برچسب: انجمن عکاسان تئاتر

  • خاطرات معتمدآریا از یک عمر همکاری و دوستی

    خاطرات معتمدآریا از یک عمر همکاری و دوستی

    نهمین جشن انجمن عکاسان خانه تئاتر شامگاه دوشنبه ۱۳ اردیبهشت‌ماه برگزار شد و مدالیوم ویژه خانه تئاتر با حضور چهره‌های عکاسی و بازیگری به حمید جبلی اهدا شد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، در ابتدای این جشن که اجرای آن بر عهده علیرضا غفاری بود، بهزاد فراهانی عضو هیأت مدیره خانه تئاتر به ایراد سخنانی پرداخت و گفت: شما عکاسان تئاتر ثبت کننده لحظات خوش و لحظات غصه‌مندی تئاتر هستید. شما ما را برای خود و تبارمان زنده نگه می‌دارید. امیدوارم هر عکاسی روزی آتلیه و تجهیزات خوبی داشته باشد.

    وی درباره حواشی پیش آمده در خصوص جشن انجمن نمایشگران حرکت خانه تئاتر، اظهار کرد: تجربه نشان می‌دهد هر وقت پشت تریبون می‌آیم هم برای خود و هم برای دوستانم دردسر درست می‌کنم. از ریاست سازمان صدا و سیما تشکر می‌کنم که بعد از ۵۵ سال کار در صدا و سیما دستمزدم را به دروغ به من دادند. از دوستان مطبوعاتی که در مخروبه‌های ما به دنبال سوژه می‌گردند، می‌خواهم که خوبی‌های ما را هم ببینند. دوستان مطبوعاتی در این چند روز دستمزد چند ماه تلاش ما را دادند.

    سپس ابراهیم حسینی رئیس هیأت مدیره انجمن عکاسان خانه تئاتر نیز با بیان اینکه گویا هنوز به عکاسی تئاتر به شکل تزیینی نگاه می‌شود، افزود: متأسفانه بخش اطلاع رسانی عکاسی تئاتر که می‌تواند تئاتر را به مخاطب آن وصل کند، فراموش می‌شود. مدیران خود را ببخشند که بیش از ۲۰۰ عکاس حرفه‌ای با انجمن عکاسان خانه تئاتر همکاری دارند و عکس‌هایشان تنها در فضاهای مجازی دیده می‌شود.

    وی یادآور شد: وقتی سالن‌ تئاتر خالی می‌ماند به خاطر این است که اطلاع رسانی نمایش از طریق عکس برای مخاطب انجام نمی‌شود. عکس‌های تئاتر باید در کلان‌شهر تهران نمایش داده شوند.

    حسینی در بخش دیگری از سخنان خود با انتقاد از وضعیت کپی رایت عکس‌های تئاتر، گفت: کپی رایت عکس برای زمانی بود که قیمت نان بربری، ۵ تومان بود و این حق نسبت به تورم تغییری نکرده است.

    در ادامه این مراسم با حضور مسعود زنده‌روح، سیامک زمردی مطلق، امیر عابدی، جمشید بایرامی، تورج اصلانی و محمد فرنود از حسین مسلمی نایینی، حسین اسماعیلی، سید ضیاءالدین صفویان، کیارش مصیبی، طیبه نصرالهی، محبوبه فرج‌الهی، عماد دولتی، مسعود میرمیری و صنم توکلی به عنوان عکاسان فعال انجمن عکاسان خانه تئاتر طی یک سال گذشته قدردانی شد.

    اجرای قطعه نمایشی «هدیه مرموز» توسط یاسر خاسب و گروه «بدن دیوانه» یکی دیگر از برنامه‌های نهمین جشن عکاسان خانه تئاتر بود و پس از آن با پخش تصاویر و صحبت هایی از آتیلا پسیانی، سیامک زمردی مطلق، مهدی آشنا و ابراهیم حقیقی در خصوص شخصیت و فعالیت حمید جبلی، از این هنرمند با سابقه عرصه عکاسی، بازیگری و صداپیشگی قدردانی شد.

    در این بخش رضا کیانیان با بیان اینکه از حمید جبلی هر چه بگوییم کم گفته ایم، اظهار کرد: هیچ کسی در ایران نیست که از حمید جبلی خاطره‌ای نداشته باشد. ولی اینجا می‌خواهم از او بپرسم که حمید جبلی چرا سال‌هاست که بازی نمی‌کنی و ما را از خودت محروم کرده‌ای؟ ما همه دوست داریم که تو بازی کنی. سینما و تئاتر ما به تو احتیاج دارد و کمبودت حس می‌شود.

    کیانیان در ادامه از حاضران در مراسم خواست تا بایستند و خطاب به حمید جبلی گفت: همه به احترام تو ایستاده‌اند و تو هم قول بده که بار دیگر بازی کنی. جبلی هم در میان تشویق حاضران در پاسخ به این خواسته رضا کیانیان، با صدای بلند گفت: چشم.

    سپس سیف‌اله صمدیان نیز درباره حمید جبلی به ایراد سخنانی پرداخت و گفت: ما فکر می‌کنیم که هر کسی را بهر کاری ساخته‌اند اما حمید جبلی چندین وجوه زیبا و مشخص دارد. این امر به این دلیل است که حمید جبلی هنوز متولد نشده است. او هر روز از نو زاده می‌شود زیرا مانند کودک همه چیز را تازه و بکر می‌بیند.

    تورج اصلانی دیگر هنرمندی بود که به ایراد سخنان کوتاهی پرداخت و یادآور شد: من ۱۸ سال است که به دنبال این میکروفن هستم تا از کسی تشکر کنم که زندگی حرفه‌ای من را شکل داد. زمانی که حمید جبلی به من اعتماد کرد در سینمای ایران به هیچ جوانی اعتماد نمی‌شد. امیدوارم آقای جبلی قولی که برای بازی دادید فقط برای همکاری با دوستان «صحرافیلم» نباشد بلکه به سینمای ایران باشد.

    فاطمه معتمدآریا نیز در ادامه این مراسم به ذکر خاطرات خود با حمید جبلی پرداخت و اظهار کرد: ما با هم قد کشیدیم و سایز کفش‌هایمان با هم بزرگ شد و همزمان ازدواج کردیم. با هم در تئاتر، تئاتر عروسکی و سینما بزرگ شدیم. با هم آشپزی و خیاطی یاد گرفتیم و با هم یاد گرفتیم که چطور بچه را به مهدکودک ببریم. با هم یاد گرفتیم که چگونه هندوانه را برش بزنیم که زیباتر دیده شود و …

    وی ادامه داد: هر کدام از ما در یک مسیر جلو رفتیم که پر از عشق بود. از حمید جبلی خواهش می‌کنم که بازی و مهربانی‌اش را با مردم و سینمای ایران شریک شود.

    این بازیگر سینما و تئاتر با بیان اینکه در این مراسم به حمید جبلی پیشنهاد دادم که در یک کار سینمایی با من همبازی شود، یادآور شد: حمید جبلی چینی نازک تنهایی دارد. می‌دانم جبلی در تنهایی خود از جهان زیبا و پرمهرش پاسداری می‌کند. اگر خود را این همه سال از بازیگری کنار کشیده و تنها با ایرج طهماسب کار می‌کند به این دلیل است که در کنار آن گروه احساس امنیت می‌کند زیرا در آنجا کسی با صدای بلند با دیگری صحبت نمی‌کند.

    معتمد آریا خطاب به حمید جبلی گفت: اگر ما هم قول بدهیم که با صدای بلند با دیگران صحبت نکنیم، درباره دیگران بدگویی نکنیم و دیگران را دوست داشته باشیم، شما هم قول می‌دهید که بار دیگر بازی کنید؟

    در این بخش از مراسم با حضور رضا کیانیان، سیف‌اله صمدیان، مسعود زنده‌روح، ابراهیم حسینی، فاطمه معتمدآریا، خسرو احمدی، تورج اصلانی، امیر عابدی و سیامک زمردی مطلق، مدالیوم ویژه خانه تئاتر به حمید جبلی اهدا شد.

    جبلی نیز بعد از دریافت این مدالیوم، اظهار کرد: فکر نمی‌کردم روزی عکاسان تئاتر من را در جمع خودشان به عنوان عکاس قبول کنند. من در خانه سینما عضو هستم تا بیمه‌ام قطع نشود و علاوه بر آن تنها در ۲ انجمن عکاسان ایران و انجمن عکاسان خانه تئاتر عضو هستم. این یعنی من خودم را عکاس می‌دانم.

    وی در ادامه یادی از اصغر بیچاره از اولین عکاسان تئاتر ایران و همچنین محمد ژیان از عکاسان کارگاه نمایش کرد.

    جبلی درباره دلایل حضور نداشتن خود در عرصه بازیگری طی چندین سال گذشته، یادآور شد: معتمدآریا و طهماسب هم چند سالی کار نکردند و من هم بیست و چند سال کار نکردم که دلیل‌مان مشترک است و بعدها برای شما توضیح می‌دهیم.

    این هنرمند با سابقه سینما، تئاتر و هنرهای تجسمی و عکاسی در پایان سخنان خود، تأکید کرد: من با هر کاری که می‌کنم، عکس و تصویری که می‌گیرم، زندگی می‌کنم. امیدوارم از هم زندگی کردن را یاد بگیریم. زندگی خودش تمام می‌شود پس ما عجله نکنیم.

  • تشکیل انجمن عکاسان تئاتر به این هنر اصیل کمک می کند

    تشکیل انجمن عکاسان تئاتر به این هنر اصیل کمک می کند

    در سال ۱۳۹۳ فعالیت گروه‌های نمایشی مشهد چشمگیر بوده و این امر سبب شد تا عکاسان تئاتر مشهد نیز حضور فعال تری در این عرصه داشته باشند و با عکس هایی که از اجرای تئاترهای مشهد خلق کردند، در جشنواره‌های گوناگون ملی و بین المللی نیز بخوبی بدرخشند.

    به نظر می‌رسد، از ابتدای سال جاری حضور عکاسان تئاتر مشهد در تئاترشهر کمرنگ تر از گذشته شده که این امر مستلزم بررسی علل گوناگون آن است. بنابراین در این گزارش با دو نفر از عکاسان تئاتر مشهد همکلام شدیم تا به بررسی علل کمرنگ شدن حضور عکاسان در عرصه تئاتر مشهد بپردازیم.

    لزوم توجه به تشکیل انجمن عکاسان تئاتر در مشهد

    در این زمینه به سراغ دکتر مهرداد مزاری (مسیحا) که دانش آموخته رشته پزشکی است و سابقه فعالیت عکاسی و به طور خاص عکاسی تئاتر مشهد را دارد، می‌روم. او که برگزیده مسابقه عکس سی ‌و سومین جشنواره بین ‌المللی تئا‌تر فجر در دو بخش و مدرس شماری از كارگاه‌های عكاسی تئاتر در مشهد و شهرهای دیگر کشور بوده است، در ارتباط با عکاسی تئاتر می‌گوید: عکاسی تئاتر اساساً در دو بخش خبری و حرفه‌ای است، بنابراین تفاوت‌های عمده‌ای میان این دو نوع پوشش تصویری از هنرهای نمایشی وجود دارد.
    مسیحا، مهارت‌های تکنیکی عکاسی را همراه با چاشنی دیدگاه هنری و تلفیق آن با اطلاعات این هنر می‌داند و بیان می‌کند: به عنوان مثال عکاس خبری سینما باید بداند که سکانس، پلان یا دکوپاژ چیست و عکاس تئاتر باید حداقل مفاهیم کلی مانند میزانسن، آکسوار و… را بشناسد.
    او بر تفاوت ماهیت کار عکاس حرفه‌ای تئاتر با عکاس خبری تأکید می‌کند و می‌افزاید: تهیه کننده معمولاً با مشورت کارگردان، عکاس را انتخاب می‌کند که بتواند با حضور در تمرینات و اجراها افزون بر ثبت تصاویر جذاب، به کشش تماشاگر به تئاتر از یک سو و به کارگیری دیدگاه‌های کارگردان در آثار خود از سوی دیگر مفاهم کلی نمایش را به تصویر بکشد.
    این عکاس برگزیده سی و سومین جشنواره بین المللی تئاتر با تأکید بر اینکه در مواقعی حق را به سالن‌ها و گروه‌های نمایشی داده‌ام که به هر عکاسی اجازه ورود به سالن را ندهند، خاطرنشان می‌کند: در بسیاری از موارد شاهد حضور عکاسانی بوده‌ایم که با ایجاد سر و صدا، رفت و آمدهای نابجا و حتی استفاده از فلش، تمرکز بازیگران و تماشاگران را مختل کرده‌اند.
    مسیحا می‌گوید: تهیه کننده‌ای در تئاتر غیرحرفه‌ای نیست و این مسأله سبب شده تا نام عکاسانی به عنوان عکاس رسمی یک نمایش ذکر شود که حتی یک بار هم عکاسی تئاتر انجام نداده و تجربه‌ای ندارد، و می‌گوید: دو علت عمده برای پایین بودن حضور عکاسان مشهد در عرصه تئاتر وجود دارد که از آن جمله می‌توان به کمبود عکاس تئاتر و غیرحرفه‌ای بودن هنر نمایش در مشهد اشاره کرد، از سوی دیگر تئاتر شهر مشهد هنوز غیرحرفه‌ای است و این امر در تمام زمینه‌ها از تهیه و تولید گرفته تا تبلیغات و فروش کاملاً مشهود است.
    او به این امر که تئاتر حرفه‌ای افزون بر تمام مراحل خود، تهیه کننده، مدیر تولید و مدیر روابط عمومی دارد، تأکید می‌کند و می‌افزاید: در این نوع تئاتر، دستمزد هر فرد مشخص است، در حالی که در نوع غیرحرفه‌ای آن موضوعات مالی مشخص نیست، بنابراین در فضای غیرحرفه‌ای تئاتر، جایگاه عکاس نیز مشخص نیست و بیشتر گروه‌ها به دنبال این هستند که به هر نحوی شده یک نفر را به عنوان عکاس کار خود معرفی کرده و تصاویری هم از نمایش را برای تبلیغات و آرشیو خود داشته باشند.
    مسیحا می‌افزاید: نتیجه تمام این فرایندها و رفتارهای غیرحرفه‌ای تئاتر باقی ماندن مقادیر فراوانی عکس‌های بی ارزش و ضعیف از نمایش‌ها و کناره گیری عکاسان تئاتر از هنر نمایش مشهد است.
    این مدرس عکاس تئاتر تشکیل انجمن عکاسان تئاتر مشهد را همچون آجیل مشکل گشایی می‌داند که بواسطه ارایه کارت برای عکاسان این عرصه می‌تواند به حضور بیشتر آن‌ها در عرصه تئاتر حرفه‌ای و اجراهای عمومی در مشهد منجر شود.
    اشکال از ساختاری است که معتقدم وجود ندارد
    مهدی مصباحی با سابقه 6 ساله در عرصه عکاسی تئاتر هم دل پردردی دارد؛ زیرا عکاسی تئاتر را از گذشته تاکنون مهجور می‌داند و بیان می‌کند: اکنون کمرنگ شدن حضور عکاسان تئاتر شاید به معنای تأیید پررنگ بودن حضور پیش از این نیست.
    او که برگزیده دو دوره در جشن اردیبهشت تئاتر خراسان رضوی است، خاطرنشان می‌کند: هنجار اقتصادی، وضعیت اقتصاد هنر و تغییر مناسبات فردی همراه با تغییر انگیزه‌های حضور، عدم کسب درآمد و شغل حرفه‌ای به عنوان عکاس، کیفیت متوسط تولید، بی مصرف ماندن عکس‌ها و شاید تا حدودی قدرنشناسی و عدم درایت و استفاده از فرصت حضور عکاسان توسط مسؤولان، می‌تواند علت کم فروغ شدن آتش زیر دیگی شود که گاهی برای پرشدن بیلان کار می‌جوشد.
    مصباحی، اشکال را از ساختاری می‌داند که معتقد است، این ساختار وجود ندارد و اضافه می‌کند: در تشکیل یک ساختار با موضوع عکاسی تئاتر، دغدغه‌ای در مدیران و تصمیم گیرندگان وجود ندارد و اگر عده‌ای اندک برای رسیدن به آن کوشیدند، در این مسیر پرمانع به نتیجه بلندمدت نرسیدند. این عکاس تئاتر که تاکنون سه نمایشگاه انفرادی عکس تئاتر برگزار کرده است، اظهار می‌دارد: تشکیل انجمن، توجه به آموزش، تشویق عکاسان جوان و هدایت علاقه‌مندان همراه با استفاده از تجربه افراد مجرب و تبدیل فرصت‌ها به نعمت برای هیچ مسؤولی اولویت نیست.
    او تصریح می‌کند: هویت بخشیدن به عکس تئاتر و عکاسی آن، در فراز و فرود و مسیری قرار دارد که ناگزیر باید پیموده شود و عزمی است که با حضور خود عکاسان تئاتر همراه با حسن مدیریت مسؤولان و برنامه و بودجه به مسیر درست هدایت شود.

    منبع: قدس آنلاین