برچسب: اشکان صادقی

به گزارش تئاتر آنلاین، «مؤيدی» دارای مدرک كارشناسی سينما و فعالیت خود را در عرصه تئاتر از سال 1380 آغاز کرده است.

در ادامه گفت وگو تئاتر آنلاین را با این هنرمند تئاتر کشورمان بخوانید:

چگونگی برقراری ارتباط با متن و نظر خود پیرامون ساختار متن نمایشنامه «پیوند خونی» را برایمان شرح دهید و بفرمایید که مهم ترین ویژگی که موجب شد بازی در این اثر را بپذیرید چه بود؟
متن درمورد آپارتايد وتبعيض نژادي سياه پوستانه درظاهر ولي رويكرد كلي متن بيشتر در جهت تنهايي جهان آدم هاست در عصر حاضر همين روح اثر يعني تنهايي آدم ها مي تونه يه دغدغه مهم باشه براي جنون يك بازيگر روي صحنه و البته رفاقت و شناختي كه نسبت به تفكرات اشكان صادقي داشتم.

به نظر شما خصایص اصلی یک هنرمند تئاتر چیست و برای رسیدن به ویژگی های مطلوب که نظر تماشاگران را جلب کند، چه مواردی را در نظر بگیرد؟
بازيگري روي مخصوصن صحنه تئاتر يك جنون محض است وقتي به اين ديوانگي برسي وازآن لذت ببري تماشگر هم ازاون لذت خواهد برد

ویژگی نمایش‌هایي با موضوع اجتماعي در بروز واکنش خود نسبت به مسائل اجتماعي چیست؟
وقتي مي توان به يك درد اجتماعي درتئاتر پرداخت كه نسبت به جامعه اي درآن زندگي مي كني جهان بيني خوبي داشته باشي
آن زمان مهم نيست متن درچه دهه اي ازتاريخ نوشنه شده مهم نگاه توبه اثرباتوجه به نيازروز جامعه ست

آیا این ویژگی‌ها می‌تواند باعث آن شود که رویکرد و ذائقه مخاطب نسبت به رخدادهای روز جهان تغییر کند؟
بله قطعن همونطور كه گفتم بستگي به رويكرد كارگردان وبازيگر به متن دارد درجهت آگاهي سازي وبروز شدن

بازیگری در این نوع از نمایش‌ها مستلزم چه نگاه و باوری از سوی بازیگر است؟
مهم اين نمايش بخصوص نيست درهراثري باورپذيري مهمترين اصل يك بازيگر است ومهمترباور خودبازيگر

تربیت حواس بازیگری باتوجه به اینکه خود فردی از آن اجتماع است چگونه باید در صحنه نمایش نشان داده شود؟
خيلي سخت نيست اگرازدرون اجتماع باشي فقط كمي تكنيك نيازه همونطوركه گفتم باور

باورپذیری نقش را با چه داده‌هایی از نقش برای خودتان و سپس انتقال آن حس به مخاطب طراحی می‌کنید؟
همیشه اعتقاد داشتم تا زمانی که خودم نقش را باور نکردم انتظاري براي باور نقش ازمخاطب نخواهم داشت

تصاویر نمایش پیوند خونی

آیا صرفا دیدگاه اجتماعی شخصی شما می‌تواند راه گشای آن باشد که نقش را تحلیل و آن را روی صحنه بازی کنید؟
قطعن خير عرض كردم تكنيك لازمه هر جنبش ست درهرضمينه اي

استفاده از فضای مدرن و المان‌های روز تا چه اندازه توانسته است در بروز حواس بازیگری شما موثر واقع شود؟
بازيگري كه خودش روبه المانهاي روز آبديت نكند فضاراازدست خاهد داد وبه يك فرم تكرارخواهدرسيد

بازیگری در نمایشی که جنبه انتقادی دارد باید از خصوصیاتی تبعیت کند که در راستای هدف متن و شخصیت اثر باشد. لزوم این موضوع تا چه اندازه در نگاه شما وجود داشته است؟
نگاه بازيگر وكارگردان بانگاه متن دريك راستاست و او صولأ درعصركنوني اين نگاه درمتن هابسيار كم ومحافظه كارنه شده

آیا در این اثر موقعیت بیشتر به شخصیت‌ها جهت می‌دهد یا آنکه این دو موضوع در یک راستا برای برون ریزی و روایت حرکت می‌کنند؟
كاركترها برااساس موقعيت پيش آمده اثربه مرور شكل مي گيرين

و در پایان در رابطه با نقش اگر توضیحی دارید بفرمایید
تئاتروسينما در سالهاي اخير رو به انزوال شديديست زيرارويكرد حاكميت كنوني به آن اين است كه اگربود،بود واگرنبود هم نبود مگرچه اتفاقي مي افتد ووجود كرونا بهانه خوبي شد تاهرچه بيشتر اين قضيه ريشه كند ومتاسفانه ازمن وماها ديگركاري برنمي آيد چون اين اجازه دادنمي شود
فقط كارمي كنين كه شايدزنده بماندشايد

پس به ديدن نمايش ما يا بهتر بگم به كمك مابياييد…. (خرید بلیت تئاتر در تیوال)

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی نمایش، «پیوند خونی» به کارگردانی اشکان صادقی و براساس متنی از آثول فوگارد در مجموعه خانه هنر آبان روی صحنه رفته است.

اشکان صادقی این روزها نمایش «پیوند خونی» را در مجموعه خانه هنر آبان در تهران روی صحنه برده است.

به گزارش تئاتر آنلاین، «صادقی» دانش آموخته تئاتر از دانشکده هنر و معماری فعالیت خود را در عرصه تئاتر از سال ۱۳۷۶ با نمایش آرتورو اویی به نویسندگی برتولت برشت و کارگردانی مجید جعفری آغاز کرد.

وی در حدود 21 سال عمر از بازیگری تئاتر با کارگردانان به نامی همچون نظیر حسین پاکدل، حمید مظفری، محمد یعقوبی، منیژه محامدی، رضا گوران، آروند دشت آرای و… در زمینه کارگردانی کارهایی نظیر کنسرت نمایش یرما و آنسامبل پاپرا پرفورمنس گوژپشت نتردام کار کرده است.

این هنرمند تئاتر کشورمان، کارگردان و بازیگر نمایش پیوند خونی است که این روزها روی صحنه است از دغدغه های تئاتری خود با تئاتر آنلاین می گوید. این گفت وگو را با اشکان صادقی در ادامه به خوانید:

چه شد به فکر اجرای نمایش پیوند خونی افتادید؟
من نسبت به نمایش پیوند خونی یک نوستالژی خاصی دارم چرا که ۲۰ سال پیش این نمایش رو با ایمان افشاریان در تئاتر شهر به روی صحنه بردم، حالا بعد از گذشت 20 سال دوباره در تکاپوی خاطره سازی آن سال‌ها که تئاتر کشور اصالت داشت این اثر رو کارگردانی و بازی کردم.

این اثر به اعتقاد من یک اثر اجتماعی است با اینکه اتفاقات داستان در دهه ای است که تبعیض نژادی موج می زند اما شالوده متن به انسان و تنهایی هایش و روزمرگی هایش وابسته و متصل است برای همین فضاسازی ها بر اساس دیالوگ های متن بوده و سعی شده با استفاده از فضای موسیقیایی تاثیر گذاری بر روی مخاطب را دو چندان کند.

تصاویر نمایش پیوند خونی

دلیل و دغدغه آنکه نمایشنامه را برای اجرای نمایش انتخاب کرده‌اید چیست؟
دلیل و دغدغه من برای اجرای مجدد این اثر صمیمیت و ملموس بودن نوع بازی ها تاثیر گذاری حسی بر روی مخاطب به دور از فضا های قلابی انتلکت این روزهای تئاتر بوده به طوری که هر قشری را با خود همراه کند.

از ضعف‌های موجود در حوزه‌ی تئاتر بفرمایید و به نظرتون چرا ارتباط بین مردم و تئاتر ضعیف است؟ و همینطور راهکار پیشنهادی شما برای بهبود اوضاع هنر و تئاتر چیست؟
یکی از علت‌هایی که مخاطب این روزهای تئاتر از آن فراری است اجرای نمایشنامه های سطحی و تئاتر های سطحی تر و اجرا های بی بنیه و و بی خاصیت است با بازی های آبکی که نشان از تمرینات کم دارد بخشی از این ضعف ها به واسطه سالن‌های خصوصی به وجود آمده است چرا که نظارت هنری بر روی آثار انجام نمی گیرد بازیگران جوان زیادی تنها از تئاتر به عنوان یک پل ارتباطی برای شهرت و رسیدن به سینما استفاده می کنند نه آنکه دلش برای خود تئاتر بسوزد در عین حال که سوادش را هم ندارد که بخواهد تئاتری فاخر را ارائه کند سوای این معضل کرونا هم به دریوزگی تئاتری ها کمک کرد و باعث شد اندک مخاطب تئاتر فاخر و کلاسیک هم ریزش کند.

پیش بینی شما در مورد استقبال از نمايش چطور است؟
متاسفانه در جواب استقبال باید گفت که سالن جدیدالتاسیس است و داستانهای کرونا هم مزید بر علت شده و صفحات مجازی تئاتری هم پول های کلانی دریافت می کنند اما امیدواریم بتوانیم در روزهای آتی حضور تماشاگر فهیم را در سالن خود ببینیم.

آیا پشتوانه مالی و حمایت خاصی از شما می شود؟
خیر از من حمایت مالی نمی شود تهیه کننده در کار من موجود نیست.

ايا تئاتر ابزاري براي فرهنگسازي است؟ خود شما در اين زمينه اقداماتي داشته ايد؟
طبعاً تئاتر کار کردن خود فرهنگ است شخصی که تئاتر کار می‌کند در این وانفسای مالی یعنی تلاش برای فرهنگ سازی دارد وگرنه خرید و فروش و دلالی دمپایی هم بیشتر از تئاتر و هر هنر دیگری پولساز است.

تئاتر چه ضرورتي براي جامعه دارد و جامعه بدون تئاتر چگونه است؟
غذای فرهنگی باید در کنار غذای روحی و غذای جسمی قرار گیرد طبعاً هر کدوم از این غذاها اگر وجود نداشته باشد انسان ول معطل است و تئاتر از همان غذاهای فرهنگی است بنابراین تئاتر به انسان و انسان به تئاتر وابسته است.

به نظر شما یک نقد صحیح و سازنده در تئاتر چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟
نقد صحیح در حوزه تئاتر باید نقد صاحب اثر نکند بلکه خود اثر را صادقانه نقد کند که اکثر نقاد های ما از دسته دوم هستند.

از دیدگاه شما چه مسائل و موضوعاتی در جامعۀ امروز می تواند در قالب هنر تئاتر به روی صحنه رود که از نگاه نویسندگان، کارگردانان و تهیه کنندگان مغفول مانده است ؟
متن های ایرانی اکثراً فریاد و اعتراض را با خود به همراه دارند اما این که تا چه حد این متن ها اجازه اجرا پیدا می کنند با خداست طبعا اگر اجازه داده شود مسائل و مشکلات روز مورد دست یازیدن متن نویس ها قرار بگیرد وگرنه یک متن بی بته و بی بخار ا مثل همین متن هایی که شاهد شان هستیم به روی صحنه خواهند رفت.

(خرید بلیت تئاتر در تیوال)

از ۱۹ دی
ساعت ۱۹:۰۰
مجموعه خانه هنر آبان – خرید بلیت از سایت تیوال

نویسنده: آثول فوگارد
طراح و کارگردان: اشکان صادقی

بازیگران: اشکان صادقی، علیرضا مؤیدی

گروه موسیقی: سعید خرمیان، پردیس پیراهش
دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: محمدجواد ملک زاده
مدیر اجرایی: رضا گنجی
منشی صحنه: سارا سعادت‌ نیا
مدیر صحنه: حامد لطفی
مشاور پروژه: محمد رضا بهشتیان
طراح صحنه: کورش آصف وزیری
طراح گریم: عاطفه رضایی
طراح لباس: اکرم بایه
دستیاران لباس: دریا اسدی، فاطمه بابایی، نیلوفر منفرد
عکاس: مونا فاضلی
طراح پوستر: غزل امین نیا
روابط عمومی و مدیر تبلیغات: علیرضا یونسی

خلاصه: دو برادر یکی سیاه و دیگری دو رگه در پی تنهایی خود، رو به سوی امیدهای واهی و دلبستگی های عاطفی‌شان روزمرگی را تجربه می کنند تا اتفاقی زندگی‌شان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و …

? سالن حافظ
? پنجشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۵ – پنجشنبه ۱۸ شهريور ۱۳۹۵
⏰ ۱۷:۳۰
⏳ ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه

کارگردان: الهام شکیب و اشکان صادقی
بازیگران: نگار عابدی، فرهاد جم، اشکان صادقی، آتیه جاوید، پرنده علایی و الهام شکیب
مدیر تولید: حسن جودکی
دستیار کارگردان: علی نصر
آهنگساز: عماد اجلال
خوانندگان: هانا کامکار و احمد قائد
نوازندگان: عماد اجلال، احمد قائد، کیان کردستانى
طراح حرکت: بهزاد جاودان فرد
طراح پوستر و بروشور: رضا قاضیانى
طراح لباس: وحید آرین و فرح تاجیک
صدابردار: روزبه خورزنى
عکاس: رضا قاضیانی
مدیر تبلیغات و روابط عمومی: مریم شریعتی
تبلیغات مجازی: گروه هنری پژواک

اشکان صادقی یکی از کارگردانان نمایش «یرما» از مردم خواست به دلیل شرایط ناخواسته‌ای که برای این اثر پیش آمده است به تماشای آن نشسته و حمایت خود را دریغ نکنند.

به گزارش تئاتر آنلاین، این روزها نمایش«یرما» در تالار حافظ روی صحنه است؛ نمایشی که پیش از این قرار بود در سالن تئاتر عمارت مسعودیه به صحنه برود و تمرین گروه نیز در همین مکان ادامه داشت ولی با بالا گرفتن اختلاف میان سازمان میراث فرهنگی و شرکت پیمانکار عمارت مسعودیه و پلمپ این سالن، گروه اجرایی نمایش با وجود داشتن قرارداد رسمی از اجرای خود بازماند و به تالار حافظ کوچ کرد.

اشکان صادقی یکی از دو کارگردان این نمایش درباره این اتفاق به (تئاتر آنلاین) مهر گفت: با وجود اینکه شهرداری قرارداد بلندمدت با سازمان میرث داشت ولی به اختلاف خوردند و سازمان میراث این تماشاخانه را پس گرفت. تماشاخانه ای که به همت علیرضا شجاع نوری و ایمان افشاریان برپا شده بود و تماشاگران خوبی را طی این مدت جذب خود کرده بود این روزها بسته شده و یکی از تماشاخانه های خصوصی خوب در تهران از گردونه خارج شده است. من از این اتفاق همچون وقتی که تماشاخانه اکو بسته شد و هیچ کس هم نگفت چرا این تماشاخانه بسته شد در حالیکه بین مخاطب و هنرمندان جای خوبی پیدا کرده بود، ناراحتم.

وی ادامه داد: به نظرم این اختلافی نبود که نشود حل شود اما به هر حال به ما هم ضرر وارد شد و هنوز گیتار و لباس های ما آنجا مانده است. خوشبختانه با کمک رضا دادویی، توانستیم یک اجرا در تالار حافظ به مدت 10 شب بگیریم. از انجا که تالار حافظ در روز دو اجرا بیشتر نمی رود اما آقای رضا دادویی کمک کرد که یک اجرا اضافه تر در تالار حافظ برود و ما گرچه در ساعت غیر متعارف ۱۷:۳۰ کار را اجرا می کنیم اما امیدواریم مخاطبان با توجه به شرایط از اجرای ما استقبال کنند.

این کارگردان با اشاره به شیوه اجرای «یرما» گفت: من در کنار گروه های زیادی از جمله رضا گوران این نمایش را اجرا کرده ام، اما از آنجا که خودم در مقام کارگردان یک سری ایده داشتم دوست داشتم با توجه به آن ایده ها این اثر را دوباره اجرا کنم.

وی درباره شیوه اجرایی با اشاره به اینکه این اجرا یک «آنسامبل» است توضیح داد: من تعلق خاطر خاصی به موسیقی اسپانیایی و تصویرهای نمایشی «یرما» دارم و معتقدم دیدن موزیک-تئاتر این روزها برای مخاطب جذاب تر است. گرچه ما در نمایش دیالوگ هم داریم و با وجود بازیگران خوبی مثل نگار عابدی حیفمان آمد دیالوگ را به کل حذف کنیم اما خیلی از صحنه های این نمایش همراه با موزیک زنده اجرا می شود و برای همین بیشتر یک «آنسامبل» است تا تئاتر.

او در پاسخ به اینکه در این نمایش نسبت به شخصیت هایی که در نمایشنامه هستند بازیگران کمی حضور دارند، گفت: من دیدگاه و تحلیل خودم را روی این اجرا داشتم و برای همین گاهی در این نمایش شاهد بازی در بازی هستید. من نخواستم اجرا را شلوغ کنم مثلا دکتر علی رفیعی یک اجرای کلاسیک از این نمایشنامه داشتند اما من بیشتر خواستم یک اجرای کارگاهی از این نمایشنامه داشته باشم و حس مخاطب را با موسیقی برانگیزم برای همین شما شاهد میزانسن های عجیبی روی صحنه نیستید.

صادقی با بیان اینکه احتمال تمدید اجرای این نمایش در صورت استقبال مخاطب است از مخاطبان تئاتر خواست با توجه به شرایطی که برای این گروه پیش آمده و اجرای نمایش در ساعت غیر معمول از این نمایش دیدن و از آن حمایت کنند.

در این نمایش بازیگرانی چون نگار عابدی، فرهاد جم، اشکان صادقی، آتیه جاوید، پرنده علایی و الهام شکیب به ایفای نقش می پردازند و در کنار اشکان صادقی، الهام شکیب نیز کارگردان دیگر کار است. همچنین موسیقی این نمایش به عهده عماد اجلال، هانا کامکار، احمد قاید، کیان کردستانی است.

اشکان صادقی که این روزها نمایش ˝گون‌گولا˝ را در سالن استاد انتظامی روی صحنه برده، این نمایش را یک رئال اجتماعی می‌داند و معتقد است این شیوه بیش از دیگر گونه‌های نمایشی می‌تواند مخاطب را درگیر اثر کند.

برای مخاطبان تئاتر اشکان صادقی به واسطه بازی در شش نمایش به کارگردانی آروند دشت‌آرای، سه نمایش به کارگردانی مجید جعفری، دو نمایش به کارگردانی منیژه محامدی و رضا گوران و همچنین نقش‌آفرینی در نمایش‌هایی به کارگردانی حسین پاکدل، محمد یعقوبی، مسعود دلخواه، آرش دادگر و… طی 15 سال گذشته، چهره‌ای شناخته‌شده است.

او که چند سالی است در کنار بازیگری، دست به قلم شده و تاکنون نمایشنامه‌های متعددی را نیز به رشته تحریر درآوده، چند روزی است نمایشنامه “گون‌گولا” از نوشته‌های خودش را این بار در مقام کارگردان در سالن استاد انتظامی خانه هنرمندان ایران روی صحنه آورده است.

صادقی درباره روند نگارش و اجرای این اثر نمایشی به هنرآنلاین، گفت: صادقانه‌اش این است که یک روز به یکی از دوستانم که هم نویسنده است و هم آهنگساز گفتم که دنبال سوژه برای نوشتن نمایشنامه می‌گردم. او گفت به زندگی خودت نگاه و درباره مشکلاتی که با آنها دست و پنجه نرم می‌کنی، بنویس. من هم در چند سال خیلی صادقانه یکسری مشکلات و بحث و جدل‌هایی را که خودم در زندگی داشتم، به صورت مستند، مدون کردم و در نهایت آن را با داستان زندگی یکی از بازیگرانی که هنوز هم بعضی اوقات تئاتر کار می‌کند و ترجیح می‌دهم اسم او را نیاورم آمیخته کردم. در واقع آیئنه زندگی خودم را او می‌دیدم و به عنوان یک بازیگر همیشه ترس داشتم که آینده بازیگری‌ام همانند او نباشد.

او ادامه داد: راستش همیشه وقتی به اداره تئاتر می‌رفتم و بازیگرانی را می‌دیدم که به نوعی فراموش شدند و دارند شطرنج بازی می‌کنند، خیلی حس عجیبی به من دست می‌داد، یا زمانی‌که در راهروهای تئاتر شهر وقتی بعضی‌ها با دیدن با پوستر نمایش‌های قدیمی این جمله را که راستی فلانی کجاست، چرا دیگر پیداش نیست و تئاتر بازی نمی‌کند؟ می‌شنیدم، همیشه از شنیدن این سوال‌ها یک غمگینی به من دست می‌داد. در واقع هدفم از نوشتن این نمایشنامه رسیدن به متنی بود که این حس را بتواند منتقل کند و حدود دو، سه سال هم طول کشید تا بالاخره بعد از 7،8 بار بازنویسی به چیزی که واقعا دلم می‌خواهد، برسم.

بازیگر نمایش‌های “شاه لیر” و “گل‌های شعدانی‌ها” که پیش از این “گون‌گولا” را در تالار مولوی و تالار حافظ نمایشنامه‌خوانی کرده، درباره خط داستانی این اثر گفت: “گونگولا” درباره سرگذشت مادر و پسری است که پسر بازیگر تئاتر است و دوست دارد به جایگاهی آرمانی خود در تئاتر برسد ولی در نهایت این پسر کارمندی ساده می‌شود. در واقع در این نمایش ما سیر زندگی پسر را از جوانی تا پیری نشان می‌دهد.

صادقی که پیش از این نمایش “آه پدر، پدر بیچاره، مامان تو را در گنجه آویزان کرده و من خیلی دلم گرفته” را نیز در مقام کارگردان روی صحنه برده، درباره شیوه اجرایی این متن افزود: در واقع کار یک رئال اجتماعی است، زیرا معتقدم با این شیوه، مخاطب را بیشتر با یک اثر نمایشی درگیر می‌کند. ضمن اینکه من سعی کردم با استفاده از نور تقطیع زمانی را در آن نشان بدهم و با توجه به اینکه در این کار طراحی صحنه نداریم، تلاش کردم با استفاده از اکسسوار و بازی گرفتن از بازیگران مضمون مورد بحث را به درستی به تصویر بکشم. البته به خاطر اینکه قبل و بعد از ما دو نمایش دیگر در این سالن اجرا می‌شود و به همین خاطر من نتوانستم از دکور ایده‌آلم در این کار استفاده کنم.

بازیگر نمایش‌های “چشم‌اندازی از پل” و “تن تن” که زیاد از زمان اجرای نمایش خود در سالن انتظامی زیاد راضی نیست، اضافه کرد: راستش علاوه بر اینکه از نظر زمانی با توجه به ماه رمضان زمان اجرای ما زیاد مناسب نیست ولی تاکنون استقبال خوبی از کار شده و فکر می‌کنم بعد از تمام شدن بازی‌های جام جهانی این روند بهتر هم بشود.

صادقی در پایان خاطر نشان کرد: با توجه به اینکه این متن درباره زندگی یک بازیگر تئاتر است، دوست دارم مخاطبان این کار هنرمندان، بازیگرها، کارگردان‌ها و تمام کسانی باشند که مخاطب جدی تئاتر هستند و در واقع یکی از هدف‌های من نیز از اجرای این کار همین افراد بودند.

نمایش “گون گولا” به نویسندگی و کارگردانی صادقی و نقش‌آفرینی پرنده علایی‌، اشکان صادقی و ایمان افشاریان، هر روز ساعت 19/30 در تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان ایران روی صحنه می‌رود.