برچسب: حامد سلیمان زاده

جشنواره ویژنی کورته ۲۰۲۱ ایتالیا با انتخاب حامد سلیمان‌زاده به عنوان داور، بخشی را به فیلم کوتاه ایران اختصاص داده است.

با معرفی هیات داوران بخش بین الملل جشنواره دیتیاتکوی اکراین از حامد سلیمان‌زاده به عنوان یکی از اعضای هیات داوران این جشنواره یاد شد.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از سایت جشنواره، حامد سلیمان‌زاده کارگردان تئاتر و منتقد فیلم و سینما، به عنوان یکی از اعضای هیات داوران جشنواره دیتیاتکو انتخاب شد تا بهترین فیلم بلند سینمایی را انتخاب کند.

در معرفی اعضای داوران این جشنواره، از حامد سلیمان‌زاده به عنوان رییس بخش بین‌الملل جشنواره فیلم های کودکان و نوجوانان ایران (ICFF) و دارای مدرک دکترا در مطالعات فیلم و منقد سینمایی یاد شده است.

دیگر اعضای هیات تخصصی بخش بین‌المللی این جشنواره عبارتند از زویا آلفیرووا پروفسور رشته هنر و استاد دانشکده فیلم و تلویزیون در خارکف، پیتر آن برنامه‌ریز جشنواره فیلم بین‌المللی کودکان گورو در سئول، واسیلیس سی.کارامیتسانیس رییس انجمن انیمیشن هلنی آسیفا و انیماتور بین‌المللی، آندرس کولیکوف متخصص رسانه‌های جمعی و روزنامه‌نگار، توماس کوچرا متخصص ارشد تکنولوژی سه بعدی، ناتالیا موروزووا کارگردان، تهیه کننده و فیلمنامه نویس و رییس فستیوال سینما و تلویزیون کودکان «کینوزوت» و خاویر ناوارو مونترو فیلمنامه نویس، کارگردان و تهیه کننده.

جشنواره بین‌المللی آثار تلویزیونی کودکان Dytiatko سال ۲۰۰۹ در استان خارکف تاسیس شده است تا خلاقیت کودکان و نوجوانان را از نقاط مختلف کشور و دیگر کشورهای جهان در اکراین گرد آورد.

حامد سلیمان‌زاده متولد ۱۳۶۶ در مشهد که دانشجوی سال آخر دکترای پژوهش هنر با گرایش مطالعات پیشرفته سینمایی و مدرس تئاتر و سینما است، بهار امسال نمایشی با عنوان «مائو بودن» را در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی به صحنه برد. وی کارگردان نمایش‌های «عشق سرخ می‌پوشد» و «هملت و تو» نیز هست.

جشنواره «دیتیاتکو» از ۵ تا ۸ سپتامبر ۲۰۱۸ در خارکف برگزار می‌شود.

خسرو سینایی با بررسی چند و چون اگزوتیسم یا غریبه‌گرایی در هنر گفت که در برخورد با اگزوتیسم، تبادل با دیگری باید با حفظ هویت و مشخص کردن جایگاه داشته‌هایمان صورت گیرد.

به گزارش تئاتر آنلاین، سینایی نویسنده و کارگردان برجسته، روز پنجشنبه ۶ آبان‌ماه در نشستی با عنوان «اگزوتیسم در هنر» که به همت گروه رِزُنانس و در قالب هشتمین پروژه مرکز مطالعات اجرایی قشقایی در مجموعه تئاتر شهر برگزار شد به بررسی مفهوم اگزوتیسم یا غریبه‌گرایی در هنر پرداخت.

کارگردان فیلم سینمایی «عروس آتش» در حاشیه اجرای نمایش «هذیان یک خفته» به نویسندگی و کارگردانی حامد سلیمان‌ زاده با اشاره به اینکه ما هر روز با اگزوتیسم سر و کار داریم و امکان دسترسی آسانتر به نقاط مختلف جهان به واسطه گسترش وسایل ارتباط جمعی، این امر را در درون‌مان حل کرده است، به روند حاضر اگزوتیسم در لباس و خوراک پرداخت و با عنوان اینکه این مسأله تا آن جا پیش رفته است که ما آن را از آن خود می‌دانیم به مثال‌هایی چون شلوار جین و پیتزا اشاره کرد.

او که دارای نشان ویژه کشور لهستان از طرف رئیس جمهور این کشور برای مستند «مرثیه گمشده» است، افزود: اطلاق واژه اگزوتیک به کسی یا آثار او چندان کمکی به فرآیند دلالت و معناسازی نمی‌کند زیرا نسبت دادن آن صرفا نشان می‌دهد که از نگاه دریافت‌کننده، آن اثر برای او، دیگری و اگر بخواهیم کلی‌گویی کنیم برای فرهنگی دیگر رنگ و بوی دگرجایی دارد.

کارگردان فیلم سینمایی «جزیره رنگین» با بیان اینکه برداشت‌های غلط و نادرست از واژه اگزوتیک چه مسایلی را پیش می‌آورد این نکته اساسی را عنوان کرد که در برخورد با اگزوتیسم باید با حفظ هویت و مشخص کردن جایگاه داشته‌هایمان به تبادل با دیگری بپردازیم.

خسرو سینایی در پایان با پیش کشیدن مثال‌هایی از هنرمندانی هم‌چون پابلو پیکاسو، پل گوگن، اوژن دلاکروا و کلود دبووسی به بررسی چند و چون اگزوتیسم و نقش انتخاب در این مورد و احتمال‌های دیگری هم‌چون استعمارگری فرهنگی اشاره کرد.

محمدرضا اصلانی پرفورمنس را تجربه ای جذاب، عمیق و تأثیرگذار دانست که سبب انگیختگی مخاطب و ویرانی عادات زیبایی شناختی او می شود.

به گزارش تئاتر آنلاین، محمدرضا اصلانی، فیلمساز و پژوهشگر صبح روز سه شنبه سوم آبان ماه در نشستی با عنوان «فرم در پرفورمنس» که به همت گروه رِزُنانس و در قالب هشتمین پروژه مرکز مطالعات اجرایی قشقایی در این سالن در مجموعه تئاتر شهر برگزار شد با نگاهی گاه شمارانه به خوانش سیر این جریان در تجربه های مختلف پرداخت.

کارگردان فیلم سینمایی «آتش سبز» در حاشیه اجرای نمایش «هذیان یک خفته» به نویسندگی و کارگردانی حامد سلیمان زاده با اشاره به نحله های مدرن و معاصر، پرفورمنس را جریانی چندذهنی و چندمعنایی دانست که می تواند دید انسان را نسبت به پدیده های هستی گسترش دهد.

او پرفورمنس را به فرم در آوردن حین عمل، جهت رسیدن به معنای بیان تعبیر کرد و سپس به آکسیون به معنای جهش و عمل به مثابه فرم پرداخت و با اشاره به دگرگونی که جکسون پولاک نقاش آمریکایی در مسیر تاریخ هنر ایجاد کرد، پرفورمنس را تجربه ای جذاب، عمیق و تأثیرگذار دانست که سبب انگیختگی مخاطب و ویرانی عادات زیبایی شناختی او می شود.

یکی از مهمترین مسائلی که محمدرضا اصلانی مطرح کرد، تفکیک کامل هنر از رسانه بود. او تصریح کرد: پرفورمنس با ایجاد توقف و مکث در روند زیستی روزمره می تواند مشارکت مخاطبان را به خدمت گیرد و آن ها را به اندیشه کردن وادارد در حالی که رسانه در پی ایجاد هیجان و احساسات غیرواقعی است.

این شاعر و مستندساز در پایان سخنانش ، هنر را در مقابل هر نوع رخوت و القا قرار داد و به قدرت فرم اجرایی در مقابل هر گونه جعل رویداد پرداخت و تاکید کرد این اجراست که به مفهوم بدل می شود و نه بالعکس.