برچسب: اشکان خطیبی

نمایشنامه «عشق و نفرین» نوشته سام شپارد با ترجمه اشکان خطیبی توسط نشر نیلا به چاپ دوم رسید.

مراسم رونمایی از کتاب «عشق و نفرین» اثر سام شپرد با ترجمه اشکان خطیبی امروز در بوک‌لند برگزار می‌شود.

اشکان خطیبی در نقش ماریوس به موزیکال «بینوایان» به کارگردانی حسین پارسایی پیوست.

با پایان اجرای نمایش «سیندرلا» نمایش «پزشک نازنین» اجرای عمومی خود را در تماشاخانه دیوار چهارم آغاز می کند.

کنسرت تئاتر «ده سال تنهایی» به کارگردانی اشکان خطیبی روزهای بیست و نهم تیر و اول مرداد ماه سال ۹۷ در تالار وحدت تهران میزبان مخاطبان است.

مجموعه نمایشی «دیوار چهارم» اسامی نمایش هایی که در چند ماه آینده در این مکان هنری روی صحنه می روند، اعلام کرد.

بازیگر «در انتظار آدولف» معتقد است این اثر نمایشی تاریخ انقضا ندارد و در هر زمانی قابلیت اجرا خواهد داشت.

به گزارش تئاتر آنلاین، اشکان خطیبی بازیگر «در انتظار آدولف» درباره اجرای مجدد این اثر نمایشی به مهر گفت: اجرای مجدد نمایش «در انتظار آدولف» به پیشنهاد تئاتر مستقل تهران و با توجه به استقبال تماشاگران در اجرای قبل صورت گرفت. این نمایش که علیرضا کوشک جلالی آن را کارگردانی می کند جزو نمایش‌هایی است که برای دوره کوتاه طراحی نشده و پتانسیل اجراهای طولانی حتی اجراهای سالانه را دارد کما اینکه چنین کاری در سراسر دنیا هم انجام می شود و اجرایی مثل اجرای «آرسنیک و تور کهنه» چندین سال است به صحنه می رود و به تازگی هم هشتادمین سالگرد اجرای آن جشن گرفته شد چون اینگونه نمایش ها، نمایش هایی هستند که برای قشر عام طراحی شده اند.

وی افزود: نکته مهم تر اینکه با وجودی که چنین نمایش هایی برای قشر عام است ولی کار به هیچ وجه از استاندارد و معیارهای حرفه ای فاصله نمی گیرد به همین دلیل هم پتانسیل اجرا در طولانی مدت را دارند به طوری که ما در بحث و گفتگوهایی که راجع به کار داشتیم به این نتیجه رسیدیم که در کنار اسم کار نمی توان عنوان کمدی گذاشت کما اینکه آقای کوشک جلالی هم دوست نداشت به هوای کمدی بودن کار، مخاطب جذب کند. بر همین اساس، ادامه داشتن اجرای «در انتظار آدولف» حتی پس از این اجرا هم امکان دارد. درباره نمایش های «موسیو ابراهیم» و «خدای کشتار» هم همین اتفاق افتاد و می توان گفت چنین نمایش هایی تاریخ انقضا ندارند و همیشه می توانند اجرا شوند.

این بازیگر سینما و تلویزیون درباره تغییراتی که نمایش نسبت به اجرا در ایرانشهر داشته است، اضافه کرد: اجرا در تئاتر مستقل تهران تغییر چندانی نسبت به اجرای قبلی ندارد و کلیت اجرا همان اجرای ایرانشهر است اگرچه تغییرات جزیی ممکن است در طول اجرا داده شود. دلیل نداشتن تغییر هم این است که به اعتقاد من وقتی یک سیستم کار خودش را درست انجام می دهد و عمل می کند چرا باید آن را دستکاری کرد.

خطیبی توضیح داد: نمایش «در انتظار آدولف» در واقع عنوان نمایشنامه ای با نام «اسم کوچک» است و آقای کوشک جلالی چون این عنوان را دوست نداشت به «در انتظار آدولف» تغییرش داد. پیش از این هم اجراهای دیگری با عنوان های مختلف از جمله «اسم» و «پپرونی برای دیکتاتور» از این نمایشنامه روی صحنه رفته است که به نظرم این نمایشنامه آنقدر درخشان است که می تواند با برداشت های مختلفی روی صحنه برود. معتقدم هر نمایشنامه ای به تعداد کارگردانان سراسر دنیا می تواند، اجرا شود.

بازیگر نمایش «مانیفست چو» درباره دلایل استقبال از این نمایش بیان کرد: یکی از دلایل موفقیت ما در اجرای قبلی و مورد استقبال قرار گرفتن کار این است که علیرضا کوشک جلالی به عنوان کارگردان در میان غربی ها و اروپایی ها زندگی کرده و خیلی خوب آنها را می شناسد و زندگی با این مردم را لمس کرده است بنابراین به درستی توانسته دراماتورژی کار را انجام دهد.

بازیگر نمایش «در انتظار آدولف» در پایان صحبت هایش متذکر شد: خواهشی که من از مخاطبان و تماشاگران تئاتر دارم این است که سنت غلط «بگذاریم کمی از کار بگذرد و یا بگذاریم کار جا بیفتد بعد به تماشای نمایش بنشینیم» را کنار بگذارند و از همان روزهای ابتدایی اجرا به دیدن نمایش بیایند چون در شب های آخرِ کار، هم همان اتفاقی می افتد که در شب های ابتدایی رخ می دهد. باید همگی تلاش کنیم این سنت و برداشت غلط را تصحیح کنیم.

نمایش «در انتظار آدولف» به نویسندگی ماتیو دلاپورته و الکساندر دلا پتلیر و کارگردانی علیرضا کوشک جلالی با بازی اشکان خطیبی، آناهیتا درگاهی، رضا مولایی و حسین امیدی از ۱۲ بهمن ماه ساعت ۲۱ برای بار دوم در تالار مستقل تهران روی صحنه می رود. این نمایش پیش از این در تماشاخانه ایرانشهر اجرا شده بود.

خطیبی همچنین سال 79 به همراه بابک سعیدی یک گروه موسیقی راک ایرانی به نام آپولون داشت که راک ایرانی می‌زدند اما از گروه جدا شدند. وی پیانو، گیتار و گاهی ساز دهنی می‌زند. او به غیر از موسیقی و بازیگری گاهی نمایش‌نامه‌های انگلیسی را هم به فارسی ترجمه می‌کند و اکنون سرپرست گروه موسیقی ترافیک هم هست. خطیبی آبان‌ماه در نمایش «در انتظار آدولف» به‌کارگردانی علیرضا کوشک جلالی بازی کرده بود که این نمایش در تماشاخانه ایارنشهر روی صحنه رفته بود.

با خبر شدیم که قرار است همین نمایش با همین عوامل و بازیگران ماه پیش رو در تماشاخانه تئاتر مستقل تهران هم روی صحنه برود؛ به همین بهانه با اشکان خطیبی درباره جزییات اجرای این متن و همچنین همکاری با کوشک جلالی گفت‌و‌گو کرده‌ایم که می‌خوانید.

پیشتر گفته‌اید تمرین‌های نمایش خیلی طولانی‌مدت نبودند اما تمرینات فشرده‌ای را پشت سر گذاشته‌اید. آیا آماده کردن نمایش در مدت‌زمان یک‌ماه امکان‌پذیر است؟
علیرضا کوشک‌جلالی برخلاف دیگر کارگردان‌های تئاتر ایران اصلا اعتقادی به دورخوانی ندارد. همچون گروه‌های اروپایی که زمانی را برای حفظ کردن متن در‌نظر نمی‌گیرند و این بخش از کار یک وظیفه شخصی است که وظیفه هر بازیگر حرفه‌ای است، ما بیش از دو‌جلسه روخوانی نداشتیم. تمرین این نمایش در دور قبلی اجراها حدود یک‌ماه به‌طول انجامید که البته طولانی‌ترین مدت‌تمرینی است که خود من با علیرضا کوشک‌جلالی تجربه کرده‌ام. جالب است بدانید برای اجرای «خدای‌کشتار» و همچنین «موسیو‌ابراهیم» تنها هشت‌روز تمرین کردیم! و این آثار‌درخشان با تمرین‌های هشت‌روزه به‌اجرا رسیدند البته این نکته را هم باید بگویم که ساعت‌های تمرین ما بسیار طولانی بود. مثلا برای نمایش «موسیو‌ابراهیم» ما زمان مشخصی برای تمرین نداشتیم و شبانه‌روز تمرین می‌کردیم پس در «در‌انتظار آدولف» طولانی‌ترین دوره تمرین آثار کوشک‌جلالی را تجربه کرده‌م! هرچند «موسیو‌ابراهیم» و «خدای‌کشتار» هر‌دو بازتولید بوده‌اند و یا در آلمان و یا ایران روی صحنه رفته بودند درنتیجه کوشک جلالی می‌دانست چه می‌خواهد و نمایش را کاملا در ذهن خود داشت. «در‌انتظار آدولف» نخستین همکاری من با کوشک‌جلالی در نمایشی است که تولید تازه محسوب می‌شود. بعد از همکاری‌هایی که با او داشتم، به این نتیجه رسیدم برخلاف بسیاری از کارگردان‌ها که اول خودشان را می‌بینیم و سپس درام روی صحنه دیده می‌شود و در‌نهایت سایر عوامل دیده می‌شوند، کوشک‌جلالی همیشه پشت اثر خود قرار می‌گیرد. بازیگران کوشک‌جلالی بیشتر از بازیگران سایر نمایش‌ها دیده می‌شوند. البته واقعا کار‌کردن با علیرضا کوشک‌جلالی کار دشواری است اما وقتی به اجرا می‌رسیم، دلیل این سخت‌گیری‌ها را درک می‌کنم. هر‌بار در پروسه تمرین از خود می‌پرسم که چرا باز با کوشک‌جلالی کار کردم اما زمانی‌که به اجرا می‌رسیم، می‌فهمم چرا این‌کار را انجام داده‌ام.

آیا گره‌گشایی‌های پی در پی در این نمایش باعث نمی‌شوند تماشاگر مدام به‌فکر حدس زدن بیفتد یا از غافلگیر شدن‌ها خوشش نیاید؟
«در‌انتظار آدولف» از آن دست نمایش‌هایی است که زمان خط مشخصی دارند و در آن‌ها زمانی‌که بیرون از نمایش در جریان است با زمان داخل صحنه منطبق است درنتیجه مخاطب به‌راحتی با اثر ارتباط برقرار می‌کند اما در عین حال واکنش تماشاگر نسبت به میزانسن‌هایی که در کار طراحی شده است، کنش‌گرانه است. حتی برخی لحظه‌ها تماشاگر کمی جلوتر از ما لحظات را پیش‌بینی می‌کند و علیرضا کوشک‌جلالی هم از این‌وجه استفاده کرده است تا تماشاگر را در دام بیندازد. میزانسنی را به مخاطب نشان می‌دهد که بر‌اساس آن، مخاطب قضاوتی می‌کند که واقعیت ندارد. تماشاگر در هر‌لحظه با‌توجه به چیزی‌که روی صحنه می‌بیند، واکنش نشان می‌دهد. اساسا کمدی درصد بالایی از واکنش مخاطب را می‌طلبد. گول خنده تماشاگر را نخور اصطلاحی است که در بازیگری وجود دارد. درواقع کمدی درام زنده‌تری است چون بازیگر حداقل صدای واکنش تماشاگر را می‌شنود. درنتیجه ارتباط زنده‌تری برقرار است.

به‌نظر شما تماشاگر با همذات‌پنداری، می‌داند در عین حال به خودش هم می‌خندد یا خنده تماشاگر در نمایش شما منفعلانه است؟
چون انسان‌ها تمایل دارند فرافکنی کنند، ممکن است در ظاهر شوخی‌ها را به گروه دیگری نسبت دهند اما از دید من هر کس در خلوت خودش خوب می‌داند در کجای این داستان می‌تواند خودش را پیدا کند. حتی به‌نظرم در‌ برخی موارد این خنده‌ها هیستریک هستند. درواقع واکنشی به اتفاق‌های روی صحنه است تا فشاری که بر او وارد شده است را تخلیه کند. یکی از جذابیت‌های نمایش این‌ است که هرچه از ابتدای نمایش می‌کارد درو می‌کند. حتی از کنار کلیدی که در ابتدای نمایش گم شده است و شاید اهمیت چندانی هم نداشته باشد، نمی‌گذرد. حتما در انتهای نمایش به‌آن می‌رسند. در این نمایش هیچ نکته‌ای ناگفته رها نمی‌شود

کنسرت تئاتر «ده سال تنهایی» به نویسندگی و کارگردانی اشکان خطیبی سوم و چهارم دی در تالار وحدت روی صحنه می رود.

به گزارش تئاتر آنلاین، کنسرت تئاتر «ده سال تنهایی» به نویسندگی و کارگردانی اشکان خطیبی بر اساس طرح مشترک سهیل دانش اشراقی و اشکان خطیبی با تهیه کنندگی موسسه فرهنگی هنری آوای دوران، سوم و چهارم دی در تالار وحدت روی صحنه می رود.

پوستر این اثر در آستانه آغاز پیش فروش بلیت با طراحی سهیل دانش اشراقی رونمایی شد. بازیگران این کنسرت تئاتر عبارتند از آناهیتا درگاهی، پوریا رحیمی سام و اشکان خطیبی.

از دیگر عوامل این اثر می توان به سهیل دانش اشراقی مدیر هنری، اشکان آبرون، بردیا امیری، نیما رمضان، آرش سعیدی، سروش عدل و هومن نامداری نوازندگان، تارا صلاحی، فاطمه ساربان ها و مونا شمس همخوانان، شکوفه داوودی دستیار کارگردان، سارا حدادی مدیر روابط عمومی، مشاور رسانه ای و تبلیغات، مصطفی پیرهادی عکاس و مهرداد تقوی مدیر صحنه اشاره کرد.

اشکان خطیبی که یازده سال پیاپی و در سال های اخیر فراتر از بازیگری با رحمانیان در سمت های مثل مدیر تولید و مجری طرح فعالیت کرده است در نمایش مجلس ضربت زدن سوای بازیگری درنقش کارگردان نمایش به عنوان مشاور و مجری طرح هم حضور دارد. در این گفت و گو در باره ویژگی های نقش و شرایط تولید این نمایش با او به صحبت نشستیم

تئاتر آنلاین: اشکان خطیبی فارغ التحصیل رشته کارگردانی تئاتر ازدانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد است .سالها است درحوزه بازیگری صحنه و تصویرو موسیقی فعالیت می کند. اوگاهی نمایش‌نامه‌های انگلیسی را هم به فارسی ترجمه می‌کندو عضو گروه موسیقی ترافیک نیز هست .درتئاتر هم چند سالی است با بزرگانی مثل علیرضاکوشک جلالی ،هما روستا و محمد رحمانیان همکاری دارد.اوج فعالیت تتاتری و هنری خطیبی با محمد رحمانیان گره خورده است و در این سال های اخیر فراتر از بازیگری با رحمانیان در سمت های مثل مدیر تولید و مجری طرح هم فعالیت کرده است و در اولین فیلم سینمایی محمد رحمانیان به نام سینما نیمکت بازی جذابی از یک شخصیت نامتعارف ارائه کرده است.نمایش خدای کشتار، زمستان ،هامون بازان ،پیشخدمت، مانیفست چو،روزهای آخر اسفند،ترنه های قدیمی و ملاقات شبانه ازجمله کارهای شاخص بازیگری خطیبی محسوب می شوند.
با خطیبی که در نمایش مجلس ضربت زدنی سوای بازیگری درنقش کارگردان نمایش به عنوان مشاور و مجری طرح هم حضور دارد در باره ویژگی های نقش و شرایط تولید نمایش گفت وگویی انجام داده ایم.

آیا همچنان انجام فعالیت های سخت و دشوار در عرصه نمایش برایتان دارای جذابیت است؟

آنطوریکه از شواهد و قراین مشخص است دوست دارم همچنان به کار سخت و ایفای نقش های جذاب و دشوار در صحنه بپردازم
.
در این چهار – پنج ساله اخیر و بازگشت محمد رحمانیان سوای بازیگری در سایر امورات اجرای یک نمایش با محمد رحمانیان همکاری می کنید. چگونه این دایره همکاری گسترده تر از قبل شد؟

امسال سال یازدهم همکاریم با محمد رحمانیان است وهر تلاشی که از دستم بر آمده انجام داده ام تا کارم به بهترین نحو در دوحوزه تولید و بازیگری در نمایش های محمد رحمانیان انجام بشود .دوسال قبل به خاطر فیلم محمد رحمانیان در حدود بیست کیلو وزن کم کردم و در شرایط سخت سرما ی هوا به صورت فشرده ویلون آموختم . همیشه سعی کرده ام برای محمد رحمانیان چیزی کم نگذارم . مهم ترین دلیل حضورم در بخش تولید نمایش های رحمانیان این است که بتوانم بستر آرامی را برایش فراهم کنم که این مولف تئاتری بتواند بدون دغدغه اثرش را خلق و در پیش روی مخاطب اجرا کند.
بزرگترین معضلات پیش روی گروهای تئاتری برای اجرا در سال های اخیر بحث بازیگر است و به نظرم این معضل از کمبود نقدینگی درتئاتر هم مهم تراست و شرایط سختی برای هماهنگی با بازیگران مورد نظر کارگردان به وجود آمده است. منظورم کمبود بازیگر نیست. در این دوران خیلی ازبازیگران بزرگ تئاتر نسبت به بازی صحنه بی انگیزه شده اند . مسائل اقتصادی برایشان مهم شده است و با بازی در تئاتر مثل یک تله فیلم و یا یک سریال برخورد می کنند و دریک زمان مشخص و با این مقدار دستمزد حاضر به همکاری می شوند درنمایش بازی کنند.به همین دلیل خیلی از نمایش ها به دلیل اینکه به میزان لازم بازیگرانشان فرصت تمرین نداشته اند از ساختار درستی برخوردار نیستند و پروسه آشنایی و نزدیکی بازیگر با نقش به طور درست و منطقیش اتفاق نمی افتد. بحث دیگر گرفتن مجوز است. زیرا اگر به موقع اینکار را انجام ندهید نمی توانید پیش فروش بلیط داشته باشید و در مرحله بعدی مدت زمانی است که سالن مربوطه برای اجرا اختصاص می دهد.در برخی از سالنها اقدامات موثری برای حذف بیست درصد سهم دولت از بلیط فروشی انجام شده است
.
برای هماهنگی و انتخاب بازیگران نمایش مجلس ضربت زدن چگونه عمل کردید؟

آرزوی هر بازیگرایرانی این است که در نمایشی که متنش را بهرام بیضایی نوشته بازی کند . همانطوریکه یک بازیگر انگلیسی علاقه دارد در نمایشی از کارهای شکسپیر مثل هملت و شاه لیر و غیره بازی کند. بنابراین درباره انتخاب بازیگران چالشی نداشتم. چالش آنجا است که باید بتوانید انتخاب درست داشته باشید. زیرا باید جوابگوی تصورات ذهنی آن گروه ازمخاطبانی باشید که تصویری ذهنی ازنمایش نامه بعد از خواندش دارند و نباید این تصور به هم ریخته شود.درمرحله انتخاب بازیگران و میان گزینه های موجود ، فکر می کنم بهترین گزینه ها را برای بازی نمایش انتخاب کردیم. علی عمرانی به واسطه مشکلاتش نتوانست درکنار تیم بازیگری باشد و بقیه انتخابها را طبق نظر کارگردان انجام شد.خوشحالم که بازیگران به درستی سرجای خودشان در اجرا هستند و هرشب شاهدم عاشقانه نقش هایشان را ایفا می کنند .دلم از این می گیرد که بازیگری مثل امیر جعفری با این میزان توانایی باید سالها منتظر بماندتا چنین نقشی را ایفا کند . امیرجعفری به خاطر بازیش در مجلس ضربت زدن یک سال و نیم هیچ پیشنهاد بازی درتلویزیون را نپذیرفت و خودش را تطهیر و آماده برای این حضور مهم کرد و مزد زحماتش را با درخشش در نقشش گرفته است. درهامون بازان هم که رضا عطاران حضور داشت از علاقه و استمرارش در تمرینات شگفت زده شدم و حواسش به همه چیز بود .امیدوام نمایش های از جنس مجلس ضربت زدن بیشتر ازاین تولید شود وبیشتر پی به عیار واقعی بازیگرانی نظیر امیر جعفری ببریم.

آیا هماهنگی یک گروه پنجاه – شصت نفره برای تمرینات و سایر مسائل دشوار نبود؟

در تولید نمایش مجلس ضربت زدن مسئله مهم هماهنگی یک تیم چهل نفره صحنه یاران بود و با یاسر خاسب بیش از شصت بازیگران جوان را برای حضور در تیم صحنه یاران رصد کردیم . ورک شاپ های فشرده سه روزه برایشان برگزار کردیم و منتخبین دوباره آزمون دادند. چهل نفر صحنه یاران زمان زیادی صرف تمرینات کردند و بارها با خطر مصدومیت در این دکور پیچیده و مرتفع روبه رو شدند و تعدادیشان هم دچار مصدوم شدند.

آیا حضور شما به عنوان بازیگر درکنار پروسه تولید نمایش برای شما چالش ایجاد نمی کرد؟

تمرکزم در بی تمرکزی است و هیچ وقت تمرکزم را از دست نمی دهم و در اینکار به خصوص چون نقش کارگردانی را بازی می کنم که گروهش را برای اجرا آماده می کند ، زیاد با چالش جدی در باره دو وظیفه ام در نمایش برخورد نکردم و به نوعی نقش واقعیم را در این نمایش ایفا می کنم و بارها پیش آمد که تا دقیقه نود درگیر آماده کردن صحنه برای شروع نمایش بودم و بازیم هم همزمان چند دقیقه بعد شروع می شد.

آیا این جنس کارگردان نمایش مجلس ضربت زدن را زیاد دیده بودید؟

این جنس کارگردان در تئاتر ایران زیاد داریم. آدم هایی که برای اینکه حیات هنریشان تداوم داشته باشد اهل مماشات هستند. البته همه ماها در مقاطعی از دوران کاریمان مجبور به این نوع مماشات هستیم.

بنابراین به خاطر این محافظه کاری ها به کارگردان حق می دهید؟

بله، در خیلی از جاها حق را به او می دهم و آدم خاکستری محسوب می شود تا منفی.

گفت وگو از احمد محمد اسماعیلی – ایران تئاتر

 محمد رحمانیان: به اجرا در مشهد افتخار می‌ کنم

نویسنده و کارگردان نمایش «ترانه‌های قدیمی» اجرای این نمایش در مشهد را یکی از افتخارات خود و گروهش دانست.

محمد رحمانیان عصر دیروز در نشست خبری نمایش «ترانه‌های قدیمی» در سالن نمایش‌های عروسکی مجتمع فرهنگی تفریحی امام رضا (ع) مشهد اظهار داشت: نمایشنامه ترانه‌های قدیمی در ادامه اثر قبلی (ترانه‌های محلی) و بر اساس نمایش «اینجا تهران است» نوشته شده است.

وی با بیان اینکه در این نمایش، اتفاقات مختلف در کنار نمادهای مختلف شهر روایت می‌شود، تصریح کرد: وقتی شاگرد مرحوم سمندریان بودم، وی بارها به نمایش‌هایی که می‌نوشتم و اجرا می‌کردم ایراد می‌گرفت از این رو تصمیم گرفتم در نمایش «ترانه‌های قدیمی» از ایرادات وی همچون تغییر در نگرش میزانسن و … استفاده کنم.

نویسنده و کارگردان تئاتر و تلویزیون افزود: این نمایش در سال ۹۰ نوشته شد و تاکنون در کنار تهران و شیراز در شهرهای دیگر جهان همچون ونکوور نیز اجرا شده است.

رحمانیان اجرای این نمایش در مشهد را یکی از افتخارات خود و گروهش دانست و گفت: اجرای نمایش‌ها از تهران به شهرستان‌ها و بالعکس، از دهه ۴۰ در کشور رخ داد که تا سال ۹۲ به علت رخدادهای مهم همچون انقلاب، دفاع مقدس و … با فواصل مختلف انجام شد اما خوشبختانه از سال گذشته این امر به شکل جدی‌تری اجرایی شده است.

وی با بیان اینکه اتفاقات خوبی را در یک سال اخیر در تئاترها شاهد هستیم، ادامه داد: در حال حاضر تئاتر بدون کمک، همکاری و سفارش دولت به شیوه‌ای خاص به کار خود ادامه می‌دهد.

نویسنده و کارگردان تئاتر تلویزیونی «نیمکت» تاکید کرد: بازیگری در همه جای دنیا یکی است اما آنچه اهمیت دارد درک بازیگر از توانایی‌های خود در کنار استفاده از تجربیاتش است که معمولا هنرمندانی که با تئاتر فعالیت هنری خود را آغاز کردند بهتر از دیگران می‌توانند در این حوزه هنرنمایی کنند.

رحمانیان با اشاره به اینکه نباید مرز میان تئاتر تهران با مشهد یا هر شهر دیگری برداشته شود، بیان داشت: هر کدام از شهرهای کشور به واسطه ویژگی‌های خاص بومی خود می‌توانند جرقه جدیدی در تئاتر کشور روشن کنند، به طوری که هیچ‌گاه هنرمندان تهرانی نمی‌توانند به این امر مهم دست پیدا کنند.

نویسنده و کارگردان نمایش «ترانه‌های قدیمی» اجرای این اثر را در مشهد افتخاری برای خود و گروهش عنوان کرد و افزود: همان‌طور که مشهدی‌ها از اجرای گروه‌های نمایش تهرانی استقبال می‌کنند، تهرانی‌ها هم دوست دارند نمایش‌های فاخر مشهد را تماشا کنند.

وی با بیان اینکه از طریق امکانات مجازی و حرف‌های هنرمندان مشهدی با آثار و شرایط خاص و منحصر به فرد تئاتر در مشهد آشنا شدم، اظهار داشت: این کلانشهر مذهبی از ظرفیت‌های فراوانی همچون سالن نمایش خوب، هنرمندان توانا و تماشاگر علاقه‌مند برخوردار است که سبب شد این شهر را برای اجرای نمایش خود انتخاب کنیم.

رحمانیان با بیان اینکه شاید مهاجرت هنرمندان از خراسان رضوی به تهران خوب نباشد، اضافه کرد: اما این امر سبب شده نسل جدید هنرمندان مشهدی به واسطه نوشتن نمایشنامه‌ها و فیلمنامه‌های بسیار خوب بتوانند گوی سبقت را از هنرمندان تهرانی بربایند، بنابراین در هنر خراسان رضوی نیاز به نوزایی به واسطه برگزاری کارگاه‌های نمایش، فیلمنامه‌نویسی و … است.

نویسنده و کارگردان باتجربه تئاتر افزود: اگر ما شاهد اجرای برخی نمایش‌ها در کافی‌شاپ‌ها، مترو و … هستیم باید بدانیم که این اتفاق نوعی از تئاتر تجربی است که اتفاقا تماشاگر خاص خود را دارد و بر اساس تجربه ما در تهران بیشتر از تئاترهای معمولی که در سالن‌های نمایش اجرا می‌شود، فروش دارد.

وی تاکید کرد: دوران خوب فعلی تئاتر مشهد مرهون تلاش‌های هنرمندان پیشکسوت تئاتر در این شهر است که در شرایط سخت گذشته، اجرای نمایش‌ها را ادامه دادند.

اشکان خطیبی: حضور هنرمندان سینما در تئاتر و یا بالعکس نشانه ضعف نیست

بازیگر نمایش «ترانه‌های قدیمی» گفت:به نظرم همه هنرمندان دوست دارند در حرفه خود ارتقا پیدا کنند، بنابراین حضور هنرمندان سینما در تئاتر یا بالعکس دلیل ضعف آن‌ها محسوب نمی‌شود.

اشکان خطیبی عصر دیروز در نشست خبری نمایش «ترانه‌های قدیمی» در سالن نمایش‌های عروسکی مجتمع فرهنگی هنری امام رضا (ع) اظهار داشت: به نظرم همه هنرمندان دوست دارند در حرفه خود ارتقا پیدا کنند، بنابراین حضور هنرمندان سینما در تئاتر یا بالعکس دلیل ضعف آنها محسوب نمی‌شود.

وی با بیان اینکه از سال ۸۵ همکاری خود را با گروه نمایشی محمد رحمانیان آغاز کرده‌ام، افزود: در هنر، حرف اول را گردش اقتصاد هنرمند می‌زند و به نظرم اگر هنرمندی در صورت نداشتن هزینه‌های مناسب هنر خود تصمیم به مهاجرت بگیرد، ایرادی بر وی وارد نیست.

تعامل میان گروه‌های نمایش تهران با مشهد

در ادامه، یکی از تهیه‌کنندگان نمایش «ترانه‌های قدیمی» گفت: هدف از انجام برنامه‌ریزی ما برای اجرای گروه‌های نمایش تهرانی در مشهد، تعامل مستقیم و بیشتر آنها با هنرمندان مشهدی در حوزه تئاتر است تا به پیشرفت عرصه هنر نمایشی در پایتخت معنوی کشور کمک شود.

نوید اسدیان با بیان اینکه همکاری مسئولان، رسانه‌ها و استقبال شهروندان سبب توسعه و پیشرفت بیشتر تئاتر در خراسان رضوی می‌شود، افزود: در حال حاضر ما با این کار می‌خواهیم مردم را با تئاتر مشهد و ظرفیت‌های آن بیشتر آشنا کنیم که در این راستا در نظر داریم با تلفیق هنرمندان مشهدی در گروه‌های نمایش در تهران این روند را سرعت بخشیده و نگاه جدیدی را در پایتخت معنوی کشور به ظرفیت‌های این کلان شهر مذهبی ایجاد کنیم.

گفتنی است نمایش ترانه‌های محلی از ۲۶ تا ۲۸ شهریور ماه امسال در سالن اصلی تئاتر شهر مشهد در دو نوبت ساعت ۱۷ و ۲۰ اجرا می‌شود.