برچسب: رابرت دنیرو

اما این قرارداد هنوز نهایی نشده و در همین حال گروه جدیدی از چهره‌های درجه یک هالیوود از جمله رابرت دنیرو، سوفیا کاپولا و هالی هانتر نیز نامه‌ سرگشاده مخالفت با این ادعام را امضا کردند. این نامه که ۱۳ آوریل با ۱۰۰۰ نام برای اولین بار منتشر شد، تاکنون در مجموع ۴۱۹۴ امضاکننده جمع کرده که شامل اعضای اتحادیه صنعت فیلم و سرگرمی، بازیگران و کارگردانان و بیش از ۷۵ چهره برنده و نامزد اسکار است. این گروه امیدوار است مخالفت با معامله پارامونت-برادران وارنر را که هنوز در انتظار تأیید نهادهای نظارتی در آمریکا و اروپا است بتواند به توقف ادغام توسط دادستان‌های کل ایالت بکشاند.

همچنین دیروز ساعت ۹ صبح به وقت شرق آمریکا، پیش از رأی‌گیری سهامداران، تجمعی در برابر دفتر مرکزی برادران وارنر در منهتن ترتیب داده شد و قرار است ادامه این اعتراض تا شام خصوصی که دیوید الیسون مدیرعامل پارامونت ترتیب داده تا میزبان ترامپ باشد، ادامه یابد.

در این نامه آمده است: ما به عنوان فیلمساز، مستندساز و متخصصانی از هر بخش صنعت فیلم و تلویزیون، مخالفت صریح خود را با ادغام پارامونت-وارنر ابراز می‌کنیم. این معامله، چشم‌انداز رسانه‌ای از قبل متمرکز را بیش از پیش تثبیت می‌کند و رقابت را در زمانی که صنایع ما – و مخاطبانی که به آنها خدمت می‌کنیم – کمترین توان مالی را دارند، کاهش می‌دهد. نتیجه، فرصت‌های کمتر برای سازندگان، مشاغل کمتر در سراسر اکوسیستم تولید، هزینه‌های بالاتر و انتخاب کمتر برای مخاطبان در آمریکا و سراسر جهان خواهد بود. به طرز نگران‌کننده‌ای، این ادغام تعداد استودیوهای بزرگ فیلم آمریکا را به تنها چهار استودیو کاهش می‌دهد.

دیگر چهره‌هایی که این نامه را امضا کرده‌اند عبارتند از: فلورانس پیو، پدرو پاسکال، ادوارد نورتون، آتسوکو اوکاتسوکا، خواکین فینیکس، بن استیلر، کریستن استوارت، آدام مک کی، آلن کامینگ، آلیسا میلانو، بوتس رایلی، برایان کرانستون، سینتیا نیکسون، دیمون فینیکس لیندلوف، دیویدین لیندلوف، جین فوندا، جی جی آبرامز، جیسون بیتمن، جان لگوئیزامو، لین-مانوئل میراندا، مارگارت چو، مارک روفالو، نوآ وایل، پتی لوپون، رامی یوسف، روزاریو داوسون، رزی اودانل و تد دانسون.

انجمن نویسندگان آمریکا (WGA)، ائتلاف آینده فیلم، صندوق مدافعان دموکراسی، کمیته جین فوندا برای متمم اول قانون اساسی، پروژه آزادی‌های اقتصادی آمریکا، اتحاد تولیدکنندگان آرشیو، گروه حمایت از رسانه‌ها (فری پرس)، انجمن بین‌المللی مستند، پروژه یکپارچگی عمومی و گزارشگران بدون مرز (RSF) سازمان‌دهندگان این نامه سرگشاده هستند.

قانون‌گذاران دموکرات از جمله سناتور کوری بوکر از نیوجرسی و الیزابت وارن از ماساچوست نیز برای جلوگیری از تصاحب وارنر برادرز توسط پارامونت همراه شده‌اند و وارن در بیانیه‌ای پس از رأی‌گیری سهامداران در روز پنجشنبه گفت: ادغام پارامونت-برادران وارنر یک معامله تمام‌شده نیست. دادستان‌های کل ایالت در سراسر کشور برای جلوگیری از این فاجعه ضدانحصار وارد عمل می‌شوند. ما باید به این مبارزه ادامه دهیم.

از جمله این مبارزات سخنان مارک روفالو در جلسه استماع در سنا بود که ادغام پارامونت-وارنر برادرز را به باد انتقاد گرفت و گفت: به وعده‌های توخالی میلیاردرها اعتماد نکنید.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ددلاین، در مراسم اولین نمایش «مگالوپولیس» جدیدترین فیلم فرانسیس فورد کاپولا که شب پیش با حضور بازیگران آن در نیویورک برگزار شد، رابرت دنیرو فرضیه‌ای را مطرح کرد که حتی با وجود خیلی جدی بودن چهره او، حضار به خنده افتادند.

وی گفت: «فقط تصور کنید دونالد ترامپ این فیلم را کارگردانی کند. از بس دیوانه است هرگز به جایی نمی‌رسد. او نمی‌تواند هیچ کاری انجام دهد. نمی‌تواند چیزی را کنار هم نگه دارد … او می‌خواهد کشور را ویران کند. او نتوانست در سینما هم کار کند. او نمی‌توانست کاری انجام دهد که ساختار داشته باشد.»

دنیرو، اسپایک لی و کاپولا در یک جلسه پرسش و پاسخ نیم ساعته که قبل از نمایش فیلم در جشنواره فیلم نیویورک در قالب آیمکس برگزار شد نظرات خود را درباره فیلم و جامعه آمریکا بیان کردند. در حالی که جشنواره فیلم نیویورک جمعه آغاز می‌شود اما با فراهم آمدن فرصتی نادر برای جمع آوری مهمانان برجسته درکنار کاپولای ۸۵ ساله برای تماشای فیلم به صورت آیمکس، این برنامه شب پیش برگزار شد. پس از این نشست هم فرش قرمز فیلم با حضور بازیگران از جمله اوبری پلازا، داستین هافمن و جیانکارلو اسپوزیتو برگزار شد.

در آخرین دقایق پرسش و پاسخ، دنیرو و اسپایک لی به صراحت به تشابه بین دنیای خیالی فیلم و اضطرابی که در سال انتخابات بر آمریکا حاکم است، پرداختند. در حالی که از دنیرو درباره دیدگاهش درباره آینده سینما سوال شد، او از زاویه ای سیاسی به مساله پرداخت و با تمرکز بر توجه کاپولا بر زوال تمدن‌ها و ظهور دیکتاتورها، گفت: من نگران هستم. من چیزهایی را در فیلم فرانسیس در این باره می‌بینم که مواردی مشابه دارد. به نظر من، تا زمانی که به آنجا نرسیدیم، تمام نشده و باید با تمام وجود برای شکست دادن جمهوری خواهان – که جمهوری خواهان واقعی نیستند – و شکست دادن ترامپ، این کار را انجام دهیم. به همین سادگی. ما نمی توانیم چنین نوع آدمی داشته باشیم. همه باید بیرون بروند و رای بدهند.

‌ اسپایک لی هم در موافقت کردن تردید نکرد و گفت: خواهرم همیشه می‌گوید، پیش به جلو نه عقب. ساده است: برای رای دادن ثبت نام کنید و حضور پیدا کنید … . این انتخابات بسیار بسیار نزدیک است. من طرفدار پروپا قرص ورزش هستم و تعبیری که شما به کار بردید، تا زمانی که تمام نشود، تمام نمی‌شود درست است. ما نمی‌توانیم فکر کنیم که بازی تمام شده است، در حالی که تمام نشده است.

کاپولا هم عنوان کرد که عمداً بازیگرانی را انتخاب کرده که می‌داند به روش دیگری رای می‌دهند. هرچند او نامی ذکر نکرد، اما جان وویت از مدافعان جدی ترامپ است که در فیلم نقش مهمی برعهده دارد. این فیلمساز با ابراز امیدواری گفت ما می‌توانیم در یک مجموعه فیلم با هم اختلاف نظر داشته باشیم، اما انسانیت باید بتواند پیروز شود.

دنیرو سال‌هاست که به صورت عمومی به انتقاد از ترامپ می‌پردازد و اوایل امسال وقتی ترامپ در پرونده استورمی دانیلز در حال محاکمه بود، خارج از دادگاه در منهتن با جمعی از هوادران گرد آمده بود تا او را محکوم کند.

در این نشست این سه چهره مهم سینمایی از خاطرات خود در محافل مشترک فیلم نیویورک و زمانی که همه آنها برای اولین بار با هم ارتباط برقرار کردند، حرف زدند. دنیرو و کاپولا خاطرات «پدرخوانده» و دهه ۱۹۷۰ در تجارت فیلم را مرور و به طور مکرر از دوست مشترک خود مارتین اسکورسیزی یاد کردند.

«مگالوپولیس» نخستین بار به عنوان یک اثر تمام شده نزدیک به ۲ ماه پیش در کن دیده شد و روز جمعه نیز در آمریکا دیده خواهد شد.

کاپولا از طریق کمپانی خود «زوتروپ» مالک این فیلم است و ۱۲۰ میلیون دلار برای ساخت آن سرمایه گذاری کرده است. آدام درایور، لارنس فیشبرن، ناتالی امانوئل و شیا لابوف و همچنین پلازا، اسپوزیتو و وویت بازیگران این فیلم هستند.

این فیلم نقدها و واکنش‌های متفاوتی در کن برانگیخت و در حالی که برخی از جاه‌طلبی حماسی آن استقبال کردند، برخی آن را اغراق‌آمیز و متظاهرانه و برخی هم یک دستاورد بسیار خیره‌کننده و کار یک هنرمند چیره‌دست خواندند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، جشنواره فیلم ترایبکا امسال جشن «دنیروکان» خود را برای گرامیداشت یکی از بنیانگذاران نمادینش از دیروز با گفت‌وگوی هیجان انگیز کوئنتین تارانتینو و رابرت دنیرو شروع کرد.

این رویداد بعدازظهر جمعه با نمایش فیلم «جکی براون»، سومین فیلم تارانتینو که سال ۱۹۹۷ ساخته شد، در نسخه ۳۵ میلی‌متری زیبا که از مارتین اسکورسیزی وام گرفته شده بود، آغاز شد. دنیرو در این فیلم در نقش مکمل کلیدی لوییس گارا که به تازگی از زندان آزاد شده و مردی کم حرف با توانایی رفتار خشونت سریع است، بازی کرده است.

رابرت دنیرو ۸۰ ساله، با کوئنتین تارانتینو ۶۱ ساله، پس از نمایش جکی براون در جشنواره فیلم ترایبکا ۲۰۲۴ در نیویورک، ۲۷ سال پس از اکران فیلم نامزد اسکار، به بحث نشستند.

تارانتینو سینماگری که سریع صحبت می‌کند در برابر دنیرو که اصولاً کم حرف است، در طول بحث ۴۰ دقیقه‌ای خود پس از فیلم، پیش از هر چیز به تحسین توانایی بازیگر در به تصویر در آوردن کمدی «جکی براون» پرداخت و بازی دنیرو در نقش مردی کم حرف را ستود.

در رابطه با جکی براون، تارانتینو در صحبت با دنیرو اعتراف کرد: احساس می‌کردم که یک جورهایی تو را عصبانی کرده‌ام. شخصیت شما گویی دیالوگ زیادی نداشت. در این فیلم، دنیرو نقش مردی آرام را بازی کرد که اخیراً از زندان آزاد شده بود و درگیر داستانی با پیچش های غیرمنتظره شده بود.

تارانتینو درباره این نقش گفت: این نقش دیالوگ زیادی نداشت و بیشتر بازیگری با وضعیت بدنی، رفتار و جزییات خود را نشان می داد؛ برای همین به نظر من شما بهترین بازیگر جهان هستید.

تارانتینو که پس از تماشای فیلم، از احساس تماشای «جکی براون» در سال ۱۹۹۵، از مراکز خرید شلوغ گرفته تا نبود تلفن همراه، لذت برده بود، این مطلب را با مردم در میان گذاشت که چگونه یک کارگردان دنیرو را کارگردانی می‌کند و به شوخی گفت: اگر من چیزی نگویم، او می‌گوید «چه فکری کردی؟»

با این حال، تارانتینو گفت که با راهنمایی اولو گروسبارد کارگردان نمایش در موسسه ساندنس، برای روش‌شناسی دنیرو آماده شده است. او به تارانتینو در فیلم «سگ‌های انباری» توصیه کرده بود تا عمیق‌تر به شخصیت‌ها بپردازد و درباره دنیرو هم گفت: ببین، وقتی بابی (دنیرو) کفش‌هایی را که شخصیت می‌خواهد، پیدا کرد یعنی بخش بزرگی از شخصیت‌پردازی برایش روشن شده است.

تارانتینو ادامه داد: خب، بابی به من نگاه کرد و پرسید لویی چه کفشی می‌پوشد؟ و من جوابش را داشتم! پاسخ این بود که اصولاً پس از سال‌ها ماندن در زندان، کفش‌های ورزشی تنیس با یک انگشت خمیده ویژگی شخصیت است و دنیرو گفت: پاسخ خوبی است.

تارانتینو همچنین درباره موضوعی حرف زد که گفت مدت‌هاست ذهن او را به خود مشغول کرده: چرا مایک نیکولز دنیرو را از فیلمی که بعد به «دختر خداحافظی» نیل سایمون بدل شد، کنار گذاشت؟ پروژه‌ای که ابتدا با نام «بوگارت اینجا خوابید؟» در دست ساخت بود و در نهایت کارگردانی این فیلم توسط هربرت راس به پایان رسید و نقش اصلی آن به ریچارد دریفوس رسید که برای آن جایزه بهترین بازیگر مرد اسکار ۱۹۷۸ را دریافت کرد.

دنیرو گفت پس از برنده شدن اسکار بازیگر نقش مکمل برای فیلم «پدرخوانده» قسمت دوم و همکاری با چهره هایی چون برناردو برتولوچی در «۱۹۰۰»، مارتین اسکورسیزی با «راننده تاکسی» و الیا کازان در «آخرین تایکون»، این نقش را هم در میان مجموعه‌ای از کارها دریافت کرد.

در حین تمرین در برادران وارنر بود که نه نیکولز و نه دنیرو احساس خوبی از فیلم نداشتند. دنیرو گفت: خودم را سرزنش می‌کنم که انواع خاصی از کمدی را نمی‌شناختم. این نوع خاصی از کمدی نیل سایمون بود که زمان‌بندی آن باید به شکلی خاص می‌بود و من احساس شوقی از آن نمی گرفتم.

وی افزود: جواب نمی‌داد. حدود دو هفته فیلمبرداری کردیم و دیدم جواب نمی‌دهد. سه بار در زندگی‌ام چنین تجربه‌ای با یک کارگردان داشتم و این یکی از آنها بود.

دنیرو گفت: حتی قصد داشتم حقوقم را نگیرم و یک هفته دیگر تمرین کنیم. بعد جلسه ای با نیکولز تشکیل شد و او گفت فکر می‌کند که باید به کار پایان دهیم. احساس وحشتناکی داشت. او واقعاً ناراحت بود.

فیلمنامه در نهایت توسط سایمون بازنویسی و به «دختر خداحافظی» بدل شد و کازان هم از این خبر بسیار خوشحال شد زیرا توانست دنیرو را در «آخرین تایکون» جلوی دوربین ببرد.

دنیرو گفت: درباره کازان شنیده بودم و ملاقات با او را چند بار تجربه کردم، همه شهرت او را می‌دانستند، اینکه کار با او یعنی چه، بنابراین من بسیار خوش شانس بودم که از آنجا نزد کازانی رفتم که عاشق بازیگران است. کار نیکولز روش متفاوتی بود و دیدم کازان همه آن چیزی بود که شنیده بودم.

دنیرو گفت در نهایت با نیکولز در یک مهمانی شام ملاقات کرد و در آنجا وی از دنیرو عذرخواهی کرد و دنیرو به وی گفت هیچ مشکلی ندارد و گاهی چنین اتفاقی می‌افتد.

وی تاکید کرد که در بیشتر موارد، رویکرد وی برای کار با کارگردانانی با شخصیت‌های مختلف و تئوری‌های با رویکردهای متفاوت، این است که فقط کار کند. وی افزود: وقتی وارد پروژه شدم، با آنها هستم. همه به هم احترام می‌گذارند، برای من که این طور است.

وی افزود: فیلم راه خود را پیدا خواهد کرد. می توانی نظر خود را بدهی، من چیزهایی را پیشنهاد می کنم و گاهی اوقات هم ممکن است با هم اختلاف داشته باشیم.

تارانتینو از دنیرو پرسید که چگونه با بازیگران جوان تر، بازیگران بریتانیایی و بازیگران قبل از براندو مانند تونی کورتیس که سبک‌های بازیگری متفاوتی دارند، ارتباط برقرار می کند. برای دنیرو اما چنین لحظاتی هرگز موشک هوا کردن نبوده و گفت: بخشی از بازیگری است. باید این کار را انجام دهی، به همین دلیل است که من دوست دارم با بچه‌ها و حتی حیوانات کار کنم. آنها غیرقابل پیش بینی هستند، اما خوب است.

جکی براون روز کریسمس سال ۱۹۹۷ در سینماها اکران شد و در اولین نمایش خود با تحسین منتقدان روبه رو شد. این پروژه همچنین در باکس آفیس هم موفق شد و در حالی که با بودجه ۱۲ میلیون دلاری ساخته شده بود، ۷۴.۷ میلیون دلار فروش کرد.

در کنار دنیرو که نقش لوئی گارا را در این فیلم بر عهده داشت، ستاره‌های دیگری در این فیلم نقش آفرینی کردند که شامل پم گریر، ساموئل ال جکسون، رابرت فورستر، بریجت فوندا و مایکل کیتون بودند. فورستر بر اساس بازی خود نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد، در حالی که گریر و جکسون نامزدهای گلدن گلوب بهترین بازیگر زن و بهترین بازیگر مرد را به دست آوردند.

دنیرو روز جمعه در اکران «تحلیش کن!» هم حضور یافت و با بیلی کریستال دیگر شخصیت این فیلم همراه شد و پس از آن در نشستی که کینگ وظیفه میزبانی را برعهده داشت، صحنه صحبت کردند. این فیلم ۲۵ سال پیش سال ۱۹۹۹ اکران شد.

برنامه «دنیرو کان» قرار است در آخر هفته با نمایش فیلم‌هایی مانند «پدرخوانده قسمت دوم»، «دفترچه امیدبخش نقره‌ای»، «رفقای خوب» و «شکارچی گوزن» ادامه یابد.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، رویدادی که برای پاییز امسال و به مناسبت هشتادمین سالگرد تولد یکی از بنیانگذاران جشنواره ترایبکا تعیین شده بود، دیرتر برگزار می‌شود.

جشنواره ترایبکا جشن «دنیرو کان» خود را که به مناسبت هشتادمین سالگرد تولد رابرت دنیرو، یکی از بنیانگذاران جشنواره قرار بود در ماه سپتامبر برگزار کند، به دلیل اعتصاب انجمن نویسندگان و بازیگران تا آوریل ۲۰۲۴ به تعویق انداخت.

این رویداد برای ۲۹ سپتامبر تا اکتبر تعیین شده بود که کمی بیش از یک ماه از هشتادمین سالگرد تولد دنیرو فاصله داشت. رابرت دنیرو امروز پنجشنبه ۱۷ آگوست ۸۰ ساله می‌شود.

در بیانیه‌ای که دیروز چهارشنبه منتشر شد، جشنواره اعلام کرد تصمیم گرفته ادای احترام به دنیرو و مجموعه آثارش را به دلیل ۲ اعتصاب ادامه دار در زمان تعیین شده برگزار نکند.

«دنیرو کان» جدیدترین رویدادی است که به دلیل اعتصاب دوگانه که بر اخلال روند تولید فیلم و تلویزیون تاثیر زیادی گذاشته، به تعویق می‌افتد. هفته پیش جوایز امی ۲۰۲۳ تا ژانویه به تعویق افتاد. بسیاری از رویدادهای مرتبط با اولین اکران فیلم‌های سینمایی و برنامه‌های تلویزیونی نیز تحت تأثیر این ۲ اعتصاب قرار گرفتند، زیرا طبق قوانین اعتصاب بازیگران نمی‌توانند برای تبلیغ کارهای انجام شده برای استودیوها و پخش کننده‌های عضو اتحاد تهیه‌کنندگان (AMPTP) حضور پیدا کنند.

در همین حال جشنواره‌های فیلم پاییزی ونیز، تلوراید، تورنتو و نیویورک همچنان قرار است فیلم‌های جدید متعددی را به نمایش درآورند و آکادمی روز سه‌شنبه اعلام کرد که به جمع‌آوری کمک‌های موزه آکادمی در جشن موزه امسال ادامه می‌دهد.

در برنامه «دنیرو کان» که در شب افتتاحیه جشنواره ترایبکا در ماه ژوئن اعلام شد، گفته شد این رویداد شامل نمایش فیلم، گفت‌وگوهای میزگردی، اجراهای موسیقی، اینستالیشن‌های همه جانبه و بازآفرینی مجموعه‌های فیلم نمادین دنیرو را شامل می‌شود. انتظار می‌رفت دنیرو و همبازی‌ها و همکارانش در این جشن در استودیو اسپرینگ نیویورک شرکت کنند. برنامه مفصل این رویداد قرار بود تا پیش از پایان تابستان اعلام شود.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، لئاندرو دنیرو رودریگز، نوه رابرت دنیرو در حالی که ۱۹ سال داشت از دنیا رفت.

رابرت دنیرو در بیانیه‌ای به ورایتی گفت: من عمیقا از درگذشت نوه محبوبم لئو ناراحت هستم. قدردان تسلیت همه هستیم و می‌خواهیم برای غم از دست دادن لئو به ما حریم خصوصی داده شود.

درنا دنیرو مادر رودریگز و دختر و فرزند بزرگ رابرت دنیرو در پستی اینستاگرامی از مرگ پسرش خبر داد.

او نوشت: … تو دلخوشی من بودی و تمام آنچه در زندگی من خالص و واقعی بود. کاش الان با تو بودم کاش با تو بودم، نمی‌دانم چگونه بدون تو زندگی کنم، اما سعی می‌کنم ادامه دهم و عشق و نوری را که تو باعث شدی تا مادرت باشم، گسترش دهم …

رودریگز و درنا دنیرو در فیلم بردلی کوپر «ستاره‌ای متولد شده است» در سال ۲۰۱۸ نقش مادر و پسری به نام پائولت و لئو استون را بازی کردند. آنها سال ۲۰۰۵ در فیلم «مجموعه» و سال ۲۰۱۸ در فیلم «کاباره ماکسیم» با هم جلوی دوربین رفته بودند.

جامعه هالیوود هم به مرگ رودریگز واکنش نشان داد. بازیگر دبی مازار نوشت: در شوک هستم. خیلی متاسفم

ویکتوریا گوتی پیامی صمیمانه به یاد رودریگز به اشتراک گذاشت: روزی که برای اولین بار به تو چشم دوختم ۳ ساله بودی … پسر جوان دوست داشتنی و شگفت انگیزی بودی که به یک مرد جوان شگفت انگیز تبدیل شدی …

درباره دلیل درگذشت نوه دنیرو توضیحی داده نشده است.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، در مراسم اختتامیه جشنواره ترایبکا ۲۰۲۳ با برگزاری جشن سی‌امین سالگرد ساخته شدن «داستان برانکس» اولین کارگردانی رابرت دنیرو، این بازیگر در تئاتر بیکن حضور یافت.

وقتی از وی درباره باکس آفیس نه چندان موفق فیلم سوال شد – فروشی حدود ۱۷ میلیون دلار در برابر بودجه تولید ۲۱ میلیون دلاری – کارگردان گفت: چطور می‌توانی ناامید نباشی؟ این همه کار را برای تولید فیلم انجام می‌دهی … در عین حال خوش شانس بودم که توانستم فیلمی را که می‌خواستم بسازم.

دنیرو همچنین اعتراف کرد که بعد از آن هرگز از او برای ساخت فیلم درخواست نشد و تلاش او بود که کارگردانی بعدی‌اش یعنی «چوپان خوب» را در سال ۲۰۰۶ شکل داد. او گفت: این یک نبرد سخت دیگر بود.

پس از نمایش فیلم، دنیرو که در این فیلم هم بازیگر و هم تهیه کننده بود، در گفتگویی که توسط دیوید رمنیک از نیویورکر اداره می‌شد، درباره این پروژه با نویسنده و همبازی‌اش چز پالمینتری حرف زد. دنیرو گفت که باوجود وضعیت مالی سخت، از تأثیر فرهنگی فیلم در طول سال‌ها قدردانی می‌کند.

وی افزود: سایر فیلم‌ها هم همین‌طور هستند حتی همکاری با مارتی، حتی «گاو خشمگین». شما فیلمی می‌سازید زیرا واقعا آن را دوست دارید و می‌دانید که این همان کاری است که می‌خواهید انجام دهید، زیرا احساس می‌کنید باید انجام شود. وقتی پول زیادی به دست آورد عالی است، زیرا نوعی اعتبارسنجی است. بسیاری از مردم آن را می‌بینند اما در عین حال روش‌های خاصی برای به رسمیت شناخته شدن تلاش‌ها وجود دارد. حتی امروز درباره «داستان برانکس» باید بگویم از انجام آن لذت بردم و تجربه خوبی بود که توانستم این کار را انجام دهم.

در «داستان برانکس» لیلو برانکاتو جونیور در نقش کالوژرو بازی می‌کند، نوجوانی که در دهه ۱۹۶۰ در برانکس بزرگ می‌شود و بین ارزش‌های صادقانه و سخت‌کوش پدرش لورنزو (دنیرو) و سبک زندگی رئیس اوباش، سانی (پالمینتری) سرگردان است.

این فیلم در اصل یک نمایش تک‌نفره زندگی‌نامه‌ای از پالمینتری بود که پس از ابراز علاقه دنیرو، با همکاری در ساخته شدن نسخه سینمایی آن موافقت کرد. «داستان برانکس» در باکس آفیس موفق نبود، اما مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و اکنون در میان بهترین فیلم‌های دنیرو جای دارد.

در طول بحث، پالمینتری گفتگوی خود با دنیرو درباره «داستان برانکس» را به یاد آورد که توانست او را متقاعد کند که باید با فیلم همکاری کند.

پالمینتری گفت: او به من گفت، ببین، تو می‌توانی هر کاری بکنی. می‌توانی با همه آنهایی که می‌خواهند با تو این فیلم را بسازند، بروی. اما همین الان می‌گویم که تو نقش سانی را بازی می‌کنی، فیلمنامه را می‌نویسی و صادقانه خواهد بود، زیرا این زندگی توست. من نقش پدرت را بازی می‌کنم و کارگردانی می‌کنم. و بعد دستش را دراز کرد و گفت: اگر آن را با من بسازی، درستش می‌کنم و او واقعا آن را ساخت.

دنیرو بعدا نسخه موزیکال این نمایش را برای برادوی کارگردانی کرد که در سال ۲۰۱۶ افتتاح شد و به مدت 2 سال روی صحنه بود.

برندگان ترایبکا ۲۰۲۳

جشنواره ترایبکا ۲۰۲۳ یک شب پیشتر اسامی برندگان جوایز خود را در بخش‌های مختلف رقابتی اعلام کرد و فیلم‌های «سایفر»، «مسیری عجیب» و «بین باران‌ها» برندگان جوایز برتر شدند.

«سایفر» برنده جایزه بهترین فیلم داستانی آمریکا شد و این جایزه به کارگردان آن کریس موکاربل رسید این فیلم درباره رپری است که به شهرت می‌رسد.

در این بخش جی یونگ یو برای «ببرهای سیکاری» به عنوان بهترین بازیگر انتخاب شد و جایزه بهترین فیلمنامه هم به سویونگ شلی‌یو برای همین فیلم رسید.

«مسیر عجیب» در بخش رقابت بین‌المللی بهترین فیلم و «بین باران‌ها» ساخته اندرو اچ. براون و موزس تورانیرا هم برنده بهترین فیلم مستند شد. گابریلا موسس هم برای «بوکا چیکا» به عنوان برنده یازدهمین جایزه نورا افرون معرفی شد.

بیست و دومین جشنواره ترایبکا با اولین نمایش مستندی درباره U2 با عنوان «آینده را ببوس» به تهیه کنندگی مت دیمون و بن افلک افتتاح شد و با گرامیداشت سی‌امین سالگرد ساخته شدن «داستان برانکس» به پایان رسید.

این دوره جشنواره از چهارشنبه ۷ ژوئن کارش را شروع کرد و شنبه ۱۸ ژوئن به کارش خاتمه داد.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، تولید سریال «روز صفر» نتفلیکس که از آن به عنوان اولین حضور رابرت دنیرو در یک سریال تلویزیونی یاد می‌شود متوقف شده است.

تولید این سریال به تازگی در نیویورک شروع شده بود اما اکنون با اعتصاب نویسندگان، امکان ادامه کار وجود ندارد. هیچ زمانی هم برای بازگشت به ادامه کار تولید اعلام نشده است.

نتفلیکس که از تهیه‌کنندگان بزرگ و یکی از ۸ کمپانی‌ای است که با درخواست‌های نویسندگان موافقت نکرده، از اظهار نظر درباره توقف سریالش خودداری کرد.

«روز صفر» با این موضوع ساخته می‌شود که چگونه در دنیای بحرانی که در ظاهر توسط نیروهای خارج از کنترل ما دارد اداره می‌شود، حقیقت را پیدا کنیم؟ و در عصری که پر است از تئوری توطئه، چه قدر از این نیروها حاصل کارهای خودمان یا شاید حتی تصورات خودمان هستند؟

لیزی کاپلان، جسی پلمونز، جوآن آلن و کانی بریتون دیگر بازیگرانی هستند که در ماه آوریل اعلام شد با دنیرو در این سریال جلوی دوربین می‌روند.

اریک نیومن و نوآ اوپنهایم و مایکل اس. اشمیت برنده جایزه پولیتزر خالقان این مجموعه هستند و نیومن و اوپنهایم نویسندگی آن را هم برعهده دارند. دنیرو علاوه بر ایفای نقش، تهیه کنندگی اجرایی سریال را نیز بر عهده دارد. لزلی لینکا گلاتر هم کارگردان و از دیگر تهیه کنندگان اجرایی آن است.

گفته شده بود این سریال در ۶ اپیزود یک ساعته تولید می‌شود و انتظار می‌رفت سال ۲۰۲۴ استریم شود.

این در حالی است که نیومن و شرکت تولید «گراند الکتریک» متعلق به وی در حال حاضر یک قرارداد کلی با نتفلیکس دارند.

این جدیدترین برنامه تلویزیونی است که تحت تأثیر ادامه مشکلات در هالیوود قرار گرفته است. اتحادیه نویسندگان (WGA) از اوایل ماه می درحالی که برای عقد یک قرارداد جدید با اتحاد تهیه کنندگان فیلم و تلویزیون به توافق نرسید اعتصاب کرده است.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، یک برنامه ویژه ۳ روزه برای جشن گرفتن ۸۰ ساله شدن رابرت دنیرو در جشنواره فیلم ترایبکای امسال تدارک دیده شده است.

این برنامه شامل نمایش فیلم، نشست‌های بحث و گفتگو، موسیقی و برنامه چیدمان است که از ۲۹ سپتامبر تا یکم اکتبر (۷ تا ۹ مهر) برگزار می‌شود. این یک ماه پس از تولد واقعی دنیرواست که ۱۷ آگوست (۲۶ مرداد) متولد شده است.

جمعی از بازیگرانی که در فیلم‌های دنیرو وی را همراهی کرده‌اند هم در این برنامه‌ها حضور خواهند داشت. این برنامه ۳ روزه در استودیو اسپرینگ نیویورک برگزار می‌شود.

در برنامه‌ای که دیروز بعدازظهر در نیویورک برپا شد تا این رویداد اعلام شود شهردار نیویورک هم حضور داشت و تاکید کرد که دنیرو در بیش از ۱۴۰ فیلم بازی کرده و ۲ اسکار در کارنامه دارد و با وجود همه موفقیت‌هایش هرگز نیویورک را فراموش نکرده و با راه‌اندازی جشنواره ترایبکا پس از رویداد ۱۱ سپتامبر نقش موثری در تقویت روحیه شهر داشته است.

در برنامه دیروز خود دنیرو هم حضور داشت و جین روزنتال دیگر بنیانگذار جشنواره ترایبکا، مت دیمون، زازی بیتس، مارک روفالو، برندن فریزر، دایانا آگرونو و مارتین اسکورسیزی هم از دیگر حاضران بودند.

جشنواره ترایبکا ۲۰۲۳ از ۱۸ ژوئن شروع می‌شود. هنور برنامه جشنواره امسال اعلام نشده است.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از آسوشیتدپرس، «درباره پدرم» فیلمی کمدی با الهام از داستان زندگی خود مانیسکالکو درباره ارزش‌های خانواده است.

پیش از این دنیرو در نقش پدربزرگی در چالش با نوه‌اش در پاییز ۲۰۲۰ دیده شده بود.

«درباره پدرم» را لورا ترروسو کارگردانی کرده و فیلم برمبنای فیلمنامه‌ای از سباستین مانیسکالکو و آستن ارل ساخته شده است. مانیسکالکو پیشتر در «کتاب سبز» هم بازی کرده و در «ایرلندی» هم‌بازی دنیرو بود.

دیگر بازیگران این فیلم کیم کاترال، لزلی بیب، آن درس هولم و دیوید راشه هستند.

داستان فیلم درباره سباستین و پدر مهاجر ایتالیایی سنتی آرایشگر اوست. او سالوو را از برنامه‌اش برای خواستگاری از نامزد آمریکایی‌اش مطلع می‌کند. نامزد او اصرار دارد که یک آخر هفته را با این پدر و پسر در کنار خانواده بسیار ثروتمندش بگذراند. باوجود تضاد بین دو فرهنگ و تصور اولیه از اینکه هیچ چیز مشترکی بین دو خانواده نیست، آنها در نهایت تا پایان تعطیلات آخر هفته تابستان تبدیل به یک خانواده واحد و متحد می‌شوند.

مایکل اوسالیوان، منتقد واشنگتن پست، فیلم را در قالب «داستانی شیرین و بیشتر بامزه در مورد اهمیت افرادی که با آن‌ها مرتبط هستیم، با برخی از لحظه‌های چالشی اما نه الزاماً خنده‌دار» توصیف کرد. اوسالیوان اما در نقد این فیلم نوشت به جای یک تضاد فرهنگی واقعی، اوضاع برمبنای «مسایل احمقانه» پیش می‌رود.

اودی هندرسون از بوستون گلاب تنها یک و نیم ستاره به فیلم داد و آن را یکی از بیشمار بازسازی‌های غیرخنده‌دار از «ملاقات با والدین» خواند. منتقد آستین کرونیکل اما آن را در رده یکی از آن فیلم‌های استودیویی طبقه‌بندی کرد که به بهترین وجه با شرایط فنی یک فیلم مطابقت دارند.

منتقد استریمر اما مهربان‌تر بود و آن را فیلمی با احساس خوب خواند که به اندازه کافی مورد استقبال قرار می‌گیرد، خنده‌های حسابی دارد و تماشاگران را با دلی شاد از سالن بیرون می‌فرستد.

مانیسکالکو درباره فیلم گفت: می‌خواستم تجربه یک مهاجر را روی پرده بیاورم. پدرم در ۱۵ سالگی به اینجا آمد و زبان نمی‌دانست. او تجارت، تشکیل خانواده و ساختن خانه را از هیچ شروع کرد و ادامه داد. … می‌خواستم در فیلم نشان دهم رابطه پدر و پسر و پویایی بین آنها بسیار مهم است. فکر می‌کنم کار بسیار خوبی از نظر طنز درآمده و احساسات مردم را هم جلب کردیم.

این فیلم که با بودجه ۲۹ میلیون دلاری ساخته شده در چند روز اولیه اکرانش ۷ میلیون دلار فروش کرده است.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از گاردین، مارتین اسکورسیزی و رابرت دنیرو دیروز در کنفرانس مطبوعاتی کن حضور پیدا کردند تا به پرسش‌های مطبوعاتی‌ها درباره فیلم «قاتلان ماه کامل» پاسخ دهند.

دنیرو با یادآوری اولین نمایش «راننده تاکسی» که دومین همکاری وی و اسکورسیزی از ۱۰ همکاری آنها بود و برنده جایزه برتر جشنواره یعنی نخل طلا شد، گفت: ما از سال ۱۹۷۶ اینجا با هم بودیم.

در این نشست مطبوعاتی هر دوی این چهره‌ها از اهمیت آزادی بیان صحبت کردند و هر ۲ با حساسیت از ماجرای قتل‌های متوالی که مردم اوسیج را در اوکلاهما در اواسط دهه ۱۹۲۰ به وحشت انداخت، صحبت کردند. این قتل‌ها رخ داد تا اطمینان حاصل شود که ثروت جدید با کشف نفت در این منطقه متعلق به قبیله سرخپوست اوسیج به سفیدپوستان می‌رسد.

اسکورسیزی گفت به قدری تحت تاثیر بومیان آمریکا قرار گرفت که مسیر و نقطه تمرکز فیلم را تغییر داد و تصمیم گرفت داستان جنایت‌ها را از دید قربانیان بازگو کند.

این کارگردان ۸۰ ساله که مذهب کاتولیک او تا به امروز موضوع غالب بسیاری از فیلم‌هایش بوده در جلسات شورای اوسیج شرکت کرد و مناسک دعا و نیایش آنها را مشاهده کرد. وی گفت: بسیار متاثر شدم. حالا می‌دانم ارزش‌های آنها چیست و آنها واقعاً می‌دانند چگونه باید روی این سیاره زندگی کرند. هر بار صحبت با آنها مرا تغییر می‌داد.

«خرس ایستاده» رییس این قبیله سرخپوست هم در کنفرانس مطبوعاتی حضور داشت و گفت مردمش هنوز تا به امروز رنج می‌برند. او افزود: اما من می‌توانم از طرف مردم اوسیج بگویم که اسکورسیزی و تیمش اعتماد را به ما بازگرداندند.

فیلم «قاتلان ماه کامل» شامگاه شنبه در کن دربخش خارج از رقابت نمایش داده شد و استقبال بسیار زیادی را برانگیخت.

بیست و ششمین فیلم اسکورسیزی که تقریباً چهار ساعته است از طولانی‌ترین فیلم‌های اوست و از کتاب غیرداستانی دیوید گرن به همین نام اقتباس شده است.

اسکورسیزی در پاسخ به پرسشی درباره رویکرد رادیکال خود نسبت به این منبع که بیشتر داستان را تغییر داده، گفت: تا آنجا که بتوانم در این سن ریسک کنم اینکار را انجام می‌دهم، چه کار دیگری می‌توانم انجام دهم؟ یک فیلم راحت بسازم؟ به هر حال ممکن است چیزی را به خطر بیندازی.

این کارگردان، لئوناردو دی کاپریو بازیگر فیلم را مسئول اصلی روند داستان دانست و گفت آنها ابتدا تصور می‌کردند که فیلم از دیدگاه FBI روایت شود. اما لئو از من پرسید: قلب این داستان کجاست؟

این کارگردان و بازیگر که پیش از این در ۵ فیلم بلند با هم کار کرده بودند، سپس بر یک شخصیت واقعی متمرکز شدند که اتفاقاً در کتاب کمتر از همه به وی پرداخته شده بود: رییسی به نام ارنست بورکهارت، که با جامعه اوسیج پیوند برقرار کرد و درگیر قتل‌ها شد.

اسکورسیزی گفت: گفتم بیایید ارنست را به عنوان الگویی برای آن تراژدی عشق، اعتماد و خیانت و همه آنچه برای مردم بومی اتفاق افتاد، بسازیم.

دنیرو که در فیلم نقش عموی دی کاپریو را بازی می‌کند گفت برخی از رفتارهای نژادپرستی سیستماتیک که در فیلم نشان داده شده پس از مشاهده واکنش‌ها به قتل جورج فلوید تقریباً سه سال پیش، برای او واضح‌تر شد. وی گفت این ابتذال شر است، چیزی که باید مراقب آن باشیم و افزود: امروز آن را می‌بینیم.

این بازیگر که مدت‌هاست از منتقدان سرسخت دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری سابق آمریکا است، واکنش عمومی به انتخاب او را با رفتار غیرانسانی‌ای که در فیلم به تصویر کشیده شده مقایسه کرد و گفت: کسانی هستند که فکر می‌کنند او می‌تواند کار خوبی انجام دهد – قصد ندارم نام او را به زبان بیاورم اما تصور کنید چقدر او دیوانه است.

در خلال صحبت‌های دنیرو، اسکورسیزی نیز گفت: ما باید از کشورهایی حمایت کنیم که حداقل در تلاش برای نوعی فرآیند دموکراتیک هستند. این من را یاد دهه ۱۹۳۰ می‌اندازد، زمانی که دموکراسی از بین رفته بود. اکنون، عمیق‌تر و قوی‌تر است و به ارزش زندگی‌تان بدل شده است.

وی تاکید کرد: از حمله روسیه به اوکراین بسیار عصبی هستم. نسل‌های جوان جنگ جهانی دوم را به خاطر نمی‌آورند. آن‌ها ملت‌های بالکان و آنچه آنجا اتفاق افتاد و آنچه در قرن نوزدهم برای لهستان رخ داد و دوباره پای روس‌ها وسط بود را به خاطر نمی‌آورند.

این فیلمساز همچنین از اصل آزادی بیان دفاع کرد و گفت: آزادی بیان واقعاً مهمترین چیز است. نه به این معنا که در سالن شلوغ وقتی آتش وجود ندارد، فریاد آتش بزنید. اما اینکه آزادی داشته باشید نظرات خود را به شیوه‌ای خوب بیان کنید.

در این نشست علاوه بر بازیگران لئوناردو دی کاپریو، رابرت دنیرو و لیلی گلدستون، اسکورسیزی و خرس ایستاده رییس قبیله اوسیج که داستانشان در فیلم روایت می‌شود، حضور داشتند.

لزلی لینکا گلاتر کارگردان و تهیه‌کننده اجرایی این سریال ۶ اپیزودی خواهد بود.

در معرفی رسمی این سریال آمده است: چگونه می‌توانیم حقیقت را در دنیای پر از بحران کشف کنیم؛ آن هم در حالی که ظاهرا همه چیز توسط نیروهایی که خارج از کنترل ما هستند، در حال متلاشی شدن است؟ در عصری پر از تئوری توطئه و دردسر چه میزان از این نیروها حاصل کار خود ما هستند؟

اریک نیومن و نوآ اوپنهایم این مجموعه را با همکاری مایکل اس.اشمیت روزنامه‌نگار برنده پولیتزر نوشته‌اند و تهیه کننده اجرایی آن هم هستند.

رابرت دنیرو علاوه بر بازیگر نقش اصلی در نقش رئیس‌جمهوری، تهیه‌کننده اجرایی آن هم است.

دنیرو از مشهورترین بازیگران تاریخ سینما برای «گاو خشمگین» و «پدرخوانده قسمت دوم» جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرده است. او در مجموع نامزد ۷ جایزه اسکار بازیگری شده و چندین بار نامزدی امی را کسب کرده که یکی از آنها برای بهترین بازیگر مرد در فیلم تلویزیونی «جادوگر دروغ‌ها» برای اچ‌بی او بود که در آن نقش برنی مدوف را بازی کرد.

گلاتر هم ۸ نامزدی امی را در کارنامه دارد که چند مورد آن برای کارگردانی سریال «هوملند» و یک نامزدی برای «مد من» بود. وی کارگردانی اپیزودهایی از سریال‌هایی مانند «تویین پارکز»، «آناتومی گری»، «زن خوب»، «خون واقعی»، واکینگ دد» و … را برعهده داشته است.