برچسب: رضا کیانیان

رضا کیانیان با حضور در جمع هنرمندان پویش «از خودمان شروع کنیم»  که با هدف ارتقای فرهنگ ترافیک، نمایش های خیابانی برگزار می کنند، به این پویش پیوست.

به گزارش تئاتر آنلاین، رضا کیانیان ضمن حمایت از این فعالیت فرهنگی در کنار هنرمندان پویش «از خودمان شروع کنیم» به ایفای نقش پرداخت. کیانیان با بیان اینکه به کارگیری هنر همواره یک امر جدید و تازه است، درباره نحوه عملکرد پویش «از خودمان شروع کنیم» و استفاده از ابزار هنر برای اصلاح رفتارهای ترافیکی شهروندان گفت: به نظرم باید از روز اول این کار را می کردیم. هنر مفتوح القلوب است و می تواند به راحتی دروازه دل مردم را باز کند و وارد دلشان شود و این شعارها را به دل مردم بنشاند و مردم هم با جان و دل آنها را بپذیرند.

وی ادامه داد: ما عادت کرده ایم دستور بدهیم که رعایت کنید اما وقتی با این شعار می آییم که «از خودمان شروع کنیم» در واقع می گوییم دولت و کسانی که تا به حال دستور می دادند، آنها باید در جبهه ما بیایند و با ما شروع کنند؛ یعنی همه با هم شروع کنیم و این در واقع نکته مثبت این پویش است.

کیانیان در ادامه به لزوم باز شدن فضاهای شهری برای فعالیت های هنری و فرهنگسازی در زمینه های مختلف اشاره و بیان کرد: اگر شرایطی فراهم شود که گروه های هنری به صورت خود جوش بتوانند این کارها را انجام دهند اتفاقات خوبی از نظر فرهنگی خواهد افتاد حتی اگر نیاز باشد، هنرمندان بتوانند بعد از اجراها کلاه بگردانند و پول جمع کنند. من اوایل انقلاب این کار را انجام می دادم، یعنی اجرا می کردم بعد کلاه می گرداندنم و پول جمع می کردم و اینگونه ارتزاق می کردم اما بعدها دیگر به من اجازه این کار را ندادند. به نظرم نیاز است که امروز باز هم این فضا را باز و آماده کنیم تا گروه های نمایشی به صورت خودجوش کار کنند.

وی اظهار کرد: همیشه با یک قدرت دولتی نباید این امکان فراهم شود که اگر این قدرت نبود، آنها هم اجازه کار کردن نداشته باشند. باید حکومت نه فقط دولت، به هنرمندانش اعتماد کند چون ما همه شهروند این مملکت هستیم. هر چقدر که حرکت های مردمی گسترش پیدا کند، فرهنگسازی هم انجام می شود در غیر این صورت دولت و ملت مقابل هم قرار می گیرند. اگر سد بین دولت و ملت برداشته شود، اتفاقات خوبی می افتد که این هم به یک فرهنگسازی گسترده تری نیاز دارد که الان اتفاق افتاده است.

کیانیان همچنین به مساله قانون گریزی برخی شهروندان اشاره کرد و گفت: اکثر مردم قانون را رعایت نمی کنند به دلیل اینکه فکر می کنند قانون ضد آنها است. بنابراین نیاز است شهروندان حلاوت این را بچشند که قانون به نفع آنهاست نه ضدشان تا بتوانند قوانین را رعایت کنند. متاسفانه مردم از قانون فرار می کنند و این نیاز به فرهنگسازی درست دارد تا این نگرش اشتباه از بین برود.

هنر ماندنی است زیرا هنر ذاتی و فطری بشر است، بشر فعلاً هفت هنر موسیقی، تئاتر، سینما، نقاشی، مجسمه سازی، ادبیات و رقص دارد. ممکن است در آینده با پیشرفت تکنولوژی هنرهای بیشتری اختراع شود، مثل ادبیات و سینما که اختراع بشر است!

به گزارش تئاتر آنلاین، در دولت روحانی اتفاقات خوبی افتاد، در اواخر دولت قبل در تهران شبی حدود 20 تئاتر اجرا می‌شد اما حال در تهران شبی بیش از ١٠٠ تا ١٥٠ تئاتر اجرا می‌شود

حضور رضا کیانیان در پنجمین جلسه از سلسله نشست‌های آبادانی مشهد سنآباد که با موضوع «جایگاه فرهنگ و هنر در خراسان دیروز و امروز» برگزار شد، فرصتی بود تا رضا کیانیان بتواند در آن دغدغه‌های ملی و استانی خود را با همشهریانش در میان بگذارد. اظهاراتی که با توجه به لغو کنسرت شهرام و حافظ ناظری در خراسان، بازتاب زیادی در رسانه‌ها یافته است.

وی در این نشست گفت: هنر ماندنی است زیرا هنر ذاتی و فطری بشر است، بشر فعلاً هفت هنر موسیقی، تئاتر، سینما، نقاشی، مجسمه سازی، ادبیات و رقص دارد. ممکن است در آینده با پیشرفت تکنولوژی هنرهای بیشتری اختراع شود، مثل ادبیات و سینما که اختراع بشر است! زمانی که بشر توانست کلمه را اختراع کند، شعر و ادبیات به وجود آمد و زمانی که توانست دوربین را اختراع کند، سینما پدید آمد.

کیانیان تصریح کرد:هنر همانقدر فطری ست که شیر خوردن کودک از سینه مادر. کسی به کودک آموزشی در ارتباط با هنر نداده. اما کودک به موسیقی و رقص واکنش مثبت دارد! زمانی که ما به یک کودک کاغذ و مداد می‌دهیم نقاشی می‌کشد. خمیر بدهیم مجسمه می‌سازد. کودک نمایش بازی می‌کند! حضور هنر در کودک و بشر کاملاً فطری است. بعداً که بزرگ شد اگر بخواهد نقاش بهتری شود به کلاس آموزشی می‌رود.

وی با بیان اینکه وقتی با هنر آمرانه برخورد شود به خفا خواهد رفت، خاطرنشان کرد: فرهنگ و هنر در خراسان مانند امام رضا(ع) غریب است، شنیده‌ام آمار رسمی کشور نشان می‌دهد بیشترین گروه‌های موسیقی زیرزمینی در مشهد وجود دارد! خراسان را نمی‌توان از هنر دور نگه داشت. چون از دیرباز یکی از پایگاه‌ها و زادگاه‌های هنری بوده و هست.

کیانیان افزود: در دولت روحانی اتفاقات خوبی افتاد، در اواخر دولت قبل در تهران شبی حدود 20 تئاتر اجرا می‌شد اما حال در تهران شبی بیش از ١٠٠ تا ١٥٠ تئاتر اجرا می‌شود و شبی 10 هزار تماشاگر تئاتر دارد! و بلافاصله رکورددار اجرای تئاتر مشهد است با حدود شبی هفت نمایش که نشان دهنده نیروی بالقوه و بالفعل بالای خراسان است. این بازیگر با اشاره به این مطلب که امریکا با سینما جهان را فتح کرد و امروزه اکثر دنیا بجز سینمای ایران و سینمای هندوستان مجبورند به سلیقه امریکا فیلم بسازند گفت: ما امیدواریم بازهم سینمای ایران مقاومت کند و بتواند پرچم خود را به قله‌های بالا تری ببرد.

رشد فضای ناامیدی در مشهد

در ادامه سعید سهیلی کارگردان سینما طی سخنانی اظهار کرد: سینما هنر افسارگسیخته و سرکشی است، مانند شعر و موسیقی نیست، رام شدنی نیست، به همین علت در تمامی دولت‌ها دچار مشکل شده است. وی ادامه داد: سینما مانند عقاب و شاهین است اما مسئولان دوست دارند مانند قناری و بلبل از آن استفاده کنند و برای آنها آواز بخواند اما سینما نمی‌تواند در قفس بماند، سینمای خوب شاهین و عقاب است مانند کیارستمی و فرهادی و سینمای بد مانند زاغ و کلاغ است اما حتی زاغ و کلاغ هم برای مسئولان آواز نخواهند خواند.

سهیلی ابراز کرد: چالش سینما به دلیل نگاه غلط به سینما است و این نگاه‌ها باید اصلاح شود، مشهد شهری است که دردهای بسیاری برای ریشه‌یابی دارد. این کارگردان سینما با اشاره به اینکه جوانان مشهد بسیار مأیوس هستند و از در و دیوار شهر و جوانان ناامیدی می‌بارد، عنوان کرد: اساسی‌ترین مشکل مسئولان فرهنگی هستند که یا بی‌سلیقه‌اند یا کم سلیقه یا کج سلیقه یا بدسلیقه، این افراد چگونه می‌توانند شهری خوب، زیبا و پر از نشاط بسازند، در حقیقت باید افرادی مسئول باشند که سر رشته و تجربه دارند تا بتوانند این مشکلات را اصلاح کنند.

نشست بیان مطالبات اهالی فرهنگ و هنر با حضور رضا کیانیان، صدیق تعریف، عبدالجبار کاکایی و سلمان امین و پیام محمود دولت‌آبادی بعدازظهر امروز شنبه نهم خردادماه در دانشگاه علم و صنعت برگزار شد.

به گزارش تئاتر آنلاین، رضا کیانیان در مراسم بیان مطالبات دانشجویان در حوزه سینما، موسیقی، شعر و ادبیات در دولت روحانی با بیان اینکه در زمینه فرهنگ پارادوکسی وجود دارد، گفت: جامعه بدون فرهنگ پیشرفت نخواهد کرد و در مقابل قاعدتا فرهنگ زمانی ایجاد می‌شود که جامعه از یک رفاه نسبی برخوردار باشد. مثلا در انتخابات اخیر بحث بر سر محرومیت‌زدایی بود اما آیا فقط با یارانه دادن فرهنگ ایجاد می‌شود؟ در این مباحث، فرهنگ فراموش شد و برای همین می‌گویم تناقضی وجود دارد؛ اگر فرهنگ نباشد نان و آب هم نیست.

کیانیان خاطرنشان کرد: فرهنگ همیشه در سبد قشر متوسط جامعه قرار دارد و وقتی فشار اقتصادی زیاد می‌شود اولین چیزی که از سبد مردم خارج می‌شود همین فرهنگ است چون ما فکر می‌کنیم که نان شب و گرسنه نخوابیدن بزرگترین مساله ماست در حالی که بسیاری از مردم فقیر هستند اما حقیر نیستند و صورت‌شان را با سیلی سرخ می‌کنند اما شرافت‌شان را از دست نمی‌دهند؛ همه اینها فرهنگ است.

کیانیان ادامه داد: امروز سوار یک تاکسی بودم که راننده‌اش پیرمردی بود و می‌گفت؛ قدیم‌ها در سر چهارراه‌ها و پشت چراغ راهنمایی احوال همدیگر را می‌پرسیدیم اما امروز به همدیگر نگاه هم نمی‌کنیم آن موقع می‌گفتند رانندگی شما نشانه شخصیت شماست و ما کیف می‌کردیم اما امروز لایی کشیدن نشانه شخصیت شده. تا گرسنه می‌شویم فرهنگ را فراموش می‌کنیم. اگر بر عکس این موضوع نهادینه شود و در هر صورتی فرهنگ جای خودش را داشته باشد، حتی اگر گرسنه باشیم آن را حفظ کنیم، کشور پیشرفت می‌کند اما تا وقتی فرهنگ را برای نان شب قربانی می‌کنیم پیشرفت نخواهیم کرد.

این بازیگر سیما و تئاتر خاطرنشان کرد: قبلا کاری می‌کردند تا مردم فرهنگ را فراموش کنند تا به راحتی بر آنها مسلط شوند؛ این فرهنگ چگونه و کجا به وجود می‌آید؟ هر وقت جامعه آرامش دارد، شکوفایی فرهنگی اتفاق می‌افتد؛ مثلا در دوره دولت آقای روحانی با اینکه فقر و بیکاری همچنان وجود داشت به فرهنگ هم توجه شد. اما اگر فقط بخواهیم به مردم نان برسانیم و فرهنگ را حذف کنیم نشانه خطرناکی است؛ اگر من به حسن روحانی رای دادم به همین دلیل استغ هر چند معتقدم آقای روحانی و هاشمی به رغم توجه‌شان به فرهنگ، به هنر توجه چندانی نداشتند.

کیانیان با طرح این سوال که «چه فرهنگی در این دوره اتفاق می‌افتد که می‌رویم و رای می‌دهیم» گفت: همین که آقای روحانی دفترچه حقوق شهروندی چاپ کرده و گفتمان حقوق شهروندی را زنده کرده موضوعی جالب است؛ زیرا این نیاز تاریخی ما به اینجا رسیده که این گفتمان مطرح شود و از طرف دیگر کسی پیدا شده که جرات مطرح کردن حقوق شهروندی را دارد. اگر ما به حقوق اجتماعی‌مان واقف شویم با فرهنگ می‌شویم و اگر نه تا ابد در مبارزه بی‌سرانجامی باقی خواهیم ماند.

کارگرادان نمایش «حرفه‌ای» همچنین در پاسخ به مواردی که از سوی نماینده انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علم و صنعت مطرح شده بود و در آن مواردی همچون بروز پدیده تتلویسم و به صورت تلویحی لزوم حذف آن مطرح شده بود، گفت: من به جزئیات اعتقاد دارم و معتقدم حرف‌های کلی می‌تواند قرن‌ها گفته شود و تاثیری هم نگذارد.

کیانیان خطاب به نماینده انجمن اسلامی دانشجویان این دانشگاه گفت: شما به جای طرح سوال یک بیانیه خواندید؛ بیانیه‌ای که پر از دشمنی‌، خط‌کشی و فحش بود. چرا باید انجمنی یا گروهی به خودش حق بدهد به بقیه توهین کند.

این بازیگر سینما و تئاتر تصریح کرد: مثلا بازیگری در فیلم تبلیغات انتخابات گفته من در سیاست دخالت نمی‌کنم؛ حالا از نظر شما او لمپن سلبریتی شده. اما فرهنگ یعنی اینکه اجازه دهیم هر کسی هر طور که می‌خواهد زندگی کند. بیانیه شما آدم را یاد 50 سال پیش می‌اندازد اما شما انسان معاصری هستند که معتقد به آزادی هستید و نباید مانند گروه‌های مقتدر، تمامیت خواهید باشد. بهتر است یکبار بیانیه‌تان را مرور کنید.

کیانیان یکی از معضلات کشوری مانند ایران را «همسان‌سازی» خواند و گفت: یعنی می‌خواهیم بقیه را شبیه خود کنیم اما چه حقی برای این کار داریم؟ باید اجازه دهیم و امکانات لازم را فراهم کنیم که هر کسی شکل خود شود. آن موقع تازه به خلقت اولیه خودمان برمی‌گردیم. چرا می‌خواهیم در برابر خلقت خدا و طبیعت و جهان بایستیم؟ ما براساس یک قاعده، هر کدام یک شکل هستیم و در ضمن، فردیت مهم‌ترین مساله جهان است. اگر فردیت را رد کنیم دیگر چه فرقی با هیتلر و صدام داریم؟ باید به فردیت احترام گذاشته شود.

کیانیان در بخش دیگری از صحبت‌هایش با بیان اینکه من به یک سری کار هنری مشغولم که هیچکدام را برای مردم انجام نمی‌دهم، گفت: این کارها را برای خودم و فردیت و تنهایی خودم انجام می‌دهم. من محصول جامعه‌ای هستم که تفکر و راهبری برای خودش دارد و به آینده‌ای معتقد است و هر کاری می‌کنم از این تفکر برمی‌آید. معتقدم کسانی که می‌گویند ما برای مردم کاری کردیم همیشه از مردم طلبکار هستند و روزی همین مردم باید بدهی‌شان را به او پرداخت کنند اما من چنین تفکری ندارم. من کار خودم را می‌کنم و می‌گویم اگر شما کار من را دوست دارید چه بهتر و اگر دوست ندارید این اجازه را دارید که از کار فرد دیگری خوشتان بیاید چون می‌خواهم خودم را از سنگینی فشار مردم خارج کنم و شما را هم از این فشار آزاد کنم.

کیانیان ادامه داد: آن کسی که خود را نوکر مردم می‌خواند احتمالا فردی ارتجاعی است چون خلاقیت خودش را نادیده می‌گیرد و پوپولیسم یعنی همین. من نمی‌خواهم چیزی را بگویم که اکثریت جامعه می‌گویند. شما وقتی با بیانیه‌ای فردیت من را از بین ببرید؛ خلاقیت من از بین می‌رود و وقتی خلاقیتم از بین برود فرهنگ هم از بین رفته است.

این بازیگر سینما و تئاتر در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه راهکار مشخص برای رسیدن به دموکراسی از نظر او چیست؛ گفت: من وقتی از دریاچه ارومیه یا کمپینی برای آزادی سربازان زندانی می‌گویم همه اینها را برای خودم می‌کنم چون فکر می‌کنم کار درستی است؛ آن را اعلام می‌کنم. شما هم اگر آن را درست می‌دانید به آن بپیوندید.

کیانیان ادامه داد: من حسابم را با همه روشن کردم و اصلا با کسی دشمن نیستم حتی با دشمن خودم چون اصلا نمی‌خواهم چیزی را حذف کنم. وقتی از دریاچه ارومیه می‌گویم برای این است که می‌دانم وقتی این دریاچه خشک شود طوفانی به پا می‌شود که کشاورزی را از بین می‌برد و مهاجرت و جنگ داخلی اتفاق می‌افتاد. در این کمپین‌ها از راست‌ترین تا چپ‌ترین جناح‌ها شرکت داشتند چون با هر دو طیف دوست هستند.

او خاطرنشان کرد: در انتخابات فصل الخطاب همه چیست؟ این است که دولتی را انتخاب کنید که قانون اساسی را اجرا کند. وقتی می‌بینیم همان اول کسی قانون اساسی را قبول ندارد به او رای نمی‌دهیم. اگر به قانون اساسی ایرادی هم داریم باید از طریق همان قانون آن را تصحیح کنیم. توصیه من به دانشجویان این است که به حقوق اجتماعی و صنفی خودشان آشنا شوند و حتما در دفترچه حقوق شهروندی این مسائل وجود دارد؛ اگر به آن مراجعه کنید و آگاه شوید دیگر دو هفته مانده به انتخابات دست‌پاچه نمی‌شوید که چه کسی قرار است رای بیاورد.

کیانیان با بیان اینکه امسال اتفاق حیرت‌انگیزی که افتاد این بود که مردم به 250 هزار تومان یارانه نه گفتند. حتی کسانی که محتاج بودند؛ ادامه داد: تعداد کشورهایی که به یارانه نه گفته‌اند بسیار کم است. معتقدم نه باید مردم را کشورمان را دست بگیریم و دست بالا که بگوییم هفت هزار سال تاریخ داریم پس عالی هستیم.

کیانیان تصریح کرد: اگر هر کدام از ما به حقوق خودمان آشنا شویم کشور گلستان می‌شود هیچ چیزی در جهان به شکل بنیادی عوض نمی‌شود هر کسی باید به فکر بهتر شدن خودش باشد.

رضا کیانیان در افتتاحیه ی نمایش “حرفه ای” در مشهد گفت: :از دوره ی دبیرستان تا کنون در مشهد رویِ صحنه ی تاتر نبودم و امیدوارم بعد از این هم بتوانم با این نمایش ها در مشهد اجرا داشته باشم.

به گزارش تئاتر آنلاین، افتتاحیه ی نمایشِ “حرفه ای” امروز در سالن اصلی تاتر مشهد با حضور استاندار خراسان رضوی، مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی، معاون هنری سینمایی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی و جمعی از پیشکسوتان تاتر خراسان برگزار شد.

رضا کیانیان در افتتاحیه ی این نمایش برای حضور در صحنه ی تاتر مشهد ابراز خرسندی کرد و گفت:از دوره ی دبیرستان تا کنون در مشهد رویِ صحنه ی تاتر نبودم و امیدوارم بعد از این هم بتوانم با این نمایش ها در مشهد اجرا داشته باشم.

گفتنی است نمایش “حرفه ای” به کارگردانی رضا کیانیان تا ٢٨ اردی بهشت ماه ساعت ١٨ و٢٠ در سالن اصلی تاتر شهر مشهد به روی صحنه می رود و علاقه مندان می توانند از طریق سایت “مشهد گیشه” به رزرو بلیط اقدام نمایند.

محمد جواد عبدی – تئاتر «حرفه ای» اثر رضا کیانیان با بازی رضا کیانیان و هدایت هاشمی در مشهد روی صحنه می رود.

به گزارش «تئاتر آنلاین»؛ تئاتر «حرفه ای» به کارگردانی رضا کیانیان از سه‌شنبه ۲۶ تا ۲۸ اردیبهشت ۹۶ (در دو نوبت زمانی ۱۸ و ۲۰) در سالن اصلی تئاترشهر مشهد روی صحنه می رود.
در این نمایش رضا کیانیان، هدایت هاشمی، سعید ملک و رعنا خطامی به ایفای نقش می پردازند.

نمایشنامه «حرفه ای» نوشته دوشان کواچویچ و موضوع آن درباره فروپاشی کمونیسم در اروپای شرقی و پیامدهای آن است و رویکردی کمدی اجتماعی دارد.

دوشان کواچویچ یکی از مشهورترین هنرمندان تئاتر اهل یوگسلاوی است که فیلمنامه مشهور «زیر زمین» را برای امیر کاستاریکا نوشت و این فیلم در جشنواره فیلم کن در سال ١٩٩۵ توانست نخل طلا را دریافت کند.
کیانیان این نمایشنامه را با ترجمه ایرج امامی و از روی ترجمه انگلیسی و ترجمه‌ای که در آف برادوی اجرا شده، به صحنه می‌برد.

خرید اینترنتی بلیت این نمایش در سایت مشهدگیشه آغاز شد.

فکر نکنیم که دولت مسئول است که همه کارهای ما را بکند. دولت باید کار خودش را بکند و به سیاست‌های امنیتی، بین‌المللی، مالی و اجرای قانون اساسی بپردازد و ما هم در حیطه مسئولیت اجتماعی‌مان که همانی است که آقای روحانی منتشر کرده؛ زندگی کارهای‌مان را بکنیم. درنتیجه مسئولیت اجتماعی این است که یاد بگیریم و یاد بدهیم که از «خودت شروع کن همیشه»

به گزارش تئاتر آنلاین؛ رضا کیانیان ازجمله هنرمندانی‌ست که در تقریبا تمامی حوزه‌های فرهنگی و هنری حضور فعالی دارد. شاید دیگر بازیگری او را اقناع نمی‌کند. طراحی صحنه و عکاسی دغدغه‌ها تازه این هنرمند هستند. و البته او کار تازه‌ای هم به فهرست کارنامه هنری خود اضافه کرده است. کیانیان در نمایش «حرفه‌ای» فقط بازی نکرده بلکه آن را کارگردانی هم کرده است. در همین زمان نمایشگاهی از عکس‌های این هنرمند باعنوان «دچار آبی بیکران» در گالری آرت‌سنتر برگزار شده است.

گفتگو با کیانیان را درکنار تمام مشغله‌های هنرمند نیمی در گالری آرت‌سنتر و نیمی در تماشاخانه پالیز انجام دادیم. گفتگویی که آقای بازیگر؛ کارگردان؛ عکاس؛ طراح صحنه و مدرس سینما با تمام مشغله‌هایش و با نادیده گرفتنِ برخی سوالاتِ ایلنا؛ با خبرنگار ما انجام داد. و این هم مشروح گفتگو…

آیا می‌توان اینطور برداشت کرد که رضا کیانیان بازیگر پس از کامل کردن پروسه بازی‌های خود در ژانرهای متفاوت؛ مدت‌هاست به دنبال مسئولیت اجتماعی و هنری دیگری‌ست یعنی اینکه حالا ظرف سینما را برای آن کافی نمی‌داند پس سراغ عکس و عکاسی رفته؟ و اصولا از نگاه شما آیا مسئولیت اجتماعی و هنری یک هنرمند در وادی‌های مختلف هنری تفاوتی هم با یکدیگر دارند یا فقط زبان و ظرف‌شان متفاوت است؟

شما مسئله را برعکس گفتید و من برعکس آن چیزی؛ هستم که الان گفتید. چراکه اصولا هیچ کاری را برای مسئولیت اجتماعی انجام نمی‌دهم و نمی‌گویم وظیفه هنر و هنرمند این است بلکه فکر می‌کنم وظیفه هنرمند این است که خیلی خیلی با خودش روراست و بی‌تعارف باشد و برود دنبال خلاقیتش. اما هنرمند به‌عنوان شهروند و مثل هرکس دیگری وظیفه‌‌ای هم دارد که از حقوقش دفاع کند. در گذشته نگاهی وجود داشت که هنر را وسیله‌ می‌دانست. من این نگاه را نمی‌پسندم و معتقدم بسیار زشت است که هنر را وسیله‌ بدانیم بلکه هنر به ذات خود مستقل است و تمام چیزهایی را که یک پدیده باید برای ظهور و بروز داشته باشد؛ دارد و بیشتر هم دارد چراکه هنر دریچه‌هایی را برای انسان بازمی‌کند که هیچ علمی نمی‌تواند آنها را باز کند. هنر درواقع نزدیک‌ترین اتفاق به خلاقیت است وخلاقیت نزدیک‌ترین اتفاق به خداست. چراکه خلاقیت برای خداست درواقع هنرمند نمودی از آن خلاقیت است. یک مقاله تنها یک روز در روزنامه دیده می‌شود ولی از فردا آن روزنامه را برای شیشه پاک کردن استفاده می‌کنند؛ کتاب ماندگاری بیشتری نسبت به روزنامه دارد اما اگر یک اثر هنری خلق کنیم؛ ماندگار و همیشگی است.

اگرچه پیشتر گفته‌اید معتقد به این نیستید که یک اثر هنری باید در مخاطب اضطراب و ترس ایجاد کند اما درمقابل بسیاری از هنرمندان به‌ویژه در حوزه عکاسی به دلیل نزدیکی که به مستند و واقعگرایی دارد؛ آشکارا از رمانتیک‌گرایی انتقاد کرده و بیان خشونت و نقص حاکم بر اجتماع را تنها راه تاثیرگذاری بر مخاطب می‌دانند. شما این نظر را چه اندازه تایید یا نقد می‌کنید؟

این نظر آن‌هاست و محترم است. در عکاسی حدود ۱۱۴ رشته وجود دارد و هرکسی می‌تواند در این رشته‌ها نظرات متفاوت داشته باشد اما من فکر می‌کنم جهان به اندازه کافی تلخ است، به اندازه کافی زندان است و پر از تنش!، سیاستمداران جهان و کسانی که به هر طریقی دنبال سرمایه‌های بیشتری هستند به اندازه کافی اضطراب در جهان ایجاد می‌کنند و من دوست ندارم در این اضطراب دخالت کنم و دوست ندارم وسیله آن‌ها شوم تا اضطراب را تشدید کنم. به نظرم اضطراب را همه لمس می‌کنند و کسی نیست که آن را نفهمد حالا من باید زیبایی را کشف کنم، معتقدم کشف زیبایی بسیار سخت‌تر از کشف اضطراب است. یکی از بزرگان می‌گوید «ما همه در لجن ایستاده‌ایم اما بعضی به ستارگان نگاه می‌کنند». حال اگر بعضی‌ها می‌خواند اضطراب را نشان بدهند؛ بدهند، اما من این کار را دوست ندارم و آثار تجسمی و فیلم‌هایی که این‌گونه هستند حالم را بدتر از این که هست می‌کنند.

چرا کهکشان؟

من از نوجوانی به کهکشان علاقه‌مند بودم اما نمی‌توانستم آنجا بروم و در آن گم شوم اما بالاخره کهکشان خودش را در زمین در اختیار من گذاشت و دریچه‌ای را برایم باز کرد و من متوجه شدم آنچه در کهکشان است؛ همین‌جا روی زمین نیز است. امام علی(ع) جمله‌ای دارند با این مضمون که در هر انسانی یک کهکشان وجود دارد به بزرگی همان کهکشان. اگر بتوانی کهکشان درون خودت را کشف کنی؛ می‌توانی آن را کشف کنی و ببینی. اگر ما به اشیا نزدیک شویم، به یکباره حجاب کنار می‌رود و جهان را عریان و در یک همگونی و هم‌افزایی خواهیم دید.

یک عکس ولو آنکه شناسه‌های زیبایی‌شناسی و هنر و رنگ در آن بیش از رگه‌های مسئولیت اجتماعی باشد باز می‌تواند بر حوزه شهروندی و مسئولیت‌‌پذیری بیشتر تاکید داشته باشد. به‌عنوان مثال شما در عکس‌های خود از مرداب و کهکهشان هم می‌توانید وجوه زیبایی طبیعت را مدنظر داشته باشید و هم خطرهای تهدیدکننده آنها و پایان آنها را. درباره این تاکید در فضای هشداردهندگی در هنری مانند عکاسی چه نظری دارید؟

کشف زیبایی، بزرگترین مسئولیت اجتماعی هنرمند است چراکه وقتی ما ذهن مخاطب را به زیبایی عادت دهیم دیگر دوست ندارد زشتی‌ها را ببیند! پس به زشتی پشت می‌کند و همیشه به سمت زیبایی می‌رود و زشتی‌ها نمی‌توانند او را جذب کنند و از این پس در زندگی روزمره زیبایی را انتخاب می‌کند. حتی در انتخابات هم زیباتر را انتخاب می‌کند، امید را انتخاب می‌کند. در نتیجه یک هنرمند با کشف زیبایی بزرگترین کار جهان را از لحاظ مسئولیت اجتماعی انجام می‌دهد.

بخشی از هنر تجسمی در کشور ما در خدمت اسم‌ها و گروه‌های خاصی هستند که هم امکان بروز بیرونی و نمایشی بیشتری دارند و هم امکان عرضه و بازاریابی و هم حضور در مجامع خارجی. آثار این گروه بیشترین امکان حضضور در حراج‌ها را نیز دارد، درعوض بخش دیگری این شانس را اجبارا یا قهرا یا به دلیل برخی موضع‌گیری‌ها یا حاکمیت‌ گروه‌بندی‌ها ندارد. درباره این فضای دوقطبی در بازار هنرهای تجسمی توضیح می‌دهید؟

من با این نظرها مخالفم و معتقدم اگر افرادی مانند خانم فرح اصولی مطرح شده‌اند به دلیل هنرشان است و برخلاف آنچه دیگران تصور می‌کند با باند بازی نیست! اگر کسی با جناح و گروه خاصی هم مطرح شود چون هنر خاصی ندارد خیلی زود از دور خارج می‌شود و نقاشان بسیاری بودند در این سالها، که آمدند اما ماندگار نبودند. اما افرادی که آثارشان فروش می‌رود سالهاست که کار می‌کنند و قبل از اینکه به طور مثال در حراج تهران باشند افراد مشهوری بودند. من به دو قطبی بودن جامعه تجسمی اعتقادی ندارم چراکه تمام آدم‌های سیاسی که فقط به فکر جناح خودشان هستند یا تمام افرادی که فقط به فکر خودشان هستند؛ می‌خواهند جامعه را دوقطبی کنند در مقابل افرادی که می‌خواهند جامعه پیشرفت کند و آینده روشنی برای جامعه می‌خواهند، جامعه را دوقطبی نمی‌کنند.

گاه ازسوی برخی منتقدان به حراج تهران و مدیریت آن ایراداتی گرفته می‌شود؛ نظر شما در این‌باره چیست؟

حراج تهران در تاریخ تجسمی ایران کار بزرگ و مهمی است البته مثل هر پدیده‌ای باید به‌طور مرتب اصلاح شود. همین‌طور که شاهدیم هر سال دارد این اتفاق می‌افتد. من جلوی کسانی که قصد دارند ریشه حراج تهران را بزنند می‌ایستم. باید به این موضوع توجه کرد که تعداد گالری‌های ما قبل از حراج تهران کمتر از صد تا بود ولی امروز نزدیک به۳۰۰ گالری داریم و اگر ۳۰۰ نفر هزینه کرده‌اند و گالری راه انداخته‌اند پس بازار هنرهای تجسمی داغ شده و این رونق اقتصادی مدیون حراج تهران است تا قبل از حراج همه این پول‌ها به دبی می‌رفت و در آنجا خرج می‌شد.

شما بازیگری را با تئاتر شروع کردید و حتی وقتی به سینما آمدید با فیلمی از یک کارگردان تئاتری یعنی آقای سمندریان بود؛ اما امروز عموم مخاطبان شما را با تلویزیون و سینما می‌شناسند تا تئاتر. شاید چون عموم مردم با تئاتر فاصله دارند شما را بیشتر به‌عنوان بازیگر سینما و تلویزیون می‌شناسند.

بله. فکر می‌کنم به‌خاطر این است که عموم مردم کمتر تئاتر می‌بینند. هنوز خواص و روشنفکران که اکثرا از قشر متوسط جامعه هستند تئاتر می‌بینند و می‌دانند که من بازیگر تئاتر هم هستم.

«حرفه‌ای» اولین تجربه شما در کارگردانی تئاتر است. چرا این موضوع را انتخاب کردید و چقدر سختگیری داشتید درباره انتخاب آن و اصلا چه چیزی شما را به سمت کارگردانی در تئاتر سوق داد؟

من برای خودم هم آدم غیرقابل پیش‌بینی هستم؛ ذهنم که آبستن شود آن را می‌زایم؛ حالا می‌خواهد در تجسمی باشد یا در تئاتر و طراحی صحنه. اصلا هم موافق این نیستم که به من بگویند تو فقط بازیگری. برای چه فقط بازیگرم؟ من رضا کیانیان‌ام و رضا کیانیان، بازیگر هم هستم.

«حرفه‌ای» در بستر فروپاشی کمونیسم در شوروی به یک موضوع انسانی هم می‌پردازد. درباره این دغدغه بگویید.

نمایش درباره این است که آدم‌ها وقتی می‌خواهند جهان‌شان را تغییر دهند باید از خودشان شروع کنند. برای دیگران تصمیم نگیرند؛ درواقع این جمله اساسی که «از خودت شروع کن.» محور نمایش است! در نمایش گفته می‌شود: هیچ چیزی به‌صورت بنیادین در این دنیا عوض نمی‌شود. اگر می‌خواهی دنیا را عوض کنی خودت را عوض کن.

شما ۱۲ سال پیش در این نمایش به شیوه دیگری بازی کردید؛ در اولین تجربه کارگردانی‌تان وقتی سراغ این نمایش می‌روید حتما برایتان جذابیت خاصی داشته است…

من این نمایشنامه را خیلی دوست دارم و از آقای بابک محمدی که کارگردان قبلی و مترجم این کار است در بروشور، تشکر کرده‌ام که من را با این متن آشنا کرده‌اند. اما این یک اجرای دیگر است و همه چیزش با آن نمایش فرق دارد. آنجا بیشتر تکیه بر مسایل سیاسی بود. اینجا تکیه بر مسایل انسانی‌ست.

شما نسبت به مسائل اجتماعی حساس هستید و در کمپین‌های مختلفی شرکت می‌کنید. به‌عنوان یک مخاطب انتظار داشتیم در تجربه کارگردانی هم این موضوع را لحاظ کنید. چقدر دستمایه اصلی نمایش «حرفه‌ای» را موضوع امروز جامعه می‌دانید؟

این نمایشنامه بسیار جهان‌شمول است و حرفی دارد که به درد امروز ایران و جهان می‌خورد اینکه از خودمان شروع کنیم. فکر نکنیم که دولت مسئول است که همه کارهای ما را بکند. دولت باید کار خودش را بکند و به سیاست‌های امنیتی، بین‌المللی، مالی و اجرای قانون اساسی بپردازد و ما هم در حیطه مسئولیت اجتماعی‌مان که همانی است که آقای روحانی منتشر کرده؛ زندگی کارهای‌مان را بکنیم. درنتیجه مسئولیت اجتماعی این است که یاد بگیریم و یاد بدهیم که از «خودت شروع کن همیشه» شکسپیر هم برای چند صد سال پیش است اما حرفش به‌روز است. خیلی از نمایشنامه‌ها اینطور هستند.

این به خاطر این نیست که یک پروسه تکراری را در جامعه طی می‌کنیم؟

نه! چند چیز اساسی داریم که آدم‌ را می‌سازد. ازجمله خلقیات انسانی؛ مثل حسادت، جاه‌طلبی، قدرت‌طلبی، عشق، تنفر، تردید و… ما غارنشین هم بودیم همین خصلت‌ها را داشتیم، الان هم همین‌ها را داریم، در آینده اگر در کره مریخ هم زندگی کنیم بازهم همین خصلت‌ها را خواهیم داشت. هنر راجع به این‌ها حرف می‌زند که همیشه ماندگار است. ولی علم راجع به مسائلی حرف می‌زند که همیشه درحال تغییر است. مثلا هندسه اقلیدسی می‌رود و حالا هندسه کوانتومی داریم. اما عشق همیشه عشق است و دعا همیشه دعاست. عشق اقلیدسی و کوانتومی نداریم!

ایلنا

📍 تماشاخانه پالیز، سالن ۱
📅 يكشنبه ۱۷ بهمن ۱۳۹۵ تا جمعه ۲۷ اسفند ۱۳۹۵
⏰ ۱۷:۰۰ و ۲۱:۰۰
⏳ ۱ ساعت
💳 بها: ۴۰,۰۰۰ و ۳۰,۰۰۰ تومان

نویسنده: دوشان کواچویچ
مترجم: ایرج امامی
طراح و کارگردان: رضا کیانیان
بازیگران: رضا کیانیان، هدایت هاشمی، بهاره رهنما، سعید ملک، آرش علینژاد، رعنا خطامی، ساغر تاجیک، حسین شریعتمداری، بهزاد حاجی حسنی
تهیه کننده: نورالدین حیدری ماهر
طراح صحنه و لباس: رضا کیانیان
طراح نور: داوود امیری
موسیقی و صد: علی کیانیان
عکاس: مسعود پاکدل ، فرناز عزیزی
نقاشی و گرافیک: لهراسب بیات
نقشه سه بعدی دکور: نعیم هاشمی
دستیار نور: اکبر مشکینی
مشاور امور بین الملل: مسعود پاکدل
مدیر فرهنگی: مریم نراقی
مشاور رسانه ای: ندا ال طیب
تبلیغات مجازی: امیر قالیچی
مدیر تولید: محمد گودرزیانی
دستیار کارگردان: امیر اخوان
مدیر صحنه: قاسم غضنفری
دستیار لباس: بهار نرگسی
ساخت دکور: کیوان ضیا پور، نوراله میلاد، نوا یوسف زاده، ابراهیم صالحی

نمایش «حرفه ای» کار رضا کیانیان با تغییراتی در زمان بندی اجرا به صحنه می رود.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «حرفه ای» که از روز یکشنبه ۱۷ بهمن ماه اجرای خود را آغاز کرده، در هفته دوم اجرای خود تغییراتی در زمان بندی دارد و ساعت اجرای سانس دوم آن تغییر کرده است. اجرای عادی این نمایش بر اساس برنامه قبلی، همان ساعت ۱۷ است اما ساعت اجرای دوم آن ۲۱ است.

رضا کیانیان بازیگر تئاتر ، سینما و تلویزیون نمایش «حرفه¬‌ای» را به عنوان اولین تجربه کارگردانی خود به صحنه می برد. متن این نمایش نوشته دوشان کواچویچ است و موضوع آن درباره فروپاشی کمونیسم در اروپای شرقی و پیامدهای آن است، و رویکردی کمدی اجتماعی دارد.

کیانیان این نمایشنامه را با ترجمه ایرج امامی و از روی ترجمه انگلیسی که در آف برادوی اجرا شده ، به صحنه می برد و هدایت هاشمی و بهاره رهنما دیگر بازیگرانی هستند که در کنار او به ایفای نقش می پردازند. دوشان کواچویچ یکی از مشهورترین هنرمندان تئاتر اهل یوگسلاوی است که فیلمنامه مشهور «زیر زمین» را برای امیر کاستاریکا نوشت و این فیلم در جشنواره فیلم کن در سال ١٩٩٥ توانست نخل طلا را دریافت کند.

نمایش «حرفه‌ای» از ۱۷ بهمن ماه تا ۲۷ اسفندماه در سالن «پالیز» به نشانی: خیابان کریمخان، خیابان آبان (عضدی)، خیابان سپند، شماره ۶۹ به صحنه می‌رود.

نمایش «حرفه‌ای» با طراحی و کارگردانی رضا کیانیان از ۱۷ بهمن تا ۲۷ اسفند ماه روی صحنه است.

به گزارش تئاتر آنلاین، این نمایش که نخستین تجربه کارگردانی رضا کیانیان است، از روز یکشنبه ۱۷ بهمن ماه تا جمعه ۲۷ اسفندماه هر روز راس ساعت ۱۷ در تماشاخانه پالیز روی صحنه می‌رود. البته این نمایش به دلیل استقبال تماشاگران، در ۳ روز اول اجرای خود، یک سانس فوق العاده دارد که رأس ساعت ۱۹ به صحنه می رود.

رضا کیانیان در نخستین تجربه کارگردانی خود با هدایت هاشمی و بهاره رهنما همبازی است.

نمایشنامه «حرفه ای» نوشته دوشان کواچویچ و موضوع آن درباره فروپاشی کمونیسم در اروپای شرقی و پیامدهای آن است و رویکردی کمدی اجتماعی دارد.

دوشان کواچویچ یکی از مشهورترین هنرمندان تئاتر اهل یوگسلاوی است که فیلمنامه مشهور «زیر زمین» را برای امیر کاستاریکا نوشت و این فیلم در جشنواره فیلم کن در سال ١٩٩٥ توانست نخل طلا را دریافت کند.

کیانیان این نمایشنامه را با ترجمه ایرج امامی و از روی ترجمه انگلیسی و ترجمه‌ای که در آف برادوی اجرا شده، به صحنه می‌برد.

او در اجرای این نمایش با گروهی از جوانان هم همکاری دارد و انجام برخی از امور نمایش مانند طراحی پوستر و بروشور، ساخت موسیقی و طراحی صدا را به گروهی از جوانان سپرده است.

ساخت موسیقی و صدای نمایش بر عهده علی کیانیان تنها پسر رضا کیانیان است. لهراسب بیات دیگر هنرمند جوان طراحی پوستر، بروشور و بیلبورد این اثر نمایشی را انجام می‌دهد. داوود امیری فیلمبردار و نورپرداز سینما نیز به عنوان نورپرداز با اجرای این نمایش همکاری دارد.

در بخش بازیگری نیز گروهی از جوانان ؛ سعید ملک، آرش علی نژاد، رعنا خطامی، بهزاد حاجی حسنی، حسین شریعت‌مداری و ساغر تاجیک در کنار کیانیان، هدایت هاشمی و بهاره رهنما حضور دارند.

این اثر نمایشی که تهیه کننده آن نورالدین حیدری ماهر است، از ۱۷ بهمن ماه تا ۲۷ اسفندماه راس ساعت ۱۷ در سالن پالیز به نشانی: خیابان کریمخان، خیابان عضدی (آبان)، خیابان سپند، پلاک ۶۹ روی صحنه است.

رضا کیانیان که از نیمه دوم بهمن ماه نمایش «حرفه‌ای» را به صحنه می‌برد، ساخت موسیقی این نمایش را به پسرش علی کیانیان سپرد.
به گزارش تئاتر آنلاین، رضا کیانیان در نخستین تجربه کارگردانی خود در کنار هنرمندان حرفه‌ای با گروهی از هنرمندان جوان نیز همکاری می‌کند.
پیش از این حضور هدایت هاشمی و بهاره رهنما به عنوان دو همبازی کیانیان در اجرای این نمایش قطعی شده بود و در حال حاضر نیز با پیوستن تعدادی از هنرمندان جوان به این گروه، انجام اموری مانند طراحی پوستر، نورپردازی و ساخت موسیقی و صدا به این جوانان واگذار شده است.
در اجرای این اثر نمایشی، علی کیانیان که دانش آموخته رشته موسیقی است ساخت موسیقی و طراحی صدا را بر عهده دارد. او پیش از این به عنوان آهنگساز با چند گروه نمایشی دیگر همکاری داشته است.
همچنین لهراسب بیات طراحی پوستر، بروشور و بیلبورد این اثر نمایشی را انجام می‌دهد. داوود امیری فیلمبردار و نورپرداز سینما نیز به عنوان نورپرداز با اجرای این نمایش همکاری دارد. او پیش از این مدیریت فیلمبرداری فیلم «دلم می‌خواد » ساخته بهمن فرمان آرا را بر عهده داشته است که این فیلم اسفند ماه اکران خواهد شد.
در کنار رضا کیانیان، هدایت هاشمی و بهاره رهنما که بازیگران نمایش «حرفه‌ای» هستند، گروهی از جوانان نیز حضور دارند. بر همین اساس، سعید ملک، آرش علی نژاد، رعنا خطامی، بهزاد حاجی حسنی، حسین شریعت‌مداری و ساغر تاجیک نیز در این نمایش روی صحنه می‌روند.
متن این نمایش نوشته دوشان کواچویچ است و موضوع آن درباره فروپاشی کمونیسم در اروپای شرقی و پیامدهای آن است و رویکردی کمدی اجتماعی دارد.
نمایش «حرفه‌ای» با طراحی و کارگردانی رضا کیانیان به صحنه می‌رود و تهیه کننده آن نور‌الدین حیدری ماهر است.
کیانیان سال 83 در همین نمایش که با نام «حرفه‌ای‌ها، یک کمدی غمگین» به کارگردانی بابک محمدی اجرا شد، بازی کرد که آن اجرا بر اساس نسخه ترجمه شده آلمانی در فرهنگسرای نیاوران و تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر به صحنه رفت و احمد ساعتچیان و مریم سعادت دیگر بازیگران آن بودند اما کیانیان برای اجرای دوباره این نمایشنامه ، خوانش دیگری از متن دارد که با خوانش آلمانی آن متفاوت است.
او این نمایشنامه را با ترجمه ایرج امامی و از روی ترجمه انگلیسی و ترجمه‌ای که در آف برادوی اجرا شده ، از نیمه دوم بهمن ماه در سالن «پالیز» به نشانی خیابان کریمخان، خیابان عضدی (آبان)، خیابان سپند، شماره ۶۹ اجرا می‌کند.
بزودی جزییات پیش فروش بلیت این نمایش اعلام خواهد شد.
عکس ها از فرناز عزیزی است.