برچسب: برنامه چشم شب روشن

  • هنر بستری برای خودشناسی است

    هنر بستری برای خودشناسی است

    بخش تئاتر برنامه «چشم شب روشن» میزبان مائده طهماسبی و فرهاد آییش بود که این ۲ درباره موضوع خلاقیت در بازیگری به بحث و تبادل نظر پرداختند.

    به گزارش تئاتر آنلاین، مهرداد رایانی مخصوص مجری کارشناس بخش تئاتر برنامه «چشم شب روشن» شب گذشته ۱۶ دی ماه میزبان زوج هنری مائده طهماسبی و فرهاد آییش برای گفتگو درباره خلاقیت در بازیگری بود.

    طهماسبی در ابتدای برنامه گفت: خلاقیت در هنر با خودشناسی همراه است و من به عنوان یک بازیگر وقتی می خواهم وارد حیطه کارم شوم و نقشی را که به من پیشنهاد شده، پیدا کنم باید خودم آن را باور کنم. خلاقیت به خیلی چیزها وصل است و یک انسان باید زوایای مختلف خودش را بشناسد که برای من اینگونه است که خلاقیت به آزاد بودن و چشم باز داشتن رو به دنیا مربوط است.

    این بازیگر یادآور شد: من در فیلم «پارک وی» به کارگردانی فریدون جیرانی نقش یک زن کر و لال را بازی می کردم. برای این نقش جستجویی کردم و با خودم گفتم اگر من کر و لال بودم چطور زندگی می کردم. به این ترتیب با خانم هایی که دچار این مشکل بودند، آشنا شدم، وارد انجمنشان شدم و از آنها خواستم به کسی نگویند من کر و لال نیستم.

    برای بازی کردن نقش یک ناشنوا روزها و ساعت‌ها حرف نمی‌زدم

    وی یادآور شد: من ساعت‌ها و روزها حرف نمی زدم و یاد گرفته بودم به زبان اشاره صحبت کنم و اطرافیان مرا می فهمیدند. به این نقش رسیدن برای من سیر و سیاحت عجیبی بود که شاید اسمش را بشود خلاقیت گذاشت. البته این ویژگی بیشتر در من کشف شد تا خلق.

    آییش نیز در این باره گفت: هنرمند در دوره های مختلف روی موضوعات مختلفی گیر می کند و روی آنها بحث و مطالعه دارد. مساله خلق و کشف کردن در دوره ای بحث جذابی برای من بود که درباره اش فکر و با دیگران صحبت و مطالعه می کردم.

    ما خلق نمی کنیم بلکه پدیده هایی را می یابیم که در هستی وجود دارند

    وی افزود: به نظرم انسان اصلا نمی تواند خلق کند. نمی‌خواهم وارد بحث دینی و عرفانی شوم ولی ما در واقع چیزهایی را در درون و بیرون خودمان پیدا می کنیم و به پدیده جدیدی می رسیم که در هستی وجود دارد و ارایه می شود.

    بازیگر «شوایک» تاکید کرد: ما در بُعد زمان و مکان زندانی هستیم. اگر من امروز شروع به نوشتن نمایشنامه ای کنم و ۷ سال بعد آن را به پایان برسانم، کسی که فارغ از زمان است آن را می بیند. یعنی خداوند نمایشنامه ای را که قرار است ۸ سال بعد به نتیجه برسد، می شناسد چون آن اثر وجود دارد و این منم که در بُعد زمان می روم تا آن را کشف کنم.

    بازیگر باید خودش را در هر نقش پیدا کند وگرنه کارش تقلید است

    آییش ادامه داد: وقتی نقشی را به من پیشنهاد می کنند، درباره ابعاد اجتماعی، روانشناسانه، جامعه شناسانه و… آن برای خودم تحلیل می کنم اما فکر می کنم این کافی نیست. چون وقتی من نقشی را ارایه می دهم خیلی فرق می کند با زمانی که کسی دیگر آن را بازی می کند. پس شخصیت من خیلی مهم است و من باید آن نقش را در خودم پیدا کنم وگرنه دارم تقلید می کنم و ادا درمی آورم.

    وی تصریح کرد: نمایشنامه نویس و کارگردان خواسته هایی دارد مثلا می خواهد کاراکتری بامزه دربیاید یا بُعد روانشناسانه و فلسفی او بیشتر باشد. مثلثی وجود دارد که کارگردان، بازیگر و نقش سه ضلع این هرم را تشکیل می دهند.

    آییش در پاسخ به رایانی مخصوص که آیا با توجه به اینکه شما در فیلم «شب‌های تهران» نقش یک قاتل را بازی می کردید پس این ویژگی در وجود شما هست؟ توضیح داد: من فکر می کنم این ویژگی در هر انسانی هست. هر انسان بی نهایت بزرگ است. من برای این نقش خیلی مطالعه کردم به ویژه روی کسانی که قتل های زنجیره ای انجام می دهند. من چون آدم رئوف و احساساتی هستم این حس من در نقش من آمد. در سکانسی که قرار بود خانمی را که در ماشین هست، بکشم خودم زار می زدم اما در تحقیقاتم به این برخورد کرده بودم که خیلی از قاتل ها این ویژگی را دارند. انگار که در لحظه قتل ۲ کاراکتر دارند با هم می جنگند، یکی احساس گناه دارد و دیگری مرتکب قتل می شود.

    همچنین طهماسبی اظهار کرد: این نقش مطابق کلیشه قاتل نبود.

    کلیشه ما را از خلاقیت جدا می کند

    بازیگر نمایش «سقراط» نیز تاکید کرد: همین کلمه کلیشه است که ما را از خلاقیت جدا می کند. وقتی ما کلیشه یک نقش را پیدا می کنیم دیگر نمی توانیم پدیده جدیدی به وجود بیاوریم. هنرمند وقتی می تواند خلاقیتش را بروز دهد که خودش را در اثر کشف کند مثل نقاشان معروف هر کدام اثر انگشت خود را در آثارشان داشته اند و شما نمی توانید بگویید آثار ونگوگ و گوگن شبیه هم هستند.

    با ایفای نقش های مختلف وجوه گوناگون خودم را پیدا می کنم

    آییش در پایان این بخش از سخنانش گفت: برای من اینگونه است که در نقش هایی که بازی می کنم، خودم را می شناسم. من خودم آنقدر در قبال این هستی گمگشته و کوچک هستم که هنر به من این بستر را می دهد که خودم را بشناسم و بازیگری این حالت را برای من دارد. من توانسته ام از طریق آن قاتل یا از طریق سقراط، آقای مصدق یا شخصیت ساده دلی مثل شوایک خودم را پیدا کنم.

    «چشم شب روشن» به تهیه کنندگی امیر قمیشی و با اجرای محمد صالح علا شنبه تا چهارشنبه ساعت ۲۳ از شبکه چهار سیما روی آنتن می رود.

  • سالار عقیلی مهمان «چشم شب روشن» می‌ شود

    سالار عقیلی مهمان «چشم شب روشن» می‌ شود

    سالار عقیلی خواننده موسیقی سنتی ایرانی شنبه چهارم آذر ماه مهمان بخش تئاتر برنامه «چشم شب روشن» می شود.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی شبکه چهار سیما، «چشم شب روشن» برنامه شبانگاهی شبکه چهار به تهیه کنندگی امیر قمیشی و با اجرای محمد صالح علا، شنبه شب ۴ آذرماه به نقد و بررسی نمایش «کلنل» با حضور کارگردان و خواننده این نمایش می پردازد.

    در این برنامه مهرداد رایانی مخصوص مجری کارشناس بخش تئاتر «چشم شب روشن» با سالار عقیلی خواننده ترانه نمایش «کلنل» و خیرالله تقیانی پور کارگردان اثر، ضمن بررسی و نقد این نمایش به نقش همراهی موسیقی ایرانی در ارتقای نمایش ایرانی می پردازند.

    مهرداد رایانی مخصوص کارشناس و مجری تئاتر این برنامه تاکنون مهمان چهره های تئاتری بسیار از جمله پری صابری، سیامک صفری، اشکان خطیبی، سهیلا نجم، استوارت دنیسون، محمدرضا خاکی، اکبر زنجان پور، رضا کیانیان، منیژه محامدی، بهزاد قادری، یوجینو باربا، سیامک احصایی، مرضیه برومند و. .. بوده است و با آنها درباره مسایل روز تئاتر گفتگو کرده است.

    «چشم شب روشن» کاری از گروه ادب و هنر شبکه چهار سیما است و شنبه تا چهارشنبه ساعت ۲۳ از شبکه چهار سیما روی آنتن می رود.

  • کارگردان بدون حمایت به سمت گیشه می رود

    کارگردان بدون حمایت به سمت گیشه می رود

    شکرخدا گودرزی با حضور در برنامه «چشم شب روشن» از عدم توجه به تئاتر بومی و ملی گلایه کرد و به انتقاد از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دانشگاه ها پرداخت.

    به گزارش تئاتر آنلاین، مهرداد رایانی مخصوص مجری کارشناس بخش تئاتر «چشم شب روشن» شامگاه شنبه ۲۹ مهر میزبان شکرخدا گودرزی بازیگر و کارگردان برای گفتگو درباره چالش های تئاتر ملی بود.

    گودرزی که این شب ها نمایش «سهروردی» را روی صحنه دارد، در ابتدای بحث گفت: دغدغه اصلی زندگی من تئاتر ملی است و سال ها است در این عرصه کار می کنم. با این حال به نظرم آنقدر کار نکرده نکردیم که اگر شب و روزمان را به هم وصل کنیم و به هم بدوزیم، نمی توانیم معرفی شایسته ای از مفاخر ملی مان انجام دهیم. در این عرصه کم کاری صورت گرفته است.

    وی افزود: ما در معرفی چهره های برگزیده مان کم کار کرده ایم. کمتر کسی است که در خیابان سهروردی از او بپرسیم این شخصیت کیست و جواب درستی بدهد. مسأله من این است که چرا بستری فراهم نشده که مردم چهره ملی خود را بشناسند. در حالی که مثلا در انگلستان چه فضایی برای شکسپیر فراهم کرده اند و چقدر به او احترام می گذارند، آیا ما برای مولانا، فردوسی، حافظ و متفکرانی چون ملاصدرا، سهروردی، ابن سینا و ابونصر فارابی این زمینه را فراهم کرده ایم؟

    این کارگردان تئاتر در پاسخ به اینکه کم کاری از کدام سو شکل گرفته است، تصریح کرد: بخش اصلی کم کاری به گردن دولت و مسئولان فرهنگی است. ما به عنوان هنرمند اگر کالای مان خریداری داشته باشد، تولید خواهیم کرد. در دنیا از هالیوود گرفته تا برادوی سفارش می دهند و برای نگاهی که سرمایه گذاری کلان مملکت شان روی آن است، هزینه می کنند؛ مثلا «سیصد» و «پرسپولیس» می سازند.

    گودرزی در پاسخ به رایانی مخصوص که می گفت بین سال های ۷۰ تا ۷۵ توجه زیادی به تئاتر ملی می شد، ادامه داد: اراده ای از سوی مسئولان نیست که چنین اتفاقی رخ بدهد. اکنون ما با یک شترگاو پلنگ روبرو هستیم. ما برای امر فرهنگی یک چشم انداز و آرمانشهر داریم که درست تبیین نشده است شاید از همین رو است که گاهی از بلندترین مقام مملکتی مان می شنویم این چه وضع فرهنگی است؟

    وی تأکید کرد: در کجای دنیا سراغ دارید که تئاتر مورد حمایت قرار نگیرد. اگر دولت خود را کنار بکشد و بگوید تئاتر خودش را اداره کند، اتفاق مثبتی می افتد؟ وقتی قرار باشد کارگردان خودش هزینه اش را دربیاورد، او می کوشد هر طور شده این کار را بکند، بنابراین از اندیشه فاصله می گیرد و به سمت گیشه می رود.

    بازیگر نقش امام خمینی (ره) در «معمای شاه» در پاسخ به این پرسش رایانی که آیا نمی شود تئاتر ملی گیشه دار ساخت، گفت: شما تولید در زمینه صنعت و کشاورزی را در نظر بگیرید، وقتی زمین شما آفت داشته باشد محصول تان خوب نمی شود، ابتدا باید آفت زدایی کنید. وقتی صنعت شما از ابتدا طوری طراحی شده که وابسته باشد نه تولیدی، اینگونه می شود.

    وی افزود: بخش آموزشی و دانشگاه ها را در نظر بگیرید، وقتی به یک دانشجو سال اول می گویند تو برو بکت و یونسکو کار کن، او به عنوان یک دانشجو چقدر با اینها آشنایی دارد؟

    رایانی مخصوص در این بخش از سخنان گودرزی گفت: فرمایش شما کاملا درست است. تعداد واحدهای درسی که در ارتباط با مفاهیم ایرانی و بومی و ملی داریم در مقایسه با مفاهیم غربی و اروپایی کاملا نسبت ناجوانمردانه ای دارد.

    گودرزی نیز افزود: تئاتر بدون اجتماع معنا ندارد. تئاتر باید رابطه خود با جامعه را درست تعریف کند چون آیینه آن جامعه قرار است باشد. تئاتر وقتی از این زمینه جدا شود دچار ادا و اصول می شود و نمی تواند به جامعه خود بپردازد و این در وهله نخست در دانشگاه دارد شکل می گیرد.

    کارگردان نمایش «سهروردی» ادامه داد: در سال هایی که شما اشاره کردید متولی نوع سرمایه و هزینه خود را برای آن نوع تئاتر گذاشت اما کم کم این حمایت خود را برداشت. من وزارت ارشاد را متولی می دانم نه حوزه هنری، دانشگاه، شهرداری. طبق قوانین کشور ما و مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی متولی نمایش وزارت ارشاد است. این تنها مربوط به صدور مجوز نیست، بلکه سیاستگذاری، نظارت و هدایت را هم دارد.

    وی اظهار کرد: ما فعالیت های جسته و گریخته ای را در دیگر ارگان ها مثلا شهرداری می بینیم اما یک چیز مستمر و سیاست اصلی نیست چون وقتی با آنها به صورت جدی حرف می زنیم می گویند ما که متولی نیستیم. پس متولی کجاست؟ مرکز هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

    گودرزی اذعان کرد: همچنین وقتی از دانشگاه های ما دانشجویانی متفکر اندیشه ملی و بومی فارغ التحصیل نمی شوند مقصر چه کسی است؟ درست است که تئاتر پدیده ای غربی است اما آیا ما وقتی چیزی را می آوریم نباید آن را با زیرساخت ها و فرهنگ خودمان بومی سازی کنیم؟ وقتی این اتفاق نمی افتد تئاتر به سمت انتزاع می رود.

    «چشم شب روشن» به تهیه‌کنندگی امیر قمیشی و با اجرای محمد صالح علا، شنبه تا چهارشنبه هر شب ساعت ۲۳ از شبکه چهار سیما روی آنتن می‌رود.