برچسب: ایران تئاتر

  • حاشیه ‌های خردادی؛ احتمال بازگشت بهرام بیضایی به تهران و…

    حاشیه ‌های خردادی؛ احتمال بازگشت بهرام بیضایی به تهران و…

    تئاتر آنلاین: فاصله شین تا سین با یک بازیگر اضافه، احتمال خرید بلیط هواپیما توسط بهرام بیضایی برای بازگشت به تهران و دعوت بهاره رهنما از آقایان دو همسره برای دیدن نمایش جدیدش، در نیمه خردادماه جاری بیش از دیگر مسائل، نُقل محافل و جمع‌های تئاتری بود که حواشی‌الدوله برای ما روایت کرد.

    دیروز زمانی‌که داشتم کم‌کم آماده رفتن به خانه می‌شدم سر و کله دوست حاشیه دوست‌مان پیدا شد. یکی از اخلاق‌های خاص حواشی‌الدوله در این سال‌ها که او را می‌شناسم این بوده که نه دوست دارد کسی سر زده و بدون هماهنگی به او سر بزند و نه خودش این کار را می‌کند. کلا یکسری اخلاق‌های خاص منحصر به ‌خودش دارد و اصولا در این باره حاضر به بحث با هیچ احدی هم نیست. ولی بعضی اقات هر قدر هم بخواهی به یکسری پرنسیب‌ها مقید باشی اوضاع طوری رقم می‌خورد که مجبور می شوی برخلاف آن عمل کنی. با این حال اما تفاوت این دوست شفیق ما در این است که هیچ رقم از حرف کم نمی‌آورد. خلاصه خیلی سریع او گفت و من تایپ کردم و آنچه در ادامه می‌خوانید آخرین حاشیه‌های دریافتی ما از بزرگ مرد حاشیه فرهنگ و هنر است.

    فاصله شین تا سین با یک بازیگر اضافی
    اگرچه چند سالیه بازار خواننده‌های اونور آبی یا به قولی لس‌آنجلسی به خاطر کارهای خوبه خواننده‌های پاپ داخلی یه جورایی کساد شده اما خُب هنوز شاید بشه یه جورایی از نام بعضیاشون و قسمت هایی از ریتم‌های شش‌وهشت و بندری به یاد مانده از دهه‌های شصت و هفتاد به شکلی برای جذب مخاطب استفاده کرد. اما اینکه خواننده‌های اونور چه جوری پاشون به تئاتر ما باز شده برمی گرده به خبری که چندی پیش درباره اجرای نمایشی با عنوان «شماعی‌زاده» در رسانه‌ها منتشر شد. بگذریم از اینکه شاید خیلیا تصور کرده باشند که قراره تو این نمایش چیزی درباره ارتباط این خواننده با گیتار معروفش بشنوند و یا به دلائل این رابطه احساسی پی ببرند اما خُب وقتی کارو از نزدیک می‌بینی متوجه میشی که زیاد ربطی به خود این بنده خدا نداره. البته ناگفته نمونه که بعد از چند روز از تبلیغ این نمایش با عنوان «شماعی‌زاده» مشخص شد که اصلا این اثر با عنوان «سماعی‌زاده» مجوز گرفته ولی خُب دوستان اجرایی این اثر یه جورایی بدون اینکه به روی خودشون بیارن از این ترفند تبلیغاتی برای جذب دلدادگان خواننده مورد اشاره و گیتارش استفاده لازم را کردند که خُب لابد معتقدند میشه برای جذب مخاطب به هر ترفندی دست زد! حالا این یه طرف، یه نکته دیگه هم اینکه وقتی بروشور نمایش رو دیدم و هنگام اجرا نگاه می کردم و بعد هم اجرا را تماشا کردم هر چی گشتم یه بازیگر رو صحنه کم بود. یعنی تو بروشور نام 9 بازیگر آمده اما روی صحنه 8 بازیگر بیشتر نمی‌دیدم. اولش فکر کردم به خاطر پیری و کم‌سو شدن چشمم اشتباه می‌کنم به همین خاطر چند بار شمردم و از یکی دو تا از دوستان دیگری که کارو دیده بودند هم پرسیدم و اونا هم بازیگر مورد نظر را روی صحنه ندیده بودند. راستش یه کم بیشتر پیگیر شدم ببینم جریان چیه که گفتند این یه جور شیطنت یا شوخی گروه بوده! حالا اینکه این شیطنت یا شوخی چقدر بامزه هست یا نیست و اینکه گروه اجرایی چه هدفی از این کارشون داشتند را خودشون باید جواب بدن. اما از یه جهت این نکته را نمی‌تونم نگم که حداقل سوءاستفاده‌ای که ممکنه خدای ناکرده از این شیطنت‌ها بشه کرد، به نوعی رزومه‌سازی برای یکسری افرادی است که ممکن است وجود خارجی داشته یا نداشته باشند.

    احتمال خرید بلیط هواپیما توسط بهرام بیضایی برای بازگشت به تهران
    جایگاه بهرام بیضایی در تئاتر ما آنقدر ویژه است که حالا که خودش نیست باید اهالی تئاتر به بهترین نحو از یادگارهایش که همون نمایشنامه‌هایش باشه خیلی خوب مراقبت کنند. من دو سه بار اجرای «کارنامه بنداربیدخش» را زمانی که خود بهرام خان بیضایی در تئاترشهر با بازی مهدی هاشمی و پرویز پورحسینی اجرا کرد دیدم و بعیده کسی در اینکه اجرای این متن کار هر کسی نیست تردیدی داشته باشه. یعنی خیلیا بودن که سعی کردن متن های او را در انی سال ها اجرا کنند اما یه جورایی هنوز کسی نتونسته از پس اجرای متن های او بربیاد. اخیر که شنیدم یکی از کارگردان های جوان با اجازه خود بهرام خان «کارنامه بندار بیدخش» رو روی صحنه برده، رفتم و کارو دیدم. نسبت به سن و سال و تجربه‌هاشان انصافا معلوم بود تلاش کردند. حتی شنیدم انقدر استقبال از کار خوب بوده که یک بار دیگر هم ان را اجرا کردند. تا اینکه چند روز پیش یکی از این بروبچه‌های جوون بهم گفت که قراره برای سومین بار همون کارگردان «کارنامه بندار بیدخش» رو با یکی دوتا تغییر در بازیگران اجرا کنه. بعدشم یه گفتگو تو موبایلش با همون بازیگر جوون که ظاهرا تهیه‌کننده نمایش هم هست بهم نشون داد. راستش قبل از این در بین اهالی تئاتر ندیده بودمش هر چند خودش می‌گفت که به تئاتر رجوع کرده! حالا کاری به این نداریم که قبلا تئاتر کار کرده یا نه، چون این جای طرح این مسئله اینجا نیست اما یه چیزی که به وقتا نمیشه ازش گذشت اعتماد فراوان و کم اطلاعی زیادِ بعضی از این جوونهاست که چون یه مقدار هم چهره هستن، هر چی دلشون می‌خواد میگن و مصاحبه‌گر هم به هزار دلیل بهشون نمیگه که عزیز داری اشتباه میزنی. همین دوست جوون ما که حاشیه‌های فراوانش در تلویزیون و فضای مجازی یکی از عمده‌ترین دلائل مشهور شدنش بوده، در این گفتگو ضمن حلالیت طلبیدن از استاد بیضایی میگه که خیلی دوست داره که آقای بیضایی افتخار بدهند و اجرای نمایشنامه خودشون رو توسط این گروه ببینند! آخه چطور میشه کسی در عرصه هنر ذره‌ای فعال باشه و ندونه که بهرام خان بیضایی چند سالی است که ایران نیست. عجیب‌تر اینکه این جوون در پاسخ به سوال مصاحبه‌گر که پرسید فکر نمیکنی این متن کمی برای اولین کار تئاتری یه کم سنگین باشه، که جواب میدن مدلشون اینطوریه! خلاصه اگه خودتون دوست داشتید برید و گفتگوشو ببینید. ولی اینکه واقعا چطور کسی که حتی نمیدونه بهرام بیضایی چند ساله ایران نیست میاد و سخت‌ترین نمایشنامه استاد رو اجرا میکنه و تازه می‌خواد از استاد نمره کمتر از 18 هم نگیره، چیزیه که من نمی‌دونم. البته دنیا و خدا را چه دیدی شاید معجزه‌ای شد و به همین بهانه بهرام خان بیضایی بلیط طیاره رزرو کردند و برای تماشای اجرای این دوستان به وطن برگشتند. یعنی میشه؟ اگه بشه چی میشه.

    دعوت از آقایانِ خاص برای تماشای یک نمایش
    بهاره خانم رهنما به عنوان یکی از خوبای فعال در تئاتر و تلویزیون و البته فضای مجازی این روزها در تماشاخانه ایرانشهر نمایش «دیگری» نوشته انزو کرمن فرانسوی رو به صحنه آورده و البته مثل اکثر کارهای قبلی اش علاوه برکارگردانی در این نمایش بازی هم می‌کنه. با اینکه خود بهاره خانم به شدت فمنیست بودنش را رد می‌کند ولی خب یکی دو تا اظهارنظر در سال‌های گذشته جنجال‌های زیادی به پا کرد و خیلیا به فمنیست بودن متهمش کردن. حالا من به اینکه نگاهشون به مردها و زن‌ها چگونه است کاری ندارم اما خب نمیشه منکر شد که طرح مسائل و مشکلات زنان در آثارش همیشه پررنگ و حتی جزو دغدغه‌هایش بوده. رهنما درباره نمایش «دیگری» در اینستاگرامش پیام جالبی برای یکسری از آقایون خاص گذاشته و نوشته «من بهاره رهنما بدون هیچ قضاوتی آقایون چند همسره یا دو همسره رو با ارائه شناسنامه به گیشه ایرانشهر با یک همراه به نمایشم مهمان می‌کنم، تا دنیای زنانه «دیگری» رو تجربه کنند. پی‌نوشت: به قوانین دینم احترام کامل می‌گذارم اما تاکید می‌کنم چند همسری در شرایطی شرعی است که مرد بتواند شرایط عادلانه کاملی را بین همسرانش رعایت کند! نمایش ما در مورد چند همسری است…». البته من نمیدونم چندتا از آقایون خاصی که بهاره خانم دعوتشون کرده تا به حال به این دعوت لبیک گفتند اما اگه بعد از اتمام اجرا در این‌باره هم اطلاع‌رسانی کنه خیلی خوب میشه. ظاهرا نمایش «دیگری» داستان مردی به روایت دو همسرش است.

    ایران تئاتر- حسین سینجلی

  • بانک اطلاعات خود را در ایران تئاتر به‌روزرسانی کنید + دانلود فرم

    بانک اطلاعات خود را در ایران تئاتر به‌روزرسانی کنید + دانلود فرم

    ایران تئاتر با اعلام یک فراخوان از هنرمندان عرصه هنرهای نمایشی خواست تا با مراجعه به ایران تئاتر و بهره‌گیری از فرم جدید منتشرشده در این پایگاه، اطلاعات ثبت‌شده و اطلاعات جدید حرفه‌ای خود را به‌روزرسانی کنند.

    به گزارش تئاتر آنلاین، هنرمندان گرامی عرصه هنرهای نمایشی ، برای به‌روزرسانی رزومه لازم است سوابق و فعالیت‌های خود را در محورهای حرفه‌ای فرم ویژه ایران تئاتر بارگذاری و برای سایت ارسال نمایید. برای این منظور فایل این فرم را از ضمیمه همین مطلب دریافت کنید. اطلاعات منتشرشده در ساختار قبلی بانک اطلاعات را همراه با اطلاعات فعالیت‌های جدید خود در محورهای مشخص‌شده قرار دهید. فرم کامل شده را همراه با عکس موردنظر خود به نشانی پست الکترونیک irantheater@iran.ir ایمیل کنید. این فرم پس از بررسی در خروجی بانک اطلاعات هنرمندان ایران تئاتر قرار می‌گیرد. در پایان ذکر این نکته ضروری است ، دقت کنید ترکیب و ساختار فرم تغییر نکند.

    هنرمندان گرامی عرصه هنرهای نمایشی، برای به‌روزرسانی رزومه لازم است سوابق و فعالیت‌های خود را در محورهای حرفه‌ای فرم ویژه ایران تئاتر بارگذاری و برای سایت ارسال نمایید.

    برای این منظور فایل این فرم را از ضمیمه همین مطلب دریافت کنید.

    اطلاعات منتشرشده در ساختار قبلی بانک اطلاعات را همراه با اطلاعات فعالیت‌های جدید خود در محورهای مشخص‌شده قرار دهید. فرم کامل شده را همراه با عکس موردنظر خود به نشانی پست الکترونیک irantheater@iran.ir ایمیل کنید.

    این فرم پس از بررسی در خروجی بانک اطلاعات هنرمندان ایران تئاتر قرار می‌گیرد.

    در پایان ذکر این نکته ضروری است، دقت کنید ترکیب و ساختار فرم تغییر نکند.

    گفتنی است دسترسی دائمی این فرم در ستون بانک های اطلاعاتی ( سمت چپ ) زیر دسترسی بانک اطلاعات هنرمندان سایت ایران تئاتر بصورت مستقل قرار گرفته است.

  • سردبیر جدید ایران تئاتر معرفی شد

    سردبیر جدید ایران تئاتر معرفی شد

    در بازدید مدیران اداره کل هنرهای نمایشی از سایت ایران تئاتر، سردبیر جدید این سایت معرفی شد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، روز گذشته ۳۰ اردیبهشت ماه ضمن بازدید مدیرکل هنرهای نمایشی، مدیر عامل انجمن هنرهای نمایشی ایران، اعضای شورای مرکزی نظارت و ارزشیابی هنرهای نمایشی، معاون اداره کل هنرهای نمایشی و مدیر روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی از سایت ایران تئاتر اکبر عبدالعلی زاده به عنوان سردبیر و مجری طرح، اداره سایت ایران تئاتر را بر عهده گرفت.

    مهدی شفیعی در مراسم معارفه سردبیر جدید ایران تئاتر گفت: شرایط آموزش، تبلیغات، تعداد اجراهای سالن ها و ارتباطات بین المللی تئاتر در سال های گذشته با شرایط امروز قابل مقایسه نیست.

    وی با اشاره به تغییراتی که در ساختارهای تئاتر چه در ایران و چه در کل دنیا پدیدار شده اند بر ارایه تحلیل و نقدهای علمی و به روز تاکید کرده و آن را لازمه برنامه ریزی در این حوزه دانست و گفت: این لازمه ارتباط درست با مخاطب امروز تئاتر است. برای ایجاد یک ساختار منطقی نیاز به گفت و گو و ایده پردازی داریم تا جامعه تئاتر به شکل متوازن به سمت یک هدف غایی پیش برود.

    وی با تاکید بر نقش رسانه در تحلیل و نقد جریانات تئاتری گفت: بیش از یک دهه قبل سایت ایران تئاتر با هدف پرکردن جای خالی رسانه تخصصی تئاتر در بین رسانه های موجود شکل گرفت و به سرعت توانست به عنوان یک مرجع از سوی خانواده تئاتر جایگاه خودش را پیدا کند.

    شفیعی ادامه داد: گرچه انتظار می رود که ایران تئاتر منطقی تر و با نگاه درست به جریان های موجود در این عرصه حضور داشته باشد اما از ظرفیت های گسترده تری نیز می تواند برخوردار باشد تا پاسخگوی نیاز مخاطب امروز و شرایط امروز تئاتر بشود. در این مرحله ارتقای بانک اطلاعات و عکس، نقد و تحلیل نمایش ها و رویدادهای هنری، معرفی نمایش های روی صحنه و بخش دو زبانه سایت و … از اهمیت بیشتری برخوردار شده اند.

    وی با قدردانی از جواد قاسمی سردبیر سابق این سایت و همچنین خبرنگاران و همکاران سایت ایران تئاتر که با تلاش و همدلی فعالیت سایت را رونق داده اند گفت: در یک ماه گذشته ستاد خبری اداره کل هنرهای نمایشی علی رغم برنامه های کاری متعدد که در این ایام داشته مسئولیت سایت را برعهده داشت و از امروز این مهم به جناب عبدالعلی‌زاده سپرده می شود.

    مدیر کل هنرهای نمایشی با اشاره به سابقه فعالیت رسانه ای اکبر عبدالعلی زاده در خبرگزاری، روزنامه صبا و همکاری در پروژه سالنامه تئاتر گفت: با افراد مختلفی درباره این مسئولیت رایزنی کردیم و با توجه به همسویی ایده ها و برنامه های اداره کل و آقای عبدالعلی زاده قول گرفته ایم که با همراهی وی همه ظرفیت های ایران تئاتر به عنوان یک رسانه نمونه فعال شوند.

    عبدالعلی زاده نیز در ادامه این مراسم گفت: این روزها همه اتفاقات تئاتر ایران شگفت انگیز است. در شرایطی که بیش از ۱۰۰ نمایش تنها در تهران روی صحنه هستند و درگاه ایران تئاتر در تمامی استان ها فعال شده است جایگاه ایران تئاتر در این عرصه بسیار پر اهمیت است. همه ما که دغدغه تئاتر داریم و چه در بخش هنری و چه در رسانه همواره به ایران تئاتر علاقه داریم زیرا این سایت در زمانی شکل گرفت که خلا رسانه تخصصی تئاتر وجود داشت و تنها مرجع تئاتر ایران به شمار می رفت. اگر ایران تئاتر بتواند همپای شگفتی های امروز تئاتر پیش برود به هدف خودمان رسیده ایم.

    در این جلسه مهدی شفیعی، پیمان شریعتی، ارمغان بهداروند، مهدی بهداروند، کیوان نخعی، اکبر عبدالعلی زاده، عباس عبدالعلی زاده، رضا معطریان و کارکنان ایران تئاتر حضور داشتند.

  • تئاتر ایران کج دار و مریض راه می رود

    تئاتر ایران کج دار و مریض راه می رود

    در فضایی که موزه ندارد و یا فرهنگسرایی که کارکرد قابل گفتگویی در زندگی مردم نداشته باشد یا سالن های مخصوص اجرای تئاتر و موسیقی، می توانیم در مورد اوضاع فرهنگی بگوییم که در حال رشد است؟

    ندا عزیزیه متولد 1362 تئاتر را از مدرسه و کلاسهای بازیگر حوزه هنری اهواز آغاز کرد. وی کارشناس موزه داری و مشاور معاونت میراث فرهنگی در امور موزه های استان خوزستان است. سال گذشته وی موفق شد اولین کار خود را با عنوان ” صورت حساب پرداخت نمیشه” اثر “داریو فو” نویسنده ، کارگردان و بازیگر شهیر ایتالیا را در تالار مهتاب اهواز اجرا کند. بعد از آن در نمایش ملاقات با بانوی سالخورده علی اصغر شادروان نقش خانم ایل را بازی کرد.

    سرکار خانم عزیزیه؛ چگونه به این نتیجه رسیدید این اثر را به عنوان اولین کار انتخاب کرده و در فضای کم مخاطب اهواز اجرا کنید؟

    من زیاد نمایشنامه می خوانم گاهی یک اثر با قسمتی از فکر و اندیشه ام گره می خورد … از همان ابتدا با این متن احساس نزدیکی می کردم … اکثر دوستان تئاتری ام معتقد بودند این کار در فضای اهواز ناشدنی است … ابتدا با گروه کوچکی از افراد علاقه مند تمرین نمایش رو شروع کردیم یکسال این متن را تمرین کردیم و در نهایت نتوانستیم آنرا اجرا کنیم. دوران غم انگیزی بود اما اتفاق جالبی که افتاد این بود که اجرای این نمایشنامه دیگر دغدغه من تنها نبود و دغدغه گروه شده بود برای همین در اردیبهشت سال 93 بار دیگر تمرین کار را شروع کردیم و موفق شدیم در مهر همان سال آنرا در تالار مهتاب اهواز به مدت ده شب به اجرا کردیم.
    حتی آن زمان هم به نظر خیلی از دوستان بعید به نظر می آمد یک گروه تازه کار موفق شود این کار را به مرحله اجرا برساند. اما این اتفاق افتاد چون اجرای این کار به یک هدف بزرگ تبدیل شده بود.

    استقبال تماشاگر چطور بود؟
    فراتر از انتظار ما بود… ما حتی یک بنر یا بیلبورد در سطح شهر نداشتیم و نتوانسته بودیم اسپانسر جذب کنیم… بیشتر تبلیغات ما در فضای مجازی بود اما برخلاف انتظارم تماشاگر به سالن آمد آن هم یک اتفاق باور نکردی برای تئاتر ما بود. کار مورد توجه مردم و رسانه ها قرار گرفت و مطبوعات و رسانه ها درباره ی آن نوشتند.

    نظرتان راجع جایگاه تئاتر در جامعه و اینکه چه نقشی می تواند داشته باشد؟
    من عادت دارم به زندگی مردم اطرافم نگاه کنم، به مکالمات روزمره ی شان گوش دهم و در مورد احساسشان نسبت به زندگی فکر کنم . این کاری است که من گاهی به خاطر آن بیرون میروم که فقط مردم را نظاره کنم. آنها را می بینم که در نهایت دقت و سلیقه لباس می پوشند و دقت بیشتری در نگهداری و تربیت کودکانشان هم دارند. این روزها ماشین های خارجی اضافه شده است. به نظر می رسد زندگی مردم روز به روز بهتر می شود. اما همین مردم مدام از شیشه پنجره ماشین هایشان را می پایند یا حتی یک لحظه اجازه نمی دهند یک لحظه فرزندشان تنها بماند. مدام سعی دارند کودکشان را سرگرم کنند تا یک لحظه کنجکاوی کودکشان جهت شناخت جهان اطراف تحریک نشود. این چیزهایی است که من می بینم و به آن دقت می کنم. دو پرسش در ذهن من مطرح می شود سوال اول اینکه در فضایی که موزه ندارد و یا فرهنگسرایی که کارکرد قابل گفتگویی در زندگی مردم نداشته باشد یا سالن های مخصوص اجرای تئاتر و موسیقی، می توانیم در مورد اوضاع فرهنگی بگوییم که در حال رشد است؟ زمانی که سالن های تئاتر ما تبدیل به سالن عروسی می شود یا به عنوان مثال پلاتوهای تئاتر حوزه هنری فروخته می شود و تبدیل به سالن دندانپزشکی می شود می توانیم از فرهنگ در حال رشد حرف بزنیم؟
    سوال دومی که در ذهنم ایجاد می شود این است که در جهانی این چنین ناامنی چگونه باید زیست؟ یا چه کاری باید برای مردم انجام داد؟ این همان پرسشی که مرا به سوی تئاتر می برد. و تماشاگری هم که دیدن کار نمایش می اید با همین پرسش مواجه می شود. شاید هم او متوجه جهان ناامن و پر استرس اطراف خود شده اما در مورد آن دقت نکرده در واقع تئاتر تماشاگر به سوی اگاه شدن از جهان اطراف خود می برد و او را به اندیشه وا می دارد که بیشتر به زندگی خود و دیگران فکر کند. در حین اینکه در نمایش به واسطه همذات پنداری با بازیگران به نوعی تزکیه روحی نیز می رسد که اثری مثبت در ذهن و زندگی مردم دارد.

    آیا هدفتان از انتخاب یک متن کمدی جذب مخاطب به سالن نمایش بود؟
    بله یکی از دلیل هایم این بود به هر حال دوست داشتم وقتی تماشاگر از سالن بیرون می رود شیرینی کار زیر زبانش بماند. اما تمام دلیل من این نیست… دورنمای کمدی را تراژدی مدرن می داند.کمدی تماشاگر را به سطح عالی تری از درک و اندیشه می رساند . من به شخصه برای کمدی ارزشی والا قایلم و دوست دارم فقط در این قالب کار کنم . تئاتر کمدی با پررنگ کردن عیوب بشر باعث می شود تماشاگر به معضلات زندگی خود بخندد، این خنده انسان را در برابر مشکلاتش قوی تر می کند و اورا در سطحی فراتر از زندگی روزمره قرار می دهد و از طرفی دیگر خنده دری است به سوی اگاهی. به طور مثال وقتی لوییجی در نمایش صورت حساب پرداخت نمیشه اشتباهی غذای سگ را می خورد و بعد صدای سگ در می آورد ، تماشاگر می خندد اما تماشاگر متوجه این نکته نیز می شود که فقر انسانیت فرد را از او می گیرد و او را تبدیل به یک حیوان می کند.

    تئاتر امروز ایران را چگونه می بینید؟
    تئاتر ایران کج دار و مریض راه می رود و واقعا نمی توان گفت به کدام سوی می رود. به نظرم هر چی هنرمند داد و بیداد بکند فایده ندارد، چه در سطح کلان و مدیریتی جامعه چه در سطوح پایین جامعه باید به این نتیجه برسیم تئاتر لازمه حیات و سلامت روحی جامعه است و همه ما در برابر ما آن مسئولیم و باید برای حفظ آن هزینه بپردازیم. در غیر اینصورت راه به جایی نمی بریم .ما از ظرفیت بالقوه تئاتر غافلیم ، ظرفیت تئاتر در اصلاح ناهنجاری ها ، تعلیم و تربیت، ایجاد نشاط ، ایجاد اشتغال در جامعه غافلیم، فکر جامعه باید به طور کلان نسبت به تئاتر تغییر کند.

    چالش ها و آُسیب های تئاتر خوزستان؟
    بسیاری ازین حرفا این قدر تکراریست که خودمان هم از گفتن آنها خسته شدیم .جای تاسف است که بسیاری از هنرمندان با تجربه و قدیمی ما هم نیز هنوز مکان ثابتی برای تمرین تئاتر ندارند چه برسد به من که اول راه هستم. هنرمندان تئاتر امنیت مالی ندارند همین مسئله سبب شده به طور مداوم نتوانند فعالیت کنند و برای دراوردن یک لقمه نان هزار راه نرفته را بروند. قصه غم انگیر ماجرا این است بعد از شش ماه تمرین در محیط های گوناگون و گاه نامساعد و گذر از انواع بازبینی ها باید بروی التماس فلان رستوران دار و شرکت تبلیغاتی را بکنید که تورو خدا بیایید اسپانسر ما بشوید تا ما بتوانیم تئاتر مان را اجرا کنیم . این شان هنرمند نیست .چگونه از هنرمندی که مدام تحقیر می شود انتظار می شود داشت در جهت تعالی جامعه قدم بردارد.

    یک بازیگر چگونه باید باشد ؟
    بازیگر خوب از نظر شما کیست؟ یک بازیگر اول از همه باید با خودش روراست باشد چون بازیگری آنقدر سخت و پر مشقت است که جای هیچ گونه تعارفی باقی نمی گذارد. بازیگر مدام باید پوست بیاندازد و لباسش را برای نقش های متفاوت عوض کند، برای همین یک بازیگر باید اراده قوی و مقداری شجاعت داشته باشد تا بتواند این مراحل را پشت سر بگذارد. بازیگر خوب بازیگریست که فقط به نقش فکر کند و هدفش اجرای تمام و کمال نقش باشد… گاهی بعضی از بازیگران به جای پرداختن به نقش به فکر نمایاندن خود هستند و گاهی حتی خصایل خود را به نقش تحمیل می کنند. گاهی هم بازیگران به فکر راضی کردن تماشاگر هستند. این ها نکاتی است که همیشه به بازیگرانم می گویم که تمرکزشان را فقط در اجرای نقش خود بگذارند.

    به تئاتر درمانی اعتقاد دارید؟
    بله مدتی هم در این زمینه کار کردم و در مرکز مشاور به کمک چند از دوستان روانشناس سمینارها و کارگاه هایی هم برگزار کردیم. یک دوره هم آموزش های مهارت های زندگی را با کمک تئاتر برای کودکان پیش دبستانی برگزار کردیم که تجربه های بدیعی برای من بودند. ارسطو در همان ابتدا در رساله فن شعر خودش با اشاره به اینکه تئاتر سبب تزکیه نفس و پالایش روح میشود به جنبه های درمانی تئاتر اشاره کرده بود. تئاتر درمانی در بهبود شخصیت کودکان و یا افرادی که مشکل ارتباط و بیان احساسات دارند بسیار مفید است.

    جشنواره های تئاتر را چگونه می بینید؟
    شکل جشنواره ها باید عوض شود. جشنواره باید محل هم اندیشی باشد نه هدف. خیلی از افراد در شهرستان ها کار جشنواره ای می کنند یعنی موضوعی مطابق سلیقه جشنواره انتخاب میشود مدت کوتاهی تمرین می شود و به جشنواره می رود. این اتقاق سطح جشنواره را پایین آورده است. جشنواره باید ترکیبی از گروه هایی باشد که در طول یکسال گذشته فعال بوده اند تا بتوانیم تغییر و تحولات تئاتر را در بستر جامعه بررسی کنیم.

    از برنامه آینده تان بگوئید.
    در حال مطالعه و بررسی چند نمایشنامه هستم که به امید خدا با کمک گروه تمرین یکی از آنها را شروع کنیم. این نمایشنامه هم در قالب کمدی خواهد بود و سعی می کنیم یک موضوع اجتماعی را هدف بگیریم.