برچسب: امید اسدی

نمایش کمدی موزیکال «حسن کچل» نوشته زنده یاد علی حاتمی به تهیه‌کنندگی و کارگردانی امید اسدی و بازی رضا رویگری از ۵ مرداد در تماشاخانه ایران تماشا روی صحنه می‌رود.

نمایش آنالیز به نویسندگی عدالت فرزانه و طراحی و کارگردانی امید اسدی روز دوشنبه ساعت ۲۰:۳۰ در تماشاخانه “ایران تماشا” در اجرای افتتاحیه دور دوم اجراهای خود به روی صحنه رفت.

به گزارش تئاتر آنلاین، در این اثر نمایشی رضا زنده‌جاه، افسانه بخشی‌فرد، علی حیدری، ‌پانیذ ملکی، ‌سارا نظری‌، غزاله منیری و ‌آیدا متقیان ایفای نقش می‌کنند.

گفتنی است؛ نمایش “آنالیز” که با استقبال حداکثری مخاطبان مواجه شد، موضوع و محوریت نمایش صلح جهانی است. دنیا پر از جنگ و آشوب شده است و همه در حال کشتن یکدیگر هستند. جنگ نه به آن معنایی که رایج است، گاهی انسان‌ها در خانه، خیابان و مکان‌های عمومی بر سر مسائل پیش پا افتاده با دیگران می‌جنگند در حالی‌که در زندگی تنها محبت، عشق، دوست داشتن و صلح می‌ماند.

امید اسدی کارگردان آنالیز، داستان این اثر را اینگونه توضیح داده است: این نمایش داستان زندگی یک سرباز است که در یک سیاه‌چاله نفتی، گیر افتاده است و زمان و مکانی ندارد و با این وجود تصمیم به تغییر می‌گیرد و می‌گوید به نحوی باید خودم را از این سیاهچاله نجات دهم. از آنجا که نمی‌تواند بیرون را تغییر دهد، دست به تغییر خودش می‌زند و خود را آنالیز کرده و می‌شناسد و در نهایت بیرون را هم تغییر می‌دهد.

دیگر عوامل آنالیز عبارتند از؛ طراح حرکات فرم: ساغر صمدی، دستیاران کارگردان: محمدحبيبى و نسيم آدبر، انتخاب موسیقی و صداگذاری: احمد چراغی‌فرد، مشاوران اجرایی: علی‌اکبر مجد راد، امیررضا هرمزی، مجری طرح: مهدی قاسمی، عکاسان: میعاد دلفی و یاسمن اسکندری، روابط عمومی و تبلیغات رسانه‌ای: جعفرپاکزاد، عکس وطراح پوستر: محمد آل احمد.

نمایش آنالیز، هرشب از ساعت ۲۰:۳۰ در تماشاخانه ایران تماشا به نشانی: خیابان انقلاب، میدان فردوسی، بعد از خیابان نجات الهی(ویلا)، کوچه سمنان پلاک ۳ به روی صحنه می‌رود.

علاقه‌مندان می‌توانند بلیت این نمایش را از سایت تیوال تهیه کنند.

نمایش آنالیز به نویسندگی عدالت فرزانه و طراحی و کارگردانی امید اسدی روز چهارشنبه ۲۵ مهرماه ساعت ۲۰:۳۰ در تماشاخانه “ایران تماشا” ویژه خبرنگاران و عکاسان اجرا می‌شود.

به گزارش تئاتر آنلاین، در این اثر نمایشی رضا زنده‌جاه، افسانه بخشی‌فرد، علی حیدری، ‌پانیذ ملکی، ‌سارا نظری‌، غزاله منیری و ‌آیدا متقیان ایفای نقش می‌کنند.

موضوع و محوریت 《آنالیز》 نمایش صلح جهانی است. دنیا پر از جنگ و آشوب شده است و همه در حال کشتن یکدیگر هستند. جنگ نه به آن معنایی که رایج است، گاهی انسان‌ها در خانه، خیابان و مکان‌های عمومی بر سر مسائل پیش پا افتاده با دیگران می‌جنگند در حالی‌که در زندگی تنها محبت، عشق، دوست داشتن و صلح می‌ماند.

اسدی داستان این اثر نمایشی را اینگونه توضیح داده است: این نمایش داستان زندگی یک سرباز است که در یک سیاه‌چاله نفتی، گیر افتاده است و زمان و مکانی ندارد و با این وجود تصمیم به تغییر می‌گیرد و می‌گوید به نحوی باید خودم را از این سیاهچاله نجات دهم. از آنجا که نمی‌تواند بیرون را تغییر دهد، دست به تغییر خودش می‌زند و خود را آنالیز کرده و می‌شناسد و در نهایت بیرون را هم تغییر می‌دهد.

گفتنی است؛ پروفسور ناظرزاده کرمانی با تمجید از بازی بازیگران، متن اثر و طراحی حرکات نمایش در دور اول اجراهای نمایش آنالیز گفت: در جامعه امروز ما تئاتر دو نوع دارد، تئاترى که درگیر گیشه و انبوه‌سازى مخاطب مى‌شود و  تئاتری که نگاه هنرى و فنى نام خود را حفظ نموده است. من آنالیز را در دسته دوم قرار می‌دهم.

دیگر عوامل آنالیز عبارتند از؛ طراح حرکات فرم: ساغر صمدی، دستیاران کارگردان: محمدحبيبى و نسيم آدبر، انتخاب موسیقی و صداگذاری: احمد چراغی‌فرد، مشاوران اجرایی: علی‌اکبر مجد راد، امیررضا هرمزی، مجری طرح: مهدی قاسمی، عکاسان: میعاد دلفی و یاسمن اسکندری، روابط عمومی و تبلیغات رسانه‌ای: جعفرپاکزاد، عکس وطراح پوستر: محمد آل احمد.

نمایش آنالیز، هرشب از ساعت ۲۰:۳۰ در تماشاخانه ایران تماشا به نشانی: خیابان انقلاب، میدان فردوسی، بعد از خیابان نجات الهی(ویلا)، کوچه سمنان پلاک ۳ به روی صحنه می‌رود.

علاقه‌مندان می‌توانند بلیت این نمایش را از سایت تیوال تهیه کنند.

یک هنرمند تئاتر از وضعیت مدیریت انجمن هنرهای نمایشی استان فارس گلایه کرد.

به گزارش تئاتر آنلاین، امید اسدی ـ نویسنده و کارگردان تئاتر ـ در گفت‌وگویی با ایسنا بیان کرد: متاسفانه در سه چهار سال گذشته وضعیت تئاتر استان فارس با مدیریتی که دارد دچار َآشوب و التهاب شده است، چون اداره کل فرهنگ وارشاد این استان برخلاف ضوابط اداره کل هنرهای نمایشی به صورت غیر متعارف رفتار کرده و انتخاباتی را که برای تعیین رییس انجمن باید توسط گروه‌های تئاتری ثبت شده انجام می‌شد، کنار زده و کسانی را که تخصص لازم ندارند، با یک شیوه‌ی انتخاباتی دیگر بر صندلی ریاست انجمن هنرهای نمایشی فارس قرار داده است.

وی با اشاره به پیشینه تئاتر در استان فارس و قدمت بیش از چهل سال آن عنوان کرد:‌ در تمام استان‌ها روال بر این است که گروه‌های تئاتری ثبت شده برای تعیین مدیریت انجمن هنرهای نمایشی استان، انتخاباتی را برگزار می‌کنند و به این ترتیب مدیران انجمن طبق نظر متخصصان و فعالان این عرصه انتخاب می‌شوند اما در سال‌های گذشته شیوه انتخابات آن طور که در ضوابط آمده نیست و بیشتر دانشجویان در حال تحصیل و اساتید دانشگاه در این باره دخیل هستند. در واقع وضع موجود باعث شده بسیاری از فعالان و بزرگان تئاتر فارس از این حوزه کنار رفته‌اند.

اسدی همچنین گفت: مدیران انجمن هنرهای نمایشی استان فارس تصمیم‌گیری‌های مافیایی در تئاتر دارند و مثلا در بازخوانی متون به طرزی عجیب اثری را که در تهران اجرا شده و با استقبال روبرو بوده یا حتی در مواردی متن بهرام بیضایی را هم رد کرده‌اند، اما آثار برخی از اعضای شورا به راحتی پذیرفته می‌شود.

این هنرمند جوان ادامه داد:‌ نتیجه شرایط موجود در استان فارس در جشنواره فجر هم قابل مشاهده بود که با نمایش آثاری بی‌کیفیت برگزار شد در حالی که تا پنج شش سال قبل تئاتر این استان آثار با کیفیتی داشت و در نوع خود پیشرو بود و حتی به نظرم با پایتخت هم رقابت داشت، اما الان دیگر آن شرایط را ندارد.

این کارشناس ادبیات نمایشی و نویسنده و کارگردان تئاتر که اهل استان فارس است اما به دلیل شرایطی که نسبت به آن انتقاد دارد در تهران سکونت کرده و پیش از این نمایش «پری‌باد» را هم در جشنواره تئاتر فجر به صحنه برده بود، در پایان اظهار کرد: آنچه مطرح کردم در حوزه‌های تجسمی و موسیقی استان فارس هم به نوعی وجود دارد و گله‌ اصلی من این است که چرا برای انتخاب رییس انجمن هنرهای نمایشی استان فارس طبق اساسنامه مرکز هنرهای نمایشی عمل نمی‌شود؟!

ایسنا با توجه به آنچه در اینجا مطرح شده پیگیر گفت‌وگو با مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسامی استان فارس هست.

امید اسدی که این روزها نمایش «پری باد» را با روایتی از شاهنامه به صحنه برده است، می‌گوید اجرای خود را بر پایه «تئاتر بی‌چیز» بنا نهاده تا از کلیشه فاصله بگیرد.

به گزارش تئاتر آنلاین، امید اسدی نویسنده و کارگردان «پری باد» درباره این نمایش که روایتی از شاهنامه را با ساختاری متفاوت برای اجرا انتخاب کرده است به مهر گفت: این نمایش روزهای آخر اجرای خود را در سالن استاد فنی‌زاده پشت سر می گذارد و به دلیل استقبال، روزهای پنجشنبه و جمعه هفته‌ای که گذشت دو اجرایی شدیم. فکر می کنم دلیل استقبال هم همین نکته تفاوت در ساختار اجرایی نمایش است.

وی با اشاره به اینکه داستان «فرود» از شاهنامه را برای اجرا انتخاب کرده است، بیان کرد: کیخسرو پادشاه جدید ایران می شود و به خون خواهی پدرش سیاووش به توران لشکرکشی می‌کند و به توس سپه سالار سپاه فرمان می دهد از راه کلات و جرم گذر نکند چون برادرش فرود نگهبان دژ است، اما توس نافرمانی می کند و راه را به سمت کلات و جرم کج می کند و میان توس و فرود جنگی در می گیرد که تمام قهرمانان کشته می شوند.

وی ادامه داد: من دیدگاهم درباره نمایش ایرانی با آنچه معمولا مشاهده می کنیم کمی متفاوت است برای همین اجرای این نمایش به سمت تئاتر غرب گرایش دارد. من در اجرا به تئاتر بی چیز روی آوردم که تنها به بدن بازیگر برای اجرا تکیه می کند. در این نمایش جز کلام و بازیگر همه چیز از آکسسوار صحنه تا لباس و…. حذف شده و فقط یک مونولوگ در پایان نمایش است که به زبان انگلیسی اجرا می شود.

این کارگردان در توضیح بیشتر اثرش گفت: این تراژدی یکی از قدیمی ترین تراژدی های دنیاست که خوانش معاصر هم دارد. در واقع در این اثر اینطور بیان می شود که با یک اشتباه کوچک چه فجایعی می تواند به بار بیاید، چه جان هایی ممکن است گرفته شود و چه قهرمان هایی بمیرند. در مونولوگی که در پایان اجرا می شود هم حرف از اینهمه جنگی است که اطرافمان را گرفته است و ما تنها راه نجات بشر را صلح می دانیم.

اسدی درباره دیالوگ نویسی این نمایش که میان زبان امروز و زبان آرکائیک حرکت می کند نیز توضیح داد: من در دیالوگ نویسی از زبان آرکائیک استفاده کردم ولی به گونه ای از آن استفاده کردم که مخاطب امروز آن را به سرعت درک کند. روش من این بود که نه صرفا به سمت ادبیات پهلوی بروم و نه کاملا به سمت زبان محاوره ای حرکت کنم. حتی شیوه بازی ها در این نمایش کلاسیک نیست. گرچه بازی ها اغراق آمیز است اما نمی شود به آن بازی کلاسیک اطلاق کرد.

وی در پایان گفت: من خواستم کاری که برخی با دکورهای میلیونی انجام می‌دهند با امکانات محدود انجام دهم چون هم چاره دیگری نداشتم و هم اینکه این چالش را دوست دارم.

در این نمایش که روزهای آخر اجرای خود را پشت سر می گذارد بازیگرانی چون رضا زنده جاه، سعید طاهری، آیدا قهرمان، عباس بهمنش، مهرداد باقری، ساغر صمدی، محمدرضا خلج، محبوبه عباسی، مروارید امانی، بهراد رفیعی، محمد اصغری و علی حیدری ایفای نقش می کنند.

مرکز آفرینش منشور هنر در خیابان انقلاب، ابتدای خیابان نجات الهی (ویلا)، کو چه مراغه، پلاک ۲، طبقه ۳ میزبان این اثر بوده است.

یادداشتی بر نمایش “پری باد” به کارگردانی امید اسدی

” تئاتر بی چیز ” که توسط گروتوفسکی مطرح شد ، به این امر اشاره داشته است که تئاتر با استفاده حداقلی از صحنه آرایی ، چهره پردازی ، نور و موسیقی هم میتواند تئاتر باشد . نکته مهم اینجاست که باید بدانیم چرا گروتوفسکی (که از تئوریسین های به نام عرصه تئاتر بوده است ) این سبک را مطرح و پیش می گیرد و تاکیدش به جای صحنه آرایی و چهره پردازی و غیره روی چه چیز بوده است . یعنی در شیوه “تئاتر بی چیز” وقتی عناصر مهمی مثل گریم ، دکور و صحنه ،‌ موسیقی نور و لباس و … دیگر جایگاه مهمی ندارند ، ‌پس اصالت با چیست ؟

اگر به طور مجمل بخواهیم توضیح دهیم باید اینطور بگوییم که گروتوفسکی اساسا این سبک را پایه ریزی کرد تا در مقابل جریان تئاتر زمان خود که محور قرار گرفتن عناصر نامبرده بوده است ، ایستاده و تئاتر را از زوائد پاک و اصالت را به بازیگر که مهمترین رکن نمایش است برگرداند . چرا که در زمان وی بازیگری و متن کارکرد اصلی خود را از دست داده و تجملات در صحنه پردازی و گریم و لباس و غیره در راس قرار گرفته بودند .

نکته مهم دیگر این است که در شیوه “تئاتر بی چیز” تمرکز روی رابطه تنگاتنگ بازیگر و تماشاچی است .

چرا که دیگر صحنه پرزرق و برق ، گریم آنچنانی ، موسیقی و نور پردازی به آن معنای همیشگی وجود ندارد. پس در حین نمایش چنان کنش و واکنشی بین بازیگر و تماشاچی باید شکل بگیرد که تماشاچی تا آخر نمایش درگیر با اثر باشد.

این مهم در درجه اول نیاز به متنی بسیار قوی ، بازی بسیار تاثیر گذار و از پس فهم و نیز فضا سازی بسیار تاثیر گذار توسط کارگردان دارد که یکی از موفق ترین آقار نمایشی در این سبک نمایش “مارکس در سوهو” ، اثر مهرداد خامنه ای است.

در نمایش “پری باد” که به ادعای کاگردان محترم استوار بر این سبک است ، هیچ کدام از این موارد ، یعنی متن قوی ، بازی خوب ( حتی ) و فضا سازی در اثر دیده نمی شود. یعنی بیشتر از اینکه کارگردان دغدغه رعایت این سبک را داشته باشد ،‌ به نظر می آید که دغدغه جیب تهیه کننده را داشته است و بهترین بهانه هم برای خرج نکردن ( به هر دلیلی) سبک “تئاتر بی چیز” است !!

جالب اینجاست که در رورانس اعلام می شود که این نمایش با شیوه دیگری قرار است بعد از شرکت در جشنواره فجر ، در سالن حافظ اجرا شود !

اینطور به نظر می رسد که کارگردان محترم برای دریافت مجوز حضور در جشنواره ، مجبور به اجرا کردن نمایشش است. طبیعتا برای گرفتن مجوز حضور در جشنواره که چند اجرا می باشد ، دیگر چرا باید هزینه ای را متحمل بشوند ؟! دور هم یک اجرا می روند ، ‌در یک سالن کوچک و ارزان ،‌ یادشان هم هست که همه جا اعلام کنند که سبک کارشان “تئاتر بی چیز” است . بهترین بهانه برای فریب . جالبتر اینکه برای این ماجرای بلیط هم می فروشند !!!

یعنی یک نگاه ابزاری و غیراخلاقی به تماشاچی تئاتر .

می خواهید مجوز حضور در جشنواره بگیرید بسیار خب ، چرا مردم باید پول آن را بدهند ؟ از آن مهم تر چرا وقت تماشاچی را هدر می دهید ؟ آیا این رسالت هنر است ؟ این نگاه به تئاتر درست است ؟

می توانید بگویید یک کار تجربی داریم که رایگان است . چون این چیزی که روی صحنه بردید یک تمرین صرف است و نه چیز دیگر. به تماشاچی هم بگویید که با حضور خود و نظرات خود شما را در اجرای قوی تر در جشنواره کمک کند.
از این که بگذریم ، واقعا این نمایش ما قبل نقد است .

متن که صرفا استوار بر ادبیات کهن است و انقدر بد قصه را پیش می برد که بیش از پانزده دقیقه نمی توان آن را تحمل کرد.

میزانسن هایی به غایت بد ، سخیف ، دم دستی و مضحک . به عنوان نمونه اسب سواری و ها و تیر اندازی ها ، جنگ های تن به تن و حرکات فرم که مثلا نشان دهنده طی مسیر توسط جنگجویان است.

هیچ منطقی در هیچ جای نمایش دیده نمی شود.

نکته بعدی حضور یک زن در میان لشگر ایرانیان است . البته بحثی در مورد وجود پهلوانان زن در شاهنامه نیست (مانند گردآفرید) اما کارکتر زنی که در لشگر است نه پهوان است و نه تاثیر گذار . فقط یک سرباز ساده است که زن بودن او هیچ توجیهی ندارد به جز جایی که می خواهد “پری باد” را بگیرد و خنجر روی گلویش بگذارد. خنده دار تر اینکه بعد از کشته شدن این زن در رزم چهار نفره ، ‌دوباره او را در صحنه بعد در کنار فرمانده می بینیم !!!

بازی بازیگران نیز تکمیل کننده اثر است که در حد یک کارگاه آموزش بازیگری است. البته که بازیگران مقصر این ماجرا نیستند . وقتی نویسنده و کارگردان نتوانسته از پس ابتدایی ترین موارد بر بیاید ، طبیعتا انتظار چندانی از بازیگران نیست. تیر خلاص هم حضور نویسنده ای است که در نمایشی که مربوط به ایران باستان می شود و ادبیات آن کهن است به زبان انگلیسی صحبت می کند !!! و پایان قصه را (مثل نمایشنامه افرا) بعد از وقوع تغیر می دهد.

گروه نمایش “پری باد” با توجه به نکاتی که ذکر شد به ساحت تئاتر و تماشاچی تئاتر توهینی علنی و آشکار و بی پرده کرده است . با اینکه این اثر ما قبل نقد است ، این یادداشت در جهت پاسخ به این بی احترامی به تماشاچیان تئاتر نوشته شده است .

منبع: محمدجواد حبیبی – دپارتمان نقد تئاتر فستیوال

تئاتر آنلاین: «پری باد» اولین تجربه حرفه‌ای امید اسدی نویسنده و کارگردان جوان اقلیدی است که ماحصل ماه‌ها تحقیق و بررسی او در خصوص اساطیر ایرانی است. این نمایش ازجمله آثار منتخب جشنواره فجر است که چند روزی می‌شود در مرکز آفرینش منشور هنر به روی صحنه رفته است.

اهمیت رجوع به منابع ادبی و تاریخی سرزمین مان برای تولید اثرهنری بویژه در عرصه هنرهای نمایشی از دغدغه های جدی ایران تئاتر است به همین واسطه در پایان یکی از اجراهای این نمایش، گفتگویی با این نویسنده و کارگردان جوان انجام دادیم که در پی می خوانید :

ورود به آثار فولکلور و داستان‌های اسطوره‌ای آن‌هم در روزگاری که مخاطبان خاصی برای این‌گونه نمایش وجود دارد کار آسانی به نظر نمی‌رسد، چه شد که تصمیم گرفتید اولین تجربه حرفه‌ای خود را با تأکید بر اساطیر ایران به صحنه بیاورید؟
اعتقاد ذاتی من است که اساطیر داشته‌های یک قوم هستند و باید به اشکال مختلف آن‌ها را برای جامعه بازتعریف کرد و نمایش یکی از این راه‌ها است. تلاش من این بود که به‌نوعی سهم کوچکی در انتقال این فرهنگ که خودم از کودکی و از طریق پدرم با آن آشنا شده بودم، داشته باشم. بنابراین پس از حدود ۴-۵ سال بررسی در این حوزه، تصمیم گرفتم داستان «فرود» پسر سیاووش را به رشته تحریر درآورم که خوشبختانه مورد تایید دست‌اندرکاران جشنواره فجر نیز قرار گرفت و از استان فارس برای شرکت در این جشنواره معرفی شد.
نمایش «پری باد» در حقیقت یکی از غم‌انگیزترین داستان‌های شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی است که تمرکزش را بر نحوه کشته شدن فرود به خاطر بدگمانی‌های توس سپه‌سالار ایران قرار داده است.

مضمون داستان همان‌گونه که عنوان کردید در مورد فرود است اما موضوع آن را به «پری باد» اختصاص دادید؛ علت انتخاب این نام برای نمایش چه بود؟
داستان فرود، یک داستان حماسی است و در جنگاوری‌ها خلاصه می‌شود و من پس از مطالعه این اثر، احساس کردم که برای نمود بیشتر نیاز به یک چاشنی مخاطب پسند دارد، لذا تصمیم گرفتم عشق را به داستان اضافه کنم و پری باد وارد داستان فرود شد.
پری باد نیز یک اسطوره است. در شیرازی کوهی به نام «پربار» یا «پری باد» وجود دارد که به اعتقاد عامه متعلق به زنی است که درگذشته در آن منطقه حکومت می‌کرده و پس از تحقیقات اولیه متوجه شدم در نزدیکی این کوه، کلاتی است که به فرود ساسانی تعلق دارد . به همین خاطر تصمیم گرفتم نام این زن را که از دل شنیده‌های سینه‌به‌سینه مردم شهر بیرون آمده بود، به داستان فرود اضافه کنم و به نظرم از ادغام این دو داستان و تخیلات ذهنی نمایشنامه جالبی را به نگارش درآمد.
اما اینکه چرا نام این نمایش پری باد شد شاید عرق وطنی باشد و علاقه شخصی؛ این نام را دوست داشتم و اگرچه حاشیه‌ای از متن اصلی نمایش است تصمیم گرفتم آن را روی نمایشنامه بگذارم.

زبانی که عموما برای این‌گونه نمایش‌ها مورداستفاده قرار می‌گیرد عمدتا پهلوی است اما در این نمایش ما با زبانی تلفیقی روبه روییم که نه به گذشته وصل است و نه به حال علت انتخاب این زبان برای نمایش چه بود؟
با توجه به اینکه ما قرار بود یک کار آرکائیک را برای نسل جدید به نمایش بگذاریم احساس کردم اگر قلمم را به سمت ادبیات پهلوی ببرم خیلی از تماشاگران متوجه متن نخواهند شد لذا سعی کردم از ادبیات و ساختاری استفاده کنم که هم نمایانگر فضای آن دوران باشد و هم مخاطب امروزی بتواند با آن ارتباط برقرار کند.

نمایش «پری» باد در اجرا از نبود امکانات حداقلی آسیب دیده ، علت چه بود؟
ما امکانات زیادی برای نمایش نداشتیم، از حمایت مالی هم برخوردار نبودیم و یکی از دلایل بروز این مشکل بحث مالی بود.از طرفی تمام تلاشمان این بود که یک روایت را خیلی ساده برای تماشاگر به تصویر بکشیم . بنابراین حتی به دنبال بازی حسی نبودیم لذا این روش را انتخاب کردیم. تجربه ای که باید بررسی شود .ضمن اینکه این نکته را نیز باید عنوان کنم که ما برای گرفتن تأییدیه اجرا در جشنواره فجر مجبور بودیم تا پایان آبان ماه یک پیش‌تولید داشته باشیم و این مسئله نیز در این خصوص بی‌تأثیر نبود. اما مطمئن باشید در اجرای اصلی مان که در آینده نزدیک خواهد بود، موسیقی متفاوت، نور متفاوت و دکوری متفاوت خواهیم داشت و تلاش داریم که حواس پنج‌گانه مخاطب را درگیر اجرا کنیم.
تلاش کردم این مسئله را به تماشاگر القا کنم که دنیا پر از جنگ و آشوب است حتی دو دوست، یک زن و شوهر و … مدام با یکدیگر درگیرند و آن مهر و عشق‌ معمول از بین رفته است و با این رویکرد می‌خواستم شهد شیرین صلح را به تصویر کشم و امیدوارم به این مهم رسیده باشم.

ایران تئاتر

فلور نظری، بازیگر ایرانی سینما، تئاتر و تلویزیون که دارای مدرک کارشناسی مدیریت و بازیگریست به دیدن نمایش پری باد نشست.

به گزارش تئاتر آنلاین، پری باد به طراحی نويسندگی و كارگردانی امید اسدی است و فلور نظری در پایان این نمایش گفت: اين نمايش را تماشاكنيد و ببينيد كه بازيگران بدون هيچ امكاناتى چه مى كنند.

پری باد با هنر نمایی: رضا زنده جاه، سعید طاهرى، آیدا قهرمان، عباس بهمنش، مهرداد باقرى، ساغر صمدى، محمدرضا خلج، محبوبه عباسى، مروارید امانى، بهراد رفیعى، محمد اصغرى و على حیدرى تا 29 آبان در سالن استان فنی زاده ساعت 20.30 روی صحنه است.

در خلاصه این نمایش آمده است: کیخسرو پادشاه جدید ایران مى شود و به خون خواهى پدرش سیاووش به توران لشکر کشى میکند و به توس سپه سالار سپاه فرمان مى دهد از راه کلات و جرم گذر نکند اما توس نا فرمانى مى کند و راه یه سمت کلات و جرم کج مى کند و …