«قصه قرن» آخرین اجرای قرن ۱۴ شد/ اولین تماشاگران قرن جدید باشید

کارگردان «قصه قرن» درباره اجرای این اثر نمایشی که آخرین نمایش قرن چهارده و اولین نمایش قرن جدید محسوب می‌شود، توضیحاتی ارائه داد. حامد شیخی کارگردان نمایش «قصه قرن» که اجرای خود را از ۲۵ اسفند در تماشاخانه سپند آغاز کرده است درباره این نمایش که اولین اجرای تئاتری قرن جدید محسوب می‌شود، به خبرنگار […]

کارگردان «قصه قرن» درباره اجرای این اثر نمایشی که آخرین نمایش قرن چهارده و اولین نمایش قرن جدید محسوب می‌شود، توضیحاتی ارائه داد.

حامد شیخی کارگردان نمایش «قصه قرن» که اجرای خود را از ۲۵ اسفند در تماشاخانه سپند آغاز کرده است درباره این نمایش که اولین اجرای تئاتری قرن جدید محسوب می‌شود، به خبرنگار مهر گفت: در زمان اجرای نمایش «قصه شهرزاد به روایت سنمار» این مد نظرم بود که گروه تئاتر «تندیس» بتواند اسفند ماه سال ۱۴۰۰ که آخرین ماه آخرین سال قرن است آخرین تئاتر قرن را هم اجرا کند که البته امتداد این اجرا به سال جدید هم رسید و تبدیل به اولین تئاتر قرن آینده شد.

وی درباره مضمون نمایش بیان کرد: من به دنبال سوژه و قصه‌ای بودم که بتواند شکلی از قرن را به نمایش بگذارد و شمایلی از کل قرن را در خود داشته باشد. در واقع به دنبال ایده‌ای بودم که بتواند به عنوان قصه آخر قرن دارای کارکرد باشد. نمایش «قصه قرن» نوستالژی‌های یک قرن را به تصویر می‌کشد و درباره فردی به نام جمشید است که فردای روز عروسی، همسرش ناپدید می‌شود و او در طول ۱۰۰ سال از افراد و آدم‌های مختلف سراغ همسر گمشده اش را می‌گیرد. شب یلدا نگارش نمایشنامه را به پایان رساندم و فردای آن روز گروهم را جمع کردم و تمرین‌های کار را شروع کردیم.

شیخی درباره شیوه اجرا و فضاسازی نمایش توضیح داد: در این نمایش از یک دکور ثابت استفاده کردیم که بتواند تصویری از کل قرن را با نورپردازی و و میزانسن‌های مختلف به مخاطب نشان دهد. شیوه صحنه پردازی ساده است ولی در عمل با نورپردازی، ادوات صحنه، اکسسوار و لباس، تماشاگر را وارد هر دوره از این صد سال می‌کنیم. در طراحی لباس هم سعی کردیم از تصاویر مستند بیشتر استفاده کنیم. درباره برخی شخصیت‌ها واقعی، تلاش شده طراحی لباس‌ها به واقعیت نزدیک باشد و در چهره پردازی نیز مشابه سازی به طور کامل انجام گیرد.

این کارگردان و بازیگر تئاتر در پاسخ به این پرسش که با توجه به اینکه شروع اجرای نمایش مصادف با پایان اجرای آثار دیگر و تعطیلات نوروز است این احتمال را نمی داده که کار مورد استقبال تماشاگران قرار نگیرد، گفت: من عمداً این زمان را برای اجرا انتخاب کردم. می‌توانستم زمان‌های دیگر را انتخاب کنم و حتی این امکان را هم داشتیم که بهمن ماه در پردیس تئاتر شهرزاد اجرا داشته باشیم ولی این قراری بود که ما با کل گروه گذاشته بودیم و قصد داشتیم که تئاتر قرن را با یک نمایش تمام کنیم و همچنین می‌خواستم اولین تئاتر قرن بعدی هم کاری از گروه تئاتر «تندیس» باشد از این رو اولین اجرای ما زمانی است که همه اجراها تمام شده مخصوصاً روز ۲۹ اسفند هیچ تئاتری در تهران و ایران اجرا نمی‌شود و تماشاگرانی که در این روز نمایش «قصه قرن» را می‌بینند آخرین مخاطبان تئاتر در قرن چهاردهم هستند. از طرف دیگر تماشاگران نمایش در اجرای اول فروردین اولین مخاطبان تئاتر در قرن جدید محسوب می‌شوند. نکته دیگر اینکه نمایش «قصه قرن» اولین تئاتر قرن پانزدهم خواهد بود که در لحظه تحویل سال اجرا خواهد شد به دلیل همین همزمانی‌ها این زمان را علیرغم اینکه شاید مخاطب هم نداشته باشیم برای اجرا انتخاب کردیم.

وی درباره اینکه اجرای چندین اثر نمایشی در طول یک سال چقدر می‌تواند سطح کیفی آثار را تحت الشعاع قرار دهد، توضیح داد: اتفاقاً من کاملاً برعکس، فکر می‌کنم اگر بین کارهای یک گروه یا یک کارگردان فاصله ایجاد شود لزوماً به معنی بالا رفتن سطح کیفی آثار نیست از این رو گروه تئاتر «تندیس» نمی‌خواهد دچار کرختی شود و از کار کردن فاصله بگیرد. معتقدم زیاد کار کردن با خودش کیفیت می‌آورد از این رو نیم خواهم شعار دهم که دوست ندارم زیاد کار کنم چون کیفیت کارم پایین می‌آید. هر نمایشی که گروه ما به صحنه می‌برد ایده شکل گیری یک نمایش دیگر را در ذهنمان شکل می‌دهد در حالی که اگر برای کار جدید صبر کنیم ایده مورد نظرمان دچار کرختی می‌شود.

وی در پایان متذکر شد: بنابراین تا ایده مورد نظرم تازه است آن را به صحنه می آورم و اصلاً به این فکر نمی‌کنم که از لحاظ زمانی چقدر با کار قبلی یا بعدی ام فاصله دارد. از طرفی متاسفانه بازیگر امروز تئاتر بازیگری نیست که ۶ ماه بتواند تمرین کند. بازیگران متعهد گذشته را نداریم و من بارها دیدم که در گروه‌هایی که تمرین‌ها بیشتر از ۲ ماه طول کشیده بازیگر گروه را ترک کرده و فرد دیگری جایگزینش شده است. من نمایشی را کار می‌کردم که یک سال برای آن تمرین کردیم ولی بازیگرانی که روز اول سر تمرین بودند با بازیگرانی که شش ماه دوم سر تمرین آمدند و بازیگرانی که در اجرای اصلی حضور داشتند کاملاً متفاوت بودند و برای همین فکر می‌کنم یک ایده تا داغ است باید اجرا شود.

نمایش «قصه قرن» به نویسندگی و کارگردانی حامد شیخی از ۲۵ اسفند سال جاری تا ۱۲ فروردین سال ۱۴۰۱ ساعت ۱۹ در تماشاخانه سپند روی صحنه می‌رود. با توجه به تقارن زمان اجرای «قصه قرن» با لحظه تحویل سال، عوامل، مهمانان و تماشاگران طی مراسمی در کنار هم و در سالن تئاتر، ورود به سال جدید را جشن می‌گیرند و در ادامه به اجرای اولین تئاتر قرن می‌پردازند.

عوامل این نمایش عبارتند از نویسنده و کارگردان: حامد شیخی، مجری طرح: فاطمه عبدالرحیمی، بازیگران: حامد شیخی، حلما قربانی، پرهام صداقت، رویا شیخی، علی اسدیان، محمد منافی، بهزاد محبوبی، محمد واحدپرست، شهپر مشفقی، امیر فهادان، تداعی سعیدی فر، باقر عجملو، امیرحسین انصاری، ساغر بهنام، مهدی هنرسازان، علی اقبالی، سارا محبی، طراح پوستر و بروشور: فاطمه عبدالرحیمی، دستیار کارگردان: ساغر بهنام، محمد منافی، مدیر روابط عمومی: فاطمه مجدنیا، طراح گریم: مبینا محمدی، طراح دکور: نوید نوبخت، مدیر صحنه: محمد واحدپرست، علی اقبالی، اجرای گریم: فاطمه نجفی، فاطمه سعیدی، آتوسا جهانبین، عکاس و تصویربردار: فاطمه مجدنیا.

گروه تئاتر «تندیس» به عنوان پرکارترین گروه تئاتری در سال ۱۴۰۰ مطرح است و از ابتدای سال ۱۱ نمایش و یک نمایشنامه خوانی را در سالن‌های مختلف به صحنه برده است.

در خلاصه داستان این نمایش آمده است: سال ۱۳۰۰ عروسیمون بود، فردای عروسی رفتم خونه دیدم نیست. در به در دنبالشم…