کارگردان نمایش «دستهایت کو مم حسن» که از ۹ مرداد در تماشاخانه سرو به صحنه رفته یادآور شد که چند ماه گذشته تئاتر تعطیل شده و زندگی افرادی که معاششان از این طریق است، به سختی میگذرد.
به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «دستهایت کومم حسن» نوشته رضا گشتاسب و کارگردانی رضا کرمیزاد از ساعت ۲۰ روز پنجشنبه ۹ مرداد اجرای عمومی خود را در شرایط کرونایی فعلی در تماشاخانه سرو بنیاد فرهنگی روایت آغاز کرد.
این نمایش پیش از این برگزیده بخش دفاع مقدس سی و هشتمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر شد و در جشنواره تئاتر فتح خرمشهر نیز با کسب ۹ تندیس در بخشهای مختلف، به عنوان اثر برگزیده شناخته شد.
«دستهایت کومم حسن» کاری از گروه تئاتر «شادن» به معنی «آهو بره بی نیاز از مادر» است که به گفته رضاکرمیزاد حدود ۲۰ سال است تشکیل شده و یک گروه ثابت تئاتری است که پیش از این علاوه بر ایران، آثارشان را در کشورهایی چون آلمان و چین نیز به صحنه بردهاند.
کرمیزاد درباره موضوع نمایش «دستهایت کومم حسن» به تئاتر آنلاین گفت: موضوع کلی نمایش دفاع مقدس است و طی آن ماجرای چند نوجوان ساکن یکی از روستاهای جنوب ایران روایت میشود که در حمله عراق به ایران تصمیم میگیرند به جنگ بروند.
وی ادامه داد: در سی و هشتمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر یک کمپانی روسی از ما دعوت کرد تا این نمایش را در جشنوارهای که ۲۵ شهریور در روسیه برگزار میشود، اجرا کنیم. البته گمان میکنم با شرایط کرونایی موجود در جهان برگزاری این فستیوال نیز به زمان دیگری موکول شود.
کارگردان «دستهایت کومم حسن» درباره شیوه اجرایی مدنظر برای این اثر نمایشی، توضیح داد: ما در گروه «شادن» طی ۲۰ سال گذشته یک جنس از اجرای تئاتر را مدنظر قرار دادهایم و همیشه آثارمان را به شکل رئالیسم جادویی به صحنه بردهایم و این نمایش نیز به همین شکل اجرا میشود.
کرمیزاد درباره دلایل اجرای این اثر نمایشی در شرایط کرونایی موجود، یادآور شد: نوبت اجرای ما در تماشاخانه سرو برای سال گذشته بود که به دلیل شیوع ویروس کرونا دست نگه داشتیم و نمایش را اجرا نکردیم اما وقتی دیدیم شرایط همچنان ادامه دارد، تصمیم گرفتیم این نمایش را روی صحنه ببریم.
این هنرمند تئاتر تأکید کرد: طی چند ماه گذشته تئاتر تعطیل شده است و در کل ایران هنرمندانی که معاششان از طریق تئاتر است، در شرایط بسیار سختی به سر میبرند.
وی در پایان سخنان خود تصریح کرد: حدود ۶ ماه است که با این شرایط تئاتر ایران ادامه دادهایم ولی باید مدیران و مسئولان برای ادامه راه در این شرایط، راهکاری بیاندیشند.
عوامل نمایش «دستهایت کومم حسن» عبارتند از؛ تهیهکننده: وحید لک، بازیگران: اکبر آیین، نازنین نادرپو، اردلان فنی، وحید شفیعی، پوریا نیک اقبالیان، موسیقی: حسین اصیلی، طراح نور: حمید جوکار، طراح گریم: مینا پناهپوری، دستیار کارگردان: امیرعلی پریز، نوازندگان: طارق نیک پور، ایمان زینی، مسلم شیرعلی، حسین اصیلی، عکاس: اسحاق آقایی، اجرای دکور: عنایت صالح پور، شهرام شیبانی و مهدی کرمی زاده.
نمایش برگزیده بیست و دومین جشنواره تئاتر فتح خرمشهر با حمایت انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس در تهران اجرای عمومی می رود.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس، نمایش «حال همه ما خوب است» براساس نمایشنامه ای از باقر سروش و به کارگردانی علیرضا همتیان در تماشاخانه سرو انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس از فردا سه شنبه سوم دی ماه روی صحنه می رود.
رضا یاوری، پریسا دوستی، نازنین رفیعی و امیرحسین محمدی بازیگران این نمایش هستند.
این نمایش ۴ جایزه شامل جایزه تقدیر ازبازیگری زن، جایزه دوم بازیگری مرد، جایزه سوم نویسندگی و جایزه سوم کارگردانی را از بیست ودومین جشنواره تئاتر فتح خرمشهر کسب کرده است.
حمید مرادویسی طراح صحنه و لباس، علیرضا همتیان طراح نور، امیررضا مرادی طراح پوستر و بروشور و متین شفیعی مقدم اجرای نور و موسیقی این نمایش را برعهده دارند.
این نمایش از سه شنبه سوم دی ماه تا ۱۳ دی ماه ۹۸ از ساعت ۱۹.۳۰ در تماشاخانه سرو انجمن تئاترانقلاب و دفاع مقدس پذیرای عموم علاقه مندان خواهد بود.
تماشاخانه سرو انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس به عنوان مرکز تخصصی نمایشهای ارزشی با مضامین انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و مقاومت، با ظرفیت ۱۵۰ نفر در خیابان آیت الله طالقانی، نرسیده به تقاطع خیابان شهید مفتح، جنب ایستگاه مترو طالقانی قرار دارد.
برگزاری رویدادهای تئاتری در شهرها و استانهای مختلف، فرصتی ویژه برای تمرکززدایی در هنر نمایش و بروز و ظهور ظرفیتهای استانی است؛ «تئاتر ایران» چقدر از این فرصت بهرهمند بوده و میشود؟
تئاتر آنلاین-گروه هنر-آروین موذنزاده؛ پرونده بیست و دومین جشنواره ملی «تئاتر فتح خرمشهر» که از ۱۵ آبان ماه در منطقه آزاد اروند برگزار شده بود، ۲۲ آبان ماه با برگزاری مراسم اختتامیه و گلایههای حمیدرضا آذرنگ دبیر جشنواره و داوران بخش نمایشهای کوتاه جشنواره نسبت به کیفیت آثار بسته شد.
تقریبا همزمان با برگزاری این جشنواره نیز جشنواره «تئاتر کودک و نوجوان» به دبیری مجید قناد در شهر همدان برگزار شد که این جشنواره نیز با وجودی که بیست و شش دوره از برگزاری آن میگذرد همچنان با نظرات متفاوتی روبرو است و گلایههای هنرمندان درباره نبود زیرساختهای مناسب در شهر همدان برای برگزاری چنین رویدادی به چشم میخورد.
به بهانه اتمام این ۲ جشنواره تئاتری در گفتگو با چند تن از هنرمندان تئاتر که همگی در چنین جشنوارههایی به عنوان داور، کارشناس، بازبین، دبیر و … حضور دارند نگاهی اجمالی به دستاوردهای جشنوارههای مختلف تئاتری که هر ساله در کشور برگزار میشود، خواهیم داشت و به آسیبشناسی و دلایل تاثیرگذار نبودن جشنوارههای استانی در ارتقای سطح کیفی تئاتر کشور میپردازیم.
مخاطب این رویدادهای «ملی» کیست؟
جشنواره تئاتر فتح خرمشهر امسال بیست و دومین دوره خود را پشت سر گذاشت، اما متاسفانه وقتی به شرایط برگزاری جشنواره، امکانات فنی تالارها، آماده نبودن شهر برای پذیرایی از گروههای نمایشی، بیعلاقهگی مردم به چنین رخدادی در شهرشان، همکاری نکردن برخی از مسئولان منطقه آزاد اروند با ستاد اجرایی جشنواره و اطلاع رسانی نامناسب در شهرهای خرمشهر و آبادان نگاه میکنیم این مساله مورد توجه قرار میگیرد که در طول بیست و یک دوره گذشته چنین جشنوارهای چطور و با چه کیفیتی در سطح ملی برگزار میشده است.
در این دوره حمیدرضا آذرنگ با تلاش زیادی سعی کرد جشنواره را سرپا نگه دارد اما ارگانها و نهادهایی که قبل از آغاز جشنواره به وی قول همکاری داده بودند، در نهایت به تعهدشان عمل نکردند. دبیر جشنواره برخلاف دورههای گذشته که گروهها از شهرهای اطراف برای حضور در جشنواره دعوت میشدند تا بعد از اجرای کارشان بدون اینکه بتوانند به دیدن کارهای دیگر بنشینند و یا استراحتی بکنند به شهر و دیارشان باز میگشتند، همه گروههای نمایشی را در طول برگزاری جشنواره در هتلی مناسب اسکان داد تا همه گروهها که این بار از استانهای مختلف کشور در این رویداد حضور داشتند، بتوانند در کنار هم ۵ روز مهمان جشنواره باشند و یا در صورت تمایل در کارگاههای آموزشی شرکت کنند.
آذرنگ در یادداشتی که در اختتامیه جشنواره خواند به کنایه از ناملایمات سخن گفت و حتی از کسانی که تنهایش گذاشته بودند، سپاسگزاری کرد.
حمیدرضا آذرنگ دبیری جشنواره تئاتر فتح خرمشهر را با ناملایمات تجربه کرد
یکی از نکاتی که به دلیل نبود زیرساخت مناسب و بهرهمند نبودن خرمشهر از سالنهای بلک باکس برای جشنواره مشکل به وجود آورده بود نیاز اکثر نمایشهای جشنواره به سالن بلک باکس برای اجرایشان بود. متاسفانه با وجودی که سه سال قبل کلنگ راهاندازی ۲ بلک باکس در خرمشهر زده شده است اما همچنان خبری از راهاندازی آنها نیست و رضا مردانی سرپرست فرهنگ و ارشاد اسلامی خرمشهر نیز در گفتگو با تئاتر آنلاین آب پاکی را روی دست هنرمندان ریخت و عنوان کرد دولت به دلیل کمبود اعتبارات قادر به ساختن این پلاتوها نیست و بهتر است از سال آینده در فراخوان ذکر شود که ترجیحا نمایشهای متقاضی برای صحنه قاب عکسی آماده شوند.
اصرار به میزبانی؛ بدون امکانات!
مردانی با اشاره به مشکلاتی که در این دوره به دلیل نبود پلاتو برای گروهها به وجود آمد، یادآور شد: با وجودی که تمام نمایشهای شرکت کننده در جشنواره متقاضی اجرا در سالن بلکباکس بودهاند، اما بسیاری از همین کارها را میشد در سالن قاب عکسی هم اجرا کرد که اگر این اتفاق میافتاد با رضایت بیشتر مخاطبان روبرو بودیم، چون بسیاری از تماشاگران فقط دوست دارند به دیدن یک نمایش جذاب همچون گذشته در یک سالن قاب عکسی بنشینند و زیاد با سالنهای بلکباکس و پلاتو ارتباط برقرار نمیکنند. پیشنهاد من این است که در فراخوان سال آینده اعلام شود که نمایشها ترجیحا برای سالن قاب عکسی آماده شوند، چون این وضعیت هزینه زیادی روی دست ما میگذارد.
مشکلاتی که در جشنواره تئاتر فتح خرمشهر به چشم میخورد کم و بیش در دیگر استانها نیز وجود دارد اما به نظر میرسد که مدیران فرهنگی ترجیح میدهند با برگزاری چنین رویدادهایی در ظاهر ثابت کنند که چقدر دغدغه فرهنگی دارند اما در باطن قرار است برای خودشان رزومه جمع و بیلان کاری ارائه کنند سرپرست فرهنگ و ارشاد اسلامی خرمشهر درباره ساخت ۲ پلاتویی که کلنگ راهاندازی آنها حدود سه سال قبل زده شده است، توضیح داد: ساخت و راهاندازی این دو پلاتو بالای ۳-۲ میلیارد تومان هزینه دارد، چون طرح بسیار جامعی است اما متأسفانه در حال حاضر منطقه آزاد اروند با مشکل نقدینگی و اعتبار روبرو است و همان طور که گفتم مانند شهرهای دیگر باید بخش خصوصی به این قضیه ورود کند تا بهرهوری دو گانهای از این سالنها شود و هم به عنوان پلاتو و هم گالری مورد استفاده قرار گیرند.
در طول جشنواره به دلیل این کمبودها و نیاز گروهها به سالن بلک باکس داربستهایی را روی ردیفهای جلو تالارها زده بودند تا جایگاه تماشاگران ارتفاع پیدا کند و هم سطح استیج شود و به این ترتیب صحنه قاب عکسی را به بلک باکس تبدیل کنند اما همین مساله جدا از خطراتی که از لحاظ ایمنی در پی داشت ظرفیت سالن را به شدت کاهش میداد و تماشاگران باید به جای نشستن روی صندلی روی فرشهایی که روی داربستها انداخته شده بود، مینشستند. همین مساله باعث به وجود آمدن حاشیههایی در روز اول جشنواره شد و هجوم تماشاگران پشت در مانده به درون سالن باعث اختلال در اجرای یک اثر نمایشی شد. جدا از مشکل نداشتن سالنهای بلک باکس و پلاتو، مساله مورد توجه دیگر نبود زیرساختهای فنی مثل سیستم صوتی و نورپردازی درست، نداشتن رختکن لباس و اتاق فرمان در برخی سالن ها، نبود تهویه مناسب و … است.
مساله دیگری که در برگزاری این جشنواره به چشم میخورد مخالفت مسئولان شهر خرمشهر با برگزاری بخشی از جشنواره در آبادان بود که همین مساله جشنواره را محدود به چند سالن شهر خرمشهر کرد در حالی که خرمشهر و آبادان به فاصله بسیار کمی از یکدیگر قرار دارند و جزو منطقه آزاد اروند هستند پس اگر برخی اجراها در آبادان به صحنه میرفت شاهد گستردگی بیشتر این رویداد بودیم.
سوالی که اینجا پیش میآید این است که با این شرایط چه اصراری به برگزاری جشنواره در این شهرها وجود دارد و بهتر نیست حداقل ۲ سال جشنواره برگزار نشود و هزینه آن صرف بازسازی زیرساختها و راه اندازی پلاتوهای استاندارد شود. مشکلاتی که در جشنواره تئاتر فتح خرمشهر به چشم میخورد کم و بیش در دیگر استانها نیز وجود دارد اما به نظر میرسد که مدیران فرهنگی ترجیح میدهند با برگزاری چنین رویدادهایی در ظاهر ثابت کنند که چقدر دغدغه فرهنگی دارند و به فرهنگ و هنر اهمیت میدهند اما در باطن قرار است برای خودشان رزومه جمع کنند و بیلان کاری ارائه دهند. همچنین از آنجا که گروههای تئاتر در طول سال اجرای عمومی در شهرهای خود ندارند دلشان به حضور در جشنوارهها و دریافت چند لوح تقدیر و جایزه خوش است در حالی که چنین رویکردی آفت بزرگی را برای تئاتر کشور رقم میزند.
رقابت هنری یا جنگ قدرت؟
مخالفت با داوری آثار و تاکید بر حذف رقابت از جشنوارههای تئاتر همچون فستیوالهای معتبر تئاتری در دیگر نقاط دنیا در بیانه هیات داوران بخش نمایشهای کوتاه جشنواره تئاتر فتح خرمشهر به چشم میخورد. اشکان خیلنژاد، یوسف باپیری و پیام فروتن سه داور جوان و دانشگاهی بودند که امسال مسئولیت داوری یکی از بخشهای جشنواره را برعهده داشتند و در اختتامیه این رویداد با تاکید بر جنگ قدرتی که در جریان رقابت گروهها راه افتاده است، خواستار حذف داوری برای کمتر آسیب دیدن گروههای تئاتری شهرستانی شدند.
سه داور جوان و دانشگاهی یکی از بخشهای جشنواره «فتح خرمشهر» در اختتامیه این رویداد با تاکید بر جنگ قدرتی که در جریان رقابت گروهها راه افتاده است، خواستار حذف داوری برای کمتر آسیب دیدن گروههای تئاتری شهرستانی شدنددر بخشی از بیانیه آنها آمده است: «ما باور داریم هر رقابتی میتواند خشونتآمیز باشد؛ چون کلیدواژه آن «حذفکردن دیگری» و یکی را بر دیگری ترجیحدادن است. پس ما با نسبی دانستن امر داوری، سعی کردیم با چگونگی انتخابهایمان بخشی از این خشونت اعمالشده را تقلیل دهیم. به همین منظور به جای تفکیک سنتی بخشها به افراد باذوق و مستعد خارج از نقشها یا وظایفشان در روند اجرا نگاه کردیم. از طرفی ما میان آثار اجراشده تفاوت چندانی ندیدیم و همه گروهها از نداشتن منطقِ اجرایی مناسب برای فرمهای پیشنهادی رنج میبردند. این فرمها، نخستین انتخابها و گاهی فقط انتخابی از فرمهای کلیشهای رایج تئاتر بودند. از این بابت با نهایت احترام به گروههای شرکتکننده بسیار متأسف و ناراحت شدیم. از شما دعوت میکنیم که با نیروهای دیگر شهرها دستبهدست هم دهید و این رقابت خشونتبارِ جشنوارهها را پایان دهید؛ کنشگران اصلی تئاتری و سینمای ما لزوماً برندگان این رقابتها نبودند و گاه خود جزو شکستخوردگان این جشنوارههایند. این رقابتها از تئاتر به مثابه نهاد اجتماعی، پدیده ضداجتماعی ساخته و بهجای ساختن رابطههای اجتماعی آنها را نابود میکند.»
البته از آنجا که هنوز زیرساختهای چنین رویکردی در میان گروههای شهرستانی جا نیفتاده این اقدام گروه داوران که تنها به سه نفر جایزه دادند با مذاق عدهای از شرکتکنندگان خوش نیامد. یکی از دلایل این اعتراض به متوسل شدن هنرمندان دور از مرکز به جشنوارهها برای نشان دادن تواناییهایشان است چون اصولا اجرای عمومی و کمک به روی صحنه رفتن یک اثر نمایشی در شهرستانهای ما در حال از بین رفتن است و گروههای مختلف تئاتری تنها از طریق شرکت در جشنوارههای مختلف میخواهند استعدادشان را به منصه ظهور برسانند و خودشان را ثابت کنند.
نسبت تئاتر شهرستانها با تئاتر رسمی کشور چیست؟
در همین راستا میلاد نیک آبادی مدیر کانون تئاتر دانشگاهی درباره دستاوردهایی که جشنوارههای مختلف استانی برای تئاتر ایران دارند، به تئاتر آنلاین گفت: اگر بخواهیم بی پرده و مستقیم درباره تئاتر شهرستان و جشنوارههای تئاتری که در استانهای مختلف برگزار میشود، صحبت کنیم باید بگویم که تئاتری که در شهرستانها وجود دارد باید نسبتی با تئاتر رسمی کشور داشته باشد اما متاسفانه هرچه رصد میکنیم، میبینیم که این ارتباط برقرار نیست و هنرمندان تئاتر در شهرستانها اکثرا با تئاتر روز دنیا و حتی تئاتر پیشرو در ایران بیارتباط هستند.
وی تأکید دارد: وقتی به عقب نگاه میکنیم، متوجه میشویم که برگزاری این جشنوارهها خیلی به روند تئاتر ما کمک کرده و هنرمندان شاخصی را به جامعه تئاتری معرفی کردهاند اما در چندسال اخیر به دلیل پیروی از همان الگوی قدیمی برگزاری این جشنوارهها قابل آسیب شناسی و بررسی است.
میلاد نیکآبادی
وی ادامه داد: در حقیقت هنرمندان و گروههای تئاتری از یک جنبه و مدیران فرهنگی و هنری از منظری دیگر علاقهمند به برگزاری این جشنواره هستند که این علاقه بیشتر از هرچیز به دلیل نبود یک جایگاه حرفهای در تئاتر شهرستانها است. هنرمندان ما در شهرهای مختلف نباید به این قانع شوند که تئاتر را تنها در جشنوارهها جستجو کنند چون زیست تئاتری و تئاتربودگی در شهرستانها اساسا میتواند خیلی متفاوت باشد و نمیتوان از طریق جشنوارهها به یک زیست درست و علمی تئاتری رسید. در نتیجه باید مراتبی را برای تئاتر در شهرهایی غیر از تهران در نظر بگیریم تا کارها به اجرای عمومی و ارتباط با تماشاگر برسند اما با ساز و کار و الگوی جدید مختص به خودش که بر پایه شناخت اقلیم فرهنگی و با نیازسنجی کارشناسانه تبیین شده باشد.
نیکآبادی: در حقیقت هنرمندان و گروههای تئاتری از یک جنبه و مدیران فرهنگی و هنری از منظری دیگر علاقهمند به برگزاری این جشنواره هستند که این علاقه بیشتر از هرچیز به دلیل نبود یک جایگاه حرفهای در تئاتر شهرستانها استاین کارگردان تئاتر یادآور شد: ما در شهرستانها نمیتوانیم یک نمایش را ۳۰ شب به اجرای عمومی بگذاریم اما ظرفیت اجرای عمومی در یک هفته وجود دارد. این سازوکار و مشخص شدن شرایط برای اجرای عموم باید توسط خود هنرمندان شکل بگیرد و بعد از آن است که هنرمندان تئاتر ما در شهرستانها هویت خودشان را پیدا میکنند.
نیک آبادی متذکر شد: اساسا معتقدم هنرمندان تئاتر در جشنوارههایی که در شهرهای مختلف برگزار میشود به دنبال هویت هنری خودشان میگردند و اگر این جشنوارهها برگزار نشوند آنها به عنوان یک هنرمند احساس بی هویتی میکنند چون جشنواره تنها بزنگاهی است که آنها میتوانند خودشان را در آن نشان دهند و زیست هنری داشته باشند پس میتوانیم به هنرمندان تئاتر شهرستانها حق بدهیم که جشنوارهها را دوست داشته باشند. البته که این اتفاق درستی نیست و تئاتر در شهرستانهای ما نباید تنها متکی به جشنواره باشد اما اصولا تغییر دادن یک عادت همیشه با بحران روبرو است ولی ایجاد این بحران میتواند ما را به کشف و پیریزی جریان بهتری برساند.
کارگردان نمایش «مدهآ» متذکر شد: تا مادامی که هنرمندان ما در شهرهای مختلف به جشنوارهها دلخوش باشند و سطح توقعشان در حد شرکت در یک جشنواره منطقهای یا استانی و گرفتن جایزه از این جشنوارهها باشد وضعیت تئاتر شهرستان همین است. از طرف دیگر وقتی توقعها پایین است مسئولان نیز در طول سال یک مبلغ مشخص را صرف برگزاری یک جشنواره میکند و همه هنرمندان هم راضی هستند ولی وقتی هنرمندی از مدیرکلش اجرای عمومی مطالبه داشته باشد آن مسئول نیز با یک چالش جدید روبرو شده و مجبور میشود به اجراهای عمومی کمک هزینه بدهد و سالنهای نمایش شهر را تجهیز کند.
وی با اشاره به اینکه هنرمندان تئاتر شهرستانها به دلیل ترس از مدیران اعتراضشان را رسانهای نمیکنند، بیان کرد: من خودم سالها در شهرستان تئاتر کار میکردم و میدانم اگر هنرمندی کوچکترین نقدی به یک مدیر دولتی وارد کند آن مدیر میتواند به سرعت جلو کارش را بگیرد و به شکل نامناسبی با او برخورد کند. معتقدم این معضل درست نمیشود مگر با همیت و توان خود هنرمندان چون اصولا جشنوارههای استانی و منطقهای با حضور این افراد رونق پیدا میکند و مدیران تنها بیلان کاری خود را در این جشنوارهها جستجو میکنند.
این کارگردان تئاتر درباره راندمان کارگاههای آموزشی که در فرصتی چندساعته در جشنوارهها برگزار میشوند، گفت: من مخالف برگزاری کارگاههای آموزشی به این شکل هستم و در صورتی این برنامهها بازده دارد که در آنها یک مقوله را معرفی کنیم که البته دیگر اسمش کارگاه آموزشی نیست بلکه یک مسترکلاس است. یک کارگاه آموزشی برای تاثیرگذاری حتما باید شامل مرور زمان شود چون در این مدت اندک، امکان ندارد که بتوان موضوعی را آموزش داد.
نیک آبادی درباره لزوم استفاده از هنرمندان جوان و پیش رو تئاتر در ترکیب هیات داوران و بازبینی آثار جشنوارهها عنوان کرد: من از طریق کانون تئاتر دانشگاهی نامهای رسمی به آقای محمدرضا الوند مدیر امور تئاتر استانهای اداره کل هنرهای نمایشی نوشتم و از او خواهش کردم که در جشنوارههای تئاتر استانی ترتیبی داده شود که از هنرمندان جوان در هیات داوران و بازبینی آثار استفاده شود. این رویکرد لازم است در جشنواره تئاتر فجر نیز مورد توجه قرار گیرد.
وی متذکر شد: از نظر من یک سری از پیشکسوتان و بزرگانی که استادان ما بودند و برگردن ما حق دارند باید کمی فضا را بازتر کنند و بگذارند هنرمندان جوان تری که ارتباط بیشتری با نسل جوان تئاتری دارند وارد عرصه شوند. این روزها دهه هفتادیها وارد عرصه حرفهای تئاتر شده اند و این نسبت فهم مشترک بین پیشکسوتان و هنرمندان جوان هنوز به وجود نیامده است و همین مساله باعث میشود ایدههای نو و کارهایی که نسبت نزدیک تری با تئاتر روز جهان دارند و خلاقانه تر هستند، در دم خفه شوند. همچنین امکان دارد این استعدادهای ناب سرخورده شوند و حتی تئاتر را کنار بگذارند.
این کارگردان تئاتر در پایان صحبت هایش متذکر شد: معتقدم حتی اگر یکی از داوران جشنوارههای استانی ما از بین هنرمندان جوان تئاتر باشند، میتواند راه گشا باشد. من واقعا قلبم درد میگیرد که رییس انجمنهای نمایشی برخی از شهرها اصرار دارند که هنرمندان چهره را دعوت کنند چون آنها متولی تئاتر در استانها هستند و نباید چنین دغدغههایی داشته باشند.
دستاورد جشنوارههای اقماری زنده نگاه داشتن «تئاتر» است
البته با وجود این انتقادات برخی از هنرمندان معتقد هستند که برگزاری چنین رویدادهایی میتواند به شور و هیجان جمعی کمک کنند و برای مدت زمانی محدود اندوه ناشی از مشکلات اجتماعی را از بین ببرد اما در نهایت چنین جشنوارههایی نمیتوانند به ارتقای سطح کیفی تئاتر کشور کمک کنند در همین راستا پیام دهکردی بازیگر و کارگردان تئاتر که در این دوره از جشنواره تئاتر فتح خرمشهر به عنوان مدیر کارگاههای آموزشی حضور داشت و تجربه دبیری جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان را نیز دارد درباره لزوم ادامه برگزاری این همه جشنواره استانی و منطقهای در طول سال با توجه به فراهم نبودن زیرساختهای اجرایی در شهرهای مختلف به تئاتر آنلاین گفت: دستاورد جشنوارههای اقماری در تئاتر ایران زنده نگاه داشتن تئاتر این مملکت است. البته کسی نیست که نداد من زوایای تند و تیزی با کثرت جشنوارههای تئاتری در کشور دارم مگر اینکه این جشنوارهها کارکرد خودش را پیدا کند.
وی ادامه داد: معتقدم بعد از این همه سال تئاتر برای مدیران ما همچنان به عنوان جوجه اردک زشت شناخته میشود. البته در ظاهر از اهمیت تئاتر سخن میگویند چون میتوانند با تئاتر عکس یادگاری بگیرند و به گوششان خورده است که تئاتر یک نهاد تولید اندیشه است و یکی از نهادهایی است که وقتی وجود دارد یعنی کرسی آزاداندیشی در کشور وجود دارد چون زبان تئاتر زبان اعتراض و نقد است. پس به دلیل نیاز مبرم این دوستان به گرفتن عکس یادگاری با تئاتر، علاقه مند به حفظ جشنوارهها هستند.
پیام دهکردی
بازیگر سریال «گاندو» یادآور شد: یکی دیگر از برکتهای این جشنوارهها ایجاد فضای شورمند در مقایسه با احوال خاکستری و کمی اندوه بار جامعه و خصوصا جوانها است چون میتواند یک فضای پرتب و تاب در جایی که برگزار میشود، ایجاد کند اما اینکه آیا این جشنوارهها توانستند تئاتر ایران را از نظر کیفی ارتقا ببخشند یا نه باید گفت که خیر نتوانستند. چون این رخداد شورمند باید رخ میداده و درست به موازاتش این جریان اتصال پیدا میکرده به یک رخداد شعورمند که اجراهای عموم است اما این مساله عملی نشده است.
دهکردی: معتقدم بعد از این همه سال تئاتر برای مدیران ما همچنان بهعنوان جوجه اردک زشت شناخته میشود. البته در ظاهر از اهمیت تئاتر سخن میگویند چون میتوانند با تئاتر عکس یادگاری بگیرند و به گوششان خورده است که تئاتر یک نهاد تولید اندیشه است!دهکردی تصریح کرد: در واقع تئاتر کشور ما را اجراهای عموم رشد میدهند نه جشنوارهها اما این اتفاق نیفتاده است. مساله دیگر حجم سنگین تمرکزگرایی است که در کشور ما وجود دارد و باعث شده که ناخودآگاه اختلاف سطح آکادمیک و علمی تئاتر تهران با شهرستانها یک تفاوت فاحش پیدا کند. بحث سوم مساله مدیریتهای سلیقهای است به این معنی که در هر دورهای هر مدیرکل و دولتی که آمده سلایق خودش را دنبال کرده است. میبینید که یک جشنواره در تراز بین المللی در طول سه سال سه دبیر عوض کرده است اما در خارج از ایران یک جشنواره بین المللی ۶۰ ساله در ۳۰ دوره یک دبیر داشته است و بعد از آن تازه دستیار آن فرد به سمت دبیری میرسد چرا؛ چون فرهنگ یک امر مداوم و پیوسته است، منقطع نیست و این مداومت باید حفظ شود و اگر هم قرار است تغییری اتفاق بیفتد تابع سلیقه یک فرد نیست بلکه تابع اجماعی است که پژوهشی روی آن صورت گرفته و نیاز این برهه از تاریخ است پس چون جشنوارههای ما این مساله را رعایت نمیکنند، رشدی هم در آنها اتفاق نمیافتد.
بازیگر نمایش «جنایات و مکافات» بیان کرد: در حال حاضر بیست و دو دوره از جشنواره تئاتر فتح خرمشهر برگزار شده اما وقتی به کلیت جشنواره نگاه میکنیم انگار اولین بار است که برگزار میشود. نکته دیگر این است که تئاتر در کشور ما هرگز در این سالها تبدیل به یک ضرورت به مثابه نان و آب نشده است. به عنوان نمونه اگر شما به یک شهر کوچک در آلمان بروید در آنجا تئاتری را میبینید که ممکن است از تئاتری که در پایتخت آلمان برلین روی صحنه میرود، بهتر باشد. این کار یعنی تمرکززدایی از مرکز که سالهاست روی آن کار شده است. هم فستیوالهای کوچک و بزرگ و هم آکادمیها و کالجها در شهرهای مختلف یک کشور فعال هستند به همین دلیل در غرب تئاتر درست نقطه مقابل ما و قدرتمند است. پس طبیعتا جشنواره نمیتواند کارکرد زیادی در ارتقای تئاتر کشور داشته باشد چون اتفاقی است که در طول چند روز میافتد، عدهای میآیند و میروند و در نهایت هم خروجی اش میشود این شعر «بنگر ز جهان چه طَرْف بربستم؟ هیچ،/ وَز حاصلِ عمر چیست در دستم؟ هیچ،/ شمعِ طَرَبم، ولی چو بنشستم، هیچ،/ من جامِ جَمَم، ولی چو بشکستم، هیچ.» در پایان نیز ما میمانیم و یک تجربه تلخ که دبیر دوره بعد باید این تجربه را تلخ تر پشت سر بگذارد.
هنرمندانی که با «جشنواره» قهر کردهاند
مساله مورد توجه دیگر نیز قهر هنرمندان شناخته شده و نوآور از جشنوارههای تئاتر حتی جشنواره تئاتر فجر است. این هنرمندان دیگر به جشنوارهها به مثابه یک رویداد جذاب و قابل اعتنا نگاه نمیکنند و ترجیحشان این است که به جای سختیهایی که شرکت در یک جشنواره دارد کارشان را مستقیماً برای اجرای عمومی آماده کنند. همین مساله موجب افت کیفی جشنوارهها شده و رقابت در چنین رویدادهایی کم رمق جلوه میدهد.
یوسف باپیری کارگردان تئاتر و یکی از داوران جشنواره تئاتر فتح خرمشهر در گفتگویی که چندی پیش با تئاتر آنلاین داشت بر این نکته تاکید کرد و افزود: آثاری که در این جشنوارهها شرکت میکنند به تئاترهای جشنوارهای معروف هستند و اگر دقت کنید، میبینید که هیچکدام از کارگردانان شاخص ما از دل این جشنوارهها بیرون نیامدند یا اصلا رغبتی برای حضور در چنین رویدادهایی ندارند. اگر گروههای معتبر تئاتری در چنین جشنوارههایی حضور پیدا میکردند مطمئنا این جشنوارهها تبدیل به یک رویداد میشد و نظر مردم را جلب میکرد و از کنار این گروههای حرفهای چند گروه جوان هم میتوانستند خودی نشان دهند یا دست به مقایسه بزنند اما باید این مساله را آسیب شناسی کرد که چرا چنین اتفاقی نمیافتد و این دلزدگی به وجود آمده است.
یوسف باپیری
وی درباره تولید آثار فست فودی برای جشنوارهها متذکر شد: همچنین نباید این مساله را فراموش کنیم که طبیعتاً وضعیتی که تئاتر در کشور دارد نسبت نزدیکی با وضعیت جشنوارههای ما پیدا میکند به این معنی که اگر وضعیت تئاتر در خود شهرستانهای ما ایدهآل بود جشنوارههای آنها نمیتوانست بد برگزار شود. وقتی مساله رقابت مساله اصلی جشنوارههایی است که در شهرستانها برگزار میشود و اینکه گروهها مسالهشان مخاطب نیست و تنها میخواهند برای داوران اجرای خوبی داشته باشند و در نهایت جایزهای بگیرند و حتی از لحاظ مالی روی جایزهای که قرار است بگیرند حساب کردهاند و دنبال نوآوری و خلاقیت نیستند، نمیتوان انتظار اتفاق مثبتی داشت. این مساله در جشنوارههای موضوعی مثل تئاتر فتح خرمشهر به مراتب بیشتر به چشم میخورد و هیچ دغدغه و نوآوری پشت کارها نیست و بیشتر گروهها ترجیح میدهند با شرکت در چنین جشنوارههایی به سفری بروند و جایزهای بگیرند.
با توجه به نظرات هنرمندان مختلف شاید بهتر است به جای برگزاری این همه جشنواره موضوعی در طول سال تمرکز مدیران تئاتری بر تقویت زیرساختها و احداث سالنهای استاندار، تلاش برای فراهم کردن اجرای عمومی نمایشها در طول سال و برگزاری کارگاههای طولانی مدت آموزشی و آشنایی هنرمندان با تئاتر روز ایران و دیگر نقاط دنیا باشد.
بودجهای که هرسال صرف برگزاری چنین جشنوارههایی میشود، میتواند در اختیار گروههای مختلف برای اجرای عمومی یا احداث سالنهای تئاتری قرار گیرد. اگر این اتفاق رخ دهد شاید دیگر کمتر شاهد رقابت گروهها برای شرکت در جشنواره و دریافت تندیس و یا جایزه نقدی باشیم و هنرمندان بیشتر تمرکزشان را روی تولید آثار خلاقه بگذارند تا تولید یک نمایش فست فودی که فقط به درد یک اجرا در جشنواره میخورد.
آبادان– بازیگر سینما و تئاتر ایران گفت: تئاتر هنوز برای مسئولان ما در حوزه فرهنگ، به مثابه نان و آب درنیامده و بیشتر هنری و یا شاید هم زینتی است.
پیام دهکردی در حاشیه بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر در گفتگو با تئاتر آنلاین افزود: این خاک، خاک نازنینی است، خاکی که یادآور حماسه آفرینی هایی است که اگر آن حماسه ها و دلاوری ها نبود، امروز نه این سالن بود و نه این امکان که شما با بنده گفتگو کنید و نه مایی که بتوانیم روی صحنه بایستیم؛ لذا آنچه برای من جنوب ایران به طور ویژه خرمشهر داشته اینکه هربار آمدم یکپارچه حال غریبی به من دست داد و همیشه احساس کردم من چه کار باید انجام دهم برای این همه عظمتی که در این خاک اتفاق افتاده است.
وی اظهار کرد: فضای بسیار خوبی است و جشنواره مقاومت پرشورتر، مناسب تر و کارشناسی شده تر مسیر خود را در فرارو ادامه می دهد؛ امید می رود برای مسئولان این شهر تئاتر به عنوان یک نهاد تولید اندیشه رسمیت جدی پیدا کند و تئاتر بتواند بخشی از زخم های مردم این سرزمین را پانسمان کند تا بتوانند مطالبه کنند از مسئولانشان تا این شهر روز به روز بهتر و به سامان تر شود.
این بازیگر سینما و تئاتر ایران تصریح کرد: مقاومت، ظرفیت بسیار بی مانندی است که به نظرم هر چقدر در مورد آن کار شود باز هم کم است، اما به هر حال نمایش هایی که فرصت دیدنش را داشتم به نظرم هر کدام دست بر روی رنگ های بسیار خوبی در حوزه دفاع مقدس گذاشتند و فکر می کنم باید این قضیه بیشتر نیز بشود؛ یعنی ما باید آرام آرام وارد فضایی شویم که بتوانیم خشونت جنگ را نقد کنیم، آسیب های جنگ را فارغ از سویه های دلاورانه اش بتوانیم نقد کنیم؛ البته این که بررسی کنیم مقاومت چه شکوه و عظمتی می تواند داشته باشد.
نادری دهکردی با تأکید بر اینکه مسئولان به طور واقعی در بهبود و ارتقاء این مضمون نقش کلیدی دارند، یادآور شد: نقش کلیدی مسئولان به سبب آن است که آنان در حوزه سیاست گذاری نقش دارند و بودجه ها و برنامه ریزی ها نیز در دست آنها است، متأسفانه و شوربختانه هنوز برای مسئولان ما در حوزه فرهنگ، تئاتر به مثابه نان و آب در نیامده است و بیشتر هنری هنری و یا شاید هم زینتی است؛ این در حالی است که تئاتر نهاد تولید اندیشه است، شما با تئاتر می توانید درمانگری کنید، با تئاتر می توانید آموزش دهید و با تئاتر می توانید روش نقد و شیوه درست نقادی را آموزش دهید و بسیار برکات دارد.
وی گفت: به نظر من اگر خسرانی هست بخش اعظم آن متوجه مسئولان ما است؛ البته دیدگاهم آن است که همه ما در یک گناه دسته جمعی سهیم هستیم، اگر هنوز تئاتر ما به طور ویژه در شهرهای ایران به عنوان یک امر منسجم و مداوم در نیامده است، به نظرم نقش مسئولان در این موضوع بسیار پررنگ است.
وی افزود: امید می رود خداوند در دل مسئولان بیندازد و این نور و روشنایی در وجودشان ایجاد شود که بتوانند برای فرهنگ یعنی جایی که مسئولیتی در قبالش گرفتند، کاری انجام دهند و کسانی که در خرمشهر مسئولیت دارند که چند برابر بیشتر مسئول اند؛ چرا که پا در سرزمینی می گذارند که خون ها ریخته شده و تا امروز این مسئول و آن دیگری بر یک مسند تکیه بزنند.
سرپرست اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی خرمشهر با اشاره به کمبود منابع مادی عنوان کرد ساخت پلاتوهایی که از سه سال قبل کلنگشان زده شده بدون ورود بخش خصوصی امکانپذیر نیست.
رضا مردانی سرپرست فرهنگ و ارشاد اسلامی خرمشهر در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره تبدیل سالنهای قاب عکسی به پلاتو برای اجراهای جشنواره تئاتر فتح خرمشهر با زدن داربست، گفت: امسال چهار سالن ما تبدیل به پلاتو شده است که با زدن داربست روی صندلیها این اتفاق رخ داده و نارضایتیهایی را به همراه داشته است. چون خرمشهر سالنهایی که به شکل بلکباکس باشد در اختیار ندارد و چهار سالن فعال این شهر به شکل قاب عکسی هستند، در حالیکه امسال همه ۳۳ نمایش حاضر در جشنواره تقاضای اجرا در سالن بلکباکس را داشتهاند که برای ما بسیار سخت بود.
وی افزود: آقای حمیدرضا آذرنگ دبیر جشنواره میتوانست با توجه به شرایط سالنهای شهر در فراخوان جشنواره اعلام کند که اکثر کارها ترجیحا برای صحنه قاب عکسی آماده شود اما این اتفاق رخ نداد.
مردانی در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه شرایط تبدیل سالن غریفی از گالری به پلاتو بسیار نامساعد بوده است و صندلیهایی که از تهران برای نصب در این سالن فرستاده شده همچنان آماده بهره برداری نشدند، توضیح داد: متأسفانه دولت به لحاظ مالی شرایط مناسبی ندارد و آماده سازی این پلاتو نیز که باید از نگارخانه تبدیل به سالن نمایش میشد، بسیار هزینه بر و مستلزم صرف زمان زیادی بود اما با هر شرایطی که بود و با نصب داربست ما این گالری را تبدیل به پلاتو کردیم ولی متأسفانه نتوانستیم صندلیها را وصل کنیم. برای تشکیل این سالن باید برآورد هزینه شود و صندلیهای پرتابل در آن کار گذاشته شود که ان شاء الله بعد از جشنواره این اقدامات صورت میگیرد.
سرپرست ارشاد اسلامی خرمشهر تصریح کرد. هزینه راهاندازی این سالن تقریبا ۶۰-۵۰ میلیون تومان هزینه دارد، چون سیستم نورپردازی، صوتی و آب و برق سالن نیز باید تجهیز شوند.
وی با اشاره به اینکه راهاندازی سالنهای نمایشی باید به بخش خصوصی واگذار شود، عنوان کرد: برای دولت بسیار سخت است که بخواهد برای ساخت پلاتو هزینه میلیاردی کند از همین رو معتقدم که این نوع ساخت و ساز باید به بخش خصوصی واگذار شود. به این ترتیب که ما مجوز ساخت پلاتو یا سالن نمایش را صادر کنیم و هنرمندان و بخش خصوصی خودشان به این قضیه ورود کنند، چون بعید میدانم دولت بتواند در این زمینه هزینه کند.
مردانی درباره ساخت دو پلاتویی که کلنگ راهاندازی آنها حدود سه سال قبل زده شده است، توضیح داد: ساخت و راهاندازی این دو پلاتو بالای ۳-۲ میلیارد تومان هزینه دارد، چون طرح بسیار جامعی است اما متأسفانه در حال حاضر منطقه آزاد اروند با مشکل نقدینگی و اعتبار روبرو است و همان طور که گفتم مانند شهرهای دیگر باید بخش خصوصی به این قضیه ورود کند تا بهره وری دو گانهای از این سالنها شود و هم به عنوان پلاتو و هم گالری مورد استفاده قرار گیرند.
وی با اشاره به مشکلاتی که در این دوره به دلیل نبود پلاتو برای گروهها به وجود آمد، یادآور شد: با وجودی که تمام نمایشهای شرکت کننده در جشنواره متقاضی اجرا در سالن بلکباکس بودهاند، اما بسیاری از همین کارها را میشد در سالن قاب عکسی هم اجرا کرد که اگر این اتفاق میافتاد با رضایت بیشتر مخاطبان روبرو بودیم، چون بسیاری از تماشاگران فقط دوست دارند به دیدن یک نمایش جذاب همچون گذشته در یک سالن قاب عکسی بنشینند و زیاد با سالنهای بلکباکس و پلاتو ارتباط برقرار نمیکنند. پیشنهاد من این است که در فراخوان سال آینده اعلام شود که نمایشها ترجیحا برای سالن قاب عکسی آماده شوند، چون این وضعیت هزینه زیادی روی دست ما میگذارد.
مردانی درباره هزینههایی که منطقه آزاد اروند برای این دوره از جشنواره تئاتر فتح خرمشهر کرده است، توضیح داد: امسال جشنواره با مشارکت اداره کل هنرهای نمایشی و منطقه آزاد اروند برگزار شد و متأسفانه نهادهایی دیگری که متعهد شده بودند، به وعده شان عمل نکردند. منطقه آزاد اروند تمام هزینههای اسکان گروهها و اساتید و مهمانان و داوران جشنواره را در دو هتل برعهده گرفت که رقمی نزدیک به ۴۰۰ میلیون تومان را دربرمی گیرد.
وی ابراز کرد: برگزارکننده اصلی جشنواره وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است و حتی دبیر جشنواره را اداره کل هنرهای نمایشی انتخاب میکند و ما به لحاظ وظیفه ذاتیمان با وزارت ارشاد مشارکت و همکاری داریم و تابع انتخاب آنها برای دبیر هستیم.
مردانی در پایان صحبتهایش درباره تأثیرگذاری جشنواره عنوان کرد: خوشبختانه امسال حجم کارها بسیار بالاتر از سالهای قبل بوده و آثار باکیفیتی به جشنواره ارائه شده است. همچنین بخش نمایشهای کوتاه و نمایشنامه نویسی هم به جشنواره اضافه شد که نشان از علاقه هنرمندان به حضور در چنین رویدادی دارد. همه این موارد حُسنهای جشنواره است و نشان میدهد که با وجود کمبودها و مشکلاتی که وجود دارد، علاقه بسیاری برای شرکت در جشنواره در بین هنرمندان ما دیده میشود.
آبادان – مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: مفهوم مقاومت با این اتفاق بزرگ تاریخی (جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر) معنا و مفهوم دیگری در زندگی اجتماعی ما یافت.
به گزارش تئاتر آنلاین، شهرام کرمی امشب در آئین اختتامیه بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر که در محل سرسرای اجتماعات سازمان منطقه آزاد اروند برگزار شد، افزود: همه ما مدیون کسانی هستیم که این واقعه بزرگ را شکل دادند، بسیار خوشحالم که همه ما برای اختتامیه این جشنواره دور هم جمع شدیم چرا که امیدوار هستیم این رویداد ادامه پیدا کند و در سالهای بعدی هم برگزار شود.
وی اظهار کرد: وقتی رویدادی به بیست و دومین دوره خودش رسیده است، یعنی ضرورت و تأثیر برگزاری این جشنواره بر همه روشنشده و برای همه ما مهم است.
مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تصریح کرد: جشنواره موضوعی تئاتر فتح خرمشهر با مفهوم مقاومت با خلق آثار مختلف هنری شکل گرفت که سهم عمده این اتفاق به هنرمندان شهرهای خرمشهر و آبادان بازمیگردد که آغازگر این رویداد بودند.
کرمی با بیان اینکه جشنوارههای تئاتری به طور معمول به دو شکل بر اساس شیوه اجرایی و موضوعی برگزار میشود، یادآور شد: جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر به عنوان رویداد موضوعی مهم برای سیاستگذاران با اعتبار است و هنرمندان با ارزش خاصی در این رویداد شرکت میکنند.
وی گفت: از جامعه هنرمندان شهرهای آبادان و خرمشهر، پیشکسوت و تمام مسئولان دلسوزی که از این رویداد حمایت کردند، قدردانی میکنم و از مسئولان نیز بابت کمکی کردند تا این رویداد با تمام افت و خیزش برگزار شود، قدردانی میکنم.
مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی همچنین با قدردانی از حمید آذرنگ دبیر بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر افزود: در صحبتهایی که با حمیدرضا آذرنگ داشتم متوجه شدم او با تمام حساسیتهایی که برای انتخاب نقشهایش دارد، حضورش در این جشنواره را ادای دین به مقاومت میداند، ادای دین او با قبول مسئولیت دشواری بود که در حیطه برگزاری جشنواره فتح خرمشهر داشت ادا شد، چرا که او به خاطر برگزاری این جشنواره چند پیشنهاد بازی در فیلمها و سریالهای متعدد را رد کرد، آذرنگ سعی کرد این جشنواره را به خوبی برگزار کند.
به گفته وی در حوزه اجرایی این جشنواره اتفاقات بسیار خوبی افتاد که تا پیش از این در جشنواره وجود نداشت.
آبادان – امشب و با برگزاری مراسمی، نفرات برتر و برگزیده بخشهای مختلف بیست و دومین جشنواره تئاتر ملی فتح خرمشهر معرفی شدند.
به گزارش تئاتر آنلاین، در این آئین که در محل سرسرای اجتماعات سازمان منطقه آزاد اروند برگزار شد، برگزیدگان و نفرات برتر معرفی شدند.
در بخش نمایشهای محیطی – میدانی، نمایش «مترسک و کلاغها» به کارگردانی فاطمه اعزازی موفق به دریافت لوح تقدیر، تندیس و جایزه نقدی شد.
در بخش نمایشهای کوتاه، مریم طرفی برای بازی در نمایش «بوی خاکستر» از شهر خرمشهر موفق به کسب دیپلم افتخار شد. علی نبی پور برای نگارش و بازی در نمایش «آخرین دکل از اولین پادگان جنگ» از خارک موفق به کسب تندیس، لوح تقدیر و جایزه نقدی شد. امیر نصیری برای طراحی و کارگردانی نمایش «اعظم» از شهر کازرون موفق به کسب تندیس، لوح تقدیر و جایزه نقدی شد. یوسف باپیری، پیام فروتن و اشکان خیلنژاد هیئتداوران این بخش بودند.
هیئتداوران بخش نمایشنامهنویسی شامل محمد امیریاراحمدی، محمد چرمشیر و نادر برهانیمرند در بخش فیلمنامه پیش از شروع جشنواره برگزیدگان این بخش را معرفی کرده بودند و آثار آنان در قالب کتابی به عنوان «یادگار رهایی» چاپ شده بود.
در این بخش رضا گشتاسب برای نگارش نمایشنامههای «دستهایت کو مم حسن» و «غراب شیطان» موفق به دریافت رتبه اول بخش مسابقه نمایش؛ لوح تقدیر، تندیس و جایزه نقدی شد. زهرا قلی زاده برای نگارش نمایشنامه «دو سرباز در سیاهچال زمان» موفق به دریافت رتبه دوم بخش مسابقه نمایش؛ لوح تقدیر و جایزه نقدی شد. علی میرزا عمادی برای نگارش نمایشنامه «قهرمانان» موفق به دریافت رتبه سوم بخش مسابقه نمایش؛ لوح تقدیر شد.
در بخش طراحی بروشور هیئتداوران هیچ اثری را شایسته تقدیر ندانستند.
در بخش نور، محمد صالح کرمی برای طراح نور نمایش «غراب شیطان» از میناب موردتقدیر قرار گرفت. سعید فیوضی برای طراح نور نمایش «نامههایی به دخترم سهراب» از آبادان موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شد.
در بخش گریم نازنین نادر پور برای طراحی گریم نمایش «دستهایت کو مم حسن» از یاسوج موردتقدیر قرار گرفت. مینا پناه پور برای طراحی گریم نمایش «دستهایت کو مم حسن» از یاسوج موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شد.
در بخش طراحی لباس، مریم مرادی برای طراحی لباس نمایش «شلب» از خرمشهر موردتقدیر قرار گرفت و نسرین صابری برای طراحی لباس نمایش «غراب شیطان» از میناب برنده لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شد.
در بخش موسیقی، آرش خوشنام برای آهنگسازی نمایش «تلاقی، گزارش یک واقعه از پیش اعلامنشده» از اندیمشک موردتقدیر قرار گرفت. در این بخش، حسین اصیلی برای آهنگسازی نمایش «غراب شیطان» از میناب موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شد.
در بخش طراحی صحنه، حسین ذوالفقاری و حمید بقایی به طور مشترک برای طراحی صحنه نمایش «شلب» از خرمشهر موفق به کسب رتبه سوم این بخش، برنده لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شدند. علی حیدری برای طراحی صحنه نمایش «نامههایی به دخترم سهراب» از آبادان موفق به کسب رتبه دوم این بخش، لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شد. رضا کرمی زاده طراح صحنه نمایش «دستهایت کو مم حسن» از یاسوج موفق به دریافت رتبه اول، لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شد.
بهترین بازیگر
در بخش بازیگری زن، پریسا دوستی بازیگر نمایش «حال همه ما خوب است» از زنجان در این بخش موردتقدیر قرار گرفت. آمنه پورحسینی بازیگر نمایش «لگاح» از خرمشهر و الهام امینی بازیگر نمایش «رمان سمپاشی» از بوشهر بهطور مشترک موفق به کسب رتبه سوم، لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شدند. مهنوش بلیان بازیگر «تلاقی، گزارش یک واقعه از پیش اعلامنشده» از اندیمشک موفق به کسب رتبه دوم در این بخش، لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شد. طیبه نیک آزاد بازیگر نمایش «نامههایی به دخترم سهراب» از آبادان موفق به کسب رتبه نخست در این بخش، تندیس، لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شد.
در بخش بازیگری مرد، محسن خدادادی بازیگر نمایش «تلاقی، گزارش یک واقعه از پیش اعلامنشده» از اندیمشک و جعفر قاسمی بازیگر نمایش «غراب شیطان» از آبادان در بخش بازیگری مرد موردتقدیر قرار گرفتند. امین مطورچی بازیگر نمایش «شلب» از خرمشهر موفق به کسب رتبه سوم این بخش و دریافت لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شد. رضا یاوری بازیگر نمایش «حال همه ما خوب است» از زنجان موفق به کسب رتبه دوم این بخش، لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شد. اکبر آئین بازیگر نمایش «دستهایت کو مم حسن» از یاسوج موفق به کسب رتبه اول این بخش، لوح تقدیر، تندیس و جایزه نقدی جشنواره شد.
در بخش نمایشنامه نویسی، خسرو امیری، نویسنده نمایشنامه «جایی که گنجشکها میمیرند» از ماهشهر موردتقدیر قرار گرفت. باقر سروش نویسنده نمایشنامه «حال همه ما خوب است» از زنجان موفق به کسب رتبه سوم، لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شد. طیبه نیک آزاد و علی حیدری نویسندگان نمایشنامه «نامههایی به دخترم سهراب» از آبادان بهطور مشترک موفق به کسب رتبه دوم، لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شدند. رضا گشتاسب نویسنده نمایشنامههای «دستهایت کو مم حسن» از یاسوج و «غراب شیطان» از میناب موفق به کسب رتبه اول، لوح تقدیر، تندیس و جایزه نقدی جشنواره شد.
بهترین کارگردانی
در بخش کارگردانی، حسن سبحانی مینابی برای کارگردانی نمایش «غراب شیطان» از میناب و علیرضا همتیان برای کارگردانی نمایش «حال همه ما خوب است» از زنجان بهطور مشترک موفق به کسب رتبه سوم این بخش، برنده لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شدند. علی حیدری برای کارگردانی نمایش «نامههایی به دخترم سهراب» از آبادان موفق به کسب رتبه دوم این بخش، لوح تقدیر و جایزه نقدی جشنواره شد. رضا کرمی زاده برای کارگردانی نمایش «دستهایت کو مم حسن» از یاسوج موفق به کسب رتبه اول، لوح تقدیر، تندیس و جایزه نقدی جشنواره شد.
هیئتداوران بخش صحنه بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر پنج نمایش «دستهایت کو مم حسن» به کارگردانی رضا کرمیزاده، نمایش «نامههایی به دخترم سهراب» به کارگردانی علی حیدری، نمایش «غراب شیطان» به کارگردانی حسن سبحانی مینابی، نمایش «حال همه ما خوب است» به کارگردانی علیرضا همتیان و نمایش «تلاقی، گزارش یک واقعه از پیش اعلامنشده» به کارگردانی مهدی آشوغ ذیل را برای حمایتهای مالی و اجرای عمومی به سازمان تبلیغات اسلامی و بنیاد روایت فتح معرفی کردند.
در این جشنواره همچنین بنیاد فرهنگی روایت فتح و انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس جوایز خود را به نمایشهای زیر اهدا کردند. در بخش نمایشهای محیطی، نمایش «مترسک و کلاغها» به کارگردانی فاطمه اعزازی موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه نقدی شد.
در بخش نمایشهای کوتاه، نمایش «پیردریا سئوگی» به کارگردانی عباس خلیفه لو از شهر اهر موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه نقدی شد. در بخش نمایشهای صحنهای، نمایش «دستهایم کو مم حسن» به کارگردانی رضا کرمی زاده موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه نقدی شد.
در بخشی از این جشنواره بیانیه منتقدین برای هنرمندان شرکت کننده در بیست و دومین جشنواره تئاتر ملی فتح خرمشهر قرائت شد که در بخشی از آن چنین آمده بود: یکی از مزایای جشنواره ایجاد فضای گفت و گو برای هنرمندان است. فرصتی که در آن گروههای نمایشی دیدگاهها و نظرات خودشان را بیان کنند. منتقد تلاش میکند بدون پیش داوری و با نگاه دقیق و بر اساس اصول علمی و قواعد هنری به نقد آثار بپردازد، منتقد در مقابل هنرمند نیست. منتقد در کنار هنرمند قرار دارد ولی اعتلای هنر نیاز به صداقت و صراحت دارد. باید توجه داشتیم که برای پیشرفت و رشد ابتدا باید شنونده خوبی باشیم.
بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر در بخشهای مسابقه نمایشهای صحنه، مسابقه نمایشهای کوتاه، مسابقه نمایشنامهنویسی و نمایشهای محیطی و میدانی، از ۱۵ تا ۱۹ آبان ماه ۱۳۹۸ در منطقه آزاد اروند به دبیری حمیدرضا آذرنگ برگزار شد.
یوسف باپیری معتقد است جشنوارههای مختلف تئاتری برای فرار از روزمرگی و افتادن به تکرار باید الگوهای ناموفق و نخنما شده خود را تغییر دهند.
یوسف باپیری کارگردان تئاتر و داور بخش نمایشهای کوتاه جشنواره تئاتر فتح خرمشهر در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره وضعیت برگزاری جشنوارههای تئاتر در ایران که معمولا بدون حامی و بازده مالی برگزار میشود و بیشتر شبیه به دورهمی است تا فستیوال عنوان کرد: معتقدم جشنوارهها یک امکان هستند و میتوانند بخشی از پهنه گسترهای باشند که تئاتر دارد در آن اتفاق میافتد از همین رو نظر مثبتی نسبت به آنها دارم. فستیوالها میتوانند به روایت آنتونن آرتو که تئاتر را یک «گردهمایی و جشن همگانی» تفسیر میکند یک جشن همگانی باشند؛ چون جشنوارهها هم رخدادی متشکل از برگزارکنندگان، تولیدکنندگان و مخاطبان هستند و در واقع میتوانند پرفورمنسی باشند که مفهوما هم به تئاتر نزدیک است و این فستیوالهای تئاتری را از دیگر جشنها متمایز میکند. اما جشنوارههای ما از جشنواره تئاتر فجر گرفته تا بقیه جشنوارههایی که زیرمجموعه آن حساب میشوند دچار یک «روزمرگی» شدهاند.
وی ادامه داد: بعید میدانم جشنوارههای ما بتوانند درآمدزایی داشته باشند و موافق الگوبرداری از نمونههای خارج از ایران هم نیستم اما اینکه فکر کرد این چرخه اقتصادی که جشنواره برای دوامش به آن نیازمند است چطور میتواند عمل کند، قابل بررسی است، اما فعلا پیشنهادی برای این چرخه اقتصادی وجود ندارد و انگار وظیفهای است که باید اتفاق بیفتد چون این چرخه مالی به شکل سنتی بر عهده دولتها بوده است و البته تامین بخشی از هزینههای جشنوارهها هم باید برعهده دولتها باشد اما این مساله در درازمدت جواب نمیدهد و مثل پدری میماند که به فرزندانش کمک مالی میکند اما این کمک قرار نیست تا ابد اتفاق بیفتد و همین مساله باعث میشود جشنواره های ما رفته رفته کارکرد خودشان را از دست بدهند و دچار روزمرگی شوند.
کارگردان نمایش «اسلو» متذکر شد: از طرف دیگر دولت نیز در قبال هزینههای که انجام میدهد بازخوردی نمیگیرد و این باعث دلسردی میشود. طبیعی است که ارگانها و نهادهای مردم نهاد و شهرداریها باید از جشنوارههایی که در واقع یکجشن همگانی هستند حمایت کنند و دیگر این نهادهایی که رویکرد مشترک با موضوع این جشنوارهها دارند باید حواسشان باشد که این حمایت قرار نیست در ازای دخالت در جشنوارهها باشد و یا اینکه باید سهمی هم از قدرت داشته باشند پس یک جشنواره میتواند از نهادی حمایت دریافت کند و در عین حال منتقد برخی از رویکردهای آن نهاد نیز باشد.
وی درباره توجه جشنوارهها به تبادل فرهنگ و جذب توریست بیان کرد: نکته دیگر درباره راه افتادن چرخه اقتصادی جشنواره، نسبت مستقیم با مساله توریسم دارد به این مفهوم که وقتی جشنوارهای را از مرکز به یک شهر دیگر میبریم اگر بتوانیم در زمینه اطلاع رسانی و تبلیغات و دعوت از مهمانها درست عمل کنیم و آن جشنواره را تبدیل به رویدادی کنیم که مردم شهر و مهمانها را درگیر خودش کند طبیعتا یک چرخه اقتصادی درست در آن منطقه اتفاق میافتد اما واقعیت این است که سیستمی سالها است که در تمام جشنوارههای ایران جریان دارد به این شکل که؛ هتلی برای گروهها و مهمانان در نظر میگیرند و همه در آنجا متمرکز و از طریق اتوبوس به محل اجراها منتقل میشوند و سپس از همین طریق به محل اقامتشان برمیگردند در حالی که با این وضعیت دیگر تبادل فرهنگی و اقتصادی شکل نمی گیرد.
باپیری تصریح کرد: در همه جای دنیا در جشنوارههایی که شهر در آن اهمیت مییابد طبیعتاً گروهها و مهمانان درون شهر و بین مردم ساکن هستند اما متاسفانه انگار عمدی وجود دارد که یک رویداد مثلا در خرمشهر باشد اما ربطی به این شهر نداشته باشد. البته این اتفاق ربط زیادی به برگزارکنندگان اجرایی جشنواره ندارد و مشخص نیست نهادهای متولی چنین رویدادهایی آگاهانه یا ناآگاهانه این کارها را انجام میدهند.
وی درباره تولید آثار فست فودی برای جشنوارهها متذکر شد: همچنین نباید این مساله را فراموش کنیم که طبیعتاً وضعیتی که تئاتر در کشور دارد نسبت نزدیکی با وضعیت جشنوارههای ما پیدا میکند به این معنی که اگر وضعیت تئاتر در خود شهرستانهای ما ایدهآل بود جشنوارههای آنها نمیتوانست بد برگزار شود. وقتی مساله رقابت مساله اصلی جشنوارههایی است که در شهرستانها برگزار میشود و اینکه گروهها مسالهشان مخاطب نیست و تنها میخواهند برای داوران اجرای خوبی داشته باشند و در نهایت جایزهای بگیرند و حتی از لحاظ مالی روی جایزهای که قرار است بگیرند حساب کردهاند و دنبال نوآوری و خلاقیت نیستند، نمی توان انتظار اتفاق مثبتی داشت. این مساله در جشنوارههای موضوعی مثل تئاتر فتح خرمشهر به مراتب بیشتر به چشم میخورد و هیچ دغدغه و نوآوری پشت کارها نیست و بیشتر گروهها ترجیح میدهند با شرکت در چنین جشنوارههایی به سفری بروند و جایزهای بگیرند.
وی افزود: آثاری که در این جشنوارهها شرکت میکنند به تئاترهای جشنوارهای معروف هستند و اگر دقت کنید، میبینید که هیچکدام از کارگردانان شاخص ما از دل این جشنوارهها بیرون نیامدند یا اصلا رغبتی برای حضور در چنین رویدادهایی ندارند. اگر گروههای معتبر تئاتری در چنین جشنوارههایی حضور پیدا میکردند مطمئنا این جشنوارهها تبدیل به یک رویداد میشد و نظر مردم را جلب میکرد و از کنار این گروههای حرفهای چند گروه جوان هم میتوانستند خودی نشان دهند یا دست به مقایسه بزنند اما باید این مساله را آسیب شناسی کرد که چرا چنین اتفاقی نمیافتد و این دلزدگی به وجود آمده است.
وی با اشاره به موفق نبودن رویکرد جشنوارههایی که در این سالها برگزار شده و در نهایت شکل فرمالیته به خود گرفته است، بیان کرد: باید دید اداره کل هنرهای نمایشی یا نهادهایی که در تمام طول این سالها جشنوارههای متعددی را در شهرستانها برگزار کردند و ایدههایی مثل ایرانی و اورجینال بودن متنها یا تاکید بر عدالت و داوری و امر آموزش داشتهاند، آیا توانستهاند این ایدهها را محقق کنند؟ و حالا اگر این رویکردها محقق نشده چرا همچنان اصرار به عملی کردنشان دارند!
وی در پایان یادآور شد: چرا تمام هیاتهای انتخاب و بازبینی و کسانی که کارگاه آموزشی برگزار میکنند همان افرادی هستند که از دهه ۶۰ و ۷۰ تا امروز در همین سمتها فعالیت داشتند. اگر قرار است با حضور این افراد تحولی رخ دهد که باید تا امروز اتفاق میافتاد پس شاید بهتر باشد فضا را برای ورود افراد جدید باز کنیم یا در رویکردی تازه به جای تاکید بر اجرای نمایشنامههای ایرانی عنوان کنیم گروهها باید حتما از آثار مهم ادبیات نمایشی جهان برای تولید آثارشان استفاده کنند چون به این ترتیب است که بحث آموزش بهتر شکل میگیرد.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به مناسبت برگزاری بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر پیامی را صادر کرد.
به گزارش تئاتر آنلاین، متن پیام سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی برای بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر به شرح زیر است:
«بسم الله الرحمن الرحیم
تئاتر، مقوم فرهنگ و فرهیختگی است و بدین نام و نشان، از تئاتر، پویهها و سویههای الهامبخشی در جوامع بشری اتفاق افتاده و گزارههای آموزنده و جنبشآفرینی گزارش شده است که سهم بسزایی در اصلاح و بهبود و ساماندهی فرهنگ عمومی و استقرار اراده و اقامه اراده تودههای مردمی برای این کهنهنر در نظر گرفته شده است. در روزگار ما، این نقش قوامبخش و الگوآفرین تئاتر، نمودهای نمایانی دارد که «دفاع» و «میهندوستی»، از نمادهای متمایز آن میتواند باشد. تئاتر، با ژرفکاوی هشت سال دفاع مقدس و بنیادها و باورهای دینی آن، که ستایشگر وطندوستی و نهضتهای ظلمستیز است، کاشف رویکردهای ناب انسانی این دوران حماسهساز و منشا بازتعریف مصادیق شکوهمند معنوی و ملی معاصر است. ستایش ایثارگریها و تقدیس جانفشانیها، تلاش برای التیام آلام مردم و تأکید بر سیر و سلوک قهرمانان شهید، تمجید جانبازان و آزادگان و خانوادههای شهید و مقاومتهای شهری و روستایی از مهمترین کارکردهای تئاتر است.
جشنواره تئاتر فتح خرمشهر، سلام صمیمانه هنرمندان تئاتر است که فروتنانه به سرزمین کربلای خوزستان، خرمشهر و آبادان تقدیم میشود. سرزمینی که یادآور خروش کارون و استواری نخلها و عظمت مقاومت مردمان صبور خوزستان در هشت سال دفاع مقدس است. همکاران ارجمندم را به تدارک بیشتر و حمایت شایستهتر از تئاتر فتح خرمشهر توصیه میکنم که هرچه هست امروز به پاس خونهای شریف شهیدان و پایداری مردم نجیب این دیار است.»
بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر در بخشهای مسابقه نمایشهای صحنه، مسابقه نمایشهای کوتاه، مسابقه نمایشنامهنویسی و نمایشهای محیطی و میدانی و همچنین کارگاههای آموزشی و جلسات نقد و بررسی از ۱۵ تا ۱۹ آبانماه ۱۳۹۸ در منطقه آزاد اروند به دبیری حمیدرضا آذرنگ در حال برگزاری است.
صدیقه کیانفر بازیگر پیشکسوت تئاتر، تلویزیون و رادیو با نمایش «پیرنِنا» در جشنواره تئاتر فتح خرمشهر حضور دارد.
به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «پیر نِنا» کاری از گروه تئاتر «نیایش تهران» است که در بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر روی صحنه خواهد رفت.
در این نمایش صدیقه کیانفر هنرمند پیشکسوت تئاتر، سینما، رادیو و تلویوزیون به ایفای نقش می پردازد. این هنرمند در این نمایش نقش مادری را ایفا میکند که ۴۰ سال را در انتظار بازگشت تنها فرزندش سپری کرده است.
اکبر قهرمانی کارگردانی این اثر نمایشی را برعهده دارد که قرار است چهارشنبه ۱۵ آبان ماه ساعت ۱۹ در قالب بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر در تالار غدیر خرمشهر به صحنه برود.
در خلاصه داستان نمایش آمده است: «۴۰ سال یلدای پیرننا در انتظار تنها فرزندش سپری شده او در یلدای ۴۱ در تدارک شب یلدای است که می پذیرد دیگر فرزندش باز نمیگردد.»
دیگر عوامل این اثر نمایشی عبارتند از نویسنده علیرضا سعیدی کیا سری، طراح و کارگردان اکبر قهرمانی، مشاور کارگردان حسن وارسته، گروه کارگردانی سعیده اثنی عشری، بهاره مینایی، نیلوفر مدنی، طراح پوستر و بروشور فاطمه خدایاری، موسیقی شهرام عرب زاده.
اسامی ۶ اثری که در مجموعهای تحت عنوان «یادگار رهایی» به عنوان نمایشنامههای برگزیده بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر چاپ خواهند شد، اعلام شد.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر، ۶ اثر در مجموعهای تحت عنوان «یادگار رهایی»، مجموعه نمایشنامههای برگزیده بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر را تشکیل خواهد داد.
این ۶ اثر از سوی هیات داوران مسابقه نمایشنامهنویسی بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر متشکل از محمد امیریاراحمدی، محمد چرمشیر و نادر برهانیمرند برای چاپ به دفتر انتشارات و پژوهش ادارهکل هنرهای نمایشی معرفی شده است.
اسامی آثار ذکرشده به شرح زیر است:
۱- «بیتوته» به نویسندگی کیان مرادی از استان همدان
۲- «دو سرباز در سیاهچال زمان» به نویسندگی زهرا قلیزاده از استان بوشهر
۳- «دستهایت کو مم حسن» به نویسندگی رضا گشتاسب از استان کهگیلویه و بویراحمد
۴- «غراب شیطان» به نویسندگی رضا گشتاسب از استان کهگیلویه و بویراحمد
۵- «روزهای اوج یک فوتبالیست محلی» به نویسندگی محمدعلی دستان از استان فارس
۶- «قهرمانان» به نویسندگی علی میرزا عمادی از استان تهران
بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر در بخشهای مسابقه نمایشهای صحنه، مسابقه نمایشهای کوتاه، مسابقه نمایشنامهنویسی و نمایشهای محیطی و میدانی، از ۱۵ تا ۱۹ آبانماه ۱۳۹۸ در منطقه آزاد اروند به دبیری حمیدرضا آذرنگ برگزار می شود.
اسامی داوران مسابقه نمایشهای صحنه بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر اعلام شد.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر، طبق اعلام ستاد برگزاری این رویداد اسامی داوران مسابقه نمایشهای صحنه از سوی حمیدرضا آذرنگ دبیر جشنواره بیست و دوم اعلام شد.
بر این اساس کوروش نریمانی نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر، فریبا متخصص بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و شیوا مسعودی مدرس، پژوهشگر و کارگردان تئاتر داوری مسابقه نمایشهای صحنه بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر را بر عهده خواهند داشت.
بیست و دومین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر در بخشهای مسابقه نمایشهای صحنه، مسابقه نمایشهای کوتاه، مسابقه نمایشنامهنویسی و نمایشهای محیطی و میدانی، از ۱۵ تا ۱۹ آبانماه ۱۳۹۸ در منطقه آزاد اروند به دبیری حمیدرضا آذرنگ برگزار خواهد شد.
