برچسب: جوردن پیل

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، «نه» یا «نوپ» جدیدترین فیلم جوردن پیل، گرچه موفقیت فیلم قبلی‌اش در گیشه را تکرار نکرد، اما نشان داد سینمای وحشت همچنان مخاطب دارد.

این فیلم در نخستین آخر هفته اکرانش ۴۴ میلیون دلار فروش کرد که کمی کمتر از پیش بینی فروش ۵۰ میلیون دلاری برای آن است. فیلم قبلی وی «برو بیرون» در سال ۲۰۱۷ کارش را با فروش ۳۳ میلیون دلاری شروع کرده بود و «ما» سال ۲۰۱۹ در اولین آخر هفته اکرانش ۷۱ میلیون دلار فروخت.

در واقع باید گفت این فیلم بالاترین فروش برای یک فیلم اصلی –غیردنباله‌ای- از زمان نمایش «ما» در بیش از ۳ سال پیش است. پیش از آن «روزی روزگاری در هالیوود» کوئنتین تارانتینو با ستارگان بزرگش با ۴۱ میلیون دلار در تابستان ۲۰۱۹ این جایگاه را کسب کرده بود.

«نه» که با بودجه ۶۸ میلیون دلاری تولید شده، در ۳۷۸۵ سالن سینما به نمایش درآمده است. ۲ فیلم قبلی جوردن پیل با بودجه‌های کمتری تولید شده بودند و «برو بیرون» با بودجه ۴.۵ میلیون دلاری و «ما» با بودجه ۲۰ میلیون دلاری شکل گرفته بودند. بنابراین فیلم جدید وی باید مخاطبان بیشتری را به سینماها بکشاند تا به سودآوری برسد.

فیلم دوم پیل یعنی «ما» از آنجا که پس از «برو بیرون» برنده اسکار به نمایش درآمد طرفداران این فیلمساز را که مشتاق تماشای کابوس بعدی وی بودند، به راحتی به سینماها کشاند.

در فیلم «نه» دانیل کالویا- بازیگر «برو بیرون»- و کیکه پالمر و استیون یون بازی کرده‌اند. داستان درباره خواهر و برادری است که در یک مزرعه منزوی در کالیفرنیا زندگی می‌کنند و تلاش دارند تا شواهدی از یک بشقاب پرنده به دست بیاورند.

فیلمبرداری این فیلم پاییز ۲۰۲۱ در شمال لس‌آنجلس انجام شد و در اواخر نوامبر به پایان رسید.

منتقدان به «نه» در راتن تومیتوز ۸۲ درصد امتیاز دادند و تماشاگران هم در سینما اسکور نمره «B» را به آن دادند.

گفته شده از نظر جمعیت شناسی و نژادی همه نوع مخاطبی جذب این فیلم شده‌اند و ۳۵ درصد خریداران بلیت را سفیدپوستان، ۲۰درصد را اسپانیایی‌تبارها، ۳۳ درصد را آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار و ۸ درصد را آسیایی‌ها تشکیل داده‌اند.

جوردن پیل از سال ۲۰۰۲ تاکنون مشغول فعالیت بوده‌ و در نودمین دوره جوایز اسکار، برای نگارش فیلم‌نامه «برو بیرون»، برنده اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شد.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ددلاین، فیلمنامه «جدایی نادر از سیمین» به عنوان یکی از ۱۰۱ فیلمنامه برتر قرن بیست و یکم انتخاب شد.

انجمن نویسندگان آمریکا اسامی ۱۰۱ فیلمنامه برتر ۲۲ سال پیش را انتخاب کرد و فیلمنامه فیلم «برو بیرون» نوشته جوردن پیل را که برنده اسکار هم شده بود به عنوان برترین آنها انتخاب کرد.

در این فهرست فیلمنامه «جدایی نادر از سیمین» نوشته اصغر فرهادی در رده ۶۶ جای گرفته است.

«درخشش ابدی یک ذهن بی‌نقص»، «شبکه اجتماعی»، «انگل»، «جایی برای پیرمردان نیست» و «مهتاب» ۶ فیلمنامه رده ۲ تا ۶ این فهرست را تشکیل داده‌اند. همه این فیلمنامه‌ها موفق به کسب جایزه بهترین فیلمنامه اسکار شده‌اند. اما ۳ فیلمنامه از ۴ فیلمنامه بعدی فهرست انجمن شامل «خون به پا خواهد شد» در رده ۷، «لعنتی‌های بی‌شرف» در رده ۸ و «مومنتو» در رده ۱۰ موفق به کسب اسکار نشده‌اند. در رده ۹ فیلمنامه «تقریبا مشهور» نوشته کامرون کرو جای دارد که موفق به کسب جایزه اسکار فیلمنامه اقتباسی شده بود.

در این فهرست کریستوفر نولان بیشترین آمار را به خود اختصاص داده و ۴ فیلمنامه وی در آن جای گرفته‌اند که شامل «مومنتو» از سال ۲۰۰۰، «شوالیه تاریکی» از سال ۲۰۰۸ در رده ۲۶، «تلقین» یا «سرآغاز» از سال ۲۰۱۰ در رده ۳۷ و «پرستیژ» از سال ۲۰۰۶ در رده ۸۲ جای گرفته‌اند. وی «شوالیه تاریکی» و «پرستیژ» را با همکاری برادرش جاناتان نولان نوشته است.

کوئنتین تارانتینو ۳ فیلم در فهرست دارد که شامل «لعنتی‌های بی‌شرف» از سال ۲۰۰۹، «روزی روزگاری در هالیوود» از سال ۲۰۱۹ و «جانگوی رها شده» از سال ۲۰۱۲ است.

برادران کوئن نیز با «جایی برای پیرمردان نیست» از سال ۲۰۰۷، «مرد جدی» از سال ۲۰۰۹ و «درون لوین دیویس» از سال ۲۰۱۳، ۳ فیلمنامه برتر را به خود اختصاص داده‌اند. آلفونسو کوارون نیز ۳ فیلمنامه در این فهرست دارد که شامل «بچه‌های مردان» از سال ۲۰۰۶ در مکان ۱۸، «روما» از سال ۲۰۱۸ در مکان ۶۲ و «و مادرت را هم» از سال ۲۰۰۱ در مکان ۸۶ است.

پل توماس اندرسون نیز ۳ فیلم «خون به پا خواهد شد»، «مرشد» و «رشته خیال» را در این فهرست دارد اما برای هیچیک از آنها موفق به نامزدی اسکار در بخش فیلمنامه نشده است.

«املی»، «زودیاک»، «داستان اسباب بازی ۳»، «گلادیاتور»، «چاقوها بیرون»، «بردمن»، «زندگی دیگران»، «کمبود بزرگ»، «پسر بچگی»، «سخنرانی پادشاه»، «پیش از غروب»، «۱۱ یار اوشن» و «لالا لند» از دیگر فیلمنامه‌های منتخب قرن هستند.

رده ۱۰۱ را نیز «دفترچه امیدبخش» نوشته دیوید اوراسل به خود اختصاص داده است.