برچسب: حامد رحیمی نصر

  • اجرای ۶ اثر نمایشی در عمارت نوفل لوشاتو

    اجرای ۶ اثر نمایشی در عمارت نوفل لوشاتو

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی تماشاخانه، عمارت نوفل لوشاتو با نمایش‌های «آناتومی قلب» به کارگردانی سجاد باقری، «شالهنگ» به کارگردانی بابک قادری، «حق با مردم بود» به کارگردانی علی نیکزاد، «سی و یک رویا» به کارگردانی جواد مولانیا، «وی ای آر» به کارگردانی حامد رحیمی نصر و «سلوک مستان» به کارگردانی تمنا پناهی در مرداد ۱۴۰۳ میزبان علاقه‌مندان به هنرهای نمایشی است.

    «سلوک مستان» به دراماتورژی و کارگردانی تمنا پناهی، اقتباسی از «هفت شهر عشق» عطار است که ۱۸ تا ۲۶ مرداد، هر روز ساعت ۱۶:۱۵ به مدت ۴۵ دقیقه اجرا می‌شود. آیدا محافل، دلارام ‌یوسفی، سحر ‌قاسمی، تنسگل ‌مرادی، فاطمه ‌نوربالا، آوا ‌علیخانی، المیرا ‌خرم ‌بخت، محدثه بابا زاده بازیگرانی هستند که در این نمایش به روایتگری تمنا پناهی ایفای نقش می‌کنند.

    نمایش «سی و یک رویا» به نویسندگی و کارگردانی جواد مولانیا و به تهیه‌کنندگی سپهر صاحبی ۱۷ تا ۳۰ مرداد، هر شب ساعت ۲۲:۴۵ به مدت ۸۵ دقیقه روی صحنه می‌رود. نورا ‌هاشمی، هومن ‌کیایی، نازنین ‌احمدی، عارف ‌عباسی، امیرمحمد ‌رفیع‌خواه، آرسام ‌فیروزی، سوگند ‌قریشی، سورنا ‌محبی، دیبا ‌حکیم ‌الهی، فاطمه ‌حسین‌آبادی بازیگرانی هستند که در این نمایش نقش‌آفرینی می‌کنند.

    نمایش «آناتومی قلب» به نویسندگی و کارگردانی سجاد باقری تا ۲۴ مرداد، هر شب ساعت ۲۰ به مدت ۴۰ دقیقه اجرا می‌شود. ملانی آوانسیان، مژگان ‌غلامعلی، شکیلا ‌سماواتی بازیگرانی هستند که در این نمایش ایفای نقش می‌کنند.

    همچنین نمایش «شالهنگ» نوشته آرزو خانجانی به کارگردانی بابک قادری با طراحی نوشین تبریزی و به تهیه‌کنندگی منوچهر هادی تا ۷ شهریور هر شب ساعت ۱۹:۳۰ به مدت ۷۰ دقیقه روی صحنه می‌رود.

    مرضیه ‌صدرایی، حامد ‌رحیمی ‌نصر، آیلار ‌نوشهری، عقیل ‌بهرامی، بهداد ‌قادری، بهزاد ‌کریمی، محمدرضا ‌حسنی، مهناز ‌نوروزی، شهناز ‌نوروزی و مبینا ‌هادی بازیگران این نمایش هستند.

    نمایش «حق با مردم بود» به نویسندگی و کارگردانی علی نیکزاد و به تهیه‌کنندگی احسان میرزا ابوالحسنی، از چهارشنبه ۱۰ مرداد به مدت یک ماه، هر شب ساعت ۲۱:۱۵ به مدت ۷۰ دقیقه روی صحنه می‌رود.

    سیدجواد ‌یحیوی، سعید ‌داخ، امین میری، یعقوب ‌صباحی، آرام ‌نیک ‌بین، رامتین ‌مقدادی، هامون ‌هدایتی، هلن ‌سرگزی، پارسا ‌آقازاده، گندم ‌احمدی بازیگران هستند که در این نمایش ایفای نقش می‌کنند.

    همچنین اجرای نمایش «وی اِی آر» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی حامد رحیمی نصر تا ۱۲ مرداد ۱۴۰۲ هر روز ساعت ۱۸:۱۵ به مدت ۵۵ دقیقه ادامه دارد.

    امین ‌زارع، حسین ‌پرتوی، رامتین ‌سلیمانی، امیرپوریا ‌مسعودنیا و آرام ‌نیک‌بین بازیگرانی هستند که در این نمایش ایفای نقش می‌کنند.

    عمارت نوفل لوشاتو در راستای حمایت از دانشجیان رشته‌های هنرهای نمایشی، سانس ویژه‌ای را به اجرای این نمایش‌ها اختصاص می‌دهد که علاقه‌مندان می‌توانند برای اطلاع بیشتر با واحد اداری این مجموعه تماس بگیرند.

    منبع

  • «خانه برناردا آلبا» در شهرزاد بنا می‌شود/ آغاز اجرای «دیوار»

    «خانه برناردا آلبا» در شهرزاد بنا می‌شود/ آغاز اجرای «دیوار»

    «خانه برناردا آلبا» به کارگردانی فرشاد یاری و «دیوار» به کارگردانی حامد رحیمی نصر عنوان نمایش های تازه ای هستند که از اول آبان ماه در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه می‌روند.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی پردیس تئاتر شهرزاد، ۲ نمایش «خانه برناردا آلبا» به کارگردانی فرشاد یاری و «دیوار» به کارگردانی حامد رحیمی نصر از اول آبان ماه در سالن شماره ۳ پردیس تئاتر شهرزاد اجراهای خود را آغاز خواهند کرد.

    «خانه برناردا آلبا» اثر نمایشی تازه ای است که با اقتباس از نوشته معروف لورکا با دراماتورژی و کارگردانی فرشاد یاری از ۱ آبان ماه هر شب ساعت ۱۷:۴۵ در سالن شماره ۳ این مجموعه روی صحنه می‌رود. تهیه کنندگی این اثر نمایشی بر عهده محمد قنبری است و این نمایش به مدت ۱۵ شب روی صحنه خواهد رفت.

    شیرین سامی، بهاره سعیدی، مرسده جهانی، مرجان متقی، شبنم اسکندری، سارا مقربی، فاطمه رحمانی، ملیکا جعفری پور، مریم شعبانی، یوکابد موسوی بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش می پردازند.

    نمایش «دیوار» عنوان نمایش تازه دیگری به کارگردانی مشترک حامد رحیمی نصر و نادر علیمردانی است که این اثر نمایشی، طبق برنامه ریزی های انجام شده از تاریخ ۱ آبان ماه هر شب ساعت ۱۹:۱۵ در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه می‌رود. حامد رحیمی نصر و نادر علیمردانی علاوه بر کارگردانی این اثر، در مقام بازیگر در این نمایش به ایفای نقش می پردازند.

    نمایش «در مضرات دخانیات» به نویسندگی آنتوان چخوف و کارگردانی مقداد اسلامی، عنوان اثر تازه دیگری است که هر شب ساعت ۲۰:۳۰ در سالن شماره ۳ پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه می رود.

    همچنین نمایش «عند از مطالبه» به کارگردانی سامان خلیلیان و تهیه کنندگی نوید محمدزاده که از ۲۵ مهر اجراهای تازه خود را در پردیس تئاتر شهرزاد آغاز کرده به مدت سی شب در سالن شماره ۱ پردیس تئاتر شهرزاد در ساعت ۲۰ روی صحنه خواهد رفت.

    پروا آقاجانی، ابتسام بغلانی، جواد پولادی، آتیه جاوید، حسام ‌خلیل‌نژاد، محمد زوار بی‌ریا، مرتضی شاه‌کرم، الهه شه‌پرست، احمد صمیمی، سلمان فرخنده، سیدعلی موسویان بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

  • تعظیم به «فرمون خان» در آیین افتتاح «علیمردان خان»

    تعظیم به «فرمون خان» در آیین افتتاح «علیمردان خان»

    آیین گشایش نمایش “علیمردان خان” 19 خردادماه سال جاری در تماشاخانه شهرزاد با ادای احترام به “ناصر ملک مطیعی” برگزار خواهد شد.

    «حامد رحیمی نصر» دراماتورژ و کارگردان نمایش ” علیمردان خان” در گفتگو با تئاتر آنلاین عنوان کرد: در روز افتتاح این نمایش سعی داریم تا برنامه ویژه ای برای ادای دین به روح بزرگوار “ناصر ملک مطیعی” ترتیب دهیم.

    این کارگردان اضافه کرد: در اجرای این نمایش برای نخستین بار در ایران از تکنیکی استفاده شده که مخاطب فضای متفاوتی را تجربه کند. وی با بیان اینکه میزانسن که از اصول پایه و غیرقابل انکار در تئاتر می باشد، را تعمداً حذف کرده ام، خاطرنشان کرد: فضایی مینیمال، بی هیچ عنصر بصری باسمه ای در مقابل دیده گان تماشاچی آراژمان شده است. این درحالی است که پرفورمنس و اجرا به قوت خود باقیست و کار به نمایش نامه خانی یا تئاتر رادیویی تبدیل نشده است.

    کارگردان نمایش علیمردان خان ادامه داد: این ساختار اعجاب انگیز به طور قطع نیازمند مهندسی دقیق و ویژه ایست تا جایی که سالها به آن فکر کردم و در گونه های متفاوت و متعددی ورژن واکسینه شده ای از آن را تجربه کرده تا به نمونه تکامل یافته فعلی دست یافتم.

    رحیم نصر هدف از اجرای نمایش با چنین ساختاری را ادای دین به هنرمندان تاریخ صدای کشور عنوان کرد و گفت: این ساختار متفاوت، فرآیند جان بخشیدن صداپیشگان به نقش و قدرت ایفای نقش این عزیزان را تمام و کمال به مخاطب منتقل می کند.

    وی در خاتمه اظهاراتش اضافه کرد: در این نمایش تماشاگر نقش آفرینی را در نهاد بازیگران احساس کرده در اتمسفر صحنه زندگی می کند و سرانجام میزانسن و تابلوهای نمایشی در ذهن مخاطب شکل بسته و جاودانه می شود.

    شایان ذکر است؛ استاد ناصر ممدوح، محمدرضا هدایتی، اردشیر منظم، شوکت حجت، نادر علیمردانی، تیما پور رحمانی، منصور عربی، درسا حکیم الهی و سمیرا ذوالفقار در این نمایش ایفای نقش خواهند کرد و”مهدی مدق” و اشکان کمال نیز در گروه موسیقی این نمایش به بازآفرینی ترانه های کهن کشورمان خواهند پرداخت.

    دیگر عوامل این نمایش نیز مهدی پورفرد به عنوان دستیار کارگردان،محمد دانشور مشاور رسانه ای ، روابط عمومی:سارا سیبی،علی سیبی و عکاس: امیر خدامی می باشند.

  • مساله «بیگانه خوران» دغدغه انسان بودن است

    مساله «بیگانه خوران» دغدغه انسان بودن است

    کارگردان «بیگانه خوران» با اشاره به ویژگی های این اثر نمایشی عنوان کرد این نمایش داستان همزیستی مردی تنها با یک موش است.

    به گزارش تئاتر آنلاین، حامد رحیمی نصر نویسنده و کارگردان نمایش «بیگانه خوران» که در تماشاخانه شانو روی صحنه است، در این باره به مهر گفت: این اثر نمایشی که از اول بهمن ماه در تماشاخانه شانو به صحنه رفته است روایت تنهایی یک بازیگر سینما و تئاتر و هم زیستی اش با یک موش را به تصویر می کشد.

    وی ادامه داد: این فارغ التحصیل تئاتر از لحاظ ذهنی دچار پارادوکس شده و زندگی مشترکش به هر دلیلی فارغ از جزئیات در حال از هم پاشیدن است. او به دلایل انسانی فردی منزوی شده است؛ اتفاقی که در زندگی بسیاری از افراد رخ می دهد و حالا از سر تنهایی و انزوایی که در آن قرار گرفته یک موش‌ را به عنوان همخانه پذیرفته است.

    این کارگردان تئاتر درباره همزیستی یک موش با انسان بیان کرد: ممکن است هر مخاطبی درباره این موضوع آنالیز متفاوتی داشته باشد ولی بحثی که وجود دارد این است که یک موش دو سال و نیم زندگی می‌کند و یک انسان در حالت متوسط ۷۰ سال عمر می‌کند پس هشت ماه زندگی مشترک مرد داستان با یک موش به نوعی یک سوم طول عمر موش است اما برای آن مرد زمانی کوتاه است که مثل یک پروسه می‌ماند که در نهایت به یک استحاله منجر می شود تا جایی که موش با کتابخانه خاک گرفته مرد ارتباط برقرار می کند و مرد حسرت می‌خورد که این موش چقدر بدون دغدغه است.

    رحیمی نصر درباره نگارش نمایشنامه و دغدغه هایی که دنبال می کند، بیان کرد: مساله اصلی که در این اثر نمایشی قصد به تصویر کشیدنش را داشتم و در ساختار متن هم پررنگ است، دغدغه انسان بودن است که در آن یک دیدگاه فرامرزی وجود دارد به این ترتیب که افرادی هم که خارج از ایران زندگی می کنند با متن ارتباط برقرار کردند چون حرف این نمایشنامه ارتباطی به فرهنگ و آداب ایرانی و یا مسایل ایدئولوژیک ندارد و مساله ای جهان شمول را مطرح می کند.

    وی در پایان درباره اجرا در تماشاخانه شانو اظهار کرد: خوشبختانه کارمندان این تماشاخانه برخورد خوبی با گروه ها دارند و در حد توانشان امکانات سالن را در اختیار ما قرار دادند. قطب الدین صادقی مدیر تماشاخانه فضای بسیار خوبی را به وجود آورده که امیدورام ماندگار باشد و شرایطی در تئاتر ما فراهم شود که مخاطبان فارغ از نام ها به دیدن آثار نمایشی بنشینند.

    «بیگانه خوران» به داستان بازیگر تئاتری می پردازد که شکست خورده از بازخورد جامعه و زندگی مشترکش به جبر تنهایی، یک موش را به عنوان رفیق و همخانه اش پذیرفته است. مرد مجبور به اسباب کشی است و این نمایشنامه راوی آخرین شب هم خانگی این ۲ است.

    علیرضا مهران و حامد رحیمی نصر در این نمایش به ایفای نقش می پردازند که تا ۳۰ بهمن ماه هر شب ساعت ۲۰ در تماشاخانه شانو به صحنه می رود.

  • آرزو دارم نفس مردم به بازیگران تئاتر برسد

    آرزو دارم نفس مردم به بازیگران تئاتر برسد

    حامد رحیمی‌نصر، نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر:
    متن‌های شما خیلی به‌روز است. کمی در این رابطه برای ما بگویید.
    اول از همه باید دید شما تفاوت را در چه می‌بینید. به هر حال هر تفاوتی به معنای خوب بودن نیست.

    تفاوت به این معنا که کارهای شما مدرن و قابل ستایش است.
    شما لطف دارید. کلاً ساختار نوشتاری من برخواسته از ذهنم است. اولاً تحت هر شرایطی حتی اگر راوی تلخ‌ترین اتفاقات هم باشم تو ضمیر ناخودآگاهم قلم من طنز می‌شود حتی اگر بخواهم راجع به مرگ بنویسم. یکی از دوستان که آرتیست درجه یک هست می‌گفت وقتی آدم درگیر ذهنش باشد آسمان همه جا یک رنگ است و تغییر نمی‌کند. من خودم اتفاقات سیاسی که در کشور میافتد و برخی دوستان ما به این موضوعات مثل حقوق نجومی، نبود تخم مرغ به آن‌ها به چشم سوژه نگاه می‌کنند را به عنوان یک اتفاق نرمال در یک کشور جهان سوم بررسی می‌کنم. این دست اتفاقات در بهترین و مدرن‌ترین کشورها هم می‌تواند به وقوع بپیوندد. اما آن چیزی که در ساختار متنی من پررنگ است بحث دغدغه انسان بودن است، یعنی یک دیدگاه فرامرزی دارم که حتی وقتی فردی که اصلاً با آداب و رسوم کشور ما آشنایی ندارد متن من را خوانده توانسته یک ارتباطی برقرار کند. در حال حاضر ذهن من روی این قضیه متمرکز شده است. حالا شاید بعدها به موضوعات دیگر هم بپردازم و حتی شاید متن سفارشی هم بگیرم و کار کنم ولی فعلاً کاراکتر قلمم همیشه برای خودش محفوظ است و این شخصیت کاری من است.

    کمی راجع به داستان موشی برای ما بگویید.
    در این داستان چندتا المان داریم. در وهله اول انسان. داستان موشی راوی زندگی یک بازیگر تئاتر و سینما است. داستان دو وجه ذهنی دارد. یکی ذهن نرمال و عادی که منظور همان زندگی روزمره است. زن دارد، گرسنه می‌شود، تشنه می‌شود، یعنی ارتباطات خودش را دارد. قسمت دیگر هم آن چیز‌هایی است که دوست دارد باشد، یعنی مثل قهرمان‌ها و بازیگر‌های هالیوودی و قلدر‌های سینما. این آدم در ذهنش دچار یک پارادوکسی شده است. این فارغ‌التحصیل تئاتر، این بازیگر در زندگی مشترکش به هر دلیلی فارغ از جزئیات عوامل موثر در آن، منزوی شده اما دلیل آن انسانی است. حال این فرد در حال جدا شدن از همسرش است. این یک اتفاقی است که در زندگی بسیاری افراد رخ داده است. اکنون این فرد به تنهایی رسیده مثل خیلی از افراد دیگر. این آدم از سر تنهایی و انزوایی که در آن قرار گرفته یک موش‌ را به عنوان هم‌خانه پذیرفت است. سوال مطرح می‌شود که چرا یک موش؟ هرکس می‌تواند راجع این موضوع آنالیز خودش را داشته باشد. ولی بحثی که وجود دارد اینست که یک موش دو سال و نیم زندگی می‌کند و یک انسان در حالت متوسط ۷۰ سال عمر می‌کند. پس آن هشت ماه زندگی مشترک به نوعی یک سوم طول عمر موش است و برای آن مرد یک زمان کوتاهی است که مثل یک پروسه می‌ماند. هشت ماهی این مرد و این موش با همدیگر زندگی کردند، حال به هر دلیلی که به یکدیگر رسیدند؛ هرچند یکی حیوان و یکی انسان است و علیرغم پارادوکس‌هایی که وجود دارد یک پیوند محبتی هم بین آن‌ها بوجود آمده است و مسلماً هردوی آن‌ها یکسری دغدغه‌هایی دارند. این دغدغه ها استحاله‌ای را بوجود آورده است. موش در حال استحاله شدن به انسان است و این اتفاق بصورت برعکس برای مرد در حال رقم خوردن است. موش در حال ارتباط گرفتن با کتابخانه خاک گرفته آن مرد است و مرد حسرت می‌خورد که چقدر این موش بدون دغدغه است. این موضوع هیچ ربطی به فرهنگ و آداب ایرانی ندارد و هیچ چیزی متوجه ایدئولوژی نمی‌شود. شما این داستان را هر جای دنیا ببرید انسان را با نر و ماده بودن می‌شناسند و موش را هم در قالب یک حیوان که یا نر و یا ماده است می‌شناسند پس این دو موجود را می‌توان کنار هم آورد. داستان یک اشاره‌های مستقیمی دارد که هرکسی را درگیر مسائل ذهنی نمی‌کند ولی من درگیر ذهن هستم. وقتی دست به قلم می‌شوم فقط ایده اولیه مال من است مابقیش در ذهنم تجسم می‌شود و اتفاق تو ذهنم میافتد و تمامی این اتفاقات ‌را می‌بینیم. از یک طرف دیگر هم دوست دارم کار کنم، دوست دارم تئاتر بسازم، دوست دارم اجرا را روی صحنه ببرم. بالاخره من روی صحنه انرژی می‌گیریم. کار من با صدا و تصویرم است و دوست دارم نوشته خودم را ارائه کنم هر چقدر هم خسته باشم. محدودیت و سانسور موجود در کار یک پله برای ایستادگی و صعود است. به هر حال اگر محدودیت‌ها کمتر باشد ذهن من بهتر می‌تواند به خیلی موضوعات دیگر بپردازد. با این شرایط من به خیلی مسائل نمی‌پردازم چون اصلاً دغدغه‌اش را ندارم. مثلاً دغدغه این را ندارم که روابط زن و مرد را بخواهم نشان دهم و معنا کنم. خیلی نویسندگان قلدر خودشان را درگیر مسائل ایدئولوژی کردند و البته باید توجه داشت که این موضوعات مخاطب خاص خودش را دارد. ضمناً این مسائل یک دستاویز بسیار سهل‌الوصولی است که خیلی دوستش ندارم. در نهایت می‌خواهم بگویم تفکر، ما را به یک فصل مشترک می‌برد. بحث من این است که حس، اولین قوه عقل است و من با حس می‌نویسم. معتقدم هرکسی در کائنات سر جای خودش ورود می‌کند برای اینکه با یک سری مقوله‌ها به یک نقطه‌ای برسد تا معنای انسان بودن را بیشتر بتواند لمس کند. فکر می‌کنم اگر در یک جامعه بسیار مدرن هم به دنیا آمده بودم چه بسا که ذهنم به نقطه‌ای می‌رسید که باید مهاجرت کنم به یک کشور جهان سومی که دغدغه‌ خاطرها ذهن من را بخواهد متعالی‌تر کند.

    کمی راجع به شیوه اجرایی خودتان توضیح دهید مخصوصاً اینکه انیمیشن‌هایی هم در کار وجود دارد؟
    انیمیشن‌ در تیزر ما بوده و در کار بعدی‌ استفاده می‌شود. در کار موشی، انیمیشن نداریم و انیمیشن مربوط به کار بیگانه خوران است. بیگانه خوران به معنای مراسمی است که قرار است بیگانه را بخورند و اینکه کدام بیگانه را می‌خواهند بخورند نیازمند دیدن این تئاتر است. قبل از اینکه بخواهم کاری را انجام دهم مجموعه توانایی‌های خودم و عواملم را بررسی می‌کنم. به طور مثال قبل از شروع کار باید ببینم نور در کار در چه میزانی قابل تعریف است یا اینکه عمق صحنه در چه سطحی است. یعنی امکان سنجی می‌کنم و پس از آن وارد کار می‌شوم. قطعاً اگر امکانات تالار وحدت را داشته باشم می‌توانم با دست باز کارم را بسازم. باز هم شیوه اجرایی برمی‌گردد به امکاناتی که دارم و با این امکاناتی که داشتم سعی کردم استخوان بندی کار را آن‌طور که در ذهنم است حفظ کنم. صدا و موسیقی به شدت در این کار بسیار تاثیر دارد و خیلی سال است که مردم این موسیقی‌ها را نشنیدند. از غول‌های عجیب و غریب موسیقی دنیا در کار استفاده می‌شود. ترکیب صدا قسمتی از کار ما است و همین چیز‌هایی که می‌بینید صدها هزار برابر بیشتر در ذهنم رخ داده و اتفاق افتاده است.

    چه موضوع‌هایی وجود دارد که دوست دارید در مورد کار بیگانه خوران راجع به آن صحبت کنید؟
    اول از همه باید بگویم یک آزمون و خطاست. اگر در کارهایی که می‌نویسم حس کنم فصل مشترکی با کار دیگری دارد اصلاً دنبالش نمی‌رم که فردا متهم به این نشوم که بگویند ایده گرفته است هرچند ایده گرفتن بد نیست ولی با این کار، خودم را آرام می‌کنم. این کار یک نمایش خاصی است با امکانات بسیار محدود ولی تا الآن خیلی شریف درآمده است. بیگانه خوران کاری است که از خیلی از کارهایی که با این امکانات انجام شده بالاتر است و اگر محدودیت‌ها کمتر بود خیلی بیشتر می‌توانستیم کار کنیم. من اگر از کارهای خودم تمام و کمال راضی باشم کار بعدی دیگری را انجام نمی‌دهم پس من همیشه با رضایت قطعی خود فاصله دارم و از این‌رو کارهای بعدی را شروع می‌کنم.

    حرف آخر؟
    در رابطه با کار، خدا را شکر مشکل خاصی نبوده است. بچه‌های شانو خیلی با من خوب و مهربان بودند. حقیقتاً امکانات را طوری در اختیار من گذاشته بودند که حس می‌کردم در خانه دارم کار می‌کنم. دکتر قطب‌الدین صادقی یک فضای خوبی را به وجود آورده که امیدوارم این وضعیت ماندگار باشد. برای من جالب است که بعضی کنسرت‌ها علیرغم اینکه بی‌کیفیت هستند و قیمت بلیت آن‌ها بالاست اما سالن پر می‌شود ولی در تئاتر با مشکل مخاطب روبرو هستیم. من دوست دارم کارهایی که می‌سازیم تا جایی که امکان دارد بفروشد تا لااقل هزینه‌هایی که کردیم برگشت شود. البته یکی از دلایلی که سالن‌های تئاتر خالی مانده به خاطر اینست که کار خوب هم زیاد ساخته نمی‌شود ولی امیدوارم افرادی که جنس کار تئاتر هستند در این صحنه بمانند چون ما نمی‌خواهیم صحنه را پر از نام‌ها کنیم. من با دید سوددهی وارد این عرصه تئاتر نشدم. باور کنید اگر کسی بیاید درب سالن اجرا به من بگوید می‌خواهم کار تو را ببینم ولی بلیت نمی‌خواهم بخرم قدمش روی چشم و بیاید اصلاً ردیف اول بنشیند ولی مردم سعی کنند تئاتر ببینند تا نفس آن‌ها به بازیگران برسد و این آرزوی من است.

  • «بیگانه خوران» به تماشاخانه شانو می‌ آید

    «بیگانه خوران» به تماشاخانه شانو می‌ آید

    نمایش «بیگانه خوران» از اول بهمن ماه در تماشاخانه شانو به صحنه می رود.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «بیگانه خوران» به نویسندگی و کارگردانی حامد رحیمی نصر از اول بهمن به مدت سی شب به غیر از شنبه ها ساعت ۲۰ در تماشاخانه شانو روی صحنه می رود. این اثر نمایشی در این دوره از جشنواره تئاتر فجر نیز اجرا می شود.

    این نمایش به داستان بازیگر تئاتری می پردازد که شکست خورده از بازخورد جامعه و زندگی مشترکش به جبر تنهایی، یک موش را به عنوان رفیق و همخانه اش پذیرفته است. مرد مجبور به اسباب کشی است و این نمایشنامه راوی آخرین شب هم خانگی این ۲ است.

    علیرضا مهران و حامد رحیمی نصر در این نمایش به ایفای نقش می پردازند.

    از دیگر عوامل نمایش می‌توان به دستیار و برنامه ریز: مهسا کبریایی زاده، طراح لباس: الهه نیکو اخلاق راد، ساخت انیمیشن: بهنام برنجی، عکاس: امیر خدامی، گرافیک: مهدی رایگانی، مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه: هدیه رحمت نژاد و گریم: سارا بلبلی اشاره کرد.

    علاقه مندان می توانند برای دیدن این نمایش به تماشاخانه شانو به آدرس خیابان وصال، بالاتر از طالقانی، کوچه فرهنگی (بهنام) مراجعه کنند.