با همسرش «ایلیار» و مرتبط با ماه مبارک رمضان بود.

    منبع