برچسب: تماشاخانه پالیز

محمد حبیبی مالک ساختمان تماشاخانه «سپند» که تا مدتی قبل با نام تماشاخانه «پالیز» فعالیت می کرد درباره تغییر نام این تماشاخانه و افتتاح مجدد آن به تئاتر آنلاین گفت: بعد از تعطیل شدن تماشاخانه «پالیز» و تخلیه کردن مجموعه، ابتدا قرار شد نام جدید تماشاخانه «باربد» باشد اما بعدا این نام کنار گذاشته شد و تصمیم گرفتیم تماشاخانه با نام «سپند» فعالیت جدید خود را آغاز کند چون هم نام زیباتری است و هم موقعیت جغرافیایی تماشاخانه را که در خیابان سپند واقع شده است، نشان می دهد.

وی ادامه داد: در همین راستا فراخوانی را نیز منتشر کردیم تا هنرمندان و گروه های جوان و دانشجو تا زمانی که تماشاخانه بازسازی و افتتاح می شود طرح های خود را برای ما ارسال کنند و ما نیز فرصت داشته باشیم تا بهترین ها را برای اجرا انتخاب کنیم. قرار است یک گروه ۵ نفره طرح های پیشنهادی را مورد بررسی قرار دهند و خود من نیز در صورت جذاب بودن ایده های گروه های جوان ممکن است حمایت مالی نیز از آنها بکنم چون تلاش ما این است که از استعدادهای جوان حمایت کنیم.

حبیبی درباره زمان افتتاح تماشاخانه «سپند» عنوان کرد: با توجه به بازسازی هایی که در حال انجام است اواخر آذرماه تماشاخانه به طور رسمی افتتاح خواهد شد. قرار است علاوه بر اجرای تئاتر در این تماشاخانه روزهای شنبه به اجرای نمایش توسط بچه های معلول و حتی دچار بیماری های خاص اختصاص پیدا کند. این اجراها رایگان خواهد بود و هر ۲ سالن این مجموعه ۴ روز در ماه در اختیار این افراد قرار می گیرد چون این کار باعث تقویت روحیه آنها شده و فضای شاد و جذابی را برایشان رقم خواهد زد.

وی با اشاره به آسیب هایی که مدیر قبلی به فضای تماشاخانه وارد کرده است، گفت: متاسفانه مدیر تماشاخانه «پالیز» کم لطفی زیادی کرده و با وجودی که نزدیک به ۷۰۰ میلیون تومان به من بدهکار است قبل از تحویل ملک، کل فضای ساختمان را خراب کرد و همه چیز را از بین برد. وی حتی با کارمندهای آنجا تسویه حساب نکرده و پول آب و برق را هم پرداخت نکرده است. البته وی با این کار به من ضربه نزده بلکه به هنر تئاتر ضربه وارد کرده است چون من مشکل مالی ندارم و در حال بازسازی آنجا هستم.

وی در پایان صحبت هایش یادآور شد: تلاش من این است که یک کار فرهنگی انجام دهم و نمایش های جذاب و با کیفیتی در این مجموعه اجرا شود و در کنارش بتوانم هزینه های سالن را تامین کنم اما هدف اصلی ام کسب درآمد نیست. امیدوارم مخاطبان در این مجموعه بتوانند احساس آرامش و لذت کنند و این تماشاخانه بتواند به یک پاتوق فرهنگی تبدیل شود. حتی علاقه مند هستم امکاناتی فراهم کنم تا قبل از اجرا از مخاطبان پذیرایی شود و با پخش موسیقی های آرامش بخش آنها احساس راحتی و نشاط کنند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی پردیس تئاتر باربد، پرفورمنس «جریان» یک اجرای کارگاهی با تکیه بر نظریات گروتفسکی است که زیر نظر حمیدرضا افشار شکل گرفته است.

اجراگران این پرفورمنس که حاصل یک پژوهش دانشگاهی است، سینا شیبانی، محمدرضا حیاتی، اسما اسدی زاده و مهناز میرجلیلی هستند و یک اجرای تعاملی با تماشاچیان را برگزار خواهند کرد. پرفورمنس «جریان» ساعت۱۹:۳۰ روز جمعه در مجموعه باربد به نشانی خیابان کریمخان، خیابان عضدی جنوبی (آبان)، خیابان سپند، پلاک ۶۹ اجرا خواهد شد.

مجموعه باربد پس از این اجرا و بازسازی و تجهیز مجدد با به روز ترین امکانات فنی پذیرای اهالی فرهنگ و هنر خواهد بود.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «فیل در تاریکی» که پیش از این قرار بود ۱۶ شهریور به اجرای خود خاتمه دهد با موافقت شورای نظارت و ارزشیابی اداره کل هنرهای نمایشی تا ۲۶ شهریور روی صحنه می ماند.

مهرداد مصطفوی کارگردان نمایش در یادداشت کوتاهی خطاب به مخاطبان این اثر تاکید کرد که تصمیم به ادامه اجرای «فیل در تاریکی» ادامه روند طبیعی اجراهای گروه بوده و حق طبیعی تیم اجرایی این اثر محسوب می شود.

وی در این یادداشت با سپاس از توجه علاقه مندان و مخاطبان به نمایش «فیل در تاریکی» نوشته است: «ما تمدید نشدیم به حق طبیعیمان رسیدیم. این یک تمدید نیست. این ادامه روند طبیعی اجرای ماست. «فیل در تاریکی» تا ۲۶ شهریور در تماشاخانه پالیز به اجرای خود ادامه می دهد. تصمیم به روی صحنه بردن هر اثری جنونی می طلبد که تو، دشنه سختی بر عضلات منقبض این روزهایت فرو کنی و فارغ از همه تلخ کامی های این روزهای مان هر چند لحظه ای فرو روی در لاک به اصطلاح آرتیستی خود و بگویی به درک که نمی گذارید زندگی کنیم … ما با خودمان خوشیم و همین ما را بس.»

«فیل در تاریکی» سومین تجربه کارگردانی مهرداد مصطفوی است که پیش از این نمایش های «باغ وحش شیشه ای» و «خروج اضطراری» را روی صحنه برده بود. «فیل در تاریکی» رمانی است از قاسم هاشمی‌نژاد که در سال ۱۳۵۸ توسط انتشارات زمان به چاپ رسید. این اثر از مهم‌ترین آثار در ادبیات پلیسی ایرانی محسوب می‌شود.

این نمایش همه روزه تا پایان ۲۶ شهریور ساعت ۱۹ به مدت ۷۰ دقیقه در تماشاخانه پالیز روی صحنه می رود.

عواملی که در تولید نمایش «فیل در تاریکی» مشارکت داشتند، عبارتند از نویسنده: محمد زارعی، تهیه کننده: مهرنوش حسن پور، بازیگران به ترتیب ورود به صحنه: ابراهیم عزیزی، آیدین بهاری، آوا شریفی، پرهام یداللهی، امیر جنانی، پویا پورامین، طراح گرافیک و ساخت تیزر: محمد صادق زرجویان، طراح صحنه: امید اکبری، طراح نور: علی کوزه گر، طراح لباس: نسرین خرمی، مشاور کارگردان و برنامه ریز: محمد براری، گروه کارگردانی: کامیار دریاکناری، افشین رهگذر، سمانه کاوندی، دستیار صحنه: شیرین طیبی.

تماشاخانه پالیز در خیابان کریمخان، خیابان عضدی جنوبی (آبان)، خیابان سپند، پلاک ۶۹ قرار دارد.

به گزارش تئاتر آنلاین، «فیل در تاریکی» به کارگردانی مهرداد مصطفوی است که همه روزه ساعت ۱۹ به مدت ۷۰ دقیقه با بهای بلیت ۳۰ هزار تومان روی صحنه می رود و بنا به اعلام گروه اجرایی، تماشاگرانی که در سه روز آینده تا نهم شهریور از این نمایش دیدار کنند از تخفیف ویژه ۲۰ درصدی بهره مند خواهند شد.

عواملی که در تولید نمایش «فیل در تاریکی» مشارکت داشته اند عبارتند از نویسنده: محمد زارعی، تهیه کننده: مهرنوش حسن پور، بازیگران (به ترتیب حروف الفبا): آیدین بهاری، پویا پورامین، امیر جنانی، آوا شریفی، ابراهیم عزیزی، پرهام یدالهی،مشاور و دستیار کارگردان: محمد براری،گروه کارگردانی: کامیار دریاکناری، سمانه کاوندی و افشین رهگذر، دستیار صحنه: شیرین طیبی، طراح صحنه: امید اکبری، طراح لباس: نسرین خرمی، طراح نور: علی کوزه گر، طراح گرافیک و ساخت تیزر: محمدصادق زرجویان، انتخاب موسیقی: پویا پورامین، عکاس: گلدیس نمازیان.

«فیل در تاریکی» همه روزه تا ۲۶ شهریور روی صحنه است و علاقه مندان تماشای این نمایش می توانند به تماشاخانه پالیز واقع در خیابان کریمخان، خیابان عضدی جنوبی (آبان)، خیابان سپند، پلاک ۶۹ مراجعه کنند

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی گروه، دور دوم اجراهای نمایش عروسکی «شاهکار» به کارگردانی لادن نازی و نویسندگی احسان بدخشان از هشتم شهریور ماه آغاز می شود. این اثر نمایشی ساعت ۲۱:۳۰ در تماشاخانه پالیز روی صحنه خواهد رفت.

بازیگران این نمایش که اکثرشان بازیگران جوان و دانش آموخته تئاتر و هنرهای نمایشی در حوزه دانشگاهی و آکادمیک هستند، عبارتند از روزبه حصاری، مصطفی ملک مکان، ایمان سلگی، نسیم افشارپور، سهیل قناعتی، علی قربان خانی، میثاق آقا مولایی، پویا باقری، افشین حسنلو، محمدرضا صفری، علی‌اکبر کرمی، یکتا حبیبی، آتوسا بهشتی، مونا عرب و فاطمه بیک.

نمایش«شاهکار» برگرفته از زندگی سید محمدعلی جمالزاده نویسنده معاصر است و با تلفیقی از بازیگر و تکنیک های مختلف تئاتر عروسکی (تئاتر کاغذی، سایه و میکروتئاتر ) اجرا می شود.

دیگر عوامل این نمایش عبارتند از مدیر هنری: سجاد هاشمی، طراح صحنه و نور: حسن زارع، طراح لباس: مهرناز عباسی، برنامه ریز: رعنا معینی و آهنگساز: امیر سلامی.

پیش فروش بلیت های این نمایش از روز شنبه ۳ شهریور آغاز شده است.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «گولاگ» به کارگردانی سجاد تابش از ۱۵ شهریور در سالن شماره یک تماشاخانه پالیز روی صحنه می رود.

«گولاگ» نمایشی است که بر اساس نمایشنامه «کالیگولا» اثر آلبر کامو شکل گرفته است و سجاد تابش علاوه بر کارگردانی، نگارش این اثر را هم بر عهده دارد.

«گولاگ» در حال حاضر تمرین های خود را برای اجرا در سالن شماره یک تماشاخانه پالیز پشت سر می گذارد.

بازیگران این اثر نمایشی که قرار است از ۱۵ شهریور روی صحنه برود، به زودی معرفی می شوند.

سجاد تابش بازیگر جوان تئاتر درباره اولین تجربه خود در عرصه کارگردانی تئاتر به تئاتر آنلاین گفت: حدود هفت ماه است که روی نمایشنامه «کالیگولا» اثر آلبر کامو کار می کنم و بر اساس آن، نمایشنامه «گولاگ» را نوشتم و تمرین روی این نمایشنامه را از 2 ما و نیم پیش شروع کردم و قصد دارم آن را روی صحنه ببرم.

وی درباره نوع نگاه و برداشتی که در نمایشنامه «گولاگ» از «کالیگولا» داشته است، اظهار کرد: در واقع «گولاگ» با الهام از «کالیگولا» نوشته شده و سعی کردم موقعیت آن را حفظ کنم ولی قصه و کاراکترهای خود را وارد نمایشنامه کردم. در اصل وامدار نمایشنامه «کالیگولا» هستم ولی در عین حال نمایشنامه خود را نوشته ام.

تابش درباره تعداد بازیگران و مدت زمانی که برای تمرین نمایش «گولاگ» سپری شده است، افزود: این نمایش دارای هفت بازیگر و شخصیت اصلی است و یک گروه حرکت نیز جزو کاراکترهای فرعی اثر هستند.

کارگردان نمایش «گولاگ» درباره اینکه آیا حمایتی برای تولید این اثر نمایشی وجود داشته است یا نه، تاکید کرد: از ابتدا که کار را شروع کردم، می دانستم که حمایتی وجود نخواهد داشت زیرا در تئاتر ایران حمایتی از اکثر گروه ها نمی شود و من نیز از این امر مستثنی نیستم.

وی در پایان با بیان اینکه قرار است نمایش «گولاگ» از از نیمه شهریور در تماشاخانه پالیز روی صحنه ببرد، اظهار کرد: پیش از این قرار بود که «گولاگ» را در مردادماه و در تالار حافظ روی صحنه ببریم که این امر میسر نشد و خود را با شرایط جدید اجرا وفق دادیم.

تئاتر آنلاین-گروه هنر-فریبرز دارایی: این شب ها نمایش «چهارمین شنبه» به کارگردانی مهرداد کوروش نیا که توسط کوروش نیا، ابراهیم گله دارزاده و علی اصغری نوشته شده است در سالن شماره ۲ تماشاخانه پالیز در حال اجرا است. این نمایش که حضور چهره هایی از دنیای موسیقی در آن پررنگ است، نگاه متفاوتی به مساله جنگ دارد و به همین دلیل در نشستی با عوامل نمایش به نقد و بررسی آن پرداختیم.

در بخش نخست این نشست درباره چگونگی شکل گیری ایده نمایش، جنگ از زاویه دیگر، فاصله گرفتن نوازندگان از وجهه موسیقایی شان برای بازی در این نمایش و …صحبت کردیم.

در بخش دوم نشست نمایش «چهارمین شنبه» مهرداد کوروش نیا از نویسندگان و همچنین کارگردان نمایش «چهارمین شنبه» به همراه هنرمندان موسیقی که به عنوان بازیگر در نمایش حضور دارند به ارایه نقطه نظرات خود درباره دغدغه حضور در این نمایش پرداختند و همچنین درباره مناسبتی کار کردن سخن گفتند.

سحر شاطری، سروش قهرمانلو، هومن شاهی و فرهنگ سرخوش چهار هنرمند عرصه موسیقی که در این نمایش به ایفای نقش می پردازند در کنار کارگردان اثر در این نشست حضور داشتند.

نمایش «چهارمین شنبه» روایتگر جمع شدن تعدادی هنرمند موسیقی در نقطه صفر مرزی و ناحیه ای جنگلی به منظور تشکیل یک گروه موسیقی و اجرا در خارج از کشور است، به ترتیب ورود به صحنه، هومن شاهی، مهدی صباغی، محمد اشکان فر، سروش قهرمانلو، سحر شاطری و فرهنگ سرخوش به ایفای نقش می پردازند.

حسن جودکی مجری طرح، رضا رزم طراح صحنه، رضا مرتضوی مشاور موسیقی، محمدصادق زرجویان عکاس و طراح پوستر، ایلیا شمس مدیر تبلیغات، الهام خداوردی دستیار کارگردان و برنامه ریز، بهاره سلیمانی منشی صحنه، آرمان اسماعیلی مدیر صحنه، سیروس تیموری نیات و مرتضی سلیمانی دستیار طراح صحنه نمایش «چهارمین شنبه» هستند.

در ذیل بخش دوم و پایانی این نشست آمده است:

* شما کمتر از حوزه موسیقی، در تئاتر تجربه دارید و برای تعدادی از شما نمایش «چهارمین شنبه» اولین تجربه تئاتریتان است. از این نگران نیستید که بگویند در تئاتر و بازیگری تجربه موفقی ندارید؟

هومن شاهی: مسلما اگر من در تجربه قبلی خود ضعیف عمل می کردم ضربه می خوردم ولی عملکردم از نگاه کسانی که کار قبلی را دیدند مثبت بود. در نمایش «چهارمین شنبه» هم سعی کردم موفق تر باشم و همچنان سعی می کنم در تجربه های پیش رو نیز موفق تر از قبل عمل کنم.

فرهنگ سرخوش: طی این سال ها خیلی آدم اجرایی بوده و همه چیز را به سمت اجرا مدیریت کرده ام نظیر برنامه سازی تلویزیونی، رادیویی و برگزاری کنسرت هایم. مهرداد کوروش نیا به من گفت که یک تیم می خواهم که اگر با هم همدل باشیم و جلو برویم نمی گذارم تجربه نامناسبی باشد. این موضوع برای من خیلی مهم بود و از این رو به گروه پیوستم و حالا از تجربه ام راضی هستم و خوشحالم که اولین تجربه بازیگری حرفه ای ام در تئاتر با نمایش «چهارمین شنبه» رقم خورد.

سروش قهرمانلو: دغدغه من در درجه اول موسیقی است و به دلیل اینکه نمایش «چهارمین شنبه» به موضوع موسیقی می پردازد در آن حضور پیدا کردم.

* وقتی چند نفر در حوزه فعالیت خود حرفه ای هستند به سختی می توانند در یک کار مشترک به تصمیم گیری برسند. این موضوع در گروه های تئاتری نیز قابل رؤیت است. وضعیت برای شما در «چهارمین شنبه» چگونه بود؟

سرخوش: مزیت مهرداد کوروش نیا این است که بسیار صادق است و با ابهام برخورد نمی کند.

قهرمانلو: هماهنگ کردن موزیسین ها با هم خیلی سخت است.

کوروش نیا: برای اینکه بتوانم با وسواس عمل کنم از رضا مرتضوی برای کمک در بخش موسیقی دعوت کردم.

قهرمانلو: رضا مرتضوی به دلیل شناختی که از موسیقی دارد، نکاتی که مطرح می کرد از طرف ما پذیرفته می شد.

کوروش نیا: جهان موسیقی و جهان تئاتر بسیار متفاوت است و من هم اولین بار بود که چنین تجربه ای را با چند موزیسین داشتم. در تئاتر کارگردان حرف اول و آخر را می زند ولی بازیگران موزیسین ما تازه با فضای تئاتر و شرایط آن آشنا شده اند. مدیوم موسیقی با مدیوم تئاتر متفاوت است.

قهرمانلو: ما در کنسرت موسیقی مردم را در زمان اجرا مردم را می بینیم ولی در تئاتر نباید مخاطب را ببینیم.

* نگران این نبودید که به موضوع جنگ با استفاده از موسیقی می پردازید؟

تنها نگرانی ام این بود که به صورت تمثیلی به جنگ می پردازم. تمثیل کار سختی است ولی در خصوص استفاده از موسیقی نگران نبودم و عاشق کارهایی این چنین هستمکوروش نیا: نه، من در «قرار»، «مونس» و «آخرین نامه» به موضوع جنگ به شکل های مختلف پرداخته بودم و نگران نبودم. تنها نگرانی ام این بود که به صورت تمثیلی به جنگ می پردازم. تمثیل کار سختی است ولی درباره استفاده از موسیقی نگران نبودم و عاشق کارهای این چنین هستم.

اینکه ما جسارت کردیم و توانسته ایم از منظر موسیقی به جنگ نگاه کنیم و چنین تجربه ای داشته باشیم بسیار راضی ام. از بازیگران گروه هم بسیار راضی هستم. در ماه حدود ۱۰۰ نمایش در تهران اجرا می شود و نمایش «چهارمین شنبه» به لحاظ فرم، محتوا و جذابیت در میان این تعداد اجرا حرفی برای گفتن داریم.

* برای شما هنرمندانی که در عرصه موسیقی فعالیت می کنید این نگرانی وجود نداشت که برچسب مناسبتی کار کردن به شما زده شود؟

سرخوش: کلیت کار و روندی که طی شده است من را به یاد مناسبتی کار کردن نمی اندازد. من از جایی می آیم که حتی کلمات معنی کلمات را نمی دهند. همین کلمه مناسبتی خود تبدیل به یک ژانر شده است زیرا اصولا کسی نمی تواند تعریف خاصی از آن بدهد. من به عنوان کسی که در جامعه حرکت می کنم درگیر مناسبت ها هستم و در آنها زندگی می کنم پس چرا چیزی را که وجود دارد نشان ندهم.

من بیشتر به این فکر می کردم که ما گروه بازیگران نمایش «چهارمین شنبه» آنقدر کاریزماتیک هستیم که مخاطب به اینکه کار مناسبتی است یا نه فکر نکند. مهرداد کوروش نیا کاربلد است و می داند که چگونه به بازیگران خود نکاتی را آموزش دهد که روی صحنه به ایفای نقش درست بپردازند. من هیچوقت معلمی که اینگونه اعتماد به نفس داشته باشد و به من نکاتی را بیاموزد که برایم مفید باشد نداشته ام و اکثر معلم هایی که داشتم تئوریسین بودند.

من سعی کردم در نمایش «چهارمین شنبه» زیاد ساز زدنم مطرح نباشد چون اینجا تئاتر است و اگر بخواهم ساز زدن خود را نشان دهم به نوعی نقص من خواهد بود.

من اگر قرار بود نگران مناسبتی کار کردن باشم، نمی رفتم در مترو ساز بزنم. من سال ۸۸ در مترو به مدت ۷ شب ساز زدم. آن موقع موسیقی خیابانی مساوی بود با تکدی گری و می گفتند که شاگرد ارشد استاد ذوالفنون چه کارهایی می کندقهرمانلو: من اگر قرار بود نگران مناسبتی کار کردن باشم، نمی رفتم در مترو ساز بزنم. من سال ها قبل در مترو به مدت ۷ شب ساز زدم. آن موقع موسیقی خیابانی مساوی بود با تکدی گری و می گفتند که شاگرد ارشد استاد ذوالفنون چه کارهایی می کند. اگر قرار بود نگران این چیزها باشم که نمی رفتم برای جانبازان موزیک اجرا کنم. یکی از بخش های مهم کار من این بود که برای جانبازان موزیک اجرا کردم و اگر قرار بود نگران برچسب مناسبی کار کردن باشم برای جانبازان موسیقی اجرا نمی کردم.

کاری که فکر می کنم مهم است را انجام می دهم و برایم اهمیتی ندارد که درباره ام چه فکری می کنند. مهم این است من می دانم که این کار درست است. زمانی که من موسیقی را در خیابان اجرا می کردم نسبت تکدی گری به آن داده می شد ولی حالا تبدیل به یک وجه روشنفکری شده است؛ گویی هر آنکس که در خیابان ساز می زند استعدادی است که کشف نشده است.

ما در گروه «نیوش» حرکت اجرای موسیقی در خیابان را راه انداختیم زیرا معتقد بودیم که خیابان جای مهمی است برای اجرای موسیقی، وقتی مردم توان مالی رفتن به کنسرت را ندارند ما باید به میان آنها برویم تا تفاوت موسیقی زنده را با موسیقی ضبط شده از نزدیک حس کنند.

این اعتقاد ما بود و روی آن ایستادیم و خیلی هم سخت بود. در نمایش «چهارمین شنبه» هم اگر موضوع موسیقی مطرح نبود، در آن حضور پیدا نمی کردم. تمام چیزهایی که دغدغه های موسیقی بود و ما آنها را بیان می کردیم در نمایش «چهارمین شنبه» نیز بیان می شود. من از استاد جلال ذوالفنون یاد گرفتم که خود را سانسور نکنم و حرفی را که به آن معتقد هستم بگویم.

کوروش نیا: در اکثر آثاری که اجرا می شوند فکر وجود ندارد و تنها تقلیدی از آثار خارجی است در نتیجه هویت های خودمان، آیین ها، سنت ها، تفکراتمان و داشته هایمان تهی می شود. کار به جایی رسیده است که اگر در نمایش خود نشانه های خارجی داشته باشیم کار فاخر است و اگر به ادبیات، تاریخ، فرهنگ، دغدغه ها و مسایل مان حرف بزنیم متهم به عقب ماندگی می شویم.

ما در نمایش «چهارمین شنبه» تلاش مان این بود که درباره هویت مان صحبت کنیم زیرا جامعه ما به سمت بی هویتی حرکت می کند.

به گزارش تئاتر آنلاین، گروه اجرای «چهارمین شنبه» به کارگردانی مهرداد کوروش نیا با توجه به شرایط اقتصادی حاکم بر جامعه بهای بلیت این اثر نمایشی را از ۴۵ هزار تومان به ۳۰ هزار تومان تغییر داد. این گروه همچنین برای فراهم کردن امکان بیشتری برای مخاطبان و علاقه مندان تئاتر، سالن اجرای نمایش را از سالن شماره ۲ تماشاخانه پالیز به سالن شماره ۱ تماشاخانه که پذیرای ظرفیت بیشتری از مخاطبان و علاقه مندان است، تغییر داد.

ساعت اجرای نمایش «چهارمین شنبه» نیز از ساعت ۲۲ به ۲۰:۴۵ تغییر پیدا کرد.

نمایش «چهارمین شنبه» با حضور مهدی صباغی، محمد اشکان فر، سروش قهرمانلو، فرهنگ سرخوش، هومن شاهی و سحر شاطری اثری است که از نگاه موسیقی به موضوع جنگ می پردازد.

دیگر عوامل این اثر نمایشی عبارتند از حسن جودکی مجری طرح، رضا رزم طراح صحنه، رضا مرتضوی مشاور موسیقی، محمدصادق زرجویان عکاس و طراح پوستر، ایلیا شمس مدیر تبلیغات، الهام خداوردی دستیار کارگردان و برنامه ریز، بهاره سلیمانی منشی صحنه، آرمان اسماعیلی مدیر صحنه، سیروس تیموری نیات و مرتضی سلیمانی دستیار طراح صحنه.

تئاتر آنلاین-گروه هنر-فریبرز دارایی: در دهه های گذشته نمایش های متعددی در عرصه تئاتر ایران به صحنه رفته اند که به موضوع جنگ تحمیلی پرداخته اند. در این میان برخی نمایش ها به صورت کاملا کلیشه ای و با نگاهی تکراری به موضوع جنگ پرداخته اند و برخی نمایش ها نیز زاویه دید جدید و متفاوتی را مدنظر قرار داده اند.

این روزها نمایش «چهارمین شنبه» به کارگردانی مهرداد کوروش نیا که توسط کوروش نیا، ابراهیم گله دارزاده و علی اصغری نوشته شده است، با نگاهی متفاوت به موضوع جنگ می پردازد؛ اثری که در سالن شماره ۲ تماشاخانه پالیز در حال اجرا است.

یکی از نکات و ویژگی های متفاوت نمایش «چهارمین شنبه» حضور ۴ هنرمند عرصه موسیقی به عنوان بازیگر در این اثر است؛ نمایشی که موضوع آن جمع شدن چند نوازنده در منطقه صفر مرزی برای تشکیل یک گروه موسیقی است.

از این رو گفتگویی با مهرداد کوروش نیا و سحر شاطری، سروش قهرمانلو، هومن شاهی و فرهنگ سرخوش چهار هنرمند عرصه موسیقی که در این نمایش در کنار مهدی صباغی و محمد اشکان فر به ایفای نقش می پردازند انجام شد که در ذیل آمده است:

* برای اینکه گفتگو آغاز شود بهتر است درباره چگونگی شکل گیری ایده نمایش «چهارمین شنبه» صحبت کنیم؛ نمایشی که به موضوع جنگ از زاویه دید موسیقی می پردازد.

مهرداد کوروش نیا: وقتی «مونس» را اجرا کردم، رضا آشفته منتقد تئاتر گفت که چرا همه کارهای تو درباره جنگ است. این موضوع من را به فکر واداشت و به این نتیجه رسیدم زمانی که جنگ تحمیلی شروع شد من کلاس اول ابتدایی بودم و وقتی جنگ تمام شد کلاس سوم راهنمایی بودم، یعنی کل دوران دبستان و راهنمایی را که شخصیت شکل می گیرد در دوران جنگ سپری کردم پس این روند در ناخودآگاه من مانده است.

اما درباره این اجرا باید بگویم با فرهنگ سرخوش تصمیم گرفتیم که نمایشی را با موضوع موسیقی و ماجراهایی که برای چند نوازنده هست، روی صحنه ببریم و وقتی نوازنده ها کنار هم قرار گرفتند نمایشنامه را بر اساس آنها نوشتیم.

در نمایش «چهارمین شنبه» از ۲ نویسنده دیگر هم کمک گرفتم تا بخش درام نمایش زمین نماند و مخاطب در کنار شنیدن چند قطعه خوب موسیقی شاهد روایت یک درام خوب نیز باشد به همین دلیل با ابراهیم گله دارزاده درباره نگاه تمثیلی و اسطوره شناسی و با علی اصغری برای شیوه قصه نویسی و تعلیق صحبت کردم.

چیزی که برای خود من جذابیت دارد این است که «چهارمین شنبه» به لحاظ کارگردانی و نویسندگی هم در راستای کارهای قبلی من قرار دارد و هم مستقلا کار جذابی است. ما در حوزه کارهای جنگ یک قرائت رسمی و حکومتی از جنگ داریم که می گوید نشانه ها و مفاهیم جنگ چه چیزهایی است، از سوی دیگر نویسندگانی چون علیرضا نادری که تعدادشان خیلی کم است، سعی می کنند از زاویه دید دیگری به جنگ نگاه کنند. به عبارتی این ها زاویه دیدهای رسمی را مخدوش می کنند و از سمت و زاویه دید دیگری ما را به طرف موضوع جنگ می برند.

برای من ارزش درام «چهارمین شنبه» این است که ۲ کار ویژه در آن انجام دادیم، اول اینکه از زاویه دید موسیقی و یک گروه موسیقی به جنگ نگاه کردیم؛ موسیقی نماینده زندگی و نشاط است در مقابل جنگ که نماینده و نماد جنگ است. دوم اینکه در متن به صورت تمثیلی به موضوع جنگ پرداختیمبرای من ارزش درام «چهارمین شنبه» این است که ۲ کار ویژه در آن انجام دادیم؛ اول اینکه از زاویه دید موسیقی و یک گروه موسیقی به جنگ نگاه کردیم. موسیقی نماینده زندگی و نشاط است در مقابل جنگ که نماینده و نماد جنگ است. دوم اینکه در متن به صورت تمثیلی به موضوع جنگ پرداختیم.

در حوزه گسترده ادبیات جنگ که سالانه یک هزار متن با حمایت چندین ارگان تولید می شود، تجربه ای جدید داشتن برای من ارزشمند است. از بچه های گروه نیز که تعدادی موزیسین با جسارت هستند بسیار راضی هستم.

* هنرمندانی که از حوزه موسیقی در «چهارمین شنبه» حضور پیدا کرده اید در عرصه موسیقی سبک خود را دارید و متفاوت از جریانی که در حوزه موسیقی این روزها متداول است کار می کنید. این روزها اتفاق خوبی در عرصه تئاتر رخ داده است و افرادی مثل مهرداد کوروش نیا جلوه و رنگ متفاوتی از استفاده موسیقی در تئاتر را ارائه می دهند، همراه با نمایشنامه هایی که محتوایشان متفاوت است. اگر مایل باشید درباره این موضوع صحبت کنیم که چطور شد هر کدام از شما با سبک های متفاوتی که در عرصه موسیقی دارید به کار «چهارمین شنبه» پیوستید.

سحر شاطری: وقتی حسن جودکی تماس گرفت و از من دعوت کرد، با توجه به اینکه سال ها است در عرصه نوازندگی کاخُن فعالیت می کنم و تجربه بازیگری نیز دارم، در نمایش «چهارمین شنبه» حضور یافتم. البته ابتدا ایده ای نداشتم که قرار است چه اتفاقی بیفتد ولی بعد از چند جلسه تمرین دیدم که کار جالبی است و هر روز که گذشت از کاری که در آن حضور دارم رضایت بیشتری پیدا کردم.

سروش قهرمانلو: ما کنسرتی داشتیم و از مهرداد کوروش نیا دعوت کردیم که به تماشای آن بنشیند. ما در کنسرت های «نیوش» پرفورمنسی داریم که فکر می کنم ایده این نمایش آنجا در ذهن کوروش نیا نقش بست زیرا بعد از کار به من گفت که جلسه ای بگذاریم و درباره تولید و اجرای یک تئاتر صحبت کنیم. بعد در جلسات مکرری که داشتیم با فرهنگ سرخوش نیز درباره این موضوع صحبت کردیم که چطور می شود ایده ای را با نمایشنامه ای که موضوعش حول موسیقی می گردد به اجرا درآورد. فکر می کنم ۲ تا ۳ سال مهرداد کوروش نیا با این ایده کار می کرد که در نهایت تماس گرفت و گفت که برای تولید و اجرای این تئاتر دور هم جمع شویم.

هومن شاهی: من برای تماشای تئاتری با نام «در نیومده» به کارگردانی سعید زارعی رفته بودم و به صورت اتفاقی با مهرداد کوروش نیا در کنار هم نشسته بودیم و درباره تئاتر صحبت می کردیم. در آنجا وقتی متوجه شد که من اهل جنوب ایران هستم، پیشنهاد داد که در نمایش «چهارمین شنبه» حضور داشته باشم زیرا شخصیتی در این نمایش وجود دارد که علاوه بر موزیسین بودن از اهالی جنوب ایران نیز هست.

* یعنی با توجه به فعالیت شما در عرصه موسیقی و اجراهایی که در برنامه های تلویزیونی نظیر «خندوانه» داشتید برای این نقش انتخاب نشدید؟

شاهی: نه، اصلا. مهرداد کوروش نیا از قبل برای انتخاب من فکر نکرده بود و خیلی اتفاقی این همکاری شکل گرفت.

فرهنگ سرخوش: رفاقت من و مهرداد کوروش نیا به چند سال پیش برمی گردد، ما در جمع های تئاتری حضور داشتیم و مهرداد نوازندگی و همچنین اجراهای من را دیده بود. روزهای اول ایده ای که به ذهنش رسیده بود این بود که عده ای نوازنده قبل از اجرای یک کنسرت با ماجراهایی مواجه می شوند. وقتی این ایده را برای من مطرح کرد از آن استقبال کردم. بعد از گذشت ۲ تا ۳ سال که پرورش این ایده شکل گرفت کنار هم جمع شدیم و تا به این لحظه نیز نتیجه خوبی داشته است.

* نمی دانم شما تا چه حد به واژه های کنسرت – نمایش قائل هستید…

قهرمانلو: واقعا واژه زیاد مهم نیست، «چهارمین شنبه» تئاتری هست درباره موسیقی و قطعا در آن موسیقی نیز اجرا می شود.

* در سال های اخیر شاهد بودیم که عده ای از هنرمندان صاحب نام از واژه کنسرت – نمایش استفاده کرده اند و در اکثر موارد که تجربه در حوزه موسیقی ایرانی بوده موفق شده اند و در موارد دیگر که سراغ موسیقی خارجی رفته اند با شکست مواجه شده اند. مایل هستم بدانم شما خود را بازیگر نمایش «چهارمین شنبه» می دانید یا هنرمندانی که در عرصه موسیقی فعال هستید و در این نمایش نیز به اجرای قطعات موسیقی می پردازید؟

قهرمانلو: ما در حقیقت خودمان را بازی می کنیم و این هنر مهرداد کوروش نیا است که سعی می کند ما خودمان باشیم.

شاهی: «چهارمین شنبه» تئاتری است که موزیک دارد ولی تئاتر موزیکال نیست.

قهرمانلو: به هر حال ما مسایل مختلفی را به عنوان موزیسین در ایران تجربه می کنیم و تکلیف موسیقی در این چند سالی که پشت سر گذاشتیم روشن نیست. نمی دانیم که می توانیم کار کنیم یا نه، می توانیم در شهرهای دیگر به اجرای موسیقی بپردازیم یا فقط در تهران باید این کار را انجام دهیم، تکلیف موسیقی به عنوان یکی از هنرهایی که دفتری نیز در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دارد، مشخص نیست.

مشکلاتی که برای موسیقی پیش می آید دغدغه همه ما است و می خواهیم در نمایش «چهارمین شنبه» به این دغدغه ها بپردازیم تا به آنها فکر شود. ما سختی های زیادی در عرصه موسیقی داریم به عنوان مثال وقتی هومن شاهی وارد عرصه موسیقی شد به عنوان خواننده رپ خود را معرفی کرد ولی در سایت دفتر موسیقی تنها ۲ تا ۳ عنوان برای سبک های موسیقی دارد که موسیقی سنتی، تلفیقی و پاپ است. حتی برای این سه عنوان هم تعریف مشخصی وجود دارد و ناخودآگاه ما را وادار به دروغ گفتن می کنند یعنی با وجود اینکه سبک من پراگرسیو راک است باید بگویم که پاپ کار می کنم پس مجبور می شویم آن چیزی را که هستیم نفی کنیم.

ما سعی می کنیم تا حدی که در محدوده نمایش «چهارمین شنبه» است، این مشکلات را بیان کنیم.

صدا و تصویر من در تلویزیون هست و تیتراژ چندین برنامه تلویزیونی تصویر و صدای من هست ولی نمی دانم به چه دلیلی هنوز مجوز ندارم. فکر می کنم شاید تغییراتی در حال انجام است و من به نوعی بین التغییرات هستمشاهی: سروش قهرمانلو درست می گوید که هنوز تکلیف ما مشخص نیست. این موضوع در رابطه با من هم صدق می کند. صدا و تصویر من در تیتراژ چندین برنامه تلویزیونی هست ولی نمی دانم به چه دلیلی هنوز مجوز ندارم. فکر می کنم شاید تغییراتی در حال انجام است و من به نوعی بین التغییرات هستم.

* نگران این نیستید که مشکلاتی که برای حمید صفت پیش آمد برای شما هم به وجود بیاید؟ یعنی اینکه یک خواننده رپ زیرزمینی تلاش کرد برای به دست آوردن مجوز، در یک نمایش حضور پیدا کند و خود را به مخاطب نشان دهد. آیا تئاتر را پذیرفتید به این بهانه که بتوانید مجوز بگیرید یا انگیزه های دیگری هم داشتید؟

شاهی: نه اصلا این ماجراها نبوده است. من تمام تلاش خود را می کنم تا راهم را ادامه دهم تا زمانی که مجوزم را بگیرم.

* فکر می کنید دغدغه هایی که آقای سروش قهرمانلو اشاره کرد که در نمایش «چهارمین شنبه» درباره مشکلات گروه ها و نوازندگان و خوانندگان موسیقی مطرح می شود، به مخاطب نیز منتقل شده است؟

قهرمانلو: در دیالوگ های نمایش نیز به این دغدغه ها اشاره و بیان می شود؛ دغدغه های ما چند موزیسینی که در نمایش «چهارمین شنبه» حضور داریم در نمایشنامه مطرح شده است. خانم سحر شاطری خود به عنوان نماینده ای از بانوان موزیسین در این نمایش حضور دارد که اوم هم به نوعی به مشکلات حوزه خودش اشاره دارد.

* اینکه منطقه ای جنگی برای نمایش «چهارمین شنبه» انتخاب شده برای اشاره به همین وضعیت است؟

قهرمانلو: ما مدام در عرصه موسیقی مواظب هستیم که پایمان را روی مین نگذاریم که موقعیت این نمایش نیز همین گونه است.

سرخوش: اولین تجربه حرفه ای ام در عرصه بازیگری تئاتر را با همین نمایش «چهارمین شنبه» سپری می کنم ولی برای ۱۵ اثر نمایشی آهنگسازی کرده ام و در حوزه تلویزیون و رادیو نیز فعال هستم. چیزی که در نمایش «چهارمین شنبه» یاد گرفتم این است که جامعه به سمت انتخاب کردن رشد می کند. حدود ۱۵ سال پیش غیر از اهالی هنر و تئاتر، مخاطب در این سطح وسیع با تئاتر آشنا نبود ولی به واسطه سالن های خصوصی و دسترسی به منابع مختلف در فضای مجازی با تئاتر آشنا شدند.

در عرصه موسیقی نیز اینگونه است و سال ها پیش شاید وقتی صدای تار و سه تار از رادیو پخش می شد مخاطبان زیاد نمی توانستند نوع ساز را تشخیص دهند ولی حالا شناخت روی سازهای موسیقی بسیار زیاد شده است.

واقعیت این است که من علاقه مندم تئاتر همچنان تئاتر باقی بماند و در تئاتر اتفاقی بیفتد و پیامی ارایه دهد. زیاد موافق استفاده از چهره های موسیقی در یک تئاتر نیستم زیرا این چهره ها مخاطب خود را دارند و اگر کارگردانی چنین استفاده ای کند یعنی اینکه در حال ماهی گیری از فرصت های روز است. ولی اینکه علی اصغری از قصه نویسان سینما، ابراهیم گله دارزاده که سال ها است در حوزه اسطوره شناسی فعالیت می کند به همراه مهرداد کوروش نیا که سال ها است در نمایشنامه نویسی و کارگردانی تجربه دارد متن «چهارمین شنبه» را می نویسند که در آن چند نوازنده لازم است، روند مناسبی است. من خود را بازیگر تئاتر «چهارمین شنبه» می دانم نه نوازنده ای که در یک تئاتر حضور پیدا کرده ام.

در حال حاضر چند تئاتر موزیکال و همچنین کنسرت – نمایش در حال اجرا است ولی در نهایت چیزی که اتفاق می افتد تئاتر است و شما تماشاگر یک تئاتر هستید. در نهایت این آثار قصد ارایه یک پیامی را دارند که در ساختار تئاتر خواهد بود و نمی توان با نگاه موزیک آن کار را تحلیل کرد. من اساسا «چهارمین شنبه» را یک تئاتر می بینم و شخصیت هایی که در آن وجود دارند شخصیت های یک نمایشنامه هستند.

* نحوه آهنگسازی در نمایش «چهارمین شنبه» چگونه بود؟ آیا مشترک بوده است؟

قهرمانلو: در واقع هر کدام از ما در موسیقی این نمایش، بخش خودمان را بر عهده داریم که در کنار یکدیگر قرار گرفته است.

* آیا قصد دارید قطعات و موسیقی ای که در این نمایش اجرا کردید در قالب یک آلبوم منتشر کنید؟

قهرمانلو: هنوز فکری در مورد این ماجرا نکرده ایم.

سرخوش: یکی از موهبت های حضور سروش قهرمانلو در این نمایش با توجه به مدت زمانی کوتاهی که برای تمرین داشتیم، این بود که اکثر کارهای موسیقایی اش آماده و آلبوم موزیک های گروه «نیوش» هم منتشر شده است. مهرداد کوروش نیا به عنوان مشاور رضا مرتضوی را در حوزه موسیقی انتخاب کرد تا چه موزیک هایی برای این نمایش انتخاب شود و شخصیت ها چگونه موزیک ها را تبدیل به موزیک های این نمایش کنند.

اگر این موزیک هایی که در نمایش «چهارمین شنبه» اجرا می شوند تنظیم شوند، می توان آنها را در قالب آلبوم «چهارمین شنبه» نیز منتشر کرد.

قهرمانلو: هر کدام از ما چهار نوازنده ای که در نمایش «چهارمین شنبه» به عنوان بازیگر حضور داریم، جنون هایی که داریم که با خود وارد نمایش و شخصیت ها کرده ایم. به نظر من این جنون ها شخصیت ها را لذتبخش تر کرده است.

شاطری: من به شخصه خیلی خوشحالم که در کنار این سه نوازنده حضور دارم زیرا هر کدام از آنها در هنگام نوازندگی بسیار با شور و انرژی این کار را انجام می دهند. من می دانم چقدر زحمت کشیده ام تا به اینجایی برسم که در کنار این سه نفر ساز بزنم و در این گروه به عنوان بازیگر حضور داشته باشم. این دوستان انگیزه ای دوچندان به من می دهند.

شاهی: من بیشتر وکال هستم و خوانندگی می کنم و در نمایش «چهارمین شنبه» نوازندگی دمام را انجام می دهم.

* آیا در اجرای «چهارمین شنبه» از موسیقی رپ هم استفاده کردید؟

شاهی: مقدار کمی، من خودم مایل نیستم وقتی که تئاتر کار می کنم روی فعالیت موسیقی ام مانور دهم.

قهرمانلو: ابراهیم گله دارزاده هم در انتخاب موسیقی های جنوبی خیلی کمک کرد.

* چالش بین شخصیت خودتان به عنوان موزیسین که تجربه بازیگری به معنای واقعی بازیگری روی صحنه نداشتید و در عین حال باید روی صحنه لحظات دراماتیکی را ایجاد کنید، چگونه است؟

اساس استانداردهای جهانی در بازیگری این است که هر بازیگر حداقل یک نواختن یک ساز را بلد باشد، با یک زبان دیگر آشنا باشد و اساسا وقتی که کاری ندارد چیزی را یاد بگیردسرخوش: اساس استانداردهای جهانی در بازیگری این است که هر بازیگر حداقل نواختن یک ساز را بلد باشد، با یک زبان دیگر آشنا باشد و اساسا وقتی که کاری ندارد چیزی را یاد بگیرد. من همیشه خودم پشت دوربین کارگردانی تلویزیونی و هدایتگر عوامل مقابل دوربین بودم و گمان می کردم که کار راحتی روی صحنه به عنوان بازیگر خواهم داشت اما حالا می بینم که خیلی کار سختی است زیرا شاید ۵۰ درصد کار اجرای موسیقی باشد ولی ۵۰ درصد باقیمانده بازی کردن روی صحنه تئاتر است که باید انجام دهم. روزهای تمرین و همچنین اجرای نمایش «چهارمین شنبه» برای من مانند یک کلاس درس است. برای من کلاس درس بزرگی است که گویی در آن پوست می اندازم و دانسته گی خود را تبدیل به تجربه می کنم؛ تجربه ای خیلی عجیب و غریب.

سروش قهرمانلو روی سن به عنوان موزیسین یک فرد کامل است ولی به عنوان بازیگر تازه متوجه می شود که باید کمک بگیرد و هدایت شود تا بتواند به عنوان بازیگر نیز روی صحنه ایفای نقش کند. این تجربه خیلی لذتبخش و جالبی است و حس می کنم که من در این کار خیلی یاد می گیرم.

* غالب بودن وجه موزیسین بودن روی صحنه تئاتر شما را با مشکل مواجه نکرده است؟

سرخوش: در ابتدا یک اعتماد به نفس کاذب به من داده بود که با گیتار خود روی صحنه تئاتر همانند کنسرت هایم می توانم روی مخاطب تاثیر بگذارم. در کنسرت ها با تشویق ها متوجه می شویم که خوب بودیم یا نه …

* در کنسرت مخاطب می آید که بشنود و اجرای شما را با سازتان ببیند ولی اینجا صرف تماشای اجرای موسیقی شما به سالن تئاتر نمی آید.

سرخوش: دقیقا.

قهرمانلو: کنسرت و تئاتر تفاوتی دارد که عمده آن این است که در تئاتر مخاطب را نباید ببینیم ولی در کنسرت مخاطب را باید ببینیم. اینجا مخاطب می داند که نباید بعد از اجرای موسیقی ما تشویق کند و از این رو ما متوجه نمی شویم که اجرای موسیقی مان خوب بوده یا نه.

کوروش نیا: این مثل تجربه حضور بازیگران تئاتر در سینما است، در تئاتر چون نفس به نفس مخاطب به ایفای نقش می پردازند ولی در مقابل دوربین اینگونه نیست شرایط مشابهی مانند شما برایشان شکل می گیرد.

* در صحنه تئاتر مخاطب تنها به صرف تماشای یک اجرای موسیقی در سالن حضور پیدا نمی کند و اینجا توقع این را دارد که شاهد ایفای نقش روی صحنه باشد.

شاهی: من تجربه بازی در نمایش «شرقی غمگین» را داشتم و چیزهایی را که یاد گرفتم در تجربیات بعدی به کمک من می آید. بعد از آن تجربه بود که مقابل دوربین سریال «گلشیفته» ساخته بهروز شعیبی رفتم.

قهرمانلو: مهرداد کوروش نیا مدام در حال کنترل کردن ما است و مهدی صباغی و محمد اشکان فر به عنوان بازیگر تئاتر و همچنین فرهنگ سرخوش خیلی به من کمک کردند.

سحر شاطری: من قبلا در عرصه سینما و تئاتر تجربیاتی به عنوان بازیگر داشتم که آخرین آن ها به حضور در نمایش «رویای یک شب نیمه تابستان» به کارگردانی مصطفی کوشکی بود، اما حضور در نمایش «چهارمین شنبه» اولین تجربه بازی واقع گرایانه برای من بود. به قول فرهنگ سرخوش وقتی فردی نوازنده است و کنسرت برگزار می کند، اعتماد به نفس کاذبی پیدا می کند که دیگر حضور روی صحنه تئاتری برایم کاری ندارد، اما وقتی روی صحنه حضور پیدا می کند، متوجه می شود که فضا متفاوت است. تجربیات قبلی که داشتم در نمایش «چهارمین شنبه» کمکم کرد اما خیلی چیزهای دیگر در این تجربه آموختم، از راه رفتن تا ایستادن.

ادامه دارد…