وقتی خانواده فرزندش را سرکوب می‌کند/ کنجکاوی برای دیدن «ب ن چ»

نیما صمدی کارگردان نمایش «ب ن چ» درباره نام نمایشنامه و ویژگی‌های این اثر نمایشی توضیحاتی ارائه داد. نیما صمدی کارگردان نمایش «ب ن چ» که این روزها در تماشاخانه هیلاج روی صحنه است درباره اقبال مخاطبان از نمایش به تئاتر آنلاین گفت: این اثر نمایشی تا ۱۵ مهرماه روی صحنه است و خوشبختانه تا […]

نیما صمدی کارگردان نمایش «ب ن چ» درباره نام نمایشنامه و ویژگی‌های این اثر نمایشی توضیحاتی ارائه داد.

نیما صمدی کارگردان نمایش «ب ن چ» که این روزها در تماشاخانه هیلاج روی صحنه است درباره اقبال مخاطبان از نمایش به تئاتر آنلاین گفت: این اثر نمایشی تا ۱۵ مهرماه روی صحنه است و خوشبختانه تا امروز استقبال از نمایش رضایت بخش بوده است و با وجود شرایط کرونا مخاطبان نسبت به دیدن این کار اقبال نشان می‌دهند که جای خوشحالی دارد.

وی درباره دلائل انتخاب این نام برای نمایش توضیح داد: «ب ن چ» به انگلیسی به معنی نیمکت (Bench) است اما با جدا نوشتن حروف تلاش کردیم معنای نمایش کمی برای مخاطبان گنگ به نظر برسد. این نوع نامگذاری را در کارهای پیشینم هم انجام داده بودم چون وقتی نام نمایش برای مخاطبان کنجکاوی برانگیز باشد به دیدن اجرا بیشتر جذب می‌شوند.

صمدی درباره داستان نمایش عنوان کرد: «ب ن چ» درباره کارگردانی به نام آرتور گِری است که در آمریکا زندگی می‌کند و از ۱۲ سالگی علاقه مند به بازیگر شدن بوده است اما چون با مخالفت‌های خانواده و اطرافیانش روبرو می‌شود، علاقه اش سرکوب شده و مسیر زندگی اش عوض می‌شود. او به جای بازیگر شدن به سمت کارگردانی کشیده می‌شود و تاحدودی هم موفق می‌شود اما به دلیل تحقیرها و سرکوب‌های گذشته عقده بزرگی در درونش شکل گرفته و به شخصیتی متکبر و خوادخواه تبدیل می‌شود که همه اطرافیانش را می‌رنجاند به همین دلیل رفته رفته فراموش می‌شود و دیگر کسی علاقه‌ای به کار کردن با او ندارد. در این میان همسر آرتور به دلیل تصادف از بین می‌رود و خودش نیز دچار ضایعه مغزی می‌شود. در نهایت متوجه می‌شویم این داستان زائیده ذهن خود آرتور گِری بوده و می خواسته قبل از نوشتن آن را برای تماشاگران تعریف کند.

این کارگردان درباره دلایل انتخاب این سوژه برای نگارش یادآور شد: این نمایش ۱۳ اپیزود دارد که زندگی آرتور گری ۳۵ ساله را روایت می‌کند اما در انتها متوجه می‌شویم داستانی که او تعریف کرده تخیلی بوده و واقعیت ندارد. هدف من از پرداختن به چنین مضمونی به دغدغه ام درباره سرکوب شدن جوان‌ها و نرسیدن به آرزوهایشان به دلیل دخالت‌های خانواده‌ها باز می‌گردد. چون خیلی از خانواده‌ها به جای حمایت از فرزندانشان تنها آنها را سرکوب می‌کنند و بیشتر به دنبال این هستند که فرزندشان دکتر یا مهندس شود. در واقع اطرافیان و خانواده در سرنوشت فرزندان تاثیر زیادی دارند به این معنی که تنها آنها نیستند که مسیر آینده شان را تعیین می‌کنند بلکه عوامل دیگری هم در این میان تاثیرگذار هستند.

وی در پایان صحبت‌هایش بیان کرد: این نمایش اثری رئالیستی است که همه اتفاقات آن در یک پارک و روی یک نیمکت رقم می‌خورد به همین دلیل نیز نام نمایش «ب ن چ» انتخاب شده است.

این اثر نمایشی تا ۱۵ مهرماه ساعت ۱۷:۴۵ در تماشاخانه هیلاج میزبان علاقه مندان به تئاتر است.

نیما صمدی کارگردان نمایش «ب ن چ» که این روزها در تماشاخانه هیلاج روی صحنه است درباره اقبال مخاطبان از نمایش به تئاتر آنلاین گفت: این اثر نمایشی تا ۱۵ مهرماه روی صحنه است و خوشبختانه تا امروز استقبال از نمایش رضایت بخش بوده است و با وجود شرایط کرونا مخاطبان نسبت به دیدن این کار اقبال نشان می‌دهند که جای خوشحالی دارد.

وی درباره دلائل انتخاب این نام برای نمایش توضیح داد: «ب ن چ» به انگلیسی به معنی نیمکت (Bench) است اما با جدا نوشتن حروف تلاش کردیم معنای نمایش کمی برای مخاطبان گنگ به نظر برسد. این نوع نامگذاری را در کارهای پیشینم هم انجام داده بودم چون وقتی نام نمایش برای مخاطبان کنجکاوی برانگیز باشد به دیدن اجرا بیشتر جذب می‌شوند.

صمدی درباره داستان نمایش عنوان کرد: «ب ن چ» درباره کارگردانی به نام آرتور گِری است که در آمریکا زندگی می‌کند و از ۱۲ سالگی علاقه مند به بازیگر شدن بوده است اما چون با مخالفت‌های خانواده و اطرافیانش روبرو می‌شود، علاقه اش سرکوب شده و مسیر زندگی اش عوض می‌شود. او به جای بازیگر شدن به سمت کارگردانی کشیده می‌شود و تاحدودی هم موفق می‌شود اما به دلیل تحقیرها و سرکوب‌های گذشته عقده بزرگی در درونش شکل گرفته و به شخصیتی متکبر و خوادخواه تبدیل می‌شود که همه اطرافیانش را می‌رنجاند به همین دلیل رفته رفته فراموش می‌شود و دیگر کسی علاقه‌ای به کار کردن با او ندارد. در این میان همسر آرتور به دلیل تصادف از بین می‌رود و خودش نیز دچار ضایعه مغزی می‌شود. در نهایت متوجه می‌شویم این داستان زائیده ذهن خود آرتور گِری بوده و می خواسته قبل از نوشتن آن را برای تماشاگران تعریف کند.

این کارگردان درباره دلایل انتخاب این سوژه برای نگارش یادآور شد: این نمایش ۱۳ اپیزود دارد که زندگی آرتور گری ۳۵ ساله را روایت می‌کند اما در انتها متوجه می‌شویم داستانی که او تعریف کرده تخیلی بوده و واقعیت ندارد. هدف من از پرداختن به چنین مضمونی به دغدغه ام درباره سرکوب شدن جوان‌ها و نرسیدن به آرزوهایشان به دلیل دخالت‌های خانواده‌ها باز می‌گردد. چون خیلی از خانواده‌ها به جای حمایت از فرزندانشان تنها آنها را سرکوب می‌کنند و بیشتر به دنبال این هستند که فرزندشان دکتر یا مهندس شود. در واقع اطرافیان و خانواده در سرنوشت فرزندان تاثیر زیادی دارند به این معنی که تنها آنها نیستند که مسیر آینده شان را تعیین می‌کنند بلکه عوامل دیگری هم در این میان تاثیرگذار هستند.

وی در پایان صحبت‌هایش بیان کرد: این نمایش اثری رئالیستی است که همه اتفاقات آن در یک پارک و روی یک نیمکت رقم می‌خورد به همین دلیل نیز نام نمایش «ب ن چ» انتخاب شده است.

این اثر نمایشی تا ۱۵ مهرماه ساعت ۱۷:۴۵ در تماشاخانه هیلاج میزبان علاقه مندان به تئاتر است.