برچسب: اسکار

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، تایلند کمدی فوق‌العاده «چگونه می‌توان قبل از مرگ مادربزرگ میلیون‌ها دلار پول به دست آورد» را به عنوان نماینده خود در بخش بهترین فیلم بین‌المللی اسکار انتخاب کرد.

این فیلم به کارگردانی پت بونیتی‌پت و برمبنای فیلمنامه مشترک وی با تودساپون تیپتیناکورن نوشته شده و کاوش تلخ و در عین حال دلگرم کننده از درگیری بین نسلی در یک خانواده تایلندی-چینی است.

این فیلم در زمان اکران در تایلند در گیشه موفق ظاهر شد و رکورد یک فیلم تایلندی را در چندین کشور آسیای جنوب شرقی از جمله ویتنام و فیلیپین شکست. فروش بیش از ۱۵ میلیون دلاری فیلم در سینماهای چین هم در نهایت فروش جهانی فیلم را به ۵۰ میلیون دلار رساند. این رقم می‌تواند هنوز بیشتر هم بشود زیرا به بیش از ۱۰۰ کشور و منطقه فروخته شده است.

مهلت معرفی فیلم به آکادمی اسکار برای رقابت در بخش بهترین فیلم بین‌المللی اسکار نود و هفتم ۲ اکتبر (۱۱ مهر) به پایان رسید و احتمالا تایلند باید آخرین کشوری باشد که وارد این رقابت شده است.

تاکنون ۸۲ کشور نمایندگان خود را به اسکار معرفی کرده‌اند اما اسکار هنوز درباره تعداد فیلم‌های پذیرفته شده اظهار نظری نکرده است زیرا هر سال این احتمال وجود دارد که نماینده یکی دو کشور به دلیل واجد شرایط نبودن، از حضور در این رقابت بازبماند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، بنگلادش و جمهوری دومینیکن از آخرین کشورهایی هستند که نمایندگان خود را به اسکار نود و هفتم معرفی کردند.

بنگلادش «کشتی‌گیر» ساخته اقبال اچ. چاودری را به عنوان نماینده خود در بخش رقابتی بهترین فیلم بین‌المللی اسکار ۲۰۲۵ به آکادمی معرفی کرد. این فیلم برنده جایزه جریان‌های جدید در جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان ۲۰۲۳ شد و اوایل امسال در جشنواره شانگهای به نمایش درآمد.

داستان این فیلم در یک دهکده ماهیگیری در بنگلادش می‌گذرد و درباره موجو، مردی میانسال است که با هدف به چالش‌کشیدن قهرمان دهکده، تمرین‌های سختی را برای انجام یک نوع کشتی سنتی، انجام می‌دهد. جاه‌طلبی‌های موجو با مخالفت جامعه از جمله پسرش شافو مواجه می‌شود که تلاش می‌کند پدرش را از شرکت در مسابقه باز دارد. با وجود این موانع، رویارویی بین موجو و دوفور اجتناب ناپذیر می شود.

جمهوری دومینیکن نیز فیلم علمی تخیلی «ایر» ساخته لتیسیا تونوس را به اسکار فرستاد. این فیلم که از فیلم‌های قابل توجه ژانر ساخته شده توسط کارگردانان زن در آمریکای لاتین است، در سال ۲۱۴۷ می‌گذرد و این پس از جنگ بزرگ شیمیایی است که جمعیت جهان را به انقراض نزدیک کرد. در این شرایط تانیا به تنهایی در پناهگاهی زندگی می‌کند و در حال تحقیق برای تداوم گونه خود با کمک هوش مصنوعی است.

«ایر» چهارمین فیلم تونوس پس از «کودک عشق» محصول ۲۰۱۱، «کریستو ری» در سال ۲۰۱۳ و «میس ۵۰۰ لوکو» در سال ۲۰۲۰ است که به اسکار معرفی می‌شود.

آخرین مهلت ثبت نام برای اسکار امسال دیروز ۲ اکتبر (۱۱ مهر) به پایان رسید.

فهرست کوتاه اسکار ۱۷ دسامبر (۲۷ آذر) منتشر می‌شود و اسامی نامزدها ۱۷ ژانویه (۲۸ دی) اعلام خواهد شد.

نود و هفتمین دوره جوایز اسکار ۲ مارس (بامداد ۱۳ اسفند به وقت ایران) برگزار خواهد شد.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورلد آف ریل، به گفته یک منابع آگاه، هیو جکمن و رایان رینولدز به عنوان بهترین گزینه برای میزبانی جوایز اسکار در فصل آینده انتخاب شده‌اند.

این ۲ بازیگر که با فیلم «ددپول و ولورین» جایگاه خود را به عنوان ۲ ستاره بزرگ سینمای سال ثبت کرده‌اند، به تازگی تور مطبوعاتی برای این فیلم پرفروش را به پایان برده‌اند و هر جا که ‌رفته‌اند، اقبال بی حد رسانه‌ای ایجاد شده است و فیلم آنها هم در آستانه ورود به فهرست ۲۰ فیلم برتر تاریخ است.

در حالی که جکمن ۵۵ ساله و رینولدز ۴۷ ساله، هنوز تایید نکرده‌اند که آیا میزبان اسکار خواهند بود یا خیر، در صورت امضای قرارداد، آکادمی باید هزینه قابل توجهی برای همراه داشتن آنها صرف کند زیرا برخلاف جیمی کیمل، این ۲ ستاره‌های اصلی سینما هستند و باید برای وام دادن قدرت خود به اسکار، آکادمی پول زیادی پرداخت کند.

البته حضور این ۲ بازیگر برای آکادمی هم وسوسه‌انگیز است زیرا مراسم اسکار را به یک سود تبلیغاتی چندرسانه‌ای تبدیل می‌کند.

بدون شک، هر دوی این بازیگران هوشمندانه از این فضا برای تبلیغ فیلم‌های غیرمارولی خود که قرار است سال ۲۰۲۵ اکران شوند، استفاده می‌کنند که شامل «دوستان حیوانات» برای رایان رینولدز و «مرگ رابین هود» برای هیو جکمن است.

این در حالی است که هر دوی این بازیگران آمادگی اجرای موسیقی هم دارند.

هیو جکمن البته ۵ سال پیش میزبان این برنامه بود، اما انجام این کار با رایان رینولدز می‌تواند حال و هوای کاملا متفاوتی ایجاد کند و هیجان‌انگیزتر از اولین باری که میزبانی مراسم را برعهده داشت، باشد.

گفته می شود اگر آنها در نهایت موافقت کنند که این کار را انجام دهند، یک چک ۷ رقمی برای این کار دریافت می‌کنند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، چین فیلم مستند «غرق شدن لیبسون مارو» مستندی از جنگ جهانی دوم به کارگردانی فانگ لی را به عنوان نماینده خود در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار فیلم بلند بین‌المللی انتخاب کرد.

این نخستین باری است که از سال ۱۹۷۹ که چین وارد این رقابت شد، یک فیلم مستند را به آکادمی معرفی کرده است، با این حال این انتخاب هم در روند انتخاب فیلم‌های قبلی و برانگیزاننده احساسات ملی گرایانه داخلی است.

این فیلم که فیلم افتتاحیه جشنواره بین‌المللی فیلم شانگهای در ماه ژوئن بود، بخشی تقریبا مبهم از سال ۱۹۴۲ جنگ جهانی دوم را زنده می‌کند و درباره یک کشتی بی‌نشان ژاپنی به نام لیسبون مارو است که از آن برای انتقال اسیران جنگی استفاده می‌شد و توسط نیروی دریایی آمریکا اژدر خورد. بیش از ۸۰۰ سرباز بریتانیایی با متلاشی شدن کشتی جان خود را از دست دادند که یا بر اثر غرق شدن و یا تیراندازی ژاپنی‌ها بود. نزدیک به ۳۸۰ اسیر بریتانیایی هم توسط ماهیگیران چینی که در آن حوالی بودند و جان خود را برای نجات و پناه دادن اسرا در برابر نیروهای ژاپنی به خطر انداختند، نجات یافتند. فیلم هسته عاطفی خود را در شجاعت و فداکاری این قهرمانان معمولی چینی شکل داده است.

فنگ کارگردان و تهیه‌کننده فیلم، سفرهای زیادی کرد تا داستان غرق شدن کشتی و تجربه بازماندگان آن را جمع‌آوری کند. این کارگردان که سابقه طولانی در صنعت سینمای چین دارد و به عنوان نقشه‌بردار اقیانوس نیز کار کرده، گفته در سراسر چین، بریتانیا، ژاپن، آمریکا و کانادا سفر کرده و اسرای جنگی بازمانده را ردیابی کرده و در نهایت با بیش از ۱۳۰ نفر از فرزندان آنها مصاحبه و ده‌ها هزار عکس تاریخی جمع آوری کرده است تا داستان فیلم را به تصویر بکشد. تنها ماهیگیر زنده چینی که در نجات اسرا شرکت داشت و همچنین اولین مورخی که به تحقیق عمیق در این زمینه پرداخته دیگر پایه‌هایی هستند که این مستند را شکل داده‌اند.

فیلم «غرق شدن لیسبون مارو» ۶ سپتامبر اکران شد و امتیاز بالای ۹.۳ را در سایت دوبان چین کسب کرد و تاکنون حدود ۵ میلیون دلار در سینماهای چین فروش کرده که برای یک مستند در این کشور غیرمعمول است.

در ۲۵ سالی که چین در رقابت اسکار شرکت کرده ۲ بار نامزد بهترین فیلم بین‌المللی شده است. ژانگ ییمو سال ۱۹۹۰ با تراژدی عاشقانه «جو دوو» با نقش آفرینی گونگ لی اولین نامزدی اسکار را برای کشورش به ارمغان آورد و بعدا نیز این موفقیت را با «قهرمان» در سال ۲۰۰۲ تکرار کرد. چین هنوز موفق به کسب اسکار بهترین فیلم بین‌المللی نشده است.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، لهستان، ویتنام، پاکستان، سوییس، اردن و آرژانتین دیگر کشورهایی هستند که وارد رقابت اسکار بین‌المللی ۲۰۲۴ شده‌اند.

لهستان با فیلم «زیر آتشفشان» به کارگردانی دامیان کوکور راهی بخش بهترین فیلم بین‌المللی نود و هفتمین دوره جوایز اسکار شد.«زیر آتشفشان» که به تازگی در جشنواره تورنتو حضور داشت، دومین فیلم کوکور است و داستان خانواده‌ای اوکراینی را روایت می‌کند که آخرین روز تعطیلات خود را در جزیره تنریف اسپانیا می‌گذرانند. به محض حضور در فرودگاه، پرواز آنها لغو می شود چون روسیه به اوکراین حمله کرده و گردشگرانی که در جزیره به دام افتاده‌اند، پناهنده می شوند.

اولین فیلم بلند کوکور «نان و نمک» بود که سال ۲۰۲۲ جایزه ویژه هیئت داوران بخش افق جشنواره فیلم ونیز را دریافت کرد و در جشنواره های قاهره، آنتالیا و کوتبوس به نمایش درآمد.

ویتنام با «شکوفه هلو، فو و پیانو» یک فیلم جنگی عاشقانه درام به اسکار می‌رود. این فیلم سفر یک زوج جوان را در ۱۷ فوریه ۱۹۴۷، آخرین روز نبرد ۶۰ روزه هانوی که به معنی آغاز جنگ اول هندوچین بود، تصویر می‌کند.

این فیلم به کارگردانی فی تین سون و به سفارش دپارتمان سینمای ویتنام با بودجه ۲۰ میلیارد VND (۸۱۵۰۸۰ دلار) ساخته شد و جایزه نیلوفر نقره‌ای بیست و سومین جشنواره فیلم ویتنام را برد.

پاکستان با انیمیشن دستی «شیشه‌کار» ساخته عثمان ریاض به اسکار رفت. این فیلم که اوایل امسال در انسی اکران شد، در لوکیشنی با الهام از پاکستان روایت می‌شود و داستان وینسنت جوان و پدرش توماس را روایت می‌کند که بهترین کارگاه شیشه‌سازی در کشور را اداره می‌کنند و زندگی‌شان در اثر نزدیک شدن جنگ به هم می‌خورد.

«شیشه‌کار» نخستین انیمیشنی است که پاکستان ساخته و این فیلم توسط استودیو انیمیشن سازی «مانو» در پاکستان و کمپانی تولید آپوروا باکشی، تهیه کننده «جنایت دهلی» تولید شده است.

سوییس یک درام خانوادگی به نام «ملکه‌ها» را به آکادمی معرفی کرد. این فیلم به کارگردانی کلاودیا رینیک، فیلمساز سوییسی- پرویی، اسپانیایی زبان است و نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم ساندنس تجربه کرد و در بخش نسل برلیناله هم به عنوان بهترین فیلم شناخته شد و جایزه تماشاگران لوکارنو را هم دریافت کرد.

داستان فیلم در پرو در سال ۱۹۹۲ که این کشور در بحران اجتماعی و سیاسی است، می‌گذرد و درباره النا مادر تنهایی است که قصد دارد همراه دخترانش لوسیا و آرورا کشور را ترک کند.

اردن «سرزمین شیرین من» مستندی از سارین حیرعابدیان مستندساز ارمنی-اردنی ساکن آمریکا را به عنوان نماینده خود در اسکار انتخاب کرد. این فیلم درباره یک جنگ چند نسلی در کوه‌های قفقاز پس از پایان دوره اتحاد جماهیر شوروی و درباره پسری ۱۱ ساله است که با شروع جنگ در منطقه قره باغ کوهستانی آذربایجان، با خانواده‌اش مجبور به فرار می‌شوند.

آرژانتین «جوکی را بکش» را به اسکار معرفی کرد. این فیلم ساخته لوییس اورتگا در ونیز، تورنتو و سن سباستین نمایش داده شد. این فیلم درباره رمو مانفردینی، جوکی افسانه‌ای است که رفتارهای خود ویرانگر استعداد او را تحت الشعاع قرار می‌دهد و در روز مسابقه‌ای تعیین کننده دچار یک حادثه و در بیمارستان بستری می‌شود. پس از آن اوباش به دنبال او هستند تا مرده یا زنده‌اش را پیدا کنند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، آکادمی بریتانیا فیلم جنایی تحسین شده «سانتوش» ساخته ساندیا سوری را به عنوان نماینده بریتانیا به بخش رقابتی فیلم بین‌المللی اسکار معرفی کرد.

این فیلم هندی زبان که اوایل امسال در بخش رقابتی نوعی نگاه جشنواره کن به نمایش درآمد، احتمالاً با فشار بیشتری وارد رقابت می‌شود، زیرا بریتانیا با فیلم «منطقه مورد علاقه» جاناتان گلیزر برنده اسکار بین‌المللی ۲۰۲۴ شد.

این فیلم اولین تجربه کارگردانی یک فیلم داستانی برای فیلمساز بریتانیایی-هندی ساندیا سوری است که بیشتر با مستندهای «من برای هند» (۲۰۰۵) و «در اطراف هند با دوربین فیلمبرداری» (۲۰۱۸) شناخته می‌شود.

داستان «سانتوش» در مناطق روستایی شمال هند اتفاق می‌افتد. سانتوش که به تازگی بیوه شده شغل شوهر مرحومش را که پاسبان بود، به ارث می‌برد. وقتی یک دختر زیر سن قانونی از یکی از طبقات پایین هند به قتل می‌رسد، وی هم توسط یک بازرس زن وارد تحقیق می‌شود.

«سانتوش» به نویسندگی و کارگردانی سوری ساخته شده و شاهانا گوسوامی در نقش اصلی بازی می کند و سونیتا راجوار دیگر بازیگر فیلم است.

پیش از این در نقد ورایتی از «سانتوش» به‌عنوان فیلمی هوشمندانه یاد شده که متعهد است جذابیت زشت قدرت را از طریق دیدگاه کسانی که آن را در اختیار دارند، تصویر کند.

بریتانیا پیش از کسب اسکار با «منطقه مورد علاقه»، موفقیت چندانی در این رقابت‌ها نداشت و با ۲۰ فیلمی که به اسکار معرفی کرده بود تنها ۲ نامزدی برای فیلم‌های ولزی زبان «هد وین» در سال ۱۹۹۳ و «سالمون و گاینور» در سال ۱۹۹۹ به دست آورده بود.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، فیلم حماسی «سرخابی» ساخته مائورا دلپرو که به تازگی شیر نقره‌ای جایزه بزرگ هیئت داوران جشنواره فیلم ونیز را برد، از سوی ایتالیا برای رقابت در بخش فیلم بین‌المللی جوایز اسکار ۲۰۲۵ معرفی شد.

این درام که داستانش در پایان جنگ جهانی دوم در دهکده‌ای در آلپ اتفاق می‌افتد، درباره ورود یک سرباز است که موجب به هم خوردن روابط ۳ خواهر می‌شود. این فیلم پس از ونیز راهی تورنتو شد و اولین نمایش خود در آمریکای شمالی را در این جشنواره تجربه کرد.

منتقد ورایتی از «سرخابی» به عنوان فیلمی یاد کرد که بی سر و صدا نفس‌گیر است و با تصویر کردن جزئیات کوچک زندگی در روستایی در آلپ، در نهایت تصویری مهم از زندگی روزمره روستایی را ارایه می‌کند.

این فیلم به نوعی ادامه اولین فیلم بلند دلپرو به نام «مادرانه» است که درباره پناهگاه مادران نوجوان که توسط راهبه‌ها اداره می‌شود، بود.

«پارتنوپ» پائولو سورنتینو، درامی درباره زن جوانی که در ناپل به دنیا آمد، از دیگر مدعیان امسال سینمای ایتالیا بود و در حالی که سورنتینو با فیلم «زیبایی بزرگ» در سال ۲۰۱۴ برنده اسکار خارجی زبان شد، انتخاب نکردنش کمی تعجب برانگیز شد.

مکزیک نیز فیلم «سوجو» ساخته آسترید روندرو و فرناندا والادز را که برنده جایزه بزرگ هیئت داوران ساندنس شد به عنوان نماینده خود به اسکار معرفی کرد.

این فیلم درباره کشته شدن یک از اعضای کارتل مواد مخدر است که برای پسر ۴ ساله‌اش میراثی از خشونت به جا می‌گذارد و وقتی سوجو خود به مردی بدل می‌شود، با خطر تکرار اشتباهات مرگبار پدرش روبه‌رو می‌شود.

روندرو و والادز، همکارانی قدیمی هستند که پیش از این با فیلم دوم خود «شناسایی ویژگی‌ها» ۹ جایزه آکادمی مکزیک را در سال ۲۰۲۱ دریافت کردند که جایزه بهترین کارگردانی برای والادز و بهترین فیلمنامه برای والادز و روندرو از جمله آنها بود.

به گزارش تئاتر آنلاین، در حالی که زمان معرفی نمایندگان کشورها برای رقابت در بخش فیلم بین‌المللی اسکار ۲۰۲۴ در ۲ اکتبر (۱۱ مهر) به پایان می‌رسد، تاکنون به جز ایران که با «در آغوش درخت» راهی اسکار شده، ۶۰ کشور دیگر نمایندگان خود را انتخاب کرده‌اند.

این کشورها عبارتند از:

آلبانی: «قطره آب» ساخته رابرت بودینا

الجزایر: «الجزیره» ساخته چکیب طالب بندیاب

ارمنستان: «یاشا و لئونید برژنف» ساخته ادوارد باگداساریان

اتریش: «حمام شیطان» ساخته ورونکیا فرانتس و سورین فیالا

بلژیک: «جولی آرام می‌ماند» ساخته لئوناردو فن دیجیل

بولیوی: «دست خود» ساخته گوری پاتینو

بلغارستان: «پیروزی» ساخته کریستینا گروزوا و پیتر والچانوف

کامبوج: «ملاقات با پول پوت» ساخته ریتی پان

کانادا: «زبان جهانی» ساخته متیو رنکین

شیلی: «به جای او» ساخته مایت آلبردی

کلمبیا: «عالی» ساخته فیلیپ هولگویین

کاستاریکا: «خاطرات یک بدن سوخته» ساخه آنتونلا سوداسی فرنیس

کرواسی: «بعد از ظهر زیبا، روز زیبا» ساخته ایوانکا یوکا

جمهوری چک: «امواج» ساخته جیری مادل

دانمارک: «دختری با سوزن» ساخته ماگنوس فون هورن

اکوادور: «پشت مه» ساخته سباستین کوردرو

مصر: «پرواز ۴۰۴» ساخته هانی خلیفه

استونی: «۸ نما از دریاچه بیوا» ساخته مارکو راات

فنلاند: «وقت خانوادگی» ساخته تیا کووو

فرانسه: «امیلیا پرز» ساخته ژاک اودیار

گرجستان: درام «آنتیک» یا «عتیقه» ساخته روسودان گلورجیدزه

آلمان: «دانه انجیر معابد» ساخته محمد رسولف

یونان: «زن قاتل» ساخته اوا ناتنا

هنگ کنگ: «گرگ و میش جنگجویان» ساخته سویی چانگ

مجارستان: «سِمِلوایز» ساخته لاخوس کولتای

ایسلند: «لمس» ساخته بالتازار کورماکور

هند: «بانوان گم شده» ساخته کایران رائو

اندونزی: «زنانی از جزیره روت» ساخته جرمیا نیانگون

ایران: «در آغوش درخت» ساخته بابک لطفی خواجه پاشا

عراق: «مسیِ بغداد» ساخته سهیم عمر خلیفه

ایرلند: «نی کپ» ساخته ریچ پپیات

اسرائیل: «نزدیک‌تر بیا» ساخته تام نِشِر

ژاپن: «ابر» ساخته کیوشی کوروساوا

کنیا: «ناوی» ساخته والنتین چلوگه، آپو مورین، کوین و توبی اشموتزلر

قرقیزستان: «بهشت زیر پای مادر است» ساخته روسلان آکون

لتونی: انیمیشن «فلو» ساخه گینتس زیبالودیس

لیتوانی: «غرق شدن در خشکی» ساخته لوریناس باریشا

مالت: «کاستیلو» ساخته ابیگل مالیا

مونته نگرو: «سوپرمارکت» ساخته نمانجا بچانوویچ

مراکش: «همه تودا را دوست دارند» ساخته نبیل آیوش

نپال: «شامبالا» ساخته مین بهادر بهام

هلند: «خط حافظه» ساخته جیل د جونگ

نروژ: «آرماند» ساخته هالفدان اولمان توندل

فلسطین: «از زمین صفر» ساخته ۲۲ کارگردان فلسطینی

پاناما: «بیدار شو مامان» ساخته آریانه بندتی

پرو: «یانا-وارا» ساخته اسکار اتاکورا و تیتو کاتاکورا

لهستان: «زیر آتشفشان» ساخته دامیان کوکور

پرتغال: «گرند تور» ساخته میگوئل گومس

رومانی: «سه کیلومتر به پایان دنیا» ساخته امانوئل پاروو

سنگال: «داهومی» ساخته متی دیوپ

صربستان: «کنسول روسیه» ساخته میروسلاو لکیچ

اسلوواکی: «خیاط مجار» ساخته ایوتا گروفووا

اسلوونی: «خانواده درمانی» سونیا پروسنچ

کره جنوبی: «۱۲.۱۲: روز» به کارگردانی کیم سونگ سو

اسپانیا: «بازگشت زحل» ساخته ایساکی لاکوستا

سوئد: «آخرین سفر» ساخته فیلیپ هامار و فردریک ویکینگسون

تایوان: «روباه پیر» ساخته هسیائو یا چوان

ترکیه: «زندگی» ساخته زکی دمیرکوبوز

اوکراین: «پالیسیادا» ساخته فیلیپ سوتنیچنکو

اروگوئه: «در اینجاست» ساخته خوان پونس د لئون، فاکوندو پونس د لئون

ونزوئلا: «بچه‌های لاس بریساس» ساخته ماریانلا مالدونادو

نود و هفتمین دوره جوایز اسکار ۲ مارس (بامداد ۱۳ اسفند به وقت ایران) برگزار خواهد شد. فهرست کوتاه اسکار ۱۷ دسامبر (۲۷ آذر) منتشر می‌شود و اسامی نامزدها ۱۷ ژانویه (۲۸ دی) اعلام خواهد شد.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، «بازگشت زحل» جدیدترین فیلم ایساکی لاکوستا که عنوان بهترین فیلم و کارگردان اسپانیایی را در جشنواره مالاگای امسال کسب کرده بود، نماینده اسپانیا در مسابقه بین‌المللی اسکار ۲۰۲۵ شد. لاکوستا سازنده «یک سال، یک شب» سال ۲۰۲۲ درباره حمله تروریستی به سینما باتاکلان فرانسه است که با تحسین روبه رو شده بود.

«بازگشت زحل» موفق شد تا رقبای خود در فهرست کمیته انتخاب اسپانیا شامل «ستاره آبی»، «مارکو» و ۲ فیلم دیگر را پشت سر بگذارد.

«بازگشت زحل» یک فیلم در ظاهر زندگی‌نامه‌ای است که به تدریج مخاطب را با شخصیت‌هایی که نمی‌توانند به یاد بیاورند که واقعاً چه اتفاقی افتاده، آشنا می‌کند.

این فیلم با الهام از گروه اسطوره‌ای راک مستقل اسپانیایی «لوس پلانتاس» ساخته شده که در اواخر دهه ۱۹۹۰ با وجود انشعاب‌های گروه، رکوردی را به ثبت رساند که بر شهرت آنها مهر تائید زد.

این فیلم را لاکوستا با همکاری پل رودریگز کارگردانی کرده و در نوشتن فیلمنامه هم فیلمنامه‌نویس سرشناس اسپانیایی فرناندو ناوارو نویسنده «زیر صفر»، وی را همراهی کرده است. چند کمپانی مهم مستقل اسپانیا این فیلم را تولید کرده‌اند.

فرانسه هم «امیلیا پرز» ساخته ژاک اودیار را به عنوان نماینده این کشور در رقابت بین‌المللی اسکار معرفی کرد. این فیلم برنده ۲ جایزه مهم در جشنواره کن شد و نقدهای مثبتی را به همراه داشت.

«امیلیا پرز» با بازی کارلا سوفیا گاسکون در نقش یک قاچاقچی ترسناک، فیلمی اسپانیایی زبان است و یکی از طولانی‌ترین تشویق‌های کن را دریافت کرد و جایزه هیئت داوران و جایزه بهترین بازیگر زن را به خانه برد.

اودیار کارگردان مولف صاحب نام فرانسوی است که با «دیپان» برنده نخل طلا شد و پیش از این با «یک پیامبر» با بازی طاهر رحیم نامزد دریافت جایزه اسکار خارجی زبان شده بود.

این فیلم یکی از ۴ فیلمی بود که کمیته اسکار فرانسه در فهرست نهایی خود داشت و «کنت مونت کریستو» ساخته متیو دلاپورت و الکساندر دو لا پاتلیر، «همه ما به عنوان نور تصور می‌کنیم» پایال کاپادیا و «سپاس» تریلر آلن گیرودی رقبایش بودند. بزرگ‌ترین رقیب «امیلیا پرز»، «کنت مونت کریستو» بود که در گیشه‌های فرانسه بیش از ۸ میلیون بلیت فروخت. «امیلیا پرز» هر چند کمتر از یک ماه پیش اکران شد، نزدیک به ۷۵۰ هزار بلیت فروخته است و قرار است از یکم نوامبر در سینماهای آمریکا هم اکران شود.

کمیته جدید منتخب نماینده اسکار به ریاست چارلز تسون، مدیر هنری سابق هفته منتقدان کن کار انتخاب نماینده فرانسه را انجام داد. آدری دیوان کارگردان «امانوئل» برنده شیر طلایی ونیز، فلوریان زلر، نمایشنامه نویس و کارگردان سازنده «پدر»، پاتریک واکسبرگر رئیس سابق لاینزگیت، کارول باراتون مسئول فروش بین‌المللی و گرگوار ملین و میشل هالبراشتات توزیع کننده قدرتمند فرانسوی همراه تهیه کنندگان روزالی واردا، ندیم چیخروآ و دیوید تیون و بازیگر کلمنس پوسی اعضای هیئت انتخاب را تشکیل دادند.

کمیته سال پیش پس از انتخاب نکردن «آناتومی یک سقوط» ژوستین تریه برنده نخل طلای کن که در نهایت ۵ نامزدی اسکار در بخش‌های اصلی به دست آورد و جایزه بهترین فیلمنامه اصلی را برد، با واکنش گسترده‌ای مواجه شد. فیلم عاشقانه آشپزی «طعم چیزها» نماینده سال پیش فرانسه در اسکار بود.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، نپال «شامبالا» را به عنوان نماینده خود در بخش فیلم بلند بین‌المللی اسکار انتخاب کرده است. «شامبالا» به معنی قلمرو عرفانی و مقدس در بودیسم تبتی و منطقه‌ای با اهمیت در هندوییسم، که به معنای مکان صلح است؛ به کارگردانی مین بهادر بهام ساخته شده و داستانش در دهکده‌ای در هیمالیا در نپال می‌گذرد و درباره زنی است که شوهر اولش در یک سفر تجاری به لهاسا ناپدید می‌شود و او با همراهی راهب کارما، سفری را برای یافتن او آغاز می‌کند و با این تلاش خود را به سمت خودآگاهی و رهایی می‌کشاند.

این فیلم در برلیناله به نمایش درآمد و از آن زمان تاکنون در جشنواره‌های سیدنی، کارلووی واری و لوکارنو نیز حضور داشته است.

بهام سال ۲۰۱۲ با فیلم کوتاه «بانسولی» در ونیز حضور داشت و اولین فیلم بلندش با عنوان «کالو پوتی» (معروف به «مرغ سیاه») در سال ۲۰۱۵ برنده جایزه بهترین فیلم بخش هفته منتقدان ونیز و نامزد رسمی نپال در اسکار شد.

سنگال نیز «داهومی» را به اسکار معرفی کرد که مستندی ساخته متی دیوپ و برنده خرس طلای معتبر برلیناله است.

«داهومی» فیلمی مبتنی بر دیدگاه‌های واقعی درباره مسایلی چون تصاحب، تعیین سرنوشت و استرداد است. داستان این فیلم در نوامبر ۲۰۲۱ اتفاق می‌افتد: ۲۶ گنجینه سلطنتی از پادشاهی داهومی قرار است از پاریس به کشور مبدا خود یعنی جمهوری بنین کنونی بازگردانده شوند. دیوپ این سوال را مطرح می‌کند که چگونه باید این آثار به کشوری بازگردانده شوند که در غیاب آنها، برای خود شخصیت دوباره‌ای ساخته است.

این فیلم اولین نمایش خود در آمریکای شمالی را در جشنواره تورنتو تجربه کرد و در جشنواره بین‌المللی فیلم کمدن و جشنواره فیلم نیویورک حضور دارد و از ۱۸ اکتبر در سینماهای آمریکا به نمایش در خواهد آمد.

«داهومی» به نویسندگی و کارگردانی دیوپ با فیلمبرداری ژوزفین دروین ویالارد و تدوین گابریل گونزالس ساخته شده است.

نود و هفتمین دوره جوایز اسکار ۲ مارس (بامداد ۱۳ اسفند به وقت ایران) برگزار خواهد شد. فهرست کوتاه اسکار ۱۷ دسامبر (۲۷ آذر) منتشر می‌شود و اسامی نامزدها ۱۷ ژانویه (۲۸ دی) اعلام می شود. آخرین مهلت ارسال برای رقابت در بخش فیلم‌های بلند بین‌المللی ۲ اکتبر (۱۱ مهر) است.