برچسب: امیر رضا کوهستانی

  • «قصه‌های در گوشی» تا دوم تیرماه تمدید شد

    «قصه‌های در گوشی» تا دوم تیرماه تمدید شد

    به گزارش تئاترآنلاین، اجرای نمایش «قصه‌های در گوشی» به نویسندگی امیررضا کوهستانی و کارگردانی حسین حیدری‌پور که از دوم خرداد در سالن سایه مجموعه تئاتر شهر میزبان مخاطبان است تا دوم تیرماه روی صحنه خواهد ماند.

    در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «توی زندگی خیلی چیزها واستون عقده شده و به‌خاطر همینم دارین عقده‌هاتون رو سر بقیه خالی می‌کنین…»

    مرجان آقانوری و ایمان دبیری بازیگران «قصه‌های درگوشی» هستند.

    فرهاد ناظرزاده کرمانی، منیژه محامدی، سجاد افشاریان، آتش تقی‌پور، عزت الله رمضان‌ فر، هادی مرزبان، نسیم ادبی، زیبا کرمعلی، رضا آشفته، علی اصغر راسخ‌راد، سید محمد جواد طاهری، امیر دژاکام، منظر لشگری، شیرین یزدان‌بخش، محمد علی‌ابطحی، داوود فتحعلی بیگی، شهرام کرم، مهرداد رایانی‌مخصوص، محمد کارت، میکائیل شهرستانی، رحیم نوروزی، فرحناز منافی‌ظاهر، مجید قناد، رسول نجفیان، حسین فلاح، خانواده عزت‌الله مهرآوران ازجمله هنرمندانی هستند که تاکنون به تماشای این اثر نمایشی نشسته‌اند.

    «قصه‌های در گوشی» تا دوم تیرماه ساعت ۱۸:۴۵ دقیقه میزبان علاقه‌مندان خواهد بود.

  • ایتالیا تئاتر امیررضا کوهستانی را می‌ شنود

    ایتالیا تئاتر امیررضا کوهستانی را می‌ شنود

    نمایش «شنیدن» به نویسندگی و کارگردانی امیررضا کوهستانی روزهای ۲۸ و ۲۹ بهمن سال جاری در شهر میلان کشور ایتالیا به صحنه می رود.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «شنیدن» کاری از گروه تئاتر «مهر شیراز» و با نویسندگی و کارگردانی امیررضا کوهستانی در سال ۹۴ در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر به صحنه رفت. این اثر نمایشی با بازی الهام کردا، مهین صدری، مونا احمدی و آیناز آذرهوش بعد از اجرای عمومی در ایران در کشورها و فستیوال های مختلفی به صحنه رفته است.

    «شنیدن» که خرداد و تیر سال جاری بار دیگر در ایران و در تئاتر مستقل تهران به صحنه رفت تا به حال در سوییس، هلند، فرانسه، آلمان، یونان، بلژیک، ایتالیا، نروژ، اتریش، پرتغال، صربستان و مقدونیه به صحنه رفته است.

    این اثر نمایشی قرار است در تازه ترین اجرای خارجی خود روزهای ۲۸ و ۲۹ بهمن سال جاری (۱۷ و ۱۸ فوریه ۲۰۱۸) در شهر میلان کشور ایتالیا روی صحنه برود.

    محمدرضا حسین زاده به عنوان دستیار اول کارگردان، برنامه ریز و مدیرتولید نمایش «شنیدن» حضور دارد و آنکیدوش دارش طراحی صدا و علی شیرخدایی مدیر تکنیک و ویدیوی این اثر نمایشی است.

  • جایزه ویژه فستیوال «بیتف» بلگراد به «شنیدن» رسید

    جایزه ویژه فستیوال «بیتف» بلگراد به «شنیدن» رسید

    نمایش «شنیدن» به کارگردانی امیررضا کوهستانی جایزه ویژه فستیوال جهانی تئاتر «بیتف» بلگراد را از آن خود کرد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «شنیدن» به کارگردانی امیررضا کوهستانی در ادامه تورهای خارجی خود به تازگی در شهرهای بلگراد (صربستان) و اسکوپیه (مقدونیه) به صحنه رفته است. این نمایش در پنجاه و یکمین فستیوال بین المللی تئاتر «بیتف» در شهر بلگراد اجرا شد و توانست جایزه ویژه این فستیوال را با عنوان «یاوون کریلوف» دریافت کند.

    هیات داوران پنجاه و یکمین دوره فستیوال «بیتف» متشکل از ماریا شِوتسوا مدیر فستیوال، ماریا سورنسون، ایوانا سایکو، دراسکو آدزیک و ایگور کوروگا، با توجه به رای اکثریت، به این نتیجه رسیدند که جایزه بزرگ فستیوال «بیتف» را با عنوان «ماریا تریلویچ» به اجرای «ماونت اولیمپوس: برای جاودانه کردن آیین تراژدی» به کارگردانی یان فاربه از بلژیک اهدا کنند.

    این هیات داوران جایزه ویژه فستیوال با عنوان «یاوون کریلوف» را هم به اتفاق آرا به نمایش «شنیدن» به کارگردانی امیررضا کوهستانی و تولید گروه «تئاتر مهر» از ایران اهدا کرد.

    در یادداشت هیات داوران پنجاه و یکمین فستیوال بین المللی تئاتر «بیتف» برای نمایش «شنیدن» چنین آمده است: «این اثر به شدت تاثیرگذار است؛ به خاطر سادگی و شفافیتش و به کاربردن تلاش هایی مینیمال برای نقل ببشترین اطلاعات درباره ارتباط میان زنان در زمینه اجتماعی، شک، نظارت و عدم اطمینان. نمایش با ارجاع به ایران اتفاق می افتد ولی به ایران محدود نشده و در جهان اجتماعی گسترده تری هم معنا می یابد. متن جسورانه است و ساختار خردشده اش و بافت های تکرارش، تصاویر بصری و فیزیکی را باهم و ابزارات تکنولوژیکال و کلمات را باهم، به شکلی دقیق و فکورانه همخوان می کند. بازیگری عالی و ظریف است و در ارتباط نزدیک با نویسنده-کارگردان که این اثر را از زاویه دید زنانه نشان می دهد شکل گرفته است، که این خود قدمی بسیار مهم و رو به جلو در اجرای تئاتر معاصر است.»

    «شنیدن» از هفته آینده در شهرهای سرژی (فرانسه) و شارلروآ (بلژیک) اجرا خواهد شد.

  • مقصد بعدی نمایش «شنیدن» فرانسه، بلژیک و ایتالیا

    مقصد بعدی نمایش «شنیدن» فرانسه، بلژیک و ایتالیا

    نمایش «شنیدن» کاری از امیررضا کوهستانی در ادامه تورهای جهانی خود در کشورهای فرانسه، بلژیک، پرتغال و ایتالیا به صحنه می رود.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «شنیدن» کاری از امیررضا کوهستانی اولین نمایش ایرانی اجرا شده در بخش اصلی فستیوال آوینیون صد و پنجاهمین اجرای خود را در تئاتر مستقل تهران تجربه خواهد کرد.

    این نمایش در کشورهای سوییس، هلند، آلمان، فرانسه، بلژیک، ایتالیا، اتریش، یونان اجرا رفته است و در ادامه تورهای بین المللی گروه تئاتر مهر در فصل پاییز در کشورهای فرانسه و بلژیک و زمستان در پرتغال و ایتالیا به صحنه می رود.

    الهام کردا، مهین صدری، مونا احمدی و آیناز آذرهوش در نمایش «شنیدن» ایفای نقش می کنند. از عوامل این اثر می توان به محمدرضا حسین زاده دستیار و برنامه ریز و مدیرتولید، آنکیدو دارش طراح صدا و موسیقی، علی شیرخدایی طراح ویدیو اشاره کرد.

  • اجرای «شنیدن» و «در میان ابرها» تا ۹ تیرماه تمدید شد

    اجرای «شنیدن» و «در میان ابرها» تا ۹ تیرماه تمدید شد

    اجرای نمایش‌های «در میان ابرها» و «شنیدن» به کارگردانی امیررضا کوهستانی تا ۹ تیرماه در تئاتر مستقل تهران تمدید شد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «در میان ابرها» به کارگردانی امیررضا کوهستانی ۱۲ سال پیش در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر با بازی حسن معجونی و باران کوثری اجرا شد و پس از آن در بیش از ۲۰ کشور دنیا به صحنه رفت. این نمایش ۲ داستان موازی است که در یک داستان به موضوع کوچ ایل قشقایی و در داستان دیگر به موضوع مهاجرت ایرانی‌ها به خارج از کشور می‌پردازد.

    در این نمایش حسن معجونی، باران کوثری و شیوا فلاحی به عنوان بازیگر حضور دارند.

    نمایش «شنیدن» به کارگردانی کوهستانی نیز پیش از این در سال ۹۴ در تالار چهارسو تئاتر شهر با بازی الهام کردا، مهین صدری، مونا احمدی و آیناز آذرهوش اجرا شد و در فستیوال‌های مختلف روی صحنه رفت. «شنیدن» داستان دختری خوابگاهی است که توسط دوستش متهم به اجازه ورود یک پسر به خوابگاه داده است و اکنون در مظان اتهام، باید از خود دفاع کند.

    نمایش «در میان ابرها» ساعت ۱۹ و نمایش «شنیدن» ساعت ۲۱ در تئاتر مستقل تهران روی صحنه می روند.

  • نگاهی به نمایش «در میان ابرها» امیر رضا کوهستانی

    نگاهی به نمایش «در میان ابرها» امیر رضا کوهستانی

    تئاتر آنلاین – اردشیر شیرخدایی: یک دهه بعد از اجرای اول «در میان ابرها» امیررضا کوهستانی، مسئله مهاجرت به امری پیچیده‌تر و بحران‌زده‌تری در دنیای امروز تبدیل‌شده است.

    نمایش «در میان ابرها» به بهانه‌ی مسئله مهاجرت به مسائل دیگری ازجمله ترک کردن و ناسازگاری با یکجانشینی، مفهوم مادر و وطن می‌پردازد و البته شاید واکنشی است به یک دوره تاریخی و فهم انتزاعی از باورهای بغرنج در شکل اسطوره و افسانه‌پردازی و بازتولید آن.
    «در میان ابرها»، از میان دریای مواج خیال، ما را به سواحل تلخ واقعیت می‌کشاند. این نمایش با خویی شاعرانه در قصه‌پردازی و طراحی انتزاعی زیبا، مفاهیم و موقعیت‌های تلخ انضمامی را در ذهن مخاطبانش قاب‌بندی می‌کند هرچند که موضع‌گیری نمایش نسبت به برخی از رویکردهای تکرارشونده قابل نقد این دوره در زیباسازی توهم، منفعل به نظر می‌رسد.
    این نمایش فضاسازی قدرتمندی دارد. بخشی از تکنیک نمایشی مثل شبیه‌خوانی در قرارداد کردن مکان‌ها و موقعیت‌های ناممکن روی صحنه و پذیرش آن از سوی تماشاگران شکل می‌گیرد. بازیگران در محفظه آب می‌ایستند یا فرومی‌روند و قصه‌شان را می‌گویند اینجا زیرآب رودخانه است، دریا است، هواپیما است و… قسمتی از ماجراها توسط بازیگران فقط قصه‌گویی می‌شود؛ بنابراین خلق بخشی از نمایش به ذهن خیال‌پرداز مخاطبانش واگذار شده است. البته این شیوه به معنای حذف وجوه تئاتریکال نوین در نمایش نیست بلکه در کنار آن، طراحی‌های خیال‌انگیز نور، صحنه و حضور محفظه‌های آب به معادل‌های استعاری و شعرگونه‌ی بصری مضامین اشاره شده بدل شده‌اند. زهدان، رودخانه، دریا، سرگشتگی، مادری، کوچ، عشق بازی، فرار، گور …
    ایمور مرد میانسال درراه مهاجرت قاچاقی به انگلیس در رودخانه ساوا غرق می‌شود. او از اعماق رودخانه روایت می‌کند. در حال مردن است. گوش‌هایش پر از آب‌شده و می‌گوید اگر زنده بماند تا آخر عمر صدای دریا می‌شنود. اینطور به نظر می‌رسد که ایمور در خاطره مادرش زنده می‌ماند و قصه ادامه می‌یابد. حالا مادر در میانه رودخانه قره‌قاج ایستاده… به اعتراض برنگشتن عشق قایق‌سازش که غرق شده و مرده است. مادر ده روز را در آب می‌ایستد بعد می‌گوید از رودخانه، ایمور را باردار است. ایمور به دنیا می‌آید، ایل مادر را طرد کرده است. ایمور در سیال ذهن مادرش، خاطره‌اش را نگه می‌دارد. مادر آرزو کرده فرزندش نتواند چیزی را فراموش کند. مادر با چکاندن گلوله‌ای به سرسینه پر از شیرش خودکشی می‌کند. تا سالها خاک دشت و شقایق‌های آن منطقه بوی باروت می‌گیرد… آیا ایمور همان مرد مرده‌ی مادر است که نطفه‌ای شده و از رودخانه به زهدان زن برگشته است؟
    سپس شخصیت دختر جوان باردار در هواپیما با بازی بازیگر نقش مادر ایمور، قصه‌اش را ساز می‌کند. او می‌خواهد بچه‌اش را که به گفته‌ی خودش معجزه امامزاده‌ای است و نه نتیجه همبستری با هیچ مردی، در دیار بهتری به زمین بگذارد. با ایمور برخورد می‌کند که تصمیم داشته در همان میانه راه سفر بماند و در رستورانی کار کند و همراه با کارگرجنسی روزگار بگذراند، اما دختر از او می‌خواهد در قبال پرداخت پولی همراهی‌اش کند. ایمور شخصیت آزادی است. هیچ وابستگی در این دنیا ندارد، گویی جایی بند نمی‌شود. دختر را همراهی می‌کند. آن‌ها به پناهگاه کاله فرانسه می‌رسند. جنین دختر سقط می‌شود. شب قبل از فرار ایمور از کمپ، دختر به او می‌گوید بچه‌ای از او می‌خواهد. البته بعد از خواندن دعای محرمیت… دختر جوان به‌نوعی قرینه معاصر مادر ایمور است. به نظر می‌رسد نمایشنامه‌نویس با یک رویکرد واحد به بارداری این دو زن در وجه اسطوره‌ای آن‌ها خدشه ایجاد می‌کند. وقتی از همانندی رنگ چشم‌های جنین مرده زن (یک‌چشم سبز و یک‌چشم آبی) با چشم‌های پیرمرد متولی امامزاده می‌گوید یا وقتی ایمور صبح پس از عشق‌بازی و ترک کمپ و دختر از روی دریای مانش از پدر واقعی قایق‌سازش تعریف می‌کند. او قایقی ساخته مانند قایقی‌هایی که پدرش برای دلواری‌ها می‌ساخته تا با آن‌ها به جنگ کشتی‌های انگلیسی‌ بروند و ایمور رهسپار انگلستان است؛ اما از این نگاه تردیدآمیز، اعتراض فعالی درک نمی‌شود. این دور باطل در تاریخ باورها تکرار می‌شود و نمایش صرفاً با زیبایی وهم گونه تخدیری، آن را روایت می‌کند.
    از طرفی دیگر، جهان متن «در میان ابرها»، هم‌ترازی مردساخته‌ای بین مادر بودن و زن بودن برقرار می‌کند. زن برای زن بودن فقط باید مادر باشد. تمنیات در او سرکوب و منکوب می‌شود. بابت خواستی که دارد مستوجب عذاب است تا به رستگاری برسد. متن برخلاف اسطوره زدایی (به نظر) بی‌هدفش که در تسلسلی مبهم گرفتارآمده، این نگاه نابرابر نسبت به زن، جسم، خواست و حضورش را نیز در عرصه تاریخ معاصر بازتولید می‌کند. دختر می‌گوید برای اینکه بتواند زندگی را ادامه بدهد باید فرزندی داشته باشد. از ایمور می‌خواهد قبل از رفتنش از او باردار شود. آیا با این کار ایمور را از رفتن بازمی‌دارد یا با فکر مصلحت‌آمیز اقامتش در کشور مقصد این پیشنهاد را می‌دهد؟ آیا مادر بودن به او وطن می‌بخشد؟
    دراین‌بین بر فرزند قایق‌ساز دلواری‌ها چه روی داده که قایق می‌سازد برای رسیدن به سرزمین انگلیسی‌ها؟… تغییرات در مردان نمایش از یورش پدر به پناه جستن پسر رسیده و زنان در تکرار توهم رویاگونه گرفتار آمده‌اند و از واقعیت رهایی‌بخش گریزانند. آیا این نمایش، همچون ذهن بسیاری از مهاجرین با رویاهای شیرین، واقعیت‌های بسیاری می‌پروراند که هرگز محقق نخواهد شد؟ آیا این توهم، به زیستن در آینده‌ای بیمار ختم نمی‌شود؟

    ٭ منتقد گروه تئاتر اگزیت – ایران تئاتر

  • بار دیگر نمایش «رقص روی لیوان‌ ها» روی صحنه می رود

    بار دیگر نمایش «رقص روی لیوان‌ ها» روی صحنه می رود

    کارگردان «رقص روی لیوان ها» از شکل گیری این اجرای نمایشی براساس یک کارگاه بازیگری و تلاش هنرجویان برای اجرای نمایشنامه ای از امیررضا کوهستانی سخن گفت.

    به گزارش تئاتر آنلاین، سید جواد روشن کارگردان نمایش «رقص روی لیوان ها» که به تازگی اجرای عمومی خود را آغاز کرده است در این باره به مهر گفت: نمایش «رقص روی لیوان ها» نوشته امیررضا کوهستانی از ۲۴ اردیبهشت ماه اجرای عمومی خود را در تماشاخانه استاد انتظامی خانه هنرمندان آغاز کرده است.

    وی درباه شکل گیری این اثر نمایشی و دلایل انتخاب این نمایشنامه که از جمله آثار محبوب امیررضا کوهستانی است، توضیح داد: من سال گذشته کارگاه بازیگری را با حضور تعدادی از هنرجویان برگزار کردم که این کارگاه بخش های مختلفی داشت و شامل تمرین های عملی، مباحث تئوری و گپ و گفت می شد. در نهایت تصمیم گرفتیم روی یک متن برای اجرا کار کنیم و متنی را که انتخاب می کردیم باید به لحاظ تعداد پرسوناژ و شرایط سنی هنرجویان مناسب می بود.

    روشن ادامه داد: در نهایت نمایشنامه «رقص روی لیوان ها» پیشنهاد شد که بچه ها با متن ارتباط برقرار کردند و از آنجا که هیچ کدام از آنها نیز اجرای امیررضا کوهستانی از این نمایشنامه را ندیده بودند و من نیز معتقدم این نمایشنامه بعد از گذشت سال ها همچنان می تواند مساله مهمی را مطرح کند و قابلیت اجرا دارد تصمیم گرفتم آن را به صحنه ببرم. بعد از جلب موافقت کوهستانی کار روی متن را شروع کردم.

    کارگردان نمایش «کوپن» درباره ویژگی های این نمایشنامه بیان کرد: از ابتدا می دانستم که کار کردن روی این نمایشنامه کار سختی است چون هم متن سخت است و هم انتظار مخاطبانی که قبلا «رقص روی لیوان ها» به کارگردانی امیررضا کوهستانی را دیده اند، زیاد است. من نمی خواستم این نمایش را عین شیوه ای که کوهستانی اجرا کرده بود به صحنه ببرم اما در عین حال متن پیشنهادهایی را ارایه می کند که نمی توان آنها را حذف کرد. در نهایت با حفظ پیشنهادها و فضای کلی نمایشنامه تلاش کردم در اجرای این اثر نمایشی جنس نگاه و زاویه دید خودم را نیز وارد کنم.

    وی متذکر شد: در این نمایش صحنه رقص روی لیوان ها که در اجرای اصلی توسط بازیگر زن اجرا می شد، وجود ندارد. این صحنه از لحاظ دراماتیک تاثیری در روند داستان ندارد اما می دانم در اجرای کوهستانی قطعا صحنه درخشانی بوده است.

    این کارگردان تئاتر درباره استقبال مخاطبان از این نمایش اظهار کرد: فکر نمی کردیم که تب انتخابات آنقدر در حضور مخاطبان تئاتر در سالن ها تاثیر داشته باشد اما متاسفانه در طول هفته گذشته نمایش ما مثل برخی دیگر از اجراها با مشکل کمبود تماشاگر روبرو بوده است. البته اجرای ما مصادف شد با پایان جشنواره تئاتر دانشگاهی و به همین دلیل قشر جوان و دانشجو دیگر از دیدن تئاتر اشباع شده بودند اما با وجود این شرایط استقبال مخاطبان از کار قابل قبول بوده است.

    وی در پایان صحبت هایش یادآور شد: از نسل جوان، قشر دانشگاهی و افرادی که علاقه مند به دیدن آثار امیررضا کوهستانی هستند و موفق به دیدن نمایش «رقص روی لیوان ها» به کارگردانی وی نشده اند، دعوت می کنم تا به دیدن این اثر نمایشی بنشینند و ما را از نقطه نظراتشان مطلع سازند.

    نمایش «رقص روی لیوان‌ها» زندگی پسر جوانی به نام فرود را روایت می‌کند که مربی رقص و علاقه‌مند به دختر جوانی به نام شیوا است که از خانه فرار کرده است، فرود احساس می‌کند وظیفه دارد تا به وسیله‌ رقص به شیوا کمک کند تا استعداد و ویژگی‌های مثبت خودش را بروز دهد ولی این مسیر برای هر دو آن‌ها پایان خوبی ندارد.

    در این اثر نمایشی بابک خدایی، فاطمه عطایی و حمیدرضا تسلیخ به عنوان بازیگر حضور دارند. همچنین سینا ییلاق بیگی طراح صحنه، محمد فرشته ن‍‍ژاد موسیقی، مهدی دوایی طراح پوستر، امیرعباس حسینی ساخت فیلم و تیزر، محمد رضایی مدیر تولید، نسترن پاکدامن مدیر و منشی صحنه، امیرعلی زیارتی و حمیدرضا تسلیخ دستیاران اجرایی، مریم شریعتی روابط عمومی، گروه هنری پژواک تبلیغات و احسان رافتی به عنوان عکاس این گروه نمایشی را همراهی می‌کنند.

    نمایش «رقص روی لیوان‌ها» از ۲۴ اردیبهشت ماه تا ۱۲ خرداد، ساعت ۱۸:۳۰ و به مدت یک ساعت در تالار انتظامی خانه هنرمندان ایران روی صحنه است.

  • کوهستانی: نباید سالن های خصوصی تئاتر رها شوند

    کوهستانی: نباید سالن های خصوصی تئاتر رها شوند

    امیررضا کوهستانی در نشست خبری اجرای ۲ نمایش «شنیدن» و «در میان ابرها» با اشاره به اینکه تماشاگر تئاتر ایران سردرگم است، اظهار کرد: نباید سالن های خصوصی تئاتر رها شوند.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نشست خبری اجرای ۲ نمایش امیررضا کوهستانی در کافی‌شاپ تئاتر مستقل تهران با حضور این کارگردان و عوامل نمایش امروز چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت ماه برگزار شد. این نشست با توجه به تجربه کوهستانی در اجراهای خارج از کشور آمیزه‌ای از پیشنهادها و دیدگاه‌های در مدیریت سالن یا اجراهای عموم در کنار دلایل باز اجرای «شنیدن» و «در میان ابرها» بود.

    کوهستانی درباره اجرای مجدد ۲ اثر حاضر گفت: اصولاً نسبت به اجرای مجدد مقاومت می‌کردم. از «ایوانف» انگیزه شخصی به وجود آمد که اجرای مجدد کارهایم چه می‌شود. با اثری مواجه شدم که در گذشته خلق بود. گویی با خودم روبه‌رو شده‌ام. تجربه نشان می‌دهد که نسل تماشاچی عوض شده است و در میان گذاشتن نمایش‌های گذشته می‌تواند تجربه‌ای جدید باشد.

    کارگردان «شنیدن» با اشاره به فاصله ۱۰ ساله میان دو نمایش «شنیدن» و «در میان ابرها» در تولید اولیه بر این نکته تأکید کرد که اکنون مخاطب می‌تواند در عرض ۴۵ دقیقه هر ۲ کار را ببینند.

    وی درباره اینکه چرا کار جدیدی برای اجرا مهیا نکرده است، گفت: شرایط کاری من به واسطه قراردادهایم به نحوی است که نمی‌توانم نمایش جدیدی در ایران تولید کنم، نمایش‌های در دسترس هم مشخص بودند. این دو کار بازیگر مشترک نداشتند و می‌شد صحنه‌های شان را کنار هم اجرا کرد. سعی می‌کنیم هر سال یک یا دو نمایش را اجرا کنیم.

    وی درباره اجرا در سالن خصوصی، به اجرای «دیوار چهارم» خود اشاره کرد و تأکید کرد که برای اش سالن تنها حکم یک ساختمان را داشته است.

    کوهستانی با اعتقاد بر اینکه اجرا کردن یک نمایش جذاب‌ترین بخش روبه‌رو شدن با خود در گذشته است، گفت: این نمایش‌ها در این ۱۲ سال رها شده نبودند. «در میان ابرها» تا ۲ سال پیش در کشورهای مختلف روی صحنه می‌رفته و «شنیدن» نیز تا ۲ هفته پیش اجرا می‌شد. پس همیشه زنده بودند.

    الهام کردا، بازیگر «شنیدن» درباره اجرای مجدد نمایش در ایران گفت: هیجان من در اجرای ایران بیشتر است. باید همیشه مراقب رفتار و حرکاتم باشم چون شکل منتقدان در ایران متفاوت است. در ایران منتقدان برخلاف اروپایی‌ها که کل را می‌بینند، تو را به صورت مجزا می‌بینند. تو را در کل اثر نمی‌بینند. زبان اجرای ما به واسطه تجربه عوض نمی‌شود؛ پس تو مجبور نیستی ریتم را عوض کنی. مخاطب ایرانی تو را آنی می‌فهمد و درک می‌کند. اجرای ایران به مراتب مهمتر است.

    مهین صدری نیز درباره فاصله میان اجرای ایران و خارج از کشور گفت: در هر کشوری مخاطب متفاوت است. مخاطب خارجی همواره دچار تأخیر است و ریتم کند در اجراها فاصله‌ها را بیشتر می‌کند. به واسطه لباس پوشیدن و حضورم در میان مخاطبان آنها سریع‌تر کشف می‌کنند جریان از چه قرار است. در ایران فاصله آنچنانی وجود ندارد.

    نویسنده «شنیدن» درباره مفهوم جاری در اثر گفت: نمایش همین شنیدن و نشنیدن است. فکر می‌کنی نیازی نیست به فلان حرف گوش دهیغ ولی بعدش می‌فهمی از دستش دادی. برای همین شنیدن بحث قضاوت کردن است.»

    مونا احمدی درباره اجراهای متعددی که با نمایش «شنیدن» داشته است، گفت: در این ۲ سال همه چیز تغییر کرده است و برایم جذاب است که این تغییرات را کشف کنم و آن ها در تماشاچی ببینم. در دیالوگ‌گویی دچار تغییر می شویم.

    آیناز آذرهوش دیگر بازیگر جوان «شنیدن» درباره فاصله میان مخاطب و اثر گفت: دیالوگ‌هایی هستند که حس نمی‌کنید که بامزه باشند ولی مخاطب از خنده می‌ترکد. در مواجه با مخاطب خارجی چنین چیزی رخ نمی‌دهد در حالی‌که چنین توقعی داشتم که مخاطب بخندد.

    شیوا فلاحی که در اجرای سابق نمایش «در میان ابرها» تنها در ۲ اجرا حضور داشته است، درباره تجربه جدیدش گفت: تجربه اجرای عموم چیز دیگری است. خلق دوباره کار با حضور تماشاچی در ایران برای من هیجان‌انگیز است.»

    امیررضا کوهستانی درباره اینکه آیا قصدی برای اجرای «رقص روی لیوان‌ها» دارد، پاسخ داد که «سالگشتگی» پاسخ شخصی او به اجرای «رقص روی لیوان‌ها» بود که به عنوان یک اثر نمایش برایش اهمیت دارد اما از لحاظ زیبایی‌شناسی تمایلی به اجرای مجددش ندارد.

    این نشست به موضوعاتی چون تئاتر خصوصی و تکثر اجراهای تئاتر نیز پرداخت. کوهستانی وضعیت تئاتر ایران را این گونه توصیف کرد: گونه‌های بسیاری روی صحنه تئاتر می‌بینیم بدون آنکه تماشاچی طبقه‌بندی شود و مخاطب را هویت سازی کنند.

    وی افزود: تماشاگر سردرگم است. در خارج از کشور در مورد سالن‌ها هویت‌سازی رخ داده است. ما در تئاتر ایران در نقطه قابل‌ دفاعی هستیم. معدود پایتختی داریم که در این حد اجرا داشته باشد. حتی با کشورهایی که بودجه آنان با بودجه ایران قابل‌قیاس نیست، هم قابل‌دفاع است. این حسن داستان است. اما از سالن‌ها توقعاتی به وجود آمده است. دولت باید این مسئولیت را بپذیرد تا این سالن‌های خصوصی رها نشوند. در غرب می‌توانیم در فضای سایبری دستمزد مدیران فرهنگی را دید.

    تماشاخانه مستقل تهران از دوم خرداد میزبان ۲ نمایش «در میان ابرها» و «شنیدن» امیررضا کوهستانی خواهد بود.

  • امیررضا کوهستانی با ۲ نمایش وارد «تئاتر مستقل» می شود

    امیررضا کوهستانی با ۲ نمایش وارد «تئاتر مستقل» می شود

    امیررضا کوهستانی نمایش های «شنیدن» و «در میان ابرها» را خرداد و تیرماه سال جاری در تئاتر مستقل تهران به صحنه می برد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، گروه تئاتر مهر قصد دارد تا نمایش های «در میان ابرها» و «شنیدن» را تیر و خرداد ماه در تئاتر مستقل تهران اجرا کند. نمایش «در میان ابرها» پیش از این ۱۲ سال پیش در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر با بازی حسن معجونی و باران کوثری اجرا شد و پس از آن در بیش از ۲۰ کشور دنیا به نمایش درآمد.

    همچنین نمایش «شنیدن» نیز پیش از این در سال ۹۴ در تالار چهارسوی تئاتر شهر با بازی الهام کردا، مهین صدری، مونا احمدی و آیناز آذرهوش اجرا شد و در فستیوال های مختلف دنیا روی صحنه رفته است.

  • تور جدید اروپایی «شنیدن» آغاز شد/ اجرا در ۴ کشور

    تور جدید اروپایی «شنیدن» آغاز شد/ اجرا در ۴ کشور

    نمایش «شنیدن» به نویسندگی و کارگردانی امیررضا کوهستانی جدیدترین تور اجراهای اروپایی خود را از ۹ مارچ (۱۹ اسفندماه) از کشور فرانسه آغاز کرد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «شنیدن» به نویسندگی و کارگردانی امیررضا کوهستانی که پیش از این در کشورهای مختلف اروپایی به صحنه رفته بود، از روز ۹ مارچ (۱۹ اسفندماه) جدیدترین تور اجراهای اروپایی خود را آغاز کرد. این اثر نمایشی روزهای ۹ و ۱۰ مارچ (۱۹ و ۲۰ اسفندماه) در Le Théâtre d’Arles شهر آراس فرانسه اجرا شد.

    «شنیدن» در ادامه و در روزهای ۲۱ تا ۲۴ مارچ (۱ تا ۴ فروردین ماه ۹۶) در CDN de Besançon with La Scène nationale de Besançon شهر آرل فرانسه اجرا می شود.

    این اثر نمایشی سپس در روزهای ۲۸ و ۲۹ مارچ (۸ و ۹ فروردین ماه ۹۶) در TAP, Poitiers شهر بزانسون فرانسه به صحنه می رود.

    گروه تئاتر «مهر» پس از این اجراهای نمایش «شنیدن» را در روز ۱ آوریل (۱۱ فروردین ماه ۹۶) در اُدین کشور ایتالیا اجرا خواهد کرد.

    در ادامه تور اجراهای اروپایی نمایش «شنیدن»، این اثر نمایشی روزهای ۴ تا ۷ آوریل (۱۴ تا ۱۷ فروردین ماه ۹۶) در Le Lieu Unique with Le Grand T, Nantes شهر بوتیه کشور فرانسه به صحنه خواهد رفت.

    پس از این اجرا، «شنیدن» در روزهای ۱۱ و ۱۲ آوریل (۲۱ و ۲۲ فروردین ماه ۹۶) در Kammerspiele شهر مونیخ آلمان اجرا خواهد داشت.

    این اثر نمایشی در آخرین اجرای این تور اروپایی خود در روز ۱۵ آوریل (۲۵ فروردین ماه ۹۶) در Osterfestival شهر تیرول کشور اتریش به صحنه خواهد رفت.

    نمایش «شنیدن» در مجموع جدیدترین تور اجراهای اروپایی خود، طی ۴۰ روز، ۱۸ اجرا در کشورهای فرانسه، ایتالیا، آلمان و اتریش دارد که با این تعداد اجرا، مجموع اجراهای اروپایی نمایش «شنیدن» از مرز ۱۰۰ اجرا عبور می کند.

    نمایش «شنیدن» با حضور الهام کردا، مهین صدری، مونا احمدی و آیناز آذرهوش اجرا می شود. محمدرضا حسین زاده نیز دستیار اول کارگردان، برنامه ریز و مدیر تولید این اثر نمایشی است که آنکیدو دارش و کسرا پاشایی کار موسیقی آن را بر عهده دارند.

    «شنیدن» تابستان سال ۹۴ در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر در قالب اجرای عمومی به صحنه رفت.

    عکس کنار خبر از بهاره اسدی است.

  • امیر رضا کوهستانی اپرای واگنر را به صحنه می‌ برد

    امیر رضا کوهستانی اپرای واگنر را به صحنه می‌ برد

    امیر رضا کوهستانی در جدیدترین حضور بین المللی خود قرار است اپرای «تانهاوزر» اثر ریچارد واگنر را در کشور آلمان به صحنه ببرد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، امیررضا کوهستانی نمایشنامه نویس و کارگردان شناخته شده تئاتر ایران در عرصه بین المللی قرار است از روز ۶ ماه مارچ ( ١٦ اسفندماه) تمرین های جدیدترین اثر خود را در آلمان آغاز کند. کوهستانی که سال گذشته توسط کارستن ویگان رییس تئاترشهر «دارم‌شتاتِ Staatstheater Darmstadt» دعوت به کار شده، قرار است این بار اپرای «تانهازر» را به عنوان تجربه‌ای متفاوت به صحنه ببرد.

    ریچارد واگنر در سال ۱۸۴۵ اپرای «تانهازر» را در سه پرده نوشته و آهنگسازی کرده‌است. این اپرا قصه‌ مردی را روایت می‌کند که میان عشق معنوی (وارتبورگ) و زمینی (ونوس‌برگ) سرگردان است. تانهازر میان این دو دنیای متضاد عشق کفرآمیز و پاک در تلاطم است.

    «تانهازر» از برترین کارهای واگنر و از نقاط عطف اپرای جهان در قرن ۲۱ به شمار می‌رود.

    امیررضا کوهستانی با تجربیات متفاوت خود از اجرا و با نگاهی نو به تلاطم دو دنیای واگنر در قالب تعلیق و چالش میان شرق و غرب، این اپرا را اجرا می‌کند.

    نخستین اجرای «تانهازر» در ۲۲ماه آپریل (۲ اردیبهشت ماه ١٣٩٦) در تئاترشهر دارم‌شتات است.

    در این اجرا که نزدیک ١٠٠ بازیگر، گروه کُر و ارکستر بزرگ تئاتر شهر دارم‌شتات روی صحنه خواهند رفت، میترا نجم آبادی به عنوان طراح صحنه و فیلیپ ویدمن طراح ویدیو نیز که پیشتر در کارهای آلمان کوهستانی با او همکاری کرده اند، حضور خواهند داشت.

    از امیررضا کوهستانی هم اکنون نمایش های «پرونده موروسو» در کمراشپیله شهر مونیخ و «تاکسی نوشت» در تئاتر شهر اوبرهازن آلمان به صورت رپرتوآر روی صحنه است.

  • «ایوانف» در بین برترین اجراهای تئاتر کشور پرتغال قرار گرفت

    «ایوانف» در بین برترین اجراهای تئاتر کشور پرتغال قرار گرفت

    نمایش «ایوانف» به کارگردانی امیر رضا کوهستانی به عنوان یکی از ۱۰ اجرای برتر سال ٢٠١٦ کشور پرتغال انتخاب شد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «ایوانف» به کارگردانی امیررضا کوهستانی کاری از گروه تئاتر «مهر» که اسفندماه سال گذشته (مارچ ٢٠١٦) در شهرهای پورتو (Teatro Municipal Campo Alegre) و لیسبون (Teatro National D.Maria ll) کشور پرتغال به صحنه رفت، به عنوان یکی از ١٠ نمایش برتر سال ٢٠١٦ به انتخاب ویژه نامه پایان سال روزنامه معتبر «پابلیک» در این کشور انتخاب و معرفی شد.

    «ایوانف» که با استقبال فراوانی در پرتغال رو به رو شد امسال نیز برای دومین دور اجراها و با همان گروه ثابت خود که پیشتر در سال ٩٠ روی صحنه رفته بود، مردادماه و شهریورماه در تماشاخانه ایرانشهر اجرا شد.

    محمدحسن معجونی، رضا بهبودی، سعید چنگیزیان، نگار جواهریان، مهین صدری، فریبا کامران، وحید آقاپور، علی باقری، فاطمه فخرایی، محمدرضا نجفی بازیگران، امیرحسین قدسی طراح صحنه و نگار نعمتی طراح لباس این نمایش بوده اند.