برچسب: بیماری کرونا

به گزارش تئاتر آنلاین، علی یدالهی درباره اجرای نمایش «رختشور شاه» گفت: این روزها در حال تمرین یک نمایش سیاه بازی هستم که تجربه جدیدی در تلفیق نمایش سیاه بازی و مجلس زنانه است.

وی ادامه داد: نمایشی به نام «رختشور شاه» نوشته بابک لطفی خواجه پاشا و بازنویسی خودم و فرهاد نقدعلی را تمرین می کنیم. این نمایش را ۲ سال قبل برای جشنواره نمایش های آیینی سنتی آماده کردیم که در جشنواره اجرا شد ولی به خاطر شیوع کرونا نتوانست اجرای عمومی داشته باشد.

کارگردان نمایش «عفریته ماچین»، «راز عروسک» و «بلبل سرگشته» تصریح کرد: طی ۲ سال گذشته، چهار بار نوبت اجرای عمومی گرفتیم ولی هر بار به دلیل موج های شیوع بیماری، کار تعطیل شد. این بار با فروکش کردن موج کرونا و باز شدن سالن های سینما و تئاتر نوبت اجرا گرفتیم و ان شاءالله آبان ماه در تالار محراب و پس از مراحل بازبینی و مجوز، اجرا خواهیم داشت.

وی با اشاره به اینکه ۲ سال از تولید کار گذشته درباره تغییرات اجرا و طولانی شدن این تمرینات توضیح داد: تغییری در کلیت کار شکل نگرفته ولی در گروه بازیگران تغییر داریم. دوستان بازیگر به دلیل تعطیلی های پی در پی، سر پروژه های دیگری رفته اند و نمی توانند ما را همراهی کنند. حدود چهار نفر از بچه های بازیگر تعویض شدند به همین دلیل تمرین های کار طول کشید اما در کلیت کار و متن و اجرا تغییری نداریم و همان نمایش که در جشنواره بود قرار است اجرا شود.

این بازیگر و کارگردان تئاتر که تیر ماه امسال سویه شدید بیماری کرونا را تجربه کرده و در آی سی یو بستری بود درباره وضعیت جسمی خودش گفت: بیماری من خیلی شدید بود و ۸۰ درصد ریه ام درگیر شد. هنوز ریه ام ترمیم نشده است و برایم سخت است ولی وقتی فرصت اجرا پیش آمد تصمیم گرفتم که کار کنم. خوشبختانه در این نمایش بازی نمی کردم. آمد و شد و تمرین به دلیل آسیب ریه برایم سخت است اما تعهدی که به گروه، اداره کل هنرهای نمایشی، سالن و مردم داشتم باید عملی می شد. همه هنرمندان تئاتر کمدی تعهدی برای شاد کردن مردم در خود احساس می کنند که اجازه نمی دهد در شرایط دشواری که ان شاءالله گذشته است مردم را تنها بگذارند. شاد کردن مردم تعهدی است که داریم آن هم در این شرایط سخت، این تعهد برایم بیشتر اهمیت دارد.

وی در پایان بیان کرد: مردم همیشه نیاز دارند که نمایش های شاد ببینند و لحظات شادی داشته باشند. حال در شرایطی که ۲ سال این بیماری آسیب های زیادی به خانواده ها زده و فشار روحی زیادی را به همه وارد ساخته، لازم است که کارهای شاد روی صحنه برود. از سوی دیگر کارهای طنز مسائل اجتماعی و سیاسی را با زبان شوخی مطرح می کنند و همواره یک اجتماع سالم نیاز دارد که از زبان طنز برای مطرح کردن این مسائل بهره ببرد.

به گزارش تئاتر آنلاین، در پی درگذشت عزت الله مهرآوران بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون ایران براثر ابتلا به کرونا از طرف افراد و نهادهای مختلف پیام های تسلیتی صادر شد.

پیام تسلیت سرپرست معاونت هنری

سرپرست معاونت امور هنری وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی در پیامی درگذشت عزت الله مهرآوران را تسلیت گفت.

محمود شالویی سرپرست معاونت امور هنری در این پیام نوشته است:

«عزت الله مهرآوران، نمایشنامه نویس، کارگردان و بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون از وقتی برای نخستین بار با عشق و علاقه روی صحنه تئاتر رفت بیش از ۵۰ سال با نوشته ها، اجراها و نقش آفرینی خود در عرصه هنر فعالیت کرد. مهرآوران از تئاتر آمده بود و دغدغه حضور مستمر در تئاتر داشت، در این سال ها همچنان مشتاق بود نمایش هایی را کارگردانی کند اما دریغ و افسوس که این هنرمند پیشکسوت دیگر بین ما نیست. بین ما عزت الله مهرآوران با آثار و خاطراتی که در تئاتر، سینما و تلویزیون و با اخلاق و منش خود به یادگار گذاشته است، در یادها و دل ها و تاریخ تئاتر و سینما حضور دارد.

درگذشت زنده یاد مهرآوران را صمیمانه به خانواده عزیزش و جامعه فرهنگ و هنر تسلیت می گویم و برای این هنرمند از درگاه خداوند متعال رحمت و مغفرت مسئلت می کنم.»

پیام تسلیت مدیرکل هنرهای نمایشی

قادر آشنا مدیرکل هنرهای نمایشی طی پیامی درگذشت عزت‌الله مهرآوران را تسلیت گفت.

در متن این پیام آمده است:

«باسمه تعالی

خوشا آنانکه با عزّت ز گیتی / بساط خویش برچیدند و رفتند

نمایشنامه نویس، کارگردان و بازیگر توانا و نام‌آشنای هم‌روزگارمان، عزت الله مهرآوران به صحن آرامش ابدی پیوست.

زندگی سراسر مهرورزی او، با آزادگی و عزّتمندی سپری شد و اجابت فروتنانه دعوت حق، به نقش‌آفرینی‌های او در این خاک گوهرخیز، پایان بخشید.

هنرمندی که پیش از آنکه «مرگ یزدگرد» را از پسِ «شاهنامه‌خوانی‌ها» روایت کند؛ در روش و منش، مرگ آگاه بود و از «مال کنون» تا «واقعه خوانی» و دیگر آثار ارجمند خود به کوچ و هواخواهیِ «دلدار» و درستکاری در روی صحنه و درست اندیشیدن در پشت صحنه، می‌اندیشید و اینک که در دیار رحمت حق، به آرامش رسیده است؛ ایمان بی‌پیرایه او، یقیناً روشن‌تر از پیش، به ما می‌گوید که «غربت، وطن من نیست.»

روح بلندش با خوبان، محشور باد و سربلندی خانواده مکرّمش، در سایه سار صبر و شکیبایی ارزانی شده از سوی خداوند متعال، مستدام.»

پیام تسلیت مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت

نیکنام حسینی‌پور مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت نیز در پیامی درگذشت عزت‌الله مهرآوران هنرمند پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون را تسلیت گفت.

در متن نیکنام حسینی‌پور چنین آمده است:

«نام نیکو گر بماند ز آدمی/ بِه کزو ماند سرای ماندگار

در ناگهانی از بُهت، باخبر شدیم هنرمند پیشکسوت و صاحب‌نام کشورمان جناب آقای عزت‌الله مهرآوران به دیار باقی شتافتند.

سال‌های سال با خاطره لبخند و نقش‌آفرینی‌های ماندگارش در عرصه هنرهای نمایشی حظ کردیم. نویسنده، بازیگر و کارگردانی لُرتبار که هیچ‌گاه اصالت ذاتی‌اش را از یاد نبُرد و در تعدادی از آثارش مثل «مال‌کَنون»، «دالُو» و «عاشق‌کُشون» به فرهنگ ایلیاتی‌اش اشاراتی داشت. هنرمندی که نگاه نافذ، چهره معصومانه، تُن صدای خاص و بازی‌های درخشانش، دل از مخاطب عاشق می‌ربود و آنی را میزبان هنرمندی این مهربانِ مهرآور بود.

هنوز هم باورش سخت است نوشتن از غم در فراق دوست دیرینه‌مان؛ هنرمند اردیبهشت‌زادی که در سپیده مهرماه رخت سفر بست.

به قول سهراب سپهری: «مرگ پایان کبوتر نیست»، اگرچه کرونا – این بیماری مهلک قرن- در کمال ناباوری هرازگاهی گلی از گلستان هنر این مرزو بوم را می‌چیند اما یاد و خاطره بزرگ‌منشی و اصالت و توانمندی مهرآوران و مهرآوران‌ها از ذهن و ضمیر مردم هنردوست و وفادار ایران اسلامی محو نخواهد شد.

ضمن ابراز تألم و تأثر عمیق نسبت به این واقعه تلخ و جانسوز، از طرف خودم و همه همکارانم در مؤسسه هنرمندان پیشکسوت، درگذشت این هنرمند مهربانِ هم‌تبار را به خانواده داغدار ایشان، هنرمندان و هنردوستان و تمامی کسانی که با هنر این مردِ بزرگ روزگار گذرانده‌اند، تسلیت و تعزیت عرض می‌نمایم. امید که به یُمن این ماه و روزهای عزیز، روح والای عزت‌الله مهرآوران با نیکان محشور شود.»

پیام تسلیت انجمن بازیگران سینمای ایران

در پی درگذشت تاسف بار عزت الله مهرآوران انجمن بازیگران سینمای ایران پیام تسلیتی به شرح زیر صادر کرد:

«بازگشت همه به سوی اوست

در نهایت اندوه، بیماری کرونا یکی دیگر از بازیگران باسابقه کشورمان را از ماگرفت. متاسفانه عزت‌الله مهرآوران پس از جدالی سخت با بیماری به آرامش بیکران پیوست.

شورای مرکزی انجمن بازیگران سینمای ایران، در گذشت این هنرمند پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون را به خانواده محترم ایشان و همکاران عزیز تسلیت عرض می نماید.»

به گزارش تئاتر آنلاین، داریوش ارجمند بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون با انتشار متنی خطاب به سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و سعید نمکی وزیر بهداشت خواستار رسیدگی سریع آنها به یک هنرمند پیشگام نگارگری شد.

در متن نوشته شده از سوی داریوش ارجمند آمده است:

هوالشافی

جناب آقایان دکتر نمکی و دکتر صالحی؛ با سلام و احترام

واقعأ از سر درد و رنج این یادداشت را برایتان می‌نویسم.

هنرمندی شاخص و درجه یک در حوزه نگارگری به دلیل بیماری کرونا در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان امیر اعلم تهران در حالت کمای مصنوعی با مرگ دست و پنجه نرم می‌کند.

استاد «مهرزمان فخار منفرد» بانوی هنرمندی است که از گنجینه‌های هنری کشور است ولی متأسفانه مثل بسیاری از هنرمندان شاخص از موهبت چهره بودن!! برخوردار نیست تا روسای قوا، وزرا و نمایندگان مجلس، صدا و سیما، مطبوعات و… و. در بیمارستان بر بالینش عکس، فیلم و خبر تهیه کنند و از او بنویسند، سفارش‌کنند…!

البته جا دارد از جناب آقای دکتر نوبخت عزیز معاون محترم رئیس جمهور که پیگیر موضوع بوده و همواره در غم و شادی در کنار هنرمندان به ویژه پیشکسوتان هستند تشکر کنم، ولی تمنا دارم برخلاف روال معمول که در نزد مسئولین، مرده هنرمندان از زنده آنان قابل احترام تر است! قبل از آنکه خدای ناکرده به فکر پیام تسلیت باشید، فکری جدی به حال و روز این بانوی فرهیخته بکنید و اطمینان دهید که مسیر درمان ایشان به درستی در حال انجام است تا حداقل اندکی از نگرانی خانواده و دوستان کاسته شود.

ان‌شاءالله در آستانه عید غدیر خم، با الطاف و مدد الهی و دعای خیر مردم و دوستان شاهد شفای عاجل او و همه بیماران کرونایی باشیم.

داریوش ارجمند- کهنه سرباز جبهه فرهنگ و هنر – ۵ مرداد ۱۴۰۰

احسان فلاحت‌پیشه کارگردان تئاتر درباره فعالیت‌های اخیرش در دوران کرونا به تئاتر آنلاین گفت: متاسفانه این روزها چشم‌انداز روشنی در تئاتر وجود ندارد و با شرایط موجود نمی‌توان گروهی را دورهم جمع کرد و برای اجرای یک اثر نمایشی برنامه‌ریزی درستی انجام داد چون معمولاً تمرین‌هایی که من برای آماده سازی یک اثر نمایشی دارم چندین ماه به طول می‌انجامد که با این وضعیت و مشخص نبودن تکلیف تئاتر نمی‌توان به این شیوه کار کرد.

وی ادامه داد: از طرف دیگر در صورت جدی شدن فعالیت سالن‌های نمایشی نیز تا بخواهیم اعتماد مخاطبان را جلب کنیم زمان زیادی را از دست داده‌ایم. البته مخاطبان حرفه‌ای تئاتر و همکارانمان از این وضعیت خسته شده‌اند و منتظر هستند که فعالیت‌های تئاتری زودتر از سر گرفته شود اما تنها با حضور دوستان و رفقا که چرخ تئاتر نمی‌چرخد و باید دخل و خرج تئاتر به هم بیاید و بازیگران نیز روی صحنه با حضور مخاطبان از لحاظ روانی اقناع شوند.

کارگردان نمایش «ازدواج آقای می سی سی پی» در پایان صحبت‌هایش متذکر شد: البته وضعیت تئاتر در دوران کرونا برایم به نوعی توفیق اجباری شده که بیشتر در حوزه تصویر کار کنم چون در این مدیوم راحت‌تر می‌توان برنامه‌ریزی کرد. سال‌هاست به صورت شخصی فیلمنامه می‌نویسم و بعضاً در اختیار دوستان نیز قرار می‌دهم اما این بار در صدد هستم که به صورت جدی تر به این حوزه ورود کنم و در صورت فراهم شدن شرایط، کاری را کلید بزنم. فعلاً برنامه‌ریزی برای ساختن فیلم کوتاه را مد نظر قرار داده‌ام و اگر شرایط فراهم شد برنامه‌هایی برای ساخت فیلم بلند نیز دارم.

احسان فلاحت پیشه زمستان ۹۷ نمایش «ازدواج آقای می‌سی‌سی‌پی» به نویسندگی فردریش دورنمات و ترجمه زنده‌یاد حمید سمندریان را با بازی محمدصادق ملک، آرش فلاحت‌پیشه، آرزو نبوت، محمدرضا مالکی، مهدی نصرتی، سیدجواد حسینی و پریسا صنعت‌کار در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر به صحنه برده بود.

سیروس کهوری‌نژاد بازیگر و کارگردان تئاتر درباره فعالیت‌های اخیرش با وجود بحران کرونا و تعطیلی سالن‌های نمایش به تئاتر آنلاین گفت: به دلیل تعطیلی فعالیت‌های تئاتری هیچکدام از برنامه‌های مد نظرم مشخص نیست از همین رو ترجیح دادم فعالیت‌های تصویری را در اولویت قرار دهم. تصمیم داشتم نمایش «دن کیشوت» اثر سروانتس را برای اجرا در یکی از سالن‌های بزرگ تئاتری آماده کنم که با وجود شرایط پیش رو فعلاً زمان اجرای کار مشخص نیست اما احتمال زیاد به سال آینده موکول خواهد شد.

وی ادامه داد: البته همچنان روی شیوه اجرایی نمایش، کار می‌کنم. با توجه به برنامه‌هایی که دارم بخشی از تمرکزم را روی این اثر گذاشته‌ام تا زمانی که شرایط اجرای نمایش فراهم شود چون نمی‌توان عقب نشینی و ایست کرد. من همیشه برای تئاتر کارکردن برنامه دارم چون وظیفه خودم می‌دانم در زمینه فعالیت‌های هنری دست به کارهایی بزنم تا ذهنم تنبل نشود و پویا باشم. با این وجود گاهی شرایط برای کار کردن فراهم می‌شود اما گاهی این اتفاق نمی‌افتد.

کهوری‌نژاد متذکر شد: متاسفانه این روزها آدم‌ها و حتی دولت حرفشان حرف نیست از این رو من نمی‌توانم عده‌ای را برای اجرای یک نمایش دور هم جمع کنم و به آنها قول و وعده اجرا بدهم اما در نهایت کار به بن‌بست بخورد. به همین دلیل زمانی قول قطعی برای اجرا می‌دهم که بتوانم مناسبات مالی اعضای گروهم را تامین کنم. چون هنرمندان ما به اندازه کافی سوخت مالی داده و در حقشان اجحاف شده است پس دیگر منِ هنرمند نباید به هنرمند همکار خود اجحاف کنم. حق ما این است که بتوانیم کار اجرا کنیم و در فضای هنر نفس بکشیم اما در حال حاضر این نفس کشیدن را از ما گرفته‌اند و در حالت اغما به سر می‌بریم.

این کارگردان تئاتر درباره سرنوشت نمایش «مجهول» که قرار بود در تماشاخانه نوفل لوشاتو به صحنه برود، بیان کرد: این اثر نمایشی را قرار بود اسفند ماه به صحنه ببریم که به دلیل بحران کرونا اجرا لغو شد و هنوز هم دکورهای ما در تماشاخانه نوفل لوشاتو است. همچنان تکلیف اجرای کار ما مشخص نیست و اداره کل هنرهای نمایشی هم پاسخگوی وضعیت اجرای نمایش‌هایی که اجرایشان کنسل شده است، نیست. از اسفند تا الان حتی یک بار هم با ما تماس نگرفته‌اند و پیگیر کارمان نشده‌اند. ۲ جلسه در رابطه با کسانی که متضرر شده‌اند، برگزار شد اما نتیجه‌ای اعلام نشده و یکی دوبار هم که تماس گرفتیم و پیگیری کردیم طوری با ما برخورد شد که انگار دشمنشان هستیم و توقع بی‌جا داریم و نباید دیگر پیگیری کنیم. این دوستان همکاران ما هستند اما متاسفانه شرایط ما را درک نمی‌کنند. من این نوع برخوردها را ناشی از بی فرهنگی و عدم درک شرایط همکاران می‌دانم.

کهوری‌نژاد در پایان صحبت‌هایش بیان کرد: متاسفانه چندین ماه است جبری در کشور به وجود آمده که در آن هموطنان من با جانشان دارند این جبر را تحمل می‌کنند و برخی چون من نیز تنها ضرر مالی کرده‌اند که در مقایسه با ضرر جانی که بسیاری از مردم و هم‌قطارانم با آن روبرو شدند، چیزی نیست. کادر درمانی و عزیزانی که دارند با کرونا مبارزه می‌کنند حق بزرگی به گردن مردم دارند اما انتظار می‌رود دولت نیز از مردم حمایت کند و پاسخ مطالبات آنها و البته هنرمندان را بدهد.

کوروش سلیمانی بازیگر و کارگردان تئاتر در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره تولید تله‌تئاتر و اجرای تئاتر به شیوه آنلاین به‌عنوان جایگزین‌های تئاتر صحنه‌ای در شرایط بحران کرونا به تئاتر آنلاین گفت: من با تولید تله تئاتر موافق هستم اما تئاتر آنلاین و تئاتری را که برای پخش تصویربرداری شده نمی‌پسندم چون معتقدم رمز و راز و جادوی تئاتر در مکانی به نام سالن تئاتر و به صورت زنده رخ می‌دهد و این کار مثل این است که یک نقاشی از باران را به آدم‌ها نشان دهیم و بگوییم باران خیس می‌کند در حالی که این فقط یک نقاشی است.

وی افزود: البته خیلی از دوستان و همکاران من اعتقاد دیگری دارند که ممکن است نظراتشان اشتباه هم نباشد اما من چنین نگاهی ندارم و معتقدم از راه‌های دیگری هم می‌شود یاد تئاتر را در ذهن مردم زنده نگاه داشت تا فراموش نشود.

این بازیگر و کارگردان ادامه داد: اما شرایط تولید تله تئاتر با تئاتر آنلاین متفاوت است و می‌توان آن را گونه‌ای جداگانه دانست و ژانری پذیرفته شده و متفاوت از تئاتر در دنیا به حساب می‌آید چون عملاً یک تولید تلویزیونی محسوب می‌شود که به لحاظ محتوایی و متن از تئاتر و از نظر میزانسن و دکوپاژ نیز از تئاتر و تلویزیون بهره می‌گیرد و این‌طور نیست که یک دوربین کار بگذارند و نمایش را بدون طراحی ویژه‌ای ضبط کنند.

وی افزود: مدتی قبل شبکه چهار سیما اقدام به پخش تله تئاترهای قدیمی کرد که اتفاق خوشایندی بود. من و خیلی از هم‌نسلانم زمانی که در شهرستان‌ها امکان دسترسی و دیدن تئاتر وجود نداشت با دیدن همین تله تئاترها به این حوزه علاقه مند شدیم و چیزهای زیادی یاد گرفتیم.

سلیمانی با اشاره به لزوم توجه مدیران تلویزیون به تولید تله تئاتر و تاثیرگذاری این آثار نزد مخاطبان بیان کرد: در دوره‌ای تله تئاترهای درخشانی در تلویزیون تولید شد که هنوز هم بازپخش می‌شوند. باور کنید اثرگذاری تله تئاترها گاهی اوقات از سریال‌های بسیار پرخرج بیشتر است. تله تئاترهای می‌توانند برای تربیت تماشاگران، سرگرم شدن و ارتباط برقرار کردن با آنها بسیار مناسب باشند. می‌توان از بازیگران و کارگردانان کاربلد در این زمینه استفاده کرد و از این طریق مردم عادی را با این هنر آشتی داد. متاسفانه به نظر می‌رسد این نگاه که تئاتر تنها برای خواص است در مسئولان ما هم وجود دارد.

این هنرمند تئاتر افزود: سیاست‌گذاران فرهنگی ما در رسانه ملی به این مساله بی توجه هستند که تئاتر می‌تواند قشر گسترده‌ای را در بربگیرد و علاوه بر این می‌تواند اثرگذاری بیشتری از سریال‌های داشته باشند که هزینه تولیدشان ده‌ها برابر بیشتر از تولید یک تله تئاتر است اما در یادها نمی‌مانند. من می‌توانم چندین تله تئاتر را نام ببرم که از ۲۰ یا ۳۰ سال قبل همچنان در یاد من مانده است.

وی افزود: خود من شخصاً بسیار علاقه مند به کار کردن در این حوزه هستم و اگر فرصتش پیش بیاید با رغبت تمایل به تولید تله تئاتر دارم چون حتی اگر بتوانم روی یک نفر تاثیر بگذارم به نظرم موفق خواهم بود. البته تولید تله تئاتر علاوه بر تمایل و همت مدیران تلویزیون برای تولید این آثار، به انتخاب متن مناسب که بتواند با مردم ارتباط برقرار کند و قابلیت به تصویر کشیده شدن در مدیوم تصویر را داشته باشد نیز مهم است. استفاده از تجربیات هنرمندان کاربلد این حوزه مثل مسعود فروتن در زمینه کارگردانی تلویزیونی و داریوش مودبیان در زمینه کارگردانی هنری و بزرگان دیگری مثل محمد رحمانیان، قطب‌الدین صادقی، حسن فتحی و … نیز در کنار نوآوری‌های جدید اهمیت زیادی دارد.

کارگردان نمایش «سکوت سفید» درباره پخش تله تئاتر در پلتفورم‌های مجازی و شبکه نمایش خانگی یادآور شد: معتقدم هنوز برای مخاطبان وی او دی‌ها دیدن تله تئاتر و حتی فیلم تئاترهایی که اخیراً به شیوه‌ای به‌روزتر و با چند دوربین ضبط می‌شوند، جا نیفتاده است و از طرف دیگر همچنان این تصور برای عموم مردم وجود دارد که تئاتر حوزه ویژه‌ای است و تنها افراد خاصی مخاطب آن هستند که البته این مشکل به هر ۲ طرف یعنی هم مردم و هم خود هنرمندان باز می‌گردد. البته تئاتر ویژگی‌هایی دارد که آن را تا اندازه‌ای خاص می‌کند اما به اندازه‌ای که در کشور ما غریب است، غریب نیست. بنابراین تلویزیون به دلیل رایگان بودن و گستره مخاطبی که دارد می‌تواند در زمینه تولید و پخش تله تئاترها موفق تر عمل کند چون مخاطب امروزی در این شرایط نه وقتش را دارد نه تمایل به پرداخت هزینه اضافی برای دیدن این آثار نشان می‌دهد.

وی در پایان صحبت‌هایش متذکر شد: هنرمندان ما امسال سال بسیار سختی را در همه حوزه‌ها تجربه کردند اما در این میان تئاتر مورد تهدید زیادی قرار گرفت. هنرمندان بسیاری با مشکلات معیشتی روبرو شدند و تماشاخانه‌های خصوصی متحمل ضرر و زیان شده و تعدادی نیز تعطیل شدند. این شرایط بسیار ناراحت کننده است و متاسفم که سالن‌های تئاتری مجبور به تعطیلی شدند. کاری به سلیقه فردی خودم در زمینه فعالیت تماشاخانه‌ها خصوصی ندارم اما در مجموع همه این سالن‌ها در خدمت تئاتر بودند و تعطیلی و ورشکستگی آنها اتفاق تلخی است. امیدوارم مسئولان وزارت ارشاد تمهیدی برای حمایت از این سالن‌ها و راه کاری برای فعالیت هنرمندان تئاتر در این شرایط بیندیشند تا همکاران من نیز دلسرد نشوند و بتوانند در آینده به شرایط عادی بازگردند.

کوروش سلیمانی بازیگر تئاتر سینما و تلویزیون و کارگردان تئاتر درباره فعالیت های اخیرش در دوران بحران کرونا به تئاتر آنلاین گفت: علاقه مند بودم با وجود شرایط سختی که برای فعالیت در تئاتر وجود دارد امسال نیز نمایشی را روی صحنه ببرم. قصد داشتم براساس رمان «خاموشی دریا» اثر ژان برولر (ورکور) که خیلی دوستش دارم نمایشی را اجرا کنم و حتی صحبت هایی نیز با یکی از سالن های تئاتری برای اجرا انجام شد اما متاسفانه کار به سرانجام نرسید.

وی ادامه داد: امیدوارم سال آینده با بهبود شرایط بتوانم همین متن یا نمایش دیگری را به صحنه ببرم. متاسفانه این روزها برنامه ریزی مناسبی وجود ندارد و اهالی تئاتر بلاتکلیف هستند. من در ۵-۶ سال گذشته هر سال نمایشی را روی صحنه برده ام و تلاش کردم با همراهی دوستانم کار آبرومندی را اجرا کنم و امسال هم طبق روال همین تصمیم را داشتیم اما به دلیل نامشخص بودن شرایط فعلا از این کار صرف نظر کرده ایم. متاسفانه اولین قربانی چنین شرایطی تئاتر است. سال گذشته به دلیل مسایلی که آبان و آذر پیش آمد تئاتر لطمه زیادی خورد اما امسال این آسیب بسیار سنگین تر است و عملا تئاتر یکسال است که تعطیل شده است که همه این اتفاقات در درازمدت تاثیر نامناسبی روی تئاتر می گذارد.

این بازیگر تئاتر یادآور شد: گاهی فراموش می‌کنیم که فرزندان ما به غیر از آب و غذا و نیازهای اولیه به تربیت و آموزش هم نیاز دارند این تربیت و آگاهی در سطح گسترده توسط ابزارهای فرهنگی به مردم ارائه و باعث می شود در دراز مدت جامعه به درک و شعور بالاتری دست پیدا کند اما زمانی که با شرایط غیرعادی مواجه می شویم اولین چیزی که حذف می شود کالاها و خدمات فرهنگی است.

سلیمانی درباره دیگر فعالیت هایش بیان کرد: معتقدم در شرایط تعطیلی تئاترها از راه های دیگری هم می شود تئاتر را زنده نگاه داشت تا فراموش نشود. تلاش من نیز این بوده که در این دوران بتوانم به سهم خودم عموم مردم را با تئاتر و هنرهای نمایشی بیشتر آشنا کنم از این رو هر هفته پنجشنبه ها در برنامه «سلام صبح بخیر» به مدت نیم ساعت درباره هنرهای نمایشی ایرانی همچون خیمه شب بازی، تعزیه و … برای مردم صحبت می کنم.

وی در پایان صحبت هایش متذکر شد: معتقدم باید مردم عادی جامعه را با تئاتر آشنا کرد چون خود اهالی تئاتر و دانشجویان که با تئاتر عجین هستند پس باید تئاتر را برای مردم معمولی جذاب کرد تا ان شاءالله بعد از پایان این بحران آنها نیز جزو تماشاگران جدید تئاتر بشوند. با چنین برنامه هایی می توان درباره اثرگذاری تئاتر در زندگی روزمره مردم صحبت کرد و این نکته را مورد توجه قرار داد که هنر نمایش در زندگی مردم جامعه از رسم و رسوم ها گرفته تا رفتارهای اجتماعی و حتی بازی های نمایشی و عروسکی که می توان با بچه ها انجام داد، تاثیر دارد و می توان این موارد را به مردم یادآور شد و در کنار آن به مسایل کلان تر تئاتر مانند مشکلات اقتصادی و معیشتی هنرمندان در این شرایط نیز پرداخت.

داریوش مودبیان کارگردان، مدرس و مترجم تئاتر که این روزها تله تئاترهای قدیمی با ترجمه و کارگردانی وی از شبکه چهار سیما پخش می‌شود در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره برنامه‌ریزی‌های نامناسب مسئولان برای روزهایی کرونایی هنرمندان و بی‌علاقگی آنها برای تولید تله تئاترهای جدید گفت: متاسفم که کارگزار اصلی این طرح که در این شرایط و یا حتی پیش از بحران کرونا و تعطیلی فعالیت‌های تئاتری می‌توانست تولید کننده تله تئاتر باشد، تمایلی به تولید چنین آثاری نشان نمی‌دهد و پیشنهادات ما و مخصوصاً هنرمندانی را که در این راه زحمت کشیدند، کاردان این کار هستند و بعد از انقلاب کارهای بسیار زیادی در این زمینه کردند، بی پاسخ می‌گذارد.

وی ادامه داد: تولید تله تئاتر از چند جنبه اهمیت دارد و می‌تواند به تئاتر صحنه‌ای نیز کمک می‌کند. وقتی به تاریخ تئاتر رجوع می‌کنیم، می‌بینیم در زمان توقف تئاتر و به طور مثال در کودتای ۲۸ مرداد ۳۲ که تئاترها تعطیل شده و می‌سوزند و گروه‌های تئاتری از بین می‌روند ما با خلائی در تئاتر روبرو می‌شویم اما در سال ۱۳۳۸ شاهد هستیم که به پیشنهاد دکتر فروغ تئاتر تلویزیونی روی کار می‌آید. آن زمان با امکانات محدودی این طرح شکل می‌گیرد و تئاترهای تلویزیونی به صورت زنده از تلویزیون پخش می‌شوند. شب‌های چهارشنبه ۵ گروه تئاتری در اداره هنرهای دراماتیک کنار هم جمع می‌شوند و تئاترهای تلویزیونی را ضبط می‌کردند. این افراد جریانی را به وجود آوردند که به راه اندازی و رونق تئاتر صحنه‌ای کمک زیادی کرد.

این کارگردان تئاتر متذکر شد: در این جریان بسیاری از نویسندگان و بازیگران شناخته شده ایران مثل علی نصیریان، بهرام بیضایی، غلامحسین ساعدی، عزت الله انتظامی، جمشید مشایخی، جعفر والی و بسیاری دیگر از طریق تلویزیون خودشان را به مردم شناساندند و زمانی که در سال ۴۴ تئاتر ۲۵ بهمن سابق که امروز به نام سنگلج شناخته می‌شود، افتتاح شد مردم از طریق آشنایی که با این هنرمندان از طریق تئاترهای تلویزیونی پیدا کرده بودند مخاطب تئاتر شدند.

پشتوانه تئاتر در دهه ۴۰ تلویزیون بود

مولف کتاب «طنزآوران جهان نمایش» با اشاره به نقش تلویزیون در رونق جریان‌های تئاتری نزد مردم بیان کرد: یکی از پشتوانه‌های ما برای راه افتادن جریان تئاتری و البته هنرهای دیگر در دهه ۴۰ همین حمایت تلویزیون بود، همانطور که در سال‌های ۲۰ و ۳۰ رادیو باعث رونق موسیقی در کشور می‌شود. با رجوع دوباره به تاریخ بعد از انقلاب هم شاهد هستیم که بعد از رونق اولیه تئاتر دوباره با وقفه و رخوت در این عرصه روبرو می‌شویم. من به خوبی به یاد دارم زمانی که در سال‌های ۶۰ شروع کردیم به تولید تله تئاتر از نویسندگان برجسته، باعث شد که مدیران هم به تئاتر بهای بیشتری بدهند و بین سال‌های ۶۵ تا ۷۰ تئاتر صحنه‌ای هم دوباره رونق گرفت. در حال حاضر نیز با دوران تازه‌ای از وقفه در تئاتر روبرو هستیم و یک سالی است که تئاتر صحنه‌ای به اجبار یک بیماری جهانی دچار مشکل شده و به سمت ورشکستگی پیش می‌رود.

مودبیان تصریح کرد: ابتدا مسئولان ما باید به این فکر باشند که از چه طریقی می‌توانند تئاتر را نجات دهند که یکی از این راه‌ها تلویزیون است اما برای عملی شدن این طرح لازم است که اجماعی تشکیل شود و از سردمداران تئاتر تلویزیونی که در این زمینه تجربه دارند، مشورت بگیرند. مرکز پژوهش‌های صدا و سیما ۲ کتاب از تله تئاترها و دست‌اندرکاران تولید این آثار منتشر کرده است که برای فراخواندن افراد با تجربه و کارشناس می‌توانند از این کتاب‌ها کمک بگیرند. این پیشنهاد باید از طرف مدیران تلویزیون مطرح شود.

کارگردان تله تئاتر «با جناق‌ها» یادآور شد: من بیش از ۵۰ تئاتر تلویزیونی تنها در دوران پس از انقلاب تولید کرده‌ام و در دوران جنگ با نیت خیر و نگاه مثبتی که از سوی هر ۲ طرف وجود داشت کارهایی انجام دادیم که ماندگار شده است و در حال حاضر همین آثار را دوباره پخش می‌کنند. افتخار دیده شدن و استقبال از این آثار در طول سال‌های متمادی می‌تواند برای هر ۲ طرف یعنی هم مسئولان و هم هنرمندان و پدیدآورندگان کار باشد. تلویزیون یکی از راه‌ها و به گمانم راه اصلی برای تولید تئاتر تلویزیونی است و در کوتاه مدت هم جواب می‌دهد. تلویزیون می‌تواند با مشورت گرفتن از افراد متخصص یک گروه تولید برای ساخته شدن آثار جذاب و فاخر تولید کند.

تله‌تئاترهایی که سرمایه ملی هستند

وی افزود: حتی برای انتخاب آثار در پخش مجدد این تله تئاترها که به گمانم سرمایه ملی ما هستند هم می‌توانند از ما مشورت بگیرند و برنامه‌ای ترکیبی درست کنند که در قلبش پخش تله تئاتر باشد و در کنارش از کارگردان، مترجم و بازیگران کارها دعوت کنند که درباره این آثار توضیح داده و آنها را بررسی کنند تا معرفی درستی از این آثار صورت گیرد. متاسفانه تلویزیون ما به معنای واقعی تبلیغ کارهای خودش را نمی‌کند اما بسیاری از فیلم‌های خارجی را در برنامه‌های مختلف نقد و بررسی می‌کنند که در نهایت تاثیری در تولید سینمای ما ندارد.

مودبیان در پایان صحبت‌هایش اضافه کرد: ما حتی می‌توانیم تولید تئاتر آنلاین برای پخش اینترنتی داشته باشیم که البته آن هم نیازمند یک متولی است. این روزها فرهنگسراها خالی هستند در حالی که می‌توان آنها را در اختیار گروه‌های تئاتری قرار داد تا کارشان را با رعایت پروتکل‌های بهداشتی تمرین کنند. برای چنین کاری نیاز به سرمایه گذاری و اسپانسر است که در همه جای دنیا شهرداری‌ها این کار را انجام می‌دهند.

صدرالدین زاهد کارگردان، پژوهشگر و مدرس تئاتر در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره آسیب‌هایی که بحران کرونا به امر آموزش زده است، گفت: از چندین ماه قبل که بحران کرونا در سرتاسر جهان شروع شده و باعث محدودیت در رفت‌وآمدها و فاصله گرفتن اجباری افراد از یکدیگر شده است مساله آموزش هنرجویان نیز با مشکلاتی مواجه شده که راه حل بسیاری از دوستان در این شرایط آموزش به صورت آنلاین است.

وی ادامه داد: من در انجمن مدرسان نظرم را درباره آموزش آنلاین مطرح کردم و معتقدم مباحث نظری تئاتر مانند درس‌هایی چون «تاریخ تئاتر» و یا «سبک‌ها و شیوه‌های کارگردانی»، «نمایشنامه‌نویسی» و … قابلیت آموزش آنلاین را دارند که البته باید دید برای یادگیری همین مباحث هم چقدر از طرف دانشجویان اشتیاق وجود دارد اما آموزش کار عملی تئاتر عملاً در این شرایط وجود ندارد چون تئاتر در نفس خود عمل نزدیک کردن آدم‌ها به یکدیگر است اما این روزها بحران کرونا برای فصل کردن آمده نه وصل کردن.

کارگردان «افسانه ببر» با اشاره به شیوه‌ای که در آموزش عملی تئاتر به کار می‌گیرد، توضیح داد: کاری که من در شیوه آموزشم در تئاتر و کارهایی که به صحنه می‌برم، انجام می‌دهم مربوط به دهه ۶۰ میلادی است؛ شیوه‌ای که در آن تئاتر از مفهوم قرن نوزدهمی خود فاصله گرفت و به مسایل و فعالیت‌های گروهی بها داد و چون در نحوه آموزش من هماهنگی جمعی و خلاقیت گروهی اهمیت می‌یابد در این شرایط امکان آموزش آنلاین وجود ندارد. متاسفانه این روزها وضعیت خیلی آشفته‌تر از آن است که بتوانیم تصورش را بکنیم و تئاتر همه کشورها نیز با همین مشکل مواجه هستند اما در کشورهای دیگر نظیر فرانسه که من با آن آشنایی بیشتری دارد و چند هفته قبل نیز سفری به آنجا داشتم سوبسیدها قطع نشده و ممکن است که هنرمندان ۱۰۰ درصد حقوقشان را دریافت نکنند اما حداقل ۷۰-۸۰ درصد از هزینه‌هایشان تامین می‌شود اما در ایران کلاً مسائل فرهنگی برای دولت ما در اولویت نیست و مدیران نیز برنامه‌ریزی درستی برای کنترل شرایط ندارند.

زاهد درباره اجرای تئاتر در فضای باز بیان کرد: از آنجا که معتقدم محور اصلی نمایش بازیگر است و می‌توان بدون وابستگی به دکور و نور و صحنه پردازی نمایشی را به صحنه برد موافق اجرای نمایش‌های کم پرسوناژ در فضای باز هستم و اگر به من این اجازه را بدهم آمادگی چنین اجرایی را با حداقل تماشاگر دارم.

وی درباره تولید تله تئاتر به عنوان جایگزین تئاتر صحنه‌ای در شرایط پیش رو ابراز کرد: تولید تله تئاتر در تمام دنیا مرسوم است و تفاوت زیادی هم با تئاتر صحنه‌ای و حتی فیلم تئاتر دارد چون در تله تئاتر دکوپاژ وجود دارد و مفاهیمی را که از طریق تئاتر نمی‌توان به مخاطب منتقل کرد توسط تکنیک‌های مختلف تصویری انتقال می‌دهند. من از تولید تله تئاتر در این شرایط استقبال می‌کنم اما مساله حمایت‌های دولتی در این میان مطرح است که به نظر می‌رسد زیاد تمایلی به اجرایی شدن این طرح وجود ندارد و

وی در پایان صحبت‌هایش متذکر شد: در تولید تله تئاتر به دلیل تصویربرداری در فضای استودیویی مساله رعایت پروتکل‌های بهداشتی و اجرای نمایش‌های کم پرسوناژتر باید مد نظر قرار گیرد و از طرف دیگر مساله در نظر گرفتن زمان کافی برای تولید این آثار هم مطرح است چون برای کم شدن هزینه می‌خواهند یک تله تئاتر را به سرعت و در ۲ روز تصویربرداری کنند که در نهایت نتیجه کار ضعیف از کار درخواهد آمد.

کوروش شاهونه نویسنده و کارگردان نمایش «پُلتیک» که جزو آثار نهایی بخش صحنه ای جشنواره تئاتر «مقاومت» است، در این باره به تئاتر آنلاین گفت: قبل از تعطیلات ۲ هفته‌ای تهران، نمایش برای اجرای آنلاین در جشنواره مورد بازبینی قرار گرفت اما هنوز جواب نهایی در مورد تایید نمایش برای اجرا به ما داده نشده است.

وی درباره مضمون نمایش توضیح داد: این اثر نمایشی بازنمایی از جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم و اتفاقات خاورمیانه است که در سه اپیزود به تصویر کشیده می شوند. در بخش خاورمیانه نیز هشت سال دفاع مقدس، حضور داعش و حضور زنان در جنگ و مساله مقاومت مورد توجه قرار می گیرد.

شاهونه یادآور شد: بخش عمده ای از این اثر نمایشی به صورت حرکات فرم خواهد بود به شکلی که وقایع و جنگ های مختلف روی صحنه بازسازی می شود و مفاهیم مورد نظر همراه با بالانویسی که زمان و سال وقوع جنگ ها را توضیح می دهد، به مخاطبان ارائه می شود. «پلتیک» ۲۰ بازیگر دارد که ریحانه رضی و احسان عباسی از جمله بازیگران آن هستند.

کارگردان نمایش «مانستر» در پایان صحبت هایش درباره برنامه ریزی برای اجرای عمومی نمایش بیان کرد: قطعا برنامه ریزی برای اجرای عمومی نمایش خواهیم داشت اما با شرایط فعلی این امکان وجود ندارد چون بحران کرونا دست و بال همه را بسته و باید ببینیم کرونا برایمان چه برنامه ریزی می کند اما امیدوارم شراطی رو صحنه بردن این اثر نمایشی فراهم شود.

توحید معصومی دبیر اجرایی جشنواره تئاتر «مقاومت» در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره برگزاری بخش خیابانی این دوره از جشنواره گفت: طبق صحبت‌ها و هماهنگی‌های انجام شده مقرر بود بخش خیابانی جشنواره تئاتر «مقاومت» از ۱۶ تا ۲۱ آذرماه در شیراز برگزار شود اما با توجه به شیوع موج سوم کرونا و مسافت طولانی برخی از شهرها تا شیراز، به درخواست گروه‌های نمایشی تصمیم گرفته شد که این بخش همزمان با برگزاری آنلاین اواخر آذر ماه به صورت زنده در تهران برگزار شود.

وی ادامه داد: البته برنامه‌ریزی مناسبی برای رعایت کامل شیوه نامه‌های بهداشتی و نحوه استقرار گروه‌ها در هتل محل اقامتشان صورت گرفته است و طی صحبت‌هایی که انجام شده محل اقامت گروه‌ها را به بیش از یک هتل افزایش داده‌ایم و حتی زمان صرف ناهار و شام گروه‌ها هم بدون تداخل با یکدیگر و به‌صورت جداگانه صورت می‌گیرد. همچنین اجراهای سطح شهر را محدود کردیم و قرار است هر روز یک اجرای خیابانی داشته باشیم و فقط گروه‌های نمایشی و هیات داوران تماشاگر آثار باشند.

دبیر اجرایی جشنواره متذکر شد: البته برگزاری زنده این بخش منوط به بهتر شدن شرایط بعد از دو هفته تعطیلی است. اگر مجدداً وضعیت قرنطینه تمدید یا تشدید شود طبیعی است که باید از شیوه دیگری برای برگزاری این بخش بهره برد. امکان تعویق طولانی و تعطیلی این بخش در دستور کار ما نیست و در نهایت اگر برگزاری زنده میسر نشود باید از طرح‌های جایگزین صرفاً برای داوری آثار استفاده کنیم که زحمات چند ماهه هنرمندان به ثمر برسد.

معصومی در پایان درباره تعداد گروه‌های شرکت کننده در این بخش توضیح داد: در بخش خیابانی این دوره از جشنواره ۲۰ گروه نمایشی حضور دارند که ۶ گروه از اصفهان، ۵ گروه از تهران و بقیه از شهرهای دیگری چون تبریز، لاهیجان، زاهدان، دهلران و … هستند.

منیژه محامدی کارگردان و مدرس تئاتر در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره تولید تله تئاتر در شرایطی که تئاترهای زنده تعطیل هستند، گفت: متاسفانه در حال حاضر وضعیت بودجه تئاتر و چگونگی اختصاص آن خیلی عجیب و غریب شده و به دنبال آن مشخص نیست پروژه‌هایی مانند تله تئاتر را باید از طریق چه سازمانی پیگیری کرد. چون تلویزیون که مسئولیتی در این زمینه تقبل نمی‌کند بنابراین خود هنرمندان به تنهایی نمی‌توانند در این زمینه کاری انجام دهند.

وی افزود: سال‌ها قبل شبکه چهار سیما متولی تولید تله تئاتر در تلویزیون بود اما الان کسی تولید چنین پروژه‌هایی را متقبل نمی‌شود و ما هم نمی‌دانیم که با چه کسی طرف هستیم.

محامدی ادامه داد: از طرف دیگر با وجود گسترش بیماری کرونا، شرایط حضور در استودیو هم فراهم نیست چون به هر حال تله تئاترها باید در فضای بسته استودیو تصویربرداری شوند و حضور این همه عوامل در کنار هم ممکن است خطر ابتلا به بیماری و انتقال آن را افزایش دهد.

وی افزود: در هر حال معتقدم با این وضعیت فعلاً شرایط مناسب برای تئاتر کار کردن وجود ندارد چون هیچ تماشاگری حاضر نیست با این وضعیت به دیدن نمایشی بیاید و هم اینکه خود عوامل هر اثر هم ممکن است در معرض ابتلا به بیماری قرار بگیرند. به جز تئاتر فعالیت مشاغل دیگر هم باید تعطیل شود و به جای آن دولت از مردم جامعه و مشاغل آسیب دیده حمایت کند.

کارگردان «سووشون» با اشاره به اینکه اگر دولت ۲ ماه قرنطینه دایمی اعلام می‌کرد امروزه با این حجم از قربانی و مبتلا به بیماری روبرو نبودیم، عنوان کرد: ۲ ماه متضرر شدن مردم و دولت بهتر از این است که امروزه صد برابر زیان بدهیم. متاسفانه چون مردم مجبور هستند خودشان هزینه‌های زندگی شان را در این شرایط تامین کنند، حاضر نیستند در خانه‌هایشان بمانند و سرکار نروند چون فکر می‌کنند اگر از کرونا نمیرند حتماً از گرسنگی خواهند مرد. این وظیفه دولت است که مثل همه جای دنیا زندگی مردم را تا اندازه‌ای تامین کند که حداقل چرخ زندگی شان نه به اندازه گذشته اما به هر حال بچرخد.

محامدی در پایان صحبت‌هایش متذکر شد: این روزها هنرمندان ما هم مجبور هستند برای گذران زندگی شان سر پروژه‌های مختلف حاضر شوند. با وجودی که ریسک ابتلا به بیماری وجود دارد اما وقتی کمکی به اهالی هنر نمی‌شود آنها هم ناچار هستند به کارشان ادامه بدهند در حالی که حمایت نکردن دولت از جامعه به نوعی خیانت به ملت محسوب می‌شود.