برچسب: ایرج راد

به گزارش تئاتر آنلاین، هادی مرزبان کارگردان شناخته شده تئاتر ایران قرار است از اول مهر ماه نمایش «قبله عالم» را که براساس نمایشنامه «باغ شب‌نمای ما» نوشته اکبر رادی آماده اجرا شده است در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه ببرد.

مرزبان تا به حال اکثر نمایشنامه های زنده یاد رادی را روی صحنه برده و این اثر نمایشی را هم حدود ۲۵ سال قبل در سالن اصلی مجموعه تئاترشهر اجرا کرده است.

مرزبان در ویدئوی کوتاهی که به بهانه اجرای این نمایش در اختیار تئاتر آنلاین قرار داده از علاقه اش به تئاتر گفته و مخاطبان را به دیدن این اثر نمایشی دعوت کرده است.

این کارگردان با سابقه تئاتر در این ویدئو عنوان کرد: من دارم تئاتر کار می کنم؛ «باغ شب‌نمای ما». اگر تئاتر کار نکنم صددرصد می‌میرم. در واقع اگر اتفاقی بیفتد که نتوانم تئاتر کار کنم مسلما آن روز، روز مرگ من است.

مرزبان درباره این نمایش یادآور شد: نمایش «باغ شب نمای ما» یک کمدی اجتماعی است که زنده یاد استاد اکبر رادی نوشته است. وقتی این نمایش را شروع کردم، اصلا فکر نمی کردم به این ظرافت و اشارات تند و تیز قلم رادی برسم. یادتان باشد به زودی مهمان شما خواهیم بود در «باغ شب نمای ما».

نمایش «قبله عالم» روایتی از زندگی و مرگ ناصرالدین شاه قاجار بوده که با زبانی طنز روایت می‌شود.

در خلاصه داستان این اثر آمده است: «قبله عالم» به اطرافیان، همسران و به ویژه ملیجک خود مشغول بوده و از صدای اعتراضی که جانش را تهدید می‌کند، غافل شده است … .

ایرج ‌راد، فرزانه ‌کابلی، فرشید صمدی‌پور، آیه قبادیان، سپیده آرمان، محمدرضا بختیاری، حسام قریشی، علی بیکی، ستاره ‌آقائی، علی یارلو، حمیدرضا ژاله، کسرا ‌ریاحی ‌وفا، لیدا ‌معتمد، گلریز ابراهیم، آرش ‌لازمی‌زاده، محمدرضا خلج، امیرحسین رستم خانی، امیررضا ‌محرابی، بهروز بختیاری، غزال سیاح، محمدحسین ‌اسحاقی بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

به گزارش تئاتر آنلاین، مراسم تشییع پیکر زنده‌یاد فریماه فرجامی بازیگر با سابقه و مطرح سینما و تئاتر ایران صبح امروز سه‌شنبه ۱۳ تیر از مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

در ابتدای این مراسم که اجرای آن بر عهده احترام برومند بود، مرضیه برومند هنرمند شناخته‌شده سینما، تئاتر و تلویزیون و مدیرعامل خانه سینما به عنوان اولین سخنران پشت تریبون حضور پیدا کرد و گفت: نمی‌خواستم اینجا به عنوان سخنران حضور پیدا کنم ولی دوستان گفتند که به عنوان مدیرعامل خانه سینما صحبت کنم و اتفاقاً من نمی‌خواستم به عنوان مدیرعامل خانه سینما صحبت کنم. چه مدیرعامل و خانه سینمایی که مدام عزا برگزار می‌کند؟ پس جشن کو؟

وی ادامه داد: ما فریماه را خیلی زودتر از آن‌چه تصور می‌کردیم و در اوج زیبایی، پختگی و صمیمیت از دست دادیم. فریماه فرجامی خیری از زندگی ندید ولی هیچوقت گله نکرد. فریماه فرجامی هم خواهر و هم ستاره ناکام ما بود که قربانی مناسبات سینمای دهه ۶۰ شد. فرجامی قربانی زیبایی و هنرش شد. وی مدارج ستاره شدن را طی کرد و به دلایلی که نمی‌خواهم آن‌ها را بیان کنم در هاله‌ای از غبار فرو رفت. فریماه فرجامی علیرغم اینکه از دور خیلی پر رمز و راز به نظر می‌رسد، ولی از نزدیک و در دوستی بسیار ساده بود.

برومند با بیان اینکه فریماه فرجامی برای نسل جدید درسی داشت، تصریح کرد: سرگذشت وی باعث شد نسل بعدی دقت بیشتری کند. آن‌ها همیشه کنار مردم بودند. روسری سر کردند و نقش کارگر کارخانه رب را بازی کردند. مقنعه سر کردند و نقش همسر و کارمند را بازی کردند. چادر سر کردند و نقش مادر و همسر شهید را بازی کردند. این‌ها در قلب مردم ستاره هستند. هنرمندان امروز کنار مردم هستند و مناسبات آن‌ها با نهاد قدرت را مردم تعیین می‌کنند. اکثر هنرمندان ما مردمی هستند، ما سیاسی نیستیم و ما را متهم به سیاسی کاری نکنید، ما در کنار مردم هستیم.

طبق گفته احترام برومند قرار بود رخشان بنی‌اعتماد به‌عنوان یکی از سخنرانان مراسم باشد اما وی به دلایلی در مراسم حضور پیدا نکرد.

سپس مسعود فروتن دیگر هنرمند با سابقه نیز به ذکر خاطراتی از همکاری خود با زنده‌یاد فرجامی پرداخت و گفت: چند ماه همکاری در یک پروژه از بهترین‌های زمان‌های زندگی‌ام بود.

ایرج راد مدیرعامل خانه تئاتر و بازیگر با سابقه سینما، تئاتر و تلویزیون هم به‌عنوان یکی دیگر از سخنرانان این مراسم، تأکید کرد: فریماه فرجامی سرمایه‌ای بود که از دست دادیم. امیدوارم تراژدی فرجامی برای دیگر هنرمندان رخ ندهد. این تراژدی پایان گرفت.

احترام برومند در این بخش از مراسم به زمان آشنایی خود با فرجامی اشاره کرد و گفت: آشنایی من با فرجامی به سال ۷۰ و نمایش «پیروزی در شیکاگو» برمی‌گشت که فریماه فرجامی و مهدی هاشمی در آن درخشیدند. فریماه مثل هیچکس نبود و از هیچکس تقلید نکرد. در رفتار و گفتارش بی‌نیازی بود که نشأت گرفته از خانواده با شخصیتش بود.

سپس پژمان بازغی رئیس انجمن صنفی بازیگران سینما متن انجمن را قرائت کرد.

در متن انجمن صنفی بازیگران سینما چنین آمده است:

«اوست همیشه زنده

فریماه فرجامی هم رفت. او هنرمند بزرگ، دست نیافتنی و بی تکرار سینمای ایران بود، بازیگرِ شخصیت‌های متنوع و ماندگاری چون «لاله» درخط قرمز؛ «مهندس افجه‌ای» در اجاره نشین‌ها، «مونس» در سرب، «ماه منیر» در مادر، «فروغ الزمان» در پرده آخر، «آفاق» در نرگس؛ بازیگر تحصیل‌کرده و توانای تئاتر ایران، بازیگری که با روح و جان خود هویت ویژه‌ای به شخصیت‌هایی که بازی می‌کرد می‌بخشید، ستاره‌ای درخشان در هنر بازیگری این سرزمین که به دلیل بیماری خیلی زود ما از هنر او بی‌بهره ماندیم و گذشت و رفت تا به سایر مسافران نازنین و از دست رفته این هنر بپیوندد.

خاموشی هر هنرمند بزرگی چون فریماه فرجامی علاوه بر غمی سنگین که بر دل و جان ما می‌نشاند، زمانی ست برای یادآوری اینکه پیش از آنکه دیر شود به داد یکدیگر برسیم؛ یادآوری اینکه حمایت و دلگرمی و یاری، لازمه‌ی بقای هنر و هنرمند است؛ حال این حمایت، حمایت‌های سازمانی و دولتی باشد که حتماً باید باشد … اما بود و نبودش بماند به مجالی دیگر و یا حمایت‌های فردی و انسانی خود ما از یکدیگر… و چه بسا که نیاز به حمایت‌های عاطفی در تنگناهای زندگی بیشتر هم به کار هنرمندان بیاید. پس مراقب هم باشیم، به هر شیوه و شکل که می‌دانیم و می‌توانیم که ناگهان خیلی زود دیر می‌شود.

انجمن صنفی بازیگران سینما از همه اهالی سینما، تئاتر و مردم شریف و هنردوست ایران که با ابراز هم دردی و تاسف در غم از دست دادن فریماه فرجامی عزیز جایگاه والای این هنرمند را یادآور شدند کمال امتنان و سپاس را دارد و نیز تشکری ویژه دارد از همکاران و کسانی که در روزهای سخت بیماری در همه این سال‌ها او را تنها رها نکرده و مونس و یاور مشفق فریماه فرجامی بودند.

در پایان، امیدواریم و وظیفه خود می‌دانیم که بتوانیم به زودی مراسم درخور و شایسته‌ای برای بازیگران و همکاران عزیز از دست رفته اخیر از جمله امین تارخ، محمدعلی کشاورز، پرویز پورحسینی، اسماعیل شنگله، فخری خوروش، شهرام عبدلی، علی سلیمانی، حسام محمودی، اسماعیل سلطانیان و فریماه فرجامی و دیگر یاران سفر کرده برگزار نمائیم.

با مردم ایران، خانواده فرجامی، خانواده سینما و تئاتر و خانواده فرهنگ و هنر ایران مجدداً ابراز همدردی کرده و برای فریماه ِ عزیزمان که همیشه و همواره با زیباترین و آراسته‌ترین تصویرها در خاطر و خاطره‌های جای دارد، پروازی زیبا در آسمان رحمت پروردگار آرزو داریم. مرگ پایان کبوتر نیست. پایان هنر نیست.»

سپس احترام برومند با اشاره به اینکه همه ما روزهای بیماری خواهیم داشت، اظهار کرد: ولی گاهی نسبت به محبت‌هایی که قرار است در این دوران برای هنرمندی که چهره‌ای محبوب و دوست‌داشتنی است انجام دهیم، مراقب باشیم.

در ادامه کلیپی از فریماه فرجامی پخش شد که حاوی تصاویری از نقش‌آفرینی‌های وی بود.

ابوالفضل پورعرب بازیگر مطرح و با سابقه سینما نیز دیگر سخنران مراسم تشییع پیکر زنده‌یاد فریماه فرجامی بود. وی گفت: فرجامی آفاق بود و آفاق رفت، خیلی غمگینانه رفت. قرار نبود اینقدر غریب از بین ما برود. اولین بار است که می‌بینم کسی در مراسم با هنرمندان عکس نمی‌گیرد و این نشان می‌دهد که همه در سوگ این هنرمند نشسته‌اند.

وی ادامه داد: به او گفتم که فریماه چه شده؟ بیمار شده‌ای؟ گفت ابوالفضل نوبت ما شده و من آن موقع نفهمیدم منظورش چیست. به امید اینکه اینقدر داغ نبینیم. از مردم سپاسگزارم و امیدوارم در این شرایط شرمنده مردم نباشیم.

در ادامه قطب‌الدین صادقی کارگردان شناخته شده و با سابقه عرصه تئاتر ایران به ایراد سخنانی پرداخت و متذکر شد: مرگ حق است اما احمقانه است که خودمان به استقبالش برویم. فریماه فرجامی خودش به استقبال مرگ رفت و من نام این کارش را خودتخریبی می‌گذارم. سیاست‌مداران، ورزشکاران و هنرمندان در جامعه تبدیل به باور و فرهنگ عمومی می‌شوند و اگر خودتخریبی کنند به این باور ضربه می‌زنند.

وی تصریح کرد: فریماه فرجامی تمامی ویژگی‌ها و ارزش‌های بازیگری و هنرمندی داشت ولی این خودتخریبی را داشت و دوستان ناجوانمردی نیز او را به این خودتخریبی سوق دادند. یکی از کارهایی که هنرمندان باید انجام دهند این است که در راه حفظ خود، فرهنگ جامعه و ارزش‌های جامعه بکوشند. یکی از بدترین تربیت‌های ما رعایت نکردن سلامت جسم است.

افسانه چهره‌آزاد از بازیگران سینما، تئاتر و تلویزیون و دوستان نزدیک فریماه فرجامی نیز در ادامه مراسم و در حالی که اشک می‌ریخت، گفت: ما همه اینجا جمع شدیم تا با ستاره سینمای ایران وداع کنیم. من افتخار دوستی ۳۰ ساله با فریماه داشتم. فریماه در تنهایی پر نکشید و خانواده مهرشان را از او دریغ نکردند. خانواده نخواستند در موقعیت‌های اجتماعی حضور پیدا کند و ما باید به این خواسته احترام می‌گذاشتیم. فریماه تنها نبود و در خانه خود با آرامش و آسایش زندگی کرد. امیدوارم در بهشت زندگی کند.

در پایان فرهاد فرجامی برادر فریماه فرجامی نیز طی سخنانی کوتاه از خانه سینما، خانه هنرمندان، خانه تئاتر و هنرمندان و حاضران در مراسم سپاسگزاری کرد.

سپس نماز بر پیکر زنده‌یاد فریماه فرجامی اقامه شد و پیکر این هنرمند فقید به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) تشییع شد.

رضا بابک، مسعود فروتن، علی دهکردی، مرضیه برومند، اصغر همت، حبیب دهقان‌نسب، محمدمهدی عسگرپور، مازیار لرستانی، آزیتا حاجیان، سعید خانی، منوچهر شاهسواری، بهاره رهنما، مجید جعفری، علی پویان، اکرم محمدی، جهانگیر کوثری، رضا درمیشیان، بهناز جعفری، محسن امیریوسفی، مجید توکلی، محمود پاک‌نیت، شهرام گیل‌آبادی، محمد شیری از جمله حاضران در این مراسم بود.

در ابتدای این نشست محمدمهدی عسگرپور رئیس هیأت مدیره خانه سینما به ارائه توضیحاتی در خصوص وضعیت نهادهای صنفی در عرصه فرهنگ و هنر پرداخت و گفت: بحث نهادهای صنفی در عرصه فرهنگ و هنر همیشه مطرح بوده و هر بار در بحران‌ها بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. آیا در کشوری زندگی می‌کنیم که نهادهای صنفی به صورت طبیعی به وجود آمده و فعالیت می‌کنند یا نه؟ آیا حاکمیت علاقه‌مند به فعالیت طبیعی این نهادها هست یا نه؟ نهادها باید به صورت طبیعی ثبت شده باشند.

وی متذکر شد: قانون مشخصی برای امور صنفی به ویژه در حوزه فرهنگ و هنر و روند مشخصی برای ثبت نهادهای صنفی وجود ندارد. تصورم این است نهادهای مختلف حاکمیتی موافق قوام نهادهای صنفی در عرصه فرهنگ و هنر نیستند. از این رو با واکنش‌های فصلی مواجهیم.

این هنرمند عرصه سینما با بیان اینکه اکوسیستمی شکل گرفته که نهاد صنفی خانه سینما را بلاتکلیف گذاشته است، تأکید کرد: عزمی وجود دارد که نهاد صنفی ناکارآمد باشد و نتواند نقش خود را در مقاطع مختلف و بحران‌ها انجام دهد. وقتی نهاد صنفی از دید حاکمیت ناکارآمد شود بخش خصوصی هم به درستی شکل نمی‌گیرد.

هرگز هنر به‌عنوان شغل شناخته نشده است

سپس ایرج راد رئیس هیأت مدیره خانه تئاتر نیز در ادامه سخنان عسگرپور، یادآور شد: در ایران هرگز هنر به عنوان یک شغل شناخته نشده و هنر و هنرمند تعریف شغلی نداشته‌اند. زمانی که تئاتر در ایران شکل گرفت سعی شد اصولی رعایت شود. تا قبل از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بخش خصوصی در تئاتر ایران شکل گرفت ولی اجازه شکل‌گیری سندیکا و نهاد صنفی داده نشد. بعد از آن به این نتیجه رسیدند که آزادی‌هایی را برای هنر در نظر بگیرند و با شکل‌گیری اداره هنرهای دراماتیک از سوی دولت به نوعی تئاتر را به‌عنوان یک شغل پذیرفتند. بعد از آن اداره تئاتر و گروه‌های مختلفی تشکیل شد.

وی با اشاره به شکل‌گیری یک تقسیم‌بندی شغلی و هنری در تئاتر بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۳۲، ادامه داد: هر چقدر سعی شد تشکل‌های صنفی تشکیل شود اتفاقی نیفتاد. اوایل انقلاب هنرمندان تئاتر سعی داشتند نهاد صنفی شکل دهند اما به سرانجام نرسید. در سال ۷۷ عنوان شد تشکل‌های صنفی هنری ایجاد شود ولی اینگونه نبود که تمام و کمال از سوی جامعه هنری شکل بگیرند. خانه سینما هم که قبل از آن شکل گرفته بود هم به همین گونه بود. خانه تئاتر، خانه موسیقی و خانه هنرمندان تحت لوای مؤسسه فرهنگی و هنری شکل گرفتند و مجوز نهاد صنفی یا سندیکا نداشتند اما همین هم پیش‌زمینه خوبی بود و باعث شد هنرمندان حوزه‌های مختلف گرد هم جمع شوند و فعالیت کنند ولی فعالیت‌شان صنفی و مستقل نبود و اگر بود در محدوده‌ای خاص بود.

راد با بیان اینکه ما مدت‌ها به دنبال این بودیم که موسسه فرهنگی و هنری نمی‌تواند پاسخگوی فعالیت‌های صنفی باشد، اظهار کرد: در برنامه ششم توسعه دخالت کردیم تا تشکل‌های صنفی شکل بگیرد و در نتیجه مجوز داده شد که تشکل‌های صنفی تحت عنوان تشکل‌های فرهنگ و هنر و رسانه شکل بگیرند اما به سرانجام نرسید. زمان حضور آقای صالحی در وزارت ارشاد و بعد از برگزاری جلسات متعدد یک ساله، این روند پیش رفت و توسط وزیر کار و وزیر ارشاد در هیأت وزیران مصوبه‌ای برای این امر نوشته و تصویب شد و قرار شد ظرف ۲ سال تشکل‌های صنفی شکل بگیرند. در خانه تئاتر ۷ صنف ما توانستند شناسه ملی از ثبت شرکت‌ها بگیرند و نهاد صنفی سراسری شکل بدهند ولی با شکایت ۲ نفر مبنی بر اشکال شرعی داشتن چند بند که به شورای نگهبان ارائه شد همه چیز به هم ریخت. ما نامه‌ای نوشتیم که اگر اشکالاتی وجود دارد برطرف شود ولی متأسفانه پاسخی داده نشد.

این هنرمند با سابقه عرصه تئاتر تأکید کرد: همه باید پای این قضیه بایستند تا انجمن‌های صنفی سراسری شکل بگیرند و تئاتر و هنر به عنوان یک شغل شناخته شود.

هنوز موسیقی هویت پذیرفته‌شده‌ای ندارد

در ادامه این نشست حمیدرضا نوربخش مدیرعامل خانه موسیقی نیز به ارائه توضیحاتی درباره وضعیت موسیقی در ایران پرداخت و گفت: قبل از انقلاب در حوزه موسیقی بخش‌هایی نظیر موسیقی سنتی و موسیقی کلاسیک جنبه درآمدی و شغلی نداشته است به همین دلیل استادان برجسته ما قبل از انقلاب احساس‌شان این نبود که از طریق موسیقی کسب درآمد می‌کنند. قبل از انقلاب کنسرت به معنای کنسرت بزرگ و درآمدزا وجود نداشت. بعد از انقلاب هم موسیقی تعطیل شد و یک دهه موسیقی نداشتیم چون تصور می‌شد موسیقی حرام است و تنها بخش سرود شکل گرفت و وجود داشت.

وی تصریح کرد: هنوز موسیقی هویت مشخص و پذیرفته شده از سوی حاکمیت ندارد. هنوز هم در نقاط مختلف کشور موسیقی اجازه فعالیت و برگزاری کنسرت ندارد.

نوربخش با اشاره به شکل‌گیری خانه موسیقی، یادآور شد: در موسیقی اساساً فردیت بسیار پر رنگ است بر خلاف سینما و تئاتر که با جمع شکل می‌گیرد. به همین منظور مخالفتی با جمع شدن هنرمندان موسیقی گرد هم وجود داشت و باید ضرورت این جمع به مخالفان تفهیم می‌شد. اساسنامه ما هم مؤسسه فرهنگی و هنری چندمنظوره است یعنی هیأت مؤسس سهام‌دار هستند. طی این سال‌ها این موضوع چالش‌های جدی حقوقی برای خانه تئاتر و موسیقی به همراه داشته است.

مدیرعامل خانه موسیقی با بیان اینکه در دوران کرونا جامعه هنری که کارشان تعطیل شده بود بلاتکلیف بودند، اظهار کرد: از آنجا که سینما، تئاتر و موسیقی پیش از کرونا به صندوق اعتباری هنر وصل شده بودیم توانستیم حمایت‌های ناچیزی از هنرمندان داشته باشیم و به نوعی تبدیل به شعبه‌ای از کمیته امداد شدیم. در حوادث اخیر اجتماعی نیز به نوعی شعبه‌ای از صلیب سرخ شده‌ایم.

عسگرپور در بخش دیگری از نشست «مداخله نهادهای هنری در صورت‌بندی امروز و فردا» درباره عملکرد خانه‌های سینما، تئاتر و موسیقی در مقاطع مختلف زمانی، تأکید کرد: اگر قدرتی در مجموعه خانه‌ها وجود دارد مشخصاً به اعضای‌اش برمی‌گردد نه اینکه قانونی برای صنف تعریف شده باشد. بارها به کسانی مجوز فعالیت داده شده که فعالیت‌شان غیر صنفی بوده است به عنوان مثال سال ۸۸ وزارت ارشاد وقت به افرادی مجوز فعالیت و شکل دادن خانه سینمای ایرانیان را داد. ما نمی‌توانیم به لحاظ قانونی با این افراد و یا اعضایی که دچار تخلف می‌شوند برخورد کنیم. به لحاظ قانونی و حقوقی جایگاه لازم به نهادهای صنفی داده نشده و از این رو با تجمعات به دنبال احقاق خود هستیم.

رئیس هیأت مدیره خانه سینما تصریح کرد: تا الان فضایی ایجاد نشده که دارای مصوبه‌ای در مجلس شویم تا جایگاه قانونی و حقوقی داشته باشیم. گمان نمی‌کنم این اتفاق در عرصه فرهنگ و هنر رخ دهد و ما باید همیشه به دنبال حقوق خود بدویم.

ایرج راد نیز در این خصوص یادآور شد: در اتفاقات اخیر، پیگیری هنرمندانی که دستگیر شده بودند ابتدا در خانه سینما انجام شد و بعد از آن کارگروه‌هایی نیز در خانه تئاتر و خانه موسیقی شکل گرفت و شبانه‌روز پیگیر وضعیت و شرایط افراد بودند و بالاخره توانستند تا جایی که از دست‌شان برمی‌آمد کارهایی را انجام دهند.

وی تأکید کرد: این تشکل‌ها کارهای زیادی انجام داده‌اند و شکل‌گیری‌شان بیهوده نبوده اما در عین حال مشکلات زیادی داریم. حمایت‌ها در تئاتر دیگر حمایت نیست و بچه‌های تئاتر از جیب خود هزینه می‌کنند در حالی که هنرمندان تئاتر باید جایگاه شغلی داشته باشند. جایگاه دولتی و جایگاه خصوصی تئاتر اصلاً مشخص نیست و همه چیز آشفته و به هم ریخته است. ما مدام سعی می‌کنیم این به هم ریختگی را گوشزد کنیم.

هنرمند صدقه‌بگیر نیست

رئیس هیأت مدیره خانه تئاتر تصریح کرد: هنرمند صدقه‌بگیر نیست که بسته‌های حمایتی را به رخ ما می‌کشند. هیچ حمایتی از هنرمندان نمی‌شود. این خانه‌ها در این شرایط به سختی کار کردند تا شرایط بیمه و درمانی هنرمندان را مرتفع کنند. مدام گرفتار مسائل حاشیه‌ای می‌شویم ولی به دنبال کار اساسی و قانونی شدن جایگاه هنر هستیم.

راد درباره مشارکت کم اعضای خانه‌های سینما، تئاتر و موسیقی در مقابله با بحران‌ها و اتفاقات مختلف، اظهار کرد: اعضای ما آموزش صنفی ندارند و همه چیز را از اعضای هیأت مدیره می‌خواهند و خودشان وارد عمل نمی‌شوند. الان به طرق مختلف داریم این آموزش‌ها را می‌دهیم.

عسگرپور نیز در این باره یادآور شد: در سینما اساساً دریافت مجوزها از سوی نهاد دولتی است. به عنوان مثال ما با گروهی از اعضا و همکاران جلسه‌ای داریم که باید در مقابل فلان موضوع واکنش داشته باشیم ولی تعدادی از همکاران ما درگیر تولید پروژه و نیازمند مجوزها و حمایت‌های دولتی هستند، به این خاطر نمی‌توانند ما را همراهی کنند. وابستگی خیلی از همکاران ما به تولید باعث می‌شود در بزنگاه‌ها نتوانیم به موقع عمل کنیم. با این حال امتیازمان بد نبوده و در بحران‌ها خوب عمل کرده‌ایم.

نوربخش هم درباره این وضعیت در خانه موسیقی، یادآور شد: در حوزه موسیقی بخش فعال پاپ را داریم که پروژه و تعریف اقتصادی و تجاری دارد. ما در خانه موسیقی با این بخش مشکل نداشتیم. بیشتر افرادی که در خانه موسیقی رفت و آمد دارند کاری ندارند و فقط به دنبال بیمه و دریافت کمک‌های مالی هستند. هیأت مدیره خانه موسیقی سال‌هاست به دنبال شکل دادن انجمن خوانندگان پاپ هست ولی انجام نشده چون این گروه امورات خود را سپری می‌کنند و بخش اقتصادی و تجاری‌شان فعال است.

وی ادامه داد: اما هنرمندان دیگری که عضو خانه موسیقی هستند نظیر موسیقی نواحی، مسائل‌شان از قبیل بیمه و کمک‌های مالی است و حتی در انتخابات خانه موسیقی شرکت نمی‌کنند. در هیأت مدیره خانه موسیقی طی سال‌های گذشته شاهد حضور هنرمندان شناخته شده موسیقی ایران بوده‌ایم که هیچگاه درگیر تولید و وابسته به دولت نبوده‌اند که بخواهند در بزنگاه‌ها عقب‌نشینی کنند.

مدیرعامل خانه موسیقی تصریح کرد: اگر در هیأت مدیره‌های خانه‌ها شاهد حضور چهره‌های تکراری هستیم به این دلیل است که داوطلبی برای حضور نیست و این عزیزان با جان و دل و بدون توقع مالی، فعالیت می‌کنند.

در ادامه نشست «مداخله نهادهای هنری در صورت‌بندی امروز و فردا» شرکت‌کنندگان و حاضران در نشست نقطه نظرات و پرسش‌های خود را درباره عملکرد این نهادهای صنفی مطرح و محمدمهدی عسگرپور، ایرج راد و حمیدرضا نوربخش به آن‌ها پاسخ دادند.