برچسب: جشنواره ساندنس

جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۳ از ۱۹ ژانویه کارش را شروع می‌کند و گوادانینو در کنار چهره‌هایی که قبلاً اعلام شده بودند، شامل رایان کوگلر، دبیلو کامائو بل و نیکیاتو جوسو از حاضران در آن خواهد بود.

جایزه بین‌المللی آیکون به چهره مولفی که جهان‌های سینمایی متفاوتی خلق می‌کند و تاثیری ماندگار بر فیلمسازی داشته است و به ویژه به داستان‌گویی متعهد است، اهدا می‌شود.

گوادانینو اولین بار سال ۲۰۱۰ با فیلم «من عشق هستم» در جشنواره ساندنس حضور یافت. وی سال ۲۰۱۷ هم با «مرا با نامت صدا کن» به جشنواره بازگشت و در نهایت با آن فیلم برنده اسکار سال شد. وی با تهیه مستند «شکارچیان ترافل» نیز سال ۲۰۲۰ در این جشنواره حضور داشت.

جوآنا ویسنته، مدیرعامل موسسه ساندنس گفت: گوادانینو یک رویاپرداز واقعی سینما است و با توانایی‌های داستان سرایی منحصر به فرد خود چه در عرصه نویسندگی، چه کارگردانی یا تهیه‌کنندگی، تأثیری غیرقابل انکار، نه تنها بر جامعه جشنواره فیلم ساندنس، که در کل صنعت فیلم داشته است.

جشنواره فیلم ساندنس امسال از ۱۹ تا ۲۹ ژانویه (۲۹ دی تا ۹ بهمن) در یوتا برگزار می‌شود و برای اولین بار پس از پاندمی به‌صورت حضوری شکل می‌گیرد.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ایندی وایر، جشنواره فیلم ساندنس که هر سال در ایالت یوتای آمریکا برگزار می‌شود، جشنواره‌ای برای دیدن و کشف فیلم‌های غیرداستانی سال است. هر ژانویه، ساندنس مجموعه‌ای از رقبای بخش مستند اسکار بعدی را به نمایش درمی‌آورد. سال ۲۰۲۲ نیز همین روال طی شد. فیلم‌های برنده اسکار مانند «شهروند ۴»، «فری سولو» و «معلم اختاپوس من» همه فیلم‌هایی بودند که پیش از آن در ساندنس به نمایش درآمده بودند.

فهرست نهایی اسکار ۲۰۲۲ در بخش بهترین فیلم مستند شامل فیلم نانفو وانگ «در همان نفس» درباره مقابله با کووید در چین که در اچ‌بی‌او پخش شد، «فرار کن» انیمیشنی درباره مهاجرات ساخته یوناس پوهر راسموسن از دانمارک، «فایا دایی» ساخته جسیکا بشیر، «پرزیدنت» ساخته کامیلا نیلسن تصویری از رئیس جمهوری زیمبابوه و «تابستان روح» که در نهایت برنده اسکار شد ساخته اهمیر کوئست‌لاو تامپسون فیلمی از کنسرت سال ۱۹۶۹؛ همه برای نخستین بار در جشنواره ساندنس ۲۰۲۱ به نمایش درآمده بودند.

تولیداتی که در ساندنس امسال به نمایش درآمده بودند هم همه به همین اندازه تأثیرگذار بودند.

فیلم‌هایی که برنده جایزه هیأت داوران شدند این‌ها بودند:

مستندی جهانی از شائوناک سین با عنوان «همه آنچه نفس می‌کشد» تصویری شاعرانه از ۲ برادر بود که بادبادک‌های سیاهی را که در هوای آلوده بالای دهلی نو می‌چرخند، نجات می‌دهند. این فیلم که جایزه هیأت داوران مستند کن ۲۰۲۲ را هم برد توسط اچ‌بی‌او خریده شد و احتمالاً دسامبر اکران می‌شود.

مستند «تبعیدی‌ها» ساخته بن کلاین و ویولت کلمبوس از آمریکا درباره فیلم‌های ۳۰ ساله آرشیوی که توسط کریستین چوی پروفسور و فیلمساز دانشگاه نیویوک گرفته شده همراه با مصاحبه‌های معاصر با وی و ۳ تبعیدی فعال دیگر که چین را ترک کردند تا اعتراض خود را به کشتار میدان تیان‌آن مِن در سال ۱۹۸۹ نشان دهنده و دیگر هرگز به کشورشان بازنگشتند.

جایزه تماشاگران مستند و جایزه منتخب جشنواره ساندنس هم به مستند هیجان‌انگیز «ناوالنی» رسید که ساخته دانیل روهر و درباره رهبر کاریزماتیک مخالفان در روسیه است که پس از مسموم شدن در کشورش، جان سالم به در برد و پس از بهبود یافتن در آلمان، شجاعانه به روسیه بازگشت و با استقبال پرشور هوادارانش روبه‌رو شد و اندکی بعد به زندان افتاد.

جایزه تماشاگران «نکست» به مستند «فریمینگ آگنس» ساخته چیس جوینت رسید که درباره تصاویر رسانه‌ای از افراد ترنس است.

جایزه تماشاگران سینمای مستند جهان هم به «قلمرو» رسید که درباره تأثیرات مخرب جنگل زدایی توسط دولت برزیل است. این فیلم جایزه ویژه هیأت داوران بخش سینمای مستند جهان را هم برای قدرت مستند برد. دارن آرونوفسکی تهیه کننده این فیلم است.

فیلم شب افتتاحیه از نشنال جیوگرافی، ساخته سارا دوسا با عنوان «آتش عشق» با نریشنی شاعرانه توسط میراندا جولای، درباره ۲ آتشفشان‌شناس فرانسوی است که نه تنها عاشق یکدیگر هستند، بلکه با عشق آتشقشان‌های در حال فوران را در سراسر جهان دنبال می‌کنند. این فیلم جایزه تدوین جاناتان اوپنهایمر را در بخش مستند آمریکایی به خانه برد.

برندگان جوایز ویژه هیأت داوران هم این فیلم‌ها بودند:

مستندی آمریکایی با عنوان «پس از شوک» که جایزه تغییر در مستند آمریکایی را برد و نگاهی تأثیرگذار به مرگ و میر مادران سیاهپوست را ارائه می‌کرد. این فیلم ساخته پائولا آیسلت و تونیا لوئیس لی بود.

جایزه نگاه خلاقانه در مستند آمریکایی هم به «زاد و رود» رسید؛ فیلمی از مارگارت براون که پیشتر برنده جایزه مستقل اسپریت برای «نظم اسطوره‌ها» شده بود و درباره شکاف نژادی آمریکا از زاویه دید شهروندان «آفریکا تاون» در آلاباما است. این شهروندان از فرزندان و نوادگان آخرین نسل بردگانی هستند که درست در آستانه جنگ داخلی، از طریق اسکله کلوتیلدا به ساحل آمریکا آورده شدند. این فیلم را نتفلیکس و کمپانی باراک و میشل اوباما خریدند تا در فصل جوایز با آن پیش بروند.

اما از فیلم‌های تأثیرگذار دیگر جشنواره ساندنس که هر چند جایزه‌ای به خانه نبردند اما توجه زیادی به خود جلب کردند فیلم تیا لیسین (نامزد اسکار برای «دردسر آب») و اِما پیلدس با عنوان «جین‌ها» بود که نگاهی به شبکه سقط جنین غیرقانونی در شیکاگوی دهه ۱۹۶۰ انداخته بود و فیلم اوندی تیمونر با عنوان «آخرین پرواز به خانه» که ادای احترامی به خانواده بود از جمله فیلم‌هایی است که در چرخه فیلم‌های پاییزی توجه زیادی را به خود جلب می‌کند.

در همین حال ترایبکا و جشنواره کن امسال نیز رقبای بالقوه در رقابت‌های فیلم‌های مستند امسال را معرفی کردند.

ترایبکا فیلم مستند جاس آلکساندر با عنوان «لودماوت» را به عنوان فیلم اختتامیه برگزید. نتفلیکس هم فیلم «مدنی» ساخته مادیا هالگرین درباره بن کرامپ را ساخته است.

مستند قابل توجه کن نیز «رؤیای مهتابی» ساخته برت مورگن بود که برای اولین بار در بخش «میدنایت پرمیر» کن به نمایش درآمد و درباره دیوید بووی خواننده فقید بریتانیایی بود. در همین حال در بخش اکران ویژه کن فیلم ایتن کوئن با عنوان «جری لویس: مشکل ذهنی» پخش شد.

نتفلیکس نیز فیلم‌هایی را برای جشنواره‌های پاییزی در نظر گرفته که از جمله آنها «در دستان او» ساخته مشترک تمنا ایازی فیلمساز افعان و مارسل متِل‌سیفن فیلمساز آلمانی نامزد اسکار است. این فیلم درباره ظریفه غفاری، فعال و شهردار یک ولایت کوچک در افغانستان است.

الویس میچل با فیلم «به حد کافی برای تو سیاه هست؟» به تاریخ سینمای سیاه پرداخته و بیشتر بر دهه ۱۹۷۰ تمرکز کرده و مصاحبه‌های جدید با شماری از بازیگران کلیدی آن دوره انجام داده است. استیون سودربرگ و دیوید فینچر تهیه‌کنندگان اجرایی این فیلم هستند. روری کندی سازنده «آخرین روزها در ویتنام» نیز با «آتشقشان: نجات از واکاری» بار دیگر به رقابت‌های اسکار برگشته و تصویری از شجاعت و انعطاف‌پذیری انسان را پس از فاجعه غم‌انگیز آتشفشان در نیوزیلند به تصویر کشیده است.

«سیدنی» به تهیه‌کنندگی اوپرا وینفری درباره سیدنی پواتیه بازیگر بزرگ فقید به کارگردانی رجینالد هادلین، فیلم «خداحافظ جاده آجری زرد: اجراهای نهایی التون جان و سال‌هایی که افسانه او را شکل دادند» به کارگردانی مشترک آر جی کوتلر و دیوید فرنیش و نیز فیلم مری مک‌کارتنی درباره استودیو ابی‌رود که استودیوی ضبط گروه بیتلز بود با عنوان «اگر دیوارها می‌توانستند بخوانند» و «بلک اند بلوز» فیلمی زندگینامه‌ای درباره لویی آرمسترانگ به کارگردانی ساشا جنکینز فیلم‌هایی با تمرکز بر موسیقی و از دیگر فیلم‌های پاییزی مدعی اسکار ۲۰۲۳ هستند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، انجمن تهیه کنندگان آمریکا (PGA ) برندگان جوایز ۲۰۲۲ خود را معرفی کرد.

در این مراسم همان‌طور که پیش بینی می‌شد، فیلم «کودا» به عنوان بهترین فیلم سال انتخاب شد و خود را یک گام دیگر به اسکار بهترین فیلم نزدیک کرد.

این فیلم به کارگردانی شیان هدر که مسیر موفقیت خود را از جشنواره ساندنس آغاز کرد داستانی تاثیرگذار درباره خانواده‌ای با مشکلات شنوایی است که موفق شد با کسب جایزه داریل اف زانوک عنوان بهترین فیلم سال از نظر تهیه‌کنندگان آمریکا را نصیب خود کند.

«کودا» برای کسب عنوان بهترین فیلم رقبایی چون «ریکاردو بودن»، «بلفاست»، «به بالا نگاه نکن»، «تل‌ماسه»، «شاه ریچارد»، «لیکوریش پیتزا»، «قدرت سگ»، «تیک تیک… بوم!» و «داستان وست ساید» را پشت سر گذاشت.

«تابستان روح» در این مراسم عنوان بهترین مستند را از آن خود کرد و رقیبی چون «فرار کن» را پشت سر گذاشت و «انکانتو» یا «افسون» نیز بهترین انیمیشن سال شد.

در بخش تلویزیونی نیز سریال «جانشینی» شبکه اچ‌بی‌او عنوان بهترین درام سال را از آن خود کرد و سریال «تد لاسو» از اپل تی‌وی پلاس نیز بهترین کمدی تلویزیونی شناخته شد. در بخش بهترین سریال کوتاه نیز «مِر از ایست‌تون» برنده شد.

جورج لوکاس بنیانگذار لوکاس‌فیلم و رییس آن کاتلین کندی نیز جایزه یک عمر دستاورد را از انجمن تهیه کنندگان دریافت کردند. این جایزه را استیون اسپیلبرگ که از سابقه زیاد همکاری با این موسسه برخوردار است به آنها اهدا کرد.

از چند روز پیش پیش‌بینی برندگان این جایزه داغ شده بود و این احتمال مطرح شده بود که «کودا» با دریافت جایزه از انجمن تهیه‌کنندگان بتواند امید جدی برای کسب اسکار در بخش بهترین فیلم سال شود و به این ترتیب «قدرت سگ» تنها با کسب عنوان بهترین کارگردانی مراسم اسکار را ترک کند.

این مستندساز در پاسخ به انتقاداتی که بیشتر در رسانه‌های اجتماعی بیان شده‌اند گفته قصد داشت سفر شخصی ۳ مرد را تصویر کند و کلیشه‌های مخاطبان درباره تروریست بودن آنها را به چالش بکشد. وی افزود: امیدوارم این کلیشه‌های ساده‌سازی شده از بین بروند و به زندگی این افراد ارزشی داده شود که پیش از این در روایت ملی ما در آمریکا وجود نداشته است.

«بازپروری جهاد» از سوی بیشتر منتقدان سینمایی با تحسین روبه رو شده اما از آنجا که این مردان تروریست خوانده می‌شوند و سازنده‌اش هم آمریکایی است در رسانه‌های اجتماعی با انتقاد روبه‌رو شده است. برای مثال یکی از توییت‌های منتقد متعلق به جود شهاب از وب‌سایت خبری ترکیه است که نوشته: وقتی من به عنوان یک زن مسلمان می‌گویم فیلم مشکل دارد باید صدای من قوی‌تر از صدای زنی سفیدپوست که می‌گوید مشکلی ندارد شنیده شود.

اسمیکر که ۵ سال را صرف ساخت این فیلم کرده به «رپ» گفته است که این فیلم فرضیات آن دسته از آمریکایی‌هایی که به این افراد تروریست می‌گویند را به چالش می‌کشد و در عین حال به مردانی که ایدئولوژی گروه‌هایی ماننده القاعده را پذیرفته‌اند اجازه می‌دهد تا صدایشان شنیده شود.

فیلم «بازپروری جهاد» درباره ۳ مرد یمنی است که ۱۵ سال در گوانتامو توسط آمریکا در بازداشت به سر می‌بردند و بعد به مرکز بازپروری در عربستان سعودی فرستاده شدند. در این مرکز سعی بر این است تا به آنها زندگی مجدد در جامعه آموزش داده شود و این افراد بتوانند به جامعه بازگردند.

نظردهندگان در توییتر که معتقدند باید فضای بیشتری به مسلمانان برای ارایه مطالبشان داده شود این فیلم را به کلیشه سازی و اسلام هراسی متهم می‌کنند. سو عبدی مدیر دفتر شورای روابط عمومی مسلمانان در دفتر هالیوود ضمن اینکه درباره فیلم اظهار نظری نکرد گفت معتقد است باید به فیلمسازان مسلمان امکان داد تا صدایشان بیشتر شنیده شود و موسساتی مانند ساندنس اقداماتی برای حمایت از خلاقیت‌های مسلمانان در گفتن موضوعاتی که مربوط به خودمان است فراهم کند.

اسمیکر هم می‌گوید می‌دانست جناح راست آمریکا به سراغش می‌آیند. وی گفت: مطمئنم همچنان هم ما را دنبال می‌کنند اما من بیش از نیم دهه از زندگی‌ام را روی این فیلم گذاشته‌ام. وی که یک آتش‌نشان بود پس از ۱۱ سپتامبر و به دنبال سوال‌هایی که برایش مطرح شد راهی افغانستان شد و بعد سال‌ها در یمن زندگی کرد و سرانجام مجوز فیلمبرداری از این مرکز در عربستان را به دست‌آورد.

در این فیلم نشان داده می‌شود وحشتی که این مردان در گوانتانامو تجربه کردند هرگز رهایشان نکرده است و مسایلی چون فکر به خودکشی، تجاوز جنسی در گوانتانامو و از دست دادن دوستانشان در آنجا، تاثیراتی بر روحیه آنها گذاشته که هنوز آن را از یاد نبرده‌اند و یکی از آنها هنوز دستانش را طوری نگاه می‌دارد که انگار دستبند به آنها بسته شده است.

اسمیکر می‌گوید در این فیلم از واژه تروریست استفاده شده تا نشان دهد معنایی وارونه با آن چیزی دارد که در آمریکا متداول است و او می‌خواهد مخاطبان آمریکایی استفاده از چنین واژه‌ای با چنین قلمروی وسیعی از معنا را زیر سوال ببرند و به چشم‌اندازی که بیش از دو دهه بر آمریکا سلطه داشته و این مردمان را بدکار قلمداد کرده است تلنگر وارد کند.

وی گفت معنای فیلم هم دوگانه است و یادآوری این است که اینجا هم قصد دارند ایده این مردان را بازسازی کنند.

اسمیکر گفت انتقاد آنهایی که با فیلم وی مخالفت می‌کنند را درک می‌کند اما به عنوان یک آمریکایی خود را موظف می‌داند علیه وضعیت موجود در کشورش حرف بزند. وی افزود: من کشور خودم را دیدم و می‌دانم با حملات هوایی و دادن سلاح به عربستان سعودی برای مقابله با یمنی‌ها همراهی می‌کند و از بمباران شدن مردم یمن حمایت می‌کند.

در عین حال اگر گوانتانامو خشن و غیرانسانی بود، مرکز مشاوره و مراقبت هم همین است و در کلاس‌های هنری هم بیشتر ساکنان مرکز مشت‌هایی را نقاشی می‌کنند که زمین را سوراخ می‌کنند چون آنها باید مدت‌ها در همین مرکز سر کنند و پس از آن هم بسیاری از سعودی‌ها نمی‌خواهند با زندانیان سابق گوانتانامو آن هم افراد یمنی، ارتباطی داشته باشند و از آنجا که بیشتر این افراد در نوجوانی در هسته‌های تروریستی استخدام شدند، حالا یافتن همسر و تشکیل خانواده کاری مشکل است.

در این مراسم جایزه اصلی در بخش سینمای آمریکا به فیلم «نانی» ساخته نیکیاتو جوسو اهدا شد که فیلمی در مورد یک مهاجر غیرقانونی است که از فرزند مادری دیگر مراقبت می‌کند تا پول لازم برای آوردن پسرش از سنگال را به دست آورد.

در همین بخش برنده جایزه تماشاگران هم «چا چا صاف واقعی» شد که کوپر رایف نویسنده و کارگردانش بود. جیمی داک هم برای فیلم «درختان نخل و خطوط برق» عنوان بهترین کارگردان را از آن خود کرد.

جایزه فیلم برگزیده مردم از همه بخش‌ها هم به «ناوالنی» رسید که مستندی از رهبر مخالفان روسیه است. این فیلم را دانیل روهر ساخته است.

با این حال هیات داوران در بخش بهترین مستند جایزه بهترین فیلم را به فیلمی از ویولت کلمبوس و بن کلاین با عنوان «تبعیدی‌ها» اهدا کرد که مروری دوباره از قتل عام در میدان تیان‌آنمن در سال ۱۹۸۹ در چین است و به گفتگو با شاهدان عینی پرداخته است.

در سال‌های اخیر فیلم منتخب در بخش بین‌المللی ساندنس به سکوی پرشی برای دیده شدن بدل شده است که «کندو» و «فرار کن» از جمله آنها بوده‌اند. انتظار می‌رود برنده جایزه بزرگ بخش بین‌المللی امسال یعنی «اوتاما» ساخته آلخاندور لویازا گریسی که تصویرگر یک زوج بولیویایی سالخورده است که تصمیم می‌گیرند خانه خود را که در معرض تغییرات آب و هوایی است، رها کنند از همین حالا موقعیت خوبی برای اسکار آینده به دست آورده باشد.

در بخش بین‌المللی جایزه مخاطبان نصیب «عکس دختر» شد و جایزه بهترین کارگردان به مارینا ار گورباخ برای «کلوندیک» رسید. جایزه ویژه هیات داوران هم به فیلم «لئونور هرگز نمی‌میرد» تعلق گرفت.

برگزار کنندگان ساندنس که امیدوار بودند امسال بتوانند به صورت مجازی و حضوری این جشنواره را برگزار کنند در نهایت به دلیل شیوع اومیکرون برنامه را به صورت آنلاین برگزار کردند که ضربه‌ای برای حامیان مالی و شماری از فیلمسازانی بود که راهی پارک سیتی شده بودند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ددلاین، جشنواره بین‌المللی فیلم ساندنس ۲۰۲۲، پیمان معادی بازیگر، نویسنده و کارگردانی ایرانی را به عنوان یکی از داوران این دوره خود در بخش داوری فیلم‌های بلند آمریکایی انتخاب کرد.

ماریل هلر کارگردان «یک روززیبا در محله» و چلسی بارنارد تهیه‌کننده «زودباش زودباش» دیگر داوران بخش بهترین فیلم بلند آمریکایی امسال جشنواره خواهند بود.

جوی سالووی سازنده «شفاف» نیز از داوران بخش «نکست» است و گرت بردلی سازنده مستند «زمان» و نامزد اسکار و جوان چرچیل فیلمبردار و پیتز نیگس فیلمبرار / کارگردان برای داوری بخش سینمای مستند جهان انتخاب شده‌اند.

اندرو هی کارگردان بریتانیایی سازنده «۴۵ سال» و محمد حفظی فیلمنامه‌نویس مصری و لا فرانسیس هوی مسئول بخش فیلم موزه مدرن آرت برای داوری بخش فیلم بلند داستانی بین‌المللی انتخاب شده‌اند.

در مجموع ۲۱ نفر از چهره‌های سینمایی برای داوری بخش‌های مختلف این دوره جشنواره ساندنس معرفی و انتخاب شده‌اند تا برندگان بخش‌های مختلف را ۲۸ ژانویه معرفی کنند.

در معرفی پیمان معادی از وی به عنوان یکی از مهم‌ترین بازیگران، فیلمنامه‌نویسان و کارگردان‌های ایرانی-آمریکایی امروز یاد شده و گفته شده است: وی بیشتر به خاطر بازی در فیلم برنده جایزه اسکار «جدایی» و «درباره الی…» ساخته اصغر فرهادی شناخته می‌شود. معادی برای بازی در فیلم «جدایی» خرس نقره‌ای بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم برلین را از آن خود کرد. «شیفت شب»، «۶ زیرزمینی»، «۱۳ ساعت»، «کمپ ایکس ری» و «متری شش و نیم» و نیز بازی در دو سریال «آن شب» و «وست‌ورلد» برای شبکه HBO از دیگر نقش‌آفرینی‌های وی هستند.

یک روز پیش‌تر گزارش شده بود که جشنواره ساندنس ۲۰۲۲ به صورت مجازی برگزار خواهد شد.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، جشنواره فیلم ساندنس اعلام کرد این دوره جشنواره را به صورت فیزیکی برگزار نمی‌کند.

انستیتو ساندنس اعلام کرد شیوع سویه جدید کرونا موجب شد تا این جشنواره از تصمیم قبلی خود عدول کند زیرا سرعت شیوع این سویه بسیار بالاست. این جشنواره قرار بود امسال از ۲۰ تا ۳۰ ژانویه برگزار شود.

جشنواره ساندنس از معدود رویدادهای سینمایی ماه ژانویه بود که تا کنون تلاش داشت به صوت فیزیکی اما با رعایت جدی پروتکل‌ها به صورت فیزیکی به کار خود ادامه دهد.

این جشنواره سال پیش نیز به صورت مجازی برگزار شده بود.

پیش از این جشنواره پالم اسپرینگز، مراسم اهدای جوایز گاورنر اسکار و جوایز انجمن منتقدان نیز اعلام کرده بودند به صورت فیزیکی برگزار نمی‌شوند.

در همین حال مراسم اهدای جوایز گرمی نیز که قرار بود ۳۱ ژانویه برگزار شود به تعویق افتاده است. این رویداد موسیقی سال پیش نیز به جای ژانویه در مارس برگزار شد و بخشی از آن به صورت مجازی بود. هنوز تاریخ جدید برای گرمی اعلام نشده است.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از اسکرین دیلی، جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۲ که از ۲۰ تا ۳۰ ژانویه برگزار می‌شود با توجه به افزایش مبتلایان به سویه اومیکرون کرونا در آمریکا، به صورت ترکیبی برگزار می‌شود.

تابیتا جکسون مدیر جشنواره و جوآنا ویسنته مدیرعامل موسسه ساندنس تایید کردند که این جشنواره به صورت حضوری در مکان سنتی آن یعنی «پارک سیتی» با رعایت جدی پروتکل‌های کرونا برگزار می‌شود و در عین حال یک بخش مجازی نیز در پورتال این جشنواره در نظر گرفته شده است که پیشتر در ژانویه امسال و برای برگزاری این جشنواره در ابتدای سال ۲۰۲۱ به کار گرفته شده بود.

تیم برگزار کننده ساندنس تاکید کرد که از نزدیک وضعیت گسترش کووید را با توجه به سرعت شیوع سویه جدید آن در نظر دارد.

در بیانیه این جشنواره تاکید شده که پروتکل‌های پیشگیری از انتشار کووید ۱۹ از جمله الزام همه شرکت‌کنندگان به واکسینه بودند و استفاده از ماسک رعایت می‌شود.

آنها افزوده‌اند در صورت کسب اطلاعات قطعی‌تر از سوی محققان، توصیه‌های جدید را به کار خواهند بست.

تقریباً ۲ هفته پس از مشاهده نخستین موارد ابتلا به اومیکرون در آفریقای جنوبی حداقل ۴۵ کشور و از جمله حداقل ۱۶ ایالت آمریکا شاهد ابتلا به این سویه بوده‌اند.

جشنواره ساندنس اواخر تابستان اعلام کرده بود همه شرکت‌کنندگان امسال باید با واکسن‌های مورد تایید سازمان بهداشت جهانی واکسینه شده باشند و حداقل باید دو هفته از واکسیناسیون آنها گذشته باشد تا بتوانند در این جشنواره به صورت فیزیکی حضور یابند.

هفته پیش جوایز فیلم اروپا مراسم فیزیکی امسال را که قرار است ۱۱ دسامبر برگزار شود لغو و اعلام کرد این برنامه به صورت آنلاین برگزار می‌شود.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، برت مورگن کارگردانی که قبلاً هم پروژه‌ای را درباره کرت کوبین از گروه نیروانا ساخته بود، در حال نهایی‌سازی پروژه‌ای مخفی بر پایه زندگی دیوید بویی است که با استفاده از هزاران ساعت تصاویر نادر از او ساخته شده است.

مورگن چهار سال گذشته را صرف پیشبرد این پروژه کرده که هنوز عنوانی رسمی برای آن اعلام نشده است. منبعی آگاه فیلم را به عنوان «نه مستند نه بیوگرافی، بلکه یک تجربه سینماتیک غوطه‌ورکننده که بر پایه هزاران ساعت محتوای قبلاً دیده نشده ساخته شده» توصیف کرده است.

منابع می‌گویند بخشی از فیلم با استفاده از تصاویر ضبط شده از کنسرت‌های زنده او ساخته شده و مورگن قصد دارد آن را در فرمت آی‌مکس منتشر کند. این فیلمساز همچنین مسئولیت تدوین، نگارش و تهیه‌کنندگی پروژه را بر عهده دارد.

به احتمال زیاد فیلم در اواخر ژانویه در فستیوال فیلم ساندنس پیش‌نمایش شود. این فستیوال که امسال مجبور شده بود مراسم خود را به خاطر پاندمی کرونا تا حدود زیادی مجازی برگزار کند، برای مراسم سال آینده بیشتر رخدادهایش را حضوری برگزار می‌کند. تاریخ آغاز جشنواره هم تنها چند روز پس از ششمین سالگرد فوت بویی در روز دهم ژانویه ۲۰۱۶ خواهد بود.

تونی ویسکونتی که مدت‌ها تهیه‌کننده آثار دیوید بویی بود در پروژه به عنوان تهیه‌کننده موسیقی حضور خواهد داشت. تیم صدای برنده جایزه اسکار فیلم «بوهمین رپسودی» هم مسئولیت میکس و طراحی صدا را بر عهده خواهد داشت.

مورگن که تا به حال پروژه‌هایی مانند «کرت کوبین: مونتاژ گجسته»، «جین» و «بچه در فیلم خواهد ماند» را کارگردانی کرده است، شخصاً حقوق رسمی استفاده از تصاویر را خریداری کرده و شرکت‌های بی‌ام‌جی و لایو نیشن به عنوان تامین‌کننده مالی و تهیه‌کننده در پروژه حضور دارند.

این فیلم با حمایت و همکاری بنیاد دیوید بویی ساخته شده است. این نخستین فیلم بزرگ مورگن از زمان ساخت مستند «جین» برای نشنال جئوگرافیک است که در سال ۲۰۱۷ موفق به کسب ۲ جایزه امی شد.