برچسب: حمایت از غزه

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ددلاین، گریرسون تراست تایید کرد که عضویت آصف کاپادیا مستندساز برنده اسکار را پس از واکنش شدید اسرائیلی‌ها به پست‌های ضدصهیونیستی وی در رسانه‌های اجتماعی و یهودستیزانه خواندن آنها، پس گرفته است.

این بنیاد بریتانیایی که در حمایت از فیلم مستند فعالیت می‌کند گفته است بعد از انتصاب وی به عنوان یکی از نمایندگان خود متوجه برخی از پست‌های وی در رسانه‌های اجتماعی شده که یهودی‌ستیزانه هستند و در نتیجه هیئت مدیره ساعت ۸ صبح دیروز (جمعه) عضویت وی به عنوان یکی از اعضای این بنیاد را لغو کرد.

کاپادیا هم با انتشار بیانیه‌ای ابراز تاسف کرد و گفت قصدش این نبوده که خشونت را با خشونت پاسخ دهد بلکه مانند بسیاری از مردم فلسطین و لبنان از رنجی که آنها در طول سال ها متحمل شده‌اند، متاثر است و این امر به معنی نژادپرستی نیست و قصد وی نیز یهودی‌ستیزی نبوده است.

بنیاد گریرسون ۲ روز پیشتر کاپادیا برنده جایزه اسکار برای «امی» و برنده بفتا برای فیلم «جنگجو» را به عنوان یکی از نمایندگان خود معرفی کرده بود. لوئیس تروکس و دوروتی برن رئیس سابق اخبار کانال ۴ نیز دیگر چهره‌هایی بودند که در کنار این کارگردان به عنوان نماینده بنیاد معرفی شده بودند.

انتصاب کاپادیا خشم طرفداران رژیم صهیونیستی را برانگیخت و او را به اشتراک گذاری مطالب یهودی ستیزانه در X (توییتر سابق) متهم کردند.

لئو پرلمن از تهیه کنندگان صنعت سینما اسکرین شات‌هایی از پست‌های کاپادیا را که وی بازتوییت کرده بود، منتشر کرد که در یکی از آنها کارتونی از بنیامین نتانیاهو را در حال صرف غذا در کنار یک میز آغشته به خون در آوار غزه نشان می داد.

وی در پست دیگری نیز صحنه‌ای از «فهرست شیندلر» را که در آن آمون گوث (با بازی رالف فاینس) از بالکن به زندانیان اردوگاه کار اجباری شلیک می‌کند بازتوییت کرده بود که روی آن نوشته شده بود: «این صحنه از «فهرست شیندلر» را به خاطر دارید؟ همین اتفاق در زمان واقعی در حال وقوع است. آنها نازی هستند.» وی همچنین تصویری از نزدیک از یک رزمنده حماس را با این شرح بازتوییت کرده بود: این چشم‌ها را ببینید. آنها چشم مراقبت و دلسوزی برای محرومان هستند. در یکی دیگر از پست‌هایی که این کارگردان بازنشر کرده بود هم آمده است: «کسانی که کل جهان را مستعمره کردند، سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که مقاومت در برابر استعمار، تروریسم است.»

نیل گرانت تهیه کننده هم انتصاب کاپادیا را توهین بزرگ خواند.

لورین هگیسی رئیس بنیاد گریرسون، هفته پیش در توضیح انتصاب کاپادیا گفت بود: آصف ژانر مستند سینمایی را ارتقا داده و میلیون‌ها نفر را به تماشای فیلم‌هایش روی پرده بزرگ در سراسر جهان می‌کشاند.

سِر دیوید آتنبرو، نیک برومفیلد، کیم لونگینوتو، شارلوت مور، نورما پرسی و سِر گریسون پری دیگر نمایندگان این بنیاد هستند که کارش حمایت از فیلمسازان مستند بریتانیایی است.

این در حالی است که آصف کاپادیا روز جمعه برای تبلیغ فیلم جدیدش «۲۰۷۳» در جشنواره‌ای اسپانیایی حضور یافته بود. وی از برجسته‌ترین مستندسازان بریتانیایی است که فیلم‌های تحسین شده زندگی‌نامه‌ای امی واینهاوس، آیرتون سنا، دیگو مارادونا و راجر فدرر را کارگردانی و تهیه کرده است.

او همچنین در شبکه‌های اجتماعی در حمایت از آرمان فلسطین فعالیت می‌کند و منتقد تهاجم اسرائیل و نسل‌کشی در غزه است. فیلم مستند کاپادیا درباره امی واینهاوس سال ۲۰۱۵ برای او جایزه اسکار به ارمغان آورد.

جدیدترین فیلم کاپادیا با عنوان «۲۰۷۳» قرار است هفته آینده در جشنواره فیلم لندن(BFI) به نمایش درآید. این فیلم بلند در آینده‌ای آخرالزمانی اتفاق می‌افتد و سامانتا مورتون، نائومی آکی و هکتور هیوی در آن بازی می‌کنند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ددلاین، خاویر باردم صبح جمعه در یک کنفرانس مطبوعاتی در جشنواره فیلم سن سباستین ۲۰۲۴، ارزیابی طولانی و شیوای خود را با محکوم کردن حملات نظامی کنونی اسرائیل در غزه ارایه کرد.

باردم که راهی سن سباستین شده تا سرانجام جایزه دونوسیتا ۲۰۲۳ خود را دریافت کند – زیرا سال پیش به دلیل اعتصاب بازیگران آمریکایی نتوانست در جشنواره حضور یابد – این سخنان را مطرح کرد.

وی پاسخ به سوال خبرنگاران درباره سیاست و اسرائیل را با این جمله آغاز کرد: آنچه در غزه اتفاق می‌افتد کاملاً غیرقابل قبول است، وحشتناک است، غیرانسانی است. من معتقدم که این دولت اسرائیل رادیکال‌ترین دولتی است که اسرائیل تا به حال داشته است.

باردم در ادامه گفت که معتقد است دولت این کشور «در حال ارتکاب جنایت علیه بشریت است» و افزود: بدیهی است که حملات هفتم اکتبر، این مجازات عظیم را که مردم فلسطین از آن رنج می‌برند، توجیه نمی‌کند.

باردم گفت: مصونیت از مجازاتی که دولت کنونی اسرائیل در اقدامات خود در غزه و کرانه باختری از آن برخوردار است، باید تغییر کند. من فکر می‌کنم کشورهایی مانند آمریکا، آلمان و انگلیس به ویژه باید در حمایت بی‌قید و شرط خود درباره این جنایت‌ها تجدید نظر کنند. ممنوعیت ورود غذا، آب، دارو و برق، همانطور که یونیسف می‌گوید، جنگی علیه کودکان است و این آسیب تا نسل‌ها ادامه می‌یابد.

بازیگر برنده اسکار برای فیلم «جایی برای پیرمردها نیست»، گفت که می‌داند حرف‌هایش چیزی را تغییر نمی‌دهد، اما معتقد است؛ ما به عنوان یک جامعه تعهد اخلاقی داریم تا آنچه را ناعادلانه می‌دانیم محکوم کنیم.

وی افزود: دولت ناسیونالیست راست افراطی اسرائیل به هیچ وجه نماینده جامعه یهودی یا جامعه اسرائیل نیست. مسئولیت ما این است که بتوانیم شرایطی را که غیرقابل قبول می‌دانیم مشاهده و محکوم کنیم و از دادگاه کیفری بین‌المللی و قاضی بین‌المللی سازمان ملل متحد بخواهیم مسئولان را محکوم و قضاوت کند که در این مورد نتانیاهو است. حمایت بی قید و شرط بیشتر، به معنی بال و پر دادن به سوءاستفاده از قوانین بین‌المللی است.

باردم پس از سخنانش مورد تشویق خبرنگاران حاضر در سالن قرار گرفت.

در ماه آگوست، وزارت بهداشت غزه گزارش داد که بیش از ۴۰ هزار فلسطینی که حداقل ۱۶۴۵۶ نفر از آنها کودک و بیش از ۱۱ هزار نفر زن بوده‌اند، در نتیجه حملات اسرائیل به غزه کشته شده‌اند.

ورایتی نیز گزارش کرد در این مصاحبه خاویر باردم همچنین اعلام کرده در فیلم «یکی از عزیزان» به کارگردانی رودریگو سوروگوین سازنده «جانوران» بازی خواهد کرد. «جانوران» برنده جایزه بهترین فیلم خارجی سزار در سال ۲۰۲۳ شد و ۴ برنده جشنواره کن را پشت سر گذاشت.

در خلاصه داستان «یکی از عزیزان» آمده است: این فیلم به کارگردانی تحسین‌شده و دخترش که بازیگر ناموفقی است، می‌پردازد که پس از سال‌ها دوری و گذشته‌ای سخت، فیلمی را با هم می‌سازند.

وی در پاسخ به این سوال که آیا به عنوان یک بازیگر در طول ۳۰ سال و از سال ۱۹۹۴ تغییر کرده است؟ گفت: بله وقتی تازه راه افتاده بودم، بیشتر یک بازیگر متد بودم.

باردم ادامه داد: قبلاً، اگر شخصیت من انگشتانش را می‌شکست- مثلاً در فیلم «خروج» سال ۱۹۹۶ – من واقعا انگشت‌هایم را می‌شکستم، اما حالا چگونگی وارد کردن شخصیت و مهم‌تر از همه نحوه خروج از آن را مطالعه می‌کنم. وقتی از راه تخیل و خلاقیت کار ‌کنی، کار بسیار قدرتمندتر است و می‌تواند فراتر از افزودن چیزی بیشتر به شما باشد.

وی در ادامه صحبت هایش یادآور شد که چیزی که تغییر نکرده احساس او نسبت به خانواده است. باردم به یکی از بزرگترین خاندان فیلمسازی اسپانیا تعلق دارد، پدربزرگش رافائل باردم و مادربزرگش هر ۲ بازیگر و فعال اجتماعی و ۲ تن از تحسین‌برانگیزترین بازیگرانی بودند که از دهه ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰ در اسپانیا کار می‌کردند. دایی وی خوان آنتونیو باردم هم یکی از مهمترین کارگردانان اسپانیایی بود که به انتقاد از فرانسیسکو فرانکو دیکتاتور می‌پرداخت و برای ساخت فیلم‌های ضدفاشیستی به زندان افتاد. برادر وی کارلوس باردم هم ۳ بار نامزد آکادمی اسپانیا شده است.

وی گفت: برادرم همیشه یک حکایت را به یاد می‌آورد و می‌گوید مادر ما زمانی از شوهرش جدا شد که اسپانیا اجازه طلاق نمی‌داد. او ۳ فرزند بزرگ کرد و یک بازیگر بود آن هم در دوره‌ای که یک زن بازیگر وجهه خوبی نداشت. او ساعت‌ها کار می‌کرد تا بتواند به ما گوشت و پاستا با گوجه‌فرنگی بدهد، اما وقتی کسی برای جمع‌آوری کمک‌های مالی برای حقوق زنان به در می‌زد، او نیمی از آنچه را که ما داشتیم، به او می‌داد.

باردم گفت: ما در عمل آموختیم که به عنوان یک انسان باید چگونه باشیم.

باردم که اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد سال ۲۰۰۸ را به مادرش تقدیم کرد، در کنفرانس مطبوعاتی سن سباستین گفت که هنوز خود را «پسر پیلار» می‌داند. او افزود: امیدوارم به عنوان پسر پیلار بمیرم و چیزی جز پسر پیلار نباشم.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، فرح نابلسی و دارین جی سلام ۲ فیلمساز فلسطینی به تازگی درباره چگونگی تاثیر خشونت مداوم در غزه بر جامعه خلاق فلسطینی، سختی‌هایی که برای گفتن داستان‌هایشان متحمل شده‌اند، نگرانی‌های مربوط به سانسور هالیوود و امیدواری‌هایی برای اینکه سینما بتواند تاریخ فلسطین را حفظ کند، صحبت کردند.

آنها در گفت‌وگو با امانی الخطبه، مؤسس پادکست «دختر مسلمان» در این زمینه حرف زدند که چگونه هویت آنها به عنوان زن فلسطینی بر انتخاب داستان‌ها توسط آنها تاثیر گذاشته و اینکه آیا هویت یا جنسیت مانعی برای آنها در فیلم بوده است.

این زندگی فلسطینی‌هاست

نابلسی، فیلمساز بریتانیایی – فلسطینی که سازنده «حال» و «معلم» فیلم‌های کوتاه نامزد اسکار است، عنوان می‌کند که مشکلاتی که او بیشتر با آن روبه‌رو بوده به این دلیل است که سینمای مستقل به خودی خود یک چالش است و او با فیلم‌هایش می‌خواهد بگوید این زندگی فلسطینی‌هاست؛ نه اینکه تاکید داشته باشد خودش فلسطینی است.

نابلسی گفت: ساخت چنین فیلمی در سینمای مستقل، صرف نظر از اینکه فلسطینی باشی یا نه، بسیار دشوار و سخت است. اما او در نهایت آموخته که چطور کار را پیش ببرد.

وی افزود: من یک فلسطینی بریتانیایی هستم و آنچه برایم بیشتر مطرح است این است که داستان‌هایی که من می‌گویم داستان‌های فلسطینی است و در فلسطین اتفاق می‌افتد. شما اکثریت بزرگی را در صنعت فیلم دارید که علاقه‌ای به حمایت از فیلم‌هایی در این زمینه ندارند، از مرحله توسعه گرفته تا مرحله تولید و توزیع … و من می‌دانم که واقعیت در هر فیلمی که می‌سازم وجود دارد و این اشکالی ندارد. این به خودی خود از آنجا می‌آید که من تصمیم می‌گیرم داستان‌های خاصی را که در آن مکان و با آن موضوع اتفاق می‌افتد، تصویر کنم. پس با چشمان باز وارد می شوم.

سلام که اردنی – فلسطینی است، می‌گوید که در حین کار برای ساخت فیلم «فرحا» در سال ۲۰۲۱ نه به دلیل هویت فلسطینی‌اش، بلکه به دلیل محتوای فیلم، با مشکلاتی مواجه شد.

داستان فیلم «فرحا» که به عنوان نماینده اردن برای نود و پنجمین دوره جوایز اسکار بین‌المللی معرفی شد، در جریان نکبت سال ۱۹۴۸ اتفاق می‌افتد و درباره دختر ۱۴ ساله فلسطینی به نام فرها است که در حال تماشای فاجعه‌ای است که در نهایت خانه‌اش را می‌سوزاند؛ نیروهای اسرائیلی به عنوان بخشی از عملیات نظامی که بیش از ۷۰۰ هزار فلسطینی را آواره کرد، وارد شهر او می‌شوند.

وی گفت: یکی از دلایلی که تامین مالی فیلم واقعاً دشوار بود، این بود که افراد و سازمان‌ها از مرتبط ساختن نام خود با فیلمی درباره نکبت وحشت داشتند. آنها می‌ترسیدند و در عین حال می‌گفتند فلسطین مد روز نیست، سوریه مدتر است!

حمله آنلاین دولت اسرائیل به فیلم‌ها

به گفته سلام، اوج مبارزه سفر «فرحا» درست قبل از انتشار فیلم در نتفلیکس بود. در همان دورانی که این فیلم به عنوان نماینده اردن در رقابت‌های اسکار نامزد شد، دولت اسرائیل حمله آنلاین و کمپینی علیه فیلم را برای آسیب رساندن به آن و کاهش رتبه در سایت آی‌ام‌دی‌بی آغاز کرد.

نابلسی گفت تجربه مشابهی را برای فیلم «حال» داشت که درباره پدر و دختری در کرانه باختری و در حالی است که پدر دارد هدیه سالگرد ازدواج را برای همسرش می‌خرد.

نابلسی افزود: فیلم مثل همه رتبه‌بندی‌های شگفت‌انگیز از سوی مردم داشت جلو می‌رفت که بلافاصله یک سری امتیاز یک، یک شبه ظاهر شد.

مقاومت هالیوود در برابر سینمای فلسطین

این ۲ همچنین درباره خشونت مداوم در غزه که تاکنون منجر به کشته شدن بیش از ۳۰۰۰۰ نفر شده و آنها را از نظر شخصی و حرفه‌ای تحت تاثیر قرار داده و نیز نگرانی مشترک برای افزایش سانسور در هالیوود هنگامی که خلاقان از آتش‌بس حمایت می‌کنند، صحبت کردند.

نابلسی در این زمینه گفت: با ۷ اکتبر و چند هفته اول بعد از آن، یک واکنش تند ایجاد شد که یک خشم خالص و حتی انتقام‌جویانه بود، اما کاملاً اشتباه بود و همه این حرف‌ها بعداً نادرست خوانده شدند و مایه شرمساری است که مردم مجبور شدند بهای آن را بپردازند.

سینمای مقاومت

نابلسی تاکید کرد که از آن زمان به دلیل بحران کنونی فلسطینی‌ها، غرق در اندوه است و به همین دلیل تمرکز بر کارش سخت شده است.

وی گفت: مجبورم روی «معلم» تمرکز کنم، زیرا این پروژه فعلی من و در مرحله انتشار است، بنابراین نمی‌توانم آن را رها کنم. از سوی دیگر اکران فیلم در حالی که این قتل عام بی‌رحمانه و بحران انسانی روی صفحه نمایش ما پخش می‌شود، مضحک به نظر می‌رسد. در عین حال، هرگز اینقدر به فلسطینی بودنم افتخار نکرده‌ام و از ساختن این فیلم احساس غرور می‌کنم. این فیلم یک داستان عمیقاً انسانی است که اساساً در همین واقعیت خشونت‌آمیز، بی‌رحمانه و ناعادلانه که دهه‌هاست فلسطینی‌ها تحمل می کنند، روایت می‌شود و من واقعاً سپاسگزارم که می توانم در این لحظه فیلم را به نمایش بگذارم. این سینمای مقاومت من در این لحظه است.

سینما برای حفظ موجودیت

سلام هم با تاکید بر اینکه چگونه سینما می‌تواند «رسانه‌ای مهم» برای آموزش و ایجاد آگاهی باشد گفت انتقال این صداها و داستان‌های فلسطینی‌ها به پرده سینما برای حفظ موجودیت ما بسیار مهم است، زیرا این یک شکل قدرتمند مقاومت است.

سالام گفت: برای مثال «فرها» چنان آگاهی ایجاد کرد که من انتظارش را نداشتم، چنان که مردمی که از سالن سینما بیرون می‌آمدند اول «نکبه» را گوگل می‌کردند و درباره «نکبه» یاد می‌گرفتند. این گونه است که ما تاریخ و فرهنگ خود را حفظ می‌کنیم. این فقط وظیفه ماست که از طریق هنرمان و از طریق آنچه می توانیم انجام دهیم و در آن مهارت داریم، چشمان جهان را باز کنیم.

نابلسی وقتی به آینده نگاه می‌کند، چه به آنچه در پیش است و چه به آنچه فیلم‌هایش را رونق بخشیده، می‌گوید امیدوار است بتواند پایان این ظلم و بی‌عدالتی را ببیند و در نهایت همه به مکانی برای رهایی برسند و فیلم‌های آینده توسط فلسطینی‌هایی ساخته شود که شامل موضوع‌ها و داستان‌های امیدوارکننده‌تر باشد و دردها را درمان کند.

نابلسی و سلام همچنین بر اهمیت صنعت فیلم به عنوان یک کل تاکید کردند، اینکه صنعت فیلم شجاع و بینا باشند و واقعاً از این داستان‌ها حمایت کند.

سلام در این باره گفت: اینکه می‌بینم هنرمندان می‌ترسند، مرا می‌کشد، و به همین دلیل است که به شجاع بودن اشاره کردم، زیرا به عنوان یک هنرمند، باید انسانیت داشته باشی. این فقط برای فلسطین نیست، برای انسانیت، برای عدالت و برای حقوق اولیه بشر است. آرمان فلسطین سیاسی نیست. یک علت انسانی دارد و به همین دلیل است که از هنرمندان می‌خواهم در سمت درست تاریخ باشند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، گروهی از معترضان طرفدار فلسطین قبل از شروع مراسم یکشنبه شب جوایز امی، در مقابل محل برگزاری مراسم فرش قرمز جوایز امی تجمع کردند و شعار دادند.

معترضان در حالی که در کنار صف ماشین‌ها در خیابان فیگوئروا منتهی به فرش قرمز راه می‌رفتند، شعار می دادند. بسیاری از معترضان چفیه بر سر و تابلوهایی در حمایت از مردم غزه و فلسطین در دست داشتند. روی یکی از این تابلوها نوشته شده بود: «هیچ چیز قتل کودکان را توجیه نمی‌کند #فلسطین آزاد».

این اولین بار نیست معترضان حامی حقوق فلسطینی‌ها که به دنبال این هستند صدای خود را به مدیران هالیوود، صاحب نظران و افراد مشهور و نیز مخاطبان آنها برسانند، از چنین مراسمی استفاده می‌کنند. حضور این معترضان در جوایز اسکار سال گذشته در اعتراض به جنگ جاری اسرائیل با حماس در سانست بلوار آنقدر وسیع بود که مراسم اسکار با کمی تعویق شروع شد زیرا صدها معترض بخش بزرگی از هالیوود را در مراسم فرش قرمز تعطیل کردند و راهپیمایی آنها یک کابوس ترافیکی ایجاد کرد، آنقدر که شماری از بازیگران از لیموزین‌ها پیاده شدند و پای پیاده خود را به مراسم رساندند و تنها چند دقیقه قبل از زمان برنامه‌ریزی شده برای پخش تلویزیونی، بسیاری از مدعوین خود را به سالن مراسم که به طور مشخصی خالی بود، رساندند.

هالیوود ریپورتر هم نوشت چندین بازیگر در حمایت از آتش بس اسرائیل و حماس در حالی که سنجاق سینه قرمز روی سینه خود داشتند در مراسم حضور یافتند. نیکولا کوگلان بازیگر سریال «بریجرتون» و دوری جیکوبز و دالاس گلدتوث بازیگران سریال «سگ‌های انباری»، بریتانی نیکولز نویسنده سریال «ابوت ابتدایی» و همراهش کارولین جوینر از جمله کسانی بودند که خواستار آتش بس دائمی و ارسال کمک‌های بشردوستانه به غزه شدند.

نیکولا کوگلان که قبلاً بیش از ۲ میلیون دلار برای فلسطین جمع‌آوری کرده و پیش از این هم با صراحت حمایت خود از فلسطین را بیان کرده است، ماه مه در رسانه‌های اجتماعی نوشته بود: شاید دیده باشید که من یک سنجاق قرمز بر روی فرش قرمز و رویدادهای مطبوعاتی در ماه‌های اخیر روی لباسم داشتم. این سنجاق حمایت از «هنرمندان برای آتش بس» در حمایت از مردم غزه است و آنچه ما از آن دفاع می‌کنیم.

از زمان آغاز جنگ مرگبار اسرائیل و حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، صدها تن از سرشناسان هالیوود خواستار آتش بس شدند، حتی نامه‌ای را خطاب به بایدن منتشر کردند.

این رسانه همچنین خبر داد ورود برخی از شرکت کنندگان در امی به دلیل شعار دادن و تکان دادن پرچم‌های گروهی از معترضان حامی فلسطین در خارج از محل برگزاری مراسم در لس‌آنجلس، به تاخیر افتاد.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، پدرو آلمادوار جایزه شیر طلایی هشتاد و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز ونیز را برای فیلم «اتاق بغلی» دریافت کرد.

به جرات می‌توان گفت که این انتخاب به اتفاق آرا صورت نگرفته، ولی شایعات حاکی از آن است که هیئت داوران این دوره به ریاست ایزابل هوپر و متشکل از فیلمسازان جیمز گری، اندرو هیگ، آگنیشکا هالند، کلبر مندونسا فیلهو، آبدرهمان سیساکو، جوزپه تورناتوره، جولیا فون هاینز و تنها بازیگر گروه یعنی ژانگ زی، در یک جلسه مشورتی طولانی به این نتیجه دست یافتند.

از سوی دیگر نیکول کیدمن که برای بازی در فیلم «دختر بچه» به عنوان برنده جایزه بهترین بازیگر زن ونیز انتخاب شد، به دلیل درگذشت مادرش از حضور در مراسم بازماند و پیامش به مراسم این بود: قلب من شکسته است.

در حالی که فیلم ۳ ساعت و ربعی «بروتالیست» به کارگردانی بردی کوربت، با بازی آدرین برودی و اوون گلیبرمن نظر منتقدان را جلب کرده بود، اما در نهایت این فیلم طبق پیش‌بینی ها جایزه برتر را از آن خود نکرد و در عوض شیر طلایی به درام «اتاق بغلی» درباره مرگ خودخواسته ساخته پدرو آلمادوار اهدا شد. تیلدا سوینتون و جولین مور بازیگران این فیلم هستند. این شیر طلایی در واقع دومین شیر طلایی آلمادوار است که سال ۲۰۱۹ جایزه شیر طلای افتخاری ونیز را دریافت کرد.

دومین جایزه برتر جشنواره، یعنی جایزه بزرگ هیئت داوران به فیلم زیبای مائورا دلپرو با عنوان «ورمیگلیو» اهدا شد که چشم‌اندازی مهم از زندگی روزمره روستایی در کوه‌های آلپ ایتالیا را تصویر کرده است.

«آوریل» ساخته دئا کولومبگاشویلی نیز جایزه ویژه هیئت داوران را دریافت کرد.

به گفته هوپر در پس انتخاب «عمیقاً دردناک» هیئت داوران در اهدای جایزه بهترین فیلمنامه به «هنوز اینجام» ساخته والتر سالس هم به نظر می‌رسد ناتوانی هیئت داوران در توافق بر سر اهدای جایزه ای بالاتر به این فیلم، در نهایت جایزه فیلمنامه به آن اهدا شد.

هوپر درباره فیلمی که درباره دیکتاتوری نظامی سرکوبگر برزیل است، گفت: شما حوادث را می‌دانید، اما داستان هرگز واقعاً شما را به جایی نمی‌برد که فکر می‌کنید و فکر می‌کنم این واقعاً کیفیت فیلمنامه است.

هوپر هنگام اعلام نام نیکول کیدمن به عنوان برنده جایزه بهترین بازیگر زن، به نمایندگی از هیئت داوران، با وی ابراز همدردی کرد و وی را برای بازی فوق‌العاده تاثیرگذار و چالش‌برانگیزش شایسته این جایزه خواند. جایزه بهترین بازیگر مرد هم به وینست لیندون برای «پسر آرام» اهدا شد.

برادی کوربت جایزه شیر نقره‌ای بهترین کارگردانی را برای فیلم «بروتالیست» دریافت کرد و گفت: جهان اغلب نسبت به هنرمندان، معماران و مهاجران ظالمانه برخورد می‌کند. فشار بیاورند، تمجید کرد.

وی افزود: چشم انداز سینمای بهتر، دنیایی بهتر برای دختر زیبای من و تک تک فرزندان زیبای شما، صرف نظر از پاسپورت لعنتی آنهاست. آنها سزاوار جهانی بدون مرز، چیزی بی حد و حصر، چیزی جدید هستند.

این نگاه سیاسی انتزاعی توسط برندگان جوایز دیگر هم تکرار شد و بوگدان مورشانو، کارگردان رومانیایی برنده جایزه بهترین فیلم در بخش جنبی افق‌ها برای «سال جدیدی که هرگز نیامد» از مقاومت و انقلاب بدون بررسی نام خاصی یاد کرد.

اسکندر کوپتی که «تعطیلات مبارک» او جایزه بهترین فیلمنامه بخش افق‌ها را برد هم گفت: من در اینجا بسیار مفتخر و عمیقا متاثر از دوران سختی هستم که در آن زندگی می‌کنیم. طی ۱۱ ماه گذشته، انسانیت و قطب‌نمای اخلاقی مشترک ما آزمایش شده، زیرا شاهد نسل‌کشی مداوم در غزه هستیم. این واقعیت دردناک ما را به یاد پیامدهای ویرانگر ظلم و ستم می‌اندازد، موضوعی که در فیلم ما مطرح است.

اما شاید گویاترین بیانیه را تنها برنده چند جایزه جشنواره، یعنی سارا فریدلند، بیان کرد که با «لمس آشنا» برنده ۳ جایزه بهترین کارگردان، بهترین بازیگر زن برای کاتلین چالفانت در بخش افق‌ها و جایزه لوئیجی دو لورنتیس برای بهترین فیلم اول شد.

فریدلند پس از تشکر صمیمانه خود از افرادی که با فیلم او در ارتباط بودند، کاملا صریح گفت: به عنوان یک هنرمند یهودی آمریکایی باید توجه داشته باشم که دریافت این جایزه در سیصد و سی و ششمین روز از نسل کشی اسرائیل در غزه و هفتاد و ششمین سال اشغال غزه صورت می‌گیرد. من معتقدم که این مسئولیت ما به عنوان کارگران فیلم است که از بسترهای نهادی با مصونیت مجازات اسرائیل در صحنه جهانی مقابله کنیم. من در کنار مردم فلسطین در مبارزه آنها برای آزادی ایستاده‌ام.

جایزه ویژه هیئت داوران این بخش هم به «یکی از آن روزهایی که هِم می‌میرد» ساخته مرات فرات اوغلو رسید و فرانچسکو ققی برای «خانواده» به عنوان بهترین بازیگر مرد انتخاب شد. جایزه بهترین فیلم کوتاه هم نصیب «کسی که خورشید را دوست دارد» ساخته ارشیا شکیبا شد.