برچسب: اعظم بروجردی

  • برگزیدگان تئاتر سردار معرفی شدند/معرفی ۵ اثر برگزیده به تئاتر فجر

    برگزیدگان تئاتر سردار معرفی شدند/معرفی ۵ اثر برگزیده به تئاتر فجر

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ستاد خبری جشنواره سردار آسمانی، چهارمین دوره جشنواره سراسری تئاتر سردار آسمانی با حضور سید محمد نادری رئیس بنیاد فرهنگی روایت فتح، محمد حبیبی مدیرعامل انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس، کریم خوشمرام قائم‌مقام بنیاد روایت فتح، محمدکاظم تبار دبیر جشنواره، حسین قنادیان، حجت‌الاسلام بهداروند، حمید نیلی، وحید فخر موسوی، محسن سلیمانی، انوش معظمی و اعظم بروجردی و جمعی دیگر از هنرمندان و علاقه‌مندان عصر سه‌شنبه بیستم دی‌ در فرهنگسرای ارسباران به کار خود پایان داد.

    در ابتدای مراسم تیزری از چهار دوره برپایی جشنواره که به همت انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس بنیاد فرهنگی روایت فتح تهیه و تولید شده بود در مراسم پخش شد.

    محمد کاظم تبار دبیر جشنواره طی سخنانی گفت: خوشحالم که اجراها در ۲۳ شهرستان کشور از افتتاحیه تاکنون انجام شد و ما توانستیم پایبند همه تعهداتمان باشیم. ۵ اثر در تهران نیز در این ایام اجرا شد که سه اثر آن از کارهای شهرستان‌های اصفهان، همدان و رودسر بودند.

    وی در ادامه افزود: تلاش کردیم پرچم سیدالشهدای حوزه مقاومت را بالا نگه‌ داریم، ۳۰ گروه در این جشنواره فعال بودند که واقعاً چنین کاری کردند. استقبال مردم از اجراها حتی در هرات که امنیت زیادی هم نداشت، خیلی خوب بود. امیدوارم در سال بعد کشورهای بیشتری بتوانیم اجرا داشته باشیم.

    در ادامه با پخش ویدئو کلیپی از زندگی شهید مدافع حرم منصور عباسی قدردانی و سپس از فرزند شهید عباسی با حضور حمید نیلی، محسن سلیمانی، حجت‌الاسلام بهداروند، حسین قنادیان، حجت‌الاسلام فاطمی زاده و محمد حبیبی، مدیرعامل انجمن تئاتر دفاع مقدس تجلیل شد.

    فرزند ارشد شهید منصور عباسی در صحبت‌هایی گفت: پدر من ملقب به حبیب ابن مظاهر انقلاب بود همان‌که رهبری در وصف‌شان صحبت‌ها کردند. افتخارم این است که پدرم سرباز انقلاب بود. جنگ ما مردمی بود مانند سایر جنگ‌ها صرفاً با سپاه و ارتش پیش نرفت بدنه آن مردم بودند پس بعد از هر ذکر شهدا باید بدانیم دفاع مقدس و دفاع از حرم یعنی دفاع از حقوق مردم و محرومان و مستضعفان و این یعنی دفاع حق مقدس‌ترین مردم که از شهدا مقدس‌ترند. امیدوارم از ما هم فقط مثل حاج قاسم فقط یکدست و یک انگشتر بماند.

    در بخش دیگر مراسم حسین قنادیان معاون اجتماعی فرهنگی ستاد کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در صحبت‌هایی گفت: برای من جای توفیق و نعمت است که سهمی در این جشنواره داشته باشم، سردار ما عمر طولانی جسمانی نداشت اما در همان دوره کوتاه هم توانست به اوج انسانی برسد که باید راه‌های طولانی می‌پیمود اما در ظرف زمان کوتاه با اخلاص، جهاد و تکیه‌بر ولایت بار خود را در این راه دشوار به نحو شایسته به منزل مقصود رساند.

    وی با بیان اینکه زندگی سردار عزیز ما شاید قریب چهل و اندی سالش مملو از گنجینه‌ای خاطرات و عملگرهایی است که توسط هنرمندان می‌تواند استخراج و تبدیل به اثر هنری شود، افزود: ایشان از ۱۵ سالگی دیگر زندگی‌اش یک درام کامل با یک قهرمان است و این دستمایه‌ای برای تولید محصولات هنری از هر جنس می‌تواند باشد. دنیای امروز فاقد چنین قهرمانان زنده‌ای است. واقعاً در دنیا شخصیتی نیست که قهرمان بروز مثل سردار سلیمانی باشد، چراکه سردار کاملاً مثل عامه مردم زندگی کرد و خداوند با شهادت این عزیز نعمتی به جامعه هنری داد تا زندگی‌اش را بررسی و آثار هنری خوبی را برای هدایت جامعه آماده کنند.

    قنادیان اظهار کرد: حاج قاسم مثل همه ما و مردم دنیا بود اما ویژگی خاصش که او را سردار دل‌ها و قهرمان بشریت کرد، این بود که حاج قاسم به‌علاوه خدا شد و این رمز موفقیتش بود که بی‌نهایتش کرد. تا هزاران سال دیگر از زندگی‌نامه‌اش برداشت می‌شود. اگر ما هم می‌خواهیم ماندگار شویم باید خدایی باشیم و برای خدا کارکنیم. کسی که برای حاج قاسم کار می‌کند جهاد الی الله می‌کند، چون شهید سلیمانی در مسیر خدا بود. یکی دیگر از کارهای مهم او قدرت سازی برای ایران و امت اسلامی در برابر جبهه کفر و استکبار بود که یک‌گوشه خدمات او در جنگ‌های ۳۳، ۲۲، ۱۱ روزه و ۵۷ ساعته دیده می‌شود که هر چه زمان بگذرد، بیشتر ابعاد فعالیت‌هایش مشخص می‌شود.

    این هم‌رزم شهید سلیمانی در ادامه گفت: ادراک‌ها دستکاری‌شده که الآن یک عده تصور می‌کنند باکارهای کوچک، فعالیت‌های بزرگ برای حاج قاسم انجام داده‌اند. حوزه هنر و تئاتر بسیار بانفوذ است و هنرمندان باید نقش فضاسازی ذهنی را باقدرت انجام بدهند.

    وی با بیان اینکه این مبارزه ادامه دارد و جنگ امروز جنگ اراده‌ها و جنگ شناختی است، افزود: باید در اراده قوی باشیم، با تحریف مقابله کنیم تا مسائل را طور دیگری بما نشان ندهند. مطمئن نباشید ده سال بعد سردار سلیمانی همین‌طور باقی بماند، همین الآن در کتاب‌ها و مفاهیم عراق می‌گویند اسم حاج قاسم و ابو مهدی المهندس را حذف کرده‌اند.

    قنادیان در پایان سخنان خود اظهار کرد: کتاب‌هایی در ابعاد مختلف درباره حاج قاسم چاپ‌شده که به نظر می‌رسد یکی از کارهای ما باید مطالعه این کتب باشد تا ابعاد جدیدی برای ما باز شود و همین نشان می‌دهد رسالت انقلابی خود را در برابر دشمن بهتر ببینیم و از آن پاسداری کنیم.

    تجلیل از فرهاد قائمیان و اعظم بروجردی

    در ادامه با حضور مسئولان از دو شخصیت هنری فرهاد قایمیان و اعظم بروجردی، نویسنده و کارگردان تئاتر و سینما تقدیر و تجلیل شد و سپس نمایشی به کارگردانی حسین میرزاییان و اجرای مرشد میرزاعلی با حضور علاقه‌مندان اجرا شد.

    سپس با حضور محمدکاظم تبار، فرهاد قائمیان، انوش معظمی، محسن سلیمانی، حسین قنادیان و سید محمد نادری از برگزیدگان جشنواره قدردانی شد.

    قدردانی‌ها:

    قدردانی از نمایش جامانده به کارگردانی حسین ایزدی، قدردانی از نمایش خاک به کارگردانی محمد یوسفی زاده، قدردانی از نمایش سردار نامی به کارگردانی اکبر قهرمانی، قدردانی از نمایش اقتباب به کارگردانی مهدی روزبهانی، قدردانی از نمایش صدای سکوت به کارگردانی احسان فلاحیان، قدردانی از نمایش سوما مهمان است به کارگردانی مهتاب عسگری، قدردانی از نمایش تنهای تنها به کارگردانی آدینه رحیم نژاد و قدردانی از نمایش مرد میدان به کارگردانی آرام خالدیان.

    برگزیدگان:

    نمایش «پارکاب» به کارگردانی سید امیر حسینی، نمایش «شمر به توان زیاد» به کارگردانی محمد عادل غلامی، نمایش «این مکان مجهز به دوربین مداربسته است» به کارگردانی آرزو خسروی، نمایش «فلاش‌بک» به کارگردانی امیر امینی، نمایش «تیرنامه» به کارگردانی سید مهرداد کاووسی حسینی و نمایش «لالایی ننه ایران برای فرزندش» به کارگردانی حسنا قبادی.

    چهار نمایش «لالایی برای فرزندان ننه ایران»، «تیرنامه»، «فلاش‌بک»، «این مکان مجهز به دوربین مداربسته است»، «هدیه حاج قاسم برای دخترم»، «خاک و شمر به توان زیاد» به جشنواره تئاتر فجر معرفی شدند.

    در ادامه فلاحیان پشت تریبون قرار گرفت و گفت: همه هنرمندانی در شهرهای خودشان اجرا داشتند، می‌توانند در شهرهای دیگر هم این اجراها را داشته باشند و صدای حاج قاسم را به گوش همه برسانند. متن‌هایی هم که درباره ایشان نوشته‌شده، می‌تواند منتشر و در اختیار همه قرار بگیرد.

    منبع

  • ۲۷۳ هنرمند بسیجی بیانیه دادند/ امروز رزمنده جبهه انتخاباتیم

    ۲۷۳ هنرمند بسیجی بیانیه دادند/ امروز رزمنده جبهه انتخاباتیم


    ۲۷۳ هنرمند بسیجی با صدور بیانیه ای آمادگی خود را برای حضور در انتخابات اعلام کردند.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از سازمان بسیج هنرمندان، در آستانه فرارسیدن ۲۸ خرداد، ۲۷۳ هنرمند بسیجی برای حضور در انتخابات سیزدهمین دوره ریاست جمهوری اعلام آمادگی کردند.

    متن بیانیه ۲۷۳ هنرمند بسیجی به شرح زیر است:

    «بسمه تعالی

    به تحقیق که خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد، تا آنکه آنان خود را تغییر دهند. قرآن کریم

    ملت عزیز ایران سربلند!

    عزت، عظمت و سربلندی ایران اسلامی، با ایثار و فداکاری جوانمردان این مرزوبوم حاصل شده و دوام آن به استمرار همان فداکاریهاست.

    گاه سربلندی و آرامش و آسایش، با دادن سر و دست رقم می خورد، گاه با دادن رأی!

    در آزمونهای سخت، جوانمردانی چون حاج قاسم با روحیه ای پولادین ایستادند و از دادن سر و دست دریغ نکردند.

    اکنون نوبت ماست.

    آزمون ما هم سخت است. چون تمامی جبهه استکبار جهانی با ایادی داخلی دست به دست هم داده و بودجه های هنگفتی خرج کرده اند، تا عملیات انتخابات با شکست مواجه شود.

    امروز ما رزمنده جبهه انتخاباتیم.

    خودمان را برای عملیات ٢٨ خردادماه آماده کنیم.

    یاعلی

    کوروش زارعی، نصرالله قادری، شهرام احمدزاده، اعظم رحمان بروجردی، سعید نجفیان، سید حسین فدایی حسین، علی سلیمانی سرنسری، محسن سلیمانی فارسانی، قادر آشنا، رحیم مخدومی، احمد شاکری، کامران پارسی نژاد، جهانگیر خسروشاهی، میر شمس الدین فلاح هاشمی، سیده عذرا موسوی، کمال الدین شاهرخ، ناصر افراسیابی، داود یاراحمدی، حسین حاجیلری، مرتضی فخری نژاد، شهاب الدین واجدی، رضا اسماعیلی، مصطفی محدثی خراسانی، علیرضا قزوه، محمد مهدی عبداللهی، حسین اسرافیلی، عالیه مهرابی، جمشید جم، بابک رضایی، حسین دی پیر، سید احمد میرمعصومی، شهروز حقی، رضا خسروی، صادق چراغی، رضا مهدوی، داود نیکنام، مجید فدایی منش، عظیم فلاح، محمد بخشی زاده، روح الله حسین زاده قالهری، محمد حبیبی، علی حسین امینی، محمد اسدی جوزانی، سیده معصومه حسینی، علی شعبانی، بشیر نظری، انسیه شاه حسینی، مهدی عظیمی میرآبادی، پرویز فارسیجانی، محمدتقی فهیم، حبیب الله بهمنی، سید سعید سیدزاده، آرش زینال خیری، مهداد پایدار، ندا تنهای مقدم، سید داوود قریشی، شهرام خزرایی، اروجعلی شهودی، غلامرضا میرزازاده، ناصر طریحی، رضا قلی زاده، محمد مهدی قلی زاده، هومن بخشایی، پدرام رحمانی، سعید سلیمان پور، مصطفی قلی زاده، سید فرشید پاکروان، کمال خلیلی، حمیدرضا توکلی، جواد ایزد دوست، دوست مجید صدیقی، علی جعفری، احمد غلامی، جعفر میرناصری، مقداد رازی، مهتاب مبارکی، صادق اکبری، احمد غلامی، عباس صیدی، محمد حاجیان، حشمت الله کرمی نژاد، محمدرضا احمدی فر، یاسر درازی، محمود صادقی، اسماعیل روشن روان، عبدالکریم نیسنی، فضل الله عمرانی، علی بحرینی، وحید خرد، سعید میمنی، علیرضا عزیزی، ربابه چراغی، رضا مافی، محسن متین وفا، محمد رضا غلامحسین نژاد، وحید دهنوی، یاور بالسینی، رضا شاه محمدی، اشرف السادات سادات، پیمان رفیعی، بهرام شمسی پور، حبیب نجفی دهکردی، فرشته محمدی، محمد غفاری گوشه، علی باصری، رمضان معمر، ابوالفضل گلشنی، امیر محمد محسنی ازغندی، علی روحی، حمید عشقی، حسین انفرادی، محمد علی صباغی، مریم جهانگشته، محمد قربانی، علی حسن نیا، جلیل حق پرست، رسول فخر قاسمی، رضا محمدی، رضا لنگری، فاطمه صفرزاده، مهدی اسماعیلی مود، محمد فرجادنیا، رضا خالدی، علی فرسادی، حسین یوسفی، علی اکبر حسامی، عبدالله مولوی حقیقی، ایمان خوشحال، هادی صباغ زاده، داوودرضا کاظمی، مجید محمدخواه، علی اکبر پشم فروش، عبدالحسین احساندوست، حسین جلودار، عبدالصاحب رومزی، محمد کمائی، عبدالله میری، فاطمه عبداللهی، مهدی حسن خانلو، زهره ولیی، فیاض حاجیلو، منصور کلامی فرد، محبوبه نوری، محمد علی خامه پرست، علیرضا اسماعیل زاده، میثم قدس پور، مهدی پازوکی، مصطفی باقرآبادی، علی عشق، علیرضا همتی، طیبه جعفری، احمد بستانی، سعید سرگزی، علی میر، عبدالرحمان حواشی، غلامرضا سرگزی، محسن رجایی، احمد گلیانی، محسن رجایی، نادر کامرانی، عطاءالله امیدواری، مریم همایونی، محمدعلی گلستانی، هاشم عرفان منش، معصومه کلانتری شاهیجانی، احمد مومنی، محمدحسین انصاری نژاد، علیرضا کرمی، اکبر صحرایی، امیر حسامی نژاد، مجتبی قانونی، سیدسعید میرصادقی، رضا یزدانی، حسن حاج ابراهیمی، داوود جلیلی، رضا یزدانی، سیدیحیی عرشیا، علی آشوری، محمد شهادتی، جعفر حسینی، محسن اعتصامی ، صغری بهرامی، محمدرضا میرحبیبی، احمد ایزدی، مصطفی عزیزاللهی، منیژه یوسفی میرآقایی، زهرا احمدی، منوچهر پروینی، عبدالعارف روستایی، کامران رضایی، سید علی نقی کرامت، رضا حسین پور، سید محمد حسینی، عبادالله کرمی کالوس، محمود خرم آبادی، قاسم بدره، حسین موسوی، حجت الله وفایی نیک، نرگس رضایی، مسعود احمدپور، امین محصل تبریزی، فرزین احمدی کلورزی، سلمان اسماعیل زاده، رسول شریفی، ولی نیکوکار، صدیقه مهرانگیز، فهیمه سرور حقیقی، کریم فزونی، شعبانعلی یازرلو، مهرنوش حاجی احمدی، فرشید کلته، الله قلی نظری، یحیی کریم آبادی، موسی جرجانی، مهرنوش حاجی احمدی، سیدنصرالله شاهرخی، محسن مرادی، آرش فروغی، رامین صادقی، محمدتقی عزیزیان، مسعود پورحمزه، سیدغلامرضا نعمت‌پور، سیده فرشته حسن زاده، علیرضا اکرمی، رحمان هدایتی، ابوالقاسم رجبی، محمد شفیعیان، حسین بهرامی، سیده فاطمه شاکری، یاسر محمودی، سیدحمزه کاظمی، عباس زارع، علی سروی، یوسفعلی یونسی، علی احمدی، جواد مختاری، آرش صحرانورد ، مینا فراهانی، حسن ساروقی، ابراهیم فراهانی، سمیه باستین، ابوذر ذاکری سولقانی، ایرج انصاری فرد، هانیه اکبری، محمد اکبری زاده، مهراب بهرامی سعادت آبادی، هادی زارعی حاجی آبادی، محدثه زائری فخرآبادی، جواد مومنی، آذین حقایق، کبری یوسفی، فواد ابراهیمیان، حسن کرمی نور، سعید شادفر، علی رنجبر، بهناز ضرابی زاده، ولی رهبریزدی، محمدعلی دادخواهی، مهدی قانع، محسن شاکری، مصطفی ملاحسینی، محمدرضا واشقانی فراهانی، سعید محمودی، وحید سمنانی، علی حق پرست، شفیع آقامحمدیان، کوثر دانش»

  • کسر «مالیات بر ارزش افزوده» برای ۹۰ درصد تئاتری‌ها «خسارت» است

    کسر «مالیات بر ارزش افزوده» برای ۹۰ درصد تئاتری‌ها «خسارت» است


    اعظم بروجردی نویسنده و کارگردان تئاتر کسر ۹ درصد مالیات برارزش افزوده از اجراهای تئاتری را گناه مضاعف و برداشت از جیب خالی ۹۰ درصد هنرمندان می‌دادند.

    اعظم بروجردی نویسنده و کارگردان تئاتر در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره وضعیت تئاتر کشور در دوران پساکرونا گفت: متاسفانه کنترل وضعیت تئاتر هم از دست خود هنرمندان و هم از دست وزارت ارشاد در رفته و در وضعیتی هستیم که نمی‌دانیم الان رو به جلو حرکت می‌کند یا به عقب. این وضعیت ارتباطی به بحران کرونا هم ندارد و اتفاقاً این بحران می‌تواند فرصتی را برای مسئولان پیش آورد تا در مورد سیاست‌گذاری‌های تئاتر تجدیدنظر کنند و به این نتیجه برسند که بالاخره قرار است با این هنر چه کنند و چه سمت و سویی به آن بدهند.

    وی ادامه داد: مدیران فرهنگی ما باید به این مساله توجه کنند که اصلاً تئاتر در سال‌های اخیر دارد رسالت خودش را به عنوان هنری که در جمهوری اسلامی فعالیت می‌کند، انجام می‌دهد یا خیر. مساله دیگر معضل معاش و امنیت شغلی هنرمندان تئاتر است به شکلی که فشارهای اقتصادی باعث نشود هنرمندان تن به هر کاری بدهند و بتوانند برای این آب و خاک کار کنند نه اینکه تلاششان فقط برای جذب مخاطب و خنداندن مردم به هر ترتیب باشد و تئاتر را در سطح گیشه‌ای نگه دارند.

    کارگردان نمایش «پهلوان» یادآور شد: مدیران تئاتر هم باید به محتوا و کیفیت آثار تولید شده بیندیشند و هم فکری به حال مساله معیشت هنرمندان کنند چون اگر فکر اساسی برای این معضلات نکنند تئاتر از دست می‌رود. اگر قرار شود در تئاتر تنها شاهد نمایش‌های طنز و کمدی سطحی باشیم که مردم این مدل آثار را می‌توانند در تلویزیون یا مدیوم‌های دیگر نیز پیدا کنند چون تئاتر رسالتی دارد که باید به درستی به آن رسالت عمل کند. هر زمانی که ما روی مساله‌ای بیشتر تاکید داشتیم آن مساله مشکلات بیشتری پیدا کرد به عنوان نمونه در حال حاضر شورای ارزشیابی و نظارت حدود ۳۰-۴۰ نفر ناظر دارد اما شاهد هستیم که مشکلات نظارتی نمایش‌ها چقدر زیادتر شده است. البته شاید آن‌ها هم تقصیری نداشته باشند چون وقتی قرار است یک گروه تمام هزینه‌های خود را از طریق گیشه و به شکل شخصی تامین کند مجبور است به هر ترفندی دست بزند تا مخاطب جذب کند. از طرف دیگر برخلاف امثال من عده‌ای دیگر از هنرمندان به شیوه نظارت و اعمال ممیزی به آثار نمایشی معترض هستند از همین رو باید توازن و تعادلی پیش بیاید که به اصطلاح نه سیخ بسوزد نه کباب.

    بروجردی متذکر شد: امیدوارم با آمدن قادر آشنا به اداره کل هنرهای نمایشی وضعیت تئاتر بهتر شود چون آشنا فردی با فکرِ باز، پاک‌دست، مدیر و اهل تئاتر است و می‌تواند برای چگونگی نظارت بر تئاتر و مساله معیشت هنرمندان فکر اساسی کند.

    وی در پایان درباره کسر ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده از اجراهای تئاتری عنوان کرد: به دلیلی که قیمت بلیت نمایش‌های مختلف و ظرفیت سالن‌های نمایشی با یکدیگر یکی نیست با کسر مالیات از همه اجراها در حق برخی از نمایش‌ها و گروه‌هایی که بلیت کمتری می‌فروشند اجحاف می‌شود و به ضررشان خواهد بود بنابراین کسر مالیات بر ارزش افزوده در چنین شرایطی ماهی گرفتن از آب گل آلود است. کسر مالیات از نمایش‌های پرمخاطبی که با پروداکشن بزرگ تولید می‌شوند تاثیری ندارد اما این مساله برای ۹۰ درصد اهالی تئاتر زیان بار است و دولت به جای کمک کردن به آنها و بهبود وضعیت معیشتی شان هزینه‌ای هم از آنها می‌گیرد که می‌توان گفت این کار به نوعی «گناه مضاعف» است و مثل این است که به جای اینکه به فقیری کمک کنید پول‌هایی هم که جلو او قرار دارد، از او بگیرید.

  • انتشار سه مجموعه نمایشنامه/ پهلوانان پوشالی به بازار کتاب آمدند

    انتشار سه مجموعه نمایشنامه/ پهلوانان پوشالی به بازار کتاب آمدند


    اعظم بروجردی نویسنده و کارگردان تئاتر از انتشار سه مجموعه نمایشنامه و چاپ رمان «آخرین نامه» خبر داد.

    اعظم بروجردی نویسنده و کارگردان تئاتر درباره فعالیت هایش در این حوزه به تئاتر آنلاین گفت: قبل از به وجود آمدن بحران کرونا سه مجموعه نمایشنامه که هر کدام شامل دو یا سه نمایشنامه هستند از من به چاپ رسیده است. این سه جلد کتاب با عنوان های «آواز شن زار»، روز عروس» و «راز» توسط انتشارات مسیر دانشگاه منتشر شده اند.

    وی درباره روی صحنه بردن اثری نمایشی نیز بیان کرد: ۲ سال قبل نمایش «پهلوان» را به صحنه بردم که البته هنوز چاپ نشده است. چند اثر دیگر نیز دارم که هنوز منتشر نشده اند و علاقه مند به اجرای عمومی شان هستم اما با شرایط امروز و با دست خالی نمی توانم کار کنم. در دوره مدیریت شهرام کرمی پیشنهادی از جانب وی برای اجرا در تالار وحدت داشتم که با بحران کرونا و استعفای کرمی از اداره کل هنرهای نمایشی روبرو شدیم از همین رو در شرایط جدید فعلا ترجیح می دهم دست نگه دارم.

    بروجردی در پایان صحبت هایش با اشاره به انتشار آخرین رمانش ابراز کرد: به تازگی رمان «آخرین نامه» توسط انتشارات جمکران منتشر شده است. این اثر در تهران قدیم می گذرد و درباره تعدادی پهلوان‌نما است که در پی کشتن پهلوان اصلی هستند و هر بار پهلوانی را می‌کشند تا جانشین او شوند.

  • دهه۸۰؛ دهه پرچالش تئاتر/ فرهنگ در دوره دوم دولت‌ها فراموش می‌شود

    دهه۸۰؛ دهه پرچالش تئاتر/ فرهنگ در دوره دوم دولت‌ها فراموش می‌شود

    نشست «تاریخ شفاهی تئاتر ایران در دهه ۸۰» برگزار شد و طی آن اردشیر صالح‌پور، کیومرث مرادی و اعظم بروجردی به فراز و فرود هنرهای نمایشی در این دهه پرداختند.

    به گزارش تئاتر آنلاین، سومین نشست از سلسله نشست‌های پژوهشی «تاریخ شفاهی تئاتر ایران» روز پنجشنبه ۲ اسفند با موضوع بررسی تئاتر ایران در دهه ۸۰، با حضور اردشیر صالح‌پور، کیومرث مرادی و اعظم بروجردی در سالن کنفرانس مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.

    در ابتدای این نشست اعظم بروجردی به ذکر توضیحاتی درباره چگونگی فعالیت بانوان در تئاتر ایران در دهه ۶۰ پرداخت و گفت: از زمانی که تحصیل می‌کردم کار کردن در تئاتر را آغاز کردم. ما در آن زمان جرأت اینکه به سمت تئاتر شهر و تالار وحدت بیاییم را نداشتیم چون درباره این مکان‌ها حرف‌های خوبی نشنیده بودیم. زمانی که نمایش «تبعیدی‌ها» را نوشتم برای اجرا به آقای طاها عبدخدایی رئیس وقت مرکز هنرهای نمایشی مراجعه کردم که از اجرای این اثر استقبال کردند ولی من از اجرای آن منصرف شدم.

    وی ادامه داد: آقای عبدخدایی به من پیشنهاد راه‌اندازی «کانون تئاتر بانوان» را داد که در زیرزمین تالار محراب به راه افتاد و در سال ۶۴ رسمیت پیدا کرد. در آن زمان خانواده‌ها جرأت نمی‌کردند به راحتی به دختران خود اجازه بدهند که وارد فعالیت تئاتر بشوند. در آن دوران جشنواره تئاتر بانوان را راه‌اندازی کردیم که در دوره اول، ۶۹ نمایش متقاضی حضور در آن شدند. از میان آثار متقاضی ۵۶ اثر از سوی آقایان پیشنهاد شده بود و موضوع آثار ربطی به بانوان نداشت. دوره‌های بعدی این جشنواره با حمایت سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران برگزار شد و در سال ۸۸ در جشنواره تئاتر بانوان ۹۰۰ اثر متقاضی حضور شدند که حدود ۸۰۰ اثر از سوی نمایشنامه‌نویسان و کارگردانان خانم ارائه شده بودند.

    بروجردی در ادامه سخنان خود تصریح کرد: موردی که از ابتدای انقلاب تا کنون من را آزار می‌دهد این است که بانوان نتوانسته‌اند در جایگاه و ثبات شخصیتی خود در تئاتر قرار بگیرند چون مسئولین همواره از این جایگاه و موقعیت‌های زنانه ترسیده و فرار کرده‌اند. زن‌ها در تئاتر باید خیلی جلوتر از این وضعیت به لحاظ کیفی قرار بگیرند.

    مدیری که به تئاتر مشروعیت بخشید

    سپس اردشیر صالح پور نیز به ارائه توضیحاتی درباره تئاتر ایران در دهه ۷۰ و ۸۰ پرداخت و گفت: تلاش‌ها و کوشش‌هایی در دهه ۶۰ در تئاتر ایران وجود داشت که ثمره آن را در دهه‌های بعدی می‌بینیم. در دهه ۶۰ مدیر مجموعه تئاتر شهر کُلت همراه خود داشت و در زمان اجرای نمایش «خانات» رضا صابری در تالار وحدت تیراندازی شد. سامان ‌بخشی تئاتر بعد از انقلاب مدیون انسانی دلسوز به نام علی منتظری است که توانست به تئاتر مشروعیت ببخشد و برای تئاتر خیلی زحمت کشید.

    مرادی: سیستم ما طی ۴۰ سال نتوانست موضع خود را با فرهنگ مشخص کند زیرا فرهنگ زیر نظر یک بخش اداره نمی‌شود. ما حوزه هنری، شهرداری تهران و وزارت ارشاد را به عنوان متولیان جدی فرهنگ داریم ولی متأسفانه هیچکدام در هیچ شورایی در کنار هم قرار نمی‌گیرندوی با بیان اینکه در دوران مدیریت علی منتظری برای تئاتر ایران تشکیلات و همچنین کانون تئاتر بانوان شکل گرفت، اظهار کرد: دهه ۶۰ برای تئاتر ایران تنش زا، دهه ۷۰ دوران گذار و دهه ۸۰ دوره استقرار تئاتر ایران بود. تداوم تلاش‌های دهه ۶۰ به اتفاقات دهه ۷۰ و ۸۰ منجر شد.

    صالح پور ادامه داد: در دهه ۷۰ به دانشجویان تئاتری اجازه اجرا در تئاتر شهر داده نمی‌شد ولی در دهه ۸۰ که تئاتر حرفه‌ای و پیشکسوتان کمرنگ می‌شود این تئاتر دانشگاهی است که به کمک تئاتر می‌آید. در سال ۸۰ «خانه تئاتر» شکل می‌گیرد و محفلی برای پیشکسوتان تئاتر می‌شود. در دهه ۸۰ گروه‌های معتبر خارجی در جشنواره تئاتر فجر حضور پیدا می‌کنند تا مناسبات جهانی مان را پیدا کنیم.

    وی افزود: حضور فردی چون روبرتو چولی در ایران باعث برقراری ارتباط تئاتر ایران با تئاتر اروپا شد و نوع جدید نورپردازی و همچنین دراماتورژی را به تئاتر ایران معرفی کرد. جامعه ما خیلی زود جذب و دفع می‌کند و این اتفاقی است که برای روبرتو چولی افتاد، نظیر اتفاقی که برای کارلوس کی روش در فوتبال رخ داد.

    مدیریت تئاتر استراتژی ندارد

    این مدرس و پژوهشگر تئاتر در بخش دیگری از سخنان خود با بیان اینکه میانگین مدیریت در تئاتر ایران ۲ تا ۳ سال است، یادآور شد: جشنواره تئاتر فجر استراتژی ندارد و هر دبیری سلیقه خود را پیاده می‌کند، مدیریت تئاتر نیز استراتژی ندارد.

    اردشیر صالح‌پور

    وی در ادامه سخنان خود به شکل گیری جلسات نمایشنامه خوانی، کافه تئاتر و همچنین مدیریت حسین پاکدل در تئاتر شهر در دهه ۸۰ اشاره کرد و افزود: حسین پاکدل یک شأنیت به تئاتر ایران داد و دوره خوب تئاتر شهر در دوره مدیریت وی بود.

    کیومرث مرادی کارگردان تئاتر نیز به‌عنوان دیگر سخنران نشست پژوهشی تاریخ شفاهی تئاتر ایران، گفت: دهه ۷۰ تئاتر ایران دهه گمگشتگی است. دهه ۷۰ سیستم با بخش فرهنگ به چالش می‌خورد و نمی‌داند که فرهنگ را می‌خواهد یا نه. بخشی از هنرمندان در دهه ۷۰ به سینما رجوع می‌کنند. وقتی به دهه سازندگی می‌رسیم اقتصاد و سیاست خارجی مانند دولت آقای روحانی، جلوتر از فرهنگ قرار می‌گیرد و به همین دلیل شاهدیم که فرهنگ مدتی رشد و سپس افت می‌کند.

    فرهنگ در دوره دوم دولت‌ها فراموش می‌شود

    وی اظهار کرد: اصولا برای دولت‌های ما ۳ سال و نیم اول برای فرهنگ خوب بوده و در دوره دوم دولت‌ها، فرهنگ فراموش می‌شود. سیستم ما طی ۴۰ سال نتوانست موضع خود را با فرهنگ مشخص کند زیرا فرهنگ زیر نظر یک بخش اداره نمی‌شود. ما حوزه هنری، شهرداری تهران و وزارت ارشاد را به عنوان متولیان جدی فرهنگ داریم ولی متأسفانه هیچکدام در هیچ شورایی در کنار هم قرار نمی‌گیرند تا به یک انسجام در این ۴ دهه برسند. هر مدیر و مسئولی آمده استراتژی‌ها و برنامه‌های قبل تر از خود را زیر سؤال برده است.

    کیومرث مرادی

    مرادی با طرح این سؤال که چرا وقتی جشنواره تئاتر فجر را داریم نهادهای دیگر نیز جشنواره برگزار می‌کنند؟ یادآور شد: با اجماع نهادهای مختلف و بودجه‌های میلیاردی که بابت فعالیت‌های فرهنگی و هنری دارند می‌توان مشکلات مختلف هنر و هنرمندان را حل کرد.

    صالح‌پور: حضور روبرتو چولی در ایران باعث ارتباط تئاتر ایران با تئاتر اروپا شد اما جامعه ما خیلی زود جذب و دفع می‌کند و این اتفاقی است که برای روبرتو چولی افتاد، نظیر اتفاقی که برای کارلوس کی روش در فوتبال رخ دادوی یادآور شد: در دهه ۸۰ شاهد ساخت و سازهای خوبی هستیم. در آن دوران نمایش ایرانی به شدت جدی گرفته می‌شود و نمایشنامه‌نویسان خوبی چون علیرضا نادری حضور پیدا می‌کنند که باعث می‌شود در آن دوران رئالیسم اجتماعی در تئاتر جدی شود. در آن دوران مطالبات به دلیل حضور جوان‌ها زیاد می‌شود و به همین خاطر فضاها و سالن‌های جدید مانند سالن سایه و تالار نو در مجموعه تئاتر شهر ساخته می‌شود.

    تقابل پیشکسوتان و جوانان تئاتر در دهه ۷۰

    این کارگردان و مدرس تئاتر در ادامه با اشاره به تقابلی که در دهه ۷۰ میان پیشکسوتان تئاتر با نیروهای جوان شکل گرفته بود، گفت: در دهه ۸۰ آرام آرام نسل پیشکسوت دامان خود را برای نسل جوان باز کرد زیرا بسیاری از جوانان دانش آموخته کلاس‌های هنرمندان پیشکسوت بودند.

    مرادی تأکید کرد: دهه ۸۰ برای تئاتر ایران چالش‌های سختی دارد چون با ۲ جریان سیاسی و اجتماعی کاملا متفاوت همراه است و به همین خاطر دهه تغییر، چالش، گاهی رشد و گسترش و گاهی توقف برای تئاتر ایران است.

    اعظم بروجردی در ادامه این نشست با رجوع به دهه ۶۰ تئاتر ایران، تأکید کرد: آقای علی منتظری کاری کرد که هیچکس در تئاتر ایران انجام نداد؛ وی همه هنرمندان را با هم آشتی داد. این اتفاق زیبایی است که در خاطرم مانده بود.

    اعظم بروجردی

    وی سپس به پیشنهاد طاها عبدخدایی در دوران ریاستش در تئاتر ایران برای تفکیک جنسیتی در اداره تئاتر اشاره کرد و توضیح داد: پیشنهاد آقای عبدخدایی این بود که بانوان اداره تئاتر با کانون تئاتر بانوان بیایند ولی من پیشنهاد دادم که کانون تئاتر بانوان کار آموزشی خود را انجام دهد و بانوان هنرمند در اداره تئاتر باقی بمانند. کانون تئاتر بانوان وارد تولید، آموزش و اجرای تئاتر شد و استادانی چون هنگامه مفید، کامبیز صمیمی مفخم، اردشیر کشاورزی، تانیا جوهری، رویا تیموریان و فهیمه راستکار در آن به آموزش علاقه مندان می‌پرداختند.

    این نمایشنامه نویس و کارگردان تئاتر تصریح کرد: کانون تئاتر بانوان همواره در زیر زمین باقی ماند و بالا نیامد. من با چنگ و دندان این کانون را نگه داشتم و آقای منتظری از این کانون حمایت می‌کرد ولی معاون هنری وقت وزیر ارشاد کانون تئاتر بانوان را نمی‌خواست.

    فعال‌ترین نیروهای امروز تئاتر ایران بانوان هستند

    صالح‌پور در ادامه این سخنان اظهار کرد: کانون تئاتر بانوان تأثیر خود را برای حضور بانوان در تئاتر ایران گذاشت و حالا فعال ترین نیروهای تئاتر ایران بانوان هستند. کاری که خانم بروجردی و کانون تئاتر بانوان کرد، تأثیرگذار بود. اولین تأثیر کانون تئاتر بانوان مشروعیت بخشی به حضور بانوان در تئاتر ایران بود.

    صالح‌پور: به گذشته تئاتر افتخار می‌کنیم ولی آینده را به گذشته نمی‌بازیم. علیرغم تمام فراز و نشیب‌های تئاتر دهه ۶۰، حالا عقلانیت و خرد بیشتری مسائل را تحلیل می‌کندوی سپس درباره دهه ۸۰ تئاتر ایران گفت: در آن دوران مدعیان جدیدی با دانش دانشگاهی جدید آمدند و تقابلی میان پیشکسوتان و مدعیان جدید شکل گرفت که خوشبختانه با یک آشتی همراه شد و هنرمندانی چون محمد رحمانیان تئاتر دانشگاهی را با تئاتر حرفه ای پیوند زد.

    این پژوهشگر تئاتر از حضور نمایشنامه نویسان و همچنین کارگردان تأثیرگذار نسل جدید در تئاتر ایران، شکل گیری تئاتر پساجنگی، احداث سالن در نهادهای دیگر از جمله ارتش و اجرای تئاتر، جدی گرفته شدن مقوله نقد و همچنین تثبت تئاتر خیابانی در جشنواره تئاتر فجر و همچنین اجرای تئاتر در بلک باکس در تهران و شهرستان‌ها را به عنوان برخی تحولات تئاتر ایران در دهه ۸۰ ذکر کرد.

    صالح پور تأکید کرد: تئاتر ایران در دهه ۸۰ متکثر شد.

    اتلاف بودجه و زمان در موازی‌کاری‌ها

    در بخش پایانی این نشست، کیومرث مرادی متذکر شد: یکی از معضلات خانواده تئاتر معیشت بود. مشکلاتی طی ۴ دهه وجود دارد که مدام تکرار می‌شود مثل نارضایتی هنرمندان از دوره‌های مختلف جشنواره تئاتر فجر و گلایه شهرستانی‌ها از ناعادلانه تقسیم شدن بودجه. مدام شاهد شکل گیری کارهای موازی هستیم که ما را به برگزاری جشنواره‌های متعددی می‌رساند که نتیجه شان اتلاف بودجه و زمان است. به دلیل نبودن سازمان در تئاتر ایران، نشانی از استخدام هنرمندان در وزارتخانه ارشاد یا هیأت علمی دانشگاه‌ها وجود نداشت و به همین خاطر این هنرمندان جذب سازمان‌هایی می‌شدند که به صورت پراکنده به تولید تئاتر می‌پرداختند.

    وی انحلال انجمن نمایش، تغییر ماهیت سیاستگذاری‌های جشنواره تئاتر فجر و همچنین حذف شورای ساخت تئاتر و جایگزینی کمک هزینه تئاتری به گروه‌ها را از دیگر تحولات دهه ۸۰ تئاتر ایران ذکر کرد.

    سپس صالح پور اظهار کرد: به گذشته تئاتر افتخار می‌کنیم ولی آینده را به گذشته نمی‌بازیم. علیرغم تمام فراز و نشیب‌های تئاتر دهه ۶۰، حالا عقلانیت و خرد بیشتری مسائل را تحلیل می‌کند. تئاتر ایران توسعه پیدا کرده و نظام‌های آکادمیک بزرگترین کمک را به تئاتر ایران کرده‌اند. در زمینه بازیگری، کارگردانی، طراحی صحنه و موسیقی در تئاتر ایران خیلی پیشرفت کرده ایم. هنوز در نوشتن و متن و درام ضعف داریم و در زمینه‌اندیشه‌گی و فلسفه کمبود داریم.

    در پایان این نشست نیز بروجردی تصریح کرد: مشکل ما بعد از ۴۰ سال این است که هیچ کسی در جایگاه خودش نیست و اگر شجاعت این را داشته باشیم که بگوییم برای این کار یا سمت مناسب نیستیم یا از پس آن بر نمی‌آییم، تازه‌انقلاب به نتیجه می‌رسد. هر کسی در هر جایی قرار می‌گیرد، می‌گوید که کاربلد است ولی ناکارآمدی خیلی دیده می‌شود. خیلی از استعدادها به دلیل ناکارآمدی‌ها از بین می‌روند و عدالت اجرا نمی‌شود.

  • دهه۸۰؛ دهه چالش‌های تئاتر/فرهنگ در دوره دوم دولت‌ها فراموش می‌شود

    دهه۸۰؛ دهه چالش‌های تئاتر/فرهنگ در دوره دوم دولت‌ها فراموش می‌شود


    نشست «تاریخ شفاهی تئاتر ایران در دهه ۸۰» برگزار شد و طی آن اردشیر صالح‌پور، کیومرث مرادی و اعظم بروجردی به فراز و فرود هنرهای نمایشی در این دهه پرداختند.

    به گزارش تئاتر آنلاین، سومین نشست از سلسله نشست‌های پژوهشی «تاریخ شفاهی تئاتر ایران» روز پنجشنبه ۲ اسفند با موضوع بررسی تئاتر ایران در دهه ۸۰، با حضور اردشیر صالح‌پور، کیومرث مرادی و اعظم بروجردی در سالن کنفرانس مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.

    در ابتدای این نشست اعظم بروجردی به ذکر توضیحاتی درباره چگونگی فعالیت بانوان در تئاتر ایران در دهه ۶۰ پرداخت و گفت: از زمانی که تحصیل می‌کردم کار کردن در تئاتر را آغاز کردم. ما در آن زمان جرأت اینکه به سمت تئاتر شهر و تالار وحدت بیاییم را نداشتیم چون درباره این مکان‌ها حرف‌های خوبی نشنیده بودیم. زمانی که نمایش «تبعیدی‌ها» را نوشتم برای اجرا به آقای طاها عبدخدایی رئیس وقت مرکز هنرهای نمایشی مراجعه کردم که از اجرای این اثر استقبال کردند ولی من از اجرای آن منصرف شدم.

    وی ادامه داد: آقای عبدخدایی به من پیشنهاد راه‌اندازی «کانون تئاتر بانوان» را داد که در زیرزمین تالار محراب به راه افتاد و در سال ۶۴ رسمیت پیدا کرد. در آن زمان خانواده‌ها جرأت نمی‌کردند به راحتی به دختران خود اجازه بدهند که وارد فعالیت تئاتر بشوند. در آن دوران جشنواره تئاتر بانوان را راه‌اندازی کردیم که در دوره اول، ۶۹ نمایش متقاضی حضور در آن شدند. از میان آثار متقاضی ۵۶ اثر از سوی آقایان پیشنهاد شده بود و موضوع آثار ربطی به بانوان نداشت. دوره‌های بعدی این جشنواره با حمایت سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران برگزار شد و در سال ۸۸ در جشنواره تئاتر بانوان ۹۰۰ اثر متقاضی حضور شدند که حدود ۸۰۰ اثر از سوی نمایشنامه‌نویسان و کارگردانان خانم ارائه شده بودند.

    بروجردی در ادامه سخنان خود تصریح کرد: موردی که از ابتدای انقلاب تا کنون من را آزار می‌دهد این است که بانوان نتوانسته‌اند در جایگاه و ثبات شخصیتی خود در تئاتر قرار بگیرند چون مسئولین همواره از این جایگاه و موقعیت‌های زنانه ترسیده و فرار کرده‌اند. زن‌ها در تئاتر باید خیلی جلوتر از این وضعیت به لحاظ کیفی قرار بگیرند.

    مدیری که به تئاتر مشروعیت بخشید

    سپس اردشیر صالح پور نیز به ارائه توضیحاتی درباره تئاتر ایران در دهه ۷۰ و ۸۰ پرداخت و گفت: تلاش‌ها و کوشش‌هایی در دهه ۶۰ در تئاتر ایران وجود داشت که ثمره آن را در دهه‌های بعدی می‌بینیم. در دهه ۶۰ مدیر مجموعه تئاتر شهر کُلت همراه خود داشت و در زمان اجرای نمایش «خانات» رضا صابری در تالار وحدت تیراندازی شد. سامان ‌بخشی تئاتر بعد از انقلاب مدیون انسانی دلسوز به نام علی منتظری است که توانست به تئاتر مشروعیت ببخشد و برای تئاتر خیلی زحمت کشید.

    مرادی: سیستم ما طی ۴۰ سال نتوانست موضع خود را با فرهنگ مشخص کند زیرا فرهنگ زیر نظر یک بخش اداره نمی‌شود. ما حوزه هنری، شهرداری تهران و وزارت ارشاد را به عنوان متولیان جدی فرهنگ داریم ولی متأسفانه هیچکدام در هیچ شورایی در کنار هم قرار نمی‌گیرندوی با بیان اینکه در دوران مدیریت علی منتظری برای تئاتر ایران تشکیلات و همچنین کانون تئاتر بانوان شکل گرفت، اظهار کرد: دهه ۶۰ برای تئاتر ایران تنش زا، دهه ۷۰ دوران گذار و دهه ۸۰ دوره استقرار تئاتر ایران بود. تداوم تلاش‌های دهه ۶۰ به اتفاقات دهه ۷۰ و ۸۰ منجر شد.

    صالح پور ادامه داد: در دهه ۷۰ به دانشجویان تئاتری اجازه اجرا در تئاتر شهر داده نمی‌شد ولی در دهه ۸۰ که تئاتر حرفه‌ای و پیشکسوتان کمرنگ می‌شود این تئاتر دانشگاهی است که به کمک تئاتر می‌آید. در سال ۸۰ «خانه تئاتر» شکل می‌گیرد و محفلی برای پیشکسوتان تئاتر می‌شود. در دهه ۸۰ گروه‌های معتبر خارجی در جشنواره تئاتر فجر حضور پیدا می‌کنند تا مناسبات جهانی مان را پیدا کنیم.

    وی افزود: حضور فردی چون روبرتو چولی در ایران باعث برقراری ارتباط تئاتر ایران با تئاتر اروپا شد و نوع جدید نورپردازی و همچنین دراماتورژی را به تئاتر ایران معرفی کرد. جامعه ما خیلی زود جذب و دفع می‌کند و این اتفاقی است که برای روبرتو چولی افتاد، نظیر اتفاقی که برای کارلوس کی روش در فوتبال رخ داد.

    مدیریت تئاتر استراتژی ندارد

    این مدرس و پژوهشگر تئاتر در بخش دیگری از سخنان خود با بیان اینکه میانگین مدیریت در تئاتر ایران ۲ تا ۳ سال است، یادآور شد: جشنواره تئاتر فجر استراتژی ندارد و هر دبیری سلیقه خود را پیاده می‌کند، مدیریت تئاتر نیز استراتژی ندارد.

    وی در ادامه سخنان خود به شکل گیری جلسات نمایشنامه خوانی، کافه تئاتر و همچنین مدیریت حسین پاکدل در تئاتر شهر در دهه ۸۰ اشاره کرد و افزود: حسین پاکدل یک شأنیت به تئاتر ایران داد و دوره خوب تئاتر شهر در دوره مدیریت وی بود.

    کیومرث مرادی کارگردان تئاتر نیز به‌عنوان دیگر سخنران نشست پژوهشی تاریخ شفاهی تئاتر ایران، گفت: دهه ۷۰ تئاتر ایران دهه گمگشتگی است. دهه ۷۰ سیستم با بخش فرهنگ به چالش می‌خورد و نمی‌داند که فرهنگ را می‌خواهد یا نه. بخشی از هنرمندان در دهه ۷۰ به سینما رجوع می‌کنند. وقتی به دهه سازندگی می‌رسیم اقتصاد و سیاست خارجی مانند دولت آقای روحانی، جلوتر از فرهنگ قرار می‌گیرد و به همین دلیل شاهدیم که فرهنگ مدتی رشد و سپس افت می‌کند.

    فرهنگ در دوره دوم دولت‌ها فراموش می‌شود

    وی اظهار کرد: اصولا برای دولت‌های ما ۳ سال و نیم اول برای فرهنگ خوب بوده و در دوره دوم دولت‌ها، فرهنگ فراموش می‌شود. سیستم ما طی ۴۰ سال نتوانست موضع خود را با فرهنگ مشخص کند زیرا فرهنگ زیر نظر یک بخش اداره نمی‌شود. ما حوزه هنری، شهرداری تهران و وزارت ارشاد را به عنوان متولیان جدی فرهنگ داریم ولی متأسفانه هیچکدام در هیچ شورایی در کنار هم قرار نمی‌گیرند تا به یک انسجام در این ۴ دهه برسند. هر مدیر و مسئولی آمده استراتژی‌ها و برنامه‌های قبل تر از خود را زیر سؤال برده است.

    مرادی با طرح این سؤال که چرا وقتی جشنواره تئاتر فجر را داریم نهادهای دیگر نیز جشنواره برگزار می‌کنند؟ یادآور شد: با اجماع نهادهای مختلف و بودجه‌های میلیاردی که بابت فعالیت‌های فرهنگی و هنری دارند می‌توان مشکلات مختلف هنر و هنرمندان را حل کرد.

    صالح‌پور: حضور روبرتو چولی در ایران باعث ارتباط تئاتر ایران با تئاتر اروپا شد اما جامعه ما خیلی زود جذب و دفع می‌کند و این اتفاقی است که برای روبرتو چولی افتاد، نظیر اتفاقی که برای کارلوس کی روش در فوتبال رخ دادوی یادآور شد: در دهه ۸۰ شاهد ساخت و سازهای خوبی هستیم. در آن دوران نمایش ایرانی به شدت جدی گرفته می‌شود و نمایشنامه‌نویسان خوبی چون علیرضا نادری حضور پیدا می‌کنند که باعث می‌شود در آن دوران رئالیسم اجتماعی در تئاتر جدی شود. در آن دوران مطالبات به دلیل حضور جوان‌ها زیاد می‌شود و به همین خاطر فضاها و سالن‌های جدید مانند سالن سایه و تالار نو در مجموعه تئاتر شهر ساخته می‌شود.

    تقابل پیشکسوتان و جوانان تئاتر در دهه ۷۰

    این کارگردان و مدرس تئاتر در ادامه با اشاره به تقابلی که در دهه ۷۰ میان پیشکسوتان تئاتر با نیروهای جوان شکل گرفته بود، گفت: در دهه ۸۰ آرام آرام نسل پیشکسوت دامان خود را برای نسل جوان باز کرد زیرا بسیاری از جوانان دانش آموخته کلاس‌های هنرمندان پیشکسوت بودند.

    مرادی تأکید کرد: دهه ۸۰ برای تئاتر ایران چالش‌های سختی دارد چون با ۲ جریان سیاسی و اجتماعی کاملا متفاوت همراه است و به همین خاطر دهه تغییر، چالش، گاهی رشد و گسترش و گاهی توقف برای تئاتر ایران است.

    اعظم بروجردی در ادامه این نشست با رجوع به دهه ۶۰ تئاتر ایران، تأکید کرد: آقای علی منتظری کاری کرد که هیچکس در تئاتر ایران انجام نداد؛ وی همه هنرمندان را با هم آشتی داد. این اتفاق زیبایی است که در خاطرم مانده بود.

    وی سپس به پیشنهاد طاها عبدخدایی در دوران ریاستش در تئاتر ایران برای تفکیک جنسیتی در اداره تئاتر اشاره کرد و توضیح داد: پیشنهاد آقای عبدخدایی این بود که بانوان اداره تئاتر با کانون تئاتر بانوان بیایند ولی من پیشنهاد دادم که کانون تئاتر بانوان کار آموزشی خود را انجام دهد و بانوان هنرمند در اداره تئاتر باقی بمانند. کانون تئاتر بانوان وارد تولید، آموزش و اجرای تئاتر شد و استادانی چون هنگامه مفید، کامبیز صمیمی مفخم، اردشیر کشاورزی، تانیا جوهری، رویا تیموریان و فهیمه راستکار در آن به آموزش علاقه مندان می‌پرداختند.

    این نمایشنامه نویس و کارگردان تئاتر تصریح کرد: کانون تئاتر بانوان همواره در زیر زمین باقی ماند و بالا نیامد. من با چنگ و دندان این کانون را نگه داشتم و آقای منتظری از این کانون حمایت می‌کرد ولی معاون هنری وقت وزیر ارشاد کانون تئاتر بانوان را نمی‌خواست.

    فعال‌ترین نیروهای امروز تئاتر ایران بانوان هستند

    صالح پور در ادامه این سخنان اظهار کرد: کانون تئاتر بانوان تأثیر خود را برای حضور بانوان در تئاتر ایران گذاشت و حالا فعال ترین نیروهای تئاتر ایران بانوان هستند. کاری که خانم بروجردی و کانون تئاتر بانوان کرد، تأثیرگذار بود. اولین تأثیر کانون تئاتر بانوان مشروعیت بخشی به حضور بانوان در تئاتر ایران بود.

    صالح‌پور: به گذشته تئاتر افتخار می‌کنیم ولی آینده را به گذشته نمی‌بازیم. علیرغم تمام فراز و نشیب‌های تئاتر دهه ۶۰، حالا عقلانیت و خرد بیشتری مسائل را تحلیل می‌کندوی سپس درباره دهه ۸۰ تئاتر ایران گفت: در آن دوران مدعیان جدیدی با دانش دانشگاهی جدید آمدند و تقابلی میان پیشکسوتان و مدعیان جدید شکل گرفت که خوشبختانه با یک آشتی همراه شد و هنرمندانی چون محمد رحمانیان تئاتر دانشگاهی را با تئاتر حرفه ای پیوند زد.

    این پژوهشگر تئاتر از حضور نمایشنامه نویسان و همچنین کارگردان تأثیرگذار نسل جدید در تئاتر ایران، شکل گیری تئاتر پساجنگی، احداث سالن در نهادهای دیگر از جمله ارتش و اجرای تئاتر، جدی گرفته شدن مقوله نقد و همچنین تثبت تئاتر خیابانی در جشنواره تئاتر فجر و همچنین اجرای تئاتر در بلک باکس در تهران و شهرستان‌ها را به عنوان برخی تحولات تئاتر ایران در دهه ۸۰ ذکر کرد.

    صالح پور تأکید کرد: تئاتر ایران در دهه ۸۰ متکثر شد.

    اتلاف بودجه و زمان در موازی‌کاری‌ها

    در بخش پایانی این نشست، کیومرث مرادی متذکر شد: یکی از معضلات خانواده تئاتر معیشت بود. مشکلاتی طی ۴ دهه وجود دارد که مدام تکرار می‌شود مثل نارضایتی هنرمندان از دوره‌های مختلف جشنواره تئاتر فجر و گلایه شهرستانی‌ها از ناعادلانه تقسیم شدن بودجه. مدام شاهد شکل گیری کارهای موازی هستیم که ما را به برگزاری جشنواره‌های متعددی می‌رساند که نتیجه شان اتلاف بودجه و زمان است. به دلیل نبودن سازمان در تئاتر ایران، نشانی از استخدام هنرمندان در وزارتخانه ارشاد یا هیأت علمی دانشگاه‌ها وجود نداشت و به همین خاطر این هنرمندان جذب سازمان‌هایی می‌شدند که به صورت پراکنده به تولید تئاتر می‌پرداختند.

    وی انحلال انجمن نمایش، تغییر ماهیت سیاستگذاری‌های جشنواره تئاتر فجر و همچنین حذف شورای ساخت تئاتر و جایگزینی کمک هزینه تئاتری به گروه‌ها را از دیگر تحولات دهه ۸۰ تئاتر ایران ذکر کرد.

    سپس صالح پور اظهار کرد: به گذشته تئاتر افتخار می‌کنیم ولی آینده را به گذشته نمی‌بازیم. علیرغم تمام فراز و نشیب‌های تئاتر دهه ۶۰، حالا عقلانیت و خرد بیشتری مسائل را تحلیل می‌کند. تئاتر ایران توسعه پیدا کرده و نظام‌های آکادمیک بزرگترین کمک را به تئاتر ایران کرده‌اند. در زمینه بازیگری، کارگردانی، طراحی صحنه و موسیقی در تئاتر ایران خیلی پیشرفت کرده ایم. هنوز در نوشتن و متن و درام ضعف داریم و در زمینه‌اندیشه‌گی و فلسفه کمبود داریم.

    در پایان این نشست نیز بروجردی تصریح کرد: مشکل ما بعد از ۴۰ سال این است که هیچ کسی در جایگاه خودش نیست و اگر شجاعت این را داشته باشیم که بگوییم برای این کار یا سمت مناسب نیستیم یا از پس آن بر نمی‌آییم، تازه‌انقلاب به نتیجه می‌رسد. هر کسی در هر جایی قرار می‌گیرد، می‌گوید که کاربلد است ولی ناکارآمدی خیلی دیده می‌شود. خیلی از استعدادها به دلیل ناکارآمدی‌ها از بین می‌روند و عدالت اجرا نمی‌شود.

  • «از لوطی‌های چاله سیلابی تا…» در تماشاخانه سرو به صحنه می‌رود

    «از لوطی‌های چاله سیلابی تا…» در تماشاخانه سرو به صحنه می‌رود


    اعظم بروجردی قصد دارد در صورت حمایت مالی، نمایش «از لوطی‌های چاله سیلابی تا…» را در تماشاخانه سرو روی صحنه ببرد.

    اعظم بروجردی نویسنده و کارگردان تئاتر درباره جدیدترین فعالیت خود در زمینه کارگردانی به تئاتر آنلاین گفت: نمایشنامه‌ای را به مناسبت چهلین سال پیروزی انقلاب اسلامی نوشته‌ام. عنوان این نمایش «از لوطی‌های چاله سیلابی تا…» است و قصد دارم آن را روی صحنه ببرم.

    وی ادامه داد: برای تولید و اجرای این نمایش با آقایان نصیربیگی رئیس بسیج هنرمندان و محسن سلیمانی مدیرعامل انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس نیز در این باره مذاکراتی داشتیم که آن‌ها نیز موافق اجرای این اثر هستند.

    بروجردی تأکید کرد: این نمایش دارای ۷ بازیگر است و فضا و شکل و شمایل داشی‌های قدیم را دارد. برای تولید این نمایش قول هایی به لحاظ بودجه و تأمین مالی داده شده و من منتظرم تا بودجه تولید این نمایش را دریافت کنم.

    این کارگردان تئاتر در پایان سخنان خود اظهار کرد: اگر بودجه تولید «از لوطی‌های چاله سیلابی تا…» تأمین شود، این نمایش را سال جاری در تماشاخانه سرو که سالن خوبی است، روی صحنه خواهم برد.

  • نظام اعتماد مردم به تئاتر را بالا برد/ هنری برای تمام اقشار ایران

    نظام اعتماد مردم به تئاتر را بالا برد/ هنری برای تمام اقشار ایران


    نشست کارگروه تئاتر و نمایش جنبش مردمی پاسداشت چهل سال انقلاب کبیر اسلامی با حضور فعالان تئاتری امروز شنبه ۱۰ شهریور در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نشست کارگروه تئاتر و نمایش جنبش مردمی پاسداشت چهل سال انقلاب کبیر اسلامی با حضور مدیران و فعالان حوزه تئاتر امروز شنبه ۱۰ شهریور در خانه هنرمندان ایران برگزار شد. در ابتدای این نشست حسین مسافرآستانه اظهار کرد: یکی از نکاتی که باعث شده این ستاد تشکیل شود این است که ارزش های نهفته در رشته های هنر و تئاتر نادیده گرفته می شود. گاهی به دلیل برخی نارسایی ها اصل ارزش های تئاتر نادیده گرفته می شود. ما وظیفه خود دانستیم که از فعالیت ها و ارزش های تئاتر زیر سایه جمهوری اسلامی ایران گزارشی را تهیه کنیم.

    وی ادامه داد: شاهد تغییر نوع نگاه و نگرش به تئاتر را بعد از انقلاب اسلامی هستیم، نگاه به تئاتر بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نگاه صرفا تفریحی، سرگرمی و برای تخریب اخلاق نیست. تئاتر بعد از انقلاب اسلامی از منزلت اجتماعی بالا و مقدسی برخوردار شده است که در تبیین اخلاق و رفتار اجتماعی و تربیت ارزش های تربیتی جایگاه حائز اهمیتی دارد.

    مسافرآستانه با بیان اینکه منبر در دین اسلام دارای جایگاه خاصی است که از آن برای بیان آموزه های دینی و روشن کردن افکار اقشار مختلف جامعه استفاده می شود، یادآور شد: مقام معظم رهبری فرموده اند که تئاتر منبر است و بلکه فراتر از منبر. ایشان می فرمایند که از این منبر علی و علی گونه ها استفاده کنند نه معاویه ها. این نگاه و تعریف مقام معظم رهبری حاکی از اهمیت و جایگاه تئاتر است. ما شاهد تغییر ماهوی و اساسی در تئاتر نسبت به پیش از انقلاب اسلامی هستیم.

    این مدیر و فعال تئاتری با اشاره به تحریم نمایش های ایرانی بعد از ورود تئاتر از غرب به ایران، گفت: ما شاهد تحریم تعزیه و نمایش های سنتی ایرانی در دوران پیش از انقلاب اسلامی هستیم ولی بعد از انقلاب شاهد احیای ارزش ها و سرمایه های نمایشی کشور هستیم. پیش از انقلاب تئاترهای صحنه ای برای یک جریان خیلی خاص و اقشار روشنفکرمآبانه تولید می شد ولی در نظام جمهوری اسلامی ایران تئاتر برای تمام اقشار جامعه تولید و اجرا می شود.

    وی درباره مقایسه بحث نگاه نظارتی در تئاتر در پیش و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، اظهار کرد: بحث نگاه نظارتی را که به عنوان نگاه ممیزی می شناسیم قابل قیاس با دوران گذشته نیست. پیش از انقلاب هنرمندان باید مجوز خود را از شهربانی دریافت می کردند ولی در نظام جمهوری اسلامی ایران صدور مجوز به دست کارشناسان حوزه تئاتر سپرده شده است.

    نظام جمهوری اسلامی ایران به دلیل تغییر در نگرشی که به هنر داشت باعث شکل گیری اعتماد خانواده ها به تئاتر و هنر شد و حالا شاهد هستیم که به دختران و پسران خود اجازه می دهند تا در حوزه تئاتر فعالیت کنندمسافرآستانه تصریح کرد: در دوران پیش از انقلاب هنرمندان در حوزه تئاتر و موسیقی مخفیانه فعالیت خود را شروع می کردند چون خانواده ها به فضای هنری اعتماد نداشتند اما نظام جمهوری اسلامی ایران به دلیل تغییر در نگرشی که به هنر داشت باعث شکل گیری اعتماد خانواده ها به تئاتر و هنر شد و حالا شاهد هستیم که به دختران و پسران خود اجازه می دهند تا در حوزه تئاتر فعالیت کنند.

    در ادامه این نشست کوروش زارعی رئیس مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی نیز گفت: مقام معظم رهبری نگاه ویژه ای به هنر و تئاتر دارند و حتی زنان ایرانی را ترغیب می کنند تا آثار ویلیام شکسپیر را بخوانند تا با تفاوت نگاه غربی ها به زن آشنا شوند. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران نگاه متفاوتی به تئاتر شکل گرفت و بلافاصله جشنواره تئاتر فجر تدارک دیده شد و الان این جشنواره در دنیا جایگاه خاصی را به خود اختصاص داده است.

    وی ادامه داد: بعد از انقلاب هنرمندانی که در مساجد فعالیت می کردند با شکل گیری حوزه هنری گردهم جمع شدند و نسلی را تربیت کردند که چهره های شناخته شده سینما و تئاتر هستند. ما در تئاتر هنرمندان جوانی نظیر امیررضا کوهستانی را داریم که در نقاط مختلف دنیا آثارش را به صحنه می برد. رویش جدید در تئاتر که بعد از پیروزی انقلاب به وجود آمده باعث تأسیس دانشگاه های تئاتری شد، از این طریق هنرمندانی تربیت می شوند که خیلی از زمانه خود و حتی تئاتر روز دنیا جلوتر هستند. تعداد هنرمندانی که در ۴۰ سال عمر انقلاب اسلامی زایش و پرورش پیدا کردند خیلی بیش از قبل از انقلاب است.

    زارعی تأکید کرد: تئاتر بعد از انقلاب رشد فزاینده ای به لحاظ کمی و کیفی داشته و همانطور که دنیا در برابر سینمای نجیب ایران سر تعظیم فرود می آورد، در مقابل جامعه تئاتر ایران نیز احترام می گذارد.

    رئیس مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری اظهار کرد: ما در حوزه هنری باز هم دفاتر تئاتر مساجد را در سراسر ایران احیا کردیم. بیش از یک هزار گروه نمایشی مساجد داریم که برای اقشار مختلف جامعه به اجرای تئاتر در مساجد می پردازند. این روند تئاتر را مردمی و دسترسی به آن را راحت می کند. ما مخاطب تئاتر تربیت می کنیم و در راه تحقق شعار «تئاتر برای همه» حرکت می کنیم.

    در این بخش از نشست، حسین مسافرآستانه با اشاره به اینکه خانه هنرمندان ایران پیش از انقلاب پادگان بوده است، تأکید کرد: یکی از دستاوردهای نظام جمهوری اسلامی ایران تبدیل پادگان ها و زندان ها به مکان های فرهنگی و هنری بوده است.

    در بخش دیگری از نشست کارگروه تئاتر و نمایش جنبش مردمی پاسداشت چهل سال انقلاب کبیر اسلامی، اعظم بروجردی از مدیران و هنرمندان تئاتر با اشاره به شکل گیری کانون تئاتر بانوان بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، اظهار کرد: شاید تعداد زنانی که آن موقع در تئاتر بودند خیلی بود و نویسنده و کارگردان زن نداشتیم و اگر بازیگرانی هم بودند، نقش های فرعی می گرفتند. در عین حال تئاتر و هنر در بین مردم و خانواده ها جایی نداشت.

    وی تأکید کرد: محیط امنی که بعد از انقلاب اسلامی در حوزه هنر و تئاتر ایجاد شد یکی از نکات مؤثر در رشد تئاتر بود و دختران توانستند در حوزه تئاتر جذب و فعال شوند. خیلی از بانوان تئاتری امروز از کانون تئاتر بانوان ابتدای انقلاب اسلامی پرورش پیدا کردند. بعدها و با برگزاری جشنواره تئاتر بانوان، خیلی از هنردوستان خانم جذب تئاتر شدند. در شهرستان های مختلف جشنواره های بومی برگزار می شود که حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد شرکت کنندگان خانم ها هستند.

    انقلاب اسلامی حق انتخاب در کار را به ما داد. کسی به من به خاطر حجابم توهین نکرد و جلوی فعالیت من در تئاتر را نگرفت. همه بانوان هنرمند با هر پوششی در امنیت کامل فعالیت می کنند و این موهبتی است که نظام جمهوری اسلامی ایران داردبروجردی تصریح کرد: انقلاب اسلامی حق انتخاب در کار را به ما داد. کسی به من به خاطر حجابم توهین نکرد و جلوی فعالیت من در تئاتر را نگرفت. همه بانوان هنرمند با هر پوششی در امنیت کامل فعالیت می کنند و این موهبتی است که نظام جمهوری اسلامی ایران دارد.

    در ادامه این نشست یدالله وفاداری نیز درباره حوزه تئاتر کودک بعد از پیروزی انقلاب اسلامی صحبت کرد و گفت: تئاتر کودک و نوجوان می تواند بستر بسیار مناسبی برای تربیت آدم باشد و به ما یاد می دهد چگونه زندگی کنیم. قبل از انقلاب اسلامی، جشنواره های تئاتر کودک و نوجوانی که همه بتوانند در آن فعالیت کنند خیلی کم بود و تنها کانون پرورش فکری کودک و نوجوان آن هم در سال ۵۰ تأسیس شد اما بعد از انقلاب جشنواره های تئاتر کودک و نوجوان و دانش آموزشی به سرعت شکل گرفت.

    علی محمدرادمنش دیگر سخنران این نشست بود که درباره تئاتر خیابانی بعد از انقلاب اسلامی صحبت کرد. وی با اشاره به تاریخچه و اهمیت تئاتر خیابانی در دنیا، توضیح داد: پیش از انقلاب درام تئاتر خیابانی و قابل تأمل کمتر دیده می شد ولی بعد از انقلاب شاهد شکل گیری درام تئاتر خیابانی هستیم، آثاری که با نگاه منتقدانه به موضوعات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی می پردازند. در مقاطعی شاهد هستیم که تئاتر خیابانی به کمک دولت، مجلس و قوه قضاییه می آید.

    وی تأکید کرد: سنگین ترین چالش برای بانوان تئاتری این است که در تئاتر خیابانی به ایفای نقش بپردازند و می بینیم که بانوان با عملکرد اندیشه ای که دارند مورد اعتماد مردم قرار می گیرند و در کنار آقایان به اجرا می پردازند.

    رادمنش اظهار کرد: هنرمندان تئاتر خیابانی ایران با تلاشی که کردند موفق شدند جایگاه خود را به دست بیاورند و در بین تمام نهادها ضرورت اجرای تئاتر خیابانی نهادینه شد. هنرمندان تئاتر خیابانی اقتصاد خودشان را تأمین می کنند. تعداد آثار اجرایی در تئاتر خیابانی ایران قابل ثبت در رکورد جهانی است، گاهی در ماه بیش از ۳۰ هزار اجرای تئاتر خیابانی داریم. نکته قابل تأمل دیگر این است که مدیران تئاتر خیابانی از دل هنرمندان این حوزه هستند.

    تا یکی دو سال بعد از انقلاب از سوی خانواده ها برای تماشای تئاتر سختگیری می شد ولی حالا خانواده ها برای تئاتر و هنر شأنیت قایل هستندسپس محسن سلیمانی با بیان اینکه انقلاب اسلامی و رهبران دینی ما نسبت به هنر و تئاتر دیدگاه ویژه ای دارند، یادآور شد: تا یکی دو سال بعد از انقلاب از سوی خانواده ها برای تماشای تئاتر سختگیری می شد ولی حالا خانواده ها برای تئاتر و هنر شأنیت قایل هستند. در انقلاب اسلامی تئاترهای میدانی برای مردم شکل گرفت که مورد استقبال قرار گرفت.

    وی با اشاره به برخی اجراهای میدانی که در مقاطع مختلف انقلاب اسلامی اجرا شده و مورد استقبال قرار گرفتند، افزود: در حال حاضر هم بیش از ۱۵۰ گروه در نقاط مختلف ایران به اجرای آثار میدانی با موضوع «غدیر خم» می پردازند.

    بخش دیگری از نشست کارگروه تئاتر و نمایش جنبش مردمی پاسداشت چهل سال انقلاب کبیر اسلامی نیز به سخنان امیر نصیربیگی رئیس سازمان بسیج هنرمندان اختصاص داشت. وی در ابتدای سخنان خود گفت: امام خمینی (ره) می فرمودند که فساد پیش از انقلاب در تئاتر به اصل تئاتر ربطی ندارد زیرا اصل تئاتر از فساد جدا است. ما بعد از پیروزی انقلاب شاهد تعدد جشنواره های تئاتری هستیم که در گستره بیشتری هم برگزار می شوند.

    وی اظهار کرد: این جشنواره بهترین فرصت برای هنرمندان فارغ التحصیل دانشکده ها و داشنگاه های تئاتری هستند و استعدادهای درخشانی هم از شهرهای مختلف ایران توسط همین جشنواره کشف و معرفی شدند. از دیگر اتفاقاتی که در انقلاب اسلامی ایران در حوزه تئاتر رخ داد، توسعه عدالت فرهنگی و تمرکززدایی بود. توجه ویژه ای به بانوان در حوزه تئاتر شده و باید در مناسب مدیریتی تئاتر نیز از توان بانوان بهره ببریم.

    در بخش پایانی این نشست نیز حسین مسافرآستانه به ارائه آماری در خصوص رشد بخش های مختلف تئاتر بعد از انقلاب اسلامی ایران پرداخت و گفت: در دوران گذشته تئاتر برای مخاطب خاص تولید می شد ولی بعد از انقلاب اسلامی تئاتر از انحصار درآمد و با تمرکززدایی، عدالت و حمایت از کل تئاتر کشور شکل گرفت. طی ۴۰ سال انقلاب شاهد افزایش ۲۰ برابری بودجه تئاتر، رشد ۱۳ برابری سالن های تئاتری، رشد ۲۰ برابری نشریات تئاتری و افزایش ۱۴۰ برابری تولیدات تئاتری هستیم. ضمن اینکه ۵۵۰ گروه تئاتر معلولان در ایران به ثبت رسیده است.

    در پایان این نشست حاضران، عکس یادگاری دسته جمعی گرفتند.

    کد خبر 4390713
    فریبرز دارایی
  • جا دارد تئاتر بیشتر به مساله فلسطین بپردازد

    جا دارد تئاتر بیشتر به مساله فلسطین بپردازد

    اعظم بروجردی نویسنده و کارگردان تئاتر معتقد است که باید در عرصه هنرهای نمایشی به موضوع فلسطین توجه بیشتری شود.

    اعظم بروجردی نویسنده و کارگردان تئاتر درباره وضعیت پرداختن به موضوع مقاومت مردم مظلوم فلسطین در عرصه هنرهای نمایشی به تئاتر آنلاین گفت: موضوع مردم مظلوم فلسطین موضوعی نیست که بتوانیم نسبت به آن بی تفاوت باشیم زیرا ظلم و ستم هایی که به این مردم مظلوم روا می شود، تن انسان را به لرزه می اندازد اما بهتر است مدیران و مسئولان شرایطی را فراهم کنند تا توجه و تمرکز هنرمندان را برای تولید آثاری با موضوع مقاومت مردم مظلوم فلسطین، جلب کنند.

    وی با اشاره به اینکه به عنوان یکی از اعضای هیات بازخوان شانزدهمین جشنواره بین المللی تئاتر مقاومت فعال است، اظهار کرد: تاکنون بیش از ۱۰۰ نمایشنامه متقاضی حضور در این جشنواره را خوانده ام ولی هیچ کدام از آنها به موضوع مقاومت مردم مظلوم فلسطین نپرداخته اند پس بهتر است در فراخوان جشنواره هایی چون جشنواره تئاتر مقاومت، اولویت و توجهی به موضوع فلسطین وجود داشته باشد تا آثاری در این زمینه ارایه شوند.

    این هنرمند عرصه تئاتر معتقد است جشنواره ها می توانند تمرکز خوبی روی تولید آثار با موضوع مقاومت مردم مظلوم فلسطین ایجاد کنند؛ همانند اتفاقی که جشنواره فرهنگی و هنری امام رضا (ع) رقم زد و روی تولید آثاری با موضوع و مفاهیم زندگی و شخصیت و تأثیرگذاری امام هشتم شیعیان متمرکز شد.

    بروجردی با بیان اینکه جای پرداختن به موضوع مقاومت مردم مظلوم فلسطین در تئاتر ما خالی است، تاکید کرد: باید از سوی مدیران و مسئولان مربوطه برنامه ریزی برای ایجاد تمرکز روی این موضوع وجود داشته باشد. اگر برنامه ریزی و حمایت مناسبی در این زمینه داشته باشیم، به طور حتم آثاری تولید می شوند که حتی می توانند در کشورهای دیگر اجرا و فرهنگ مقاومت مردم مظلوم فلسطین را گسترش دهند.

  • تئاتری شبیه «پهلوانان نمی میرند» اجرا می‌ کنم

    تئاتری شبیه «پهلوانان نمی میرند» اجرا می‌ کنم

    اعظم بروجردی در حال نگارش نمایشنامه ای است که به لحاظ داستانی به مجموعه «پهلوانان نمی میرند» شباهت دارد تا این اثر را سال جاری در حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی به صحنه ببرد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، اعظم بروجردی نمایشنامه نویس و کارگردان تئاتر درباره فعالیت جدید خود در عرصه تئاتر به مهر گفت: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی پیشنهادی برای اجرا به من ارائه داده است و من هم چند نمایشنامه از پیش نوشته شده خودم را پیشنهاد داده ام. البته در حال نگارش اثری جدید هم هستم که احتمال دارد این اثر را به صحنه ببرم.

    وی درباره نمایشنامه جدید خود توضیح داد: این نمایشنامه به لحاظ زبان و تم شبیه مجموعه تلویزیونی «پهلوانان نمی میرند» و به طور کلی در یک سبک و متد است.

    بروجردی افزود: در این نمایشنامه نیز پهلوانی کشته شده و پسرش جای او نشسته است. عده ای در این فکر هستند که حق آن ها بوده که جانشین پهلوان باشند و از این رو به دنبال بازوبند پهلوانی هستند اما همسر پهلوان بازوبند را پنهان کرده است.

    این نمایشنامه نویس تئاتر ایران اظهار کرد: هنوز نمایشنامه کامل نشده است از این رو عنوان برای آن انتخاب نکرده ام.

    وی با بیان اینکه قصد دارد این اثر نمایشی را سال جاری به صحنه ببرد، ادامه داد: به احتمال زیاد و با توجه به پیشنهاد حوزه هنری برای اجرا، این نمایش را در سالن مهر حوزه اجرا کنم.

    «پهلوانان نمی میرند» مجموعه پرطرفدار تلویزیونی بود که با کارگردانی حسن فتحی که سال ۱۳۷۶ از شبکه ۲ پخش شد.