برچسب: احسان حاجی پور

  • نگاهی به حاشیه های «گزارش یک مهمانی»

    نگاهی به حاشیه های «گزارش یک مهمانی»

    شهرام کرمی می‌گوید علت عدم تمدید نمایش «گزارش یک مهمانی» عدم پایبندی به تعهدات گروه است.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از تسنیم چند روزی است موضوع توقیف یک نمایش با عنوان «گزارش یک مهمانی» در فضای مجازی جنجال به پا کرده است. جنجال از زمانی آغاز شد که محسن افشانی، در یک پیام اینستاگرامی از توقیف نمایش احسان حاجی‌پور سخن گفت. در حالی که دیگر اعضای گروه – که البته به اندازه افشانی شناخته شده نبودند – چندان در این باره اظهار نظر نکردند تا پست ویدئویی افشانی سر از صفحه بسیاری از بازیگران و هنرمندان تئاتری در آورد.

    افشانی در ویدئو خود با اشاره به اینکه نمایش در تماشاخانه نوفل‌لوشاتو 12 شب اجرا رفته است، شهرام کرمی و امیری، مدیر شورای نظارت و ارزشیابی اداره کل هنرهای نمایشی را خطاب قرار می‌دهد و از آنان می‌خواهد نسبت به آنچه وی توقیف نمایش می‌خواند، واکنش نشان دهند. اگر چه پاسخی از اداره کل هنرهای نمایشی منتشر نمی‌شود که بخش مهمی از آن به ایام سوگواری و تعطیلات نهادها مرتبط می‌دانیم.

    داوود نامور، مدیر مجموعه نوفل‌لوشاتو از کار «گزارش یک مهمانی» از اثر روی صحنه دفاع می‌کند و معتقد است امیری با کار حاجی‌پور مشکل داشته است. او می‌گوید «میان مدیر شورای نظارت و یکی از بازبینان مشکلی وجود داشته است؛ لذا به جای بازبین فرشاد منظوفی‌نیا برای بازبینی و نظارت می‌آید و نمایش را تأیید می‌کند. با این حال آقای امیری مخالف روی صحنه رفتن نمایش بود. کسی هم به حاجی‌پور نمی‌گوید چرا.»

    نامور می‌گوید شخصیت‌هایی چون تهرانی و راضی پس از خواندن متن نمایش به آن اوکی می‌دهند تا در نهایت مجوز برای 12 روز اجرا صادر شود. مجوز نمایش در تاریخ 26 شهریور به پایان می‌رسد و اداره کل هنرهای نمایشی با تمدید آن مخالفت می‌کند. البته به گفته نامور، شهرام کرمی نمایش را با حضور مخاطبان تماشا کرده است و به گفته کارگردان کرمی چند اصلاحیه به حاجی‌پور داده و او نیز اعمال کرده است.

    شهرام کرمی در گفتگو با تسنیم می‌گوید که نمایش را دیده است؛ اما روایت او از ماجرا چیز دیگری است. آقای کرمی می‌گوید حاجی‌پور اصلاحات مدنظر را رعایت نکرده است و آنچه در بازبینی روی صحنه برده است با اجرای عمومی آن در بخش موسیقی متفاوت است. وی تأکید می‌کند «احسان حاجی‌پور معتقد بود اعمال اصلاحات کیفیت کارش را پایین می‌آورد. به او گفتم از تو حمایت شده؛ ولی تو متعهد به اصلاحات بودی. موسیقی کار اشکال اساسی داشت.»

    نمایش "گزارش یک مهمانی"، داستان خواننده ای که از ایران نرفت...

    داوود نامور به تسنیم گفته است که این نمایش پنج بار مورد ارزیابی قرار گرفته است و موضوع جدی رخ نداده است. در سوی دیگر کرمی می‌گوید ناظران به کار «گزارش یک مهمانی» ایراد گرفته‌اند. وی درباره این ادعا که نهادهای بالادستی مانع کار شده‌اند،‌ آن را تکذیب می‌کند. کرمی به خبرنگار تسنیم می‌گوید: «هیچ مرجعی سر این کار به ما فشار نیاورده است و ما براساس مصوبات شورای انقلاب فرهنگی به احسان حاجی‌پور اخطار داده‌ایم.»
    برخی موضوع حاجی‌پور را به عدم‌فروش کار نسبت داده‌اند. نامور می‌گوید کار بیش از 1000 مخاطب داشته و طی این مدت 15میلیون فروش داشته است که از بیشتر کارهای سالن سایه تئاتر شهر هم بیشتر بوده است. البته این مدیر هنرمند مدعی است با عدم‌تمدید نمایش شرایط مالی او و گروه نمایشی دچار مشکل شده است؛ چرا که هر دو طرف در تولید این نمایش متضرر شده‌اند.
    امیری، مدیر شورای نظارت و ارزشیابی نیز در گفتگو با تسنیم در پاسخ به این پرسش که تصمیم نهایی درباره این نمایش چیست، گفته است «بنابر گفتگویی که با جناب کرمی داشتم به خاطر تخلف گروه، با تمدید نمایش «گزارش یک مهمانی موافقت نمی‌گردد.»

  • عکس؛ پایان اجراهای نمایش «معاشر»

    عکس؛ پایان اجراهای نمایش «معاشر»

    663439.jpg (900×599)

    663440.jpg (900×579)

    663441.jpg (900×599)

    663442.jpg (900×658)

    663443.jpg (900×599)

    663444.jpg (900×675)

    663445.jpg (900×675)

    663446.jpg (900×887)

    663449.jpg (900×675)

    663447.jpg (599×900)

    663451.jpg (900×675)

    663452.jpg (675×900)

    663453.jpg (675×900)

    663450.jpg (900×675)

    تئاتر آنلاین: نمایش «معاشر» به کارگردانی احسان حاجی پور آخرین اجرای خود را به روی صحنه برد.

  • نقدی بر نمایش «معاشر» به کارگردانی احسان حاجی پور

    نقدی بر نمایش «معاشر» به کارگردانی احسان حاجی پور

    تئاتر آلاین – بهنام حبیبی : در تالار سنگلج تهران، نمایشنامه‌ی معاشر به نویسندگی و کارگردانی احسان حاجی پور ارتباط انسان‌های امروزی را در داستانی ساده به روی صحنه آورده است.

    نمایشنامه‌ی “معاشر” با جایگیری در رئالیسم اجتماعی، پلات ارتباط انسانی را مایه‌ی کار خود قرار داده و با تم خیانت، با اکسیون ارتباط یک زن متأهل با مردی غریبه، بی‌پروا به زیربافت خانواده‌ی ایرانی امروزی سرک می‌کشد. رویداد نمایشنامه در خانواده‌ای ساده و به ظاهر آرام کلید می‌خورد. “امیرحسین”، مرد خانواده، دارای کار خوب و درآمد مناسب، خانواده‌دوست، و دارای مقبولیت در خانواده و فامیل. “ساقی”، زن خانواده، دارای توجه و دقت بسیار در ایجاد و حفظ ساختار خانواده، و مقبول خانواده و فامیل. “آلا”، دختر چهارده‌ساله‌ی خانواده، دانش‌آموز، که در کنار تحصیل به فراگیری موسیقی نیز می‌پردازد. در ابتدای کار، همه چیز با خبر خوب جشن تولد “تارا”، دوست خانوادگی این خانواده آغاز می‌شود و تلاش “ساقی” در برگزاری هر چه بهتر این جشن به مخاطب نشان داده می‌شود. بحران در این نمایشنامه‌ی مدرن، از لحظه‌ای آغاز می‌شود که مرد، با ورود خود، نشانه‌های خشم و تهدید را به روی صحنه می‌آورد. گشایش خوب بحران در برخورد مرد با همسر و فرزندش، مقدمه‌ی چینش نیروهای موافق و مخالف را در ذهن تماشاگر تداعی می‌کند، این‌که “آیا خشم مرد موجه و مقبول است؟” و یا این‌که: “چه رویداد مهمی در آخرین ساعات پیش از برگزاری جشن، به کنترل روانی مرد چیرگی یافته است؟”. گشایش موضوع ارتباط پنهانی زن با مردی غریبه و کشف اتفاقی این موضوع توسط مرد، آغاز فاز اول نبردی رو در رو، با سلاح کلام و البته گاهی تا سر حد درگیری فیزیکی است، که این نبرد در ادامه‌ی داستان و با ورود پرسوناژهای دیگر به چینش‌های گوناگونی تغییر شکل می‌دهد و رویدادهای کلی داستان را می‌آفریند. آن چه در طول مسیر داستان بیشتر به چشم می‌خورد، تأکید نویسنده بر نوعی از ارتباط انسانی متعارف در جامعه است که در آن، افراد دارای نسبت‌های نزدیک نیز، پس از سال‌ها زندگی با یکدیگر، هنوز به ایجاد و درک زبان مشترک خود دست نیافته‌اند و این خود، بهانه‌ای شده است که در این داستان، “ساقی” به ایجاد ارتباط روانی و حتی جسمانی با فرد دیگری روی آورد و حتی گسترش این موضوع را در شخصیت دختر چهارده‌ساله‌ی آنها نیز ببینیم، جایی که در آغاز نمایشنامه، “آلا” به مادرش می‌گوید که دوستش “غنچه” با پسری به نام “عرفان” دوست شده است و در پایان نمایشنامه می‌بینیم که این حرف دختر نیز مانند حرف‌ها و رفتار مادرش، دروغ و تنها برای انحراف ذهن خانواده از دقت روی دوستی خود او با این پسر بوده است. در واقع، مسیر بازگویی دیالوگ‌ها از آغاز تا پایان نمایشنامه، به بررسی این موضوع می‌پردازد که بیان دیالوگ یا ادای کلمات، هر چند به زبان گفتاری خود انسان باشد، دلیلی بر ایجاد و حفظ ارتباط انسانی نیست، وگرنه بین یک زوج که پیشینه‌ی زندگی شانزده‌ساله دارند می‌بایست این ارتباط به طور کامل برقرار شده باشد. تأکید بیشتر نویسنده بر کمرنگی تأثیر زبان در ارتباط انسان‌های امروزی، با ورود پرسوناژهای بیشتر به داستان و آغاز فاز دوم نبرد شکل می‌گیرد، جایی که خواهر، دوست، و افراد فامیل و نزدیکان، همگی در چینش رویارویی این نبرد قرار می‌گیرند و تلاش می‌کنند تا در تعیین فرجام این نبرد تأثیرگذار باشند ولی کشمکش در بین این زوج، تقریباً بدون رسیدن به فرجامی مشخص، فقط دچار کمی و افزونی آتش و انرژی می‌شود و حتی تا پایان داستان، آن دو خود به هیچ دیدگاه مشترکی نمی‌رسند و پسر فامیل، کسی که در واقع آتش‌افروز واقعی این داستان بوده است، نقطه‌ی پایانی بر آن می‌گذارد، اگرچه او نیز خود، با آگاهی از فضای خیانت آلود این خانواده، با آگاهی از ارتباط پیش از ازدواج “امیرحسین” و “ساقی”، ارتباط جسمانی و روانی نامتعارف “ساقی” و مدیر موسسه، و در آخر با آگاهی از دوستی “آلا” و “عرفان” دور از چشم والدینش، با افشای این موضوع برای “امیرحسین” و بازگویی این افشاگری برای “ساقی” برگ برنده‌ای در دست می‌گیرد تا در هنگام نیاز از آن برای قدرت‌نمایی در برابر “آلا” و انتقام از او بهره برد. به نظر می‌رسد، تم نمایشنامه که همان خیانت است، بر اکسیون آن یعنی چگونگی ایجاد ارتباط زن با مدیر موسسه، و در گام بعدی، چگونگی کشف این موضوع توسط شخص ثالث، پیشی می‌گیرد. آن چه در ادامه‌ی مسیر رویداد این نمایشنامه، مورد نظر مخاطب است، پرداخت بیشتر نویسنده به دو موضوع علل روانشناختی گرایش زن به مرد غریبه و همچنین هویت و عملکرد شخص ثالث است که گویی در گرمای سوزان و مخاطب پسند درگیری ناموسی بین شوهر و زن، کمی کمرنگ می‌شود و بار اصلی رویداد بر پاشنه‌ی مات شدن “امیرحسین” در بین قضاوت‌ها و توصیه‌های اطرافیان و ایجاد شک و گمان در او به نادرستی تحلیلش از “ساقی” می‌چرخد. نمایشنامه، با ورود نفر پنجم یعنی “پسر” که با بی‌پروایی خود را عامل افشای این رسوایی معرفی می‌کند به گروه چهارنفره‌ی “امیرحسین، “ساقی”، “آلا”، و مدیر موسسه به نقطه‌ای از آغاز فاز سوم نبرد می‌رسد که البته نویسنده در همین هنگام، قلم بر زمین می‌گذارد و ما را با پرسشی بی‌پاسخ از فرجام این نبرد تنها می‌گذارد تا بدانیم این سرباز وزیرشده، بر مسند وزارت چه حکمفرمایی ها خواهد کرد.
    نمایشنامه از دیالوگ‌هایی برخوردار است که دارای پوسته‌ای محاوره‌ای و گفتارمحورند و در ذات خود، دارای بار کنشگری و جستجوگری‌اند. شیوه‌ی چینش پرسوناژها و تخصیص دیالوگ‌های کارکتری و دیالوگ‌های بیان صحنه‌ای، و همچنین گردش ناگزیر رویدادها بر اضلاع مثلث عشقی، ناخودآگاه ساختار چخوفی در رئالیسم نمایشی را به یاد می‌آورد که پس از گذشت سالیان، همچنان حضور خود در دنیای درام را حفظ کرده است. به عنوان مثال، دیالوگ‌های بیان صحنه‌ای درباره‌ی گرفتگی فاضلاب و برداشت سمبلیک از آن برای گوشزد کردن اوج فساد و درماندگی در خانواده. پرسوناژها دارای کارکترهای پوسته‌ای‌اند تا در ادامه‌ی مسیر رویدادها، به کشف زوایای پنهان شخصیت یکدیگر بپردازند و این خود، تعلیقی زیبا را به کار می‌افزاید.
    “معاشر” “احسان حاجی پور” از دراماتورژی خوبی در ایجاد شخصیت‌پردازی، دیالوگ‌های تصویری، میزانسن های لازم و گوناگون و القای معنایی درام برخوردار است. تأکید ویژه‌ی او بر تم نمایشنامه یعنی خیانت، به خوبی قابل ادراک و احساس است.
    طراحی صحنه‌ی کاملاً رئالیستی “معاشر”، با حذف واقعگرایانه ی هر گونه افکت‌ها و آرایش‌های نوری و دیداری و شنیداری، همگی به خوبی با لباس و دکور و اکسسوار صحنه هماهنگ می‌شوند و فضایی کاملاً آشنا و خودمانی برای مخاطب ایرانی می‌سازند، گویی تماشاگر از آغاز تا پایان نمایش را خود، بر روی صحنه‌ی تالار سنگلج و در کنار این خانواده سپری می‌کند و او نیز چون یک دادرس، موضوع مورد بحث بین آنان را به قضاوت می‌نشیند. صحنه از فضاسازی لازم برای ایجاد فضای بازی برای تماشاگران برخوردار است که البته این کنش متقابل بین صحنه و بازیگران نیز روی می‌دهد و صحنه نیز در پیشبرد رویدادی داستان شراکت می‌کند.
    بازیگران خوب نمایش “معاشر” پیشینه‌ی هنری خود را در این نمایش به راستی به رخ تماشاگر می‌کشند و با ارائه‌ی یک بازی خلاق سیستمی، لحظه‌لحظه‌ی حضور خود روی صحنه را در اختیار می‌گیرند. ایجاد حس متقابل و داد و ستد حسی و حرکتی بین پرسوناژهای نمایش، خبر از درک درست نقش، پرورش درونی نقش، و ارائه‌ی کامل آن بر روی صحنه می‌دهد، چرا که بیشتر پرسوناژها اگرچه دارای رفتار شخصیتی برونی در دیالوگ‌ها و میزانسن خود هستند، اما در واقع شخصیتی دیگر را در پس آن و در درون خود پنهان نگه می‌دارند که البته بی‌اغراق، بازی “لیلا برخورداری” در نقش “ساقی” یک سر و گردن بالاتر از رقبای صحنه‌ای‌اش خودنمایی می‌کند.
    “معاشر” داستان زندگی غریبانه‌ی آدم‌هایی است که از معاشرت، تنها ادای روزمره‌ی ارتباط، زندگی، و عشق را با بیان دیالوگ‌ها و اجرای حرکات تکراری خود، آموخته‌اند و معاشرت بینشان از پوسته‌های سخت بیرونی‌شان در نمی‌گذرد و به درونمایه ی جانشان نمی‌رسد. “معاشر” حکایت انسان غریب امروز است.

  • نمایش معاشر به احترام اربعین تعطیل است

    نمایش معاشر به احترام اربعین تعطیل است

    تئاتر آنلاین: «معاشر» امروز به دلیل تقارن با اربعین حسینی (ع) به روی صحنه نمی رود.

    به گزارش «تئاتر آنلاین»، این نمایش به کارگردانی احسان حاجی پور  به احترام روز اربعین حسینی (ع) امروز اجرا نخواهد داشت.

    در معاشر لیلا برخورداری، نفیسه روشن، فریدون محرابی، جواد یحیوی، سمیرا صبوری، مژگان رایگان، رضا مرشد، ملیکا بوکایی نقش آفرینی می کنند.

    تماشای این تئاتر به هنردوستان بالای ۱۶ سال توصیه می شود.

    خلاصه نمایش: پس از شانزده سال در یک شب اتفاقی مسیر زندگی خانواده ای را تغییر می دهد… شبی مثال همه شب های دیگر سال ولی متفاوت از شب های آتی…

  • نمایش «معاشر» و فروش سانس های جدید

    نمایش «معاشر» و فروش سانس های جدید

    فروش سانس‌های جدید نمایش «معاشر» به نویسندگی و کارگردانی احسان حاجی‌پور آغاز شد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، احسان حاجی‌پور در نشست نمایش «معاشر» درباره داستان آن اظهار داشت: «داستان این نمایش درباره خانواده‌ای است که مسیر زندگی‌شان بعد از ۱۶ سال، در یک شب دچار تغییراتی می‌شود. خط داستان این نمایش بیشتر روایتی است و مفهوم کلی‌تری از روابط بین آدم‌ها در آن تنیده شده است.» او در ادامه افزود: «در این نمایش، دو نسل مختلف حضور دارند و روابط بین آنها واکاوی می‌شود.»

    لیلا برخورداری، فریدون محرابی، نفیسه روشن، جواد یحیوی، سمیرا صبوری، مژگان رایگان، ملیکا بکایی و رضا مرشد از بازیگران این نمایش هستند. همچنین فریدون محرابی که این روزها در نمایش «سردار» هنرنمایی می‌کند، در «معاشر» شخصیت متفاوتی را نسبت به آثار قبلی خود بازی می کند.

    سایر عوامل این نمایش عبارتند از: انتخاب بازیگر و مجری طرح: مازیار رضاخانی، طراح لباس: فرامرز فرمانی، طراح صحنه: محمد صبوری، طراح گریم: بهاره خلیلی، موسیقی: داریوش صالح پور و هادی فیض آبادی.

    نمایش «معاشر» در آبان و آذر ماه هر شب ساعت ۱۹:۴۵ در تماشاخانه سنگلج اجرا می شود.دوستداران تئاتر می توانند برای تهیه بلیط این نمایش به سایت www.tik۸.com مراجعه نمایند.

  • عمار تفتی جدا و فریدون محرابی به نمایش «معاشر» پیوست

    عمار تفتی جدا و فریدون محرابی به نمایش «معاشر» پیوست

    عمار تفتی که در مقطعی به گروه بازیگران «معاشر» اضافه شده بود از این گروه جدا شد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، احسان حاجی پور کارگردان نمایش «معاشر» درباره جدایی عمار تفتی از گروه بازیگران این نمایش گفت: در ابتدا برای انتخاب بازیگر صحبت ها و مذاکراتی با فریدون محرابی صورت گرفت اما در مرحله اول به توافق نهایی دست نیافتیم و در مرحله دوم عمار تفتی این مسئولیت را پذیرفت اما متاسفانه ادامه همکاریمان بنا به دلایلی از جمله تداخل چند برنامه ما با یکدیگر منتفی و در نهایت فریدون محرابی که از ابتدا نیز قرار بود در «معاشر» به ایفای نقش بپردازد به گروه بازگشت.

    فریدون محرابی، لیلا برخورداری، نفیسه روشن، جواد یحیوی، سمیرا صبوری، مژگان رایگان، ملیکا بکایی و رضا مرشد بازیگران این نمایش هستند.

    نمایش «معاشر» با سبک و سیاقی واقع‌گرایانه، روایتگر داستان خانواده‌ای است که زندگی آنها بعد از ۱۶ سال با یک اتفاق دچار تغییراتی می‌شود؛ تغییراتی که مسیر زندگی‌شان را عوض می‌کند.

    این اثر که تولید مشترک گروه فرهنگی- آموزشی جیکو و پایگاه خبری – تحلیلی نمایش‌خانه محسوب می‌شود، قرار است بعد از گذراندن مراحل بازبینی در شورای نظارت و ارزشیابی از اواسط آبان ماه در تماشاخانه سنگلج روی صحنه برود.

  • واکاوی روابط بین آدم ها در «معاشر»

    واکاوی روابط بین آدم ها در «معاشر»

    احسان حاجی پور با بیان اینکه این روزها روابط بین آدم ها دستخوش تحولاتی شده است از واکاوی ارتباطات انسان ها در «معاشر» گفت.

    به گزارش تئاتر آنلاین، احسان حاجی پور کارگردان عرصه تئاتر در گفتگو با مهر، درباره نمایش «معاشر» گفت: داستان این نمایش در عصر حاضر و در سال ۹۵ روایت می شود و در واقع شرایط اجتماعی این روزها، خانواده ها و روابط بین آدم ها را واکاوی می کند. درواقع قصه اصلی این نمایش در یک ساعت و نیم از یک شب روایت می شود، به عبارتی مشکلی در یک خانواده پیش می‌آید و در این میان برخورد آدم ها را با یکدیگر می بینیم.

    وی عنوان کرد: نمایشنامه این اثر نوشته خودم است و به همین دلیل ما سعی کردیم اتفاقات عجیب و غریبی در این نمایش رخ ندهد و بر همین اساس دیالوگ ها را به صورت واقع گرایانه نوشته ایم، بنابراین من فکر می کنم مخاطب هنگامی که در مواجهه با این اثر قرار می‌گیرد خود و اطرافیان خود را در آن می بیند. البته تلاش ما هم بر این است که که «معاشر» به زندگی آدم‌ها نزدیک باشد. بنابراین ما سعی می کنیم با رعایت قواعد به زندگی عادی آدم ها بپردازیم.

    این کارگردان ادامه داد: با توجه به اینکه در چند سال اخیر روابط آدم ها دستخوش تحولاتی شده است این موضوع ذهن من را درگیر کرده بود و تصمیم به اجرایی کردن آن گرفتم، به همین دلیل ما در این نمایش چند نسل را می بینیم که در فضای خانواده و در کنار هم قرار می گیرند. در واقع ما می خواهیم بگوییم که مشکل آنها در اصل مشترک است اما شاید ظاهری متفاوت داشته باشد.

    حاجی پور بیان کرد: ما در «معاشر» یک نقد به دهه هفتادی ها و یک نقد به دهه شصتی ها می کنیم، اما قضاوت نمی کنیم و تنها در مقام یک راوی هستیم. به همین دلیل در نهایت نمایش ما یک پایان باز دارد و قضاوت را به عهده تماشاگر می گذاریم.

    وی اظهار کرد: ما در این نمایش ۹۰ دقیقه ای لحظه به لحظه با شخصیت های داستان همراه می شویم و می بینیم که آنها هر لحظه با تنش های جدیدی روبه رو می شوند، به همین دلیل فکر می‌کنم مخاطب بتواند در این ۹۰ دقیقه به تماشای این اثر بنشیند.

    این کارگردان ادامه داد: ما این روزها با نمایش هایی مواجه هستیم که زمان آنها برای مثال ۲ ساعت است اما مخاطب را با خود همراه نمی کند این موضوع مشکلی است که ما این روزها با آن مواجه هستیم به نظرم باید نگاهی به تولیدات خودمان بیندازیم و ببینیم که چرا دچار این مشکل شده اند و دلیل آن را بیابیم.

    حاجی پور در پایان با اشاره به اجرای این نمایش در تماشاخانه «سنگلج» گفت: در این سال ها نمایش های با سبک و سیاق سیاه بازی در تماشاخانه «سنگلج» به صحنه رفته، اما حالا قرار است چنین نمایشی در آن اجرا شود که در واقع کمی کار را برای ما سخت می‌کند.

  • نمایش معاشر با سبک و سیاق واقع‌ گرایانه

    نمایش معاشر با سبک و سیاق واقع‌ گرایانه

    نمایش معاشر با سبک و سیاق واقع‌گرایانه در تماشاخانه سنگلج اجرا می‌شود.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی تئاتر «معاشر»، این نمایش که به نویسندگی و کارگردانی «احسان حاجی پور» قرار است از نیمه آبان در تماشاخانه سنگلج اجرا شود با سبک و سیاقی واقع‌گرایانه، روایتگر داستان خانواده‌ای است که زندگی آنها بعد از 16 سال با یک اتفاق دچار تغییراتی می‌شود، تغییراتی که مسیر زندگی‌شان را عوض می‌کند.

    اجرای این نمایش بر صحنه تماشاخانه سنگلج که تا امروز همواره محلی برای اجرای نمایش‌های آیینی و سنتی محسوب شده است، اتفاقی تازه به حساب می‌آید.

    احسان حاجی‌پور، نویسنده و کارگردان معاشر در همین رابطه گفت: مخاطبان تئاتر همواره با شنیدن نام سنگلج به یاد آثاری از قبیل سیاه بازی‌ها، نمایش‌های سنتی و کارهایی از این دست می‌افتند، اما با رویکرد مدیریت جدید این نمایشخانه و مذاکرات انجام شده، این تابو شکسته خواهد شد و خوشحالم که این اتفاق با معاشر رقم می‌خورد.

    وی با بیان این نکته که، اجرای آثاری متفاوت از گذشته در تماشاخانه سنگلج، با بهره‌گیری از چهره‌های آشنا و استعدادهای تازه در هنرپیشگی تئاتر، می‌تواند اثر مثبتی بر روی میزان مخاطب قدیمی‌ترین سالن تئاتر تهران بگذارد، افزود: امیدوارم که این اتفاق بتواند فضایی رقابتی نیز برای آثار سنتی تئاتر ایران ایجاد کند که در نوع خود سبب تقویت و رشد هر دو شیوه کار باشد.

    کارگردان معاشر در پایان گفت: به‌زودی خبرهای غافلگیرکننده‌ای در زمینه هنرپیشگان نام‌آشنای این کار که برای نخستین بار به روی صحنه سنگلج حاضر می‌شوند، منتشر خواهد شد.

    این اثر که تولید مشترک گروه فرهنگی – آموزشی جیکو و پایگاه خبری – تحلیلی نمایش‌خانه محسوب می‌شود، قرار است بعد از گذراندن مراحل بازبینی در شورای نظارت و ارزشیابی اواسط آبان ماه روی صحنه برود.