برچسب: تئاتر شهرستان

  • «پاپاراتزی» در طبس به روی صحنه میرود

    «پاپاراتزی» در طبس به روی صحنه میرود

    به گزارش تئاتر آنلاین نمایش «پاپاراتزی» به کارگردانی محمد نخعی و صادق خطیبی، از سوم مهر 1402 در شهر طبس روی صحنه خواهد رفت.

    مراحل پایانی تمرین و آماده‌سازی «پاپاراتزی»، این روزها برای اجراهای عمومی در حال انجام است و به همین مناسبت سراغ دو کارگردان آن رفتیم و گفت‌وگویی کوتاه انجام دادیم.

    محمد نخعی در پاسخ به دلیل انتخاب این متن توضیح داد: «با توجه به حضورم در جشنواره استانی خراسان جنوبی در سال ۱۴۰۰ و دیدن نمایش «پاپاراتزی» در بیرجند، صحبت‌هایی با نویسنده این متن جهت اجرای عمومی در طبس داشتیم که در نهایت با همکاری و همراهی میثم صدرا، یکی از نویسندگان اثر، مجوز اجرای کار را گرفتیم«.

    او در واکنش به پرسشی درباره زمان اجرای این نمایش پاسخ داد: «نمایش «پاپاراتزی» از سوم مهر 1402 به مدت ۱۵ شب در دو سانس در پلاتو شمس شهرستان طبس به صحنه خواهد رفت و امیدواریم با تلاش‌هایی که گروه طی این مدت انجام داده است، شاهد اجراهایی با کیفیت و در نتیجه استقبال خوب مخاطبان هنردوست خود در شهرستان طبس باشیم.»

    صادق خطیبی، دیگر کارگردان نمایش «پاپاراتزی» هم در توضیح روایت داستانی و خلاصه نمایش گفت: «در این اثر، داستان زندگی زوجی را دنبال می‌کنیم که در مسیر شهرت دچار اختلافات خانوادگی عمیقی می‌شوند که لحظه‌به‌لحظه آن‌ها را به نابودی نزدیک و نزدیک‌تر می‌کند.»

    تئاتر پاپارتزی

    او درباره شرایط و وضعیت تولید این نمایش توضیح داد: «روند آماده‌سازی و شروع نمایش «پاپاراتزی» پس از هماهنگی‌های لازم برای مجوز متن و انتخاب بازیگر و گروه اجرایی از خرداد امسال آغاز شده و اینک در مراحل پایانی تمرینات خود برای اجرای عمومی است.

    نمایشنامه «پاپاراتزی» را میثم صدرا و جواد جعفری نوشته‌اند و صادق خطیبی، نسرین احسانی، الهام شریفیان، فرهاد تقوی و مجتبی فعال کاری در آن بازی می‌کنند. میثم صدرا در سمت مشاور کارگردان و طراح صحنه، این نمایش را همراهی می‌کند.

    از دیگر عوامل نمایش «پاپاراتزی» می‌توان به فاطمه باقری (منشی صحنه)، فرهاد تقوی (موسیقی) و مرتضی عابدیان (اجرای دکور و نور) اشاره کرد.
    منبع

  • رونمایی از پوستر جشنواره نمایش های آئینی سنتی

    رونمایی از پوستر جشنواره نمایش های آئینی سنتی

    آئین رونمایی از پوستر جشنواره نمایش های آئینی سنتی برگزار شد

    به گزارش تئاترآنلاین ، آیین رونمایی از پوستر بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی و تبادل تفاهم‌نامه استان‌های مشارکت‌کننده در این رویداد فرهنگی با حضور کاظم نظری (مدیرکل هنرهای نمایشی)، احمد جولایی (دبیر جشنواره) با شعار «آیین، سنت، سرمایه ملی» روز یک‌شنبه 5 شهریور 1402 ساعت 16 در سالن کنفرانس معاونت هنری برگزار شد.

    کاظم نظری، مدیرکل هنرهای نمایشی در ابتدای این مراسم گفت: «بعد از بیست‌ویک دوره و برای اولین بار بخش‌های مختلف جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی به خانه‌های اصلی خود می‌روند.»

    او ادامه داد: «طبق صحبت‌های انجام‌شده، قرار است تا شهرداری‌ها در استان‌های برگزارکننده در بخش فضاسازی و تبلیغات عمومی برگزارکنندگان را همراهی کنند. در بخش صداوسیما هم گروه‌های برنامه‌ساز برای پوشش جشنواره حضور خواهند داشت.»

    مدیرکل هنرهای نمایشی افزود: «جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی از مهم‌ترین جشنواره‌های تئاتر کشور است. این رویداد سرمایه ملی و هویت ما به شمار می‌آید.»

    نظری گفت: «در بخش بین‌الملل تلاش شده است تئاتر ما به کشورهای دیگر معرفی شود و خوشبختانه مراکز فعال بین‌الملل نگاه ویژه‌ای به هنرهای نمایشی ایران دارند.»

    او ادامه داد: «امیدوارم شما عزیزان تمام ظرفیت فرهنگی استان خود را پای کار بیاورید تا این رویداد بزرگ هنری در کشور نمود خوبی داشته باشد و بتواند در شناخت فرهنگ و آیین‌های ایرانی به مردم مؤثر عمل کند.»

    زمان برگزاری جشنواره

    مدیرکل هنرهای نمایشی در پایان سخنان خود با اشاره به زمان برگزاری جشنواره گفت: «هم‌زمانی برگزاری بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی با هفته میراث فرهنگی و همچنین میلاد مسعود پیامبر اعظم (ص) فرصت خوبی است تا استان‌ها ظرفیت‌های نمایشی و گردشگری خود را در جهت معرفی آیین‌ها، سنت‌ها، زیست‌بوم و همچنین ایجاد نشاط، همدلی و همرسانی اقوام مورداستفاده بیشتر قرار دهند.»

    در ادامه این نشست، احمد جولایی، دبیر بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی با اشاره به نگاه تمرکززدای جشنواره برای همراه کردن استان‌ها گفت: «پایمردی، همت و خرد جمعی مدیران استانی باعث شد تا ما با اقدام به تمرکززدایی از مرکز میزبان 1010 مهمان داخلی و خارجی باشیم.»

    او ادامه داد: «بیش از 20 کشور خارجی متقاضی حضور در جشنواره شده‌اند و خوشبختانه از سراسر کشور در تمامی رشته‌های هشت‌گانه جشنواره نیز متقاضی حضور داشتیم. در این دوره استان چهارمحال و بختیاری در بخش هنرهای فردی، کارآواها و آثار فضای باز، استان خراسان شمالی میزبان اجراهای دانشجویی و بخش عروسکی، استان گلستان میزبان نمایش‌های صحنه‌ای بخش آزاد و ویژه و استان مرکزی میزبان مجالس تعزیه غریب جشنواره خواهند بود.»

    دبیر بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی افزود: «سمینارهای بین‌المللی با مدیریت خانم نرگس یزدی (مدیر انتشارات نمایش) در تهران برگزار خواهد شد و نمونه‌های منتخب نیز به چاپ خواهد رسید.»

    جولایی با اشاره به بخش نمایشنامه‌نویسی به‌عنوان تنها بخش رقابتی جشنواره توضیح داد: «بخش نمایشنامه‌نویسی دو متولی دارد. شورای فرهنگ عمومی اداره کل هنرهای نمایشی متولیان بخش نمایشنامه‌نویسی محسوب می‌شوند. تلاش‌مان این است که آثار خوب این بخش نیز به چاپ برسند.»

    او گفت: «مدیران کل فرهنگ و ارشاد اسلامی چهار استان همراه در برگزاری این رویداد هنری به‌عنوان قائم‌مقام‌های دبیر جشنواره هستند و با تمام اختیارات، جشنواره را هدایت خواهند کرد.»

    دبیر جشنواره در پایان سخنانش گفت: «برای هر استان بولتن و نشریه‌ای جداگانه در نظر گرفته خواهد شد.»

    گسترش بخش های مردمی در بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی

    تقی صادقی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان خراسان شمالی نیز در ادامه این نشست گفت: «خوشحالیم که با درایت مدیرکل هنرهای نمایشی، استان‌های کمتر دیده‌شده که مهد استعدادهای ویژه هستند، دیده می‌شوند. استان خراسان شمالی در هنرهای نمایشی سنتی و آیینی و نمایش‌های مدرن کارنامه خوبی دارد. خاطره 9 دوره برگزاری جشنواره تئاتر رضوی در ذهن هنرمندان برجسته کشور ثبت شده است. تئاتر رضوی در استان خراسان شمالی متولد شده، روییده و هر کجا که باشد، قابل افتخار است.»

    او ادامه داد: «هم‌افزایی خوبی در استان وجود دارد. همه بخش‌های دولتی و مردمی پای کار هستند و امیدواریم رویدادی خوب و آبرومند برگزار شود و تقاضا داریم این جشنواره آورده‌ای به‌عنوان میراث ملی، فرهنگی و معنوی استان تلقی شود و هنر تئاتر در خراسان شمالی چند گام جلوتر برود.»

    مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان خراسان شمالی افزود: «مطمئن هستم که همراهی اداره کل هنرهای نمایشی و همچنین دبیرخانه جشنواره شامل حال استان خواهد شد و این میزبانی را با افتخار انجام خواهیم داد و بابت هیچ موردی نگران نخواهیم بود.»

    صادقی در پایان سخنانش گفت: «استان خراسان رضوی آمادگی هرگونه همکاری برای هرچه بهتر برگزار شدن جشنواره را داراست. حتی اگر در روند برگزاری نیاز به همراهی در دیگر بخش‌ها بود، همچنان در کنار شما خواهیم بود. این رویدادها نشاط را در جامعه تسری می‌دهد و امیدوارم تا مردم روزهای خوشی را در تقویم امسال‌شان ثبت کنند.»

    همچنین پیام احمدی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان چهارمحال و بختیاری گفت: «تمامی این هنرها در خون مردم ایران می‌جوشد و امیدواریم در سال‌های بعد هم بتوانیم همچنان افتخار میزبانی این رویداد هنری را داشته باشیم.»

    در ادامه این برنامه، هادی مرزبان، بازیگر، کارگردان پیشکسوت تئاتر و یکی از اعضای هیئت انتخاب در بخش آزاد صحنه‌ای به بیان سخنانش پرداخت. او گفت: «بیش از 150 متن برای ما در بخش آزاد صحنه‌ای ارسال شده بود. با توجه به اینکه بعضی از کارها در دو مرحله قضاوت می‌شوند، یک‌بار متون خوانده شد و در مرحله دیگر داوری، نمونه‌های اجرا موردنظر قرار خواهند گرفت.»

    او ادامه داد: «از زمان دانشگاه، چه در ایران و چه خارج از کشور، عاشق تئاتر ایران و توجه به آیین‌ها و فرهنگ خودم بودم. همیشه هم در صحبت‌هایم گفته‌ام تئاتر من باید بوی نم نجیب کاه‌گل بدهد. امکان ندارد در این پنجاه سال فعالیت هنری کاری بدون توجه به ریشه و سنت‌های ایرانی روی صحنه برده باشم.»

    علی‌اکبر قدوسیان، تعزیه‌خوان و هنرمند پیشکسوت تئاتر نیز در ادامه این نشست با بیان خاطرات دوران کودکی خود از تعزیه، گفت: «از کودکی با نقش علی‌اصغر در آغوش پدرم که اولیاخوان و شبیه‌خوان حضرت امام حسین (ع) بود، تعزیه را آغاز کردم. درواقع من اکنون 70 سال دارم و 69 سال و 6 ماه است که در این هنر مشغول هستم.»

    او با بیان اینکه تعزیه را به فرهنگسراها برده است، گفت: «فضای اجرای تعزیه فرهنگسرا نیست اما بهتر از این است که تا نام این هنر به گوش می‌رسد، گوشه پارک‌ها را به خاطر بیاوریم. تعزیه ارزشمند است و جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی با توجه به تعزیه آن را بزرگ می‌کند.»

    این هنرمند افزود: «من سعی کردم تا در کتاب «نانوشته‌های تعزیه» که به نگارش درآورده‌ام، خرافات را از تعزیه دور کنم و این هنر را عقلانی کنم. امیدوارم تعزیه بیش‌ازپیش بدرخشد و هنرمندانش از مادیات فاصله بگیرند و به معنویات بپردازند.»

    حسین شوندی، عضو هیئت انتخاب آثار صحنه‌ای در بخش ویژه هم در این برنامه گفت: «سال‌ها به استان‌ها سفر کردم و با آیین‌های نمایشی آن‌ها آشنایی بسیاری دارم. اگر تئاتر ما بخواهد زندگی کند و زنده بماند، باید به ادبیات آیینی ما برگردد. این ادبیات آیینی، اقیانوسی از گوهرهایی است که هنوز کشف نشده‌اند. این بازگشت به استان‌ها منشأ خیر است و امیدوارم این اتفاق در سال‌های بعد هم تکرار شود و از سرمایه‌های‌مان بیشتر استفاده کنیم.»

    در پایان این نشست و پس از رونمایی پوستر جشنواره با طرحی از مهدی رایگانی توسط کاظم نظری (مدیرکل هنرهای نمایشی) و هادی مرزبان (هنرمند پیشکسوت و عضو هیئت انتخاب بخش آزاد صحنه‌ای)، تفاهم‌نامه همکاری بین استان‌ها توسط مدیرکل هنرهای نمایشی و مدیران کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان‌های چهارمحال و بختیاری و خراسان شمالی امضا شد.

    منبع

  • یادی از هجرت ابدی محمدرضا الوند/ مردی از جنس باران

    یادی از هجرت ابدی محمدرضا الوند/ مردی از جنس باران

    هفتم اسفند یادآور هجرت ابدی و تلخ مردی از کاروان تئاتر و ادبیات ایران زمین است که نجابت و همت والای او همچنان زبانزد اهالی تئاتر به‌ ویژه فعالان تئاتر شهرستان‌ها ، نمایش‌های محیطی و خیابانی است. سخن از محمدرضا الوند می‌گوییم، مدیر و نویسنده نام‌آشنای تئاتر و حوزه ادبیات نمایشی ، کسی که احساس مسئولیت و تلاش فراوانش برای اعتلای هنر نمایش این سرزمین کهن هرگز فراموش نخواهد شد.

    زنده یاد الوند زاده 5 آذر 1343 در شهر نهاوند بود.او نویسنده و مولف بیش از 400 عنوان مقاله در زمینه تئاتر و ادبیات نمایشی و چندین پژوهش در حوزه نمایش خیابانی، تئاتر کودک و نوجوان، تئاتر و اقتصاد و… و مولف کتاب‌هایی چون مقاومت در خیابان، خیزران چشم ها و نیز مدیر پروژه جمع آوری و اجرای طرح مجموعه چند جلدی نمایشنامه های برگزیده دفاع مقدس بود.

    زنده‎یاد الوند دانش آموخته ادبیات نمایشی از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و تربیت مدرس بود و سابقه کار به عنوان روزنامه نگار و عکاس دفاع مقدس و نیز تصحیح، جمع آوری، بازنویسی و ویرایش چندین مجموعه کتاب و مجموعه خاطرات دفاع مقدس آزادگان و جانبازان از جمله کتاب خاطرات مرحومه سپیده کاشانی از مقاومت 45 روزه خرمشهر و خاطرات شهید بابا نظر خراسانی را در کارنامه خود داشت.

    او همچنین مشاور مطبوعاتی شهید عالی قدر مرتضی آوینی در مجله سوره بود و همچنین تجربه سال‌ها همکاری در واحد هنر و ادبیات مقاومت و انقلاب اسلامی حوزه هنری را دارا بود.

    زنده‌یاد الوند در آخرین روزهای زندگی‌اش به عنوان مدیر بخش استان‌ها در اداره کل هنرهای نمایشی مشغول فعالیت بود و بعد از جشنواره تئاتر فجر 1399 به کرونا مبتلا شد و از آن‌جاکه بخش بزرگی از ریه او درگیر این ویروس شده بود، با استفاده از دستگاه تنفس می‌کرد. پزشکان او را چند روزی در حالت خواب مصنوعی قرار دادند تا رنج کمتری را متحمل بشود. همه امید داشتند که او تندرستی‌اش را با روحیه بالا و انرژی فراوانش برای انجام کار دوباره بازیابد اما دعای دوستان و همدلانش کارگر نیفتاد و خواست الهی در این بود که او کنار پروردگارش به آرامش برسد.

    الوند جانباز بود و از نارسایی کلیه هم رنج می‌برد.

    از دیگر سوابق و فعالیت‌های پرشمار او می توان به این موارد اشاره کرد:

    راه اندازی صفحه هنر و ادب مقاومت (فرهنگ مقاومت) در ابتدای دهه هفتاد در روزنامه کیهان، عضویت در کارگروه تخصصی ادبیات نمایشی انتشارات مدرسه، دبیر تئاتر کودک و نوجوان مرکز هنرهای نمایشی کشور، ریاست و عضو عالی شورای نظارت و ارزشیابی بر تئاتر کشور، کارشناس ارشد پژوهش تئاتر در مرکز هنرهای نمایشی، مدیر گروه نمایش و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی و سازمان جامع علمی و کاربردی، عضو شورای حمایت معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ریاست کانون تئاتر دانشگاهیان کشور، عضو شورای مرکزی تئاتر بسیج کشور و شورای انتخاب تئاتر سیار کشور، مشاور هنری مدیریت فرهنگی شهرداری تهران، عضو شورای هنری تئاتر شهر ، مشاور هنری تماشاخانه سنگلج، داور و عضو هیئت انتخاب آثار و مدیر کمیته ارزشیابی و استان‌های جشنواره بین المللی تئاتر فجر، داور، ناظر و عضو هیئت انتخاب جشنواره های سراسری کردستان، شیراز، زنجان، سیرجان، ورامین، همدان، ارومیه، اردبیل، مشهد، قم، بوشهر، مازندران، شهرکرد، آذربایجان، چهارمحال بختیاری، تبریز، دزفول، گناباد، خرمشهر، خارک و…، مدیر کمیته ارزشیابی چهاردهمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی، داور و عضو هیئت انتخاب جشنواره های بسیج کشور، ریاست جلسات نقد وبررسی تئاتر نیروهای مسلح کشور، عضو کمیته تخصصی داوری بخش هنرهای دیجیتال در جشنواره رسانه های دیجیتال، مسئول انتخاب و جمع بندی آثار یازدهمین جشنواره مریوان و داوری در جشنواره های مرصاد، ایثار، ولا، رضوی، بصیرت، صاحبدلان، ماه، شاهد، بانوان، پایداری، یاوران حسین، بچه های مسجد، کوثر و…

    سفر ابدی او موجی از اندوه و حیرت را برای آنان که او را می شناختند رقم زد ؛ یاد و نامش گرامی.

  • چرا تئاترهای موفق شهرستانی جایی برای اجرا در تهران ندارند؟

    چرا تئاترهای موفق شهرستانی جایی برای اجرا در تهران ندارند؟

    در سه سال گذشته بدون شک برنده اصلی جشنواره‌های تئاتر فجر یک شهر بوده است؛ مشهد. شهری که به واسطه شرایط فرهنگیش، فرصت رشد تئاتر در آن افزایش یافته است و با تکیه بر گذشته‌ای درخشان، موفق می‌شود تئاتر را به عنوان یک کالای فرهنگی توسعه دهد. تئاتر در مشهد پیشرو است. در دورانی که هنوز اولیورتویستی در تهران ساخته نشده بود، یک جوان تازه‌کار نمایش عظیم «یتیم‌خانه فونیکس» را روی صحنه می‌برد که برخلاف «اولیورتویست»، اثری موفق در جشنواره فجر می‌شود. با این حساب، شرایط برای اجرای تئاتر بچه‌های مشهد در تهران چندان مناسب نیست.

    «مسعود حکم‌آبادی» که تولید چند اثر مهم تئاتری مشهد را در سه سال گذشته در دست داشته است از رنجی سخن می‌گوید که بر تهران بر او تحمیل شده است.

    این تهیه‌کننده با اشاره به موفقیت آثار مشهدی در سال94 می‌گوید از حسین پارسایی درخواست کرده است که به آثار موفق مشهدی در ایرانشهر فرصتی دهد تا در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه روند؛ اما حسین پارسایی به او می‌گوید که برنامه ایرانشهر تا سال 96 پر شده است؛ «بعد از اجرای نمایش تاریکی در فجر سال94 آقای پارسایی را در لابی ایرانشهر دیدم و درخواست کردم این نمایش در سالن سمندریان اجرا شود که ایشان آن موقع گفتند برنامه اجراهای ایرانشهر تا پایان 96 بسته شده است» این در حالی است که در سه‌ دوره حضور حسین پارسایی در ایرانشهر بیش از 50درصد برنامه سالانه دستخوش تغییر شده است. علاوه بر این این سخن در حالی گفته می‌شود که برنامه ایرانشهر طبق ادعای مدیریت آن سالانه منتشر می‌شود.

    اما در سال1396 نمایش «پیانیستولوژی»، پس از موفقیت در جشنواره فجر، حسین پارسایی رویه‌ای متفاوت اتخاذ می‌کند. او از کارگردان نمایش می‌خواهد تا در سالن ناظرزاده روی صحنه روند. این نمایش جایگزین نمایش‌های «سرخابی‌ها» کوروش نریمانی و «خیزاب» علیرضا محمدی می‌شود. البته «پیانیستولوژی» هوادار بسیار دارد. قاسم جعفری نیز خواهان حضور این نمایش در شهرزاد می‌شود؛ اما این سالندار از حکم‌آبادی می‌خواهد برای 30 شب، 75 میلیون پرداخت کند. با اینکه قراردادی نیز میان طرفین منعقد می‌شود؛ اما در نهایت گروه تصمیم می‌گیرد در شهرزاد اجرا نرود. در سوی دیگر گروه تلاش می‌کند در تئاتر شهر که آن روزها خالی بود روی صحنه روند؛ اما پیمان شریعتی به بهانه تمرین نمایش تازه تاجبخش فنائیان حاضر به حمایت از گروه مشهدی نمی‌شود.

    نمایش به هر حال در ناظرزاده روی صحنه می‌رود و پس از 11شب بیش از 47 میلیون فروش می‌کند که برای یک گروه شهرستانی آمار بسیار قابل قبولی است. حکم‌آبادی در این باره می‌گوید: «روزی که به دفتر آقای پارسایی رفتیم و تصمیم بر این شد تا از هفته بعدش در ایرانشهر شروع به اجرا کنیم، به ایشان گفتیم حالا که مشمول چنین لطفی از سوی ایشان شدیم لااقل اجازه بدهند اردیبهشت یا فروردین97 با فراغ بال و فرصت بیشتری آماده اجرا در ایرانشهر شویم؛ اما ایشان بنا به اقتضائاتی که داشتند موافقت نکردند.»

    آن زمان نوبت اردیبهشت‌ماه ایرانشهر متعلق روح‌الله حق‌گو از اعضای گروه تئاتر بازی متعلق به آتیلا پسیانی در نوبت اجرا بود و پارسایی به مشهدی‌ها گفته بود که آن نمایش حتماً روی صحنه خواهد رفت؛ اما روح‌الله حق‌گو هیچگاه اجرا نمی‌رود و سالن در نوبت اجرای او خالی می‌ماند.

    حکم‌آبادی درباره درصد دریافتی ایرانشهر می‌گوید: «طبق قرارداد باید 10درصد از فروش را پرداخت می‌کردیم، با توجه به هزینه بالای اسکان و رفت و آمد گروه ما تقاضا دادیم که این عدد از ما کسر نشود که با آن موافقت نشد. شاید باورش سخت باشد؛ اما تمام سود نمایش پیانیستولوژی از اجرای تهران، برای من و کارگردان 170هزار تومان بود.»

    او که تهیه‌کننده دیگر نمایش موفق مشهدی یعنی «یتیم‌خانه فونیکس» در فجر سال95هم بود هم از بدعهدی تهرانی‌ها می‌گوید: «بعد از اجرا در تالار وحدت که با استقبال بی‌نظیری روبه‌رو شد. نمایش را علی مرادخانی دید و پشت‌صحنه آمد. به مهدی شفیعی، مدیر وقت اداره کل هنرهای نمایشی دستور داد با شرط حذف تک‌خوانی زن، از اجرای عمومی نمایش حمایت کند. من هم پیرو همین، به تئاتر شهر نامه زدم که شریعتی گفت سالن پر است. بازیگران نقش یتیم در یتیم‌خانه بزرگ شدند و فونیکس تمام شد؛ اما کسی به ما اجرا نداد. یک بار پیش مهرجردی، مشاور مرادخانی رفتم، او پیگیر شد و به جایی نرسید. تالار وحدت هم به ما اجرا نداد. در حالی که حاضر بودیم تمام هزینه‌های آن را تقبل کنیم.»

    حکم‌آبادی در تاریخ 27فروردین 96 به تئاتر شهر نامه می‌زند و این نامه تاکنون بی‌پاسخ مانده است؛ حتی پس از رفتن شریعتی از تئاتر شهر.

    مصائب نمایش‌های موفق مشهدی در تهران تنها به این دو نمایش ختم نمی‌شود. در فجر34 نمایش «تاریکی» عبدالله برجسته به اثری موفق تبدیل می‌شود و حتی جایزه بهترین بازیگر مرد نمایش ایران و تقدیر طراحی صحنه را از تهران به مشهد می‌برد. این نمایش خردادماه امسال برای یک فستیوال به ایتالیا (تریسته) دعوت شد. گروه اجرایی از پارسایی می‌خواهند پیش از سفر به ایتالیا در حد یک هفته برای آماده‌سازی در سمندریان روی صحنه بروند که بازهم با مخالفت پارسایی روبه‌رو می‌شود و در زمان مدنظر گروه سالن به گروه مشهدی اختصاص نمی‌دهد. این در حالی است که گروه‌های تئاتری می‌دانند در خردادماه قرار نیست اکبر زنجانپور نمایش «لیرشاه» را روی صحنه برد.

    حسین پارسایی این فرصت را به محمد قدس می‌دهد تا «جوجه‌تیغی» در ایرانشهر اجرا شود. محمد قدس، تهیه‌کننده نمایش «بینوایان» حسین پارسایی است. نکته جالب آن است که «جوجه‌تیغی» قرار بوده در تماشاخانه پالیز روی صحنه رود و برنامه‌های آن نیز طرح‌ریزی شده بود؛ اما ناگهان محمد قدس وارد ماجرا می‌شود و نمایش را از پالیز به ایرانشهر می‌برد.

    نادیده گرفته شدن آثار موفق شهرستانی در سالن‌های دولتی و نیمه‌دولتی تهران امری مرسوم است. فارغ از حمایت گروه‌های مشهدی از یکدیگر برای بسط دادن آثار خود به دیگر شهرها، وضعیت برای دیگر مناطق کشور به مراتب سخت‌تر است. برای مثال در تئاتر شهر، در چند سال گذشته چند نمایش فرصت حضور در این مجموعه را داشته‌اند؟ چند نمایش از شهرستان‌ها در ایرانشهر روی صحنه رفته‌اند؟ همه چیز در ایرانشهر که تنها به یک نمایش ختم می‌شود، نمایش «راهبان معبد وانگ» نوشته محمد‌رضا کوهستانی و کارگردانی احمد سلیمانی از قم که هر دو از اقوام نزدیک حسین پارسایی هستند و برخلاف برنامه منتشر شده سال 1395 در ایرانشهر روی صحنه می‌رود. این نمایش «اورستیا» به کارگردانی آرش دادگر می‌‌شود.

    حکم‌آبادی در خاتمه صحبت‌هایش می‌گوید: «سال 95 تئاتر مشهد 2 جایزه مهم از فجر کسب کرد، سال بعدش 7کاندیداتوری و 5تندیس، سال بعدترش 4کاندیداتوری و 5جایزه!، یکی به ما بگوید تئاتر مشهد چه کار کند که سالن‌های دولتی تهران بیشتر دوست‌شان داشته باشند؟ از نظر مخاطب که نگاه کنیم، مشهد بعد از تهران بیشتر تماشاگر تئاتر و پرفروش‌ترین تئاترها را دارد، اما تا قرار است کاری به تهران بیاوریم با اجاره‌های عجیب سالن‌های خصوصی روبه‌رو می‌شویم. از طرفی تهرانی‌های سلبریتی‌دار تا می‌خواهند کاری به مشهد بیاورند، فکر می‌کنند ما باید برای آن‌ها سالن اصلی تئاتر شهرمان را خالی کنیم.»

    اقتصاد ایران – باشگاه خبرنگاران پویا – احسان زیورعالم