برچسب: برنامه هفت

حمیدرضا آذرنگ که جمعه‌شب مهمان برنامه تلویزیونی هفت بود درباره حضورخود در عرصه سینما و تئاتر، فیلم‌های جشنواره فیلم فجر، شیوه نقد مسعود فراستی و اسکار گرفتن فرهادی صحبت کرد.

به گزارش تئاتر آنلاین، حمیدرضا آذرنگ، بازیگر سینما و تلویزیون با حضور در برنامه هفت‌ در خصوص تجربیات سینما و تئاتر خود گفت: تئاتر خانه و زندگی من است و با هیچ‌چیزی نمی‌توانم آن را معاوضه کنم! تئاتر زندگی آموز و تعهد آموز است. لذا هیچ‌وقت نمی‌توانم تصور کنم که از تئاتر بگذرم.
هنوز قامتم در سینما به‌قدری نرسیده است که بخواهم در سینما هم نویسندگی و کارگردانی کنم. باوجودآنکه نمایشنامه‌نویسی کار سخت‌تری است، اما معتقدم نویسندگی فیلم‌نامه در سینما به‌قدری سخت و حساس است که هنوز به خود جرئت این کار را نمی‌دهم؛ و به نظرم همین نگاه ساده انگارانه به فیلم‌نامه‌نویسی است که سبب شده امروز فیلم‌نامه‌های خوبی نداشته باشیم.
این بازیگر درباره بازیگری در سینما گفت: اتفاقی که برای بازیگری در جامعه ما رخ‌داده است، به‌شدت عجیب است. امروز در هر خانه‌ای می‌روی، یکی دونفری هست که با قاطعیت می‌گویند بازیگر خوبی هستند. همین سبب نزول بازیگری در سینمای ایران شده است. در تئاتر این‌چنین نیست و اگر داشته‌هایتان کم باشد، خیلی زود مشتتان وامی‌شود؛ اما اگر تعریف یک حرفه در یک کشور این‌قدر ذلیل و خار شود که هرکسی به خود بازیگر بگوید، تأسف‌بار است. برخلاف تئاتر، بازیگری در سینما درون نمی‌خواهد.
وی افزود: با رویکردهای سال‌های اخیر در سینما که به بازیگر اجازه داده می‌توان جلوی دوربین دریده بود و هر حرفی را به زبان آورد، موجب این اتفاق شده است. ورزیدگی که تئاتر با آدم به وجود می‌آورد سبب می‌شود تمام تن و روح انسان در خدمت بازیگری باشد. هر جا سینما و تئاتر به‌درستی در کنار یکدیگر قرار گرفتند، توانستند به تعالی یکدیگر کمک کنند. امروز تئاتر خود را به سینمای ایران حقنه کرده است.
آذرنگ درباره فروش نقش و بازیگری افزود: متأسفم که می‌شنوم برخی سریال‌های تلویزیون به دلیل نگرانی‌های مالی‌شان به آموزشگاه‌های بازیگری می‌روند و به کسانی که هنوز ادبیات بازیگری را یاد نگرفته‌اند می‌گویند ما نقش‌های انقدر هزارتومانی داریم چه کسی مایل به بازیگری است! من باهمین تعریف از بازیگری، امروز از بازیگری هم فاصله و زاویه گرفته‌ام. ما بازیگر نیستیم، ما زندگی سازیم بر روی صحنه یا داخل قاب تصویر بجای دیگرانی که باید باورمان کنند. اگر بازی باشد که دستمان رو است. به خاطر همین با واژه بازیگری مشکل پیداکرده‌ام. هرچند ما خالق دروغ‌ترین راست دنیاییم اما این مسئله هرچقدر به واقعیت نزدیک شود، باورپذیرتر می‌شود.
وی افزود: اخیراً شنیدم در برخی از این سریال‌های شبکه نمایش خانگی برای جذابیت فیلم‌های پشت‌صحنه‌شان، چندین بار الکی کات می‌دهند و شوخ‌طبعی بیجا بکار می‌برند تا بعداً فیلم پشت‌صحنه هاشان جذاب شود. گویا فیلم پشت‌صحنه این سریال‌ها از خود آن‌ها جذاب‌تر است! من متأسف می‌شوم از دیدن چنین اتفاقاتی…
این نویسنده درباره شیوه نقد در سینما و تلویزیون گفت: متأسفانه امروز در فرهنگ ما دوستی جز مجیزگویی نیست! اگر من هم شانه ایشان نباشم، کار غلطی کرده‌ام. فرهنگ نقدپذیری امروز از بین رفته است و به‌تندی باهم برخورد می‌کنیم. در وجود تک‌تک مردممان یک فراستی هست که باید کنترلش کنیم و نگذاریم نقد یکدیگر بجای دلسوزی به انتقام تبدیل شود.
وی افزود: به نظرم آقای فراستی کودکی یا نوجوانی تلخی داشته است که امروز عقده‌گشایی می‌کند و سعی می‌کند با انتقاد تند دیگران جبران کند. من آقای فراستی را خیلی دوست دارم، چون باید باشد و فرهنگ نقد زنده باشد؛ اما اجازه نداریم فیلمی را تا دقیقه ۲۰ تماشا کنیم و بیرون بیاییم و بعد آن را نقد کنیم. شاید یک فیلم الکن شروع‌شده و به‌عمد کارگردان کند پیش رفته تا در انتها کار خاصی کند. به نظرم این مسیر اشتباه است و برای فرهنگ نقد در جامعه ما می‌تواند مضر باشد.
وی افزود: آقای فراستی، آقای فرهادی اگر به دلیل سیاست یا هر چیز دیگر جایزه گرفته، یک اسکار را به مملکتش آورده است. به نظرم خورد کردن آن آدم، خورد کردن شخصیت خود آدم است. یک تبریک برای این موفقیت اتفاق سختی نیست. من عاشق شما هستم، اما امیدوارم همان‌طور که مطمئنم دل مهربانی داری، در زبان هم آن را بیان کنی.
این بازیگر در خصوص بازی در فیلم «آذر» و برخی دیگر از آثار جشنواره فیلم فجر خاطرنشان کرد: من برای بازی در فیلم «آذر» هم از خودم و هم از نتیجه راضی نیستم. با خودم عهد می‌بندم دیگر هیچ فیلمی را بدون آنکه فیلم‌نامه‌اش را کامل نخوانده‌ام یا چنانچه تغییر کند، بازی نکنم. هرچند از کنار دوستان بودن و حضور در این فیلم لذت بردم.
«قاتل اهلی» را من دوست داشتم برای لحظه‌های هرچند کوتاه در کنار آقای کیمیایی تجربه کنم و از کنار ایشان بودن لذت بسیاری بردم. من «بیست‌ویک روز بعد» را دقیقه به خاطر آنکه یک فیلم‌نامه درخشان داشت انتخاب کردم تا حالم در کنار این گروه درجه‌یک خوب شود.
آذرنگ در خاتمه در خصوص بازی در «آباجان» گفت: «آباجان» را بسیار دوست داشتم و روزهایی که با حضور عوامل در زنجان گذارندم فارغ از نتیجه نهایی فیلم که سلیقه افراد است، بسیار روزهای خوبی بود. هنوز هم می‌گویم فیلم الآن بدون پلان نهایی که گرفته شد، تمام نشده باقی‌مانده است. هاتف علیمردانی گفته که این پلان نهایی را از فیلم خارج کرده‌اند، امیدوارم در اکران بازگردانده شود. الآن حرف فیلم کامل به گوش نمی‌رسد.

اکثر مجریانی که به یکباره از برنامه‌های تلویزیون کنار گذاشته می‌شوند، ترجیح می‌دهند تا مدت‌ها خاطرات‌شان از آن برنامه و دلایل کنار گذاشته شدن‌شان را رسانه‌ای نکنند؛ فریدون جیرانی هم یکی از این افراد بود که خودش تهیه‌کنندگی برنامه «هفت» را هم برعهده داشت اما به یکباره و با بالاگرفتن چند اعتراض و انتشار یکی دو نامه از این برنامه کنار گذاشته شد.

جیرانی تاکنون جز در چند مورد کوتاه درباره تنها برنامه سینمایی چند سال اخیر تلویزیون صحبت نکرده است اما این‌بار در گفت‌وگو با ایسنا، ترجیح داده بخشی از دلایل جدایی‌اش از برنامه «هفت» را بازگو کند و در کنار آن به پرسش‌هایی درباره برخی حواشی‌اش مانند اعمال نظر مدیران سازمان صدا و سیما در برنامه، گزارش فریماه فرجامی، رابطه‌اش با مسعود فراستی، عصبانی شدنش روی آنتن زنده در یکی از برنامه‌ها و البته درباره بازگشت مجددش به تلویزیون صحبت کند.

خبرنگار: آقای جیرانی! شما الان «من مادر هستم» را در حال اکران دارید و طبیعتا برنامه «هفت»، نقدی را به این فیلم اختصاص می‌دهد. به عنوان کارگردان فیلم، طبق روالی که خودتان گذاشته‌اید، در برنامه شرکت خواهید کرد؟

فریدون جیرانی: هنوز برای شرکت در «هفت» به من زنگ نزده‌اند. من آخرین باری که آقای گبرلو را دیدم ماه رمضان در مهمانی انجمن سینمای دفاع مقدس بود که ایشان به من گفت «به هفت می‌آیی؟» و من هم چون نمی‌خواستم در مهمانی حرفی بزنم، گفتم که «بله می‌آیم» اما پس از آن خبری نشد. تا اینکه چند وقت قبل آقای گبرلو با من تماس گرفت و گفت که می‌خواهیم درباره بحران سینما صحبت کنیم و من را دعوت کرد که به عنوان کارشناس به برنامه بروم اما گفتم اساسا دیگر علاقه‌ای ندارم درباره هیچ بحرانی حرف بزنم؛ چه برسد به بحران سینما!

خبرنگار: برای نقد فیلم خودتان چه؟ به برنامه می‌روید؟

جیرانی: من به شدت آقای ضرغامی (رییس سازمان صدا و سیما) را دوست دارم و برایش احترام قائلم. ایشان در آن دو سالی که اجرای «هفت» بر عهده من بود، خیلی پشت تیم ما ایستاد اما در هر صورت با همه این احوالات با خودم قرار گذاشته‌ام که در هیچ برنامه زنده‌ای شرکت نکنم.

خبرنگار: اما چند وقت قبل خبر غیررسمی منتشر شده بود که قرار است برنامه‌ای سینمایی را در یکی از شبکه‌های تلویزیون (به غیر از شبکه سه) روی آنتن ببرید…

جیرانی: قویا این را تکذیب می‌کنم؛ چراکه اصلا هیچ پیشنهادی برای اجرای برنامه زنده درباره سینما در هیچ شبکه‌ای به من داده نشده است. البته اگر هم چنین پیشنهادی بشود با تمام احترام و علاقه‌ام نسبت به آقای ضرغامی، قبول نمی‌کنم.

خبرنگار: کمی درباره اتفاقات 7، 8 ماه آخر برنامه که به جدایی‌تان از «هفت» منجر شد، صحبت کنیم. اگر اشتباه نکنم، پیش از آن اتفاقات، اتاق فکر برنامه اختلاف نظرهای جدی با شما و مباحث مطروح در برنامه داشت.

جیرانی: آن اوایل اتاق فکر «هفت» فقط به کلیات وارد می‌شد و به جزییات کاری نداشت و این خود ما بودیم که جزییات برنامه‌ی روی آنتن را مشخص می‌کردیم اما چندی بعد، جرقه اولین مشکلات جدی با اتاق فکر زده شد و آن‌ها در سال اول برنامه «هفت» یک بار تصمیم گرفتند، مجری را عوض کنند اما آقای ضرغامی مانع شد. پس از آن ما دیگر به اتاق فکر نرفتیم و نمایندگانی تعیین شدند که ما فقط با آنها در ارتباط باشیم.

خبرنگار: هفته‌هایی، برخی موضوعات یا اظهارنظرها در «هفت» باعث می‌شد شائبه‌هایی درباره دیکته شدن مواردی از سوی اتاق فکر یا رده‌های بالاتر سازمان دهان به دهان بچرخد. مثل اینکه درباره فیلمی نقدِ تندی نشود یا اعمال نظرهایی در دعوت مهمانان به استودیو؟

جیرانی: همانطور که گفتم، اتاق فکر نگرشی کلی به برنامه «هفت» داشت که البته این نگرش کلی هم از سلیقه‌های افراد داخل اتاق نشأت می‌گرفت. واقعا اگر ما می‌خواستیم همه سلیقه‌های اتاق فکر را در برنامه دخالت بدهیم، اصلا نمی‌توانستیم «هفت» را روی آنتن ببریم! در واقع من به عنوان مجری و تهیه‌کننده سعی می‌کردم جاهایی از زیر یکسری حرف‌ها دربروم. البته بعضی وقت‌ها نتوانستم آنچه را که می‌خواهم کامل اجرا کنم اما تمام سعی‌ام را کردم. ولی باید اینجا این پرانتز را باز کنم که اتاق فکر پیشنهاداتش کلی بود و هیچ وقت پیشنهاد جزئی درباره‌ی اینکه فلان کار بشود، نداد. پیشنهاداتی که بعضی وقت‌ها می‌شد، درباره‌ی این بود که این کار نشود؛ مثلا ما می‌خواستیم درباره‌ی خانه سینما و اتحادیه تهیه‌کنندگان جدید، میزگرد بگذاریم، که مخالفت شد.

خبرنگار: آیا اتفاق افتاده بود که مدیران رده بالای صدا و سیما با توجه به حساسیت جامعه نسبت به سینما، بگویند این کار را انجام بده یا آن فیلم را نقد نکن و مسائلی از این دست؟

جیرانی: اصلا این طور نبود. نکته مهم برنامه «هفت» در دوسالی که اجرا را برعهده داشتم، این بود که هیچ چیز از بالا به ما دیکته نشد. حتی جالب است بدانید درباره برنامه نقد فیلم «ملک سلیمان» تنها به ما گفتند که هوایش را داشته باشید اما این داشتن هوای فیلم به این معنا نبود که آن را نقد نکنیم. همانطور که دیدید، منتقد برنامه تندترین انتقادها را به «ملک سلیمان» کرد. یا مثلا «عصر روز دهم» یا «شکارچی شنبه» هم جزو فیلم‌هایی هستند که تلویزیون خیلی دوست‌شان دارد اما اگر یادتان باشد اتفاقا این دو فیلم جزو فیلم‌هایی بوده است که منتقد برنامه آنها را تا حدی کوبید.

در واقع بگذارید سوال‌تان را اینگونه پاسخ بدهم؛ دوستان و مدیران صدا و سیما طوری رفتار نمی‌کردند که برای اجرای برنامه و روند آن مشکل ایجاد شود. فقط گاهی حذف می‌کردند. یعنی چه؟ مثلا می‌گفتند فلانی را نیاورید اما اصلا نمی‌گفتند که برای بحث امشب‌تان فلان آقا را دعوت کنید. یا حتی در کل مدت دو سالی که برنامه دست من بود، یک بار هم نگفتند فلان فیلم را نقد کن یا نکن.

خبرنگار: با این تفاسیر، فکر می‌کنید برنامه «هفت» با اجرای فریدون جیرانی و آن هم در حالی که رییس صدا و سیما پشت‌تان بود، چگونه به حاشیه کشیده شد؟

جیرانی: این پرسش خیلی مهمی است و پاسخ‌های کاملی می‌طلبد اما به اختصار می‌گویم مشکل اصلی ما این بود که بین دو تفکر مانده بودیم و نمی‌خواستیم به یک سمت گرایش پیدا کنیم؛ دو تفکری که انتظار داشتند به نفع آنها موضع‌گیری روشن داشته باشیم، و همین هم گاهی به ما لطمه می‌زد. یک تفکر که «هفت» را به شکل یک روزنامه زرد می‌خواست تا مسائل سینما به سرعت میان مردم برود، و تفکر دیگری که می‌خواست «هفت» خیلی تخصصی‌تر از این‌ها باشد؛ در حالی که ما ترجیح داده بودیم در میانه‌ی این دو بایستیم.

خبرنگار: فکر می‌کنم هر دو این تفکرهایی که گفتید، برنامه را، هم از جهت زرد و عمومی بودن و هم از جهت تخصصی بودن، با «90» مقایسه می‌کردند. چرا «هفت» هیچ وقت نتوانست مثل «90» یک نگاه چالشی به رویدادهای سینمایی داشته باشد؟ یک‌سری می‌گویند این به نگاه حمایتی مدیر سابق شبکه 3 باز می‌گشت که باعث شده بود عادل فردوسی‌پور دستش برای تندترین انتقادها هم باز باشد و یک‌سری دیگر، مسائل سینما و فوتبال را ماهیتا متفاوت می‌دانند.

جیرانی: اول این را تاکید کنم که مدیر شبکه خیلی انسان شریفی بود و من هم ایشان را بسیار دوست دارم اما در هر صورت او اصلا سینما را نمی‌شناخت، پس نمی‌توانست در هیچ جلسه‌ای از آن به صورت تخصصی دفاع کند. در حالی که آقای پورمحمدی در فوتبال تا حدی متخصص است و می‌تواند از بحث‌های مجری 90 دفاع کند.

اما این مشکل برنامه ما نبود. می‌خواهم بگویم ما به عنوان سینماگر و «هفت» به عنوان یک برنامه سینمایی در عرصه‌ای کار می‌کنیم که وابستگی‌های ایدئولوژیک دارد اما آیا شنیده‌اید که فوتبال، پاس ایدئولوژیک،‌ داور ایدئولوژیک یا مثلا شوت ایدئولوژیک داشته باشد؟! خیر. این فرق مهم برنامه «هفت» با نود بود اما کمتر کسی به آن توجه می‌کند.

یک نکته دیگر هم وجود دارد و آن این است که بالاترین انتقاد برنامه نود نهایتا به دولت باز می‌گردد. ما هم در «هفت» می‌توانستیم از دولت انتقاد کنیم اما بالاخره در جایی باید می‌گفتیم که مثلا «جدایی نادر از سیمین» فیلم خوبی است. در حالی که خیلی‌ها انتظار دارند شما بر اساس یک رویکرد ایدئولوژیک، مسائل داخل فیلم‌ها را تحلیل کنید و این روند کار ما را سخت می‌کرد.

خبرنگار: برنامه شما در طول دو سال اجرای آن، حواشی مختلفی به دنبال داشت. یکی از این حواشی به برنامه‌ای مربوط بود که یک گزارش از فریماه فرجامی پخش شد و روز بعدش خیلی به شما انتقاد کردند که چرا چنین چیزی را در تلویزیون نمایش دادید. واقعا این برنامه چه اتفاقی افتاد؟

جیرانی: در آن برنامه‌ی خاص، بیش از آنکه ما از موضوع بحث ضربه بخوریم، بیشتر از گزارشی ضربه خوردیم که در عنوان آن «کودتا در کانون کارگردانان» آمده بود. واقعا من تا قبل از آنکه داخل استودیو شوم، آن گزارش را ندیده بودم، وگرنه اجازه پخشش را نمی‌دادم و یا حتی می‌گفتم این عنوان باید از روی گزارش برداشته شود. در همان برنامه یکی از اعضای اتحادیه تهیه‌کنندگان هم مهمان ما بود و در واقع آن گزارش به علاوه این مهمان برای برخی سوء تفاهم ایجاد کرد.

خبرنگار: مقصودم بیشتر گزارش حال و روز فریماه فرجامی است که اگر اشتباه نکنم خودتان گرفته بودید.

فریدون جیرانی: بله، آن گزارش را خودم گرفته بودم و اتفاقا داغِ داغ به استودیو آوردم. ما ساعت چهار و نیم بعدازظهر از خانه خانم فرجامی بیرون آمدیم و به استودیو رفتیم و دوستان فیلم‌های گرفته شده را تدوین کردند. این کار تا زمان شروع برنامه ادامه داشت. من هم آنقدر مسائل مختلف پیش آمد و کارها گره خورد که وقت نکردم مصاحبه خانم فرجامی را ویراستاری کنم. اگر مصاحبه ویراستاری می‌شد، واقعا آن مشکلی که دوستان می‌گفتند، به وجود نمی‌آمد. فکر می‌کنم در این زمینه اشتباه از من بود.

خبرنگار: یکی دیگر از حواشی «هفت»، برنامه‌ی آخری بود که در آن برنامه گویا عوامل پشت دوربین، سوال را با شما چک نکرده بودند و شما هم پس از اولین باری که سوال برنامه پخش شد مبنی بر این‌که شما کدام در عرصه موفق بوده‌اید، کاملا معلوم بود که عصبانی شده‌اید. داستان آن برنامه چه بود؟

جیرانی:سوال برنامه این بود که جیرانی را در کدام پوزیشن می‌پسندید؟ اشتباه دوستان این بود که سوال را با من چک نکردند و در واقع می‌خواستند به نوعی سورپرایزم کنند. واقعا در آن برنامه زنده آنقدر از سوال جا خوردم که نتوانستم خودم را کنترل کنم و عصبانی شدم. معتقدم این بزرگترین اشتباهم در مدت اجرای برنامه «هفت» بود.

خبرنگار: درباره مسعود فراستی، خیلی‌ها فکر می‌کردند پس از خروج نه چندان جالب فریدون جیرانی از برنامه «هفت»، او هم به عنوان پای ثابت برنامه جای خود را به فرد دیگری بدهد اما فراستی از همان برنامه اول پس از تغییر شما باز هم به عنوان منتقد ثابت به استودیو می‌رفت.

جیرانی: ببینید من با مسعود فراستی هیچ وقت مشکلی نداشتم و اتفاقا می‌دانستم پس از رفتن من او در برنامه باقی خواهد ماند اما در هر صورت با من تماس گرفت و گفت که پیشنهاد داده‌اند به عنوان منتقد، باز هم به «هفت» بروم و من هم به او با تاکید گفتم که برود. الان هم رابطه‌ام با مسعود فراستی خیلی خوب است و با هم هیچ مشکلی نداریم.

خبرنگار: به عنوان پرسش پایانی، با آن نوع کنارگذاشته شدن‌تان، الان جمعه شب‌ها برنامه را می‌بینید؟

جیرانی: بله. کم و بیش می‌بینم.

خبرنگار: چطور است؟ فرقی کرده؟

جیرانی: سعی کرده‌ام درباره کیفیت «هفت» در دوره فعلی نظری ندهم و اتفاقات را به دست فراموشی بسپارم.

فریدون جیرانی که به هنگام کنار گذاشته شدن از اجرای برنامه «هفت» از این مساله سخن گفته بود که حالا حالاها درباره این حذف سخن نمی گوید بالاخره بعد از مدتها قفل سکوتش را شکسته و در گفتگو با «نسل امروز» از جریاناتی سخن گفت که به حذف او از این برنامه منجر شد.

در این گفتگو که با همکاری هدی ایزدی و شهرام زمانی انجام شده جیرانی از این مساله سخن گفته که ضرغامی پشت برنامه «هفت» ایستاد اما این را نگفته که چطور میشود رییس یک ارگان حامی زیرمجموعه خود باشد اما آن زیرمجموعه به بدترین شکل ممکن حذف شود!

شبکه ایران بخشهایی از مهمترین گفته های جیرانی درباره مشکلات مربوط به جدایی اش از «هفت» و به خصوص تعارفهای مرسوم در شیوه مدیریت ایرانی که به هیچ کس به صراحت نمی گویند چه مشکلی با وی دارند را در ادامه ارائه کرده است:

«هفت» به ضرر من تمام شد
یک دست از نگاه ها معتقد بودند که برنامه، سفارشی از تلویزیون است و قرار است خواسته های یک نوع تمایلات در سینما را دنبال کند. دسته دیگر نگاه ها، معتقد بودند که جیرانی که نه برنامه و نه فیلم ارزشی دارد، می خواهد چه کند؟ به هر حال در نگاه این دوستان، جیرانی کسی بود که «قرمز» و «شام آخر» و سه گانه «ستاره ها» را ساخته بود و مشروعیتی برای اجرای یک برنامه سینمایی در تلویزیون را نداشت. در اصل از هر دو سو مورد فشار و بی اعتمادی بودیم.

ما از حمایت بسیار بسیار زیاد آقای ضرغامی برخوردار بودیم. چون ضرغامی آدمی است که عاشق سینماست و خیلی پشت برنامه ایستاد. یک ماه قبل از اینکه از برنامه بیرون بیایم، در جلسه ای به دوستان گفتم کسانی که مجری می شوند، برنامه شان، پله ترقی می شود. اما برای من نه تنها پله ترقی نشده، بلکه پله شکستم هم شده. این برنامه به ضرر من شده و مثل دیگران باعث نشده که از طریق این برنامه، چند تا فیلم و سریال هم بگیرم و کار کنم.

آقای ضرغامی تا آخرین لحظات، حامی برنامه بود
دقیقا در دوره ای که توانسته بودیم حداقل به تناقضات درونی خودمان در مورد کیفیت و کمیت و مردمی بودن و تخصصی بودن فائق آییم (در مورد تناقضات بیرونی نمی گویم)، با مخالفت جریان هایی از داخل تلویزیون روبه رو شدیم که دیگرشیوه جدید برنامه را نمی پسندید. این مخالفت ها در انتهای سال پیش به اوج خود رسید و به هر حال به شکلی روشن شد که عده ای دوست ندارند برنامه «هفت» به این شیوه روی آنتن برود. احساسشان هم این بود، که اگر برنامه با همین فضا جلو برود، نیازها و خواسته هایشان تامین نخواهد شد.

البته تاکید می کنم که این خواسته عده ای بود و نه همه تلویزیون. مثلا مدیر شبکه سوم سیما، آقای پورمحمدی، اصلا مخالف برنامه نبود. آقای ضرغامی تا آخرین لحظات، حامی برنامه بود. من قبل از اینکه برنامه آخر را داشته باشیم، می دانستم که دیگر باید برویم. حتی با مدیر شبکه سوم هم به نتیجه رسیده بودیم که دو برنامه دیگر داشته باشیم و بعد از آن برویم.

مدیر شب می خوابد و صبح بیدار می شود می بینید مدیریت قبلی را از دست داده
در انتصابات و تعویض ها در ایران تعارف وجود دارد. در تلویزیون هم تعارف خیلی وجود دارد. هیچکس هیچکس را صدا نمی زند. هیچکس به هیچکس نمی گوید از شما راضی هستیم به این دلیل یا ناراضی هستیم به این دلیل. به یک باره مدیر یک شبکه برکنار می شود بدون اینکه با او در این مورد صحبتی مبنی بر ناراضی بودن و ارائه دلایل وجود داشته باشد. مدیر شب می خوابد و صبح بیدار می شود می بینید مدیریت قبلی را از دست داده و مدیر بخش دیگری شده که خودش انتخاب نکرده و اصلا از آن خبر ندارد. متاسفانه در تلویزیون ما هیچکس با هیچکس صحبت نمی کند. در مورد من هم اول، مودبانه گفتند می خواهی سریالت را چه کار کنی؟

ما هم گفتیم فعلا هنوز قرار نیست ساخته شود، ولی وقتی کار ساخت آن را شروع کردیم، طبیعتا دیگر «هفت» نمی آییم. سریال هم شروع نمی شد (می خندد) و در شوراهای تصویب گیر کرده بود. مدام از من می پرسیدند می خواهی سریالت را چه کار کنی؟ در همین وانفسا که هیچکس حرف اصلی را نمی زد، ما فهمیدیم بهتر است خودمان بگوییم که داریم می رویم و بهتر است به گزینه دیگری فکر کنید. همین هم شد. به ما گفتند به دلیل پخش بازی های جام ملت های اروپا می خواهیم چند هفته برنامه را تعطیل کنیم. ما هم گفتیم ما دو هفته دیگر برنامه را اجرا و خداحافظی می کنیم. بعد هم شما به دلیل جام ملت های اروپا برنامه را تعطیل کنید و در این مدت مجری بعدی را بیاورید و بعد از این تعطیلی، مجری جدید برنامه را اجرا کند. ما این مذاکرات را با مدیر شبکه سوم سیما انجام دادیم و قرار شد این موضوع را رسانه ای نکنیم.

روز بعد دیدیم مدیر گروه اجتماعی شبکه مصاحبه ای کرده و گفته است که ازهفته بعد برنامه «هفت» تغییر اساسی می کند. من به مدیر شبکه زنگ زدم و گفتم ما که توافق کرده بودیم چرا مصاحبه انجام شد؟ حالا فکر کنید که مدام از روزنامه ها و خبرگزاری های مختلف هم به من زنگ می زدند که چه شد برنامه تغییر کرد و چرا شما می روید؟

واقعیت این است که احساس خوبی به من دست نداد. احساس کردم در یک بازی قرار گرفته ام. با خودم گفتم وقتی ما توافق کرده ایم که دو هفته برنامه را داشته باشیم و خداحافظی کنیم و بعد هم دوستان سه هفته فرصت برای انتخاب مجری جدید دارند، چه لزومی به این مصاحبه بوده است؟ خیلی به من برخورد. تاکید می کنم که خیلی به من برخورد. احساس بدی به من دست داد. به هر حال خیلی قشنگ تر و خیلی طبیعی تر می شد یک نفر را کنار گذاشت و حذف کرد.خیلی قشنگتر و طبیعی تر می توانستند مرا حذف کنند!

می شد صدایش زد و به او گفت که به هر دلیلی از برنامه ات دلخوریم و می خواهیم کس دیگری را جایگزینت کنیم. بهتر بود صریح و بی پرده حرفشان را می زدند و مطمئنا ما هم تشکر می کردیم و می رفتیم. این شکل کنار گذاشتن خیلی شکل بد و آزاردهنده ای بود. خیلی من را آزار داد. برنامه به شدت بیننده پیدا کرده بود و تا اندازه ای بی اعتمادی اولیه، تبدیل به اعتماد شده بود، هرچند دشمنان زیادی هم پیدا کرده بود و خود من هم دشمنان زیادی پیدا کرده بودم. نگاه اهالی سینما کمی عوض شده بود اما ارشاد، موضعگیری خاصی داشت و معتقد بود بخش عمده ای از درگیری های داخل سینما به واسطه برنامه «هفت» است. حتی بعدها فهمیدم در این مورد نامه ای هم به شبکه زده بود که در آن توضیح داده بودند که این برنامه در حال لطمه زدن به سینماست… .

اگر هم من می گفتم نرود، فراستی باز هم می رفت
بعد از جدایی من از «هفت» فراستی به من زنگ زد و اجازه گرفت. من هم به او گفتم که حتما برود. البته اگر من هم می گفتم نرود، خودش می رفت. به هر حال آن احترامی که باید گذاشت. در هر حال اختیار آدم ها دست خودشان است. زندگی خرج دارد و باید زندگی کنند، اصلا ناراحت نیستم که رفته است.

سوالاتی از ده نمکی پرسیدیم که جنجال آفرین شد
در دو برنامه مانده بود به آخر، سوالاتی از ده نمکی پرسیدیم که جنجال آفرین شد. اینکه ما گفتیم متدینین کجا هستند و چرا این فیلم ها را نمی بینند تا فروششان بالا برود، به خیلی ها برخورد. تشکل هایی بیانیه دادند، که البته آنها می خواستند در برنامه حاضر شوند و جواب بدهند. معتقد بودند که برنامه یک طرفه و روشنفکرانه شده است، البته در نهایت به جای طرح مسئله، صورت مسئله پاک شد.

اگر برنامه ادامه پیدا می کرد، خودم مجری جوانتری می آوردم
آنچه در ذهنم بود این بود که اگر برنامه ادامه پیدا می کرد، در سال چهارم خودم مجری جوان تری می آوردم؛ اما قرار بود نگاه «هفت» به سینما عوض شود. در اصل مسئله فردی به نام جیرانی نبود. نگاه این برنامه به مقوله سینمای روز ایران بود.

اصلا به «هفت جدید» نمی روم
اصلا به «هفت» جدید نمی روم. گبرلو هم به من گفت و گفتم می روم، ولی نمی روم. ترجیح می دهم فراموش کنم. جمله دقیقش این است. من در هیچ برنامه زنده ای شرکت نمی کنم. من هیچ وقت سر هیچ کاری اینقدر خودم را خرج نکرده بودم.

«خنده بازار» با کسی که زنده است شوخی کند
فکر می کنم دیگر لزومی ندارد «خنده بازار» با مجری قدیمی شوخی کنند، چون برنامه مجری جدید دارد. به قول آقای فراستی با مرحوم جیرانی که نباید شوخی کنند. باید با کسی که زنده است شوخی کنند.