برچسب: خانه تئاتر

جشن انجمن تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر شامگاه یکشنبه ۱۲ اردیبهشت‌ماه در خانه هنرمندان برگزار شد و طی آن از سوسن مقصودلو قدردانی شد و منوچهر اکبرلو نیز مدالیوم خانه تئاتر را دریافت کرد.

به گزارش تئاتر آنلاین، در این مراسم که با کمی تأخیر برگزار شد، ایرج راد مدیرعامل خانه تئاتر در سخنانی این جشن را به فعالان تئاتر کودک و نوجوان تبریک گفت. در ادامه بهزاد فراهانی نیز انجمن تئاتر کودک و نوجوان را یکی از منسجم‌ترین انجمن‌های خانه تئاتر دانست و گفت: مسئولیت پذیری هیأت مدیره این انجمن ناشی از حضور هنرمندان پیشکسوت و با سابقه و همچنین تلاش هنرمندان و اعضای انجمن است.

وی در بخش دیگری از سخنان خود به حواشی پیش آمده درباره انجمن نمایشگران حرکت خانه تئاتر، اظهار کرد: عکس‌العمل هنرمندان در برخی زمان‌ها غیر قابل پیش‌بینی است و ترجیح این است که این عکس‌العمل‌ها پیش نیایند. البته این موضوع ربطی به خانه تئاتر ندارد.

فراهانی تأکید کرد: خط قرمزهای نظام را رعایت کنید تا مشکلاتی همچون مشکلات پیش آمده در جشن یکی از انجمن‌ها، پیش نیاید.

یکی از بخش‌های جشن انجمن کودک و نوجوان خانه تئاتر به قدردانی از سوسن مقصودلو و همچنین اهدای مدالیوم خانه تئاتر به منوچهر اکبرلو اختصاص داشت. داود کیانیان در این بخش از مراسم با ذکر دلایلی اظهار کرد که امسال باید سال تئاتر کودک و نوجوان باشد.

سپس منوچهر اکبرلو نیز یادآور شد: من چهار آرزو دارم؛ اول اینکه در تئاتر کودک و نوجوان رقابت وجود نداشته باشد، سالن خصوصی تئاتر کودک و نوجوان راه‌اندازی شود، قهر آموزش و پرورش با تئاتر کودک و نوجوان تمام شود و اتحادیه هنرمندان تئاتر تشکیل شود زیرا خانه تئاتر گنجایش رسیدگی به مسائل این تعداد از هنرمندان تئاتر را ندارد.

در بخش معرفی برگزیدگان جشن انجمن کودک و نوجوان خانه تئاتر، در حوزه تئاتر فرهنگسراها جایزه موسیقی به عنایت کاظم بشیری برای نمایش «تصمیم مراد»، جایزه طراحی صحنه به سپیده اقدامی و الهام وفایی برای نمایش «نجات تهران»، جایزه طراحی لباس به شیما محترمی برای نمایش «قول می‌دم بزرگ نشم»، جایزه بازیگری زن به مینا محترمی برای نمایش «قول می‌دم بزرگ نشم»، جایزه بازیگری مرد به کاظم برزگر برای نمایش «پرنده عشق»، جایزه نویسندگی به محمد لقمانیان برای نمایش «نجات تهران» و جایزه کارگردانی به محمد رحمانی برای نمایش «پرنده عشق» اهدا شد.

در بخش عکاسی هم عکس مریم ملک از نمایش «جادوگر کوچولو» مورد قدردانی قرار گرفت و ساناز دریایی نیز برای عکاسی از نمایش «رستم پ غول آخر» برگزیده این بخش شد.

در بخش اصلی برگزیدگان جشن انجمن کودک و نوجوان خانه تئاتر نیز در بخش موسیقی ضمن تقدیر از رامین کهن برای نمایش «گیسوهایی برای پرواز»، عبدالله آتشانی برای نمایش «یک سیب برای دو نفر» و «غولاقو» برگزیده شد. در بخش طراحی صحنه نیز با تقدیر از سپیده حسینی برای نمایش «یک سیب برای دو نفر»، پریا علیمحمدی برای نمایش «هاکلبریفین» به عنوان برگزیده معرفی شد.

در بخش طراحی لباس نیز ضمن تقدیر از سهیلا جوادی برای نمایش «پسر نیل»، روشنک کریمی برای نمایش «گیسوانی برای پرواز» برگزیده شد.

در بخش بازیگری زن نیز مژگان مولایی برای نمایش «گیسوانی برای پرواز» قدردانی شد و آنالیز شکوری برای نمایش «یک سیب برای دو نفر» به عنوان برگزیده معرفی شد.

در بخش بازیگری مرد احمد مدرس و علیرضا دری به صورت مشترک مورد قدردانی قرار گرفتند و آرش صادقیان برای نمایش «جادوگر کوچولو» برگزیده شد.

در بخش نمایشنامه نویسی هم مجید بوربور برای نمایش «نوازنده‌ای که ماه را می‌نواخت» تقدیر شد و هادی حسنعلی برای نمایش «جادوگر کوچولو» به عنوان برگزیده معرفی شد.

حمید ملاحسینی برای نمایش «یک سیب برای دو نفر» در بخش کارگردانی جشن انجمن کودک و نوجوان خانه تئاتر مورد قدردانی قرار گرفت و فریبا دبیری نیز برای نمایش «جادوگر کوچولو» برگزیده این بخش شد.

در بخش ویژه نیز مانلی دری، رها آویژه و هوتن آزادی به عنوان بازیگران برگزیده کودک و نوجوان این جشن معرفی شدند.

جشن سالانه انجمن نمایشگران عروسکی و انجمن چهره پردازان خانه تئاتر شنبه ۱۱ اردیبهشت ماه برگزار شد.

به گزارش تئاتر آنلاین، جشن سالانه انجمن نمایشگران عروسکی و انجمن چهره پردازان خانه تئاتر، شنبه ۱۱ اردیبهشت در تالار استاد شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

در ابتدای مراسم انجمن نمایشگران عروسکی، هنگامه مفید حضور اعضای این انجمن در خانه هنرمندان ایران را نشانه اتحاد و همبستگی دانست و گفت: انجمن نمایشگران عروسکی پایه های محکمی دارد و هنرمندان عضو این انجمن با دوراندیشی توانسته اند ارکان آن را استوار سازند. باید بدانیم عضویت در صنف صرفا به معنای داشتن دفترچه بیمه نیست؛ باید بکوشیم بنای انجمن متروکه نشود چرا که اقتدار انجمن منوط به حضور اعضای آن است.

در ادامه و پس از پخش نماهنگی از هنریک یورکفسکی، استاد این عرصه که در سال ۲۰۱۶ چشم از جهان فروبست زهره بهروزی نیا دقایقی در خصوص فعالیت های وی سخن گفت و حاضران نیز به احترام او یک دقیقه سکوت کردند. سپس سما محسنی اردهالی پیام سال ۲۰۱۶ انجمن جهانی را قرائت کرد و پس از آن گروه موسیقی story tellers به اجرای زنده برای حاضران پرداختند.

یکی دیگر از بخش های این مراسم، تقدیر از تیم عروسکی «جناب خان» بود. در این بخش محمد بحرانی ضمن دشوار توصیف کردن کار در عرصه کودک و نمایش عروسکی گفت: «جناب خان» محصول یک کار تیمی است. من خود در گرایش بازیگری تحصیل کرده ام اما افرادی مانند مریم سعادت و محمد اعلمی این امکان را فراهم کردند که به خانواده نمایشگران عروسکی راه پیدا کنم.

در این مراسم همچنین از علی اعتصامی فر و زهرا شهیدی با اهدا لوح تقدیر، قدردانی شد. مدالیوم خانه تئاتر نیز به پوپک عظیم پور تعلق گرفت. در این بخش نیز امیر سلطان احمدی برای قدردانی از زحمات عظیم پور، به اجرای زنده روی صحنه پرداخت.

در جشن انجمن چهره پردازان خانه تئاتر نیز، ابتدا مهدی محمدی بیانیه انجمن را قرائت کرد. وی ضمن ابراز خشنودی از اینکه پس از ۳۴ سال انجمن توانست در جشنواره تئاتر فجر به جایگاه خود دست پیدا کند، از فعالیت های انجمن چهره پردازان در سال گذشته و همین طور برنامه های پیش روی آن سخن گفت.

در ادامه این مراسم با حضور عبدالله اسکندری و مهدی محمدی، از ماریا حاجیها به عنوان برنده جایزه بخش بین الملل چهره پردازی تئاتر فجر در سال ۹۴ تقدیر به عمل آمد. حاجیها طی سخنانی کوتاه، جایگاه این انجمن را فراتر از آنچه تاکنون بوده توصیف کرد و از نادیده گرفتن نقش هنرمندان چهره پرداز در عرصه تئاتر، انتقاد کرد.

عبدالله اسکندری نیز گریمورهای تئاتر و سینما را اعضای یک خانواده نامید و گفت: خوب است یادی کنیم از مهین میهن که گریم تئاتر ایران را دگرگون کرد و آن را به سطحی جهان ارتقا داد. اکنون از دیدن کار جوانان در این عرصه از ته دل لذت می برم و خوشحالم که به این درجه از رشد رسیده اند. فراموش نکنیم که گریمورهای سینما خواهند رفت چرا که تکنولوژی جایگزین آنها خواهد شد، اما گریمورهای تئاتر تا همیشه در این عرصه حضور خواهند داشت.

در بخش بعدی این مراسم با حضور افسانه قلی زاده و مهدی محمدی، به دانشجویان فعال انجمن و همینطور آوازه جواهریان عکاس انجمن لوح تقدیر اهدا شد. پس از آن از یوحنا حکیمی به پاس زحمات فراوان در این عرصه و کسب نشان درجه یک هنری، تقدیر و تشکر شد. در پایان نیز با حضور اعضای هیات مدیره انجمن چهره پردازان، جوایز سال به برگزیدگان تقدیم شد که در همین راستا جایزه بهترین طراحی چهره پردازی به عاطفه ابیضی تعلق گرفت، بهاره اسدی و بهمن صنیعی نیز برنده جایزه بهترین اجرای چهره پردازی سال شدند.

سیزدهمین جشن بازیگر خانه تئاتر در حالی برگزار شد که به لحاظ برنامه ریزی و نظم، این دوره از دوره‌های گذشته جشن بازیگر نیز ضعیف‌تر بود.

مراسم معرفی برگزیدگان سیزدهمین جشن بازیگر خانه تئاتر شامگاه ۱۱ اردیبهشت‌ماه در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر معرفی شدند.

به گزارش تئاتر آنلاین، در این مراسم ۴ بازیگر مرد و ۴ بازیگر زن بدون هیچ اولویت‌بندی، به عنوان بازیگران برگزیده سیزدهمین جشن بازیگر خانه تئاتر معرفی شدند.

در بخش بازیگر مرد، فرید قبادی‌ پور بازیگر نمایش «ترور»، حسن معجونی بازیگر نمایش «اسم»، حسام منظور بازیگر نمایش «اودیسه» و صابر ابر بازیگر نمایش «کالیگولا» به عنوان برگزیده معرفی شدند.

در بخش بازیگر زن نیز ستاره پسیانی بازیگر نمایش «اتاق ورونیکا»، بهناز جعفری بازیگر نمایش «اتاق ورونیکا»، الهام کردا بازیگر نمایش «شنیدن» و گیتی قاسمی بازیگر نمایش «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» بازیگران برگزیده شدند.

همچنین در این جشن، یلدا عباسی بازیگر نمایش «ننه دلاور و فرزندانش» و داود معینی‌نژاد بازیگر نمایش «هزار شلاق» به عنوان استعدادهای جوان بازیگری انتخاب و معرفی شدند.

هیأت داوری و انتخاب سیزدهمین جشن بازیگر خانه تئاتر گروه‌های بازیگری نمایش‌های «فصل بهار نارنج»، «صندلی‌ها»، «فهرست»، «سرگیجه»، «بیضایی» و «در بارانداز» را هم به عنوان گروه‌های برگزیده بازیگری معرفی کرد.

جشن کانون کارگردانان خانه تئاتر شامگاه ۹ اردیبهشت‌ماه در سالن شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد و از محمدعلی کشاورز و ولی‌اله شیراندامی قدردانی به عمل آمد.

کاندیداهای سیزدهمین جشن بازیگر انجمن بازیگران خانه تئاتر معرفی شدند که از میان این کاندیداها، چهار برگزیده بازیگر مرد و چهار برگزیده بازیگر زن معرفی می‌شوند.

به گزارش تئاتر آنلاین، نشست رسانه‌ای سیزدهمین جشن بازیگر با حضور بهزاد فراهانی رئیس انجمن بازیگران خانه تئاتر، هوشمند هنرکار، فرهاد تجویدی و کاظم هژیرآزاد، روز سه‌شنبه ۷ اردیبهشت‌ماه برگزار شد. طی این نشست کاندیداهای این دوره از جشن بازیگر معرفی شدند.

در بخش بازیگری زن شهره سلطانی بازیگر «ولنتاین»، الهام کردا بازیگر «شنیدن»، پانته‌آ پناهی‌ها بازیگر «کالیگولا»، مونا احمدی بازیگر «شنیدن»، بهناز جعفری بازیگر «اتاق ورونیکا»، پانته‌آ بهرام بازیگر «در خواب دیگران»، فریبا متخصص بازیگر «هیچ کس نبود بیدارمان کند»، گیتی قاسمی بازیگر «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه»، نسیم ادبی بازیگر «هتلی‌ها»، ستاره پسیانی بازیگر «اتاق ورونیکا»، باران کوثری بازیگر «شب آوازهایش را می‌خواند» و سحرناز عباس‌زاده بازیگر «مونس» کاندیدا شده‌اند.

در بخش بازیگری مرد نیز حسام منظور بازیگر «اودیسه»، رضا بهبودی بازیگر «همه چیز می‌گذرد تو نمی‌گذری»، هوتن شکیبا بازیگر «سوراخ»، صابر ابر بازیگر «کالیگولا»، حسن معجونی بازیگر «اسم»، فرید قبادی بازیگر «ترور»، صادق ملکی بازیگر «ازدواج آقای می‌سی‌سی‌پی»، محمد نصرتی بازیگر «ازدواج آقای می‌سی‌سی‌پی»، شهروز دل‌افکار بازیگر «باد شیشه را می‌لرزاند»، مصطفی شیرزاد بازیگر «بی ۵- ۶»، آرش فلاحت پیشه بازیگر «ازدواج آقای می‌سی‌سی‌پی» و ایمان صیادبرهانی بازیگر «سرگیجه» کاندیدا شده‌اند.

به گفته بهزاد فراهانی در هر بخش ۴ بازیگر به عنوان برگزیده معرفی می‌شوند.

همچنین طبق گفته رئیس انجمن بازیگران خانه تئاتر، در سیزدهمین جشن بازیگر این انجمن از سیروس ابراهیم‌زاده، اکبر زنجانپور، سارا توکلی از میناب و ناصر جعفری از اردبیل به عنوان هنرمندان پیشکسوت، قدردانی می‌شود. همچنین قرار است پیام ملی هفته تئاتر در ایران که توسط جمشید مشایخی گفته شده نیز در این جشن خوانده شود.

فراهانی درباره ایجاد ساز و کاری برای ارزیابی بازیگران تئاتر مقیم شهرهای مختلف در جشن بازیگر خانه تئاتر، یادآور شد: قرار شد با حمایت اسپانسر خصوصی جشن، ساز و کاری برای ارزیابی و داوری بازیگران تئاتر مقیم شهرستان‌ها در نظر گرفته شود تا از سال آینده این بازیگران نیز در داوری‌های جشن بازیگر خانه تئاتر دیده شوند.

وی با اشاره به طراحی تندیسی جدید برای اهدا به برگزیدگان جشن بازیگر، توضیح داد: تندیسی از روی لوگوی انجمن بازیگران، توسط استاد نبی‌پور طراحی شده که در دست این تندیس نیز سکه‌ای قدیمی که توسط استاد بهرام بیضایی به عنوان قدیمی‌ترین سکه ایرانی که نقش‌های حک شده بر روی آن حاکی از وجود تئاتر در ایران باستان است، قرار دارد. این تندیس جدید به برگزیدگان جشن بازیگر اهدا می‌شود.

سیزدهمین جشن بازیگر انجمن بازیگران خانه تئاتر، روز شنبه ۱۱ اردیبهشت‌ماه، ساعت ۱۹ در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر برگزار می‌شود.

گروهی از کارگردانان جوان تئاتر از هنرمندان صاحب‌نام این عرصه خواسته‌اند تا سکوت در برابر وضعیت فعلی خانه تئاتر را کنار بگذارند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ایلنا، این گروه از کارگردانان که با عنوان حلقه تئاتر دانشگاهی شناخته می‌شوند، در بیانیه خود از هنرمندانی مانند دکتر علی رفیعی، عباس ‌جوانمَرد، محمد رضایی‌راد، محمد چرمشیر، حمید امجد، حسین پاکدل و نغمه ثمینی خواسته‌اند که در ارتباط با «عملکرد خانه تئاتر» و تصمیم عده‌ای برای تشکیل «کارگروه بهسازی خانه تئاتر» واکنش نشان دهند.

در متن این بیانیه با عنوان «چرا ما عضو و یا فعال در خانه‌ی تئاتر نیستیم؟» آمده است:

۱

ما اعضای حلقه‌ی تئاتر دانش‌گاهی ایران (سمانه زندی‌نژاد، جابر رمضانی، اشکان خیل‌نژاد، مرتضی میرمنتظمی، مهدی مشهور و یوسف باپیری) با توجه به سو‌ءتفاهم‌های مرسوم، نهایت احترام خود را برای اعضا و هیئت مدیره‌ی محترم خانه‌ی تئاتر و همه‌ی کنش‌گران و تولیدکننده‌گان تئاتر ایران ابراز می‌داریم و برای همه‌ی آنان که باعث شکوفایی، بالنده‌گی، تغییر، دگرگونی، روشنایی، گفت‌وگو، تعامل و آگاهی‌بخشی در نهاد تئاتر ایران شده‌اند سر تعظیم فرود می‌آوریم. اما اجازه دهید کمی با هم بی‌تعارف باشیم و به دور از هرگونه اسطوره‌سازی با نقد، تشریح و تبیین وضعیت موجود راهی، نظرگاهی، چشم‌اندازی روشن و یا کورسوی امیدی برای فردای تئاتر ایران آرزو کُنیم.

۲

ما به عنوان بخشی از نسلِ جوان‌ و دانش‌گاهیِ تئاتر ایران از زمان ورود به این عرصه، هم‌واره با گزاره‌ی “نابسامانی وضعیت تئاتر ایران” روبه‌رو بوده‌ایم. پاسخ به این وضعیت ویران، تاریک و اسف‌بار را می‌توان با پرسش از کنش‌گران تئاتر ایران تشخیص داد. عده‌ای می‌گویند ما تئاتر نداریم، کسانی معتقدند ما نمایش‌نامه‌نویس نداریم، عده‌ای دیگر همه‌ی مشکلات را در دولت می‌بینند، یا در کم‌بود امکانات مالی و سخت‌افزاری، و برخی مشکل را در نبود صنف تئاتری، فقدان آموزش، تئوری‌ها، کم‌بود منابع و کتاب‌ها می‌جویند و دیگرانی هم مشکل را بر گردن فرهنگ مَردُم و تماشاگران می‌‌اندازند. مگر می‌شود با حضور این‌همه سازوکار دولتی و خصوصی، دانش‌گاه، اُستاد، دانش‌جو، مرکز، سالن، خانه، نظارت، شورا، گروه، سایت و… ما تئاتر نداشته و این‌همه بی‌چیز باشیم؟

پیش‌رُوانی در هر دوره‌ ـ براساس بستر تاریخی‌شان ـ جوابی برای این وضعیت یافتند؛ یکی نامه‌ای نوشت سراپا آموزگارانه برای ارشادِ اولین نمایش‌نامه‌نویس فارسی‌زبان و آن که چه کُنَد و چه نَکُند؛ دیگری در نبودِ تئاتر برایش روزنامه‌ای راه انداخت تا بگوید ما هم از قافله عقب نیستیم و داعیه‌ی تجدد داریم؛ عده‌ای سازمان دور و درازی برای پرورش افکار هنرمندان و مَردُم راه انداختند، کسانی هم بدون ضرورت اجتماعی‌، جشنی برپاکردند تا شاید سُنت نمایشی‌مان را به رخ جهانیان بکِشند و آن‌ها بیایند و آن را برایمان دوباره کشف کُنند؛ عده‌ای دیگر مشکل را در مضامین و موضوعات نمایش‌ها جُستند و تئاتر را در قواره و اندازه‌ی حزب‌های سیاسی و تفکرات ایدئولوژیک، و شعارهای همه‌گانی تقلیل دادند و چیزی با عنوان تئاتر موضوعی پایه گذاشتند. عده‌ای هم به این فکر افتادند که خانه‌ای راه بیندازند و همه را دور هم جمع کُنند تا مشکل‌ها پایان یابد و اسم‌ش را گذاشتند خانه‌ی تئاتر.

۳

حال واقعن این خانه‌ی تئاتر که می‌گویند چه چیز و چه کسانی هستند؟ آیا همه‌‌ی نخبه‌گان و کنش‌گران تئاتر ایران عضو خانه‌ی تئاتر هستند؟ آیا جمعیت حدودن دوهزار نفری اعضای خانه‌ی تئاتر هم‌چنان جزو کنش‌گران تأثیرگذار تئاتر ایران محسوب می‌گردند؟ نخبه‌گانی که در دوره‌های متفاوت در این خانه حضور داشته‌اند چرا دیگر مِیلی به ادامه‌ی هم‌کاری با آن ندارند؟ آیا نسل جوان و دانش‌گاهی این خانه را خانه‌ی خود می‌داند؟ در این خانه روابط اعضا با یک‌دیگر چگونه است؟ پدرسالاری؟ این خانه کجاست؟ ساختمان جدیدِ در دست احداث؟ یا ساختمان استیجاری خیابان برادران مظفر؟ خانه مفهومی مکانی از استقرار است یا مفهوی سیمانی از سنگ و آجر؟ این چه خانه‌ای است که پدران در جلسات‌شان دست به حذف و طرد فرزندان می‌زنند؟ این چه خانه‌ای است که مناسبات آن یادآور دوران پیشامدرن و حتا پیشاسُنتی است؟ آیا ما برای جواب سوآل‌هایمان نباید با شما گفت‌وگو کنیم؟ شمایی که مایی و مایی که شماییم. مگر می‌شود ادعای تشکلی سازمان‌یافته داشت و برنامه نداشت؟ مگر می‌شود مدام از اهداف متعالی سازمانی گفت و کاری نکرد؟ مگر می‌شود با تکیه به دولت، مستقل هم بود؟ مگر می‌شود در خانه‌ای برای تئاتر گفت‌وگو وجود نداشته باشد؟ مگر می‌شود هم صنف بود و هم مؤسسه‌ی فرهنگی ‌هُنری؟ مگر می‌شود در خانه‌ای برای تئاتر تنها فَردی باشد برای تمام فصول؟ می‌توان این پرسش‌ها را تا صفحات بی‌شمار ادامه داد. تعداد زیاد این پرسش‌ها متأسفانه وضعیت مجهول این خانه را یادآوری می‌کُند؛ حتا با داشتن اساس‌نامه و چندین آیین‌نامه و سابقه‌ی تاریخی و بروکراسی اداری.

جناب آقای ایرج‌راد و اعضای فعلی هیئت مدیره‌ی مؤسسه‌ی فرهنگی و هنریِ خانه‌ی تئاتر؛ ما عضو یا فعال در خانه‌ی تئاتر نیستیم اما از عضو نبودن و فعال نبودن، بر خود نمی‌بالیم. تئاتر به مثابه‌ی یک نهاد ‌اجتماعی و گروه‌ها و دست‌اندرکاران آن، جزو فرآیند‌های اجتماعی‌ای هستند که در هویت‌بخشی مکانی به فضاهای عمومی، نقش مهمی را در طول تاریخ ایفا کرده‌اند. آیا ما به خانه‌ی تئاترِ خود هویتی مکانی بخشیده‌ایم؟ آیا شما در خانه‌ای مجهول و بدونِ هویتِ مکانی سُکنی می‌گزینید؟ آیا بس نیست بر گذشته‌ی پُرافتخار خود بالیدن؟ هر وقت جوانی از نسل ما سعی در بیان مسئله‌ای داشت او را با تعداد سال‌های فعالیت‌ش و سن‌و‌سال رسمی‌اش سنجیدید و از گذشته‌ی پُرافتخار خود گفتید که دیگر نیست. چرا تئاتر ما همیشه آن‌چه داشته در گذشته بوده نه در حال؟ چرا گمان می‌کُنید که ما از گذشته‌ی دشوار شما خبر نداریم؟ چرا گمان می‌کُنید ما از مرارت شما برای احداث این خانه‌ بی‌خبریم؟ چرا آن اسناد تاریخی که از گذشته‌ی پُرافتخار شما حکایت می‌کُند در اختیار ما نمی‌گذارید؟ چرا در خانه‌ی ‌تئاتر به‌دست‌آوردن هر سند مالی‌ای، هر نامه‌ای، هر تصویری، آن‌چنان با فضایی امنیتی مواجه می‌گردد که پیش‌نهاد می‌کُنیم حراست‌های سازمان‌های دولتی دوره‌ی کارآموزی‌شان را در خانه‌ی تئاتر بگذرانند.

۴

حال در این وضعیت اسف‌بارِ خانه‌ی تئاتر ما، هنرمندانی جمع شده‌اند و کارگروهی راه انداخته‌اند برای بهینه‌سازی و توسعه‌ی ساختار پوسیده‌ی خانه‌ی تئاتر ایران. مگر می‌شود مخالف بود و سکوت کرد؟ چرا برای به چالش کشیدن‌شان، گفت‌وگو نمی‌کُنید که اگر بر حق نیستند عیان گردد؟ چرا سکوت می‌کُنید؟ چرا نادیده می‌گیرید؟ چرا حذف می‌کُنید؟ چرا دست به خشونت می‌زنید؟ قطعن آگاه‌اید که کلیدواژه‌ی خشونت حذف‌کردن و نادیده‌انگاشتن و سکوت است. هیئت مدیره‌ی خانه‌ی تئاتر علاقه‌مند به گفت‌وگو نیست؟ پس چرا هیئت‌مدیره‌ی تشکل صنفیِ هُنری هستید که گفت‌وگو و تعامل ذات آن را تشکیل می‌دهد؟

نمی‌دانیم چرا کنش‌گران حوزه‌ی تئاتر ما آن‌جا که نباید سکوت کُنند دم فرو می‌بندند، در دل هم‌راه و در عمل محافظه‌کار و چشم انتظارِ فرصت‌های محدودِ به‌دست‌آمده از این سکوت خویش‌اند. آیا می‌شود با پژوهش مستمر گروهی از دانایان که بدون چشم‌داشتی برای به‌بود این وضعیت تلاش کرده‌اند با جمله‌های کلیشه‌ای “نمی‌شود”، و “ما از اول گفته بودیم” و “با اینان نمی‌شود گفت‌وگو کرد” از زیر بار مسئولیت تاریخی خود شانه خالی کرد؟ و یا می‌خواهید به سیاق هیئت‌های حل اختلاف با بوسه‌ای، دست‌دادنی، و جشنیِ ابتدای سالی، هم‌چنان ریش‌سفیدی کنید و صورت مسئله را پاک نمایید و خوشحال باشید که این غائله را خوابانده و بر خود ببالید.

۵

مصائب تئاتر ایران و خانه‌ی تئاترِ آن بدون احساس مسئولیت تک‌تک کنش‌گران‌ش تمامی ندارد. و همه‌ی آنان که در برهه‌های گوناگون تاریخی برای تغییر و دگرگونی و به‌بود وضعیت تلاش کرده‌اند قابل احترام و ستایش هستند. اما ما گمان می‌کُنیم هر نوع تغییر به تفکر، و هر نوع تفکر به آگاهی نیاز دارد. ما برای به‌بود وضعیت تئاتر ایران و خانه‌ی تئاترِ آن به آگاهی نیاز داریم، چون گمان می‌کنیم تئاتر ایران و خانه‌ی تئاترِ آن از یک فقدان آگاهی رنج می‌بَرَد، مراد ما از آگاهی فقط دانش، اطلاعات، تئوری‌ها و تجربه‌ها نیست، بل‌که وضعیتی است که در آن ما با تکیه بر دانش، برنامه و تجربه با خودمان روبه‌رو می‌شود. این ما همه‌ی ما هستیم، هر آن‌که در صحنه‌ی تئاترِ ایران تعریف می‌گردد. به نظر ما خانه‌ی تئاتر می‌تواند مکانی باشد برای همه‌ی ما، مکانی برای همه‌ی نخبه‌گان، مکانی برای همه‌ی اندیش‌مندان، مکانی برای گفت‌وگو، مکانی برای به چالش‌کشیدن خود و ما، مکانی برای به‌بود وضعیت تئاتر ایران. و اگر نیست و نمی‌تواند باشد دیگر خانه‌ی ما و حتا شما هم نیست.

حال ما از همه‌ی استادان، هنرمندان و علاقه‌مندانِ تئاتر، به چالشِ گفت‌وگو و موضع‌گیری درباره‌‌ی وضعیت کنونی خانه‌ی تئاتر ایران دعوت به عمل می‌آوریم تا به این سکوت پایان دهند و نظرگاه و تجربیات خود را برای به‌بود وضعیت تئاتر ایران به اشتراک همه بگذارند. هنرمندان گرامی دکتر علی رفیعی، عباس ‌جوانمَرد، محمد رضایی‌راد، فرهاد مهندس‌پور، محمد چرمشیر، حمید امجد، حسین پاکدل، نغمه ثمینی، محمد یعقوبی، کیومرث مرادی، امیررضا کوهستانی، حسن معجونی، پیام فروتن، ناصر حسینی‌مهر، رضا گوران و… لطفن ما را یاری دهید و در نوشتار خود فرابخوانید دوستانِ تأثیرگذار دیگر را که ما از قلم انداخته‌ایم برای چالشِ گفت‌وگو در باب وضعیت مخدوشِ خانه‌ی تئاتر، “کارگروه به‌سازی” و نادیده‌انگاشتن تلاش چندین ماهه‌ی آنان و خروج (علی‌رضا نادری، علی‌اصغر دشتی و حمید پورآذری) از هیئت‌مدیره‌ی این خانه و حذف انجمن طراحان پوستر و …

سخنگوی هیأت مدیره خانه تئاتر درباره نشست برخی از اعضای این نهاد با مدیرکل هنرهای نمایشی و موضوعات مطرح شده در آن یادآور شد: تقاضاهای متعددی نظیر رسیدگی به قرارداد تیپ و بهبود شرایط اقتصادی تئاتر را مطرح کردیم و امیدواریم هر چه سریعتر نسبت به این موضوعات اقدم شود.

به گزارش MrArt.ir، رویا تیموریان درباره نشستی که برخی از اعضای خانه تئاتر با حسین طاهری مدیرکل هنرهای نمایشی در دفتر وی داشتند و موضوعاتی که در آن نشست مطرح شد به خبرنگار مهر گفت: موضوعاتی که ما در آن نشست مطرح کردیم مربوط به شرایط و وضعیت تئاتر است. تقاضای ما رسیدگی و پرداختن به وضعیت قرارداد تیپ است که در دوره گذشته مدیریت هنرهای نمایشی قول داده شده بود به آن رسیدگی شود.

وی ادامه داد: شرایط اقتصادی تئاتر، وضعیت بخش پژوهش، تبلیغات تئاتر و وضعیت سالن‌های نمایشی از دیگر موضوعاتی بود که در نشست با آقای حسین طاهری مدیرکل هنرهای نمایشی از سوی ما مطرح شد.

سخنگوی هیأت مدیره خانه تئاتر تصریح کرد: متأسفانه سالیان متمادی هنرمندان تئاتر دست به گریبان این موضوعات و حل نشدن آن‌ها بوده‌اند.

تیموریان یادآور شد: امیدواریم برای حل مشکلات تئاتر و پرداختن به این موضوعات از خانه تئاتر و اهالی و هنرمندان این عرصه استفاده شود. 30 سال است که این مشکلات حل نشده‌اند و این مدت زمان زیادی برای حل یک یا چند مشکل در عرصه تئاتر است. امیدواریم در دوره مدیریت جدید هر چه سریعتر به این موضوعات پرداخته شود.

این هنرمند با سابقه عرصه تئاتر با اشاره به فضای صمیمانه موجود در نشست با مدیرکل هنرهای نمایشی، بیان کرد: امیدواریم مدیران و مسئولان تئاتر با خانه تئاتر و هنرمندان هنرهای نمایشی در تعامل باشند چون ما با مشکلات اساسی تئاتر آشنا هستیم و می‌دانیم چگونه می‌توان آن‌ها را حل کرد.

ایرج راد، محمد بهرامی، خسرو احمدی، مریم کاظمی، مهدی قلعه، هوشمند هنرکار و محمدجواد اعرابی از دیگران حاضران در نشست با حسین طاهری مدیرکل هنرهای نمایشی بودند که روز دوشنبه 12 اسفندماه در دفتر مدیرکل هنرهای نمایشی برگزار شد.

سخنگوی هیات مدیره کانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر از برپایی جلسات مختلف نمایشنامه‌خوانی در این کانون خبر داد.

بهزاد صدیقی گفت: علاوه بر جلسات نمایشنامه‌خوانی که با عنوان «نمایشنامه‌خوانی فردا» برگزار می‌شود و فراخوان آن اخیرا منتشر شده است،‌ کانون نمایشنامه‌نویسان جلسات هفتگی نمایشنامه‌خوانی را برگزار می‌کند.

نایب رئیس هیات مدیره کانون نمایشنامه‌نویسان ادامه داد: جلسات نمایشنامه خوانی هفتگی به زودی و از دی‌ماه با مدیریت و مسئولیت نیما دهقانی و سلما سلامتی برگزار می‌شود.

وی اضافه کرد: این جلسات ویژه نمایشنامه‌های اعضای کانون نمایشنامه نویسان و آثار نمایشنامه نویسان حرفه‌ای برگزار می‌شود و از آنجا که از دوستان دعوت می‌کنیم تا جدیدترین نمایشنامه‌هایشان را بخوانند الزامی برای خواندن آثار چاپ شده وجود ندارد و می‌توانند نمایشنامه‌های چاپ نشده خود را نمایشنامه‌ خوانی کنند.

او همچنین از برپایی جلسات نمایشنامه خوانی ویژه‌ی برگزیدگان ششمین دوره انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی به عنوان دیگر برنامه کانون نمایشنامه نویسان یاد کرد و گفت: به زودی تاریخ دقیق برگزاری این جلسات اعلام می‌شود و در طول برگزاری این جلسات چهار نمایشنامه برگزیده بخش تالیفی و سه نمایشنامه برگزیده بخش ترجمه با حضور منتقدان و دبیر ششمین دوره جایزه‌، نمایشنامه خوانی و نقد وبررسی می‌شود.

بهزاد صدیقی همچنین از برپایی مجمع عمومی عادی سالانه کانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر خبر داد و گفت:این مجمع روز دوشنبه 18 دی ماه در تالار اجتماعات خانه تئاتر برگزار می‌شود.

به گفته او در این مجمع بازرس کانون نمایشنامه نویسان گزارش خود را ارائه می‌کنند ضمن اینکه گزارش سفر گروه نمایشنامه نویسان ایرانی به ارمنستان به طور شفاهی و تفصیلی ارائه خواهد شد.

همچنین گزارش سخنگوی کانون از دیگر برنامه‌های روز مجمع است.

حسین کیانی، رییس هیات مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر معتقد است: اراده‌ای برای گسترش و بهبود وضعیت تئاتر وجود ندارد.

این هنرمند تئاتر در گفت‌وگو با ایسنا، ادامه داد: در حال حاضر اراده‌ای برای بهبود وضعیت تئاتر وجود ندارد و ذات پویای این هنر است که باعث شده هنوز تئاتر وجود داشته باشد.

وی با اشاره به شرایط دشوار تئاتر خاطرنشان کرد: اگر در مرکز هنرهای نمایشی اراده‌ای برای حل مشکلات تئاتر وجود داشته باشد این مرکز با وجود کمبود امکاناتش می‌تواند دیگر دستگاه‌های فرهنگی و هنری را نسبت به تئاتر حساس و دغدغه‌مند کند تا دست کم دیگر دستگاه‌های تصمیم‌ساز فرهنگی به کمک تئاتر بیایند.

کیانی تصریح کرد: انتظار می‌رود مدیران و مسؤولان فرهنگی تئاتر وظایف خود را به نحو احسن و اکمل انجام دهند؛ چرا که هنرمند نمی‌تواند در راهروهای مجلس مشکلاتش را با نمایندگان و اعضای کمیسیون فرهنگی مطرح کند.

این هنرمند تئاتر یادآور شد: وظیفه هنرمند تولید اثر خلاقه هنری است. همچنان که از مسؤولان انتظار دارد وظایف سازمانی خود را دقیق و درست انجام دهند. اما در حال حاضر به نظر می‌رسد چنین اراده‌ای در مسؤولان تئاتر ما وجود ندارد. زیرا تئاتر یک امر رها شده و سرگردان میان زمین و آسمان است.

کیانی در عین حال تاکید کرد: آنچه به عنوان وظیفه مدیران مطرح می‌کنند خواسته‌ای است که همواره هنرمندان تئاتر داشته و دارند ما همیشه خواسته‌ایم مدیران تئاتر ما اهمیت و ضرورت تئاتر را برای مسؤولان ارشد کشور تبیین کنند که اگر چنین کنند و ضرورت تئاتر برای مسؤولان رده بالا شناخته شود، طبعا گشایشی هم در وضعیت تئاتر دیده می‌شود.

این نمایشنامه‌نویس متذکر شد: هنرمند تئاتر تا حدی می‌تواند مصاحبه کند و یا در اثرش طرح موضوع کند اما دایره‌ی مخاطبان ما محدود است در حالی که مسؤولان هنری با مدیران ارشد مرتبط هستند و ساز و کار چانه‌زنی را می‌دانند؛ بنابراین می‌توانند تئاتر را به عنوان یک امر فاخر فرهنگی بشناسانند.

وی با اشاره به دوره‌ی مدیریت علی منتظری در تئاتر اضافه کرد: دکتر منتظری توانست ضرورت تئاتر را برای نمایندگان مجلس و مدیران رده بالای نظام مشخص کند و این چنین بود که در دوره‌ی او شاهد رشد بسیار زیاد بودجه تئاتر بودیم.

کیانی بر ضرورت آشناسازی جامعه با تئاتر تاکید و خاطرنشان کرد: این امر عزم چند جانبه‌ای را می‌طلبد و همان گونه که هنرمند در کار هنری خود کوتاهی نمی‌کند، توقع دارد مسؤولان هنری هم در انجام وظایفشان کوتاهی نکنند و تمام وقت و انرژی آنها صرف امور جزئی نشود.

نویسنده و کارگردان نمایش‌های «مضحکه شبیه قتل»، «تکیه ملت» و «همسایه آقا» یادآور شد: در این سال‌ها هرگز ندیده‌ایم مرکز هنرهای نمایشی با دعوت از مسؤولان فرهنگی و نمایندگان کمیسیون فرهنگی مجلس همایشی را برای درک ضرورت فرهنگی تئاتر برگزار کنند. در حالی که اگر این توجه‌ها جلب شود می‌توان امیدوار بود که اتفاقات بهتری برای تئاتر کشور رخ دهد.

وی در ادامه این گفت وگو درباره‌ی برنامه‌های پیش روی کانون کارگردانان خانه تئاتر توضیح داد: حرکت کانون همیشه با بیان و امید همراه است چون شرایط تئاتر خاکستری رنگ است نه آن قدر تیره است که کاملا ناامیدکننده باشد و نه آن قدر سفید که امیدوار کننده باشد.

کیانی اضافه کرد: با این حال کانون می‌کوشد سرپای خود بایستد و فکر می‌کنم در حال حاضر هم انتظاراتی که از ما وجود دارد‌، انتظارات معقولی باشد.

رییس هیات مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر یادآور شد: اگر کانون کاری از دستش بربیاید حتما انجام خواهد داد همچنان که تلاش کرد مشکلات تعدادی از گروه‌های نمایشی را پیگیری کند ولی توان اینکه حقوق اجحاف شده گروه‌ها را باز پش بگیرد ندارد و تنها می‌تواند به پشتوانه‌ی جایگاه صنفی‌اش‌، صدای آن گروه را رساتر به گوش مسؤولان برساند.

حسین کیانی با اشاره به محدودیت انجمن‌های صنفی در ایران گفت: کانون کارگردانان می‌کوشد در دایره اختیاراتش بهترین عملکرد را داشته باشد هرچند همه می‌دانیم دایره اختیارات انجمن‌های صنفی بسیار محدود است با این حال وظیفه صنفی اعضاست گاهی عملکرد انجمنشان را نقد کنند چون هر عملکردی قابل نقد و بررسی است.

مراسم بزرگداشت نعمت اسدالهی هنرمند و مدرس تئاتر که چندی پیش در گذشت به همت خانه تئاتر برگزار می‌شود.

محمد ساربان مسئول برگزاری این برنامه به ایسنا، گفت: این مراسم روز دوشنبه 11 دی ماه در آمفی تئاتر خانه تئاتر برگزار می‌شود.

وی افزود: این برنامه بیشتر به مرور کارنامه هنری و دانشگاهی زنده یاد نعمت اسدالهی اختصاص خواهد داشت و از هنرمندانی همچون دکتر قطب‌الدین صادقی و صدیق تعریف دعوت می‌کنیم تا مطالبی را درباره نعمت اسدالهی مطرح کنند ضمن اینکه رسول نجفیان هم قطعه‌ای را به یاد ایشان می‌نوازد.

ساربان اضافه کرد: تصمیم نداریم برنامه ما شکل عزاداری و سوگواری داشته باشد بلکه بیشترین تلاش ما بر این است که فعالیت‌های ایشان‌ در عرصه هنری و دانشگاهی مرور شود و در همین راستا از دانشجویانش خواسته‌ایم پیام‌ها و خاطراتشان را ارائه کنند.

به گفته او این مراسم ساعت 16 تا 18 روز 11 دی در خانه تئاتر برپا می‌شود.

زنده یاد نعمت اسدالهی هنرمند تئاتر و استاد دانشگاه آبان ماه امسال به دلیل عارضه ریوی درگذشت.

نشست فوق‌العاده‌ خانه تئاتر که در سالن اصلی تئاتر شهر به منظور طرح و بررسی مسائل و مشکلات درباره امنیت شغلی و جایگاه حقوقی هنرمندان تئاتر برگزار شد، با ترک جلسه از سوی عزت‌الله انتظامی و اکبر زنجاپور همراه بود.

خانه تئاتر در پی اعتراض‌ها و شکایاتی که پیرامون مشکلات متعدد هنرمندان تئاتری شده بود، روز گذشته نشست فوق‌العاده‌ای را در سالن اصلی تئاتر شهر به منظور طرح و بررسی مسائل و مشکلات درباره امنیت شغلی و جایگاه حقوقی هنرمندان تئاتر برگزار کرد.

در این نشست هنرمندان متعددی ازجمله عزت‌الله انتظامی، اکبر زنجانپور، منیژه محامدی،‌ محمد حاتمی، بهزاد فراهانی، هنگامه مفید، اصغر همت، ایرج راد، آناهیتا نعمتی، محمد یعقوبی، پیام دهکردی،‌ آیدا کیخایی، حمیدرضا نعیمی و … حضور داشتند.

این نشست خالی از حواشی نبود؛ به طوری که حاشیه‌ها جلسه را تحت تاثیر خود قرار داد. پس از آنکه نمایندگان 14 صنف خانه تئاتر یک به یک شروع به بیان مشکلات خود کردند، افرادی در میان حرف نمایندگان خواستار صحبت کردن بودند که این موضوع با برخورد بهزاد فراهانی روبرو شد.

نصرالله دلاوری به هر ترتیب توانست حرف بزند و گفت: تا کی باید نوکر دولت باشیم، باید خود به تولید برسیم. خانه تئاتر زیر نظر مرکز هنرهای نمایشی به جایی نمی‌رسد.

در میان صحبت‌های افرادی که روی صحنه بودند، تک‌صداهایی به نشانه اعتراض و یا موافقت با موضوعاتی که مطرح می‌شد، به گوش می‌رسید تا اینکه اکبر زنجانپور – بازیگر پیشکسوت تئاتر – دیگر تاب نیاورد و برخاست و در اعتراض به صحبت‌هایی که در این نشست شده بود، گفت:‌ حالتی که در این مراسم غالب شده است، این را می‌رساند که از مسئولین بترسیم تا به ما پول بدهند! تئاتر اصلا احتیاجی ندارد که دنبال پول باشد، اصلا تفکر و وظیفه تئاتر چه شده است؟ چرا تئاتر کار می‌کنیم؟ برای اینکه به ما پول بدهند؟

فراهانی پس اینکه زنجانپور جلسه را ترک کرد، گفت: من با این صحبت‌های آقای زنجانپور مخالفم زیرا ما زحمت می‌کشیم و باید حقمان را بگیریم.

ایرج راد در ادامه گفت:‌ پشتوانه خانه تئاتر اعضای آن است و اگر اعضا ما را پشتیبانی نکنند، متاسفانه هیچ کاری نمی‌توان کرد و متاسفانه کمر خانه تئاتر آن روز خم می‌شود. برخی عوض شناخت از تشکیلات صنفی فقط توقع دارند؛ ‌امکان کار برای همه وجود ندارد، این را همه ما می‌دانیم. به وزیر ارشاد نیز گفتم سفره‌ای در تئاتر باز است که 500 نفر را کفاف می‌دهد اما 5هزار نفر را ریخته‌ایم بر سر آن تا یکدیگر را بخورند.

وی افزود: وقتی امکان اشتغال‌زایی نداریم، برای چه نزدیک به 1000 فارغ‌التحصیل در سال از تئاتر و موسسه‌ها داریم. سالن‌های زیادی با مبالغ زیاد ساخته‌ شده‌اند اما به درد تئاتر نمی‌خورند.

راد تاکید کرد:‌ ما اصلا سیاسی نیستیم و خود من نیز هیچ‌گاه در زندگی‌ام سیاسی نبودم؛ من دلسوز هنر و فرهنگ این کشور هستم، برچسب به ما نزنند.‌ تئاتر همیشه سیاسی نیست بلکه تنها بخشی از آن سیاسی است. باز هم می‌گویم خانه تئاتر رودرروی کسی نیست و با کسی ستیز ندارد و با دلسوزی در راه گسترش فرهنگ و هنر کشور تلاش می‌کند.

وی پس از گفتن این جملات سالن را ترک کرد.

در زمانی که جلسه به نیمه‌های راه رسیده بود، دیگر خبری از «عزت‌الله انتظامی» هم نبود.

بر اساس گزارش فارس، حدود 40 نفر هم در طول برگزاری نشست، این جلسه را ترک کردند.

عده‌ای نیز در پاسخ به اعتراضات اعضا خواستار همدلی افراد شدند.

در این جلسه فقط به مشکلاتی که به قول بسیاری از کسانی که نماینده صنوف بودند و همه آن را می‌دانستند پرداخته شد و در پایان باز هم راه حلی پیشنهاد نشد؛ هرچند اگر راه حلی هم پیشنهاد می‌شد از سوی مدیران به جایی نمی‌رسید.

در این جلسه تنها خواسته هنرمندان رعایت کردن قرارداد تیپ بود، زیرا این روزها با وجود شورای حمایت این قرارداد که مبنای دستمزد هنرمندان مربوط به 6 سال پیش است، رعایت نمی‌شود و با وجود بودجه تئاتر، هنرمندان مجبور به بستن قرارداد گیشه می‌شوند.