برچسب: اصغر همت

  • موسسه هنرمندان پیشکسوت ۱۲ ساله شد/آقای وزیر مطالبات را جدی بگیرید

    موسسه هنرمندان پیشکسوت ۱۲ ساله شد/آقای وزیر مطالبات را جدی بگیرید

    به گزارش تئاتر آنلاین، جشن دوازدهمین سالگرد تاسیس موسسه هنرمندان پیشکسوت شامگاه روز دوشنبه بیست و ششم شهریور ماه با حضور سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و هنرمندان عرصه های مختلف برگزار شد.

    سید عباس عظیمی مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت در ابتدای این برنامه ضمن گرامیداشت یاد و خاطره هنرمندان درگذشته و دوازدهمین سالگرد تاسیس موسسه هنرمندان پیشکسوت توضیح داد: انتظار ما در دوره جدید وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی این است که بودجه این موسسه را افزایش دهند. ما هشت ماه است به دلیل دریافت کمک از رئیس جمهور شهید دیگر موفق به دریافت بودجه از نهادهای دیگر نشدیم و این موضوع بسیار مهمی است که امیدوارم شما در دوره جدید به این موضوع توجه کنید.

    سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی هم پس از صحبت های عظیمی بیان کرد: خیلی خوشحالم امشب در جمع شما هنرمندان هستم و این توفیقی است که یک بار دیگر شما هنرمندان را می بینم. اگرچه فرصت کوتاهی برای دیدار شما دارم اما در این چند دقیقه کوتاه مزاحم شما هستم و می خواهم بگویم ایران عزیز که چندین هزار سال از عمر حیات تاریخی آن می گذرد در مرزهای جغرافیایی نمی گنجد پس آنچه ایران عزیز را نگه داشته تاریخ و فرهنگ این سرزمین بوده که به این اعتبار زنده ایم. وقتی چنین نگاهی به ایران و ایرانیت خودمان داریم طبیعتا عزیزان هنرمند ما تاج سر ما هستند و همه موظف به حمایت از این عزیزان هستیم.

    وی با بیان اینکه هنرمندان قلب سرزمین ما هستند، افزود: امیدواریم در دوره دومی که توفیق حضور در محضر شما را دارم از تجربیات دوره اول بیاموزم و ضعف های خودم را بدانم و به قدرت هایم بیفزایم و ایران عزیز پاینده باشد.

    عباس جهانگیریان نویسنده و پژوهشگر عرصه تئاتر و ادبیات هم در بخش دیگری از برنامه با قرائت متنی به طرح نکاتی درباره برخی از مطالبات هنرمندان و اهالی فرهنگ و هنر پرداخت.

    توجه بیشتر دولتمردان برای جلوگیری از کارشکنی احتمالی پیش روی فعالیت های موسسه هنرمندان پیشکسوت در حوزه های رفاهی و آسایش اهالی فرهنگ و هنر، افزایش ردیف بودجه موسسه هنرمندان پیشکسوت متناسب با شان و منزلت هنرمندان، توجه رئیس جمهور به هنرمندان و اهالی فرهنگ به عنوان یک ظرفیت مهم ملی در موسسه هنرمندان پیشکسوت، مورد مشاوره قرار گرفتن هنرمندان عضو موسسه برای اهداف مهم اجتماعی و فرهنگی، ارتقاء جایگاه حقوقی موسسه به یک بنیاد ملی و استمرار سیاست های تکریم از هنرمندان از جمله نکاتی بود که در این متن به آن اشاره شد.

    پس از این بخش از سوی موسسه هنرمندان پیشکسوت در حضور محمود سالاری معاون هنری وزیر ارشاد، داریوش ارجمند، حمید شاه آبادی، احمد مسجدجامعی، سید محمد حسینی و تعدادی دیگر تابلو فرش نفیسی به سید عباس صالحی اهدا شد.

    در بخش بعدی برنامه فرج علیپور از هنرمندان پیشکسوت موسیقی نواحی لرستان قطعاتی را برای مهمانان حاضر در برنامه اجرا کرد.

    تجلیل از فعالان عرصه رسانه و تعدادی از هنرمندان پیشکسوت نیز بخش دیگری از مراسم دوازده سالگی موسسه هنرمندان پیشکسوت بود.

    موسسه هنرمندان پیشکسوت ۱۲ ساله شد/آقای وزیر مطالبات را جدی بگیرید

    ندا آل طیب از خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مینا آتشی از خبرگزاری صبا، مرضیه سلیمانی و علیرضا سعیدی از تئاتر آنلاین از جمله خبرنگارانی بودند که در جشن دوازده سالگی موسسه هنرمندان پیشکسوت مورد قدردانی قرار گرفتند.

    فریدون شهبازیان آهنگساز پیشگام و رهبر ارکستر، شفیع خالدی از هنرمندان پیشکسوت موسیقی کردستان، امیر صادقی شاهنامه‌پژوه و شاعر نیز از جمله هنرمندانی بودند که در این برنامه از آنها قدردانی شد.

    فرزند شهید آیت الله رئیسی، محمد ساربان، رضا بابک، بهزاد فراهانی، احترام برومند، ناصر آقایی، علی پویان، جشمید جهان زاده، فرزانه نشاط خواه، حسین پرستار، آتش تقی پور، اکبر رحمتی، نظام الدین کیایی، فریده سپاه منصور، عباس خلج، بهروز کریمی، عباس جهانگیریان، کریم قربانی، حسین بهروزی نیا، داوود فتحعلی‌بیگی، اسماعیل محرابی، عنایت بخشی، منوچهر آذری، محمدعلی بندی اسدی، حمزه اولیا زاده، امیرحسین سمیعی، بیژن بیژنی، هرمز سیرتی، سعید امیر سلیمانی، محمد موسوی، اکبر زنجانپور، نصرالله قادری، شهلا میلانی، مجید قناد، محمد شیری، هادی مرزبان، فرزانه کابلی، فریدون شهبازیان، وحید موساییان، احمد عربانی، فرج علیپور، سعید ثابت، هادی منتظری، احمد مسجدجامعی، مینا افتاده، حسن ریاحی، غلامرضا موسوی، سید محمد حسینی، حمید شاه آبادی، علی اصغر کاراندیش، سید محمد میرزمانی، محمدمهدی افضلی، اصغر همت، منصور خلج و تعدادی دیگر از جمله افرادی بودند که در این مراسم حضور داشتند.

    منبع

  • شهرام کرمی نمایش «گنشجک مفرغی» اجرا می‌کند

    شهرام کرمی نمایش «گنشجک مفرغی» اجرا می‌کند

    به گزارش تئاتر آنلاین، شهرام کرمی در آستانه اجرای نمایش«گنجشک مفرغی» گفت: هرچند شرایط اجرای تئاتر نسبت به گذشته سخت‌تر شده ولی پتانسیل خوبی برای فعالیت جوانان در کنار پیشکسوتان ایجاد شده است.

    این نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر با ارایه توضیحاتی درباره نمایش تازه‌اش، شرایط اجرای تئاتر در مقطع فعلی را تشریح کرد.

    او درباره حال و هوای نمایش «گنجشک مفرغی» توضیح داد: این نمایشنامه، تازه‌ترین کار من است که چند سالی در پی اجرای آن بودم ولی شرایط فراهم نبود. ابتدا کرونا بود و چند مدتی هم طول کشید تا توانستم نوبت اجرا بگیرم. البته در این مدت بیشتر بر نوشتن متمرکز بودم و تعدادی از نمایشنامه‌هایم را نیز منتشر کردم.

    کرمی اضافه کرد: نمایش «گنجشک مفرغی» در راستای آثار گذشته من است ولی با همه کارهایم متفاوت است از این جهت که بیشتر نمایش‌های من رئالیسم اجتماعی بوده‌اند و بیشتر به این حوزه توجه کرده‌ام ولی «گنجشک مفرغی» در فضایی شاعرانه می‌گذرد و جهان واقعی و خیالی را با هم روایت می‌کند و درواقع تلفیق رویا و واقعیت است.

    او با ارایه توضیحاتی درباره داستان این نمایش افزود: داستان درباره شخصیتی است که در تمام زندگی می‌کوشد آرزوهای خود را محقق کند. نمایش درباره سرگشتگی انسان است. کارکتر اصلی ما عاشقانه زندگی را دوست دارد و همه تلاشش را به کار می‌گیرد تا به آرزوهای خود برسد.

    کرمی که آخرین بار سال ۹۶ نمایش «چه کسی سهراب را کشت» را در مجموعه تئاتر شهر اجرا کرده بود، درباره شرایط گروه‌های نمایشی در مقطع فعلی و تفاوت آن با گذشته توضیح داد: ۶ سال از صحنه دور بودم ولی باید اذعان کنم که کار تئاتر خیلی سخت شده چراکه هزینه‌های ساخت نمایش خیلی بالا رفته است.

    او ادامه داد: در حال حاضر وقتی کارگردانی می‌خواهد کاری دست بگیرد باید به معیشت اعضای گروه خود فکر کند زیرا بسیاری از اهالی تئاتر از این راه گذران زندگی می‌کنند. در حالیکه در گذشته، مسائل اقتصادی این اندازه تعیین‌کننده نبود. از سوی دیگر، قطع شدن کمک‌هزینه هم شرایط سخت‌تری برای گروه‌های نمایشی ایجاد کرده است.

    این کارگردان در عین حال افزود: البته در مقطع فعلی، شرایط برای گروه‌های حرفه‌ای مهیاتر است. به طوری که امروزه جوانان در کنار گروه‌های حرفه‌ای و پیشکسوتان فرصت اجرای کار دارند. خوشبختانه از نظر ظرفیت‌های اجرایی و نیز تماشاگران که مهم‌ترین سرمایه تئاتر هستند، وضعیت بهتر شده است و همین به گروه‌ها انگیزه می‌دهد که در ژانرهای گوناگون کار بسازند.

    نمایش «گنجشک مفرغی» به نویسندگی و کارگردانی شهرام کرمی و با بازی اصغر همت، مجید رحمتی یلدا عباسی، ایمان سلگی از ۲۶ اردیبهشت ماه هر شب ساعت ۱۹ در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه می‌رود.

    منبع: ایسنا

  • نمایشنامه خوانی «مردخوار» در نشست «صدای نمایشنامه‌نویس»

    نمایشنامه خوانی «مردخوار» در نشست «صدای نمایشنامه‌نویس»

    به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین، چهارمین نشست از سلسله نشست‌های «صدای نمایشنامه‌ نویس» به خوانش نمایشنامه «مردخوار» نوشته علی عابدی با نقش‌خوانی رؤیا بختیاری، اصغر همت و عابدی اختصاص داشت.

    این نشست شامگاه شنبه ششم آبان در سالن استاد جوانمرد خانه تئاتر با یاد هنرمندان درگذشته مهر همچون فردوس کاویانی، آتیلا پسیانی، حسن همتی، آرش میراحمدی، داریوش مهرجویی و وحیده محمدی‌فر آغاز شد و حاضران در این جلسه به احترام این هنرمندان یک دقیقه سکوت کردند.

    سپس بهزاد صدیقی، عضو هیئت‌مدیره و سخنگوی کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان تئاتر ایران و دبیر نشست‌های «صدای نمایشنامه‌نویس» که اجرای این جلسات را بر عهده دارد، با ارائه توضیحات کوتاهی درباره سبک کاری علی عابدی گفت: «او در اغلب نمایشنامه‌هایش به فضای جنگ و پیامدهای آن بر زندگی افراد حاشیه‌ای جامعه می‌پردازد اما نگاه خاص خود را در این زمینه دارد.»

    او با اشاره به شیوه دیالوگ‌ نویسی عابدی گفت: «در آثار عابدی، دل‌بستگی او به تئاتر ابزورد، گروتسک و سوررئال دیده می‌شود و او در نمایشنامه‌هایش از طنز خاصی بهره می‌برد که سبب می‌شود تماشاگر بیشتر به اثر توجه کند.»
    در ادامه، علی عابدی درباره دل‌بستگی‌اش به فضای جنگ توضیح داد: «همواره دوست داشتم با نگاهی دیگر به فضای جنگ بپردازم و لایه‌های دیگری از آن را نشان دهم. به همین دلیل تلاش کردم با بهره‌گیری از طنز خیلی ظریفی، مسائل جنگ را نشان دهم که این جنگ می‌تواند در هر جای جهان رخ بدهد و من در پرداخت به آن از طنز و شوخی بهره می‌برم و می‌کوشم از خشونت جنگ دور شوم.»

    عابدی با یادآوری ماجرای «رومینا»، دختر نوجوانی که چند سال پیش توسط پدرش و با داس به قتل رسید، گفت: «نمایشنامه «مردخوار» به مسئله مردسالاری در جامعه اشاره دارد و به‌عنوان یک نویسنده، معضلات اجتماعی را از زاویه دید خود نگاه می‌کنم. این نمایشنامه برآمده از فضای جامعه است که در آن اخلاق به بی‌اخلاقی تبدیل می‌شود. ماجرای «رومینا» خیلی ذهنم را درگیر کرد؛ این‌که که آدمی چگونه به مرز حیوانیت می‌رسد.»

    او با تأکید بر این‌که هر نمایشنامه‌ای در اجرا کامل می‌شود، درباره اجرای صحنه‌ای «مردخوار» گفت: «درخواست اجرای این کار را داشتیم ولی هنوز شرایط اجرای آن مهیا نشده است.»

    عابدی در پاسخ به پرسشی درباره فلسفی شدن بخشی از این نمایشنامه توضیح داد:

    «پایان تمام‌کارهای من همین است و این موضوع تعمدی است چون موضوعی را طرح می‌کنم و تماشاگر تا جایی با آن درگیر می‌شود ولی بعد به اندیشه‌های خودم برش می‌زنم و دغدغه‌های خود را مطرح می‌کنم تا تماشاگر هم به این مسائل فکر بکند.»
    سپس اصغر همت درباره فضای نمایشنامه «مردخوار» توضیح داد: «فضای نمایشنامه‌ خیلی سیاه نبود بلکه شبیه فضای دو نمایشنامه «شهادت پیوتر اوهه» اسلاومیر مروژک یا «سوسمار» حمید جبلی است؛ اما به هر روی، هر نمایشنامه‌ای در اجرا کامل می‌شود.»

    او اضافه کرد: «خاصیت تئاتر این است که بعد از بیرون رفتن از سالن ذهن تماشاگر را درگیر می‌کند. قرار نیست در سالن به نتیجه‌ای برسیم چراکه ورز اندیشه، بعد از خروج از سالن رخ می‌دهد.»

    همت در پاسخ به پرسش یکی از حاضران درباره دوری عابدی از شخصیت این نمایشنامه «مردخوار» توضیح داد:

    «ازآنجاکه مدام شاهد حضور بازیگرانی بوده‌ایم که پیاپی خود را تکرار می‌کنند، فراموش می‌کنیم که قرار نیست بازیگر یا نویسنده به نقش نزدیک باشد و قرار هم نیست که مدام خود را تکرار کند بلکه باید بتواند با ایفای نقش‌های متنوع، تماشاگر را شگفت‌زده کند.»

    او در ادامه با یادآوری شیوه‌های نمایشنامه‌خوانی در ایران گفت: «ما اصلا در کشورمان نمایشنامه‌خوانی نداشته‌ایم. بیشتر نمایشنامه‌‌خوانی‌های ما، نیمه اجراست. در حالیکه در نمایشنامه‌خوانی، نویسنده متن خود را می‌خواند و عموم مخاطبان آن، مدیران کمپانی‌ها هستند که می‌خواهند برای تولیدات تازه خود در جریان نگارش جدیدترین نمایشنامه‌ها قرار بگیرند.»

    رؤیا بختیاری، دیگر نقشه‌خوان این جلسه نیز در توضیح کوتاهی گفت: «متن نوعی جادو برای کارگردانی و بازیگری است و هر بازیگری دوست دارد اشکال دیگری از نقش را تجربه کند.»

  • در اجرای هنرمندان «مکبث زار» چه گذشت؟/ چراغ تئاتر خاموش نمی‌شود

    در اجرای هنرمندان «مکبث زار» چه گذشت؟/ چراغ تئاتر خاموش نمی‌شود

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی مجموعه تئاترشهر، نمایش «مکبث زار» به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم پشتکوهی شامگاه روز جمعه بیست و پنجم فروردین ماه در قالب یک اجرای ویژه میزبان تعدادی از هنرمندان تئاتر، سینما و تلویزیون در تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر بود.

    ابراهیم پشتکوهی نویسنده و کارگردان نمایش «مکبث زار» پیش از آغاز این اجرای ویژه با قدردانی از تمامی هنرمندان حاضر در تالار اصلی تئاتر شهر، گفت: امشب برای من و گروه اجرایی نمایش، شما هنرمندان گرامی و حتی برای این تالار که سرشار از انرژی و تاریخ و تبار کشور ماست قطعا شب بسیار مهمی است؛ چراکه چراغ آن بعد از مدت ها خاموشی، به واسطه اجرای این نمایش و حضور شما بزرگواران دوباره برافروخته شده است.

    وی ادامه داد: تاریخ تئاتر و جریان سیال آن مانند مسابقه دو امدادی است. اکنون این جریان از بزرگان و پیشینیان تئاتر که برخی از آنها در جمع ما حضور دارند به نسل ما رسیده، این جریانی است که از قبل ما ادامه داشته و بعد از ما هم ادامه خواهد داشت و این استارت یک شروع دوباره است. من معتقدم فرهنگ و هنر و به قطع یقین تئاتر هرگز تعطیل نمی شوند.

    کارگردان نمایش «مکبث زار» بیان کرد: ما نخستین اجرای این نمایش را با عزیزانی که دوستشان می‌داریم آغاز خواهیم کرد. در قلب ما نوری‌ است که از هنر نمایش تجلی یافته و هیچ کس نمی‌تواند آن را خاموش کند.

    وقتی تئاتر بهانه یک گردهمایی باشکوه می‌شود

    اصغر همت بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون هم که طی سال های گذشته با ابراهیم پشتکوهی همکاری داشته، از تلاش گروه اجرایی نمایش «مکبث زار» برای به صحنه بردن این اثر تشکر کرد.

    وی گفت: امشب پس از مدت‌ها با نمایش «مکبث‌زارِ» ابراهیم پشت‌کوهی، دیگر بار گردِ هم آمدیم. به واقع این جمع و گردهمایی عزیز در شرایط دیگری اتفاق نمی‌افتد و تنها تئاتر است که بهانه‌ مبارکِ این گردهمایی است.

    این بازیگر با اشاره به سابقه همکاری خود با ابراهیم پشتکوهی توضیح داد: به همراه ابراهیم پشتکوهی درست در اوج گردن‌کشی پاندمی کرونا حاصل مدت ها تمرین را در قالب نمایش«اتللو» به صحنه آوردیم. متاسفانه کرونا اجازه نداد تا از آن اثر تمام و کمال لذت ببریم و سرانجام پس از ۱۰ شب اجرا ناچار به تعطیلی شدیم چراکه این ویروس، چاره‌ای جز پایین آمدن از صحنه برایمان باقی نگذاشت.

    همت با اشاره به ویژگی های هنری ابراهیم پشتکوهی در عرصه کارگردانی اظهار کرد: ابراهیم پشتکوهی از همان ابتدا و زمانی که در استان هرمزگان و بندرعباس کار را آغاز کرد، نویدبخشِ ظهور یک جوان خلاق را می داد و خوشبختانه هر چه پیش ‌رفت بر این خلاقیت افزوده شد. من آرزو می‌کنم ابراهیم و ابراهیم‌های تئاتر ما به آنچه استحقاقش را دارند، دست یابند.

    وی دربخش دیگری از صحبت های خود بیان کرد: به تازگی از سفری تئاتری بازگشته‌ام و وقتی تئاتر کشور را با آثار دیگر کشورها قیاس می‌کنم، فاصله عجیبی بین این ۲ مشهود می‌شود. اما ما همین پدیده‌ای که در فاصله با تئاتر روز دنیاست، با پوست، گوشت و استخوان خویش زنده نگه داشته‌ایم. اکنون تنها به امید ارتقای محاسن و رفع معایب این حوزه تاثیرگذار فرهنگی، تنها می‌توانم آرزو کنم شرایط مناسب فراهم شود.

    این بازیگر پیشکسوت در پایان با امیدواری برای بهبود شرایط تئاتر کشور، تاکید کرد: اطمینان دارم که امشب نیز همچون گذشته نمایش خلاقانه و منحصربه‌فردی از ابراهیم پشت‌کوهی خواهیم دید و در پایان به امید روزهای خوب برای تئاتر کشور با هم به تماشا می‌نشینیم.

    ابراهیم پشت‌کوهی نویسنده و کارگردان نمایش «مکبث‌زار»، با بیان شعری از احمد شاملو، اجرای اول نمایش را به همه درگذشتگان و آنانی که اکنون درمیان ما نیستند، تقدیم کرد.

    جمشید جهانزاده، ایرج راد، فرزانه نشاط خواه، حسین پرستار، محسن حسینی، ناصر آقایی، رضا فیاضی، افسر اسدی، رامین ناصر نصیر، اتابک نادری، رحمت امینی، ناهید مسلمی، حسین پورکریمی، علی یداللهی، زهرا سعیدی، نسرین نکیسا، محمدمهدی خاتمی، ناصر آویژه، شهرام مسعودی، محمد نادری، شیوا مکی نیان، رضا آشفته، داود حیدری، نوید جهانزاده و … از جمله هنرمندانی بودند که در اجرای ویژه هنرمندان نمایش «مکبث زار» حضور داشتند.

    سید محمدجواد طاهری رئیس مجموعه تئاتر شهر نیز قبل از آغاز اجرای ویژه نمایش «مکبث زار» با حضور در سالن انتظار تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر با تعدادی از هنرمندان دیدار و گفتگو کرد.

    نمایش «مکبث زار» به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم پشتکوهی و بازی شهروز دل افکار، گاتا عابدی، محمدهادی عطایی، یاشار نادری، سعید برجعلی، فهیمه موسوی نیارکی، رضا جهانگیری، رضا سلیمی، سحر عبدالملکی، امیر رضایی ساعت ۱۹:۳۰ با مدت زمان ۹۰ دقیقه و قیمت بلیت ۱۵۰ هزار تومان از روز بیست و هفتم فروردین ماه در تالار اصلی تئاتر شهر پیش روی مخاطبان قرار می گیرد.

    منبع

  • هنرمندی که فریاد داشت ولی ساکت بود

    هنرمندی که فریاد داشت ولی ساکت بود

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی خانه‌ هنرمندان ایران، مراسم یادبود شهریار تیمورپور طراح چهره‌پردازی و نقاش جمعه ۲۳ دی‌ در سالن شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

    در ابتدای این مراسم علیرضا سعیدی خبرنگار و مدیر روابط‌عمومی مجموعه تئاتر شهر به عنوان مجری روی صحنه آمد و گفت: تشکر می‌کنم در این روزهایی که برای همه ما سخت است به برنامه یادبود هنرمند فقید شهریار تیمورپور آمدید. آنچه در این یکی دو روز متوجه شدم این بود که دوستانم در انجمن گریم و ماسک و خانه تئاتر تصمیم گرفتند برای اولین سالگرد آسمانی شدن این هنرمند نمایشگاهی را برگزار کنند.

    وی در ادامه بیوگرافی کوتاهی از این هنرمند قرائت و عنوان کرد: تواضع و فروتنی شهریار تیمورپور به حدی بود که همیشه زبان‌زد خاص و عام بود.

    سپس بیتا عالی‌مهر از شاگردان این هنرمند روی صحنه آمد و گفت: ای‌کاش این حمایت‌ها زمانی که هنرمندان حضور داشتند، انجام می‌گرفت. باعث تاسف است که ایشان را کنار خودمان نداریم. من سال‌های زیادی آقای تیمورپور را می‌شناختم، از او نقاشی یاد گرفتم و شهریار تیمورپور در این راه من را بسیار تشویق می‌کرد.

    عالی‌مهر با اشاره به برگزاری اولین نمایشگاه شهریار تیمورپور در نگارخانه شیخ هادی مطرح کرد: او جهتی به زندگی من داد و به سمتی از هنر گرایش پیدا کردم که بسیار ارزشمند است. امیدوارم قدردان هنرمندان تا زمانی که در این دنیا هستند، باشیم و از هنرمندان به موقع و به جا قدردانی شود.

    در ادامه مقصود نعیمی‌ذاکر مدیرعامل خانه تئاتر روی صحنه آمد و گفت: فکر می‌کنم آدم‌ها موقعی به بهشت می‌روند که از خودشان معنایی به جا بگذارند. به دوستان گفتم آثار ایشان را آماده کنند تا ترکیبی را ایجاد کنیم و کتابی از او به جا بماند. رسالت انجمن‌ها همین است که مواظب هم در موقعیت‌های خاص باشند، هر کاری هم از من بر بیاید دریغ نمی‌کنم و امیدوارم آثارش به دست افرادی برسد که دیده شود.

    سپس رویا تیموریان بازیگر سینما و مدیر گروه سفیر مهربانی خانه تئاتر پشت تریبون قرار گرفت و توضیح داد: تصور می‌کنم خارج از وظایف انسانی مسئولیت‌های هنری کارهایی را در روزهای پر از غم و رنج بر دوش ما می‌گذارد پس به نظرم راه‌هایی وجود دارد که می‌تواند ما را از تنهایی درآورد. از همین رهگذر پیشنهادی دادم که از آن استقبال شد، در واقع فکر کردم در این روزگار بهترین کاری که می‌توانیم بکنیم همدلی، دلبستگی، احترام و تقدیر از دوستان و همکارانی است که در خانه هستند، فعالیت ندارند یا در شرایط ویژه‌ای از زندگی هستند، در چنین شرایطی سر زدن محترمانه به آنها می‌تواند افراد را چند ساعتی را خوشحال کند، این پیشنهاد را دادم و آقای ذاکر دنبالش را گرفت خانم مریم رحیمی مدیر اجرایی «سفیر مهربانی» هم خیلی کمک کرد. فکر می‌کنم بعد از این به دلیل اینکه استقبال زیادی از این موضوع شده است، مسئولیت ما خیلی بیشتر خواهد شد. همین‌جا می‌خواهم دوستانی که توانایی و حوصله دارند به ما بپیوندند و هر پیشنهادی دارند به ما بگویند.

    تیموریان ادامه داد: خوشحالم که امروز با آثار آقای تیمورپور آشنا می‌شویم، من به صورت گذرا چند تابلوی او را دیدم و شگفت‌زده شدم، پس این اجازه را می‌خواهم که اولین خرید از آثار ایشان از طرف سفیر مهربانی برای خانه تئاتر باشد.

    در ادامه سیدعلی تدین کارگردان و مدرس تئاتر روی صحنه آمد و گفت: ای‌کاش خود شهریار بود، این مراسم باید زمانی برگزار می‌شد که خودش بود، او را از سال‌های خیلی پیش می‌شناسم ما خیلی با هم دوست بودیم و حالا نمی‌دانم از کدام ویژگی او سخن بگویم.

    وی مطرح کرد: هیچ‌کسی مثل شهریار، شهریار نمی‌شود او فردی بسیار خاص و ویژه بود، شخصیتش در جامعه و خانه فرق می‌کرد و خیلی آدم حساسی بود. البته گاهی من از دست او عصبانی می‌شدم چون مثلاً برای دانشجویان رایگان کار می‌کرد، حتی لوازم را خودش تهیه می‌کرد و می‌گفت این تنها کاری است که می‌توانم برای این بچه‌ها انجام بدهم. در آخر باید بگویم جای خالی نقاشی‌های او روی سکوهای تئاتر شهر هنوز هست.

    سپس اصغر همت بازیگر سینما و تئاتر پشت تریبون قرار گرفت و بیان کرد: شهریار خاص بود، در ظاهر ساکت و آرام اما در واقع پر از فریاد بود، آنهایی که شهریار را از نزدیک دیده بودند و می‌شناختند، می‌دانند من چه می‌گویم. او به نظرم سمبل واقعی هنرمند امروز ما بود؛ هنرمندی که با وجود همه استحقاقی که دارد ارج نمی‌بیند. شهریار در خلوت خود فریادها داشت اما آنقدر ظاهر آرام صبور و متحملی داشت که گفتنی نیست. وقتی با همه صداقتی که داشت، صحبت می‌کرد متوجه می‌شدیم چقدر متحمل بوده است برای به دوش کشیدن این همه رنج.

    به نظرم غافل بودیم؛ هم آنهایی که مسئولیت داشتند هم ما به عنوان بازیگر

    وی با بیان اینکه شهریار تیمورپور خلاقیت داشت، اظهار کرد: او پشت پوسترهای نمایشنامه‌ها که در تعداد زیاد چاپ می‌شد، نقاشی می‌کشید و کارش خیلی ارزشمند بود. درواقع بهترین استفاده را از این پوسترها می‌برد. او خیلی شانه متحملی داشت، این‌همه فشار زندگی او را خم نکرد، همیشه سعی می‌کرد استوار باشد، شاید این درددل‌های خصوصی بود که درونش را بیرون می‌ریخت و چاره‌ای به جز تاسف نبود. شهریار نمونه بارز هنر و هنرمند در این مملکت بود، با این حال با همه توانایی‌هایی که داشت ارج و قرب ندید. علاوه بر چند نقاشی، دو گلدان استوانه‌ای از او به یادگار دارم همیشه وقتی که گل در این گلدان می‌گذارم یاد شهریار می‌افتم، او با کارت‌های تلفن و کارت هدیه و… نقاشی می‌کشید که ناشی از نبوغ او بود. من از آن روزگاری که بر شهریار گذشت دلم پر است. البته هیچ جای امیدواری برای شهریارها در این مملکت نیست چون مملکتی که از همان اول هنرش را حذف می‌کنند تکلیفش مشخص است.

    سپس رضا بخشی عضو هیات مدیره گروه طراحان هنر هم بیان کرد: این روزها حالمان خوب نیست، جامعه به دلیل مسائل اقتصادی و… دچار حال بدی است اما ما مجبوریم کنار هم باشیم، باید مثل کشتی نوح کنار هم باشیم تا موفق باشیم و از این مشکلات گذر کنیم. باید به یکدیگر کمک کنیم این امر باعث می‌شود حال خودمان، اطرافیانمان و حال جامعه خوب باشد.

    پس از پایان این مراسم، نمایشگاه فروش آثار مرحوم شهریار تیمورپور در گالری تابستان خانه هنرمندان ایران افتتاح شد. این نمایشگاه تا ۳۰ دی میزبان علاقه‌مندان است.

    منبع

  • اختتامیه «پنجمک» برگزار شد/ تئاتر به دروس آموزشی مدارس اضافه شود

    اختتامیه «پنجمک» برگزار شد/ تئاتر به دروس آموزشی مدارس اضافه شود

    مراسم پایانی جشنواره آموزشی «پنجمک» روز جمعه ۱۸ شهریور در پردیس تئاتر تهران برگزار شد.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی جشنواره، مراسم پایانی جشنواره آموزشی «پنجمک» جمعه ۱۸ شهریور ماه با حضور هنرمندان، مسئولان، چهره های سرشناس تئاتر کودک و نوجوان و جمعی از کودکان و نوجوان شرکت کننده در این جشنواره در پردیس تئاتر تهران برگزار شد.

    در آغاز این مراسم هومن رهنمون بازیگر و کارگردان تئاتر که اجرای مراسم را بر عهده داشت یکی از سروده های زنده یاد حسین پناهی را خوانده و ضمن خیر مقدم به حاضران از زنده یاد حسین محب اهری به عنوان یار و همراه دیرینه گروه تئاتر مستقل یاد کرد و از حاضران خواست تا ایستاده به یاد حضور درخشانش بر صحنه تئاتر او را تشویق کنند.

    رهنمون در ادامه با مرور طنزپردازانه رویدادهای جهان طی چند سال اپیدمی، که آن را مواجه با مرگ نامید، گفت: در این زمان که همه به مرگ فکر می کنند آدمی ناگهان به تقدیس زندگی فکر می کند. به آدم ها مراجعه می کند و آن آدم ها دست به هم می دهند و یک اتفاقی را که در مرکز مرگبار یک اپیدمی باید زندگی را فریاد کند، شکل می دهند. مدام به وقفه های آن اپیدمی می خورند و ادامه می دهند تا اینکه امروز به اولین نقطه سر خط م یرسند. این اتفاق بسیار بسیار ارزشمند است.

    مریم کاظمی مدیر جشنواره آموزشی تئاتر «پنجمک» عنوان کرد: در دورانی سخت، تصمیم گرفتیم که شاد باشیم و یک جشن گونه برگزار کنیم. از همه خانواده های عزیزی که حامی ما بودند و این امکان را فراهم کردند؛ چه به لحاظ اقتصادی و چه به لحاظ صرف وقتی که گذاشتند تا بچه ها را بیاورند و ببرند تا یک رویداد تئاتری را شکل بدهند، سپاسگزارم.

    وی افزود: این جشنواره حداقل در حد اطلاعات من اولین جشنواره خصوصی آموزشی تئاتر است. خیلی فکر کردیم که عنوان جشنواره را تئاتر آموزشی بگذاریم یا آموزشی تئاتر. مسالما آن چیزی که در آموزش و پرورش، تئاتر آموزشی گفته می شود و برای انتقال مفاهیم از تئاتر استفاده می شود، نیستیم. ولی اگر تئاتر از مدرسه آموزش داده شود، به بچه ها برای انتخاب شغل و حرفه آینده و هم برای اینکه خودشان را پیدا کنند و شخصیت های بالنده تری برای ورود به جامعه داشته باشند، بسیار کمک خواهد کرد.

    کاظمی از اصغر همت و مریم سعادت که دبیری افتخاری جشنواره را بر عهده داشتند و همین طور از اعضا شورای سیاستگذاری که جمعی از آنها در مراسم حضور داشتند با ذکر نام، قدردانی کرد.

    اصغر همت با دعوت مدیر جشنواره روی سن آمد و پس از قرائت پیام کوتاهی که سال گذشته برای اختتامیه جشنواره نوشته بود، گفت: چند سال قبل فرصتی پیش آمد که به جای حسین محب اهری عزیز در یکی از نمایش های مریم کاظمی بازی کنم و از نزدیک متوجه خیلی چیزها شدم. واقعا شنیدن کی بود مانند دیدن. همتی که مریم کاظمی برای تربیت نوجوانان و کودکان به خرج می دهد واقعا قابل تقدیر است. آن هم در زمانه ای که دولت همه چیز را فراموش کرده است. آموزش و پرورش آن فعالیت های فوق برنامه ای را که در زمان ما بود از یاد برده است. شاید در جایی یک معلم خوش ذوق و خوش سلیقه ای باشد که کارهایی انجام دهد ولی عمومیت ندارد. دیگری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان که با آن عظمت به وجود آمد و حالا از آن عزمت رنگی باقی نیست و اگر ذره ای هست قابل مقایسه با آن کانون که افراد شاخص در هنر و ادبیات تربیت کرد، نیست.

    وی در پایان گفت: مریم کاظمی با تلاش زیادی که دارد کمی جای خالی این اهمال مدارس و کانون را جبران کرده هر چند خانواده ها آن زمان هزینه ای پرداخت نمی کردند. به هر حال خانواده ها برای آن که فرزندانشان آینده بهتری داشته باشد، هزینه می کنند. این نیست که کسانی که در کلاس های کاظمی شرکت می کنند هنرمند می شود، نه اما فردا حداقل آدم های اجتماعی بهتری می شوند. حال اگر از کنار این، هنرمندی به وجود آید فبها.

    ایرج راد رئیس جشنواره آموزشی تئاتر «پنجمک» که به دلیل بازی در نمایش «آقای اشمیت کیه؟» امکان حضور در مراسم را نداشت در پیام تصویری که به این مناسبت ارسال کرده بود گفت: به تمام کسانی که برای آموزش کودکان و نوجوانان عزیز ما که علاقه مند به هنر هستند، تلاش می کنند، تبریک می گویم.مریم کاظمی اعلام کرد که پس از کسب مجوز پخش فیلم تئاتر ها از یکی از پلتفرم های تئاتری، فیلم اجراهای جشنواره برای عموم علاقه مندان در دسترس خواهد بود

    وی افزود: مسأله هنر باید از کودکی آموزش داده شود تا بتواند پرورش پیدا کند. کار بدنی، کار ذهنی، تخیل، تصور، بیان و … باید از کودکی آموزش داده شود. می دانم این آموزش تنها یک آموزش کلاسی نبوده بلکه در پروسه تولید بچه ها یاد گرفته اند که برای یک اجرای صحنه ای باید چه مراحلی طی شود. مطمئن هستم از میان این نوجوانان کسانی خواهند بود که پیگیر تئاتر باشند و افرادی به وجود می آیند که در زمینه فرهنگ و هنر به خصوص تئاتر شاخص شوند.

    بخش بعدی مراسم به رونمایی از هفت فیلم تئاتر جشنواره اختصاص داشت. داوود کیانیان، هما جدیکار، مهدی قلعه و مریم کاظمی روی صحنه حاضر شدند و به طور همزمان هفت لوح فشرده فیلم تئاتر اجراهای جشنواره را رونمایی کردند.

    مریم کاظمی اعلام کرد که پس از کسب مجوز پخش فیلم تئاتر ها از یکی از پلتفرم های تئاتری، فیلم اجراهای جشنواره برای عموم علاقه مندان در دسترس خواهد بود.

    امیر مشهدی عباس دبیر جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان سخنران بعدی مراسم بود. این نویسنده و کارگردان تئاتر گفت: می خواستم درباره این که خانم کاظمی چقدر خوش سلیقه است صحبت کنم ولی دیدم شما خانواده ها از همه ما خوش سلیقه تر هستید. ما تمام نگرانی مان برای فرزندانمان این است که در آینده وقتی به سن جوانی میرسند جایگاهشان را در جامعه پیدا کنند و بهترین چیز برای اینکه برای فرزندانمان هزینه کنیم این است که تئاتر را به آنها یاد بدهیم. چون تئاتر مشارکت را یاد می‌دهد. کار گروهی کردن را یاد می دهد. وقتی بچه ها یاد بگیرند که جایگاه خودشان را در یک جمع کوچک بدست بیاورند در جامعه هم می توانند جایگاهشان را بدست بیاورند و آدم موفقی باشند. به همین خاطر است که می گویم شما از همه ما خیلی خوش سلیقه تر هستید.

    وی در ادامه با اشاره به بخشی از صحبت های مریم کاظمی گفت: گرچه شما با تردید گفتید اما این واقعا اولین جشنواره آموزشی تئاتر است. تئاتر بزرگسال هم باید یک فکری به حال این شکل آموزش تئاتر بکند. شاید خیلی از مراکز و ارگان های دولتی باید به این فکر می کردند. تئاتر خیلی از مشکلات را حل می کند. سال هاست که برای کودکان تئاتر کار می کنم و شاهد بوده ام که خیلی از مشکلات بچه ها، مشکلات تکلم، اعتماد به نفس، اوتیسم و خیلی از مشکلات دیگر با تئاتر توانسته ایم آنها را درمان کنیم یا بهبود ببخشیم.

    علی عطایی پیرکوه مدیر هنرهای نمایشی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در سخنانی کوتاه گفت: این جشنواره نشان می دهد که اگر شما مانعی بر سر راه هنرمند نباشید کارش را به نحو احسن و خوب انجام می دهد. نمایش کودک از نظر سازمان بسیار مهم است و در دوره ریاست جدید سازمان قرار است برنامه ریزی خوبی نمایش کودک انجام شود. از همین زمان نمایشگران کودک را به مناطق ۲۲ گانه مان دعوت می کنم که در مراکزمان مشغول اجرای نمایش باشند. امیدوارم به تعصی اساتید عزیز و کسانی که آموزش می دهند، بچه های ما را با عشق، دوستی، نوع دوستی و دوست داشتن آشنا کنند و محبت ایران را در دلشان جای بدهند.

    حمیدرضا اردلان مدیر هنرهای نمایشی مجموعه ایرانمال با یاد از دوران تحصیل و آشنایی با مریم کاظمی گفت: مجموعه ایرانمال با زیرساخت های وسیع تئاتری و سینمایی، کتابخانه و وسعت عرصه تحت پوشش، بخشی را به صورت اهدایی در اختیار گروه مریم کاظمی گذاشت. هر از چندگاه مدیران این مجموعه برای سرکشی به آن سالن می رفتند و فضایی پرطراوت و منظم با حضور خانواده ها و بچه ها و خانمی که با بچه ها کار می کند را می دیدند. یک روز که مدیران ارشد ایرانمال سرزده برای بازدید رفته بودند آقایی اجازه نداده بود وارد شوند ولی همین مسئله باعث شد که آن افراد بگوید آرتیست ها چه نظم و نسقی دارند و بدون قرار قبلی کسی را راه نمی دهند.

    بخش دیگر مراسم به تقدیر از بازیگران و هنرجویانی که در جشنواره حضور داشتند، اختصاص یافت که لوح سپاس جشنواره، لوح پایان دوره آموزشی، کتاب های اهدایی حمید جبلی به مناسبت روز رضا ژیان را دریافت کردند. مریم کاظمی اعلام کرد که در بین کتاب های اهدایی حمید جبلی که با دست خودشان امضا شده اند به صورت اتفاقی تعدادی از کتاب ها با رنگ قرمز امضا شده اند. دریافت کنندگان این هدیه که ما هم نمیدانیم چه کسی آن را دریافت می کند به صورت مادام العمر در سالروز تولد رضا ژیان یک کتاب از حمید جبلی کادو خواهد گرفت.

    در پایان این مراسم محمد ژیان نویسنده و بازیگر تئاتر منشور جشنواره آموزشی تئاتر «پنجمک» را در حالی که تمامی هنرجویان ایستاده آن را همراهی می کردند خواند.

    در این منشور آمده است: ما کودکان و نوجوانان گروه «پنجمک» براین باوریم در دوران سرعت انتقال اطلاعات و تغییرات علمی و فرهنگی و هنری به سر می بریم. ما می خواهیم خودمان را برای ورود به دنیای مسئولیت فردیمان آماده کنیم، می خوایم انسان هایی مسئول، دانا و آگاه و وطن پرست باشیم.

    ما به نقش آموزش و پرورش مناسب آگاهیم . ما باید بدانیم و بفهمیم تا بهتر انتخاب کنیم. ما می دانیم نقش خانواده هایمان در پرورش انسانی ما چقدر مهم است و امیدواریم چراغ خانه ها روشن، دلها پراز عشق و آرامش و معیشت، روبراه باشد. ما می دانیم مدرسه و دانشگاه مسیر ورود ما به دنیای دانستنی ها و استقلال فکری است. امیدواریم راه همه کودکان و نوجوانان از این مسیر بگذرد. ما می دانیم هنرها، به خصوص هنر تئاتر، دریچه خلاقیت و تخیل را بر ما می گشاید. امیدواریم این دریچه گشوده باشد و پرواز میسر.

    پس بگذارید آرزو کنیم: همه کودکان و نوجوانان از نعمت خانواده ای سالم و پر مهر برخوردار باشند. همه کودکان و نوجوانان امکان آموزش برابر و مناسب داشته باشند. آموزش تئاتر به دروس آموزشی مدارس اضافه شود تا همراه با علوم و ریاضی و تاریخ، اطلاعات و زیبایی شناسی ما را گسترش دهد. بگذارید آرزو کنیم.

    در این مراسم هنرمندانی همچون هما جدیکار، داوود کیانیان، مجید قناد، مریم سعادت، سوسن مقصودلو، اصغر همت، علی فروتن، حمید کلی، علی عطایی پیرکوه، امیر مشهدی عباس، ناصر آویژه، مریم معترف، حمیدرضا اردلان، مهدی قلعه، فرزانه نشاط خواه، جمشید جهانزاده، کاظم هژیرآزاد، مقصود نعیمی ذاکر، مجتبی کاظمی و … حضور داشتند.

  • وقتی داریوش ارجمند «دندون طلا» شد/ ماجرای انتقام نَیر از قنبردیزل

    وقتی داریوش ارجمند «دندون طلا» شد/ ماجرای انتقام نَیر از قنبردیزل

    نمایش «دندون طلا» به کارگردانی داود میرباقری از جمله آثار خاطره‌انگیز تئاتر در دهه ۷۰ است که با استقبال بسیار مخاطبان همراه بود و سال‌ها بعد میرباقری سریالی نیز از روی این اثر تولید کرد.

    تئاتر آنلاین -گروه هنر-آروین موذن زاده؛ ا یران پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با سپری کردن بیش از ۴ دهه پا به قرنی تازه گذاشت؛ در این عمر سپری شده ۴۳ ساله، آثار مختلفی با موضوعاتی متنوع از دفاع مقدسی، دینی، کمدی، اجتماعی و … تولید و در سالن‌های تئاتر به صحنه رفتند. برخی از این آثار بسیار جریان ساز بودند و برخی آثار خاطره‌انگیز و پرمخاطب.

    شاید خالی از لطف نباشد مروری داشته باشیم بر آثاری که طی دهه‌های ۶۰، ۷۰، ۸۰ و ۹۰ تولید و اجرا شدند، روندی که این آثار برای تمرین و تولید طی کردند، گروهی که در تولید و اجرای اثر حضور داشتند و دیدن تصاویر این اجراها اعم از عکس یا فیلم.

    از این رو در گروه هنر تصمیم بر این شد که از آغاز سال ۱۴۰۰ با جمع‌آوری اطلاعات مختلف اجراهای ۴ دهه گذشته، مروری‌بر تولیدات تئاتر ایران در این بازه زمانی داشته باشیم که این گزارش‌ها در سال ۱۴۰۱ هم ادامه می‌یابند.

    در چهل و چهارمین گام از مرور «چهار دهه خاطرات صحنه» سراغ نمایش «دندون طلا» به نویسندگی و کارگردانی داوود میرباقری رفته‌ایم.

    وقتی داریوش ارجمند «دندون طلا» شد/ ماجرای انتقام نَیر از قنبردیزل

    نمایش «دندون طلا» سال ۷۸ به کارگردانی داوود میرباقری در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر به اجرا در آمد و با استقبال بسیار زیاد مخاطبان روبرو شد. داریوش ارجمند، اصغر همت، مهدی فتحی، ستاره اسکندری، بهنار جعفری، سیروس گرجستانی، حسن پورشیرازی، محسن قاضی مردادی، امیریل ارجمند، شهرام فرضی پور از جمله بازیگران این اثر نمایشی در سال ۷۸ بودند.

    داوود میرباقری چهره شناخته شده‌ای برای مخاطبان سینما و تلویزیون محسوب می‌شود که در تئاتر، سینما، تلویزیون و حتی شبکه نمایش خانگی به فعالیت پرداخته و در همه این عرصه‌ها هم آثار خاطره انگیز و موفقی را کارگردانی کرده است. در واقع می‌توان گفت مهمترین تصویری که طی چند دهه اخیر از تاریخ اسلام و ساخت سریال‌های مذهبی که با دیالوگ نویسی تفکربرانگیز، موزون و آهنگین نیز همراه است در اذهان مخاطبان حک شده مربوط به سریال‌های داوود میرباقری است؛ سریال‌هایی چون «امام علی (ع)» و «مختارنامه» جزو شاخص‌ترین آثار مذهبی هستند که تاکنون ساخته شده‌اند و به اعتقاد بسیاری از منتقدان و تماشاگران حرفه‌ای و متخصص شاید تا سال‌ها بعد هم کسی نتواند آثاری به این عظمت و کیفیت در ایران تولید کند.

    وقتی داریوش ارجمند «دندون طلا» شد/ ماجرای انتقام نَیر از قنبردیزل

    میرباقری فعالیت هنری اش را از تئاتر و همزمان تلویزیون آغاز کرد که نویسندگی و اجرای آثاری چون «معرکه در معرکه» که توسط سیاوش طهمورث به صحنه رفت و «عشق آباد»، «دندون طلا» و «پرده عاشقی» که خودش کارگردانی کرد از جمله نمایش‌های خاطره انگیر و پرمخاطبی هستند که میرباقری در دهه ۷۰ به صحنه برد. البته میرباقری پیش از اجرای این آثار و در دهه ۶۰ با کارگردانی سریال‌هایی چون «رعنا» و «گرگ‌ها» که از اولین سریال‌های خانوادگی اجتماعی میرباقری در تلویزیون هستند توانست نظرها را به خود جلب کند و بعد از آن بود که مسیر ساخت آثار سینمایی و تلویزیونی دیگری چون «آدم برفی»، «ساحره»، «مسافر ری»، «امام علی (ع)»، «مختارنامه»، «معصومیت از دست رفته»، «شاه گوش»، «دندون طلا» و در نهایت پروژه «سلمان فارسی» که این سال‌ها درگیر تولید آن است، برای وی باز شد. مسیری که البته از مشکلات سخت ممیزی و مصائب و چالش‌های مالی هم به دور نماند؛ مصائبی که در سینما با توقیف فیلمی چون «آدم برفی» و در شبکه نمایش خانگی با متوقف شدن سریالی چون «ماه تی‌تی» همراه شد و در تلویزیون نیز سال‌ها به نتیجه نرسیدن «سلمان فارسی» و انتظار میرباقری برای به انجام رساندن آنچه را که وصیت خود می‌خواند، در برداشت.

    نمایش «دندون طلا» یکی از نمایش‌هایی است که میرباقری در اواخر دهه ۷۰ به صحنه برد و در زمان خود از مرداد تا دی ۷۸ با نزدیک به ۱۴۰ اجرا یکی از موفق ترین و پرمخاطب ترین آثاری بود که در تئاتر ایران به صحنه رفت. «دندون طلا» را شاید بتوان جزو اولین نمایش‌های خصوصی ایران نامید که به تهیه کنندگی عبدالله اسکندری طراح گریم شناخته شده ایران اجرا شد و حتی قیمت بلیت ۱۵۰۰ تومانی نمایش در دوره‌ای که قیمت بلیت نمایش‌ها بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ تومان بود در زمان خود بدعت گذار شد.

    وقتی داریوش ارجمند «دندون طلا» شد/ ماجرای انتقام نَیر از قنبردیزل

    در خلاصه داستان «دندون طلا» آمده است: نَیر دختری مهاجر با پدری علیل ساکن حلبی آبادهای حاشیه شهر تهران و مشغول دوره گردی و دست فروشی است. او با پاسبانی به جرم سعد معبر کردن درگیر شده و پا به فرار می‌گذارد و به قهوه خانه‌ای پناه می‌برد که پاتوق عده‌ای از لات و لوت های شهر است. صاحب قهوه خانه شخصی است به نام قنبر دیزلی ملقب به «دندون طلا» است که به نیر پناه می‌دهد. قنبر از شجاعت و پاکدامنی و زحمت کشی نیر خوشش می‌آید و نیر نیز از جوانمردی و حق طلبی او. این آشنایی منجر به عشقی آتشین شده که فرجامش بارداری نیر است. قهوه چی بعد از آنی که عشقش فروکش کرده است پشیمان شده و منکر بچه می‌شود … نیر وقتی با طینت ناپاک قنبر مواجه می‌شود تصمیم هولناکی می‌گیرد. او قصد دارد به کمک بچه‌ای که در شکم دارد از قهوه‌چی انتقام بگیرد اما…

    عوامل پشت صحنه این اثر نمایشی نیز از جمله چهره‌های حرفه‌ای و شناخته شده حوزه فعالیت خود بودند که همین امر نمایش «دندون طلا» را به اثری جذاب و تاثیرگذار در دنیای نمایش تبدیل کرد که بعد از گذشت سال‌ها همچنان در اذهان مخاطبان باقی مانده و خود میرباقری هم بعد از ۱۶ سال تصمیم گرفت از این نمایش اقتباسی برای شبکه نمایش خانگی تولید کند که البته سریال «دندون طلا» نتوانست موفقیت نمایش را برای این کارگردان به دنبال داشته باشد.

    از جمله عوامل این نمایش می‌توان به آهنگساز: وارطان ساهاکیان، برنامه ریز: فرید سجادی حسینی، طراح صحنه: محسن شاه ابراهیمی، عکاس: محمدرضا شریفی نیا، مسعود پاکدل، طراح گریم: بابک اسکندری، گریمور (اجراکننده گریم): یوحنا حکیمی، مهدی محمدی، سینا خاکساری، سارا اسکندری، فریبا ایزدشناس، طراح نور: مرتضی ممیز، دستیار اول کارگردان: فرید سجادی حسینی، طراح پوستر، بروشور و اقلام تبلیغاتی: محمدرضا شریفی نیا، طراح لباس: محسن شاه ابراهیمی، دستیار طراح لباس: سیما گرجستانی، مجری طرح: عبدالله اسکندری، نوازنده: حمید قنبری، مهدی فلاح، مشتاق قاراداشخانی، طراح فرم و حرکت: نادر رجب پور، مدیر صحنه: عادل بزدوده، منشی صحنه: سیما گرجستانی، دستیار نور: محمد اسدی، همسرایان: انوش معظمی، افشین هنری، جواد گودرزی، علی کریمی، آرش دلدار، احسان مجیدی، رضا کشاورز، پیام مرادی، علیرضا سعادتی، محسن سلیمانی، سعید لشگری اشاره کرد.

    وقتی داریوش ارجمند «دندون طلا» شد/ ماجرای انتقام نَیر از قنبردیزل

    داوود میرباقری از معدود کارگردان‌هایی بود که در نمایش «دندون طلا» از تصنیف سرایی برای پیشبرد داستان استفاده کرد؛ تکنیکی که سال هاست به دست فراموش سپرده شده است. سرودن اشعار و و نگارش و تنظیم تصنیف‌های نمایش و بعدها سریال «دندون طلا» را هنگامه مفید نمایشنامه‌نویس، شاعر و ترانه‌سرای شناخته شده کودک و نوجوان برعهده داشت که نه تنها خاطره تصنیف‌سازی برپایه موسیقی سیاه‌بازی و تخت‌حوضی و این سبک موسیقی از دست‌رفته را برای مخاطبان بیدار کرد بلکه این تصنیف‌ها را با ساختاری منطبق بر اثر و شخصیت‌ها به بخشی از متن تبدیل مبدل ساخت. همچنین استفاده از تمثیل و ضرب المثل‌های عامیانه و بهره گیری از واژگان جدید که در ادبیات عامیانه کاربرد زیادی دارد از جمله ویژگی‌های آثار میرباقری است که به نوعی به مهر و امضای او بدل شده و در این اثر نمایشی نیز مفاهیم کنایی جذابی را در روند داستان رقم می‌زد.

    در نمایش «دندون طلا» داریوش ارجمند در نقش قنبردیزل ملقب به دندون طلا بازی می‌کرد که در سریال مهدی فخیم زاده این نقش را برعهده داشت. نقش عنایت که همان سیاه نمایش بود را در مقطع کوتاهی زنده یاد مهدی فتحی (پیری سیاه) و در بقیه اجراها اصغر همت (جوانی و پیری) برعهده داشت که در سریال حمیدرضا آذرنگ این نقش را ایفا می‌کرد. نقش نَیر نیز به صورت مشترک برعهده ستاره اسکندری و بهناز جعفری بود که البته اسکندری در شب‌های بیشتری این نقش را برعهده داشت و جزو اولین تجربیات حرفه‌ای او در تئاتر به حساب می‌آمد که در سریال هم همین نقش را برعهده گرفت.

    وقتی داریوش ارجمند «دندون طلا» شد/ ماجرای انتقام نَیر از قنبردیزل

    در همین راستا اصغر همت بازیگر باسابقه تئاتر، سینما و تلویزیون ایران در صحبت کوتاهی که درباره نقش سیاه در این نمایش با تئاتر آنلاین داشت گفت: آقای اسکندری و میرباقری برای ایفای نقش سیاه با من صحبت کردند که البته در آن زمان زنده یاد فتحی نیز تمرین‌های نمایش را آغاز کرده بود. من با آقای فتحی صحبت کردم و در واقع برای بازی در نقش سیاه از ایشان اجازه گرفتم چون از حدود ۱۴۰ شب اجرا فقط ۵ شب من و آقای فتحی به صورت مشترک نقش سیاه را ایفا کردیم یعنی آقای فتحی عزیز نقش پیری و من نقش جوانی سیاه را بازی کردیم اما از شب ششم به بعد نقش جوانی و پیری را من بازی کردم.

    وی درباره استقبالی که از نمایش صورت گرفت، عنوان کرد: نمایش حدود ۵ ما روی صحنه بود و با استقبال عجیبی از سوی مخاطبان روبرو شد اما متاسفانه طبق روانی که معمولاً درباره نمایش‌های پرمخاطب وجود دارد بدخواهانی بودند که علاقه به ادامه اجرای نمایش نداشتند و کار دی ماه ۷۸ مجبور به خاتمه اجراهای خود شد در حالی که «دندون طلا» این ظرفیت را داشت که در صورت در اختیار داشتن سالن بیش از یک سال هم روی صحنه بماند و همچنان مورد استقبال تماشاگران قرار گیرد.

    بازیگر سریال «امام علی (ع) افزود: بلیت‌های نمایش در زمان اجرا تا یک ماه بعد پیش فروش شده بود و حتی اگر نزدیک ترین آشنایمان هم می‌خواست به دیدن نمایش بنشیند بلیتی برای ارائه به او در اختیارمان نبود. مخاطبان از شهرستان‌ها با اتوبوس برای دیدن نمایش به تهران می‌آمدند و کلاً نمایش به دل تماشاگران نشسته بود.

    وقتی داریوش ارجمند «دندون طلا» شد/ ماجرای انتقام نَیر از قنبردیزل

    همت ادامه داد: به دلیل استقبال مردم بلیت نمایش از ۱,۰۰۰ تومان به ۱,۵۰۰ تومان رسید و کار آن زمان ۱۰۴ میلیون تومان فروش داشت که اگر با قیمت امروز حساب کنیم مبلغی بین ۵-۶ میلیارد تومان می‌شود. بعدها گروه‌های دیگری نیز نمایش «دندون طلا» را به صحنه بردند که البته هیچ گاه نتوانستند توفیق نمایش میرباقری را به دست بیاورند.

    این هنرمند در پایان درباره خاطراتی که از ایفای این نقش در نمایش برعهده دارد، گفت: خاطرات زیادی از حضور در این نمایش دارم که یکی از آنها مربوط به گریم نقش عنایت (سیاه) است به شکلی که در طول نمایش باید ۱۲ بار گریم من عوض می‌شد و از سیاه به عنایت و از عنایت به سیاه می‌رسیدم و در صحنه‌ای فقط یک دقیقه فرصت داشتم که گریمم را تغییر دهم و خودم را به صحنه بعد برسانم که البته به کمک دوستان پشت صحنه، سه گریمور و آقای فرید سجادی حسینی، زیر یک دقیقه آماده می‌شدم.

    عکس‌ها از آرشیو روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر است.

  • ۴ هنرمند تئاتر تجلیل شدند/ محمدعلی ساربان نماد مبارزه و امید است

    ۴ هنرمند تئاتر تجلیل شدند/ محمدعلی ساربان نماد مبارزه و امید است

    دوشنبه ۱۹ اردیبهشت ماه از چهار عضو موسسه هنرمندان پیشکسوت با حضور مدیرعامل، رئیس هیات مدیره و جمعی از اعضای موسسه هنرمندان پیشکسوت تجلیل شد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، شب گذشته دوشنبه ۱۹ اردیبهشت ماه در پایان اجرای نمایشنامه خوانی «بلبل سرگشته» به نویسندگی علی نصیریان و کارگردانی مهدی اخوان از چهار هنرمند پیشکسوت عضو موسسه هنرمندان پیشکسوت؛ صفا آقاجانی، منوچهر والی‌زاده، محمدعلی ساربان و حبیب دهقان‌نسب که به ایفای نقش در این اثر پرداخته‌اند توسط سیدعباس عظیمی مدیرعامل موسسه، مهدی افضلی مدیرعامل بنیاد رودکی و رئیس هیات مدیره موسسه و با حضور اصغر همت و زهرا سعیدی تجلیل شد.

    مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت با اشاره به روند این تجلیل‌ها گفت: یکی از مهمترین اهداف در موسسه تقویت حس امید و برنامه ریزی برای استمرار فعالیت‌های هنری در هنرمندان پیشکسوت است.

    وی عنوان کرد: در این موسسه اعتقاد داریم تا زمانی که این عزیزان در قید حیات هستند باید قدرشان را دانست و به همین خاطر فعالیت‌های هنرمندان را بهانه‌ای قرار می‌دهیم تا از آنها تجلیل کنیم.

    عظیمی در ادامه با اشاره به همکاری هنرمندان پیشکسوت در این نمایشنامه خوانی گفت: آرزو دارم روزی شاهد اثری نمایشی، سینمایی یا موسیقایی باشم که تمام عوامل آن هنرمندان پیشکسوت باشند. امروز خیلی خوشحال شدم که ۴ هنرمند پیشکسوت را در کنار هم روی صحنه دیدم به خصوص که این نمایشنامه اثر استاد علی نصیریان از بزرگان هنر نمایش و از اعضای موسسه هنرمندان پیشکسوت است.

    وی اضافه کرد: نکته دیگری که امشب باعث خوشحالی مضاعف بنده شد حضور استاد محمدعلی ساربان روی صحنه بود. اتفاقی که برای این هنرمند افتاد افراد زیادی را زمین‌گیر کرده است اما ایشان با حضورش روی صحنه نشان داد که نمادی از مبارزه، امید و تلاش است.

    در پایان این مراسم با حضور مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت، مهدی افضلی، اصغر همت و زهرا سعیدی با اهدای لوح و هدیه موسسه و بنیاد رودکی از این هنرمندان تجلیل شد.

    نمایشنامه‌خوانی «بلبل سرگشته» از ۱۲ اردیبهشت در تالار محراب روی صحنه رفته و تا ۲۱ اردیبهشت ماه ادامه دارد.

  • «دادگاه نورنبرگ» چگونه تشکیل شد؟/ قضاوت براساس رای مخاطبان

    «دادگاه نورنبرگ» چگونه تشکیل شد؟/ قضاوت براساس رای مخاطبان

    نمایش «دادگاه نورنبرگ» که اثری در ارتباط با دادرسی جنایات جنگی آلمان نازی است جزو نمایش‌های پرمخاطب اواخر دهه ۷۰ بود که با استقبال مخاطبان روبرو شد.

    تئاتر آنلاین- گروه هنر- آروین موذن‌زاده: ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با سپری کردن بیش از ۴ دهه پا به قرنی تازه گذاشت؛ در این عمر سپری شده ۴۳ ساله، آثار مختلفی با موضوعاتی متنوع از دفاع مقدسی، دینی، کمدی، اجتماعی و … تولید و در سالن‌های تئاتر به صحنه رفتند. برخی از این آثار بسیار جریان ساز بودند و برخی آثار خاطره‌انگیز و پرمخاطب.

    شاید خالی از لطف نباشد مروری داشته باشیم بر آثاری که طی دهه‌های ۶۰، ۷۰، ۸۰ و ۹۰ تولید و اجرا شدند، روندی که این آثار برای تمرین و تولید طی کردند، گروهی که در تولید و اجرای اثر حضور داشتند و دیدن تصاویر این اجراها اعم از عکس یا فیلم.

    از این رو در گروه هنر تئاتر آنلاین تصمیم بر این شد که از آغاز سال ۱۴۰۰ با جمع‌آوری اطلاعات مختلف اجراهای ۴ دهه گذشته، مروری بر تولیدات تئاتر ایران در این بازه زمانی داشته باشیم.

    در هفتمین گام از مرور «چهار دهه خاطرات صحنه» سراغ نمایش «دادگاه نورنبرگ» به کارگردانی منیژه محامدی رفته‌ایم.

    نمایش «دادگاه نورنبرگ» به کارگردانی منیژه محامدی

    نمایش «دادگاه نورنبرگ» کاری از گروه تئاتر «پیوند» نوشته محمد اسکندری و به کارگردانی منیژه محامدی بود که از ۹ شهریور تا ۲۴ مهر ۱۳۷۷ در سالن چهارسوی مجموعه تئاترشهر به صحنه رفت و مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت. محامدی در این اجرای نمایشی که به دادرسی جنایات جنگی در دادگاه نظامی نورنبرگ می‌پرداخت و براساس اتفاقات واقعی نوشته شده بود دست به نوآوری‌هایی زد که در آن زمان نمایش را به اجرایی متفاوت و آوانگارد تبدیل کرد. تبدیل سالن انتظار چهارسو به کافه تریا و حضور بازیگران و تماشاگران نمایش در میانه اجرا به منظور وقت استراحت برای نهایی شدن رای دادگاه در این فضا و همچنین مشارکت مخاطبان در فرجام شخصیت اصلی نمایش و تاثیر رای آنها در سرنوشت او از دیگر ویژگی‌های این اثر نمایشی بود.

    در نمایش «دادگاه نورنبرگ» هنرمندان شناخته شده زیادی از جمله ایرج راد، محمد اسکندری، اصغر همت، فرخ نعمتی، محسن زهتاب، محمد شیری، رضا مختاری، هوشنگ قوانلو، فریبرز سمندرپور، فریماه فرجامی و … حضور داشتند. از جمله دیگر بازیگران نمایش می‌توان به سامان محمدی، شیرین زندی، ژورا مددیان، هوپند لشگری، رامونا شاه، ایمان ذوقی، ماهیار کشور دوست، مریم اعتمادی اشاره کرد.

    «دادگاه نورنبرگ» چگونه تشکیل شد؟/ قضاوت براساس رای مخاطبان

    دادگاه نورنبرگ به مجموعه‌ای از دادرسی‌های نظامی گفته می‌شود که پس از جنگ جهانی دوم به‌وسیله متفقین و تحت قوانین بین‌المللی و قوانین جنگ برگزار شد. بیشترین اهمیت این دادگاه در دادرسی آن دسته از اعضای برجسته رهبری سیاسی، نظامی، قضایی و اقتصادی آلمان نازی بود که هولوکاست و دیگر جنایت‌های جنگی را برنامه‌ریزی و اجرا کردند، یا به‌نحو دیگری در آنها دست داشتند. دادرسی‌ها در شهر نورنبرگ آلمان برگزار شد و حکم‌هایی که در آن صادر شد، نقطه گذار از قوانین کلاسیک به قوانین معاصر بین‌المللی است.

    نخستین و مهم‌ترینِ این دادرسی‌ها، دادرسی جنایتکاران جنگی مهم در دادگاه نظامی بین‌المللی (IMT) بود. نورمن بیرکِت، یکی از قضات بریتانیایی حاضر در این دادرسی، آن را «بزرگ‌ترین دادرسی در تاریخ» دانست. در این دادگاه که از ۲۰ نوامبر ۱۹۴۵ تا ۱ اکتبر ۱۹۴۶ طول کشید، ۲۴ تن از مهم‌ترین رهبران سیاسی و نظامی رایش سوم دادرسی شدند.

    «دادگاه نورنبرگ» چگونه تشکیل شد؟/ قضاوت براساس رای مخاطبان

    محمد اسکندری ایده نگارش نمایشنامه «دادگاه نورنبرگ» را از کتاب «محاکمه در نورنبرگ» گرفته بود. در این نمایشنامه به جای نمایش محاکمه همه سران آلمان نازی یک نفر یعنی رییس دادگستری رایس سوم به نمایندگی از جنایتکاران دیگر محاکمه می‌شود. وی در واقعیت به ۲۰ سال زندان محکوم می‌شود اما در این نمایش سرنوشتش براساس آرای مخاطبان در هر شب از اجرا رقم می‌خورد.

    روایت منیژه محامدی از اجرای «دادگاه نورنبرگ»

    منیژه محامدی کارگردان این اثر نمایشی درباره روند شکل‌گیری این نمایش در آن سال‌ها به تئاتر آنلاین گفت: من بعد از انقلاب و قبل از بازگشت دوباره‌ام در سال ۶۵ به آمریکا ۷ تئاتر کار کردم و ۲ نمایشم هم به ثمر نرسیدند. نمایش «دادگاه نورنبرگ» جزو نمایش‌هایی بود که قرار بود قبل از رفتنم به آمریکا روی صحنه ببرم که امکانش فراهم نشد و آن زمان قرار بود خانم جمیله شیخی نقش رییس دادگاه را بازی کند. تا اینکه بعد از بازگشتم به ایران در سال ۷۳ من به مرکز هنرهای نمایشی مراجعه کردم و گفتم من استخدام رسمی اداره تئاتر بودم و حالا بعد از چند سال به ایران برگشتم و می‌خواهم کار کنم اما رییس آن زمان مرکز هنرهای نمایشی که فردی به نام رحیم برزگر بود به من گفت «ما اصلاً احتیاج به تئاتر نداریم» و من هم عصبانی شدم و از آنجا بیرون آمدم.

    وی ادامه داد: دو نمایشنامه‌ای را هم که یکی از آنها «دادگاه نورنبرگ» بود و برای اجرا ارائه داده بودم، کلاً بی جواب ماند. در این فاصله من تئاتر کار نکردم اما در تلویزیون فعال بودم و یک سریال برای نوجوانان ساختم و تله تئاتر «خانه عروسک» ایبسن را هم کارگردانی کردم. همزمان در دانشگاه‌های مختلف هم تدریس می‌کردم.

    «دادگاه نورنبرگ» چگونه تشکیل شد؟/ قضاوت براساس رای مخاطبان

    وی ادامه داد: بعدها فضا برای تئاتر کار کردن متفاوت شد. آن زمان حسین سلیمی که پیش از این در تلویزیون بود به عنوان رئیس مرکز هنرهای نمایشی انتخاب شد و به من پیشنهاد داد همان نمایشی را که قرار بود در تلویزیون کار کنم برای اجرای صحنه‌ای آماده کنم. بعد از این پیشنهاد با شهره سلطانی نمایش تک نفره «روز از نو» را کار کردیم که نمایش خیلی خوبی هم بود و سلطانی برای بازی در این کار جایزه گرفت. بعد از آن بود که «دادگاه نورنبرگ» را پیشنهاد دادم که پذیرفتند و نمایش بسیار خوبی از کار درآمد و حتی بعد از پایان اجرا هم به ما پیشنهاد دادند که اجرا را در سالن اصلی تئاترشهر ادامه بدهیم اما نمایش مناسب اجرا در سالنی بزرگ نبود.

    کارگردان «تبرئه شده» درباره استفاده از سالن انتظار چهارسو برای نمایش توضیح داد: آن زمان هنوز سالن انتظار چهارسو تبدیل به کافه نشده بود و ایده کافه تریا از نمایش ما شروع شد. سالن نمایش درست شبیه به دادگاه درست شده بود و حتی میله‌هایی هم که در حال حاضر در بالکن و کنار صندلی‌ها در سالن چهارسو وجود دارد از همان زمان به یادگار مانده است. متهم اصلی نمایش که ایرج راد نقشش را ایفا می‌کرد در کل اجرا پشت به تماشاگران نشسته بود و تنها در ۲۰ دقیقه پایانی بلند می‌شد و از خودش دفاع می‌کرد.

    «دادگاه نورنبرگ» چگونه تشکیل شد؟/ قضاوت براساس رای مخاطبان

    وی افزود: نمایش راوی داشت و در نیمه‌های اجرا از تماشاگران درخواست می‌کرد که برای وقت استراحت بین دادگاه از سالن خارج و به کافه تریا بیایند که نمایش نیز در آنجا ادامه پیدا می‌کرد و موزیک و پذیرایی از حضار انجام می‌شد. در این میان پلاک‌هایی به تماشاگران داده می‌شد که بعد از بازگشتشان به درون سالن و فضای دادگاه در پایان نمایش با این پلاک‌ها رای نهایی را می‌دادند و با توجه به رای مردم نمایش هر شب به یک شکل پایان می‌پذیرفت.

    محامدی در پایان صحبت‌هایش درباره استقبال مخاطبان از نمایش یادآور شد: نمایش با استقبال بسیار خوبی روبرو شد و هر شب بیشتر از ظرفیت تماشاگر داشتیم اما به دلیل اینکه بعد از کار ما نوبت به اجرای نمایش دیگری بود، نتوانستیم کار را ادامه دهیم.

    «دادگاه نورنبرگ» چگونه تشکیل شد؟/ قضاوت براساس رای مخاطبان

    عوامل نمایش «دادگاه نورنبرگ» عبارتند از: نویسنده: محمد اسکندری، کارگردان: منیژه محامدی، طراح صحنه: علی اصغر مصورزاده، دستیار طراح صحنه: پیام صبحی، عکاس: مریم تاجیک، طراح گریم: ماریا حاجیها، دستیار اول کارگردان: ارشام مودبیان، طراح پوستر، بروشور و اقلام تبلیغاتی: علی اصغر مصورزاده، طراح لباس: بهیه خوشنویسان، دستیار طراح لباس: مریم غیورزاده، شراره قربانی، ماهیار کشوردوست، مدیر صحنه: ارشام مودبیان، منشی صحنه: پیام صبحی، اردشیر افشین راد.

  • همیشه از تهیه‌کنندگان گول خورده‌ام!/ بازی در سریال با نظارت دکتر

    همیشه از تهیه‌کنندگان گول خورده‌ام!/ بازی در سریال با نظارت دکتر


    اصغر همت در گفتگویی متفاوت درباره دل‌مشغولی‌ها و روزمرگی‌هایش به‌خصوص در دوران کرونا، تأکید کرد تا به امروز همیشه از تهیه‌کنندگان گول خورده است!

    به گزارش تئاتر آنلاین، اصغر همت بازیگر و کارگردان تئاتر درباره تجربه این روزهای کرونایی خود گفت: اخیراً فکر می‌کردیم که می‌توانیم یک نفسی بکشیم اما اوضاع دوباره بدتر از قبل شده است و فکر می‌کنم خانه نشینی سه ماه اول را باید جدی تر ادامه بدهیم. حتماً ماسک می‌زنم و حتی به همسرم گفتم بیا در منزل هم ماسک بزنیم!

    وی در پاسخ به این سوال منصور ضابطیان در برنامه رادیویی «پنجشنبه جمعه» که آیا تا حالا گول کسی را خورده است، توضیح داد: از تهیه‌کننده‌ها با سرفصل‌های مختلف همیشه گول خورده‌ام. یعنی کلاه دیگری سرم رفته است. اما شاید جالب‌ترین گول خوردنم به روز فوت زنده‌یاد علی حاتمی جلوی تالار وحدت برگردد. آقایی از شهر مقدس مشهد آمد و گفت می‌خواهد برای من و خانم اسدی شرایطی را فراهم کند که به مکه برویم. آن زمان سال ۷۴ یا ۷۵ بود، ۵۰۰ هزار تومان به او دادیم و قرار شد بقیه‌اش را بدهیم. بعد متوجه شدم که این آقا کلاً برای ما فیلم بازی کرده است. که وقتی مادر مرحوم همسرم به من گفت که شما چرا گول خوردید. گفتم او آنقدر خوب بازی کرد که حاضرم آن ۵۰۰ هزار تومان را به عنوان ناز شصت بازی خوبش به او بدهم. یک بار هم یک آقایی خودش را وکیل معرفی کرد برای معافیت پسرم که آن هم کلاه گشادی سر ما گذاشت.

    وی یادآور شد: متاسفانه این‌طور است راحت گول می‌خورم. یک جمله‌ای در نمایشنامه «کسب و کار آقای فابریزی» داشتم که سال ۷۶ از تلویزیون پخش شد و با خاکی کار کرده بودم. گفتم: «همیشه اعتماد به دیگران برایم موفقیت آورده است.» ولی فکر می‌کنم این فقط یک جمله در یک نمایشنامه بوده است.

    رییس سابق خانه تئاتر همچنین در پاسخ به این پرسش که تا به حال به کسی پول قرض داده‌اید که به شما بازنگرداند، گفت: بله. حتماً فراموش کرده است. ولی خودم واقعاً همیشه سعی کرده‌ام که بلافاصله یادداشت کنم و بدهکار کسی نباشم. شاید کسی از من هم طلبکار باشد ولی من یادم رفته باشد. عمداً به کسی بدهکار نبوده‌ام. سهواً جایزالخطا است.

    پس از ۶۸ سال، برای اولین بار ۶ ماه است که به شیراز نرفته‌ام!

    وی درباره اینکه تا به حال آش سبزی پخته است، توضیح داد: نه تا به حال نپخته‌ام. من آشپز بدی نیستم. اما هیچ وقت جرات نکرده‌ام. چون فکر نمی‌کنم کار ساده‌ای باشد. با وجود اینکه این نوع آش را بسیار دوست دارم. یکی از ذوق و شوق‌هایم از رفتن به شیراز این است که بروم صبح آش سبزی بخورم. الان حدود ۶ ماه است که به شیراز نرفته‌ام، برای اولین بار در این زندگی ۶۸ ساله این اتفاق افتاده است. می‌خواستم یکی دو هفته پیش بروم اما اوضاع آنجا هم خراب شده است. با وجود اینکه آنجا شرایط را کنترل کرده بودند ولی متاسفانه الان آنجا هم اوضاع خوب نیست و تاکید می‌شود که نیایید.

    این بازیگر تلویزیون و تئاتر درباره اینکه تا به حال شده است اشتباهی پیغامی برای کسی بفرستد که شرمنده شود، گفت: در لحظه فهمیده‌ام و پیام را پاک کرده‌ام. یعنی مثلاً در یک صفحه دیگری بوده‌ام. بلافاصله متوجه شده‌ام. اینکه ماندگار باشد و منتقل شود پیش نیامده است. چون خیلی اهل دنیای مجازی نیستم.

    وی افزود: اما شده است کسی توی سر زنان به من زنگ زده است که من چیزی را اشتباهی برای فلانی که نمی‌دانم چطوری توجیهش کنم فرستاده‌ام. چیزی فرستاده که مناسب نبوده است، ولی برای خودم خوشبختانه پیش نیامده است.

    بازی در سریال با حضور دکتر

    همت در ادامه بیان کرد: من ۸-۹ سال کار نکرده بودم. کاری را که از قبل از کرونا با آقای باشه آهنگر شروع کرده بودم تمام کردم، اما این روزها مشکلات پخش دارد. یک کار هم با سعید نعمت‌الله مشغول هستم. گاهی با مراقبت بسیار که دکتر سر صحنه باشد و مرتب چک کنند، جلوی دوربین می‌روم. مثلاً اخیراً آزمایش خون و این چیزها می‌گیرند. یک جوری داریم کار را ادامه می‌دهیم ولی بیشتر فعلاً صحنه‌هایی که کم‌برخوردتر است را می‌گیریم. صحنه‌های شلوغ را گذاشته‌ایم که شاید این بلا دست از سر ما بردارد و ببینیم چطور می‌شود.

    «پنجشنبه جمعه» با اجرای منصور ضابطیان و به تهیه‌کنندگی زهرا قائدی هر هفته پنجشنبه و جمعه ساعت ۲۲ همزمان با پخش صوتی از رادیو ایران به صورت تصویری نیز از سایت این شبکه رادیویی پخش می‌شود.

  • پیکر صادق توکلی تشییع شد

    پیکر صادق توکلی تشییع شد

    صبح امروز دوشنبه اول مهر مراسم وداع با پیکر صادق توکلی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون با حضور مدیران و هنرمندان تئاتر برگزار شد.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی خانه تئاتر، مراسم وداع با پیکر صادق توکلی صبح امروز یکم مهرماه با حضور ایرج راد رییس هیات مدیره مرکزی خانه‌ تئاتر و رییس شورای عالی خانه‌ هنرمندان، اصغر همت و بهزاد فراهانی اعضای هیات مدیره مرکزی خانه‌ تئاتر، شهرام گیل‌آبادی مدیرعامل خانه‌ تئاتر، شهرام کرمی مدیر کل هنرهای نمایشی، مهدی قلعه بازرس خانه‌ تئاتر، حجت الاسلام و المسلمین محمود دعایی، هادی مرزبان، شکرخدا گودرزی، کریم اکبری مبارکه، خسرو احمدی، علی پویان، علی بی غم، مهدی صفاری ‌نژاد، اتابک نادری، علی عابدی و جمعی از بازیگران و هنرمندان تئاتر برگزار شد.

    در ابتدای این مراسم اصغر همت عضو هیات مدیره مرکزی خانه‌تئاتر گفت: فکر نمی کردم به فاصله نزدیکی دوباره اینجا جمع شویم ولی خب تقدیر است دیگر، می گویند بازگشت همه به سوی اوست. زمانی که آقای توکلی را می‌آوردند دیدم چقدر سبک است و در واقع فقط جسمش سبک نبود روحش هم سبک بود و به آنجایی پرواز کرد که باید برود، خیلی جالب است که وقتی کسی می رود و همه متفق‌القولند روی اطلاق صفت‌های مثبت به او که بسیار کم در این روزها پیش می آید. صادق توکلی هر روز با یک یا ۲ نان بربری به خانه تئاتر می‌آمد و شاید حتی ۲ لقمه آن را نیز نمی خورد، او نعمت به خانه تئاتر می‌آورد.

    این بازیگر در وصف خصائل صادق توکلی بیان کرد: او یک زاهد به تمام معنا بود اما زهدفروش نبود، این یک صفت خیلی مشخص است که این روزها بسیار می‌تواند با ارزش باشد، کسی که می توانست از زهد واقعی خود استفاده کند اما این زهد را تنها برای خود نگه می‌داشت.

    سپس ایرج راد رییس هیات مدیره مرکزی خانه‌ تئاتر و رییس شورای عالی خانه‌ هنرمندان پشت تریبون رفته و عنوان کرد: صادق توکلی کسی که همه وجودش صداقت، عشق و محبت بود، کسی که در سلام به همه پیشدستی می‌کرد، انسانی که به معنای واقعی وارسته، وقت شناس و عاشق کارش بود و تا آنجایی که توان و امکان داشت و می شد سعی بر این داشت که روی صحنه با مسئولیت کامل کارش را انجام دهد. او سعی داشت چه زمانی که جلوی دوربین بود و چه روی صحنه همواره با خلوص نیت، صفا، پاکی و دوری از هر نوع تصنع‌گرایی کار خود را انجام دهد. این هنرمند همواره صادق بود، هرگز شکوه نکرد و همیشه لبخند به لب داشت اما یک جا صدای بلند او را از درد در بیمارستان شنیدم، صدای فریادش مرا لرزاند و بسیار متاسف شدم. این انسان شریف همیشه در مقابل تمام ناملایمات و سختی‌های کار ایستاده بود و لبخند به لب داشت ولی در آن زمان درد جانکاهی می کشید که او را به فریاد واداشت.

    راد در پایان یادآور شد: همه او را به خاطر صافی، پاکی و صداقتی که این روزها بسیار بسیار کم پیدا می‌شود، دوست داشتند و به یاد ندارم کسی از او ناراحتی داشته‌باشد، اون انسانی یکرنگ و خالص بود و همانی بود که بود. برای همیشه در ذهن و خاطر ما باقی خواهد ماند.

    بهزاد فراهانی عضو دیگری از هیات مدیره مرکزی خانه‌ تئاتر درباره این هنرمند بیان کرد: متاسفانه زمانه زمانه بسیار تلخی شده و خیلی ها پای آنچه می گویند، نمی‌ایستند. ما در انجمن خود چیزی حدود هزار و سیصد عضو داریم که تقریبا به جز کسانی که فوت کرده اند باقی صادق توکلی را خوب می‌شناختند و من آرزو داشتم آنقدر همدیگر را دوست می داشتیم که اگر در زندگیمان به هم لطف نداشتیم حداقل در زمان وفات به هم لطف کنیم اما امروز از آن هزار و سیصد نفر بخش اندکی دور هم جمع شده‌اند. ما ظاهرا خیلی همدیگر را دوست داریم اما باطنا روایت آنیم که شاعر می‌گوید «آنچه با ما آشنایان می‌کنند/ کی روا دارد به کس بیگانه‌ای.»

    وی در پایان آرزو کرد: آرزو می‌کنم روزی برسد که ما آرزومند نمیریم، متاسفانه در این مملکت هیچ هنرمندی نیست که شادکام بمیرد و علت آن این است که فضای حرفه‌ای ما متعلق به دوره قبل از قاجار است، ما هنوز که هنوز است حرمت‌های لازم را برای کاربردهای هنر درنیافتیم، در سیاست کلان این ملک، ما (به ویژه در تئاتر) جماعت زیادی هستیم. به هر حال نام و یاد صادق توکلی همیشه در دل ما هست و امیداورم روحش شاد باشد. از عزیزی شنیدم که وصیت کرده‌است در سوگ من سیاه نپوشید، اشک نریزید، از مفاهیم و آیین‌های مرسومه مرگ در این ملک استفاده نکنید، شادمان باشید، بکوبید و بزنید.

    شهرام کرمی نیز در این مراسم عنوان کرد: به نمایندگی از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاون هنری به خانواده توکلی و جامعه هنرمندان به خصوص خانواده تئاتر تسلیت عرض کنم. جای تأسف دارد که هر بار ما در یک جمعی دوباره در فقدان یک عزیز دور هم جمع می شویم.صادق توکلی یک زاهد به تمام معنا بود اما زهدفروش نبود، این یک صفت خیلی مشخص است که این روزها بسیار می‌تواند با ارزش باشد؛ کسی که می توانست از زهد واقعی خود استفاده کند اما این زهد را تنها برای خود نگه می‌داشت

    کرمی همچنین اشاره کرد: هر انسانی یکبار بیشتر فرصت زندگی ندارد و ما معتقدیم که هنر فضایی برای معنویت و انسان بودن ایجاد می‌کند، استاد با تمام وجود ثابت کردند که چقدر خوب خواهد شد که این نمایش بزرگ را با یک بازی انسانی تمام و کمال انجام دهند که در فقدان او ما از خصلت‌های نیک وی یاد کنیم. بزرگترین نمایش زندگی صادق توکلی در همین زندگی بود، کسی که با خصلت‌های نیکو او را می‌شناسند، او هم برای گروهی که در کنارش کار می‌کردند و هم برای جامعه هنری نشان یک انسان والا بود. امیدوارم این ضایعه تلنگری برای جامعه تئاتری باشد تا قدر انسان‌های نیک و هنرمندان را در زمان حضور و حیات آنها را بیشتر بدانیم.

    شهرام گیل آبادی مدیر عامل خانه‌ تئاتر به عنوان آخرین سخنران به جایگاه دعوت شد و گفت: در خاطره عالم هستی عکس‌های بسیاری به شکل ناگهانی و بی خبر از ما در حالت طبیعی ثبت شده‌است، که اگر مرورشان کنیم ممکن است که به مهربانی‌ها یا تلخ‌کامی‌هایی ارجاع پیدا کنند که از خود رفتاری را باقی گذاشته‌ایم که شاید این رفتار پسندیده یا ناپسند است. خانواده استاد خوشحال باشند که عکس‌هایی از این استاد در این عالم و در ذهن، روح و خاطر دوستانش باقی مانده که تلخ‌کامی در آن پیدا نمی‌شود.

    مدیرعامل خانه تئاتر در پایان یادآور شد: با مرور خاطرات صادق توکلی کرنش بی‌جا یا رفتار ناصواب از او نمی‎بینیم، او بی شک انسان خدا بود و این خداگونگی سبب شده تا رفتار الهی او در ذهن ما ثبت شود. خانه‌ تئاتر در این غم شریک است، خود را در کنار این بزرگواران می‌بیند. خانواده بزرگ تئاتر قدرشناس این بزرگوار و زحمات او است و هرجایی که نیاز باشد سعی می‌کنیم نفس و مهربانی او را تکثیر کرده و از او یاد کنیم.

    سپس فاضل جمشیدی به اجرای قطعه موسیقی کاروان پرداخت.

    در ادامه این مراسم فرزند صادق توکلی به نمایندگی از خانواده او گفت: من از طرف تمام اعضای خانواده‌ام از همه شما تشکر می‌کنم که ما را ر ایین اتفاق تلخ زندگیمان و اینکه از سر جبر مجبوریم تن سرد پاره تن خود را با دست‌های خود به دامان مادر طبیعت بسپاریم، همراهی می‌کنید. بسیار تشکر می کنیم از مسئولان خانه تئاتر، خانه هنرمندان و اداره کل هنرهای نمایشی که فروتنانه و بی منت از ابتدا زحمات پدر را بر دوش داشتند، ما را تنها نگذاشتند و همیشه یار و همراهمان بودند. از همه دوستان و مسئولان تشکر ویژه داریم و تنها می توانیم بگوییم که متشکریم.

    این مراسم با نمازگزاری حجت الاسلام والمسلمین دعایی بر پیکر مرحوم صادق توکلی پایان یافت.

  • کاش صدای‌مان به گوش مسئولان برسد/ آسیب‌شناسی آموزش بازیگری

    کاش صدای‌مان به گوش مسئولان برسد/ آسیب‌شناسی آموزش بازیگری


    امین تارخ در نشست «آسیب‌شناسی آموزش بازیگری در ایران» از جای خالی مسئولانی از وزارت ارشاد، آموزش و پرورش و کانون پرورش فکری در این نشست انتقاد کرد.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی، دومین نشست از دور اول نشست‌های دفتر پژوهش و انتشارات اداره‌کل هنرهای نمایشی با عنوان «سه‌شنبه‌های پژوهشی تئاتر» برگزار شد.

    موضوع این نشست «آسیب‌شناسی آموزش بازیگری در ایران» بود و شب گذشته، سه‌شنبه ۱۲ شهریور با مدیریت سیدجواد روشن و حضور و سخنرانی امین تارخ و اصغر همت در سالن کنفرانس مجموعه تئاتر شهر میزبان علاقه‌مند شد.

    تلاشی برای بررسی آموزش بازیگری در دانشگاه و ایرادات آن و آموزش‌های آزاد و مشکلاتش

    در ابتدا روشن مدیر و کارشناس این جلسات، ضمن خوشامدگویی به حاضران و سخنرانان، به اهمیت برگزاری این نشست‌ها اشاره کرد و موضوع آموزش بازیگری را یکی از مواردی دانست که با توجه به علاقه‌مندی نسل جوان به مقوله بازیگری، نیازمند بررسی دقیق است.

    وی بحث آموزش بازیگری را به دو حیطه دانشگاه و خارج از دانشگاه تقسیم کرد و گفت: ما بنا داریم در این نشست به موضوع آموزش بازیگری در دانشگاه و ایرادات این سیستم و همچنین آموزش‌های آزاد و مشکلات آن بپردازیم. هر چند قطعا این موضوع بسیار وسیع است و در یک نشست ۲ ساعته نمی‌توان به همه موارد و زوایای آن پرداخت ولی حداقل امیدوارم طرح این موضوع آغازی برای پرداخت جدی‌تر و دقت نظر بیشتر در این زمینه باشد.

    همت: آزمون عملی سهمی اندک در پذیرش دانشجویان دارد و این غلط است

    در ادامه اصغر همت با ذکر تاریخچه‌ای از آموزش تئاتر در ایران بعد از تشکیل سازمان پرورش افکار، به چگونگی شکل‌گیری دانشکده هنرهای دراماتیک، سینما-تئاتر فعلی و دانشکده هنرهای زیبا و دانشجویان و اساتیدی که در آن‌جا مشغول بودند پرداخت.

    اوضاع در دانشگاه‌های غیرانتفاعی، آزاد و علمی- کاربردی که بدون هیچ آزمون و گزینشی به پذیرش و ثبت‌نام دانشجو می‌پردازند بسیار تاسف‌بار و غیر قابل باور استوی در ادامه یکی از علل موثر در تاثیرگذاری سیستم آموزشی را بحث گزینش دانشجو دانست و گفت: در گذشته اکثر کسانی که وارد دانشگاه می‌شدند افرادی بودند که سال‌ها تجربه کار تئاتر داشتند و حتی برخی مسئولیت‌هایی نیز در این خصوص داشتند. گزینش دانشجو به سختی، با محدودیت، به لحاظ تعداد و به شکل تخصصی برگزار می‌شد و همین موضوع باعث شد کسانی وارد دانشگاه شوند که هر یک از چهره‌های نامدار تئاتر ایران بوده و هستند. برخلاف امروز که گزینش دانشجو براساس یک کنکور سراسری است و آزمون عملی و تخصصی سهم کم و گاه بی‌تاثیری در پذیرش یک دانشجو دارد چرا که یک نفر با داشتن نمره بالا در آزمون نظری و رتبه خوب کنکور، از آن جایی که این رتبه و نمره ۷۰ درصد امتیاز را به خود اختصاص می‌دهد، می‌تواند وارد دانشگاه شود و این سیستم گزینش غلط است.

    همت در ادامه تصریح کرد: اوضاع در دانشگاه‌های غیرانتفاعی، آزاد و علمی- کاربردی که بدون هیچ آزمون و گزینشی به پذیرش و ثبت‌نام دانشجو می‌پردازند بسیار تاسف‌بار و غیر قابل باور است. افزایش و رشد کمی تعداد دانشجویان بدون در نظر گرفتن توانمندی و استعداد آن‌ها، همچنین نبود امکانات و اساتید مناسب باعث ضربه زدن به سیستم آموزش صحیح است.

    مدیرعامل سابق خانه تئاتر در ادامه به موضوع استادان اشاره کرد و افزود: ببینید زمانی که دکتر کوثر، مهدی فروغ و بهرام بیضایی در سیستم دانشگاهی مسئولیت داشتند چه کسانی در دانشگاه درس می‌دادند؟ افرادی که الان وقتی به آن‌ها فکر می‌کنیم غیر قابل تصور است که ما چنین دوره‌هایی داشته‌ایم و حالا قیاس کنید با وضع موجود.

    مدیر سابق گروه تئاتر سوره در ادامه بحث به موضوع سرفصل‌های آموزشی اشاره و اظهار کرد: زمانی که در دانشگاه سوره مسئولیت داشتم با ایجاد گروه‌های تخصصی با حضور اساتید به‌نام در گرایش‌های مختلف با الگوبرداری از مدیرت بهرام بیضایی در دانشگاه تهران، علاوه بر جذب اساتید خبره در هر درس، در سرفصل دروس نیز تغییراتی اعمال کردیم. بسیاری از سرفصل‌های آموزشی ناکارآمد بود و الان هم چنین است. در برخی از موضوعات و دروس شاهد هستیم تا ۱۲ واحد به آن‌ها اختصاص یافته است ولی به طور مثال هیچ واحدی برای سولفژ نداریم. من با حمایت آقای زم در حوزه هنری، محتوای برخی دروس را تغییر دادم تا آموزش‌ها تخصصی و کاربردی شود و شرایطی را فراهم کردم تا به عنوان مثال افرادی مثل صدیق تعریف، آواز یا سعید ذهنی، سولفژ درس دهند.

    تارخ: آموزش بازیگری در مدارس، نقش موثری در تربیت نیروهای کارآمد دارد و متاسفانه در حال حاضر به آن بی‌توجه‌ایم

    در ادامه این نشست امین تارخ ضمن تاکید بر جایگاه دانشگاه در بحث آموزش و ضعف‌های سیستم آموزش دانشگاهی، به اهمیت مراکزی مثل کانون پرورش فکری اشاره و اظهار کرد: کانون پرورش فکری در دوره‌ای سهم به‌سزایی در آموزش تئاتر داشت و افراد بسیاری را وارد عرصه حرفه‌ای کرد ولی متاسفانه دیگر آن مسیر دنبال نشد.

    وی همچنین به جایگاه و تاثیر وزارت آموزش و پرورش اشاره کرد و گفت: مدرسه نیز از جمله مراکزی است که می‌تواند در آموزش هنر، در اینجا تئاتر و بازیگری، موثر باشد. آموزش تئاتر از سنین پایین در مدارس نقش موثری در تربیت نیروهای کارآمد دارد که متاسفانه در حال حاضر مسئولان به آن بی‌توجه هستند.

    اصغر همت نیز در خصوص نقش مدرسه در آموزش تئاتر گفت: در شیراز، دبیرستان حیات که ما در آن درس می‌خواندیم یکی از مراکز مهم و موثر در تئاتر بود و برخی معلمان ما از اساتیدی بودند که آموزش‌های اولیه تئاتر را مدیون آن‌ها هستیم و این نکته بسیار مهمی است که چگونه یک مدرسه تبدیل به یک مرکز موثر در تئاتر می‌شود.

    راه‌اندازی کارگاه آزاد بازیگری؛ اتفاقی جدید در سیستم آموزشی خارج از دانشگاه در بعد از انقلاب

    تارخ در ادامه بحث خود به آموزشگاه آزاد هنری اشاره کرد و گفت: زمانی که من کارگاه آزاد بازیگری را راه‌اندازی کردم، یک اتفاق جدید در بعد از انقلاب در سیستم آموزشی خارج از دانشگاه بود و آغازی شد برای راه‌اندازی و گسترش کلاس‌های آزاد. هدف من یک آموزش سیستماتیک در زمینه بازیگری بود که با حضور اساتید و افراد شاخص انجام می‌شد. مثلا من بر آموزش یوگا به عنوان یکی از دروس مورد نیاز یک بازیگر تاکید داشتم ولی به مرور آموزشگاه‌های متعددی راه‌اندازی شد که متاسفانه برخی صلاحیت لازم را نداشتند و ندارند.

    زمانی که خود من در شورای تائید مراکز آموزشی بودم تاکید داشتم که فرد مسئول و صاحب امتیار باید دارای صلاحیت لازم و تجربه مفید باشد و سخت‌گیری‌هایی انجام می‌شد ولی حالا با داشتن یک مدرک کارشناسی و گاهی غیرمرتبط، به راحتی مجوز آموزشگاه صادر می‌شود و نظارتی نیز بر آن‌ها نیستوی اظهار کرد: زمانی که خود من در شورای تائید مراکز آموزشی بودم تاکید داشتم که فرد مسئول و صاحب امتیار باید دارای صلاحیت لازم و تجربه مفید باشد و سخت‌گیری‌هایی انجام می‌شد ولی حالا با داشتن یک مدرک کارشناسی و گاهی غیرمرتبط، به راحتی مجوز آموزشگاه صادر می‌شود و نظارتی نیز بر آن‌ها نیست. حتی برخی مجوزها را به دیگران اجاره می‌دهند که جای تاسف دارد و گاهی افرادی در این آموزشگاه‌ها درس می‌دهند که حتی اسم‌شان را نیز نشنیده‌ایم. از نظر من استاد واژه‌ای است که نمی‌توان آن را به هر کسی اطلاق کرد و خود من نیز بدون تواضع خود را استاد نمی‌دانم و این بسیار مهم است که چه کسانی و با چه صلاحیتی درس می‌دهند. از طرف دیگر تمرکز من فقط بر آموزش بازیگری بود ولی می‌بینیم در یک آموزشگاه با حدود نهایتا ۱۰۰ متر فضا دروس متعدد گریم، کارگردانی، صدابرداری، طراحی صحنه، تدوین و … تدریس می‌شود و برای من جای سوال است که این تعداد رشته‌های مختلف را چگونه در یک فضا و زمان محدود می‌توان آموزش داد؟

    او در ادامه گفت: حالا که دیگر برای آموزش حتی نیاز به همان مجوزهای ساده نیز نیست و خیلی‌ها با اجاره کردن یک پلاتو و درج یک آگهی به برگزای یک کارگاه و ورک‌شاپ می‌پردازند و هیچ نظارتی نیز بر آن‌ها نمی‌شود و این گونه اقدامات به آموزش صحیح لطمه می‌زند. چرا که همه افراد صلاحیت این کار را ندارند. حالا کلی جوان علاقه‌مند بازیگری در بین این کلاس‌ها و کارگاه‌ها در رفت و آمد هستند به امید آنکه به موفقیت برسند.

    جای خالی مسئولانی از وزارت ارشاد، آموزش و پرورش و کانون پرورش فکری

    رئیس سابق انجمن بازیگران سینما اظهار کرد: در این نشست جای مسئولان خالی است و برخی از حرف‌های ما به آن‌ها برمی‌گردد. باید در اینجا مسئولانی از وزارت ارشاد، آموزش و پرورش و کانون پرورش فکری می‌بودند و حداقل امیدوارم صدای ما به آن‌ها برسد که باید در این زمینه کارهای اساسی انجام شود.

    اصغر همت نیز در همین راستا بیان کرد: در بحث آموزش کار از اصلاح گذشته است و باید انقلابی صورت گیرد و در گام نخست مسئولان باید در وزارت علوم به شیوه کنونی گزینش دانشجو پایان دهند و فکری نیز برای دانشگاه‌هایی که بدون آزمون دانشجو می‌پذیرند کنند.

    این نشست با طرح سوالاتی از سوی حاضران و گپ و گفت در خصوص موضوعات مطرح شده بعد از حدود ۲ ساعت به اتمام رسید. نشست آتی «سه‌شنبه‌های پژوهشی تئاتر» با موضوع «مغایرت یا همجواری تئاتر دانشجویی با تئاتر تجربی» با حضور قطب‌الدین صادقی و محمودرضا رحیمی ۱۶ مهرماه برگزار خواهد شد.