بلاگ

نعمت اسدالهی بازیگر قدیمی تئاتر در سن 68 سالگی از دنیا رفت.

به گزارش MrArt.ir، این بازیگر پیشکسوت که مدت‌ها دچار عارضه ریوی بود، براثر همین عارضه درگذشت.

نعمت اسدالهی از چهار روز پیش در بیمارستان «ساسان» بستری بود و 8 آبان ماه درگذشت.

نامبرده متولد اول آذر 1323 بود و آخرین فعالیتش در تئاتر به اجرای نمایشنامه خوانی «شبی بیرون از خانه» به کارگردانی مسعود دلخواه بر می‌گردد.

شجاع اسدالهی فرزند این بازیگر به ایسنا گفت: پدرم قصد داشت نمایشی از «برشت» را به صحنه بیاورد و مشغول رایزنی با اداره کل هنرهای نمایشی بود اما به دلیل بیماری‌اش این تصمیم عملی نشد.

به گفته او؛ هنوز زمان برگزاری مراسم خاکسپاری معلوم نشده و به زودی اعلام می‌شود.

این هنرمند متولد اهواز و فارغ‌التحصیل کارشناسی هنرهای نمایشی از دانشکده هنرهای زیبا بود.

وی علاوه بر بازیگری در کارگردانی و تدریس تئاتر نیز فعالیت داشت. از جمله فعالیت‌های او می‌توان به کارگردانی و بازی در نمایش‌های «شبی در کنار رود گرانیکوس»، «خسیس»، «گمراه»، کارگردانی نمایش‌های «توراندخت»، «ننه دلاور و فرزندان او»، و … و بازی در نمایش‌های « در حضور باد به کارگردانی بهرام بیضایی»، « دیکته و زاویه به کارگردانی داود رشیدی»، « حسن کچل به کارگردانی داود رشیدی»، «شهاب آسمانی به کارگردانی حمید سمندریان»، «دخمه شیرین، عکس یادگاری به کارگردانی دکتر قطب‌الدین صادقی»، «بیژن و منیژه به کارگردانی محمود عزیزی»، «هفت نمایش کوتاه به کارگردانی اسماعیل خلج» و … اشاره کرد.

وی علاوه بر فعالیت‌های صحنه‌ای در نمایش‌های تلویزیونی بسیاری نیز به ایفای نقش پرداخته بود که از جمله آنها می‌توان گفت نمایش‌های «گمشدگان»، «آخرین آهنگ»، «عقاب شعر»، «چنگ در خلاء» و … اشاره کرد.

بازی در دو نمایش «گالیله به کارگردانی داریوش فرهنگ» و «کلبه عموتم به کارگردانی بهروز غریب‌پور» از جمله آخرین فعالیت‌های این هنرمند در تئاتر بوده است.

واحد نظارت و ارزشیابی دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز اجرای صحنه‌ای همایون شجریان در رشت را صادر کرد.

کنسرت گروه موسیقی «سیاوش» به سرپرستی و خوانندگی همایون شجریان شب‌های 18 و 19 آبان ساعت 20 در سالن ورزشی گیلان رشت برگزار می‌شود.

در این کنسرت 14 قطعه با آهنگسازی سهراب پورناظری، کیخسرو پورناظری، مرتضی داوود و محمدرضا شجریان با اشعاری ازسعدی، حافظ، مولوی، خیام، کیخسرو پورناظری و ملک شعرای بهار اجرا می‌شود.

همچنین مجوز اجرای صحنه‌ای برای گروه موسیقی «پارس» به سرپرستی ناصر نظر و خوانندگی محمدرضا کاظمی در روزهای 19 و 21 آبان و کنسرت روزبه نعمت اللهی در روز 22 آبان صادر شده است که اولی در سالن رودکی و دومی درسالن برج میلاد تهران روی صحنه می‌رود.

محراب قاسم خانی نویسنده سریال «دزد و پلیس» می گوید برادرش پیمان قاسم خانی علاوه بر اینکه در نوشتن فیلمنامه به او کمک کرده به عنوان مشاور پروژه هم در کنار گروه بوده است.

شقایق دهقان و عزت اله مهرآوران بازیگران، محراب قاسم خانی نویسنده و رضا کریمی بازیگر و مدیر تولید مجموعه تلویزیونی «دزد و پلیس» روز دوشنبه مهمان خبرآنلاین بودند.

در این نشست که سحر عصرآزاد منتقد هم در آن حضور داشت، شقایق دهقان با اشاره به حضورش در این سریال و نقشی که توسط همسرش نوشته شده، گفت: «از ابتدا در جریان نگارش فیلمنامه این مجموعه توسط محراب بودم، اما نمی دانستم قرار است خودم نقش زن قصه را بازی کنم تا اینکه بازی در این مجموعه به من پیشنهاد شد.»

او ادامه داد: «کار سخت را در این مجموعه هومن برق نورد انجام داد، چرا که نقش من و بهنام تشکر با شخصیت های «ساختمان پزشکان» متفاوت بود. اما هومن برق نورد دقیقا نقشی را بازی کرد که در «ساختمان پزشکان» آن را ایفا کرد. به قول محراب، هومن برق نورد توانایی خاصی دارد که دو نقش یک جور را کاملا متفاوت ایفا کند. از طرفی در این سریال هیچکس اندازه بهنام تشکر من را در بازی نمی شناسد. زمانی که مقابل من بازی می کرد با توجه به تمام ریزه کاری هایی که از بازی من سراغ داشت، می دانست فرم بازی من چطور است و تعامل خوبی با هم داشتیم.»

در بخشی از این نشست محراب قاسم خانی با اشاره به روند نگارش فیلمنامه «دزد و پلیس» گفت: «روند روایت قصه در برخی قسمت ها جنس کمدی را نمی طلبید. در نتیجه شوخی و طنز را در قسمت هایی که به کار لطمه نمی زد آوردم. بنابراین نمی توانم بگویم «دزد و پلیس» صرفا یک کار طنز است و اسم آن را سریالی کمدی نمی گذارم.»

او ادامه داد: «من اعتقادی به اسم گذاری برای یک ژانر ندارم. چون ممکن است به مرور و در حین نوشتن تغییراتی در فیلمنامه حاصل شود.»

نویسنده مجموعه تلویزیونی «دزد و پلیس» در ادامه درباره همکاری با برادرش پیمان قاسم خانی گفت: «پیمان در این پروژه مشاور کار بودند و در نگارش فیلمنامه کار هم به من کمک کرد. ما کاملا متوجه بودیم که با توجه به نوع داستان از خطوط قرمز عبور نکنیم.خوشحالم یکی از بهترین فیلمنامه نویس ایران برادر من است و می توانم همیشه و در هر زمان از کمک هایش استفاده کنم. ابدا از این موضوع نگران نیستم که شاید با او مقایسه شوم یا به قول عده ای زیر نام او کار کنم. من دوست دارم با او کار کنم. چه ایرادی دارد که دو فرد که سلایق هم را به خوبی درک می کنند با هم کار کنند و به هم کمک کنند؟»

در ادامه نقد و بررسی مجموعه «دزد و پلیس» رضا کریمی بازیگر و مدیر تولید با اشاره به تفاوت این سریال با سایر آثار سعید آقاخانی گفت: «سعید آقاخانی خودش قصه را می شناسد و به کارش مسلط است. مجموعه هایی که او تا به حال کارگردانی کرده جزو آثار پر بیننده تلویزیون بوده است. وقتی برای اولین بار قصه سریال را شنید عاشق داستان شد و تصمیم گرفت آن را کار کند.»

او ادامه داد: «به نظر من بخشی از موفقیت کار مدیون تلاش های امیر معقولی تصویربردار سریال است. به نظر من قرار گرفتن قصه مناسب،کارگردانی،چینش درست بازیگران و استفاده از تکنیک تصویر برداری مناسب باعث موفقیت این سریال شده است.»

در بخشی دیگر از این نشست عزت اله مهرآوران بازیگر این سریال نیز گفت: «قرار بود در این سریال نقش یک دزد و خلافکار را بازی کنم، اما اینطور نشد و همه چیز تغغیر کرد. خوشحالم یک نقش متفاوت را تجربه کردم. به نظرم این سریال فیلمنامه بسیار خوبی دارد.»

سریال «دزد و پلیس» روایتگر زندگی ناصر فرد شرور و خلافکاری است که تصمیم می گیرد گذشته خود را اصلاح کند.

در این مجموعه که مدتی است از شبکه سه روی آنتن می رود، بهنام تشکر، هومن برق نورد، شقایق دهقان، عزت ا… مهرآوران، مهران رجبی، مجید مشیری، خشایار راد، شهین تسلیمی، رضا کریمی، اصغر حیدری، سوسن پرور و حمید لولایی ایفای نقش می کنند.

سی‌ام اکتبر برابر 9 آبان‌ ماه صد و بیست و هفتمین سالروز تولد «ازرا پاوند»، شاعر و منتقد آمریکایی است که راه‌گشای نویسندگان بزرگی چون الیوت‌، جویس‌ و همینگوی به دنیای ادبیات شد.

ازرا وستون لومیس پاوند، شاعر و منتقد آمریکایی بود که نامش با جنبش مدرنیسم در گونه‌ی ادبی شعر گره خورد است. نکته‌ی جالب درباره این شاعر این است که سالروز تولد و مرگ او تنها دو روز با هم تفاوت دارد.

وی در سی ام اکتبر 1885 در آیداهو زاده شد. او جزو طلایه‌داران مکتب ادبیات تصویرگرایی بود، ‌جنبشی که در واکنش به ادبیات خشک و مکانیکی دوران ویکتوریایی به وجود آمد. این شاعر معروف در یکم نوامبر 1972 در ایتالیا درگذشت.

پاوند اوایل قرن بیستم به عنوان ویراستار در بسیاری از مجلات ادبی آمریکایی در لندن فعالیت می‌کرد. وی عاملی بود برای کشف و شکل‌گیری آثار نویسندگان هم‌عصر خود که بعدها تبدیل به اسطورهای ادبیات آمریکا شدند. از میان این چهره‌های برجسته می‌توان به «تی. اس. الیوت»‌، «جیمز جویس»، «رابرت فراست» و «ارنست همینگوی» اشاره کرد.

پاوند مسؤول انتشار شعر ماندگار «ترانه عاشقانه‌ی جی. آلفرد پروفراک» در سال 1915 بود. او بود که از سال 1918 «اولیس» جیمز جویس را به صورت سریالی در نشریات به چاپ رساند.

ارنست همینگوی سال 1925 درباره‌ی وی نوشت: او وقتی به دوستانش حمله می‌شود، از آنان دفاع می‌کند. آن‌ها را از زندان بیرون می‌کشد و به مجله‌ می‌آورد … درباره‌ی آن‌ها مقاله‌ می‌نویسد و از ناشران می‌خواهد که کتاب‌های دوستانش را به چاپ برسانند. وقتی آن‌ها فکر می‌کنند در حال مردن هستند، او تا پایان شب در کنارشان می‌نشیند … هزینه‌ی بیمارستان را به آنان قرض می‌دهد و از خودکشی‌شان جلوگیری می‌کند.

از معروفترین آثار ازرا پاوند می‌توان به «سرودها»، «روح رومانس»، «الفبای اقتصاد»، «فرهنگ»، «ذات خویش»، «نورخاموش» و «تصویرگران» اشاره کرد.

پاوند جدا از مباحث حرفه‌ای، از دوستان نزدیک ارنست همینگوی و جیمز جویس بود. ناگفته نماند این شاعر پیشگام به طرفداری از فاشیسم و اظهارت تند یهودستیزانه‌اش شهرت داشت؛ و شاید به همین دلیل هیچ‌گاه شایسته‌ی دریافت جایزه نوبل ادبیات شناخته نشد.‌

ایسنا

حبیب کاوش» سخنگوی شورای صنفی نمایش در گفت‌و‌گو با فارس درباره برنامه اکران جدید سینماها،گفت: از این هفته چهارشنبه فیلم سینمایی «میگرن» به کارگردانی مانلی شجاعی‌فرد به جای فیلم «بوسیدن روی ماه» اکران می‌شود.

وی در ادامه به ثبت قرارداد نمایش فیلم‌ها در جلسه امروز اشاره کرد و گفت: امروز قرارداد فیلم‌ «پله آخر» به کارگردانی علی مصفا در گروه سینما آزادی پس از «بوسیدن روی ماه» به ثبت رسید همچنین فیلم «من مادر هستم» پس از «پنهان» در گروه سینمایی آفریقا ثبت شده است.

وی درباره نمایش فوق‌ا‌لعاده فیلم بغض گفت: شورا تصمیم گرفت فیلم سینمایی «بغض» به نمایشش ادامه دهد و در سالن سینما استقلال فیلم در سانس فوق‌العاده به نمایش گذاشته ‌شود. از این هفته اکران «یکی می‌خواد باهات حرف بزنه» با سرگروه به نمایش خود در سالن‌های سینما ادامه خواهد داشت.

یکی از شهرهای نیوزلند با نام ولینگتون به مناسبت اکران فیلم جدید پیتر جکسون با نام هابیت به مدت یک هفته تغییر نام می دهد.

هابیت که درواقع پیش درآمد مجموعه فیلمهای پرهزینه و مشهور ارباب حلقه ها است در این کشور فیلمبرداری شد و ماه آینده برای اولین بار در شهر ولینگتون اکران خواهد شد.

مقامات این شهر تصمیم دارند از این فرصت بزرگ بخوبی استفاده کنند به همین دلیل در نظر دارند مراسم متعددی به همین مناسبت در شهرشان برگزار کنند . آنها تصمیم دارند یک فرش قرمز ۵۰۰ متری پهن کنند و علاوه براین ، قصد دارند ال سی دی های بزرگ در سراسر شهر نصب کنند تا طرفداران فیلم هابیت بتوانند بطور مستقیم مراسم افتتاحیه را تماشا کنند . علاوه براین مجموعه سه گانه ارباب حلقه ها هم بصورت رایگان در این شهر پخش خواهد شد.

نام شهر نیز به مدت یک هفته عوض می شود و در این مدت ” میدل ارث” نامیده می شود. فرودگاه بین المللی ولینگتون هم به همین مناسبت یک مهر جدیدبا موضوع هابیت طراحی کرده اند و در طول این هفته پاسپورت های مسافران را با این مهر مزین می کنند.

مراسم افتتاحیه هابیت در تاریخ ۲۸ نوامبر برگزار خواهد شد.

مترجم: فرشته مشاور

مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی از پلمب شدن این مرکز توسط شهرداری خبر داد.

به گزارش MrArt.ir، «شفیع آقامحمدیان» مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی در حاشیه نشست خبری جشنواره سینما حقیقت گفت: مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی در آستانه پلمب شدن است و شهرداری تهران می‌گوید به دلیل تغییر کاربری یا باید این ساختمان از نو ساخته شود یا مبلغ 4 تا 5 میلیارد باید به آن‌ها بپردازیم، حتی ما نامه‌ای را به قائم‌مقام آقای قالیباف دادیم اما فایده‌ای نداشته است.

جایزه بهترین بازیگر زن در بخش افق های تازه ( فیلم های اول و دوم کارگردانان) برای گلشیفته فراهانی بخاطر بازی در نقش زن افغانی که شوهر مجاهدش در کما به سر می برد و این زن ناگفته های زندگی اش را بر بالین او باز می گوید.

به گزارش MrArt.ir، مصاحبه محمد عبدی با گلشیفته فراهانی در حاشیه جشنواره ابوظبی در سایت بی بی سی منتشر شد.

فکر می کنم این شخصیتی بود که خیلی با تو تفاوت داشت، یعنی باید کاملاً می رفتی در جلد یک آدم دیگر که هیچ شباهتی به خودت نداشت.

خیلی جالب است که این را می گویی، همه این طرف آبها فکر می کنند که زندگی خود من شبیه این نقش است.

چطور این نقش را پیدا کردی و به آن نزدیک شدی؟

فکر می کنم کار بازیگر اساساً ساختن شخصیت هایی است که به او دور هستند؛ هر چه دورتر بهتر… من در ایران خیلی شخصیت های دور از خودم بازی کردم، مثل نقش مادر در فیلم میم مثل مادر که خیلی دور بود به من، یا در اشک سرما که چوپان بود و باز خیلی دور بود از من. نقشم در سنگ صبور هم از من فاصله داشت، اما المان هایی هست که شخصیت را می سازد، یعنی آدم شخصیت را نمی سازد، درها را باز می گذارد تا شخصیت وارد آدم بشود. قبل از فیلمبرداری با ژان کلود کاریر دو هفته کار را خواندیم و با عتیق رحیمی خیلی درباره اش صحبت کردیم، درباره تمام بالا و پائین های این شخصیت و نقاطی که تکامل پیدا می کند، شامل صدایش که از دماغ حرف می زند، یا از شکم یا از سینه و نوع ایستادن او و همه جزئیات کوچک و بزرگ.

رمان را قبلاً خوانده بودی؟

بله.

اولین باری که خواندی حست چه بود؟

فکر کردم هیچ کس جز من نمی تواند و نباید این نقش را بازی کند!

بخاطر بازی در فیلم رمان را خواندی یا قبلاً خوانده بودی؟

قبلاً خوانده بودم اما می دانستم که می خواهند یک فیلم بر اساس آن بسازند. رمان را به انگلیسی خواندم و خیلی متحول شدم و فکر می کردم من باید این نقش را بازی کنم.

از پس لهجه افغانی چطور برآمدی؟

خیلی مواقع دیده بودم که وقتی ایرانی ها نقش افغان ها را بازی می کنند، افغانی ها می گویند که اینها ادای افغانی را در می آورند. ما تصوری از لهجه افغانی داریم که اصلاً با اصل آن خیلی تفاوت دارد. خیلی رویش کار کردم و به هر حال کارم موسیقی هم هست و پیش از این هم خیلی فیلم ها با لهجه های کردی یا فیلم های انگلیسی و فرانسوی بازی کردم و با لهجه ها و آواهای مختلف آشنایی داشتم و به افغانی هم مثل یک زبان دیگر نگاه کردم. نمی خواستم طوری بشود که افغان ها بگویند من ادای آنها را در آورده ام. الان هم خوشبختانه افغان ها راضی هستند و باورشان نمی شود. عتیق هم خیلی سخت می گرفت. یک کلمه این طرف و آن طرف که می شد، می گفت دوباره می گیریم. برای لهجه خیلی پافشاری داشت که درست در بیاید.

در یکی از این نمایشها گفتی که کامل ترین فیلمت است.

گفتم سخت ترین فیلمی است که تا بحال بازی کرده ام. شاید فیلمی است که از همه فیلم های دیگر فشار بیشتری بر من وارد کرد برای در آوردن این پرسوناژ.

از چه جهت؟

فشار روحی.

یعنی رفتی در دل شخصیت؟

بله. این شخصیت خیلی من را محصور کرد، بیش از تمام شخصیت هایی که قبل از این بازی کرده ام، خیلی بیشتر.

اثر نقش هنوز باقی است؟

بعضی از مواقع از خودم سوال می کنم که ماها شبیه نقش هایی می شویم که بازی می کنیم یا نقش هایی که شبیه ما هستند را به ما پیشنهاد می کنند. نمی دانم که یک چیزهایی از گلشیفته شبیه این نقش است یا من شبیه این نقش شده ام. به هر حال زنی است که به دنبال یک آزادی فکری و روحی است و به دنبال این است که بگردد و ببیند کیست. شاید من هم این جنگ را با خودم دارم و می خواهم ببینم که کی هستم در زندگی.

بجز این جنگی که گفتی، چه چیز این شخصیت برای تو جذاب است؟

فکر می کنم کمتر آدم هایی در دنیا می توانند در چنین موقعیتی قرار بگیرند. خیلی کم پیش می آید که زنی در برابر مردی باشد که نیمه مرده است و آن هم در افغانستان که به هر حال فشار روی زن ها خیلی زیاد است و این تکاملی که در این زن وجود دارد که در اول فیلم یک زن معمولی افغانی است که هیچ قدرتی از خودش ندارد تا انتهای فیلم که به یک انفجار می رسد، تکامل این شخصیت سرعت بالایی دارد. این تکامل نقش یک چرخش نود درجه است. این خودش یک چالش بازیگری بود. چالش نقش خیلی زیاد بود. این چالشی بود که برای من وجود داشت و هر چه بیشتر باشد نقش برای من جذاب تر است.

فکر می کنی شخصیت فیلم چقدر به شخصیت رمان شباهت دارد؟ تفاوت عمده ای حس می کنی؟

این کتاب فیلم شد و بعد ممکن است تئاتر شود، اما در هر بستر یک شخصیت تازه خلق می شود. همان داستان است ولی زن دوباره آفریده خواهد شد. به نظرم همان داستان را فیلم کردیم، اما فکر می کنم تغییرات کوچکی اتفاق می افتد که کامل تر می شود. عتیق همیشه این را این گونه جواب می دهد که فیلم می سازد تا بفهمد که کتاب را خودش چگونه نوشته است. شاید من هم با بازی کردن این نقش، این زن را بیشتر درک کردم. فکر می کنم چیزهایی را که می شد در سینما به این داستان اضافه کرد، اضافه کردیم. مثلاً در صحنه هایی این زن دارد حرف های خیلی بدجنسانه ای می زند اما با دستش شوهر را نوازش می کند. در سینما این خیلی راحت تر از ادبیات بیان می شود.

در ابتدای فیلم فکر می کنیم که این یک زن معصوم افغان است اما رفته رفته می فهمیم حتی بچه هایش هم از آن شوهرش نیستند. به نظرت این شخصیت در طول فیلم تکامل پیدا می کند یا این که ما کم کم او را می شناسیم؟

اول این که بگوئیم در ابتدا معصوم است و بعد می فهمیم که بچه ها هم مال شوهرش نیستند، کاملاً بر ضد این فیلم است، برای این که فیلم می گوید این معصومیت که شما فکرش را می کنید. . .

نه منظورم معصومیت به تعبیر کلاسیک و نزد عامه مردم است، نه از نظر من. . .

بله همان معصومیتی که عامه مردم فکر می کنند. فیلم می گوید که انسان ها در شرایط مختلف چه کارهایی می توانند بکنند که خود را از مخمصه هایی نجات بدهند و این زن هم تنها کاری که کرده این است که خودش را نجات داده. راه چاره پیدا کرده برای خودش تا اتفاقاتی که برای عمه افتاده، برای او نیفتد… فکر می کنم شخصیت این زن تکامل پیدا می کند چون می تواند درباره این مسائل حرف بزند، درباره چیزهایی که هرگز نمی توانسته درباره آنها حرف بزند. سوال اساسی همان طور که عتیق می گوید در غرب «بودن یا نبودن» است و در شرق «گفتن یا نگفتن». غربی ها می گویند To be or not to be و ما می گوئیم To say or not to say. همه ما حرف های ناگفته ای داریم که جرات زدنش را نداریم، برای این که فرهنگ ما همه اش درباره این گفتن یا نگفتن است، برای این که بخاطر آن می توانیم جان خودمان را از دست بدهیم. در غرب چه کسی برای گفتن می تواند جانش را از دست بدهد؟ فقط مائیم که بخاطر گفتن یک حرف می رویم بالای دار.

برداشت خودت از پایان فیلم چیست، چون یک نوع پایان باز است که هم می تواند تلخ باشد و هم شیرین. لبخندی روی لبت هست.

به هر حال زن زنده است و نمرده و این برای من تلخ نیست. او رسید به جایی که می خواست و نمرد. زنده است. این برای من خیلی خوشایند است.

و یک عشق؟ چون پسر افغان هم آنجا حضور دارد.

فکر نمی کنم آینده ای برای این دو شخصیت وجود داشته باشد. فکر نمی کنم اما امیدوارم برایشان ولی به هر حال این زن دیگر آن زن سابق نخواهد بود.