برچسب: بورژین عبدالرزاقی

  • نجات ۴ سرنشین هواپیما بعد از سقوط در «جزیره»/ پذیرش تقدیر؟

    نجات ۴ سرنشین هواپیما بعد از سقوط در «جزیره»/ پذیرش تقدیر؟

    کیمیا نوری کارگردان نمایش «جزیره» که در خانه نمایش دا روی صحنه است درباره این اثر نمایشی به تئاتر آنلاین گفت: «جزیره» در ناکجاآبادی رخ می‌دهد که در آن پس از سقوط هواپیما ۴ نفر از مسافران نجات پیدا کرده اند و ما دیدگاه هر کدام از شخصیت‌ها را در مواجهه با این اتفاق می‌بینیم. هر کدام از این افراد مخاطب را با سوالاتی درگیر می کنند؛ از قبیل این که آیا باید خود را با زندگی کردن در جزیره وفق داد؟ یا برای فرار تلاش کرد و به زندگی قبلی بازگشت؟ می‌توان به شرایط جغرافیایی بی تفاوت بود و به علایق خود پرداخت؟ یا حتی می شود مصرف کننده بود و الویت را فقط به زنده ماندن نسبت داد؟

    وی ادامه داد: در آخر ما در این نمایش شخصیت زنی را می‌بینیم که هیچ چیزی از گذشته به یاد ندارد. او آینده را فراموش کرده و هرگونه اتفاقی برایش مهم نیست حتی نمی‌داند باید چه کاری انجام دهد و فقط در کنار ساحل حضور دارد.

    این کارگردان افزود: تقابل این ۵ شخصیت و دیدگاه شان که هرکدام نمادی از اقشار یک جامعه را تشکیل می دهد جزیره ای را به وجود آورده که شاید معنای دوباره زیستن را در ذهن مخاطب تداعی کند. مرزی بین احساس رضایت و نارضایتی، دوگانگی بین پذیرش تقدیر یا مقابله با آن.

    نوری با بیان اینکه این نمایش در فضایی سوررئال و فانتزی در ژانر کمدی سیاه تولید شده است، مطرح کرد: از نظر من دیدگاه هر مخاطبی به هنر متفاوت است. شاید شما یک اثر را ببینید و تنها یک جمله اش برای‌تان ماندگار شود و یا یک دیالوگ باعث شود که دوباره آن صحنه برایتان مرور شود مانند هزاران فیلم و یا تئاتری که تاکنون دیده ایم.

    نوری افزود: من در این متن سعی کردم تا با توجه به دیالوگ های ساده ای که شخصیت ها می‌گویند در پایان به مفهوم بزرگ تر و عمیق تری اشاره کنم. از آنجایی که متن برگرفته از هیچ منبع به خصوصی نبوده است به نظرم مخاطب امروزی خیلی راحت تر می تواند با نویسنده ای که متعلق به این نسل است ارتباط برقرار کند.

    این کارگردان همچنین با اشاره به لزوم حمایت از هنرمندان جوان گفت: قطعا اگر حمایتی وجود داشته باشد چه از جانب ارگان ها و چه از جانب مردم، باعث می شود که گروه های تئاتری هرچند کوچک بتوانند فعالیت شان را داشته باشند و گاهی بالعکس این موضوع هم صدق می کند و گروه های تئاتری مجبور می شوند، مستقل کار کنند.

    وی با بیان اینکه الویتش این بود که کارش را به درستی انجام دهد حتی اگر مبلغی از فروش نمایش بازنگردد، عنوان کرد: از آنجایی که تمام هزینه های کار به عهده خودم بود باید تمام بودجه را با توجه به شرایط مدیریت می کردم و با وجود مخاطبانی که شاید به دیدن تئاتر بیایند یا نه و البته با اتلاف انرژی زیادی که روزانه برای هر مسئله‌ای صرف می شد، سعی کردم «جزیره» را به بهترین شکل خودش به اجرا برسانم.

    نوری در پایان با تاکید بر لزوم‌ مسئولیت‌پذیری گفت: باید در قبال گفته ها و کاری که انجام می دهیم چه در زندگی شخصی و کاری مان مسئولیت‌پذیر باشیم. چراکه قطعا در تئاتر هم مثل یک جامعه تمام این عوامل روی هم تاثیر مستقیم دارند. از نظر من هدف ساخته شدن هنر این بوده که خودمان را از بیرون ببینیم یا شرایطی را از بیرون قضاوت کنیم و برای لحظه ای دوباره به تفکر خودمان شک کنیم. اگر روزی این دومینوها روی هم انباشته شود شاید هنر هم دیگر نتواند تاثیری روی حال و نگرش ما بگذارد.

    بورژین عبدالرزاقی، امیر آقاجان، علی جدیدی، مانی محمدی و کیمیا نوری بازیگران نمایش «جزیره» هستند که تا دوم مرداد در خانه نمایش دا روی صحنه است.

    در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «پس از سقوط هواپیما چند نفر از مسافران در جزیره‌ای گرفتار شده‌اند در جایی که برای بعضی‌ها به معنای آزادی است و برای بقیه اسیری، هر کدام از آنها برای رفتن یا ماندن و یا ادامه زندگی در آنجا دچار چالش‌هایی می‌شوند و کم کم به شرایط عجیب جزیره پی می‌برند.»

    منبع

  • «بیوگرافی: یک بازی» و تلاش برای تغییر گذشته/ چالش همکاری با خواهر

    «بیوگرافی: یک بازی» و تلاش برای تغییر گذشته/ چالش همکاری با خواهر

    بورژین عبدالرزاقی کارگردان نمایش «بیوگرافی: یک بازی» با اشاره به ویژگی‌های این اثر نمایشی درباره چهارمین همکاری‌اش با خواهرش الیکا عبدالرزاقی توضیح داد.

    بورژین عبدالرزاقی کارگردان نمایش «بیوگرافی: یک بازی» که این روزها در تماشاخانه دیوار چهارم روی صحنه است در این باره به تئاتر آنلاین گفت: خوشبختانه بازخوردها و استقبال از نمایش راضی کننده است. به شخصه اجرا در تماشاخانه دیوار چهارم را دوست دارم چون مدیریت این مجموعه به نسبت تماشاخانه‌های خصوصی دیگر احترام مخاطب را نگه می‌دارند و فضای هنری ایجاد کرده‌اند که در آن حال تماشاگر و هنرمندان خوب است.

    وی درباره ویژگی‌های نمایش عنوان کرد: نمایش «بیوگرافی: یک بازی» نوشته ماکس فریش است که با ترجمه فرانک حیدریان برای اجرا آماده شده است. این اثر نمایشی یک کمدی درام محسوب می‌شود که در عین اینکه تماشاگر را می‌خنداند او را به گریه هم می‌اندازد. این نمایشنامه از گذشته یکی از آثار مورد علاقه من بوده است و یکی از نکات جالب توجهی که در آن وجود دارد و فکر می‌کنم برای همه مردم هم جذاب باشد؛ قابلیت بازگشت به گذشته و اینکه این امکان را داشته باشند که مسیر زندگی شأن را تغییر دهند، است چون شاید خیلی از ماها دوست داشته باشیم خیلی از چیزها را در گذشته‌مان تغییر دهیم. از طرف دیگر متن، هم بسیار قوی و درجه یک است که ماکس فریش آن را در سال ۱۹۸۴ دوباره‌نویسی کرده است و ما نیز همان متن دوباره‌نویسی شده را به صحنه می‌بریم. نمایشنامه قدیمی‌تر، از این اثر پرپرسوناژ تر بود و ماکس فریش در دوباره‌نویسی نمایشنامه‌اش کاراکترها را به ۵ شخصیت تقلیل داده است که البته باعث جذاب‌تر و پیچیده‌تر شدن نمایشنامه شده است.

    عبدالرزاقی که در سال‌های اخیر بیشتر با هنرجویان کار کرده درباره بازگشت دوباره‌اش به فضای حرفه‌ای تئاتر توضیح داد: مدت‌ها بود اجرای این نمایش را پس ذهن داشتم اما به دلیل بحران کرونا شرایط اجرای کار پیش نمی‌آمد تا اینکه بالاخره وضعیت مساعد شد و تصمیم گرفتیم با همان گروه همیشگی نمایش «بیوگرافی: یک بازی» را به صحنه ببریم. آخرین کارگردانی که به صورت رسمی برعهده داشتم به سال ۹۷ و اجرای نمایش «مده‌آی سن مدار» برمی‌گردد که با بازی الیکا عبدالرزاقی، احمد ساعتچیان و مهدی بجستانی به صحنه رفت. در واقع در دوران کرونا بیشتر سعی کردم هوای هنرجویانم را داشته باشم و نمایش‌هایی را با حضور آن‌ها تهیه کنم.

    این کارگردان تئاتر درباره رویکردی که در اجرا به متن ماکس فریش داشته است، بیان کرد: اصولاً هر نمایشی را که تا امروز کار کردم به این شکل نبوده که خط به خط متن مورد نظر را به صحنه برده باشم چون اصلاً چنین چیزی شدنی هم نیست. چون وقتی نمایشنامه را برای اجرا تمرین می‌کنید کار از فیلتر کارگردان و بازیگرها عبور می‌کند و طبیعتاً اگر کارگردان دیگر همان متن را کار کند نمایش چیز دیگری از آب در می‌آید. البته تغییراتی که در متن داده شده به معنای دستکاری در نمایشنامه نیست بلکه جهان بینی ماکس فریش در نمایش جریان دارد و تغییری هم در داستان داده نشده است و تنها نگاه من و بازیگران در اثر جریان پیدا کرده است.

    وی ادامه داد: اجرای این نمایش یکی از سخت‌ترین کارهایی بود که به صحنه برده بود چون متن بسیار پیچیده‌ای است و رفت و برگشت‌های زمانی زیادی را در کار مشاهده می‌کنیم که همین مساله کار را برای گروه اجرایی سخت می‌کند اما خوشبختانه از نتیجه راضی هستیم.

    عبدالرزاقی درباره همکاری با خواهرش الیکا عبدالرزاقی یادآور شد: کار کردن با الیکا اصلاً سخت نیست و اتفاقاً خیلی هم راحت است و این نمایش چهارمین همکاری ما در مقام کارگردان و بازیگر بعد از نمایش‌های «گفتگوهای پس از یک خاکسپاری»، «بازرسان واقعی» و» مده آی سن مدار» به حساب می‌آید. یکی از ویژگی‌های تیمی که در کنار هم کار می‌کنیم این است که خیلی سریع یکدیگر را درک می‌کنیم و ایده‌ها و رویاهای نزدیک به هم داریم و همین مساله باعث می‌شود که روند کارمان سریع‌تر اتفاق بیفتد.

    وی درباره طراحی صحنه نمایش توضیح داد: طراح دکور نمایش خودم بودم و کار به گونه‌ای طراحی شده است که توسط المان‌ها و بدون شلوغ شدن صحنه به نوعی بتواند پشت صحنه تئاتر را به مخاطب القا کند چون نمایش بازی در بازی است.

    کارگردان «گفتگوهای پس از یک خاکسپاری» در پایان صحبت‌هایش گفت: نمایش «بیوگرافی: یک بازی» درباره پروفسوری به نام هانس کورمن است که پس از هفت سال زندگی مشترک، همسرش آنتوآنت اشتاین را به قتل رسانده است و حالا موقعیتی برایش پیش آمده که بتواند به گذشته برگردد تا بیوگرافی خود را عوض کند تا جایی که اصلاً با همسرش آشنا نشود و جلوی این اتفاق را بگیرد اما هربار اتفاقاتی برایش رخ می‌دهد. در این اثر نمایشی رضا مولایی در نقش پروفسور کورمن، الیکا عبدالرزاقی در نقش آنتوانت، احمد ساعتچیان در نقش کارگردان و فرنوش مرواری و علی جدیدی در نقش دستیاران کارگردان ایفای نقش می‌کنند.

    نمایش «بیوگرافی: یک بازی» تا ۳۱ شهریور ماه ساعت ۲۱ در تماشاخانه دیوار چهارم روی صحنه است.

  • تیزر «بوته آزمایش» را ببینید

    تیزر «بوته آزمایش» را ببینید

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «بوته آزمایش» نوشته آرتور میلر و کارگردانی علی مولایی از اول اسفند ماه در تماشاخانه دیوار چهارم به صحنه رفته است.

    تهیه کننده این اثر نمایشی بورژین عبدالرزاقی است و نمایش به صورت کارگاهی و با بازی هنرجویان کارگاه وی شکل گرفته است.

    «بوته آزمایش» از آثار شناخته شده آرتور میلر محسوب می شود و در ایران به نام های «ساحره سوران» و «جادوگران شهر سالم» نیز ترجمه و منتشر شده است.

    در خلاصه داستان این نمایشنامه آمده است: اواخر قرن هفدهم در شهر سیلم ایالت ماساچوست آمریکا تعدادی دختر شانزده – هفده ساله به تلقین و هدایت دختری دیگر، درگیر یک بازی می‌شوند و طوری وانمود می‌کنند که انگار روح یا ارواحی را می‌بینند. در این راستا افراد بی‌گناهی متهم به ارتباط با شیطان می‌شوند. کم‌کم پای کشیش و اسقف و در نهایت قاضی و دادگاه به میان می‌آید و دادگاه شروع به گرفتن اعتراف از متهمان می‌کند. در واقع متهمان وادار به اعتراف می‌شوند زیرا در صورت عدم اعتراف، چوبه ‌دار است که منتظر آنهاست … .

    بازیگران این نمایش (به ترتیب حروف الفبا) سنا باسامی، پرستش پورمیرزا، علی جلولی، رضا حجتی، حامد خرم آبادی، محدثه دانش، مهوش زهدی، هلیا قاسمی جهان، تیماه کلاته، امیر حسین کنجکاو، علیرضا محمدیان، بهرام مصطفایی، ترانه معتمد، علی مولایی، نازنین هدایتی هستند.

    عوامل این اثر نمایشی عبارتند از نویسنده: آرتور میلر، مترجم: علی اصغر پهلوانلو، طراح و کارگردان: علی مولایی، طراح حرکت: امیر آقاجان، تهیه کننده: بورژین عبدالرزاقی، مدیر تولید: علی جلولی، دستیاران کارگردان: مهوش زهدی، نگار حسینی، مهدی صمیمی، دستیار تهیه: امین جاسبی، مدیر صحنه: رضا مردانلو، بازیگر فرم: امیرحسین شعبانی، ساخت دکور: گروه صنعتی دکوپاژ، دوخت لباس: فرشته طحان نژاد، طراح پوستر و بروشور: علی جدیدی، عکس و لوگو تایپ: سعید رحمانی، ساخت تیزر: استودیو دانژه.

    این نمایش از ۱ تا ۲۳ اسفند ساعت ۱۹ در تماشاخانه دیوار چهارم به صحنه می رود.

  • دیوار چهارم در «بوته آزمایش» قرار می‌گیرد

    دیوار چهارم در «بوته آزمایش» قرار می‌گیرد

    به گزارش تئاتر آنلاین، علی مولایی از فردا یکشنبه اول اسفند نمایش «بوته آزمایش» نوشته آرتور میلر را به تهیه کنندگی بورژین عبدالرزاقی در تماشاخانه دیوار چهارم به صحنه می‌برد.

    بازیگران این نمایش (به ترتیب حروف الفبا) سنا باسامی، پرستش پورمیرزا، علی جلولی، رضا حجتی، حامد خرم آبادی، محدثه دانش، مهوش زهدی، هلیا قاسمی جهان، تیماه کلاته، امیر حسین کنجکاو، علیرضا محمدیان، بهرام مصطفایی، ترانه معتمد، علی مولایی، نازنین هدایتی هستند.

    عوامل این اثر نمایشی عبارتند از نویسنده: آرتور میلر، مترجم: علی اصغر پهلوانلو، طراح و کارگردان: علی مولایی، طراح حرکت: امیر آقاجان، تهیه کننده: بورژین عبدالرزاقی، مدیر تولید: علی جلولی، دستیاران کارگردان: مهوش زهدی، نگار حسینی، مهدی صمیمی، دستیار تهیه: امین جاسبی، مدیر صحنه: رضا مردانلو، بازیگر فرم: امیرحسین شعبانی، ساخت دکور: گروه صنعتی دکوپاژ، دوخت لباس: فرشته طحان نژاد، طراح پوستر و بروشور: علی جدیدی، عکس و لوگو تایپ: سعید رحمانی، ساخت تیزر: استودیو دانژه.

    این نمایش از ۱ تا ۲۳ اسفند ساعت ۱۹ در تماشاخانه دیوار چهارم به صحنه می رود.

  • «هتل پناهجویان» خوانش می‌شود

    «هتل پناهجویان» خوانش می‌شود

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایشنامه خوانی «هتل پناهجویان» کاری از گروه تئاتر «اندیشه یکم» به نویسندگی کارمن اگیره و ترجمه مازیار نیستانی دوم و نهم بهمن ماه در تماشاخانه دیوار چهارم خوانش می‌شود.

    نقش خوانان این نمایشنامه خوانی که به کارگردانی بورژین عبدالرزاقی اجرا می شود، عبارتند از فرنوش مرواری، علیرضا میرزا محمد علی، میلاد صفوی، مهدیه سلیمانی، رضا حجتی، حامد خرم آبادی، مهوش زهدی، هلیا قاسمی جهان، تیماه کلاته، علیرضا محمدیان، بهرام مصطفایی.

    دیگر عوامل این نمایشنامه خوانی متشکل از دستیار اول کارگردان: امیر آقاجان، دستیاران کارگردان: مجید اقبالی، علیرضا محمدیان، امین جاسبی، طراح پوستر و بروشور: علی جدیدی، عکس: مهرداد حسین زاده هستند.

    نمایشنامه «هتل پناهجویان» برای اولین بار در ایران روی صحنه می رود.

    این اثر نمایشی روایتگر عده‌ای از مردم شیلی است که پس از کودتای پینوشه و سرنگونی حکومت آلنده به کشور کانادا پناه برده‌اند و در هتلی اقامت دارند. داستان این نمایش طیِ بیش از یک هفته در ماه فوریه ۱۹۷۴ پنج ماه بعد از کودتای شیلی در ونکوور اتفاق می افتد.

    تماشاخانه دیوار چهارم در میدان فلسطین، خیابان طالقانی غربی، بین خیابان سرپرست و فریمان، پلاک ۵۴۴ واقع شده است.

    «هتل پناهجویان» ۲ و ۹ بهمن ماه ساعت ۲۱ میزبان علاقه مندان به تئاتر است.

  • «تراس» یک فانتزی مینیمال است

    «تراس» یک فانتزی مینیمال است

    به گزارش تئاتر آنلاین، بورژین عبدالرزاقی کارگردان تئاتر و سرپرست گروه «اندیشه یکم» که این روزها نمایش «تراس» را در مقام تهیه کننده در تماشاخانه دیوار چهارم روی صحنه دارد، درباره شکل گیری این اثر نمایشی به مهر گفت: نمایش «تراس» حاصل کارگاه آموزشی «از ایده تا اجرا» است که با هنرجویانم در گروه تئاتر «اندیشه یکم» برگزار شد. این گروه به صورت مستقل از سال ۸۷ فعالیت می کند و این کارگاه نیز نزدیک به یک سال به طول انجامید و ماحصلش تبدیل به اجرای نمایش «تراس» شد.

    وی درباره انتخاب این نمایشنامه ژان کلود کری‌یر که در ایران همانند متن‌های یاسمینا رضا محبوبیت دارد، عنوان کرد: متن «تراس» را من انتخاب نکردم و نمایشنامه توسط مجید اقبالی که یکی از شاگردان من است و قصد داشت این اثر را کارگردانی کند، انتخاب شد و من نیز در مقام مشاور و سرپرست گروه در کنارشان بودم و راهنمایی شان می کردم. همان زمان هم به بچه ها گفتم اگر کار به نقطه ای برسد که ارزش اجرا کردن داشته باشد از آنها حمایت می کنم و برایشان اجرای عموم می‌گیرم. البته من خودم علاقه زیادی به نمایشنامه های یاسمینا رضا دارم و می دانم که «تراس» نیز همان حال و هوای آثار رضا را دارد و نزد هنرمندان تئاتر محبوب است. اولین نمایشی هم که سال ۸۷ به صورت حرفه ای به صحنه بردم نمایش «گفتگوی های پس از یک خاکسپاری» یاسمینا رضا بود و بعد از آن هم ۲ نمایشنامه دیگر از این نویسنده را به صحنه بردم و نمایشنامه خوانی کردم.

    عبدالرزاقی بیان کرد: متاسفانه این روزها وضعیت اجراهای تئاتر به نحوی شده که همه نهایتا یک ماه تمرین می کنند و اجرا می گیرند. نظارت درستی هم روی کار این جوان‌ها وجود ندارد در حالی که نحوه آموزش من در این کارگاه نقطه مقابل چنین رویکردی بود. برای برخی از هنرجویان هم کمی سخت بود که یک سال در کارگاهی آموزش ببینند و بعد برای اجرا اقدام کنند چون می بینند که همه به سرعت کارگاهی را برگزار می کنند و در مدت کمی هم اجرا می روند. اما تلاش من انجام یک کار درست و اصولی است که البته در این میان ریزش هم در بین هنرجویان داشتیم اما در نهایت با بچه هایی که علاقه مند بودند و حاضر شدند وقت بیشتری برای آموزش بگذارند و متوجه این بودند که برای اجرای یک تئاتر باید تلاش کرد و سختی کشید، کارگاه را ادامه دادیم و نمایش «تراس» هم شد ماحصل این کارگاه.

    «تراس» یک فانتزی مینیمال است/ با سیلی صورت‌مان را سرخ نگه ‌داشتیم

    این کارگردان و مدرس تئاتر درباره ویژگی های اجرا توضیح داد: تلاش کردیم نمایش را به سمتی ببریم که نسبت به متن اصلی شاهد اجرای مدرن تری باشیم. چون نمایشنامه نزدیک به ۲۵ سال قبل نوشته شده است و فضای قدیمی تری نسبت به امروز دارد. نمایش «تراس» یک کمدی فانتزی است که در فضایی مدرن و امروزی اتفاق می افتد از این رو نمایش را می توان برداشتی از نمایشنامه یاسمینا رضا دانست البته داستان همان داستان است ولی نوع نگاه و شیوه اجرایی بسیار متفاوت شده است.

    عبدارزاقی که طراحی صحنه نمایش را هم برعهده دارد درباره فضاسازی و شیوه اجرایی کار گفت: تلاش کردم در اجرا فضای نمایش به صورت کاملا مینیمال طراحی شود به شکلی که کل دکور نمایش از یک باکس و چند پودس تشکیل شده است و هیچ آکسسواری در صحنه نمی بینید. در نمایش یک دست وجود دارد که هر وقت احتیاج باشد از دل این باکس بیرون می آید و وسائل مورد نیاز کاراکترها را به آنها می دهد. این دست مثل یک روح است که همه آکسسوار را در اختیار بازیگران قرار می دهد و بعد هم خودش آنها را جمع می کند به شکلی که در پایان نمایش می بینیم که صحنه مثل ابتدای کار خالی است. کار بازیگر در این باکس بسیار سخت است چون چیزی نزدیک به ۶۵ دقیقه باید در این جعبه بنشیند و فقط دستش بیرون باشد.

    وی درباره بازخورد مخاطبان بیان کرد: خوشبختانه تا امروز بازخورد تماشاگران خوب بود و تا به حال با موردی روبرو نشدیم که از دیدن کار ناراضی باشد. البته برخی، نکته های کوچکی را یادآور شده اند که طبیعی است و نظر این دوستان هم محترم اما در مجموع نمایش رضایت مخاطبان را به همراه داشته است که باعث خرسندی است چون بعد از یک سال تمرین برایم مهم بود که بچه های گروه مزد زحمتشان را بگیرند و تماشاگران کار را دوست داشته باشند.

    «تراس» یک فانتزی مینیمال است/ با سیلی صورت‌مان را سرخ نگه ‌داشتیم

    عبدالرزاقی درباره اجرای نمایش در تماشاخانه دیوار چهارم توضیح داد: تماشاخانه دیوار چهارم را به شخصه در میان تماشاخانه های خصوصی خیلی دوست دارم به این دلیل که جدا از فضای هنری که در تماشاخانه جریان دارد، مدیران مجموعه هم اهل هنر و آرتیست هستند و شرایط هنرمندان را درک می کنند از این رو تلاششان این است که گروه های حرفه ای و کاربلد در آنجا اجرا بروند. اتفاق های خوبی قرار است در این تماشاخانه بیفتد و حتی قرار است ورک شاپ های مختلفی در تماشاخانه برگزار کنند. یکی دیگر از دلائلی که به اجرا در این تماشاخانه علاقه مند هستم، به دلیل احترامی است که برای مخاطب قائل هستند و همیشه برخورد خوبی با آنها دارند، اتفاقی که در خیلی از تماشاخانه‌ها شاهدش نیستیم.

    وی درباره دیگر فعالیت هایش تصریح کرد: قرار است در همین تماشاخانه دیوار چهارم، ۲ و ۹ بهمن نمایشنامه خوانی «هتل پناهجویان» نوشته کارمن اگیره با ترجمه مازیار نیستانی را اجرا کنم که اثری درباره پناهجویان شیلیایی است که در کانادا جمع شده اند. همچنین نمایشنامه «بوته آزمایش» آرتور میلر را هم از اول اسفند ماه در مقام تهیه کننده به صحنه می برم که آن نمایش هم کاری از هنرجویانم است و علی مولایی از شاگردانم قدیمی ام کارگردانی کار را برعهده دارد.

    این هنرمند در پایان صحبت هایش درباره شرایط این روزهای تئاتر متذکر شد: متاسفانه شرایط این روزها تئاتر خوب نیست و هزینه تولید نمایش از اجاره پلاتو گرفته تا تهیه پوستر و بروشور و مواد تبلیغاتی نیز آنقدر بالا رفته که نمی‌دانید قیمت بلیت را چند بگذارید. اما اگر قیمت بلیت را هم افزایش دهیم به تماشاگران فشار می آید، که درست نیست. امیدوارم حداقل یارانه هایی که در گذشته به تئاتر تعلق می گرفت، بازگردد چون الان خودمان باید هزینه کنیم و خودمان هم هزینه ها را بازگردانیم که نتیجه اش می‌شود اجرای کارهای مبتذل و سخیف که بتوانند به هر طریقی هزینه هایشان را بازگردانند و مخاطبان را جذب کنند. این اتفاق در نهایت به نابودی تئاتر منجر می شود. ما تا الان تلاش کردیم صورتمان را با سیلی سرخ نگه داریم و در حد و توانمان کاری شریف به تماشاگر ارائه دهیم.

    نمایش «تراس» تا ۳۰ دی ماه ساعت ۲۱ در تماشاخانه‌ دیوار چهارم روی صحنه است.

    عوامل این نمایش عبارتند از تهیه کننده: بورژین عبدالرزاقی، کارگردان: مجید اقبالی، طراح حرکت: فرنوش مرواری، نویسنده: ژان کلود کری‌یر، مترجم: اصغر نوری، بازیگران: (به ترتیب حروف الفبا) امیر آقاجان، رضا حجتی، شاهین زرگر، نیوشا شهریوری، میلاد صفوی، تیماه کلاته، دستیار کارگردان: زهرا پاکدل، مدیر صحنه: رضا اقبالی، دستیاران تهیه: علیرضا محمدیان، حامد خرم آبادی، طراح صحنه: بورژین عبدالرزاقی، طراح لباس: فرنوش مرواری، ساخت دکور: مانلی عبدالرزاقی، طراح پوستر و بروشور: علی جدیدی، لوگو تایپ: علی مولایی، عکس: مهرداد حسین زاده، ساخت تیزر: استودیو دانژه.